தமிழ் உரை – நற்றிணை

நற்றிணை – தமிழ் உரையுடன்     

குறிஞ்சித் திணை –  புணர்தலும் புணர்தல் நிமித்தமும்

முல்லைத் திணை – இருத்தலும் இருத்தல் நிமித்தமும்

மருதத் திணை – ஊடலும் ஊடல் நிமித்தமும்

நெய்தற்  திணை – இரங்கலும் இரங்கல் நிமித்தமும்

பாலைத் திணை – பிரிதலும் பிரிதல் நிமித்தமும்

மருதத் திணையில் அடிக்கடி வரும் சொற்கள்:  வயல், பழனம் (pond), கழனி,  குளம், வாளை மீன், வாகை மீன், கெண்டை மீன் , ஆமை, உழவர், அரிநர், நெல், மாமரம், ஞாழல் மரம் , நொச்சி மரம், கரும்பு, நீர்நாய்  (otter), ஆம்பல் (white waterlily), தாமரை, பொய்கை, கயம் (pond), குருவி, கோழி, சேவல்,  கழனி, கொக்கு, காரான் (buffalo), காஞ்சி மரம்,  மருத மரம், அத்தி மரம்,  கரும்பு, குளம்,  தாமரை மலர், எருமை,  பொய்கை, ஆம்பல், முதலை, களவன் (நண்டு)

குறிஞ்சித் திணையில் அடிக்கடி வரும் சொற்கள்:  வரை (mountain),  மலை, குன்று, சாரல் (mountain slope), அடுக்கம் (mountain range), கிளி,   ஏனல் (தினை), அவணை (millet field),  தினை,  இறடி (millet),  இருவி (millet stubble), தாள் (stubble), குரல் (millet spikes),  தட்டை (stubble) – and also bamboo rattle to chase parrots – வெதிர் புனை தட்டை, குளிர், தழல் (gadgets used to chase parrots), கவண், தினை, புனவன் (mountain farmer),  குறவன்,  கானவன், கொடிச்சி, கழுது, இதண், மிடை  (Platform in the millet field), ஓப்புதல் (chase parrots and other birds that come to eat the grain),  கொடிச்சி, யானை, குரங்கு, மஞ்ஞை (peacock), புலி,  பாம்பு, பன்றி (wild boar), வரை ஆடு,  அருவி, சுனை, பலாமரம், பலாப்பழம், சந்தன மரம், மா மரம், பணை (bamboo), வேங்கை மரம், அகில் மரம், மாமரம்,   குறிஞ்சி, குவளை, காந்தள், தேன், வண்டு, சுரும்பு, ஞிமிறு, தும்பி (honeybee), மஞ்சு,  மழை (word is used for both cloud and rain),  பெயல் (rain), ஐவனம் (wild rice)

நெய்தற் திணையில்  அடிக்கடி வரும் சொற்கள் –   கடல், கடற்கரை, பரதவர், மீன், சுறா, முதலை, திரை (wave), அலை, கானல் (கடற்கரை சோலை),  திமில் (boat), அம்பி (boat), சேரி (settlement) , புன்னை, ஞாழல், தாழை, கைதல், கைதை (screwpine),   உப்பு, உமணர் (salt merchant), உப்பங்கழி (salty land), மணல், எக்கர் (மணல் மேடு), அலவன் (நண்டு), அடும்பு (a creeper with beautiful pink flowers), நெய்தல் ஆம்பல் (white waterlily), கோடு, வளை (conch shell), வலை, குருகு, நாரை, அன்றில்

முல்லைத் திணையில் அடிக்கடி வரும் சொற்கள் – புறவு (முல்லை நிலம்), இரலை மான், முயல், ஆ (பசு), கன்று, மழை, முல்லை, காயா, கொன்றை, தோன்றல், தேர், பாகன், மாரி, பித்திகம், கோவலர், ஆயர் (cattle herders), ஆடு, குழல், மஞ்ஞை (peacock),  குருந்தம், மழை,  மான், முயல்

பாலைத் திணையில்  அடிக்கடி வரும் சொற்கள்  –  அத்தம் (harsh path), சுரம் (wasteland), எயினர் (tribes living in the wasteland), பல்லி, ஓதி, ஓந்தி (big garden lizard), பாதிரி (summer blooming flower), கள்ளி (cactus), யா மரம், ஓமை மரம், குரவம், கள்ளிச்செடி, கோங்கு மரம்,  ஞெமை, இருப்பை மரம், வேம்பு, யாமரம், உகாய், கழுகு, கடுஞ்சுரம், அருஞ்சுரம் (harsh wasteland), செந்நாய் (red fox), யானை, புலி, மூங்கில், பதுக்கை (leaf heap, usually a shallow grave), நெல்லி, நெறி (path), ஆறு (path), வேனிற்காலம்,  பரல் கற்கள், இறத்தல் (கடப்பது)

நற்றிணை  (24) – 1, 6, 11, 12, 34, 45, 48, 60, 61, 70, 95, 98, 100, 115, 120, 155, 194, 200, 222, 239, 242, 249, 271, 368

நற்றிணை 1,   கபிலர்,  குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
நின்ற சொல்லர் நீடு தோறு இனியர்
என்றும் என் தோள் பிரிபு அறியலரே;
தாமரைத் தண் தாது ஊதி, மீமிசைச்
சாந்தில் தொடுத்த தீம் தேன் போல,
புரைய மன்ற, புரையோர் கேண்மை;
நீர் இன்று அமையா உலகம் போலத்
தம் இன்று அமையா நம் நயந்தருளி
நறு நுதல் பசத்தல் அஞ்சிச்
சிறுமை உறுபவோ? செய்பு அறியலரே!

பொருளுரை:   அவர் சொல்லிய சொல்லிலிருந்து  மாறுபடாதவர்.  இனிமையாகப் பழகும் தன்மையுடையர். என் தோள்களை என்றும் பிரிதல் அறியாதவர்.   (வண்டு) தாமரைப்பூவின் குளிர்ச்சியான மகரந்தத் தாதினைத் துளைத்து எடுத்து, உயர்ந்து நிற்கும் சந்தன மரத்தின் உச்சியில் கொண்டு போய் சேர்த்து வைத்த இனிய தேனைப் போல (தாமரைத்தாது – தலைவனின் உள்ளம், சந்தன மரம்-தலைவியின் உள்ளம், தேன் – இருவரின் அன்பு) நிச்சயமாக உயர்வினை உடையது உயர்ந்தோராகிய தலைவரின் நட்பு.   நீர் இன்றி இவ்வுலகமானது சிறக்கவியலாது.  அதுபோல, அவர் இன்றி நாம் சிறத்தலில்லை.   அவரும் நம்மீது கொண்ட விருப்பத்தின் காரணமாக கருணையோடு நடப்பவர்.  பிரிவதால் நம் மணம் வீசும் நெற்றியில் ஏற்படும் பசலை படர்வதற்கு அஞ்சுதலையுடைய அவர், பிரிதல் என்ற சிறுமையான செயலைச் செய்ய நினைப்பாரோ? அவ்வாறு செய்தற்குக்கூட அறியாதவர் அவர்!

பதவுரை:   நின்ற சொல்லர் – மாறுபடாத சொல்லினை உடையர்; நீடு –  நிலைத்த, தோன்று இனியர் – இனிய தன்மையுடையர்,  என்றும் என் தோள் – என்றும் என் தோள்களை, பிரிபு அறியலரே- பிரிவதற்கு அறியாதவர், தாமரைத் தண் தாது – தாமரை மலரின் குளிர்ச்சியான மகரந்தத் தாதினை, ஊதி – துளைத்து, மீ – மேலிடம்,  மிசை – மேலே, சாந்தில் தொடுத்த – சந்தனமரத்தில் சேர்த்துவைத்த, தீம் தேன் போல-இனிய தேன் போல, புரைய –உயர்வு, மன்ற – நிச்சயமாக,  புரையோர் – உயர்ந்தோர்,  கேண்மை-நட்பு, நீர் இன்று – நீர் இல்லாது,  அமையா– சிறப்பாகாத, உலகம் போல- உலகத்தைப் போல, தம் இன்று- அவர் இல்லாது,  அமையா – சிறப்படையா, நம் –  நம்மை, நயந்து அருளி – விரும்பி கருணையோடு,  நறு நுதல் – மணம் வீசும் நெற்றி,  பசத்தல் அஞ்சி – பசலை படரும் என்பதற்கு அஞ்சி,  சிறுமை உறுபவோ? – சிறுமையான  செயலைச் செய்தற்கு நினைப்பாரோ,  செய்பு அறியலரே- செய்தற்கு அறியாதவரே

நற்றிணை 6, பரணர், குறிஞ்சித் திணை – தலைவன் தன் நெஞ்சுக்கு சொன்னது
நீர் வளர் ஆம்பல் தூம்புடைத்திரள் கால்
நார் உரித்தன்ன மதன் இல் மாமை
குவளை அன்ன ஏந்து எழில் மழைக் கண்
திதலை அல்குல் பெருந் தோள் குறுமகட்கு
எய்தச் சென்று செப்புநர்ப் பெறினே
இவர் யார் என்குவள் அல்லள் முனாஅது
அத்தக் குமிழின் கொடு மூக்கு விளை கனி
எறி மட மாற்கு வல்சி ஆகும்
வல் வில் ஓரி கானம் நாறி
இரும் பல் ஒலிவரும் கூந்தல்
பெரும் பேதுறுவள் யாம் வந்தனம் எனவே.

பொருளுரை:   நீரில் வளரும் ஆம்பலின் துளையுடைய, நார் உரித்த தண்டைப் போன்ற அழகையுடையவள் என் காதலி.  உயர்ந்து மலரும் குவளை மலர்களை ஒத்தது அவளுடைய நீர் நிறைந்தக் கண்கள்.  தேமல் உடையது அவளுடைய அடி வயிறு. பெரிய தோளையுடைய இளம் பெண்ணான அவளிடம் யாராவது தூதாகச் சென்றால், அவரை நோக்கி, இவர் யார் என்று  கேட்க மாட்டாள்.  காட்டுப் பாதையில் உள்ள குமிழ மரத்தில் உள்ள வளைந்த மூக்குடைய பழுத்தப் பழங்களை உணவாக உண்ணும் மட மான்களுடைய காட்டில் உள்ள நறுமணத்தைக் கொண்டது அவளுடைய அடர்ந்த, கருமையானக் கூந்தல்.

பதவுரை:   நீர் வளர் ஆம்பல் – நீரில் வளரும் வெள்ளை ஆம்பல்,  தூம்புடை திரள் கால் – தூம்பு உள்ள திரண்ட தண்டின்,  நார் உரித்தன்ன – நாரை உரித்ததுப்போல்,  மதன் இல் மாமை – செருக்கு இல்லாத மா நிறம்,  குவளை அன்ன – குவளை மலர்கள் போன்ற,  ஏந்து – உயர்ந்த, எழில் – அழகு,  மழைக் கண் – நீர் நிறைந்தக் கண்,   திதலை அல்குல் – பசலைப் படர்ந்த அடி வயிறு, பெருந் தோள் – பெரிய தோள்கள்,  குறுமகட்கு – இளம் பெண்ணிடம்,   எய்தச் சென்று – தூதாகச் சென்று,  செப்புநர்ப் பெறினே – சொன்னார்கள் என்றால்,  இவர் யார் என்குவள் அல்லள் – ‘அவர் யார்?” என்று அவள் கேட்க மாட்டாள்,  முனாஅது – வெறுப்பு இன்றி,  அத்தக் – காட்டு வழியில்,  குமிழின் – குமிழ மரத்தின்,  கொடு மூக்கு – வளைந்த மூக்குடைய, விளை கனி – பழுத்தப் பழம்,  எறி மட மாற்கு – விளையாடும் மான்களுக்கு, வல்சி ஆகும் – உணவு ஆகும்,  வல் வில் ஓரி – வலுவான வில்லையுடைய ஓரி,  கானம் – காடு,  நாறி – நறுமணம்,  இரும் – கருமை,  பல் ஒலி வரும் கூந்தல் – அடர்ந்தக் கூந்தல்,  பெரும் பேதுறுவள் – மிகவும் மகிழ்வாள்,  யாம் வந்தனம் எனவே – நான் வந்ததை அறிந்தால்

நற்றிணை 11, உலோச்சனார், நெய்தற் திணை – தோழி தலைவியிடம் சொன்னது 
பெய்யாது வைகிய கோதை போல
மெய் சாயினை அவர் செய் குறி பிழைப்ப
உள்ளி நொதுமலர் நேர்பு உரை தெள்ளிதின்
வாரார் என்னும் புலவி உட்கொளல்
ஒழிக மாள நின் நெஞ்சத்தானே
புணரி பொருத பூ மணல் அடைகரை
ஆழி மருங்கின் அலவன் ஓம்பி
வலவன் வள்பு ஆய்ந்து ஊர
நிலவு விரிந்தன்றால் கானலானே.

பொருளுரை:   அவருடையக் குறியை தப்பியதால்,  உன்னுடைய உடல் அணியாது தங்கிப் போன மலர் மாலையைப்போல் தளர்ந்து விட்டது.  வம்பு பேச்சு பேசுபவர்களை நினைத்து நீ வருந்துகின்றாய்.  கண்டிப்பாக அவர் வர மாட்டார் என்று நீ நினைத்து ஊடல் கொண்டாய்.  உன் நெஞ்சில் எழும் இந்த எண்ணங்களை ஒழித்து விடு.  அலைகள் மோதும் பூக்கள் உடைய மணல் நிறைந்த கடற்கரைக் கானலில், அவருடைய தேர் வரும்.   அவருடைய தேரோட்டி தேர்ச் சக்கரம் படாதவாறு நண்டுகளை விலக்கி,  நிலவொளி நிறைந்த கடற்கரையில் அவருடன் வருவான்.

பதவுரை:   பெய்யாது – அணியாது,  வைகிய – தங்கிப் போன,  கோதை போல – மாலையைப்போல்,  மெய் – உடல்,  சாயினை – தளர்ந்தாய்,  அவர் செய் குறி – அவர் கூறியக் குறி,  பிழைப்ப – தப்பியதால், , உள்ளி – நினைத்து,  நொதுமலர் – வம்பு பேசுபவர்கள்,  நேர்பு – அதிக,  உரை –  பேச்சு,  தெள்ளிதின் – தெளிவாக,  வாரார் – அவர் வர மாட்டார்,  என்னும் – என்று, புலவி – ஊடல், உட்கொளல் – செய்யாதே,  ஒழிக மாள – ஒழித்து விடு,  நின் நெஞ்சத்தானே – உன்னுடைய நெஞ்சம்,   புணரி பொருத – அலைகள் மோதும்,  பூ – மலர்,  மணல் – மணல், அடைகரை – நிறைந்தக் கரை,  ஆழி மருங்கின் – கடற்கரை அருகில்,  அலவன் – நண்டுகள்,  ஓம்பி – ஒதுக்கி,  வலவன் – தேரோட்டி,  வள்பு – வாரைப் பிடித்து,  ஆய்ந்து ஊர – கவனமாக ஒட்டி,  நிலவு விரிந்தன்றால் கானலானே – கடற்கைக் கானலில் நிலவொளி படரும் பொழுது

நற்றிணை 12, கயமனார், பாலைத்  திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது 
விளம்பழம் கமழும் கமஞ்சூற் குழிசிப்
பாசம் தின்ற தேய் கால் மத்தம்
நெய் தெரி இயக்கம் வெளில்முதல் முழங்கும்
வைகு புலர் விடியல் மெய் கரந்து தன் கால்
அரி அமை சிலம்பு கழீஇ பல் மாண்
வரி புனை பந்தொடு வைஇய செல்வோள்
இவை காண்தோறும் நோவர் மாதோ
அளியரோ அளியர் என் ஆயத்தோர் என
நும்மொடு வரவு தான் அயரவும்
தன் வரைத்து அன்றியும் கலுழ்ந்தன கண்ணே.

பொருளுரை:   தயிர்ப்பானையில் உள்ள நாற்றத்தைப் போக்க விளாம்பழத்தை இட்டு வைத்துள்ளனர்.  அதன் மணம் கமழ்கின்றது.  தயிர்ப்பானையைத் தயிர் கடையும் கயிறு ஆடி தேய்த்ததால், மத்தின் தண்டு தேய்ந்திருக்கின்றது.  வெண்ணை எடுக்க கடைவதால் அதன் ஓசை அதிகாலையில் முழங்கும். அப்பொழுது அவள் தன் உடம்பை மறைத்து, காலில் உள்ள சிலம்பைக் கழற்றினாள்.  அதையும் வரியுடைய பந்தையும் ஒருசேர வைக்கச் சென்றாள்.  தன் தோழிமார் இதனைக் கண்டால் வருந்துவார்களே என்று நினைத்தாள்.  அவள் கண்கள், அவளுடைய  கட்டுப்பாட்டையும் மீறி கண்ணீரை சொரிந்தன.  ஆனாலும் உன்னோடு வருவதற்கு தான் அவள் விரும்புகின்றாள்.

பதவுரை:   விளம்பழம் கமழும் – விளாம்பழம் மனம் கமழும்,  கமஞ்சூற் குழிசிப் – நறுமணம் மிகுந்த பானை,  பாசம் தின்ற – கயிறு உரசி தேய்த்த, தேய் கால் மத்தம் – தேய்ந்த மத்து,  நெய் தெரி இயக்கம் – வெண்ணெய்ச் செய்யும், வெளில் – தூண்,  முதல் முழங்கும் – முதல் ஒலிகள்,  வைகு புலர் விடியல் – விடியக்காலையில்,  மெய் கரந்து – உடம்பை மறைத்து,  தன் கால் – தன்னுடைய கால்,   அரி அமை சிலம்பு – ஒலிக்கும் அழகான கொலுசுகள்,  கழீஇ – கழற்றி,  பல் மாண் – மாண்புடைய,  வரி புனை பந்தொடு – கோடுப் போட்ட பந்துடன்,  வைஇய – வைத்து,  செல்வோள் – அவள் செல்லும் பொழுது,  இவை காண்தோறும் நோவர் மாதோ – இவற்றைக் கண்டால் வருந்துவார்கள்,   அளியரோ – பரிதாபம்,  அளியர் – பரிதாபத்திற்கு உரியவர்கள்,   என் ஆயத்தோர் – என் தோழிகள்,  என – என்று,  நும்மொடு வரவு – உன்னோடு வர,  தான் அயரவும் – தான் உடன்பட்டும்,  தன் வரைத்து அன்றியும் – தன் கட்டுப்பாட்டையும் மீறி,  கலுழ்ந்தன கண்ணே – கண்களில் நீர் நிறைந்துள்ளது

நற்றிணை 34, பிரமசாரி, குறிஞ்சித் திணை – தோழி முருகனிடம் சொன்னது
கடவுட் கற்சுனை அடை இறந்து அவிழ்ந்த
பறியாக் குவளை மலரொடு காந்தள்
குருதி ஒண் பூ உரு கெழக் கட்டி
பெரு வரை அடுக்கம் பொற்பச் சூர்மகள்
அருவி இன் இயத்து ஆடும் நாடன்
மார்பு தர வந்த படர் மலி அரு நோய்
நின் அணங்கு அன்மை அறிந்தும் அண்ணாந்து
கார் நறுங் கடம்பின் கண்ணி சூடி
வேலன் வேண்ட வெறி மனை வந்தோய்
கடவுள் ஆயினும் ஆக
மடவை மன்ற வாழிய முருகே.

பொருளுரை:   முருகனே!  நீடு வாழ்வாயாக!  கண்டிப்பாக நீ அறியாமையுடையவன்! கடவுள் தன்மை பொருந்திய மலையில் உள்ள சுனையில் உள்ள இலைகளை விலக்கி விட்டு, பிறர் பறிக்காத, மலர்ந்த குவளை மலர்களுடன் குருதி நிறமுள்ள ஒளியுடைய காந்தள் மலர்கள நல்ல வடிவத்துடன் கட்டி, பெரிய மலையின் பக்கங்கள் விளங்க சூர் மகள் அருவியின் இனிய ஒலியை வாத்தியங்களாகக் கொண்டு ஆடுகின்ற நாட்டினது தலைவனின் மார்பைத் தழுவியதால் இவளுக்கு ஏற்பட்ட பசலைப் படர்ந்த அரிய காதல் நோய் உன்னால் ஏற்பட்டது இல்லை என்று அறிந்தும், மழைக் காலத்தின் நறுமணமான கடம்ப மலர் மாலையை தலை நிமிர்ந்து அணிந்து வேலன் உனக்கு பலியைக் கொடுத்து அழைத்ததால், நீ வெறியாட்டம் நிகழும் இல்லத்திற்கு வந்துள்ளாய்!

பதவுரை:  கடவுட் கற்சுனை – கடவுள் தன்மை பொருந்திய மலையில் உள்ள சுனையில்,  அடை இறந்து – இலைகளை விலக்கி,  அவிழ்ந்த – மலர்ந்த, பறியா – பிறரால் பறிக்கப்படாத,  குவளை மலரொடு – குவளை மலர்களுடன், காந்தள் குருதி ஒண் பூ – குருதி நிறமுள்ள ஒளியுடைய காந்தள் மலர்கள, உரு கெழக் கட்டி – வடிவு விளங்க மாலையாகக் கட்டி,  பெரு வரை அடுக்கம் – பெரிய மலையின் பக்கங்களில்,  பொற்ப – பொலிய,  சூர்மகள் – சூரர மகளிர்,  அருவி இன் இயத்து – அருவியின் இனிய ஒலியை வாத்தியங்களாகக் கொண்டு, ஆடும் நாடன் – ஆடுகின்ற நாட்டினது தலைவன்,  மார்பு தர வந்த – மார்பைத் தழுவி அதனால் வந்த, படர் மலி அரு நோய் – பசலைப் படர்ந்த நீக்குவதற்கு அரிய காதல் நோய், நின் அணங்கு அன்மை அறிந்தும்  – உன்னால் ஏற்பட்டது இல்லை என்று அறிந்தும்,  அண்ணாந்து – தலை நிமிர்ந்து, கார் – மழைக் காலம், நறுங் கடம்பின் கண்ணி சூடி – நறுமணமான கடம்ப மலர்களையுடைய மாலையை  அணிந்து, வேலன் வேண்ட – வேலன் அழைக்க,  வெறி மனை வந்தோய் – வெறியாட்டம் நடத்தப்படும் இல்லத்திற்குப் பலியை பெற வந்தாய், கடவுள் ஆயினும் ஆக – கடவுளே ஆனாலும்,  மடவை மன்ற – கண்டிப்பாக நீ அறியாமையுடையவன், வாழிய – நீடு வாழ்வாயாக, முருகே – முருகனே

நற்றிணை 45, பாடியவர் பெயர் கிடைக்கவில்லை, நெய்தற் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

இவளே கானல் நண்ணிய காமர் சிறுகுடி
நீல் நிறப் பெருங் கடல் கலங்க உள்புக்கு
மீன் எறி பரதவர் மகளே நீயே
நெடுங் கொடி நுடங்கும் நியம மூதூர்க்
கடுந் தேர்ச் செல்வன் காதல் மகனே
நிணச் சுறா அறுத்த உணக்கல் வேண்டி
இனப் புள் ஓப்பும் எமக்கு நலன் எவனோ
புலவு நாறுதும் செல நின்றீமோ
பெரு நீர் விளையுள் எம் சிறு நல் வாழ்க்கை
நும்மொடு புரைவதோ அன்றே
எம்மனோரில் செம்மலும் உடைத்தே.

பொருளுரை:   என் தோழியோ கடற்கரை சோலையின் அருகில் உள்ள அழகிய சிற்றூரில் உள்ள, கடலில் சென்று மீனைப் பிடிக்கும் பரதவரின் மகள்.   நீயோ பெரிய கொடிகள் பறக்கும் கடை வீதிகள் உள்ள பழமையான ஊரில் விரைந்துச் செல்லும் தேரையுடைய பணக்காரரின் அன்பு மகன்.  கொழுத்த சுறா மீனை அறுத்துக் காய வைத்து பறவைகளை விரட்டும் எங்களுக்கு உன்னால் என்ன பயன்?  இங்கு மீன் நாற்றம் அடிக்கின்றது.  நிற்காமல் இங்கிருந்து போய் விடு.   பெரிய கடல் தரும் பயனால் நாங்கள் எளிய நல்ல வாழ்க்கையை வாழ்கின்றோம்.  அது உன்னுடையதைப் போன்று உயர்வானது இல்லை.  ஆனால், எங்கள் நடுவிலும் உயர்ந்தோர் உள்ளனர்!

பதவுரை:   இவளே – இவள், கானல் நண்ணிய – கடற்கரை சோலை அருகே உள்ள, காமர் சிறுகுடி – அழகிய சிற்றூர்,  நீல் நிறப் பெருங் கடல் – நீல நிறமுடைய பெரிய கடல், கலங்க – கலங்க, உள்புக்கு – உள்ளே புகுந்து,  மீன் எறி பரதவர் மகளே – மீனை பிடிக்கும் பரதவர் மகள், நீயே – நீ, நெடுங் கொடி நுடங்கும் – பெரிய கொடி பறக்கும், நியம மூதூர் – கடைவீதி உள்ள பழமையான ஊர்,  கடுந் தேர்ச் செல்வன் காதல் மகனே – விரைவாகச் செல்லும் தேரையுடைய செவந்தரின் அன்பு மகன், நிணச் சுறா அறுத்த உணக்கல் வேண்டி – கொழுத்த சுறா மீனை அறுத்துக் காய வைக்க வேண்டி, இனப் புள் ஓப்பும் எமக்கு – பறவைகளை விரட்டும் எங்களுக்கு, நலன் எவனோ – என்ன பயன், புலவு நாறுதும் – இங்கு மீன் நாற்றம் அடிக்கின்றது, செல நின்றீமோ – நிற்காமல் நீ சென்று விடு, பெரு நீர் விளையுள் – கடலின் பலனால், எம் சிறு நல் வாழ்க்கை – எங்களுடைய எளிமையான வாழ்க்கை, நும்மொடு புரைவதோ அன்றே – உன்னுடையதைப் போன்று உயர்வானது இல்லை, எம்மனோரில் செம்மலும் உடைத்தே – எங்களிலும் உயர்ந்தோர் உள்ளனர்

நற்றிணை 48, பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ, பாலைத் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
அன்றை அனைய ஆகி இன்றுஉம் எம்
கண் உள போலச் சுழலும் மாதோ
புல் இதழ்க் கோங்கின் மெல் இதழ்க் குடைப் பூ
வைகுறு மீனின் நினையத் தோன்றி
புறவு அணி கொண்ட பூ நாறு கடத்திடை
கிடின் என இடிக்கும் கோல் தொடி மறவர்
வடி நவில் அம்பின் வினையர் அஞ்சாது
அமர் இடை உறுதர நீக்கி நீர்
எமர் இடை உறுதர ஒளித்த காடே.

பொருளுரை:   அன்று நடந்தது இன்றும் என் கண்களில் சுழல்கின்றது.  மெல்லிய இதழ்களையுடைய குடையைப் போன்ற கோங்க மலர்கள், அதிகாலையின் விண்மீன்களைப் போன்று தோன்றி காட்டை அலங்கரித்தன. மலர்களின் நறுமணத்தை உடைய காட்டில், வட்ட தொடிகளை கையில் அணிந்த மறவர்கள் கூர்மையான, ஒலி எழுப்பும் அம்புடன் வந்தப் பொழுது, நீ அஞ்சாது, அவர்களுடன் போரிட்டு, அவர்களை விரட்டினாய்.  ஆனால் எங்கள் உறவினர்கள் காட்டிற்கு வந்தவுடன், நீ ஒளிந்துக் கொண்டாய்.

பதவுரை:   அன்றை அனைய ஆகி இன்று உம் எம் கண் உள போலச் சுழலும் – அன்று நடந்தது இன்றும் என் கண்களில் சுழல்கின்றது,  மாதோ – ஓர் அசைச் சொல், புல் இதழ்க் கோங்கின் மெல் இதழ்க் குடைப் பூ – மெல்லிய இதழ்களையுடைய குடையைப் போன்ற கோங்க மலர்கள், வைகுறு மீனின் நினையத் தோன்றி – அதிகாலை விண் மீன்களைப் போல் தோன்றின, புறவு அணி கொண்ட – காட்டை அழகு செய்த, பூ நாறு கடத்திடை – பூவின் நாற்றதையுடைய காட்டில், கிடின் என இடிக்கும் – பலத்த ஒலியுடன் ஒலிக்கும், கோல் தொடி மறவர் – வட்ட வளையல்களை அணிந்த மறவர்கள்,  வடி நவில் அம்பின் வினையர் அஞ்சாது – கூர்மையான ஒலியுடைய  அம்பை எய்துவோரின் அம்பிற்கு அஞ்சாது, அமர் இடை உறுதர நீக்கி – அவர்களுடன் போரிட்டு அவர்களை விரட்டி, நீர் – நீ, எமர் இடை உறுதர ஒளித்த காடே – எங்கள் உறவினர் அங்கு வந்தவுடன் காட்டில் ஒளிந்துக் கொண்டாய்

நற்றிணை 60, தூங்கலோரியார், மருதத் திணை –  தோழி உழவனிடம் சொன்னது
மலை கண்டன்ன நிலை புணர் நிவப்பின்
பெரு நெல் பல் கூட்டு எருமை உழவ
கண்படை பெறாஅது தண் புலர் விடியல்
கருங் கண் வராஅல் பெருந் தடி மிளிர்வையடு
புகர்வை அரிசிப் பொம்மல் பெருஞ் சோறு
கவர் படு கையை கழும மாந்தி
நீர் உறு செறுவின் நாறு முடி அழுத்த நின்
நடுநரொடு சேறிஆயின் அவண்
சாயும் நெய்தலும் ஓம்புமதி எம்மில்
மா இருங் கூந்தல் மடந்தை
ஆய் வளை கூட்டும் அணியுமார் அவையே.

பொருளுரை:   மலையைப் போன்ற நிலைப் பொருந்திய உயர்ந்த நெற் கூடுகளையும் கட்டியப் பல எருமைகளையும் உடைய உழவனே!  நீ உறங்காமல், அதி காலையில் எழுந்து பெரிய துண்டங்களாக வெட்டிய கரியக் கண்களையுடைய வரால் மீன் குழம்பை நிறையச் சோற்றுடன் பெரிய திரளாக விரும்பி கையினால் உண்டு விட்டு, பின் நீர் உள்ள சேற்றில் உன் நடுவரோடு நாற்றினை நடுவதற்கு செல்வாய்.  அப்பொழுது பிடுங்கி எறியும் குவளை மலர்களை பாதுகாப்பாயாக.  எங்கள் இல்லத்தில் உள்ள கரிய அடர்ந்தக் கூந்தலையுடைய பெண் அவற்றைக் கோர்த்து அழகிய வளையல்களாக அணிந்துக் கொள்வாள்.

பதவுரை:   மலை கண்டன்ன நிலை புணர் நிவப்பின் – மலையைக் கண்ட மாதிரி நிலைப் பொருந்திய உயர்ந்த, பெரு நெற் பல் கூட்டு எருமை – எருமைகளையும் பல பெரிய நெற் குதிர்களைக் கொண்ட,  உழவ – உழவனே, கண் படை பெறாஅது – கண்களை மூடாமல் (உறங்காமல்),  தண் புலர் விடியல் – குளிர்ந்த அதி காலையில், கருங் கண் வராஅல் – கரியக் கண்களையுடைய வரால் மீன்,  பெருந் தடி மிளிர்வையடு – பெரிய துண்டுகளாக மிளிரும் வண்ணம்,  புகர்வை – உணவு, அரிசிப் பொம்மல் பெருஞ் சோறு – அரிசியால் பெரிய சோற்றுத் திரளை,  கவர் படு கையை – விரும்பி உண்ணும் கையால், கழும மாந்தி – நிறைய உண்டு, நீர் உறு செறுவின் – நீர் உள்ள சேற்றில்,  நாறு முடி அழுத்த – நாற்றினை நடுவதற்கு செல்வாய், நின் – உன், நடுநரொடு –  நடுபரோடு, சேறி ஆயின் – அங்குள்ள சேற்றில், அவண் – அங்கு, சாயும் நெய்தலும் – கீழே விழும் குவளையும், ஓம்புமதி – பாதுகாப்பாயாக, எம்மில்  – எங்கள் வீட்டில் உள்ள, மா இருங் கூந்தல்  – கரிய அடர்ந்தக் கூந்தல், மடந்தை – பெண், ஆய் வளை கூட்டும் – அழகு வளையல்களாக கட்டி, அணியுமார் அவையே – அணிவாள் அவற்றை

நற்றிணை 61, சிறுமோலிகனார், குறிஞ்சித் திணை – தலைவியின் சொற்கள் – தோழி தலைவன் கேட்கும்படியாக சிறைப்புறம் கூறியது
கேளாய் எல்ல தோழி அல்கல்
வேணவா நலிய வெய்ய உயிரா
ஏ மான் பிணையின் வருந்தினெனாக
துயர் மருங்கு அறிந்தனள் போல அன்னை
துஞ்சாயோ என் குறுமகள் என்றலின்
சொல் வெளிப்படாமை மெல்ல என் நெஞ்சில்
படு மழை பொழிந்த பாறை மருங்கில்
சிரல் வாய் உற்ற தளவின் பரல் அவல்
கான் கெழு நாடற் படர்ந்தோர்க்குக்
கண்ணும் படுமோ என்றிசின் யானே.

பொருளுரை:   தோழி!  இதனைக் கேள்!  நேற்று இரவு அவன் மீதுக் கொண்ட அதிக விருப்பத்தால் வருந்தி, பெருமூச்சு விட்டு, அம்புப்பட்ட பெண் மான் போல் துடித்தேன்.  என் துன்பத்தை அறிந்தவள் போல் அன்னை ‘இள மகளே, தூங்காமல் இருக்கின்றாயா?’ என்று கேட்டாள்.  என்னிடமிருந்து சொற்கள் வெளி வரவில்லை.  ஆனால் என் நெஞ்சுக்குள் சொல்லிக் கொண்டேன், ‘மிக்க மழை பொழிந்த கற்பாறையின் அருகில் மீன் கொத்திப் பறவையின் வாயைப்போன்ற அரும்புகளை உடைய  காட்டு மல்லிகைக் கொடிகளையும்,  பரல் கற்கள் நிறைந்த பள்ளங்களையும் உடைய காடு சூழ்ந்த நாட்டினை உடைய தலைவனை பிரிந்தவளுக்கு தூக்கம் வருமா?’ என்று.

பதவுரை:   கேளாய் எல்ல தோழி – கேட்பாயாக தோழி,  அல்கல் – நேற்று இரவு,   வேணவா – அதிக விருப்பத்தினால்,  நலிய – வருந்த,  வெய்ய – வெட்பம்,  உயிரா – பெருமூச்சு,   ஏ – அம்பு,  மான் பிணையின் – பெண் மானைப் போன்று, வருந்தினெனாக – வருந்தியப் பொழுது,   துயர் மருங்கு அறிந்தனள் போல – என் துன்பத்தை அறிந்தவள் போல்,  அன்னை – அன்னை,   துஞ்சாயோ என் குறுமகள் என்றலின் – தூங்காமல் இருக்கின்றாயா எனது இள மகளே என்று கேட்டாள்,   சொல் வெளிப்படாமை – சொற்கள் வெளி வரவில்லை,  மெல்ல என் நெஞ்சில் – மெதுவாக என் நெஞ்சில்,   படு மழை பொழிந்த – பெரு மழைப் பொழிந்த, பாறை மருங்கில் – பாறை அருகில்,   சிரல் வாய் உற்ற –  மீன் கொத்திபறவையின் வாயைப்போன்ற,  தளவின் – காட்டு மல்லியின் கொடி,  பரல் அவல் –  சிறிய பரல் கற்கள் நிறைந்த பள்ளம், கான் கெழு – நிறைந்தக் காடு,  நாடற் – நாட்டவன், படர்ந்தோர்க்குக் – பிரிந்தோர்க்கு,   கண்ணும் படுமோ என்றிசின் யானே – தூங்க முடியுமா என்று எனக்குள்ளே நான் கூறிக் கொண்டேன்

நற்றிணை 70, வெள்ளி வீதியார்,  மருதத் திணை – தலைவி சொன்னது 
சிறு வெள்ளாங்குருகே சிறு வெள்ளாங்குருகே
துறை போகு அறுவைத் தூ மடி அன்ன
நிறம் கிளர் தூவிச் சிறு வெள்ளாங்குருகே
எம் ஊர் வந்து எம் உண்துறைத் துழைஇ
சினைக் கெளிற்று ஆர்கையை அவர் ஊர்ப் பெயர்தி
அனைய அன்பினையோ பெரு மறவியையோ
ஆங்கண் தீம் புனல் ஈங்கண் பரக்கும்
கழனி நல் ஊர் மகிழ்நர்க்கு என்
இழை நெகிழ் பருவரல் செப்பாதோயே.

பொருளுரை:   சிறிய வெள்ளைக் குருகே! சிறிய வெள்ளைக் குருகே!  துவைக்கும் துறையில் துவைத்த வெள்ளை ஆடைகளின் நிறத்தையுடைய சிறகுகளையுடைய சிறிய வெள்ளைக் குருகே!  எங்கள் ஊருக்கு வந்து எங்கள் குடிக்கும் நீர் துறைகளில் தேடி,  சினை கெளிற்று மீன்களை நிறைய உண்டு விட்டு, அவருடைய ஊருக்கு சென்று மறக்காமல் அன்புடன் ‘அவள் வருந்துகின்றாள்.  அவளுடைய வளையல்கள் நெகிழ்ந்து விழுகின்றன’ என்று நீரும் வயல்களும் நிறைந்த ஊரினனான என் தலைவனிடம் சொல்ல மாட்டாயா?

பதவுரை:   சிறு வெள்ளாங்குருகே – சிறிய வெள்ளைக் குருகே,  சிறு வெள்ளாங்குருகே – சிறிய வெள்ளைக் குருகே, துறை போகு – (துவைக்க) நீர் துறைக்குப் போகும்,  அறுவை – துணிகள்,  தூமடி – துவைத்தது, அன்ன – போல்,  நிறம் – நிறம்,  கிளர் – ஒளி,  தூவி – சிறகு, சிறு வெள்ளாங்குருகே – சிறிய வெள்ளைக் குருகே, எம் ஊர் வந்து – என்னுடைய ஊருக்கு வந்து,  எம் – எங்கள்,  உண்துறைத் – குடி நீர் துறையில்,  துழைஇ – தேடி,  சினைக் கெளிற்று – சினையுடையக் கெளிற்று மீனை, ஆர்கையை – நிரம்ப உண்டு,  அவர் ஊர்ப் பெயர்தி – அவருடைய ஊருக்கு போய்,   அனைய அன்பினையோ – அன்புடன், பெரு மறவியையோ – மறக்காமல், ஆங்கண் – there, தீம் புனல் – இனிய நீர்,  ஈங்கண் – இங்கே, பரக்கும் – படர்ந்த,  கழனி நல் ஊர் – வயலுடைய நல்ல ஊர்,  மகிழ்நர்க்கு – என்னை மகிழ்வித்த,  என் – என்,   இழை நெகிழ் – நகைகள் (வளையல்கள்) நெகிழ்ந்தன,  பருவரல் – வருந்துகின்றேன்,  செப்பாதோயே – சொல்ல மாட்டாயா?

நற்றிணை 95,  கோட்டம்பலவனார், குறிஞ்சித் திணை – தலைவன் சொன்னது
கழை பாடு இரங்க பல் இயம் கறங்க
ஆடு மகள் நடந்த கொடும் புரி நோன் கயிற்று
அதவத் தீம் கனி அன்ன செம் முகத்
துய்த் தலை மந்தி வன் பறழ் தூங்க
கழைக் கண் இரும் பொறை ஏறி விசைத்து எழுந்து
குறக் குறுமாக்கள் தாளம் கொட்டும் அக்
குன்றகத்ததுவே குழு மிளைச் சீறூர்
சீறூரோளே நாறு மயிர்க் கொடிச்சி
கொடிச்சி கையகத்ததுவே பிறர்
விடுத்தற்கு ஆகாது பிணித்த என் நெஞ்சே.

பொருளுரை:   புல்லாங்குழல் ஒலிக்க, பல வாத்தியங்களும் முழங்க, ஆடு மகள் நடந்த முறுக்குடைய வலிமையான கயிற்றில் ஏறி இனிய அத்திப் பழத்தைப் போன்று சிவந்த முகத்தைக் கொண்ட பெண் மந்தியின் வலுவான குட்டி ஆட, மலையில் வாழும் சிறுவர்கள் மூங்கில் அருகில் உள்ள பெரிய பாறையின் மீது ஏறி, வேகமாக எழுந்து  தாளம் கொட்டுவார்கள்.  அந்த மலையில் உள்ள வளமான காவல் உடைய சிற்றூரில் உள்ள, நறுமணம் மிகுந்தக் கூந்தலையுடைய மலைக் குறவனின் மகளுடன் இணையப்பட்டது என் நெஞ்சு.  யாராலும் அதை விடுவிக்க முடியாது.

பதவுரை:   கழை – மூங்கில் (புல்லாங்குழல்), பாடு இரங்க – இசை ஒலிக்க,  பல் இயம் கறங்க – பல வகை வாத்தியங்களும் முழங்க,  ஆடு மகள் நடந்த – ஆடும் பெண்ண நடந்த, கொடும் புரி நோன் கயிற்று – பெரும் முறுக்குண்ட வலிமையான கயிற்றில்,  அதவத் தீம் கனி அன்ன – அத்தியின் இனிய பழத்தைப்போன்ற, செம் முகத் – சிகப்பு முகம்,  துய்த் தலை மந்தி – பஞ்சு (போன்ற) தலையை உடைய பெண் குரங்கின், வன் பறழ் தூங்க – வலுவான குட்டி ஆட, கழைக் கண் – மூங்கில் அருகில்,  இரும் பொறை ஏறி – பெரிய பாறையின் மீது ஏறி, விசைத்து எழுந்து – வேகமாக எழுந்து, குற குறுமாக்கள் – மலையில் வாழுபவர்களின் சிறுவர்கள், தாளம் கொட்டும் – தாளம் கொட்டுவார்கள், அக் குன்றகத்ததுவே – அந்தக்குன்றத்திலே,  குழு – வளமான, மிளை சீறூர் – காவலுடைய சிற்றூர், சீறூரோளே – சிற்றூரில் உள்ளவளே, நாறு மயிர்க் கொடிச்சி – நறு மனமுள்ள கூந்தலைவுடைய மலை நாட்டுப்பெண்,  கொடிச்சி – மலைக் குறவனின் மகள், கையகத்ததுவே – கையாலே, பிறர் – பிறரால்,  விடுத்தற்கு ஆகாது – விடுவிக்க முடியாது, பிணித்த என் நெஞ்சே – பிணிக்கப்பட்டது என் நெஞ்சு

நற்றிணை 98,  பாண்டியன் உக்கிரப் பெருவழுதி, குறிஞ்சித் திணை – தலைவி சொன்னது
எய்ம் முள் அன்ன பரூஉ மயிர் எருத்தின்
செய்ய்ம்ம் மேவல் சிறு கட் பன்றி
ஓங்கு மலை வியன் புனம் படீஇயர் வீங்கு பொறி
நூழை நுழையும் பொழுதில் தாழாது
பாங்கர்ப் பக்கத்துப் பல்லி பட்டென
மெல்ல மெல்லப் பிறக்கே பெயர்ந்து தன்
கல் அளைப் பள்ளி வதியும் நாடன்
எந்தை ஓம்பும் கடியுடை வியல் நகர்த்
துஞ்சாக் காவலர் இகழ் பதம் நோக்கி
இரவின் வரூஉம் அதனினும் கொடிதே
வைகலும் பொருந்தல் ஒல்லாக்
கண்ணொடு வாரா என் நார் இல் நெஞ்சே.

பொருளுரை:   முள்ளம் பன்றியின் முள்ளைப் போன்ற பருத்த மயிரை உடைய பிடரியினைக் கொண்ட சிறிய கண்களை உடைய பன்றி,  உயர்ந்த மலையில் உள்ள தினைப்புரத்தில் மேய எண்ணியது. அந்தப் பன்றி, பன்றியை பிடிக்க  வைத்திருக்கும் பொறியை உடைய சிறுப் பாதையில் நுழையும் பொழுது அருகில் உள்ள பாங்கர் மரத்தின் மீது இருந்த பல்லி ஒலிக்கக் கேட்டு, தன் மலைக் குகைக்கு திரும்பி விட்டது.  இவ்வாறு உள்ள மலையின் நாடனே!  என் தந்தையால் பாதுக்காக்கப்படும் காவல் மிக்க பெரிய இல்லத்தில் காவலர் சிறிது அயரும் பொழுது நீ இரவில் வருவதை விட, நாள் தோறும் இமைகள் பொருந்தா என் கண்களும், உன்னிடத்தில் சென்று மீண்டும் என்னிடம் வராத என் மென்மையான நெஞ்சமும் கொடுமையானவை.

பதவுரை:   எய்ம் முள் அன்ன – முள்ளம் பன்றியைப் போல், பரூஉ மயிர் – பருத்த மயிர்,  எருத்தின் – கழுத்தில்,  செய்ய்ம்ம் மேவல் – உண்ணுவதற்காக,  சிறு கட் பன்றி – சிறியக் கண்களையுடைய பன்றி,  ஓங்கு மலை – உயர்ந்த மலை,  வியன் புனம் – அகன்ற மலைக் கொல்லை,  படீஇயர் – பிடிக்க,  வீங்கு – பெரிய,  பொறி – பொறி,  நூழை – சிறிய பாதை,  நுழையும் பொழுதில் – நுழையும் பொழுது,  தாழாது – தாமதம் இல்லாமல்,  பாங்கர் – பாங்கர் மரம், பக்கத்துப் – அருகில்,  பல்லி பட்டென – பல்லி ஒலித்ததால் கெட்ட சகுனம் என்று எண்ணி,  மெல்ல மெல்லப் பிறக்கே பெயர்ந்து தன் – மெதுவாக திரும்பி சென்று விட்டது,  கல் அளைப் – மலைக் குகைக்கு,  பள்ளி – உறங்குவதற்கு,  வதியும் – வசிக்கும்,  நாடன் – நாட்டவன்,  எந்தை ஓம்பும் – என் தந்தை காக்கும்,  கடியுடை – காவலுடைய,  வியல் நகர் – பெரிய வீடு,  துஞ்சாக் காவலர் – உறங்காக் காவலர்,  இகழ் பதம் நோக்கி – அவர்கள் அயர்வதை பார்த்து,  இரவின் வரூஉம் – இரவில் வருவது,  அதனினும் கொடிதே – அதை விட கொடியது,  வைகலும் – தினமும், பொருந்தல் ஒல்லா – மூடாத,  கண்ணொடு – கண்ணுடன்,  வாரா – திரும்பி வராத,  என் நார் இல் நெஞ்சே – என் மென்மையான நெஞ்சு

நற்றிணை 100, பரணர், மருதத் திணை – பரத்தை விறலியிடம் சொன்னது
உள்ளுதொறும் நகுவேன் தோழி வள் உகிர்
மாரிக் கொக்கின் கூர் அலகு அன்ன
குண்டு நீர் ஆம்பல் தண் துறை ஊரன்
தேம் கமழ் ஐம்பால் பற்றி என் வயின்
வான் கோல் எல் வளை வெளவிய பூசல்
சினவிய முகத்து சினவாது சென்று நின்
மனையோட்கு உரைப்பல் என்றலின் முனை ஊர்ப்
பல் ஆ நெடு நிரை வில்லின் ஒய்யும்
தேர் வண் மலையன் முந்தை பேர் இசைப்
புலம் புரி வயிரியர் நலம் புரி முழவின்
மண் ஆர் கண்ணின் அதிரும்
நன்னராளன் நடுங்கு அஞர் நிலையே.

பொருளுரை:   பெரிய நகங்களையுடைய மழைக் காலத்தில் உலவும் கொக்கின் கூர்மையான அலகைப் போன்ற ஆம்பல் பூவை உடைய தண்ணிய நீர்த் துறையின் ஊரன், என் கூந்தலை பற்றி இழுத்து, என் கையில் உள்ள வெள்ளிய வேலைப்பாடு அமைந்த வளையல்களை கழற்றிக் கொண்ட பூசையினால், சினம் கொண்ட முகத்துடன் அவனை நோக்கி, “சினம் கொள்ளாமல் உன் மனைவியிடம் சென்று உரைப்பேன்” என்று நான் சொன்னவுடன் ஊர்க் கோடியில் உள்ள பல நெடிய ஆனிரைகளை விற் போரால் வென்று செலுத்திக் கொண்டு வருபவனும், வருகின்ற இரவலர்க்கு தேர் கொடுப்பவனும் ஆகிய மலையமானின் அவைக்கு முன்பு வேறு நாட்டிலிருந்து வந்த நல்ல இசையுடைய கூத்தர்களின் நன்மையை அறிவிக்கும் மார்ச்சனை பொருந்திய பக்கம் அதிர்வது போன்ற அதிர்ச்சியுடன், நன்மையை விரும்பும் அவன் நடுங்கி வருத்துகின்ற நிலைமையை நினைக்கும் பொழுதெல்லாம் நான் சிரிப்பேன், தோழி!

பதவுரை:   உள்ளுதொறும் – நினைக்கும் பொழுதெல்லாம், நகுவேன் தோழி – சிரிப்பேன் தோழி, வள் உகிர் – பெரிய நகங்கள்,  மாரிக் கொக்கின் -மழைக் காலத்தில் உலவும் கொக்கு, கூர் அலகு – கூர்மையான அலகு, அன்ன – போன்ற, குண்டு நீர் – குளத்து நீர், ஆம்பல் – ஆம்பல் மலர், தண் துறை ஊரன் – தண்ணிய நீர்த் துறையின் ஊரன், தேம் கமழ் – தேனின் மணம் வீசும், ஐம்பால் – ஐந்துப் பகுதியாக பிரித்துக் கட்டிய கூந்தல், பற்றி – பற்றி, என் வயின் – என்னிடம் உள்ள, வான் கோல் – வெள்ளிய வேலைப்பாடு அமைந்த, எல் வளை – ஒளியுடைய வளையல்கள், வெளவிய – கழற்றிக் கொண்ட, பூசல் – பூசல், சினவிய முகத்து – சினம் கொண்ட முகத்தோடு, சினவாது சென்று – சினம் கொள்ளாமல், நின் மனையோட்கு உரைப்பல் – உன் மனைவியிடம் சொல்லுவேன், என்றலின் – என்று நான் கூறியதால், முனை ஊர் – ஊரின் எல்லை, பல் ஆ நெடு நிரை – பல நெடிய ஆனிரைகளை,  வில்லின் ஒய்யும் – விற் போரால் செலுத்திக் கொண்டு, தேர் வண் மலையன் – இரவலர்க்கு தேர் கொடுக்கும் மலையமான்,  முந்தை – முன்பு, பேர் இசை – சிறப்பான இசை, புலம் புரி வயிரியர் – வேறு நாட்டிலிருந்து வந்த கலைஞர்கள், நலம் புரி முழவின் – நன்மையை முழங்குகின்ற மத்தளத்தின், மண் ஆர் கண்ணின் அதிரும் – மார்ச்சனை பொருந்திய பக்கம் போல் அதிரும், நன்னராளன் – நன்மையை மேற்கொள்ளும் அவன், நடுங்கு – நடுங்கு, அஞர் நிலையே – துன்ப நிலைமை

நற்றிணை 115, பாடியவர் பெயர் கிடைக்கவில்லை, முல்லைத் திணை – தோழி தலைவியிடம் சொன்னது
மலர்ந்த பொய்கைப் பூக் குற்று அழுங்க
அயர்ந்த ஆயம் கண் இனிது படீஇயர்
அன்னையும் சிறிது தணிந்து உயிரினள் இன் நீர்த்
தடங் கடல் வாயில் உண்டு சில் நீர் என
மயில் அடி இலைய மாக் குரல் நொச்சி
மனை நடு மௌவலொடு ஊழ் முகை அவிழ
கார் எதிர்ந்தன்றால் காலை காதலர்
தவச் சேய் நாட்டர்ஆயினும் மிகப் பேர்
அன்பினர் வாழி தோழி நன் புகழ்
உலப்பு இன்று பெறினும் தவிரலர்
கேட்டிசின் அல்லெனோ விசும்பின் தகவே.

பொருளுரை:   வாழ்த்துக்கள் என் தோழி!   பெரிய பொய்கையில் உள்ள மலர்களைப் பறித்ததால் களைப்பு அடைந்த தோழிகளை, அவர்கள் வருத்தம் நீங்குமாறு, இனிமையாக நடத்தி,  தாய் நம் மீதுக் கொண்ட  சினம் தணியுமாறு  பெரு மூச்சு விட்டாள்.  அப்பொழுது இனிய மழை நீர் பொழிந்து பெரியக் கடலுக்குள் சென்று அடைந்தது.  மயிலின் அடியைப் போன்ற இலைகளையும், பெரிய கொத்தான மலர்களையும் உடைய நொச்சி மரத்தில், நம் வீட்டின் நடுவே உள்ள முல்லைக் கொடி படர்ந்துள்ளது.  அதன் முதிர்ந்த மொட்டுக்கள் மலரும் காலம் வந்து விட்டது.  உன்னுடைய காதலர் தொலை தூர நாட்டிற்கு சென்றாலும் உன்னிடம் மிகுந்த அன்பை உடையவர்.  அங்கு சென்ற பணியை முடித்து நல்ல புகழைப் பெற்றாலும் அங்கு தங்குபவர் இல்லை.  வானத்தில் இடியின் ஒலி கேட்கின்றது.  கார் காலம் தொடங்குகின்றது. அவர் வருவார்.

பதவுரை:   மலர்ந்த பொய்கைப் பூ – பெரிய குளத்தில் மலர்ந்த பூக்களை,  குற்று – பறித்து, அழுங்க – நீங்க, அயர்ந்த ஆயம் கண் – வருந்திய தோழியர் மீது,  இனிது படீஇயர் – இனிதாகும்படி,  அன்னையும் சிறிது தணிந்து உயிரினள் – தாயும் சிறிது சினம் தணிந்து பெரு மூச்சு விட்டாள், இன் நீர்த் – இனிய நீர், தடங் கடல் – பெரிய கடல், வாயில் உண்டு சில் நீர் என – அடைந்தது சில நீர் என்று, மயில் அடி இலைய – மயிலின் அடிப் போன்ற இலையையும்,  மாக் குரல் நொச்சி – கருமையான மலர் கொத்துக்களையுடைய நொச்சி மரம், மனை நடு மௌவலொடு – வீட்டில் உள்ள முல்லைக் கொடியோடு, ஊழ் முகை அவிழ – முதிர்ந்த மொட்டுக்கள் மலர, கார் எதிர்ந்தன்றால்  காலை – கார் காலம் வந்த வேளை, காதலர் தவச் சேய் – காதலர் மிகுந்த தூரத்தில் உள்ள, நாட்டர்ஆயினும் – நாட்டிற்கு சென்றாலும், மிகப் பேர் அன்பினர் – உன்னிடம் மிகுந்த அன்பை உடையவர், வாழி தோழி – வாழ்த்துக்கள் தோழி, நன் புகழ் – நல்ல புகழ், உலப்பு இன்று – அழிவு இன்றி, பெறினும் தவிரலர் – பெற்றாலும் தங்குபவர் இல்லை, கேட்டிசின் – கேட்பாயாக, அல்லெனோ – மிகுந்த ஒலி (இடி), விசும்பின் தகவே – வானத்தின் தகுதி  (ஒலி)

நற்றிணை 120, மாங்குடி கிழார், மருதத் திணை –  தலைவன் சொன்னது (ஊடலின் பொழுது சொன்னது)
தட மருப்பு எருமை மட நடைக் குழவி
தூண் தொறும் யாத்த காண்தகு நல் இல்
கொடுங் குழை பெய்த செழுஞ் செய் பேதை
சிறு தாழ் செறித்த மெல் விரல் சேப்ப
வாளை ஈர்ந் தடி வல்லிதின் வகைஇ
புகை உண்டு அமர்த்த கண்ணள் தகை பெறப்
பிறை நுதல் பொறித்த சிறு நுண் பல் வியர்
அம் துகில் தலையில் துடையினள் நப் புலந்து
அட்டிலோளே அம் மா அரிவை
எமக்கே வருகதில் விருந்தே சிவப்பாள் அன்று
சிறு முள் எயிறு தோன்ற
முறுவல் கொண்ட முகம் காண்கம்மே.

பொருளுரை:   வளைந்த கொம்புகளையுடைய எருமைகளின் மெதுவாக நடக்கும் கன்றுகள், எல்லா தூண்களிலும் கட்டப்பட்டிருக்கும் தகைமை உள்ள இல்லத்தில் வளைந்தக் காதணிகளை அணிந்திருப்பாள், செழுமையான, பேதமையுடைய என் காதலி.  கையில் சிறிய மோதிரத்தை அணிந்திருப்பாள்.  வாளை மீனை துண்டுத் துண்டாக வெட்டி, சமைப்பாள்.  அதன் புகை அவள் கண்களை அடையும்.  பிறைப் போன்ற அவளுடைய நெற்றியில் சிறிய வியர்வைத் துளிகள் தோன்றும்.  அதை தன் சேலைத் தலைப்பால் துடைப்பாள்.  என்னோடு ஊடல் கொண்டாலும் சமையல் செய்வாள், அழகிய கருமையான அவள். விருந்தினர் வந்தால் கோபத்தில் கண் சிவக்காமல், சிறிய முட்களைப் போன்ற தன் பற்கள் தோன்றுமாறு அவள் முறுவல் கொள்வதைக் காண முடியும்.

பதவுரை:   தட மருப்பு எருமை – வளைந்த கொம்புகளை உடைய எருமைகளின்,  மட நடைக் குழவி – மெதுவாக நடக்கும் கன்றுகள், தூண் தொறும் யாத்த – எல்லா தூண்களிலும் கட்டப்பட்ட,  காண்தகு நல் இல் – காண்பதற்கு நல்ல இல்லம், கொடுங் குழை – வளைந்த காதணி,  பெய்த – தொங்கும், செழுஞ் செய் பேதை – செழுமையான பேதைமையுடைய காதலி, சிறு தாழ் – சிறிய மோதிரம், செறித்த மெல் விரல் – அணிந்த மென்மையான விரல், சேப்ப – சிவக்க, வாளை ஈர் – வாளை மீனை வெட்டி,  தடி – துண்டு, வல்லிதின் வகைஇ – விரைவாக பகிர்ந்து, புகை உண்டு அமர்த்த கண்ணள்  – புகையை உண்ட கண்கள், தகை பெற – தகை அடைய, பிறை நுதல் பொறித்த – பிறையைப் போன்ற நெற்றியில்,  சிறு நுண் பல் வியர் – சிறிய பல வியர்வை, அம் துகில் – அழகிய ஆடையின், தலையில் துடையினள் – தலைப்பில் துடைத்தாள்,  நப் புலந்து – எம்மோடு ஊடல் கொண்டு,  அட்டிலோளே –  சமைப்பாள்,  அம் மா அரிவை – அழகியக் கருமையான பெண், எமக்கே – எனக்கே, வருகதில் விருந்தே – விருந்தினர் வந்தால், சிவப்பு அன்று –  கோபத்தில் கண் சிவக்காமல், சிறு முள் எயிறு தோன்ற – சிறிய முள் போன்ற பற்கள் தோன்றுமாறு, முறுவல் கொண்ட – முறுவல் கொண்ட, முகம் காண்கம்மே – முகத்தைக் காண முடியும்

நற்றிணை 155, பராயனார், நெய்தற் திணை – தலைவன் தலைவியிடம் சொன்னது
ஒள் இழை மகளிரொடு ஓரையும் ஆடாய்
வள் இதழ் நெய்தல் தொடலையும் புனையாய்
விரி பூங் கானல் ஒரு சிறை நின்றோய்
யாரையோ நிற் தொழுதனெம் வினவுதும்
கண்டோர் தண்டா நலத்தை தெண் திரைப்
பெருங்கடல் பரப்பின் அமர்ந்து உறை அணங்கோ
இருங்கழி மருங்கு நிலை பெற்றனையோ
சொல் இனி மடந்தை என்றனென் அதன் எதிர்
முள் எயிற்று முறுவல் திறந்தன
பல் இதழ் உண்கணும் பரந்தவால் பனியே.

நீ ஒளியுடைய அணிகலன்களை அணிந்த பெண்களுடன், ஓரை விளையாட்டு விளையாடவில்லை நீ.  பெரிய இதழ்களையுடைய நெய்தல் மலர்களையும் மாலையாக நீ தொடுக்கவில்லை. மலர்களையுடைய பெரிய கடற்கரைச் சோலையில் இருக்கும் உன்னை  நான் தொழுது கேட்கின்றேன்.  நீ யார்?  காண்போர் கண்ணுக்கு, குறையில்லாத அழகையுடைய, தெளிந்த அலைகளையுடைய பரந்த கடலின் பரப்பில் உறையும் தேவதையோ நீ?  நீ கரிய உப்பங்கழியுடைய இடத்தில் வாழ்கின்றாயா? சொல் பெண்ணே என்றேன். அதற்குப் பதிலாக கூறிய பற்களுடன் புன்னகையை உதிர்த்தாள்.  மலர்களைப் போன்ற அவளுடைய மையிட்ட கண்களில் கண்ணீர் படர்ந்தது.

பதவுரை: ஒள் இழை மகளிரொடு – ஒளியுடைய அணிகலன்களை அணிந்த பெண்களுடன், ஓரையும் ஆடாய் – ஓரை விளையாட்டு விளையாடவில்லை நீ, வள் இதழ் நெய்தல் தொடலையும் புனையாய் – பெரிய இதழ்களையுடைய நெய்தல் மலர்களையும் மாலையாக நீ தொடுக்கவில்லை அல்லது பெரிய இதழ்களையுடைய நெய்தல் மலர் மாலையையும் நீ அணியவில்லை, விரி பூங் கானல் – விரிந்த மலர்களையுடைய கடற்கரைச் சோலை அல்லது மலர்களையுடைய பெரிய கடற்கரைச் சோலை, யாரையோ – நீ யார், நிற் தொழுதனெம் வினவுதும் – உன்னை தொழுது கேட்கின்றேன், கண்டோர் – காண்போரால், தண்டா நலத்தை – கெடாத அழகை, தெண் திரைப் பெருங்கடல் பரப்பின் அமர்ந்து உறை – தெளிந்த அலைகளையுடைய பரந்த கடலின் பரப்பில் உறையும், அணங்கோ – தேவதையா,  இருங்கழி மருங்கு நிலை பெற்றனையோ – கரிய உப்பங்கழியுடைய இடத்தில் வாழ்கின்றாயா, சொல் இனி மடந்தை என்றனென் – சொல் பெண்ணே என்றேன்,  அதன் எதிர் – அதற்குப் பதிலாக, முள் எயிற்று முறுவல் – கூர்ந்த பல்லுடன் புன்னகை, திறந்தன – திறந்தன, பல் இதழ் – பல இதழ்கள், உண்கணும் பரந்தவால் பனியே – மையிட்ட கண்களில் படர்ந்தது கண்ணீர்

நற்றிணை 194, மதுரை மருதன் இளநாகனார், குறிஞ்சித் திணை  – தோழி தலைவியிடம் சொன்னது, தலைவன் கேட்கும்படியாக
அம்ம வாழி தோழி கைம்மாறு
யாது செய்வாம் கொல் நாமே கய வாய்க்
கன்றுடை மருங்கின் பிடி புணர்ந்து இயலும்
வலன் உயர் மருப்பின் நிலம் ஈர்த் தடக் கை
அண்ணல் யானைக்கு அன்றியும் கல் மிசைத்
தனி நிலை இதணம் புலம்பப் போகி
மந்தியும் அறியா மரம் பயில் ஒரு சிறை
குன்ற வெற்பனொடு நாம் விளையாட
விரும்பு கவர் கொண்ட ஏனல்
பெருங்குரல் கொள்ளாச் சிறு பசுங்கிளிக்கே.

பொருளுரை:  வாழி தோழி! கேட்பாயாக! சிறிய பச்சைக் கிளிகளுக்கும், குட்டியுடன் இருக்கும் தன் பெண் யானையைப் புணர்ந்த வலிமை மிக்க தந்தங்களையும் நிலத்தில் தோயும் பெரிய வாயையும் பெரிய தும்பிக்கையும் உடைய பெருமை மிக்க களிற்று யானைக்கும் நாம் எவ்வாறு கைம்மாறு செய்யப் போகின்றோம்? நம் காவல் இதணத்தை விட்டு விலகி நாம் மந்தியும் ஏறி அறியாத அடர்ந்த மரங்களை உடைய இடத்தில் மலை நாடனுடன் விளையாடிய பொழுது அவை கதிர் கொத்துக்களை தின்று அழிக்காததற்கு?

குறிப்பு:  மந்தியும் அறியா மரம் பயில் இறும்பின் (அகநானூறு 92-8), மான்று அமை அறியா மரம் பயில் இறும்பின் (அகநானூறு 238-1).

பதவுரை:   அம்ம – கேட்பாயாக, வாழி தோழி – வாழி தோழி, கைம்மாறு யாது செய்வாம் கொல் நாமே – நாம் எப்படி கைம்மாறு செய்யலாம், கய வாய் – பெரிய வாய், கன்றுடை மருங்கின் – கன்றை பக்கத்தில் உடைய, பிடி புணர்ந்து இயலும் – பெண் யானையோடு புணர்ந்து இயங்குகின்ற, வலன் உயர் மருப்பின் – வலிமை மிக்க தந்தங்கள், நிலம் ஈர்த் தடக் கை – நிலத்தின் கண் ஈர்த்தலையுடைய பெரிய தும்பிக்கை, அண்ணல் யானைக்கு – பெருமையுடைய யானைக்கு, அன்றியும் , கல் மிசை – மலை மேலே, தனி நிலை இதணம் – தனியாக கட்டப்பட்ட பரண், புலம்பப் போகி – வறிது ஆகும்படி, மந்தியும் அறியா – பெண் குரங்குகளும் அறியாத, மரம் பயில் – மரங்கள் நிறைந்த, ஒரு சிறை – ஒரு பக்கம், குன்ற வெற்பனொடு – மலை நாடனுடன், நாம் விளையாட – நாம் விளையாட, விரும்பு கவர் கொண்ட – விருப்பம் கொண்ட, ஏனல் பெருங்குரல் கொள்ளா – பெரிய தினைக் கதிர் கொத்துக்களைத் தின்று அழிக்காத, சிறு பசுங்கிளிக்கே – சிறிய பச்சைக் கிளிகளுக்கு

நற்றிணை 200, கூடலூர் பல்கண்ணனார், மருதத் திணை – தோழி குயவனிடம் சொன்னது
கண்ணி கட்டிய கதிர அன்ன
ஒண் குரல் நொச்சித் தெரியல் சூடி
யாறு கிடந்தன்ன அகல் நெடுந் தெருவில்
சாறு என நுவலும் முதுவாய்க் குயவ
ஈதும் ஆங்கண் நுவன்றிசின் மாதோ
ஆம்பல் அமன்ற தீம் பெரும் பழனத்துப்
பொய்கை ஊர்க்குப் போவோய் ஆகி
கை கவர் நரம்பின் பனுவல் பாணன்
செய்த அல்லல் பல்குவ வை எயிற்று
ஐது அகல் அல்குல் மகளிர் இவன்
பொய் பொதி கொடுஞ் சொல் ஓம்புமின் எனவே.

பொருளுரை:   சரமாகக் கட்டிய கதிர் போன்ற ஒளியையுடைய நொச்சி மலர் மாலையைச் சூடி ஆறு கிடந்தாற்போன்ற அகன்ற நீண்ட தெருவில் ‘திருவிழா’ என்று அறிவிக்கும் அறிவு சான்ற குயவனே!
நெருக்கமாக ஆம்பல் மலர்கள் மலர்ந்த இனிய பெரிய வயல்களையும் குளங்களையும் உடைய ஊருக்குச் சென்று நீ அறிவிக்கும் பொழுது இதையும் சேர்த்துக் கொள்வாயாக, கூர்மையான பற்களையும் மென்மையான அகன்ற அல்குலையும் உடைய மகளிரிடம், “விரும்புவதற்குக் காரணமான நரம்பையுடைய யாழை மீட்டி பாடும் பாணன் செய்த துன்பம் பல. பொய் பேசி கொடுஞ்சொல் கூறுபவன். நீங்கள் உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்”.

பதவுரை:   கண்ணி கட்டிய – சரமாக கட்டிய, கதிர அன்ன – கதிர் போன்ற, ஒண் குரல் நொச்சி – ஒளியுடைய நொச்சி மலர்கள், தெரியல் சூடி – மாலையைச் சூடி, யாறு கிடந்தன்ன – ஆறு கிடந்தாற்போல், அகல்  நெடுந் தெருவில் – அகன்ற நீண்ட தெருவில், சாறு என நுவலும் – திருவிழா என்று அறிவிக்கும், முதுவாய்க் குயவ – அறிவு சான்ற குயவனே, ஈதும் ஆங்கண் நுவன்றிசின் – இதையும் சேர்த்துக் கூறுவாயாக, மாதோ – அசை, ஆம்பல் அமன்ற – ஆம்பல் மலர்கள் நெருங்கிய, தீம் பெரும் பழனத்துப் பொய்கை ஊர்க்கு – இனிய பெரிய வயலும் பொய்கையும் உடைய ஊரின்கண்,  போவோய் ஆகி – நீ செல்வாய் ஆகி, கை கவர் நரம்பின் – கை விரும்புவதற்கு காரணமாக உள்ள நரம்பை உடைய, பனுவல் பாணன் – பாடும் பாணன், செய்த அல்லல் – செய்த துன்பம், பல்குவ – மிக பல, வை எயிற்று – கூர்மையான பற்கள், ஐது அகல் அல்குல் – மென்மையான அகன்ற அல்குல், மகளிர்  – பெண்கள், இவன் பொய் பொதி கொடுஞ் சொல் – பொய் பேசும் இந்தப் பாணனின் கொடிய சொற்கள்,  ஓம்புமின் – உங்களை பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள், எனவே – என

நற்றிணை 222, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை – தோழி சொன்னது
கருங் கால் வேங்கைச் செவ் வீ வாங்கு சினை
வடுக் கொளப் பிணித்த விடு புரி முரற்சிக்
கை புனை சிறு நெறி வாங்கி பையென
விசும்பு ஆடு ஆய் மயில் கடுப்ப யான் இன்று
பசுங் காழ் அல்குல் பற்றுவனன் ஊக்கிச்
செலவுடன் விடுகோ தோழி பலவுடன்
வாழை ஓங்கிய வழை அமை சிலம்பில்
துஞ்சு பிடி மருங்கின் மஞ்சு பட காணாது
பெருங் களிறு பிளிறும் சோலை அவர்
சேண் நெடுங் குன்றம் காணிய நீயே.

பொருளுரை:   தோழி! அவருடைய அழகிய மலை வாழை மரங்களையும், பலா மரங்களையும் உயரமான சுரப் புன்னை மரங்களையும் உடையது.  அங்குத் தூங்கும் பெண் யானையை மேகம் மறைத்துள்ளது.  தன் பெண் யானையைக் காணாத ஆண் யானை பிளிறுகின்றது.  அவருடைய மலையைக் கண்டால் உன்னுடைய துயரம் தணியும். கரிய அடிப்பகுதியை உடைய சிவந்த மலர்களையுடைய வேங்கை மரத்தின் அழகிய வளைந்தக் கிளைகளில் வடு ஏற்படும் படி இறுக்கமாகப் பின்னப்பட்ட கயிற்றினால் செய்த சிறிய ஊஞ்சலில் நீ அமர்ந்தால் அதை இழுத்து மெல்ல ஆட்டுவேன்.  உன் அடி வயிற்றின் மேல் கிடக்கும் பொன்னால் ஆகிய வடத்தைப் பற்றி ஆட்டும் பொழுது நீ ஆகாயத்தில் பறக்கும் அழகிய மயிலைப் போல் விளங்குவாய்.  அவ்வாறு ஊஞ்சலை ஆட்டும் பொழுது  தொலைவில் உள்ள உன் தலைவரின் மலையை காண்பாயாக.

பதவுரை:   கருங் கால் – கரிய அடிப்பகுதி,  வேங்கை – வேங்கை மரம்,  செவ்வீ – சிவந்த மலர்கள்,   வாங்கு சினை – வளைந்தக் கிளை, வடுக் கொளப் – வடு ஏற்படும் மாதிரி, பிணித்த – கட்டிய,  விடு புரி முரற்சி – இறுக்கமாக பின்னப்பட்ட கயிறு,  கை புனை – கையால் செய்த,  சிறு நெறி – சிறிய ஊஞ்சல்,  வாங்கி – இழுத்து,  பையென – மெதுவாக,   விசும்பு – வானம்,  ஆடு – ஆடு,  ஆய் – அழகிய,  மயில் கடுப்ப – மயிலைப் போன்று,  யான் – நான்,   இன்று – இன்று,  பசுங் காழ் – பொன் ஆபரணங்கள்,  அல்குல் – இடுப்புக்கு கீழே உள்ள பகுதி,   பற்றுவனன் ஊக்கி – பற்றிக்கொண்டு தள்ளி விட்டு,  செலவுடன் – சென்றால்,  விடுகோ – தள்ளி,  தோழி – தோழி,  பலவுடன் – பலா மரங்களுடன்,  வாழை – வாழை மரங்கள், ஓங்கிய வழை – உயர்ந்த சுரப் புன்னை மரங்கள்,  அமை சிலம்பில் – திருத்தமான மலையில்,   துஞ்சு  – வாழும்,  பிடி – பெண் யானை, மருங்கின் – அருகில்,  மஞ்சு பட காணாது – மஞ்சு உள்ளதால் காண முடியாமல்,  பெருங் களிறு பிளிறும் – பெரிய ஆண் யானை பிளிரும்,  சோலை – சோலை,  அவர் – அவர்,  சேண் – தொலைவில் உள்ள,  நெடுங் குன்றம் – உயர்ந்தக் குன்றம்,  காணிய நீயே – பார் நீயே

நற்றிணை 239, குன்றியனார், நெய்தற் திணை – தலைவன் கேட்கும்படியாக தோழி சொன்னது
ஞான்ற ஞாயிறு குடமலை மறைய
மான்ற மாலை மகிழ்ந்த பரதவர்
இனிது பெறு பெரு மீன் எளிதினின் மாறி
அலவன் ஆடிய புலவு மணல் முன்றில்
காமர் சிறுகுடிச் செல்நெறி வழியின்
ஆய் மணி பொதி அவிழ்ந்தாங்கு நெய்தல்
புல் இதழ் பொதிந்த பூத் தப மிதிக்கும்
மல்லல் இருங் கழி மலி நீர்ச் சேர்ப்பற்கு
அமைந்து தொழில் கேட்டன்றோ இலமே முன்கை
வார் கோல் எல் வளை உடைய வாங்கி
முயங்கு எனக் கலுழ்ந்த இவ் ஊர்
எற்று ஆவது கொல் யாம் மற்றொன்று செயினே.

பொருளுரை:   மாலை நேரத்தில் கதிரவன் மேற்கு திசையில் மறைந்தது.  மீனவர்கள் கள் குடித்து மகிழ்ந்தனர்.  பிடித்த பெரிய மீன்களை எளிதாக விற்றனர்.   நண்டுகள் விளையாடும் மீன் நாற்றமுடைய மணலில் உள்ள அவர்களது அழகிய சிறுக் குடியில், வீட்டு முற்றங்களில் உள்ள வழிகளில் நீலமணிகளைப் போன்ற குவளை மலர்கள் குவிந்துக் கிடக்கும். மெல்லிய இதழ்களையுடைய அந்த மலர்களை மிதித்தவண்ணம் செல்கின்றான் வளமான உப்பங்கழியை உடைய நெய்தல் நிலத் தலைவன்.  அவன் மனதிற்கு பொருந்தும்படியாக நாம் நடக்கவில்லை. நெடிய வேலைப்பாட்டுடன் உள்ள ஒளியுடைய வளையல்களை முன்னம் கையில் அணிந்த உன்னை ‘வளையல்கள் உடையுமாறு அவனை அணைத்து இணைவாயாக’  என்று அழுகின்றது இந்த ஊர்.  நாம் அவனுக்கு பொருந்திய செயல்களை செய்தால் என்ன ஆகும்?

பதவுரை:   ஞான்ற – மறையும்,  ஞாயிறு – கதிரவன், குடமலை மறைய – மேற்கு திசையில் மறைய, மான்ற மாலை – மயங்கிய மாலை வேளையில், மகிழ்ந்த பரதவர் – மகிழ்ந்த மீனவர்கள், இனிது – இனிமையாக, பெறு பெரு மீன் – பெற்றப் பெரிய மீனை, எளிதினின் மாறி – எளிதாக விற்று, அலவன் ஆடிய – நண்டு ஆடிய, புலவு மணல் – நாற்றமுடைய மணல், முன்றில் – வீட்டு முற்றத்தில், காமர் சிறுகுடி – அழகியச் சிறுக் குடி,  செல்நெறி வழியின் – செல்லும் வழியின், ஆய் மணி – அழகிய நீலமணி, பொதி அவிழ்ந்தாங்கு – குவியலாக இருப்பதுப் போன்று, நெய்தல் – குவளை மலர்கள், புல் இதழ் பொதிந்த பூ – மெல்லிய இதழ்களை உடைய மலர்களை,  தப மிதிக்கும் – மிதித்தவண்ணம், மல்லல் – வளமான, இருங் கழி – உப்பு நீரை உடைய இடத்தில், மலி – நிறைந்த, நீர்ச் சேர்ப்பற்கு – நெய்தல் நிலத் தலைவனுக்கு, அமைந்து தொழில் கேட்டன்றோ – மனம் பொருந்தும் வழியில் கேட்க,  இலமே – இல்லை, முன்கை – முன் கை, வார் – நெடிய, கோல் –  உருண்ட, வேலைப்பாட்டுடன் செய்யப்பட,  எல் வளை  – ஒளி பொருந்திய வளையல்கள்,   உடைய – உடையுமாறு,  வாங்கி – தழுவி, முயங்கு – இணைவாய், என – என்று,  கலுழ்ந்த இவ் ஊர் – அழுகின்றது இந்த ஊர், எற்று ஆவது கொல் – என்ன ஆவது, யாம் மற்றொன்று செயினே – நான் வேறு ஒன்றும் செய்தால்

நற்றிணை 242 விழிக்கட்பேதைப் பெருங்கண்ணனார், முல்லைத் திணை – தலைவன் சொன்னது
இலை இல பிடவம் ஈர் மலர் அரும்ப
புதல் இவர் தளவம் பூங்கொடி அவிழ
பொன் எனக் கொன்றை மலர மணி எனப்
பல் மலர் காயாங் குறுஞ்சினை கஞல
கார் தொடங்கின்றே காலை வல் விரைந்து
செல்க பாக நின் தேரே உவக்காண்
கழிப் பெயர் களரில் போகிய மட மான்
விழிக் கட் பேதையொடு இனன் இரிந்து ஓட
காமர் நெஞ்சமொடு அகலா
தேடூஉ நின்ற இரலை ஏறே.

பொருளுரை:   மழைக்காலம் தொடங்கிய இந்த வேளையில் இலைகள் இல்லாத பிடவம் மென்மையான மலர்களைத் தரும் அரும்புகளை ஈன்றுள்ளது. புதர்களின் மேல் படர்ந்திருக்கும் தளவத்தின் கொடிகளில் மலர்கள் பூத்துள்ளன. பொன்னைப் போன்ற கொன்றை மலர்கள் மலர்ந்துள்ள. நீலமணியைப் போன்று நிறையக் காயா மலர்கள் குறுகிய மரக் கிளைகளில் பூத்துள்ளன. மிகவும் விரைவாக உன் தேரை ஓட்டுவாயாக, பாகனே! அங்கே பார்!
கழி நீர் பெயர்ந்த களர் நிலத்தில் விழித்த கண்களையுடைய தன் குட்டியுடன் ஒரு பெண் மான் தன் கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்து ஓட, அதனுடைய ஆண் மான் காதல் நெஞ்சுடன் அதைத் தேடுகின்றது.

பதவுரை:   இலை இல பிடவம் – இலைகள் இல்லாத பிடவம், ஈர் மலர் அரும்ப – குளிர்ச்சியான மலர்களைத் தரும் அரும்புகளை ஈன, மென்மையான மலர்களைத் தரும் அரும்புகளை ஈன, புதல் இவர் தளவம் – புதர் மேல் படர்ந்திருக்கும் தளவம், பூங்கொடி அவிழ – மலர்க் கொடிகள் மலர, பொன் எனக் கொன்றை மலர – பொன்னைப் போன்று கொன்றை மலர்கள் மலர்ந்திருந்தன, மணி எனப் பல் மலர் காயா – நீலமணியைப் போன்று பல காயா மலர்கள் பூத்தன, குறுஞ்சினை – குறுகிய மரக்கிளைகளில், கஞல – நெருங்கி இருந்தன, கார் தொடங்கின்றே காலை – மழைக்காலம் தொடங்கிய காலம், வல் விரைந்து செல்க பாக – மிக வேகமாக ஓட்டிச் செல்வாயாகப் பாகனே, நின் தேரே – உன் தேரை, உவக்காண் – அங்கே பார், கழிப் பெயர் களரில் – கழிந்து பெயர்கின்ற களர் நிலத்தில், கழி நீர் பெயர்ந்த களர் நிலத்தில், போகிய மட மான் – சென்ற பெண்மான், விழிக் கட் பேதையொடு – விழித்த கண்களையுடைய தன் குட்டியுடன்,  மருண்ட கண்களையுடைய தன் குட்டியுடன், இனன் இரிந்து ஓட – தன்னுடைய கூட்டத்தினின்று பிரிந்து ஓட, காமர் நெஞ்சமொடு – காதல் நெஞ்சுடன், அன்பு நெஞ்சத்துடன், அகலா – செல்லாத, தேடூஉ நின்ற – தேடி நின்ற, இரலை ஏறே – ஆண் மான்

நற்றிணை 249, உலோச்சனார்,  நெய்தற் திணை –  தலைவி தோழியிடம் சொன்னது – தலைவனின் தேர் நிற்காமல் சென்று விட்டதால் ஊரில் வம்புப் பேச்சு எழுந்தது
இரும்பின் அன்ன கருங் கோட்டுப் புன்னை
நீலத்து அன்ன பாசிலை அகம்தொறும்
வெள்ளி அன்ன விளங்கு இணர் நாப்பண்
பொன்னின் அன்ன நறுந் தாது உதிர
புலிப் பொறிக் கொண்ட பூ நாறு குரூஉச் சுவல்
வரி வண்டு ஊதலின் புலி செத்து வெரீஇ
பரியுடை வயங்கு தாள் பந்தின் தாவத்
தாங்கவும் தகை வரை நில்லா ஆங்கண்
மல்லல்அம் சேரி கல்லெனத் தோன்றி
அம்பல் மூதூர் அலர் எழ
சென்றது அன்றோ கொண்கன் தேரே.

பொருளுரை:   இரும்பைப் போன்ற கரிய கிளைகளையுடைய புன்னை மரங்களில் உள்ள இலைகள் நீலமணிகளைப் போல் பசுமையாக உள்ளன.  புன்னை மரங்களின் மலர்கள் வெள்ளியைபோன்ற நிறத்தை உடையன. அம் மலர்களுக்கு நடுவில் உள்ள உதிரும் நறுமணம் நிறைந்த பூந்தாதுக்கள் பொன்னை ஒத்து இருந்தன.  புலியின் புள்ளிகளையும், முதுகில் அழகிய நிறங்களுடன் உள்ள வரிகளையும் கொண்ட வண்டுகள் நறுமணம் மிகுந்த புன்னை மலர்களை மொய்த்து மிகுந்த ஒலியுடன் ரீங்காரமிட்டன.  தலைவனின் தேரில் இணைக்கப்பட்ட குதிரை அந்த ஒலியைக் கேட்டு அது புலியின் உறுமல் என்று நினைத்து அஞ்சி, பந்துப் போல் தாவி, கட்டுக்கு அடங்காமல் வேகமாகச் சென்றது.  வளம் நிறைந்த பழமையான எங்கள் ஊரில் உள்ள சேரியில் வம்புப் பேச்சு தோன்றியது.  பழி எழுமாறு சென்று விட்டானே நெய்தல் நிலத் தலைவன்!

பதவுரை:   இரும்பின் அன்ன – இரும்பைப் போன்ற கரிய நிறம்,  கருங் கோட்டுப் புன்னை – கருமையான கிளைகளை உடைய புன்னை மரங்கள் – நாகம் – Laurel Tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, நீலத்து அன்ன – நீல மணியைப் போல்,  பாசிலை – பசுமையான இலைகள், அகம் தொறும் – அதன் மீது,  வெள்ளி அன்ன – வெள்ளியைப் போன்று,  விளங்கு இணர் – விளங்கும் மலர் கொத்துக்கள்,  நாப்பண் – நடுவே,  பொன்னின் அன்ன – பொன்னைப் போன்ற,  நறுந் தாது உதிர – நறுமணமுள்ள தாது உதிரும், புலிப் பொறிக் கொண்ட – புலியின் பொறியைக் கொண்ட,  பூ நாறு – பூ மணக்கும்,  குரூஉச் சுவல் – நிறமுடைய முதுகுடைய,  வரி வண்டு – வரியுடைய வண்டுகள்,  ஊதலின் – ஊதுவதால்,  புலி செத்து – அது புலி என்று நினைத்து,  வெரீஇ – பயந்து, பரியுடை வயங்கு தாள் – குதிரையின் வேகமான வளைந்த கால்கள்,  பந்தின் தாவ – பந்தைப் போன்று தாவ,  தாங்கவும் – கட்டுப்படுத்தவும்,  தகை – நிறுத்தவும்,  வரை – எல்லை,  நில்லா – நிற்காமல்,  ஆங்கண் – அங்கே, மல்லல் – வளமான,  அம் சேரி – அழகியச் சேரி,   கல்லெனத் தோன்றி – ஒலியுடன் தோன்றியது,  அம்பல் – வம்புப் பேச்சு, மூதூர் – பழமையான ஊர்,  அலர் எழ – பழி எழ,  சென்றது அன்றோ – சென்று விட்டது அல்லவா,  கொண்கன் தேரே – நெய்தல் நிலத்தலைவனின் தேர்

நற்றிணை 260, பரணர், மருதத் திணை – தலைவி தலைவனிடம் சொன்னது
கழுநீர் மேய்ந்த கருந் தாள் எருமை
பழனத் தாமரைப் பனிமலர் முணைஇ
தண்டு சேர் மள்ளரின் இயலி அயலது
குன்று சேர் வெண் மணல் துஞ்சும் ஊர
வெய்யை போல முயங்குதி முனை எழத்
தெவ்வர்த் தேய்த்த செவ் வேல் வயவன்
மலி புனல் வாயில் இருப்பை அன்ன என்
ஒலி பல் கூந்தல் நலம் பெறப் புனைந்த
முகை அவிழ் கோதை வாட்டிய
பகைவன் மன் யான் மறந்து அமைகலனே.

பொருளுரை:   கழுநீர் மலர்களை மேய்ந்த கரிய கால்களையுடைய எருமை, குளத்தில் உள்ள குளிர்ச்சியான தாமரை மலரை வெறுத்து, கையில் தண்டை உடைய வீரரைப் போல் நடந்து, அருகில் உள்ள குன்றுப் போல் உள்ள மணல் மேட்டில் உறங்கும் ஊரனே!
என்னை விரும்புவதுப் போல் அணைக்கின்றாய்.  எதிரிகளை தோற்கடித்து இருப்பை என்ற ஊரை, செவ்வேலை உடைய வீரன் காப்பாற்றினான். என்னுடைய அழகு அந்த இருப்பை ஊரை ஒத்தது.  என் அடர்ந்த கூந்தல் அழகுப் பெற நான் அணிந்த மலர்ந்த மாலையை, நீ வாடச் செய்தாய்.  எனக்கு நீ ஒரு எதிரி.  அதை நான் மறந்து விட மாட்டேன்.

பதவுரை:   கழுநீர் மேய்ந்த – கழுநீர் மலர்களை மேய்ந்த, கருந் தாள் எருமை – கரிய கால்களையுடைய எருமை, பழனத் தாமரைப் பனிமலர் முணைஇ – குளத்தில் உள்ள குளிர்ச்சியை உடைய தாமரை மலரை வெறுத்து, தண்டு சேர் மள்ளரின் இயலி – கையில் தண்டை உடைய வீரரைப் போல் நடந்து, அயலது- அருகில் உள்ள, குன்று சேர் வெண் மணல் துஞ்சும் – குன்றுப் போல் உள்ள மணல் மேட்டில் உறங்கும், ஊர – ஊரனே, வெய்யை போல முயங்குதி – என்னை விரும்புவதுப் போல் அணைக்கின்றாய், முனை எழத் தெவ்வர்த் தேய்த்த – பகை எழஎதிரிகளை தோற்கடித்த செவ் வேல் வயவன் – வேலை உடைய வீரன், மலி புனல் வாயில் இருப்பை அன்ன – நீர் நிறைந்த இருப்பை ஊர் அன்ன, என் ஒலி பல் கூந்தல் நலம் பெறப் – என் அடர்ந்த கூந்தல் அழகுப் பெற, புனைந்த – அழகாகப் புனைந்த, முகை அவிழ் – மொட்டு மலர்ந்த, கோதை – மலர் மாலை, வாட்டிய – வாடச் செய்த, பகைவன் – எதிரி, மன்  – ஓர் அசை, யான் மறந்து அமைகலனே – நான் மறந்து அமைதியாக இருக்க மாட்டேன்

நற்றிணை 271, பாடியவர் பெயர் கிடைக்கவில்லை, பாலைத் திணை – தலைவியின் தாய் சொன்னது
இரும் புனிற்று எருமைப் பெருஞ் செவிக் குழவி
பைந் தாது எருவின் வைகு துயில் மடியும்
செழுந் தண் மனையோடு எம் இவண் ஒழிய
செல் பெருங் காளை பொய்ம் மருண்டு சேய் நாட்டுச்
சுவைக் காய் நெல்லிப் போக்கு அரும் பொங்கர்
வீழ் கடைத் திரள் காய் ஒருங்குடன் தின்று
வீ சுனைச் சிறு நீர் குடியினள் கழிந்த
குவளை உண்கண் என் மகள் ஓரன்ன
செய் போழ் வெட்டிய பொய்தல் ஆயம்
மாலை விரி நிலவில் பெயர்பு புறங்காண்டற்கு
மா இருந் தாழி கவிப்ப
தா இன்று கழிக எற் கொள்ளாக் கூற்றே.

பொருளுரை:   பெரிய பெண் எருமை ஈன்ற கருமையான, பெரிய காதுகளை உடைய இளம் கன்று மலர் தாதின் மேல் படுத்து உறங்கும் செழுமையும் குளிர்ச்சியும் உள்ள எங்கள் இல்லத்தில் இருக்கும் எங்களை விட்டு விலகி, இளைஞன் ஒருவனின் பொய்யில் மயங்கி, அவனுடன் சென்று விட்டாள், என் மகள்.  தூரத்தில் உள்ள நாட்டில் கடினமான பாதையில் உள்ள நெல்லி மரக் கிளைகள் உதிர்த்த சுவையான காய்களை தின்று விட்டு, சுனையில் உள்ள சிறிய அளவான நீரை குடிக்கின்றாள்.  அவளுடைய மையிட்ட கண்கள் குவளை மலர்களைப் போன்றன. பனை ஓலையைக் கிழித்து அவளுடன் சிற்றில் விளையாடிய பெண்கள் விளையாடும் இடத்திற்கு நிலவு ஒளியில் தேடிச் சென்றேன்.  என்னை தாழியில் இடுமாறு, சாவை எனக்கு தராத கூற்றுவன், தன் வலிமையை இழந்து அழியட்டும்!

பதவுரை:   இரும் புனிற்று எருமைப் – பெரிய பெண் எருமை ஈன்ற, பெருஞ் செவிக் குழவி – கருமையான பெரிய காதுகளை உடைய கன்று, பைந் தாது எருவின் வைகு துயில் மடியும் – புதிய மலர்த் தாதில் உறங்கும்,  செழுந் தண் மனையோடு – பெரும் குளிர்ச்சியுடைய மாளிகையில், எம் இவண் ஒழிய – எங்களை இங்கே விட்டு விட்டு, செல் – செல்லும், பெருங் காளை – இளைஞன் ஒருவன், பொய்ம் மருண்டு – பொய்யில் மயங்கி, சேய் நாட்டுச் – தொலைவில் உள்ள நாட்டின், சுவைக் காய் நெல்லி – சுவையான நெல்லிக்காய், போக்கு அரும் – செல்லுவதற்கு சிரமம்,  பொங்கர் – கிளைகள், வீழ் கடைத் திரள் காய் ஒருங்குடன் தின்று – கீழே விழுந்த திரண்ட காயைத் தின்று, வீ சுனைச் சிறு நீர் குடியினள் – சுனையில் உள்ள கொஞ்சம் நீரைக் குடித்து, கழிந்த – சென்ற, குவளை – குவளை மலர்கள், உண்கண் – மை இட்ட கண்கள், என் மகள் – என்னுடைய மகள், ஓரன்ன – போன்ற, செய் போழ் வெட்டிய – பனை இலைகளை வெட்டி,  பொய்தல் ஆயம் – சிற்றில் கட்டி விளையாடிய பெண்களோடு, மாலை விரி நிலவில் – மாலை நேரத்தில், நிலவு ஒளியில், பெயர்பு புறங்காண்டற்கு – காணச் சென்றேன், மா இருந் தாழி கவிப்ப – என்னை தாழியில் இட,  தா இன்று – வலிமை இன்றி, கழிக – அழியட்டும், எற் கொள்ளாக் கூற்றே – என் உயிரை கொண்டுப் போகாத கூற்றுவன்

நற்றிணை 368, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை,  தோழி தலைவியிடம் சொன்னது (இவளை காவலில் வைத்து விடுவாள் தாய். இவளை மணம் செய்துக் கொள்வாயாக என்று தலைவனிடம் கூறுகின்றாள்)
பெரும் புனம் கவரும் சிறு கிளி ஓப்பி
கருங் கால் வேங்கை ஊசல் தூங்கி
கோடு ஏந்து அல்குல் தழை அணிந்து நும்மொடு
ஆடினம் வருதலின் இனியதும் உண்டோ
நெறி படு கூழைக் கார் முதிர்பு இருந்த
வெறி கமழ் கொண்ட நாற்றமும் சிறிய
பசலை பாய்தரு நுதலும் நோக்கி
வறிது உகு நெஞ்சினள் பிறிது ஒன்று சுட்டி
வெய்ய உயிர்த்தனள் யாயே
ஐய அஞ்சினம் அளியம் யாமே.

பொருளுரை:   பெரியப் புனத்தில் தினையை உண்ண வரும் சிறியக் கிளிகளை விரட்டி விட்டு, இடையில் நீண்ட உயர்ந்த அல்குலை மறைக்கும் இலை ஆடைகளை அணிந்து, கரிய அடியை உடைய வேங்கை மரத்தில் உள்ள ஊஞ்சலில் விளையாடி, பின் உன்னுடன் அருவியில் விளையாடுவதை விட இனியது வேறு எதுவும் உண்டா?   இவளுடைய அடர்ந்த கரியக் கூந்தலில் உள்ள நறுமணத்தையும் சிறிய நெற்றியில் உள்ள பசலையையும் வருத்தத்துடன் நோக்கி, பெருமூச்சு விட்டாள் அன்னை.  அவளை வீட்டை விட்டு செல்ல முடியாதப்படிக் காவலில் வைத்து விடுவாள்.  நானும் என் தோழியும் அஞ்சுகின்றோம்.   அருள்வாயாக!

பதவுரை:   பெரும் புனம் – பெரியப் புனம்,  கவரும் – உண்ண வரும்,  சிறு கிளி – சிறியக் கிளிகள்,  ஓப்பி – விரட்டி, கருங் கால் வேங்கை – கரிய அடியை உடைய வேங்கை மரங்கள்,  ஊசல் – ஊஞ்சல்,  தூங்கி – ஆடி, கோடு ஏந்து அல்குல் – நீண்ட உயர்ந்த அல்குல் (இடைக்கு கீழே உள்ள முன் பகுதி),  தழை அணிந்து – இலை ஆடைகளை அணிந்து,  நும்மொடு – உன்னுடன், ஆடினம் வருதலின் – அருவியில் விளையாடுவதை விட,  இனியதும் உண்டோ – இனியது வேறு எதுவும் உண்டா? நெறி படு – அடர்ந்த,  கூழைக் கார் முதிர்பு இருந்த – முதிர்ந்த கருமையானக் கூந்தலில் இருந்த, வெறி கமழ் கொண்ட – நிறைய மணம் கொண்ட,  நாற்றமும் – மனமும்,  சிறிய – சிறிய, பசலை பாய்தரு நுதலும் நோக்கி – பசலைப் பாய்ந்த நெற்றியையும் நோக்கி, வறிது உகு நெஞ்சினள் – வருத்தத்துடன் நோக்கினாள் (தாய்),  பிறிது ஒன்று சுட்டி – அதை சுட்டிக் காட்டி, வெய்ய உயிர்த்தனள் யாயே – பெருமூச்சு விட்டால் தாய், ஐய அஞ்சினம் – ஐயா, நாங்கள் அஞ்சுகின்றோம்,  அளியம் யாமே – அருள் புரியாயாக

%d bloggers like this: