எட்டுத்தொகை – கலித்தொகை 118-150 நெய்தல்

கலித்தொகை – Kalithokai

Vaidehi Herbert

Copyright © All Rights Reserved

தமிழ் உரை நூல்கள்:
கலித்தொகை – நச்சினார்க்கினியர் – சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை
கலித்தொகை – மா. இராசமாணிக்கனார் – பூம்புகார் பதிப்பகம், சென்னை
கலித்தொகை – புலியூர் கேசிகன்

நெய்தற் கலி – Neythakkali 118-150   

இரங்கலும் இரங்கல் நிமித்தமும் – Anxious Waiting

  

118

தலைவி சொன்னது

வெல் புகழ் மன்னவன் விளங்கிய ஒழுக்கத்தால்
நல் ஆற்றின் உயிர் காத்து நடுக்கு அறத் தான் செய்த
தொல் வினைப் பயன் துய்ப்ப துறக்கம் வேட்டு எழுந்தாற்போல்
பல் கதிர் ஞாயிறு பகல் ஆற்றி மலை சேர
ஆனாது கலுழ் கொண்ட உலகத்து மற்று அவன்
ஏனையான் அளிப்பான் போல் இகல் இருள் மதி சீப்பக்
குடை நிழல் ஆண்டாற்கும் ஆளிய வருவாற்கும்
இடை நின்ற காலம் போல் இறுத்தந்த மருள் மாலை

மாலை நீ தூ அறத் துறந்தாரை நினைத்தலின் கயம் பூத்த
போது போல் குவிந்த என் எழில் நலம் எள்ளுவாய்
ஆய் சிறை வண்டு ஆர்ப்ப சினைப் பூ போல் தளை விட்ட
காதலர்ப் புணர்ந்தவர் காரிகை கடிகல்லாய்

மாலை நீ தை எனக் கோவலர் தனிக் குழல் இசை கேட்டு
பையென்ற நெஞ்சத்தேம் பக்கம் பாராட்டுவாய்
செவ்வழி யாழ் நரம்பு அன்ன கிளவியார் பாராட்டும்
பொய் தீர்ந்த புணர்ச்சியுள் புது நலம் கடிகல்லாய்

மாலை நீ தகை மிக்க தாழ் சினைப் பதி சேர்ந்து புள் ஆர்ப்பப்
பகை மிக்க நெஞ்சத்தேம் புன்மை பாராட்டுவாய்
தகை மிக்க புணர்ச்சியார் தாழ் கொடி நறு முல்லை
முகை முகம் திறந்தன்ன முறுவலும் கடிகல்லாய்

என ஆங்கு
மாலையும் அலரும் நோனாது எம் வயின்
நெஞ்சமும் எஞ்சும்மன் தில்ல எஞ்சி
உள்ளாது அமைந்தோர் உள்ளும்
உள் இல் உள்ளம் உள் உள் உவந்தே

 

118

What the heroine said

Confusing and painful evening when the sun with

many rays joins the mountains after performing

its duty,

is like the period between two kings when the country

struggles, the ended reign of one with victory and

fame, who was a benevolent ruler who protected his

subjects and went to heaven to enjoy the benefits of his

righteous rule, and the reign of a new ruler who is like

the moon that sweeps away hostile darkness.

 

O evening!  You are thinking about the one who left

causing my beauty to be lost.  You scorn my ruined beauty

that resembles the closed flowers in the ponds.  You do not

attack the beauty of women with grace like the flowers on

tree branches that are buzzed by bees with pretty wings,

who unite with their lovers.

 

O evening!  You come and enjoy my pain when cattle

herders play loud music on their flutes, while you

protect the beauty of women whose tongues are like sevvali

yāl strings, who unite with their lovers after dreaming about

their union.

 

O evening!  You witness the distress in my heart, aching

at the sight of chirping birds arriving in their nests on lovely,

low tree branches.  You protect women whose smiles are

like open jasmine blossoms, who unite with their lovers.

 

My heart that is joyous when thinking about my lover

without kindness who does not think about me, has left me,

ruined, unable to bear the evenings and gossips.

Meanings:  வெல் புகழ் மன்னவன் விளங்கிய ஒழுக்கத்தால் – a victorious king due to his righteousness, நல் ஆற்றின் – right path, உயிர் காத்து – protected lives, நடுக்கு அற  – without any doubt, without any hesitation, தான் செய்த தொல் வினைப் பயன் துய்ப்ப – to enjoy the benefits of his good deeds, துறக்கம் வேட்டு எழுந்தாற் போல் – like he desired and went to heaven, பல் கதிர் ஞாயிறு – sun with many rays, பகல் ஆற்றி மலை சேர – shines during the day and joins the mountain – in the evening, ஆனாது – without a break, கலுழ் கொண்ட உலகத்து – the crying/confused world, மற்று அவன் ஏனையான் அளிப்பான் போல் – like what the next king offers, இகல் இருள் மதி சீப்ப – the moon sweeps away warring darkness, குடை நிழல் ஆண்டாற்கும் – the one who ruled providing umbrella shade, ஆளிய வருவாற்கும் – the ruler who succeeded, இடை நின்ற காலம் போல் – like the time in between, இறுத்தந்த மருள் மாலை – confusing evening time that brought pain,

மாலை – O evening, நீ தூ அறத் துறந்தாரை நினைத்தலின் – you are thinking of the one who abandoned and caused my beauty to be lost, கயம் பூத்த போது போல் – like flowers blossoming in the ponds, குவிந்த – closed, heaped, என் எழில் நலம் எள்ளுவாய் – you scorn my beauty, ஆய் சிறை வண்டு ஆர்ப்ப சினைப் – bees with beautiful wings buzz, பூ போல் தளை விட்ட – open like blossoms that have released from tightness, காதலர்ப் புணர்ந்தவர் காரிகை கடிகல்லாய் – you protect the beauty of those with their lovers,

மாலை – O evening,  நீ – you, தை எனக் கோவலர் தனிக் குழல் இசை கேட்டு – on hearing the loud music of cattle herders, பையென்ற நெஞ்சத்தேம் பக்கம் பாராட்டுவாய் – you come to enjoy the pain of those who suffer, செவ்வழி யாழ் நரம்பு அன்ன கிளவியார் பாராட்டும் – praise those with words like the sevvali melody of yāl, பொய் தீர்ந்த – ending their false union in dreams, புணர்ச்சியுள் புது நலம் கடிகல்லாய் – you protect the beauty of those who unite with their lovers,

மாலை – O evening, நீ – you, தகை மிக்க தாழ் சினைப் பதி சேர்ந்து புள் ஆர்ப்ப – birds reach their nests on the lovely low branches, பகை மிக்க நெஞ்சத்தேம் புன்மை பாராட்டுவாய் – you come to enjoy the pain in the hearts of those in pain/anger, தகை மிக்க புணர்ச்சியார் – those with esteem who united, தாழ் கொடி நறு முல்லை முகை முகம் திறந்தன்ன முறுவலும் கடிகல்லாய் – you protect (do not attack)  those with smiles like that of open fragrant jasmine flowers on low vines,

என ஆங்கு மாலையும் அலரும் நோனாது – unable to tolerate evening and the gossips, எம் வயின் நெஞ்சமும் எஞ்சும் – my heart departs from me, மன்- asai, an expletive, தில்ல – an asai, an expletive, எஞ்சி – ruined, leaving, உள்ளாது அமைந்தோர் உள்ளும் – thinking about the one who does not think about me, உள் இல் உள்ளம் – heart without kindness, உள் உள் உவந்தே – happy inside

119

தலைவி சொன்னது

அகல் ஞாலம் விளக்கும் தன் பல் கதிர் வாய் ஆக
பகல் நுங்கியது போலப் படு சுடர் கல் சேர
இகல் மிகு நேமியான் நிறம் போல இருள் இவர
நிலவுக் காண்பது போல அணி மதி ஏர்தரக்
கண் பாயல் பெற்ற போல் கணைக் கால மலர் கூம்பத்
தம் புகழ் கேட்டார் போல் தலை சாய்த்து மரம் துஞ்ச
முறுவல் கொள்பவை போல முகை அவிழ்பு புதல் நந்தச்
சிறு வெதிர் குழல் போலச் சுரும்பு இமிர்ந்து இம்மெனப்
பறவை தம் பார்ப்பு உள்ளக் கறவை தம் பதி வயின்
கன்று அமர் விருப்பொடு மன்று நிறை புகுதர
மா வதி சேர மாலை வாள் கொள
அந்தி அந்தணர் எதிர்கொள அயர்ந்து
செந்தீச் செவ் அழல் தொடங்க வந்ததை
வால் இழை மகளிர் உயிர் பொதி அவிழ்க்கும்
காலை ஆவது அறியார்
மாலை என்மனார் மயங்கியோரே

119

What the heroine said

The sun that lights the wide world folds its

many rays and joins the mountains as if

it swallowed the day.  Darkness spreads with the

complexion of warring Thirumāl bearing a discus.

The beautiful moon rises up spreading light.

Lotus blossoms with thick stems close like the eyes of

those asleep.  Trees slumber in bowing posture like

those embarrassed on hearing praises.  Buds have

opened abundantly on bushes.  Bees hum like

music from tiny bamboo flutes.  Birds think about

their fledglings.  Cows walk toward town, desirous

of seeing their calves in stalls.  Animals reach their

homes.  Brahmins greet twilight.  Lamps with red

flames are lit by women.

 

Evening arrives radiantly to remove the lives of

women wearing bright jewels.  Why do people

not know what this confusing twilight time does?

Meanings:  அகல் ஞாலம் விளக்கும் தன் பல் கதிர் வாய் ஆக பகல் நுங்கியது போல – like it swallowed day time when the sun with many rays lights up the wide world, படு சுடர் கல் சேர – the sun with reduced light joins the mountains, இகல் மிகு நேமியான் நிறம் போல – like the complexion of Thirumāl with warring discus, இருள் இவர – darkness spreads, நிலவுக் காண்பது போல – like seeing light, அணி மதி ஏர்தர – the pretty moon rises up, கண் பாயல் பெற்ற போல் கணைக் கால மலர் கூம்ப – lotus flowers with thick stems close like the eyes of those who sleep, தம் புகழ் கேட்டார் போல் தலை சாய்த்து மரம் துஞ்ச – trees sleep in bowing posture like those who are shy when praised, முறுவல் கொள்பவை போல – like they are smiling, முகை அவிழ்பு – buds opening,  புதல் நந்த – on the bushes abundantly, சிறு வெதிர் குழல் போலச் சுரும்பு இமிர்ந்து – bees hum like music from tiny bamboo flutes, இம்மெனப் பறவை தம் பார்ப்பு உள்ள – birds think about their young ones, கறவை தம் பதி வயின் – milk cows go to their towns/homes, கன்று அமர் விருப்பொடு – desire for their calves, மன்று நிறை புகுதர – enter the stalls with desire, மா வதி சேர – animals reach their homes, மாலை வாள் கொள – evening carries a sword or evening comes with light, அந்தி அந்தணர் எதிர்கொள – brahmins greet twilight, அயர்ந்து செந்தீச் செவ் அழல் தொடங்க – lamps with red flames are lit – by women, வந்ததை வால் இழை மகளிர் உயிர் பொதி அவிழ்க்கும் காலை – this time which removes the lives of women with bright jewels, ஆவது அறியார் மாலை –  they don’t know what evening does, என்மனார் மயங்கியோரே – those who say they are confused

120

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

அருள் தீர்ந்த காட்சியான் அறன் நோக்கான் நயம் செய்யான்
வெருவுற உய்த்தவன் நெஞ்சம் போல் பைபய
இருள் தூர்பு புலம்பு ஊரக் கனை சுடர் கல் சேர
உரவுத் தகை மழுங்கித் தன் இடும்பையால் ஒருவனை
இரப்பவன் நெஞ்சம் போல் புல்லென்று புறம் மாறிக்
கரப்பவன் நெஞ்சம் போல் மரம் எல்லாம் இலை கூம்பத்
தோற்றம் சால் செக்கருள் பிறை நுதி எயிறு ஆக
நால் திசையும் நடுக்குறூஉம் மடங்கல் காலைக்
கூற்று நக்கது போலும் உட்குவரு கடு மாலை

மாலை நீ உள்ளம் கொண்டு அகன்றவர் துணை தாராப் பொழுதின் கண்
வெள்ள மான் நிறம் நோக்கி கணை தொடுக்கும் கொடியான் போல்
அல்லற்பட்டு இருந்தாரை அயர்ப்பிய வந்தாயோ
மாலை நீ ஈரம் இல் காதலர் இகந்து அருளா இடன் நோக்கிப்
போர் தொலைந்து இருந்தாரைப் பாடு எள்ளி நகுவார் போல்
ஆர் அஞர் உற்றாரை அணங்கிய வந்தாயோ
மாலை நீ கந்து ஆதல் சான்றவர் களைதாராப் பொழுதின் கண்
வெந்தது ஓர் புண்ணின் கண் வேல் கொண்டு நுழைப்பான் போல்
காய்ந்த நோய் உழப்பாரைக் கலக்கிய வந்தாயோ

என ஆங்கு
இடன் இன்று அலைத்தரும் இன்னா செய் மாலை
துனி கொள் துயர் தீர காதலர் துனைதர
மெல்லியான் பருவத்து மேல் நின்ற கடும் பகை
ஒல்லென நீக்கி ஒருவாது காத்து ஓம்பும்
நல் இறை தோன்றக் கெட்டாங்கு
இல்லாகின்றால் இருள் அகத்து ஒளித்தே

 

120

What the onlookers and the heroine said

Onlookers:

Like the heart of the man without graces and sense

of justice, who instills fear in others and does not do

any good deeds, darkness spreads bringing sorrow.

 

The sun’s myriads of rays go behind the mountains.

Trees have become dull like a man whose strength is

ruined who begs from others.  The leaves have closed

like the heart of a miser who hides his wealth.

 

The evening sky is red, and fierce twilight hour has

arrived like Death that laughs at others, with the

crescent moon as its sharp teeth, causing terror in all

four directions like it is the end of time.

 

Heroine:

O evening!  You have come when I struggle in loneliness

when my man is away from me.  Have you come to torment

me like a cruel man who shoots his arrow on the chest of a

deer that is caught in a flood?

 

O evening!  You have no compassion.  Did you come to

torment me who is suffering in anguish?  Looking at those

whose lovers have abandoned them, you scorn at them like

a victor who gloats at those who lost in battle.

 

O evening!  When my wise lover is not here with me, did you

come to hurt me struggling with love affliction, like one who

thrusts his spear into a sore?

 

(The hero returns)

 

Onlookers:

Her lover returned rapidly ending her hatred and distress.

Evening disappeared into darkness and became nothing,

like an enemy who took over in weak times and is

overpowered by a king who protects and nurtures his

subjects.

Meanings:  அருள் தீர்ந்த காட்சியான் – one who appears without grace, அறன் நோக்கான் – he does not see justice, நயம் செய்யான் –  he does not do any good, வெருவுற உய்த்தவன் நெஞ்சம் போல் – like the heart of one who causes fear in others, பைபய – slowly, இருள் தூர்பு புலம்பு ஊர – darkness  fills and spreads bringing sorrow/loneliness, கனை சுடர் கல் சேர – sun’s abundant rays join the mountains, உரவுத் தகை மழுங்கி – his strength ruined, தன் இடும்பையால் ஒருவனை இரப்பவன் நெஞ்சம் போல் – like the heart of a person who pleads to others because of his sorrow, புல்லென்று புறம் மாறி – the trees have become dull, கரப்பவன் நெஞ்சம் போல் – like the heart of a miser who hides what he has, மரம் எல்லாம் இலை கூம்ப – leaves have closed on all the trees, தோற்றம் சால் செக்கருள் – in the red sky that appears great, பிறை நுதி எயிறு ஆக – crescent moon as sharp teeth, நால் திசையும் நடுக்குறூஉம் மடங்கல் காலை – when fear struck in all the four directions like at the end of time, கூற்று நக்கது போலும் – like Death that laughs, உட்குவரு கடு மாலை – fear causing harsh evening, மாலை – O evening, நீ – you, உள்ளம் கொண்டு – taking the heart, அகன்றவர் துணை தாராப் பொழுதின் கண் – when the the one who left has not returned to me who is his partner, வெள்ள மான் நிறம் நோக்கி கணை தொடுக்கும் கொடியான் போல் – like a harsh man who shoots his arrows looking at the chest of a deer caught in floods, அல்லற்பட்டு இருந்தாரை அயர்ப்பிய வந்தாயோ – did you come to cause more pain to those suffering, மாலை நீ ஈரம் இல் – O evening, you have no compassion, காதலர் இகந்து அருளா இடன் நோக்கி – looking at me those whose lovers have left without graces, போர் தொலைந்து இருந்தாரைப் பாடு எள்ளி நகுவார் போல் – like you are scorning those who lost in a battle, ஆர் அஞர் உற்றாரை அணங்கிய வந்தாயோ – did you come to add to the agony of those who are distressed, மாலை – O evening, நீ – you, கந்து ஆதல் சான்றவர் களைதாராப் பொழுதின் – when the wise man who is of support is not here, கண் வெந்தது ஓர் புண்ணின் கண் வேல் கொண்டு நுழைப்பான் போல் – like one who sticks a spear into a sore, காய்ந்த நோய் உழப்பாரைக் கலக்கிய வந்தாயோ – did you come to hurt me struggling with intense love disease, என ஆங்கு – thus, இடன் இன்று – without a place, அலைத்தரும் இன்னா செய் மாலை – evening that causes great pain, துனி கொள் துயர் தீர காதலர் துனைதர – when the lover returned rapidly ending hatred and distress, மெல்லியான் பருவத்து மேல் நின்ற கடும் பகை – great enmity which was there when weak, ஒல்லென நீக்கி – removing rapidly, ஒருவாது – staying stable, not moving away, காத்து ஓம்பும் நல் இறை தோன்றக் கெட்டாங்கு – ruined (the enemy is ruined) like when a good ruler who protects and nurtures appears, இல்லாகின்றால் இருள் அகத்து ஒளித்தே – hid itself inside darkness and became nothing

121

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

ஒண் சுடர் கல் சேர உலகு ஊரும் தகையது
தெண் கடல் அழுவத்துத் திரை நீக்கா எழுதரூஉம்
தண் கதிர் மதியத்து அணி நிலா நிறைத்தரப்
புள் இனம் இரை மாந்திப் புகல் சேர ஒலி ஆன்று
வள் இதழ் கூம்பிய மணி மருள் இருங் கழி
பள்ளி புக்கது போலும் பரப்பு நீர்த் தண் சேர்ப்ப

தாங்க அருங் காமத்தைத் தணந்து நீ புறம் மாறத்
தூங்கு நீர் இமிழ் திரை துணை ஆகி ஒலிக்குமே
உறையொடு வைகிய போது போல் ஒய்யென
நிறை ஆனாது இழி தரூஉம் நீர் நீந்து கண்ணாட்கு

வாராய் நீ புறம் மாற வருந்திய மேனியாட்கு
ஆர் இருள் துணை ஆகி அசை வளி அலைக்குமே
கமழ் தண் தாது உதிர்ந்து உக ஊழ் உற்ற கோடல் வீ
இதழ் சோரும் குலை போல இறை நீவு வளையாட்கு

இன் துணை நீ நீப்ப இரவின் உள் துணை ஆகித்
தன் துணை பிரிந்து அயாஅம் தனி குருகு உசாவுமே
ஒள் சுடர் ஞாயிற்று விளக்கத்தான் ஒளி சாம்பும்
நண்பகல் மதியம் போல் நலம் சாய்ந்த அணியாட்கு

என ஆங்கு
எறி திரை தந்திட இழிந்த மீன் இன் துறை
மறி திரை வருந்தாமல் கொண்டாங்கு நெறி தாழ்ந்து
சாயினள் வருந்தியாள் இடும்பை
பாய் பரிக் கடு திண் தேர் களையினோ இடனே

121

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the vast, cool ocean where

the resplendent sun reaches the mountains, the

moon with cool beams rises from the clear ocean

with waves, spreading its bright light over the earth,

birds reach their nests after eating food, sounds die

down, and large petals of the sapphire-colored

waterlilies close, appearing like they are sleeping!

 

For the woman with eyes like flower buds that hold rain

drops, which shed profuse tears in no time, the ocean

waves roar in sympathy, since you are leaving,

abandoning precious love.

 

For the woman distressed that you are leaving, pitch

darkness has become her partner along with the

swaying wind.

 

For the woman with bangles slipping off her wrists like

the fragrant, cool pollen droppings from spent kōdal

flower clusters with wilted petals, a lonely, grieving

heron separated from its partner has become a friend

for the night.

 

For the distress of the woman who has become thin,

whose beauty has become like the lusterless midday

moon when the sun is shining bright,

since you are leaving, to be removed, come to her

in your sturdy chariot hitched to leaping horses like the

returning waves that take back easily the beached fish

flung on the sweet shore by the crashing waves.

Notes:  Akananuru 110 lines 15 and 16- இழிந்த கொழு மீன் வல்சி.

Meanings:  ஒண் சுடர் கல் சேர – the bright sun reached the mountains, உலகு ஊரும் தகையது –  having the nature of spreading throughout the earth, தெண் கடல் அழுவத்துத் திரை நீக்கா எழுதரூஉம் – rising from the clear ocean through the waves, தண் கதிர் மதியத்து – the moon with cool rays, அணி நிலா நிறைத்தர – provided splendid abundant moonlight, புள் இனம் இரை மாந்திப் புகல் சேர – birds  eat food and go to their nests, ஒலி ஆன்று – sounds die down, வள் இதழ் கூம்பிய – thick/large petals have closed, மணி மருள் – sapphire like, இருங் கழி – vast backwaters, பள்ளி புக்கது போலும் – like gone to sleep, பரப்பு நீர்த் தண் சேர்ப்ப – O lord of the vast cool waters,

தாங்க அரும் காமத்தை – love that is unable to bear, தணந்து – leaving, நீ புறம் மாற – you are going away, தூங்கு நீர் இமிழ் திரை துணை ஆகி ஒலிக்குமே – the swaying ocean waves roar in support, உறையொடு வைகிய போது போல் – like buds holding  water droplets, ஒய்யென – rapidly, நிறை ஆனாது இழி தரூஉம் நீர் நீந்து கண்ணாட்கு – the girl with tears flowing down her eyes a lot without stopping,

வாராய் நீ – you do not come, புறம் மாற வருந்திய மேனியாட்கு – to the woman who is sad since you are leaving, ஆர் இருள் துணை ஆகி – pitch darkness has become a partner, அசை வளி அலைக்குமே – moving winds will sway,

கமழ் தண் தாது உதிர்ந்து – dropping fragrant cool pollen, உக ஊழ் உற்ற கோடல் வீ இதழ் சோரும் – spent kōdal flower petals that are faded, white Malabar glory lilies, குலை – clusters, போல – like, இறை நீவு வளையாட்கு – for the  woman whose bangles are slipping off her forearms, இன் துணை – sweet partner, நீ நீப்ப – you leaving, இரவின் உள் துணை ஆகி – partner for the night, தன் துணை பிரிந்து – separated from its partner, அயாஅம் தனி குருகு உசாவுமே – a lonely sad heron/egret offers company,

ஒண் சுடர் ஞாயிற்று விளக்கத்தான் – in the light of the bright sun, ஒளி சாம்பும் நண்பகல் மதியம் – the daylight moon loses luster, போல் நலம் சாய்ந்த அணியாட்கு – to the woman with jewels whose beauty is lost, என ஆங்கு – there, எறி திரை தந்திட – given by rapidly moving waves, இழிந்த மீன் – beached fish, இன் துறை – sweet shores, மறி திரை – returning waves, waves that go back and forth, வருந்தாமல் – not being sad, without much effort, கொண்டாங்கு – like the waves took it back, நெறி தாழ்ந்து – because of your lowly behavior, சாயினள் வருந்தியாள் இடும்பை – the distress and pain of the one who has become thin, பாய் பரிக் கடு திண் தேர் களையினோ இடனே – come and remove (her sorrow) arriving with your sturdy chariot hitched to rapidly leaping horses

122

தலைவி தோழியிடம் சொன்னது

கோதை ஆயமும் அன்னையும் அறிவுறப்
போது எழில் உண்கண் புகழ் நலன் இழப்பக்
காதல் செய்து அருளாது துறந்தார் மாட்டு ஏது இன்றிச்
சிறிய துனித்தனை துன்னா செய்து அமர்ந்தனை
பலவு நூறு அடுக்கினை இனைபு ஏங்கி அழுதனை
அலவலை உடையை என்றி தோழீ

கேள் இனி
மாண் எழில் மாதர் மகளிரோடு அமைந்து அவன்
காணும் பண்பு இலன் ஆதல் அறிவேன் மன் அறியினும்
பேணி அவன் சிறிது அளித்தக் கால் என்
நாண் இல் நெஞ்சம் நெகிழ்தலும் காண்பல்

இருள் உறழ் இருங் கூந்தல் மகளிரோடு அமைந்து அவன்
தெருளும் பண்பு இலன் ஆதல் அறிவேன் மன் அறியினும்
அருளி அவன் சிறிது அளித்தக் கால் என்
மருளி நெஞ்சம் மகிழ்தலும் காண்பல்

ஒள் இழை மாதர் மகளிரோடு அமைந்து அவன்
உள்ளும் பண்பு இலன் ஆதல் அறிவேன் மன் அறியினும்
புல்லி அவன் சிறிது அளித்தக் கால் என்
அல்லல் நெஞ்சம் அடங்கலும் காண்பல்

அதனால்
யாம நடுநாள் துயில் கொண்டு ஒளித்த
காம நோயின் கழீஇய நெஞ்சம்
தான் அவர்பால் பட்டது ஆயின்
நாம் உயிர் வாழ்தலோ நகை நனி உடைத்தே

122

What the heroine said to her friend

My friend!  You tell me, “You showed mild anger at

your lover without any reason.  Now that he has left

causing pain, you list hundreds of complaints.  Our

friends, wearing flower garlands, and mother are

aware.  Your flower-like, pretty eyes have lost their

famed beauty.  You are pining for him and crying in

anguish.”

 

Listen now!  Even though I am aware that he is in the

company of very pretty women and does not want to

see me, I see my shameless heart soften for him when

he shows some kindness to me.

 

Even though I am aware that he is with women who have

darkness-like, thick hair and does not understand me,

I see my confused heart become happy when he shows some

grace.

 

Even though I am aware that he is with women with bright,

lovely jewels, and has no thoughts of me, when he hugs me

I see my distressed heart calm down.

 

My heart burning with passion for him, has gone off to him

in the middle of night when I was sleeping.  Hence, my

staying alive itself is subject to laughter!

Meanings:  கோதை ஆயமும் அன்னையும் அறிவுற – friends wearing garlands and mother are aware, போது எழில் – flower-like beauty, உண்கண் – kohl-lined eyes, புகழ் நலன் இழப்பக் – lost their famed beauty, காதல் செய்து அருளாது துறந்தார் மாட்டு – when he left you without graces, ஏது இன்றி – without finding fault, சிறிய துனித்தனை – you were a little angry, துன்னா செய்து அமர்ந்தனை – since he has caused pain by not being close, பலவு நூறு அடுக்கினை – you listed many hundreds, இனைபு ஏங்கி அழுதனை அலவலை உடையை என்றி தோழீ – you say that I am in sorrow – pining and crying and desperate,

கேள் இனி – listen now, மாண் எழில் மாதர் மகளிரோடு அமைந்து – being with women with great beauty, அவன் காணும் பண்பு இலன் ஆதல் அறிவேன் – I am aware that he does not want to see me, மன் – an expletive,  asai, அறியினும் – even though I am aware of it, பேணி அவன் சிறிது அளித்தக் கால் என் நாண் இல் நெஞ்சம் நெகிழ்தலும் காண்பல் – I see my shameless heart soften for him when he is nice to me a little bit,

இருள் உறழ் இருங் கூந்தல் மகளிரோடு அமைந்து – being with his women with darkness-like thick hair, அவன் தெருளும் பண்பு இலன் ஆதல் – that he does not have the nature of understanding me, அறிவேன் – I am aware, மன் – an expletive,  asai, அறியினும் அருளி அவன் சிறிது அளித்தக் கால் என் மருளி நெஞ்சம் மகிழ்தலும் காண்பல் – I see my confused heart be happy when he offers a little grace,

ஒள் இழை மாதர் மகளிரோடு அமைந்து அவன் உள்ளும் பண்பு இலன் ஆதல் அறிவேன் – I am aware that that is with women with bright jewels and has no thought of me, மன் – an expletive, asai, அறியினும் – even though I am aware,  புல்லி அவன் சிறிது அளித்தக் கால் – when he united with me, when he embraced me, என் அல்லல் நெஞ்சம் அடங்கலும் காண்பல் – I see my painful heart calm down,

அதனால் யாம நடுநாள் – so, at midnight, துயில் கொண்டு – while sleeping, ஒளித்த – hiding, காம நோயின் கழீஇய நெஞ்சம் தான் அவர் பால் பட்டது – my heart with great passion for him went to him, ஆயின் நாம் உயிர் வாழ்தலோ நகை நனி உடைத்தே – so my living is subject to laughter

123

தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொன்னது

கருங் கோட்டு நறும் புன்னை மலர் சினை மிசை தொறும்
சுரும்பு ஆர்க்கும் குரலினோடு இருந் தும்பி இயைபு ஊத
ஒருங்கு உடன் இம்மென இமிர்தலின் பாடலோடு
அரும் பொருள் மரபின் மால் யாழ் கேளா கிடந்தான் போல்
பெருங் கடல் துயில் கொள்ளும் வண்டு இமிர் நறு கானல்
காணாமை இருள் பரப்பிக் கையற்ற கங்குலான்
மாணா நோய் செய்தான்கண் சென்றாய் மற்று அவனை நீ
காணவும் பெற்றாயோ காணாயோ மட நெஞ்சே

கொல் ஏற்றுச் சுறவு இனம் கடி கொண்ட மருள் மாலை
அல்லல் நோய் செய்தான்கண் சென்றாய் மற்று அவனை நீ
புல்லவும் பெற்றாயோ புல்லாயோ மட நெஞ்சே

வெறி கொண்ட புள் இனம் வதி சேரும் பொழுதினான்
செறி வளை நெகிழ்த்தான்கண் சென்றாய் மற்று அவனை நீ
அறியவும் பெற்றாயோ அறியாயோ மட நெஞ்சே

என ஆங்கு
எல்லையும் இரவும் துயில் துறந்து பல் ஊழ்
அரும் படர் அவல நோய் செய்தான்கண் பெறல் நசைஇ
இருங் கழி ஓதம் போல் தடுமாறி
வருந்தினை அளிய என் மடங் கெழு நெஞ்சே

123

What the heroine said to her heart

My heart!  You went to see the one who gave me

this terrible affliction, at the helpless time when darkness

has spread in the bee-buzzing, fragrant seashore grove,

surumpu and thumpi bees hum on the fragrant flowers

on all the black branches of punnai trees with black trunks,

and the huge ocean sleeps like Thirumāl of great tradition

in a reclining posture listening to yāl music.

However, did you get to see him?  Did you see him, my

naïve heart?

 

You went to see the one who gave me this distressing

disease, at the confusing evening time when male killer

sharks converge.  However, did you get to embrace him?

Did you embrace him my naïve heart?

 

You went to see the one who caused my bangles to loosen,

when the bird flocks fly fast to their nests.  However, did

you get to understand him?  Did you get to understand

him my naïve heart?

 

My pathetic naïve heart!  Desiring to see the one who has

given me great grievance, you have abandoned sleep, day

and night.  Like the waves of the vast backwaters you go

back and forth, stumbling and worrying.

 

Meanings:  கருங் கோட்டு நறும் புன்னை மலர் சினை மிசை தொறும் – on all the black punnai tree branches with flowers, நாகம், laurel tree, mast wood tree, calophyllum inophyllum, சுரும்பு ஆர்க்கும் குரலினோடு – along with the humming of honey bees, இருந் தும்பி இயைபு ஊத – dark/big thumpi bees buzzed, ஒருங்கு உடன் இம்மென இமிர்தலின் – humming together, பாடலோடு –with music, அரும் பொருள் மரபின் மால் – of Thirumāl  of great tradition, யாழ் கேளா கிடந்தான் போல் – like one who is lying down and listening to lute/yāl music, பெரும் கடல் துயில் கொள்ளும் – the huge ocean sleeps, வண்டு இமிர் நறு கானல் – fragrant seashore grove with bees humming, காணாமை – not seeing, இருள் பரப்பிக் கையற்ற கங்குலான் – in the helpless night when darkness has spread, மாணா நோய் செய்தான் கண் சென்றாய் – you went to see him who gave me this undignified disease, மற்று அவனை நீ காணவும் பெற்றாயோ – however, did you get to see him, காணாயோ மட நெஞ்சே – did you see him my naïve heart,

 

கொல் ஏற்றுச் சுறவு இனம் கடி கொண்ட மருள் மாலை – in the confusing evening time when many killer male sharks gather together, அல்லல் நோய் செய்தான் கண் சென்றாய் – you went to the one who gave me this distressing disease, மற்று அவனை நீ புல்லவும் பெற்றாயோ – however, did you get to embrace him, புல்லாயோ மட நெஞ்சே – did you embrace him my naïve heart,

 

வெறி கொண்ட புள் இனம் வதி சேரும் பொழுதினான் – when bird flocks fly fast and reach their nests, செறி வளை நெகிழ்த்தான் கண் சென்றாய் – you went to the one who caused my bangles to become loose, மற்று அவனை நீ அறியவும் பெற்றாயோ – however, did you get to understand him, அறியாயோ மட நெஞ்சே – do you understand him, my naïve heart,

 

என ஆங்கு எல்லையும் இரவும் துயில் துறந்து – abandoning sleep during days and nights, பல் ஊழ் அரும் படர் அவல நோய் செய்தான் கண் – to the one who gave me this anguish for long time, பெறல் நசைஇ – desiring to obtain, இருங் கழி ஓதம் போல் – like the waves of the vast backwaters, தடுமாறி வருந்தினை – you stumble and worry, அளிய – you are pathetic,  என் மடம் கெழு நெஞ்சே –  my naïve heart

124

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

ஞாலம் மூன்று அடித் தாய முதல்வற்கு முது முறைப்
பால் அன்ன மேனியான் அணிபெறத் தைஇய
நீல நீர் உடை போலத் தகைபெற்ற வெண் திரை
வால் எக்கர் வாய் சூழும் வயங்கு நீர் தண் சேர்ப்ப

ஊர் அலர் எடுத்து அரற்ற உள்ளாய் நீ துறத்தலின்
கூரும் தன் எவ்வ நோய் என்னையும் மறைத்தாள் மன்
காரிகை பெற்ற தன் கவின் வாட கலுழ்பு ஆங்கே
பீர் அலர் அணி கொண்ட பிறை நுதல் அல்லாக்கால்

இணைபு இவ் ஊர் அலர் தூற்ற எய்யாய் நீ துறத்தலின்
புணை இல்லா எவ்வ நோய் என்னையும் மறைத்தாள் மன்
துணையார் உள் தகை பெற்ற தொல் நலம் இழந்து இனி
அணி வனப்பு இழந்த தன் அணை மென் தோள் அல்லாக்கால்

இன்று இவ் ஊர் அலர் தூற்ற எய்யாய் நீ துறத்தலின்
நின்ற தன் எவ்வ நோய் என்னையும் மறைத்தாள் மன்
வென்ற வேல் நுதி ஏய்க்கும் விறல் நலன் இழந்து இனி
நின்று நீர் உகக் கலுழும் நெடும் பெருங் கண் அல்லாக்கால்

அதனால்
பிரிவு இல்லாய் போல நீ தெய்வத்தின் தெளித்தக் கால்
அரிது என்னாள் துணிந்தவள் ஆய் நலம் பெயர்தரப்
புரி உளைக் கலி மான் தேர் கடவுபு
விரி தண் தார் வியல் மார்ப விரைக நின் செலவே

124

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the bright, cool ocean where the

splendid white waves break on white

sand appearing like the blue garment worn

beautifully on the milky white body of Balarāman,

the younger brother of Thirumāl who measured the

earth in three steps!

 

But for her crescent-moon forehead that has paled

like peerkai flowers and her beauty that has been

lost as she cries,

I would not have known about her painful disease

that she hid from me, caused by you living without

thinking about her, as gossip rose in town.

 

But for her beauty that was best among others that she

lost and her lovely pillow-soft arms that have wasted

away,

I would not have known about her distressing affliction

that she hid from me, caused by you deserting without

consideration, as those in town joined together and

slandered her.

 

But for great beauty like the tip of a victorious spear

she lost and the continuous tears from her long, large

eyes,

I would not have known about her painful disease that

she hid from me, caused by you abandoning her, as

those in this town slander her today.

 

One with a wide chest with a cool flower garland!  For

her lost beauty to be restored, the one who trusted you

when you promised before God that you would not leave,

please ride your chariot hitched to proud horses with

swaying manes and return in haste!

Meanings:  ஞாலம் மூன்று அடித் தாய முதல்வற்கு முது முறை – elder to the one who measured the earth in three steps – Thirumāl, பால் அன்ன மேனியான் – body like milk – Balarāman, அணிபெறத் தைஇய – worn beautifully, நீல நீர் உடை போல – like the blue garment, தகைபெற்ற வெண் திரை – splendid white waves, வால் எக்கர் வாய் சூழும் – surrounds the white sand, வயங்கு நீர் தண் சேர்ப்ப – O lord of the bright cool ocean,

 

ஊர் அலர் எடுத்து அரற்ற – as the town raised gossips, உள்ளாய் நீ துறத்தலின் – since you abandoned her not thinking about her, கூரும் தன் எவ்வ நோய் என்னையும் மறைத்தாள் – she hid her painful disease from me,  மன் – asai, an expletive, காரிகை பெற்ற தன் கவின் வாட – as her great beauty has ruined, கலுழ்பு – cries, ஆங்கே பீர் அலர் அணி கொண்ட பிறை நுதல் அல்லாக்கால் – but for her crescent moon forehead that has paled like sponge gourd flowers,

 

இணைபு இவ் ஊர் அலர் தூற்ற – as this town slandered joining together, எய்யாய் நீ துறத்தலின் – since you abandoned her ignoring her, புணை இல்லா – without support, எவ்வ நோய் என்னையும் மறைத்தாள் – she hid her affliction from me, மன் – asai, expletive, துணையார் உள் தகை பெற்ற – best among her friends, தொல் நலம் இழந்து இனி அணி வனப்பு இழந்த தன் அணை மென் தோள் அல்லாக்கால் – but for her losing her prior beauty and her pillow-soft arms/shoulders lost their beauty,

 

இன்று இவ் ஊர் அலர் தூற்ற – as this town slanders today, எய்யாய் நீ துறத்தலின் – since you abandoned ignoring her, நின்ற தன் எவ்வ நோய் என்னையும் மறைத்தாள் – she hid her sorrow disease from me, மன் – asai, வென்ற வேல் நுதி ஏய்க்கும் விறல் நலன் – victorious spear tip like great beauty, இழந்து – losing, இனி நின்று நீர் உகக் கலுழும் நெடும் பெரும் கண் அல்லாக்கால் – but for her crying long huge eyes that drop tears continuously,

அதனால் – so, பிரிவு இல்லாய் போல நீ தெய்வத்தின் தெளித்தக் கால் – when you promised in front of god that you won’t separate, அரிது என்னாள் துணிந்தவள் – she trusted it without suspecting, ஆய் நலம் பெயர்தர – for her to get her great beauty back, புரி உளைக் கலி மான் தேர் கடவுபு – ride your chariot with proud horses with swaying manes, விரி தண் தார் வியல் மார்ப – O one with a cool garland with open flowers on your wide chest, விரைக நின் செலவே – come in haste

 

125

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

கண்டவர் இல் என உலகத்துள் உணராதார்
தங்காது தகைவு இன்றித் தாம் செய்யும் வினைகளுள்
நெஞ்சு அறிந்த கொடியவை மறைப்பினும் அறிபவர்
நெஞ்சத்துக் குறுகிய கரி இல்லை ஆகலின்
வண் பரி நவின்ற வயமான் செல்வ
நன்கு அதை அறியினும் நயன் இல்லா நாட்டத்தால்
அன்பு இலை என வந்து கழறுவல் ஐய கேள்

மகிழ் செய் தே மொழித் தொய்யில் சூழ் இள முலை
முகிழ் செய முள்கிய தொடர்பு அவள் உண்கண்
அவிழ் பனி உறைப்பவும் நல்காது விடுவாய்
இமிழ் திரை கொண்க கொடியை காண் நீ

இலங்கு ஏர் எல் வளை ஏர் தழை தைஇ
நலம் செல நல்கிய தொடர்பு அவள் சாஅய்ப்
புலந்து அழப் புல்லாது விடுவாய்
இலங்கு நீர்ச் சேர்ப்ப கொடியை காண் நீ

இன் மணிச் சிலம்பின் சில் மொழி ஐம்பால்
பின்னொடு கெழீஇய தட அரவு அல்குல்
நுண் வரி வாட வாராது விடுவாய்
தண்ணந் துறைவ தகாஅய் காண் நீ

என ஆங்கு
அனையள் என்று அளிமதி பெரும நின் இன்று
இறை வரை நில்லா வளையள் இவட்கு இனிப்
பிறை ஏர் சுடர் நுதல் பசலை
மறையச் செல்லும் நீ மணந்தனை விடினே

125

What the heroine’s friend said to the hero

There are those whose actions are not right,

who think that others in this world have not

seen what they do, who cover up their deeds

even when they know in their hearts their

actions are cruel, since there is none to witness.

O lord of sturdy, swift, trained horses!  Even

though you know this well, due to my love for my

friend, I have come here to you without kindness.

Sir, listen to me!

 

Lord of the roaring waves!  Look!  You are a harsh

man, leaving my friend without kindness, whose

flower-like, kohl-rimmed eyes shed tears, my friend

with sweet words, whose young breasts with thoyyil

designs you embraced, causing them to blossom!

 

Lord of the bright waves!  Look!  You are a harsh

man, leaving my friend without embracing her,

making her shed tears and lose her beauty, the one

with bright bangles who you decorated with pretty

leaf clothing, causing her to grow beautiful!

 

Lord of the cool shores!  Look!  You are not an

honorable man, leaving my friend, causing the lines

on her wide mound like the hood of a snake to fade,

a woman of few words, with sweet jingling anklets and

a five-part braid, with whom you had a relationship!

 

Lord, since she suffers in this manner, please shower

your graces on her, the one whose bangles are slipping

down in your absence, and marry her so that the pallor

on her bright forehead like a crescent moon can vanish!

Notes:  Natrinai 366 – அரவுக் கிளர்ந்தன்ன விரவுறு பல் காழ் வீடுறு நுண் துகில் ஊடு வந்து இமைக்கும் திருந்து இழை அல்குல், Kurinjippattu 102 – பை விரி அல்குல்.

Meanings:  கண்டவர் இல் என உலகத்துள் உணராதார் – those who think that others in the world haven’t seen, தங்காது – not staying in the right path, தகைவு இன்றி – without those who block, தாம் செய்யும் வினைகளுள் –  among the actions that they do, நெஞ்சு அறிந்த கொடியவை மறைப்பினும் – even if they hide what they know in their hearts is harsh, அறிபவர் நெஞ்சத்து – hearts of those who know, குறுகிய கரி இல்லை ஆகலின் – since there is no witness nearby,  வண் பரி நவின்ற வயமான் செல்வ – lord who owns trained rapid horses, நன்கு அதை அறியினும் – even though you know it well, நயன் இல்லா – without being kind to you, நாட்டத்தால் – due to my love for her, அன்பு இலை என வந்து கழறுவல் – I am complaining that there is no kindness, ஐய – sir, கேள் – listen,

மகிழ் செய் தே மொழி – my friend with sweet words, தொய்யில் சூழ் இள முலை – young breasts with thoyyil drawings, முகிழ் செய – causing it to blossom, முள்கிய தொடர்பு, – contact while pressed, hugged, அவள் உண்கண் அவிழ் பனி உறைப்பவும் – as her kohl-rimmed, blossom eyes drop tears, நல்காது விடுவாய் – leave her not being gracious, இமிழ் திரை கொண்க – O lord of the roaring waves, கொடியை – you are harsh, காண் நீ – you look,

இலங்கு ஏர் எல் வளை – splendid pretty bright bangles, ஏர் தழை தைஇ – wearing pretty leaves,  நலம் செல – for her beauty to increase, நல்கிய தொடர்பு – contact that was gracious, அவள் சாஅய்ப் புலந்து அழ – for her to be wasted and distressed and to cry, புல்லாது விடுவாய் – you are leaving without embracing/uniting, இலங்கு நீர்ச் சேர்ப்ப – O lord of the bright waves, கொடியை – you are harsh, காண் நீ – you look,

இன் மணிச் சிலம்பின் – sweet bells/jingles of anklets, சில் மொழி – few words, ஐம்பால் பின்னொடு – with the five-part braided hair, கெழீஇய – being close, தட அரவு அல்குல் நுண் வரி வாட – even on seeing her lines on her mound like a snake’s hood to fade, வாராது விடுவாய் – you leave without returning, தண்ணம் துறைவ – O lord of the cool shores, தகாஅய் – not one who is honorable, காண் நீ – you look,

என ஆங்கு அனையள் என்று அளிமதி – grant her your grace since she suffers like that, பெரும – lord, நின் இன்று இறை வரை நில்லா வளையள் – the one whose bangles slip down without you, இவட்கு – to her, இனிப் பிறை ஏர் சுடர் நுதல் – crescent moon like bright forehead, பசலை மறையச் செல்லும் – will cause her pallor to vanish, நீ மணந்தனை விடினே – if you marry her

126

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

பொன் மலை சுடர் சேரப் புலம்பிய இடன் நோக்கித்
தன் மலைந்து உலகு ஏத்தத் தகை மதி ஏர்தரச்
செக்கர் கொள் பொழுதினான் ஒலி நீவி இன நாரை
முக்கோல் கொள் அந்தணர் முது மொழி நினைவார் போல்
எக்கர் மேல் இறைகொள்ளும் இலங்கு நீர்த் தண் சேர்ப்ப

அணிச் சிறை இனக் குருகு ஒலிக்குங்கால் நின் திண் தேர்
மணிக் குரல் என இவள் மதிக்கும் மன் மதித்தாங்கே
உள் ஆன்ற ஒலியவாய் இருப்பக் கண்டு அவை கானல்
புள் என உணர்ந்து பின் புலம்பு கொண்டு இனையுமே

நீர் நீவிக் கஞன்ற பூக் கமழுங்கால் நின் மார்பின்
தார் நாற்றம் என இவள் மதிக்கும் மன் மதித்தாங்கே
அலர் பதத்து அசை வளி வந்து ஒல்கக் கழிப் பூத்த
மலர் என உணர்ந்து பின் மம்மர் கொண்டு இனையுமே

நீள் நகர் நிறை ஆற்றாள் நினையுநள் வதிந்தக்கால்
தோள் மேலாய் என நின்னை மதிக்கும்மன் மதித்தாங்கே
நனவு என புல்லுங்கால் காணாளாய்க் கண்டது
கனவு என உணர்ந்து பின் கையற்றுக் கலங்குமே

என ஆங்கு
பல நினைந்து இனையும் பைதல் நெஞ்சின்
அலமரல் நோயுள் உழக்கும் என் தோழி
மதி மருள் வாள் முகம் விளங்கப்
புது நலம் ஏர்தரப் பூண்க நின் தேரே

126

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the bright, cool waters, where a

loud flock of storks sits on a sand dune looking

like brahmin Vaishnava ascetics with three staves

meditating on wise words at a time when the sky

is red, the sun joins the golden mountains, and the

splendid moon rises up as the desolate earth praises

it in awe!

 

When flocks of herons with pretty feathers screech,

she’ll think they are the sounds of the bells from

your sturdy chariot.  But seeing the sounds

come from within, she’ll realize that they are those

of grove birds, and become lonely and distraught.

 

When she smells the fragrant blossoms in the water,

she’ll think they are from your garlanded chest.  But

when the moving breeze brings the fragrance from

the newly opened flowers in the backwaters, she’ll

realize, and become sad and distraught.

 

When she dreams that you are embracing her, after

thinking about you in her large house, she’ll think

that it is reality.  But when she realizes that it is

just a dream, she will feel helpless and distraught.

 

She thinks like this and despairs with a trembling

heart, my friend who suffers from affliction.  May

you hitch your chariot to your horses, for her

moon-like, bright face to acquire new beauty!

Notes:  முக்கோல் is the முத்தண்டு (திரிதண்டம்) of Vaishnava ascetics.  Three wooden rods are tied together and carried by ascetics. The three rods signify controlling ‘thoughts, words and deeds’.  முக்கோல் பகவர் (திரிதண்டி) –  ‘உள்ளம், மெய், நா’ அடக்கியவர்கள்.  Kalithokai 9 – உரை சான்ற முக்கோலும் நெறிப்பட சுவல் அசைஇ, Mullaippāttu 38 – கல் தோய்த்து உடுத்த படிவப் பார்ப்பான் முக்கோல் அசை நிலை.

Meanings:  பொன் மலை சுடர் சேர – the sun joins the golden mountain,  புலம்பிய இடன் – desolate place, நோக்கி – seeing, தன் மலைந்து உலகு ஏத்த – for the world to be awed and praising it, தகை மதி ஏர்தர – the splendid moon rises, the beautiful moon rises, செக்கர் கொள் பொழுதினான் – at the time when it becomes red, ஒலி நீவி இன நாரை – loud flock of storks, முக்கோல் கொள் அந்தணர் – brahmins holding three wooden staves tied together, brahmins holding three wooden rods together, முது மொழி நினைவார் போல் – like those meditating on wise words, எக்கர் மேல் இறைகொள்ளும் – sits on the sand dunes, இலங்கு நீர்த் தண் சேர்ப்ப – O lord of the bright cool waters,

அணிச் சிறை இனக் குருகு ஒலிக்குங்கால் – when the flocks of herons/egrets with pretty feathers screech, நின் திண் தேர் மணிக் குரல் என இவள் மதிக்கும் – she guesses that it is the sound of the bells from your sturdy chariot, மன் – an asai, an expletive, மதித்தாங்கே – when she guesses so, உள் ஆன்ற ஒலியவாய் இருப்பக் கண்டு – but on seeing that the sound comes from inside, அவை கானல் புள் என உணர்ந்து – realizing that they are those of the grove birds, பின் புலம்பு கொண்டு – then she will sad/lonely, இனையுமே –  she will be distressed,

நீர் நீவி – touched by the waters, கஞன்ற பூக் கமழுங்கால் – when the rising fragrances of the flowers are smelled, நின் மார்பின் தார் நாற்றம் என – that it is the fragrance from your chest garlands,  இவள் மதிக்கும்  – she will guess, மன் – an asai, an expletive, மதித்தாங்கே – when she guesses so, அலர் பதத்து – blossoming stage, அசை வளி வந்து – moving breezes coming, ஒல்க – swaying, கழிப் பூத்த மலர் என உணர்ந்து – realizing that it is from the flowers in the backwaters,  பின் மம்மர் கொண்டு இனையுமே – then she will be sad and distressed,

நீள் நகர் நிறை ஆற்றாள் – when she is sad in her huge house, நினையுநள் வதிந்தக்கால் – when she lives with her thoughts,  தோள் மேலாய் என நின்னை மதிக்கும் – she guesses that you are on her shoulders/arms, மன் – an asai, an expletive, மதித்தாங்கே – guessing so, நனவு என புல்லுங்கால் – thinking that you are embracing her in reality, காணாளாய் – on not seeing you, கண்டது  கனவு என உணர்ந்து பின் – when she realizes that what she saw was a dream, கையற்றுக் கலங்குமே – then she will feel helpless and depressed,

என ஆங்கு – and there, பல நினைந்து – thinking many, இனையும் பைதல் நெஞ்சின் – sad trembling heart, அலமரல் நோயுள் உழக்கும் என் தோழி – my friend suffers with sorrow and affliction, மதி மருள் வாள் முகம் விளங்க – for her bright face like the moon to shine, புது நலம் ஏர்தர – for her to acquire new beauty, பூண்க நின் தேரே – get your chariot ready

127

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

தெரி இணர் ஞாழலும் தேம் கமழ் புன்னையும்
புரி அவிழ் பூவின கைதையும் செருந்தியும்
வரி ஞிமிறு இமிர்ந்து ஆர்ப்ப இருந் தும்பி இயைபு ஊதச்
செரு மிகு நேமியான் தார் போலப் பெருங் கடல்
வரி மணல் வாய் சூழும் வயங்கு நீர்த் தண் சேர்ப்ப

கொடுங்கழி வளைஇய குன்று போல் வால் எக்கர்
நடுங்கு நோய் தீர நின் குறி வாய்த்தாள் என்பதோ
கடும் பனி அறல் இகு கயல் ஏர் கண் பனி மல்க
இடும்பையோடு இனைபு ஏங்க இவளை நீ துறந்ததை

குறி இன்றிப் பல்நாள் நின் கடும் திண் தேர் வருபதம் கண்டு
எறி திரை இமிழ் கானல் எதிர்கொண்டாள் என்பதோ
அறிவு அஞர் உழந்து ஏங்கி ஆய் நலம் வறிது ஆகச்
செறி வளை தோள் ஊர இவளை நீ துறந்ததை

காண்வர இயன்ற இக் கவின் பெறு பனித் துறை
யாமத்து வந்து நின் குறி வாய்த்தாள் என்பதோ
வேய் நலம் இழந்த தோள் விளங்கு இழை பொறை ஆற்றாள்
வாணுதல் பசப்பு ஊர இவளை நீ துறந்ததை

அதனால்
இறை வளை நெகிழ்ந்த எவ்வ நோய் இவள் தீர
உரவுக் கதிர் தெறும் என ஓங்கு திரை விரைபு தன்
கரை அமல் அடும்பு அளித்தாங்கு
உரவு நீர்ச் சேர்ப்ப அருளினை அளிமே

127

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the bright, cool ocean whose sandy

shores surrounded by the large ocean appear like

the garland on the chest of the greatly battle-skilled

Thirumāl with a discus, victorious in battles, where

gnālal trees with bright clusters of flowers, punnai

trees with honey fragrant flowers, thālai with blossoms

that have just bloomed loosening their ties, and cherunthi

trees swarmed by striped bees that buzzed and hummed

along with dark colored bees!

 

Did you abandon her, letting her struggle with

distress, tears flowing from her eyes resembling carp

fish in a cold stream, because she came on the tryst

you arranged and ended your passion affliction by

uniting with you on the hilly, white sand dunes

that surround the curved backwaters?

 

Did you abandon her letting her beauty to be ruined

and her bangles to become loose as she suffered in

distress, because she waited for your sturdy, fast

chariot in the seashore grove lapped by loud waves,

even when she had no sign from you?

 

Did you abandon her, letting her lose the beauty of her

bamboo-like arms, the one with pallor on her bright

forehead who is unable to bear the burden of her

jewels, because she came on a tryst at night to the cold

beach that is beautiful to behold, responding to a sign

from you?

 

So, lord of the powerful ocean!  Please come and

shower your graces on my friend to end her painful

disease that caused her bangles to loosen, like the huge

waves that nurture the adumpu plants on the shore,

thinking the scorching rays of the sun will hurt them.

Meanings:  தெரி இணர் ஞாழலும் – gnālal trees with bright clusters, Tigerclaw tree, Cassia sophera, தேம் கமழ் புன்னையும் – punnai flowers with honey fragrance, Indian Laurel tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, புரி அவிழ் பூவின கைதையும் – fragrant thālai blossoms that open from their twisted buds, Pandanus odoratissimus, செருந்தியும் – and cherunthi flowers , Ochna squarrosa, Panicled golden-blossomed pear tree, வரி ஞிமிறு இமிர்ந்து ஆர்ப்ப – as striped bees hum and buzz, இருந் தும்பி இயைபு ஊத – dark colored bees buzz to match, செரு மிகு நேமியான் தார் போல – like the garland of the greatly battle-skilled Thirumāl with a discus, பெரும் கடல் வரி மணல் வாய் சூழும் – large ocean surrounds striped sand, வயங்கு நீர்த் தண் சேர்ப்ப – O lord of the bright cold ocean,

கொடுங்கழி வளைஇய – surrounding the curved backwaters, குன்று போல் வால் எக்கர் – white sand dunes that are like hills, நடுங்கு நோய் தீர – for your trembling passion to end, நின் குறி வாய்த்தாள் என்பதோ – is it because she came when you gave her the sign, கடும் பனி – very cold, அறல் இகு – flowing water, கயல் ஏர் கண் பனி மல்க – tears filling her carp fish like eyes, Cyprinus fimbriatus,  இடும்பையோடு – with sorrow, இனைபு ஏங்க – letting her to struggle in sorrow, இவளை நீ துறந்ததை – is it why you abandoned her,

குறி இன்றிப் பல் நாள் – without a sign for many days, நின் கடும் திண் தேர் வருபதம் கண்டு – looking for the arrival of your rapid sturdy chariot, எறி திரை இமிழ் கானல் எதிர்கொண்டாள் என்பதோ – is it because she waited for you on the loud seaside grove attacked by tossing waves, அறிவு அஞர் உழந்து ஏங்கி – struggling with great sorrow, ஆய் நலம் வறிது ஆக – her fine beauty ruined, செறி வளை தோள் ஊர இவளை நீ துறந்ததை – why you abandoned her with stacked bangles on her arms,

காண்வர இயன்ற – beautiful to see, இக் கவின் பெறு பனித் துறை – this lovely cold shores,  யாமத்து வந்து – came at night, நின் குறி வாய்த்தாள் என்பதோ – is it because she came because of a signal from you, வேய் நலம் இழந்த தோள் – arms that lost their bamboo-like beauty, விளங்கு இழை பொறை ஆற்றாள் – one unable to bear the burden of her bright jewels, வாள் நுதல் பசப்பு ஊர – pallor spreading on her bright forehead, இவளை நீ துறந்ததை – why you abandoned her,

அதனால் – so, இறை வளை நெகிழ்ந்த – that caused the bangles on her wrist to loosen, எவ்வ நோய் இவள் தீர – for her painful disease to end, உரவுக் கதிர் தெறும் என – thinking that the scorching sun’s rays will burn them, ஓங்கு திரை விரைபு தன் கரை அமல் அடும்பு அளித்தாங்கு – like the adumpu plants on the shore that are given water rapidly by huge waves, Ipomoea pes caprae, உரவு நீர்ச் சேர்ப்ப – O lord of the powerful ocean, அருளினை அளிமே  – please shower your graces

128

தலைவி தோழியிடம் சொன்னது

தோள் துறந்து அருளாதவர் போல் நின்று
வாடை தூக்க வணங்கிய தாழை
ஆடு கோட்டு இருந்த அசை நடை நாரை
நளி இருங் கங்குல் நம் துயர் அறியாது
அளி இன்று பிணி இன்று விளியாது நரலும்
கானல் அம் சேர்ப்பனைக் கண்டாய் போலப்
புதுவது கவினினை என்றி ஆயின்
நனவின் வாரா நயன் இலாளனைக்
கனவில் கண்டு யான் செய்தது கேள் இனி

அலந்தாங்கு அமையலென் என்றானைப் பற்றி என்
நலம் தாராயோ எனத் தொடுப்பேன் போலவும்
கலந்து ஆங்கே என் கவின் பெற முயங்கிப்
புலம்பல் ஓம்பு என அளிப்பான் போலவும்

முலை இடைத் துயிலும் மறந்தீத்தோய் என
நிலை அழி நெஞ்சத்தேன் அழுவேன் போலவும்
வலை உறு மயிலின் வருந்தினை பெரிது எனத்
தலையுற முன் அடிப் பணிவான் போலவும்

கோதை கோலா இறைஞ்சி நின்ற
ஊதை அம் சேர்ப்பனை அலைப்பேன் போலவும்
யாது என் பிழைப்பு என நடுங்கி ஆங்கே
பேதையை பெரிது எனத் தெளிப்பான் போலவும்

ஆங்கு
கனவினால் கண்டேன் தோழி காண்தகக்
கனவின் வந்த கானலம் சேர்ப்பன்
நனவின் வருதலும் உண்டு என
அனை வரை நின்றது என் அரும் பெறல் உயிரே

128

What the heroine said to her friend

O my friend!  You ask me why I have attained

new beauty as though I have seen the lord of the

shore with lovely groves, where in the dead of

night a stork, seated on a thālai branch swaying

in the cold northern wind that blows ruthlessly

like ones who abandon the arms of their loved

ones, screeches unceasingly, without kindness or

attachment.  Let me tell you what I did on seeing

him in my dreams, the one who does not come.

 

I held him, the one who said to me

that he will not live if he left me and urged him to

return my beauty, and united with him restoring

my beauty.  He comforted me saying, “Do not

despair.”

 

I cried with a hurt heart since

he forgot sleep between my breasts, and  he

prostrated with his head touching my feet and

said, “Your distress is more than that of a

peacock trapped in a net.”

 

I beat the lord of the shores with blowing winds,

using a garland as rod, and he asked me what

wrong he did to me.  He then cleared up matters

stating, “You are very naive.”

 

Thus I saw the lord of the seashore in my lovely

dreams, my friend.  My precious life is here waiting

for him, thinking that if he came in my dream he will

come in person as well!

Meanings:  தோள் துறந்து அருளாதவர் போல் நின்று –  like who abandoned the arms, வாடை தூக்க வணங்கிய தாழை – thālai tree that bent as the northern wind swayed it, Pandanus odoratissimus, ஆடு கோட்டு இருந்த அசை நடை நாரை- a stork of small strides that was on a swaying stem,  நளி இருங் கங்குல் – pitch dark night, நம் துயர் அறியாது – not knowing my sorrow, அளி இன்று – without graces, பிணி இன்று – without attachment, விளியாது நரலும் – screeches without stopping, கானல் அம் சேர்ப்பனை – lord of the shore with lovely groves, கண்டாய் போலப் புதுவது கவினினை என்றி ஆயின் – if you ask me why I have attained new beauty like I have seen him, நனவின் வாரா – who does not come in reality, நயன் இலாளனைக் – the one without kindness, கனவில் கண்டு யான் செய்தது – what I did on seeing him in my dream, கேள் இனி – listen now,

அலந்தாங்கு அமையலென் என்றானைப் – the one who said ‘I will not live if I part from you’, பற்றி – holding him, என் நலம் தாராயோ எனத் தொடுப்பேன் போலவும் – like I  asked for him to return my beauty/virtue, கலந்து ஆங்கே என் கவின் பெற முயங்கி – embrace/unite for my beauty to return, புலம்பல் ஓம்பு என அளிப்பான் போலவும் – like he comforted me saying ‘do not feel sad’,

முலை இடைத் துயிலும் மறந்தீத்தோய் என – that you forgot sleep on/between my breasts, நிலை அழி நெஞ்சத்தேன் அழுவேன் போலவும் – like I cried with agony in my ruined heart,  வலை உறு மயிலின் வருந்தினை பெரிது என – you are more distressed than a peacock caught in a net, தலையுற முன் அடிப் பணிவான் போலவும் – like he fell at my feet with his head touching my feet,

கோதை கோலா – garland as a stick, இறைஞ்சி நின்ற ஊதை – winds that blow bowing, அம் சேர்ப்பனை – the lord of the beautiful shores, அலைப்பேன் போலவும் – like I hit him, யாது என் பிழைப்பு என நடுங்கி – trembling asking what he did wrong,  ஆங்கே பேதையை பெரிது எனத் தெளிப்பான் போலவும் – like he cleared up saying that I don’t understand,

ஆங்கு கனவினால் கண்டேன் தோழி – I saw in my dream my friend, காண்தகக் கனவின் வந்த கானலம் சேர்ப்பன் நனவின் வருதலும் உண்டு என – that the lord of the seashore who came to the grove in my lovely dreams will come in person too, அனை வரை நின்றது என் அரும் பெறல் உயிரே – my precious life is waiting

129

தோழி கடலிடமும், அன்றிலிடமும், குழலிடமும் தலைவனிடமும் சொன்னது

தொல் ஊழி தடுமாறித் தொகல் வேண்டும் பருவத்தால்
பல்வயின் உயிர் எல்லாம் படைத்தான்கண் பெயர்ப்பான் போல்
எல் உறு தெறு கதிர் மடங்கித் தன் கதிர் மாய
நல் அற நெறி நிறீஇ உலகு ஆண்ட அரசன் பின்
அல்லது மலைந்திருந்து அற நெறி நிறுக்கல்லா
மெல்லியான் பருவம் போல் மயங்கு இருள் தலை வர
எல்லைக்கு வரம்பு ஆய இடும்பை கூர் மருள் மாலை

பாய் திரைப் பாடு ஓவாப் பரப்பு நீர் பனிக் கடல்
தூ அற துறந்தனன் துறைவன் என்று அவன் திறம்
நோய் தெற உழப்பார்கண் இமிழ்தியோ எம் போலக்
காதல் செய்து அகன்றாரை உடையையோ நீ.

மன்று இரும் பெண்ணை மடல் சேர் அன்றில்
நன்று அறை கொன்றனர் அவர் எனக் கலங்கிய
என் துயர் அறிந்தனை நரறியோ எம் போல
இன் துணைப் பிரிந்தாரை உடையையோ நீ

பனி இருள் சூழ்தரப் பைதல் அம் சிறு குழல்
இனி வரின் உயரும் மன் பழி எனக் கலங்கிய
தனியவர் இடும்பை கண்டு இனைதியோ எம் போல
இனிய செய்து அகன்றாரை உடையையோ நீ

என ஆங்கு
அழிந்து அயல் அறிந்த எவ்வம் மேற்படப்
பெரும் பேதுறுதல் களைமதி பெரும
வருந்திய செல்லல் தீர்த்த திறன் அறி ஒருவன்
மருந்து அறைகோடலின் கொடிதே யாழ நின்
அருந்தியோர் நெஞ்சம் அழிந்து உக விடினே

129

What the heroine’s friend said to the Ocean, Ibis, Flute and the hero

The hot rays of the sun fold and vanish like

all kinds of lives on earth going together to their

creator at the end of time.  Ending the day, evening

has arrived with distress like an inept king without

virtue, who succeeds a righteous ruler who ruled the

world well.

 

O cold ocean with dashing waves that roar without

stopping!  Do you sound sympathizing with those

who struggle having been abandoned totally by the

lord of the shores?  Like her, do you have a partner

who loved you and then left?

 

O ibis perched on the dark palmyra fronds in the

courtyard!  Did you screech knowing her sorrow from

her lover who quit uttering loving words?  Like her,

do you have a sweet partner who separated?

 

O pretty little flute with sorrow in this chilly darkness!

Are you trembling on seeing those sad and alone who

are suffering and worried that blame will rise if their

loved ones return?  Like her, do you have a loving

partner who separated?

 

She is ruined as others know her distress.  Remove her

agony, O lord!  Do not part, causing her pain!  Letting

the heart of one who loves you to be ruined is harsher

than a knowledgeable healer’s refusal to give medicines

that heal!

Meanings:  தொல் ஊழி – the end of time, தடுமாறி – confused, தொகல் வேண்டும் பருவத்தால் –  at a time when they join together, பல்வயின் உயிர் எல்லாம் படைத்தான்கண் பெயர்ப்பான் போல் – like how all kinds of lives reach the one who created them, எல் உறு தெறு கதிர் மடங்கி – the bright sun’s hot rays folded, தன் கதிர் மாய – the rays vanished, நல் அற நெறி நிறீஇ உலகு ஆண்ட அரசன் பின் – after the king who ruled the world in a righteous manner, அல்லது மலைந்திருந்து அற நெறி நிறுக்கல்லா மெல்லியான் பருவம் போல் – like the time when a weak one with no justice came, மயங்கு இருள் தலை வர – confusing darkness came, எல்லைக்கு வரம்பு ஆய  – as the end to day, இடும்பை கூர் மருள் மாலை – confusing evening time filled with sorrow

பாய் திரைப் பாடு ஓவாப் பரப்பு நீர் – ocean with wide/dashing waves that don’t stop roaring, பனிக் கடல் – cold ocean, தூ அற துறந்தனன் துறைவன் என்று அவன் திறம் நோய் தெற உழப்பார்கண் இமிழ்தியோ – do you roar pitying those who are suffering with affliction since the lord of the shores abandoned them, எம் போல – like her, காதல் செய்து அகன்றாரை உடையையோ நீ – do you have a partner who loved you and then left,

மன்று இரும் பெண்ணை மடல் சேர் அன்றில் –  ibis that reaches the leaves of the dark/huge palmyra trees in the common ground or courtyard, நன்று அறை கொன்றனர் அவர் எனக் கலங்கிய என் துயர் அறிந்தனை நரறியோ – did you screech knowing her sorrow came from him who killed loving words, எம் போல – like her, இன் துணைப் பிரிந்தாரை உடையையோ நீ – do you have a sweet partner who separated from,

பனி இருள் சூழ்தர –as chilly darkness surrounds, பைதல் – trembling/sad, அம் சிறு குழல் – beautiful little flute, இனி வரின் – if he comes, உயரும் – will increase, மன் – asai, பழி  – blame, எனக் கலங்கிய தனியவர் இடும்பை கண்டு இனைதியோ – are you tormented on seeing the distress of those who are sad and alone, எம் போல – like her, இனிய செய்து அகன்றாரை உடையையோ நீ – do you have one who was sweet and then left,

என ஆங்கு – and there, அழிந்து அயல் அறிந்த எவ்வம் மேற்பட – ruined with sorrow that others know about, பெரும் பேதுறுதல் களைமதி பெரும – remove her distress O lord, வருந்திய செல்லல் – do not go causing pain, தீர்த்த திறன் அறி ஒருவன் – one who knows perfectly to remove sorrow, one who knows perfectly to heal, மருந்து அறைகோடலின் – if he does not give the medicine, கொடிதே – it is more harsher, யாழ – an asai, an expletive, நின் அருந்தியோர் நெஞ்சம் அழிந்து உக விடினே – if you let the heart of the one who loves you to be ruined

130

கண்டோர் சொன்னது

நயனும் வாய்மையும் நன்னர் நடுவும்
இவனின் தோன்றிய இவை என இரங்கப்
புரை தவ நாடிப் பொய் தபுத்து இனிது ஆண்ட
அரைசனோடு உடன் மாய்ந்த நல் ஊழிச் செல்வம் போல்
நிரை கதிர்க் கனலி பாடொடு பகல் செலக்
கல்லாது முதிர்ந்தவன்கண் இல்லா நெஞ்சம் போல்
புல் இருள் பரத்தரூஉம் புலம்பு கொள் மருள் மாலை

இம் மாலை
ஐயர் அவிர் அழல் எடுப்ப அரோ என்
கையறு நெஞ்சம் கனன்று தீ மடுக்கும்

இம் மாலை
இருங் கழி மா மலர் கூம்ப அரோ என்
அரும் படர் நெஞ்சம் அழிவொடு கூம்பும்

இம் மாலை
கோவலர் தீம் குழல் இனைய அரோ என்
பூ எழில் உண்கண் புலம்பு கொண்டு இனையும்

என ஆங்கு
படுசுடர் மாலையொடு பைதல் நோய் உழப்பாளைக்
குடி புறங்காத்து ஓம்பும் செங்கோலான் வியன் தானை
விடுவழி விடுவழிச் சென்றாங்கு அவர்
தொடுவழித் தொடுவழி நீங்கின்றால் பசப்பே

130

What the onlookers said

Pitch darkness spreads in the painful evening

like that in the heart of an old, uneducated man.

Day time ends as the many rays of the sun fold,

like fine wealth that vanishes when a king, who is

praised for kindness and truth and fairness as

rising from him, who ruled without lies and faults,

dies.

 

At this evening time when brahmins light bright

flames, my helpless heart burns like fire.  At this

evening time when the dark flowers close in the huge

backwaters, my heart that is ruined with spreading

distress suffers.  At this evening time when cattle

herders play music on their sweet flutes, my kohl-

lined eyes with flower-like beauty struggle in pain.

 

(the hero returns)

 

And there in this evening time when the sun vanished,

when he touched her, the pallor on her body left like an

invading army that withdrew when forced out by the

huge army of a king who rules with a just scepter, who

protects his citizens.

Meanings:  நயனும் வாய்மையும் – kindness and truth, நன்னர் நடுவும் –fine fairness, இவனின் தோன்றிய இவை என – they appeared from him, இரங்க – to praise, புரை தவ – ruined faults, நாடிப் பொய் தபுத்து – ruined lies, இனிது ஆண்ட அரைசனோடு உடன் மாய்ந்த நல் ஊழிச் செல்வம் போல் – like the fine wealth that dies along with a king who ruled sweetly, நிரை கதிர்க் கனலி – many rays of the sun, பாடொடு பகல் செல – as the day ends, கல்லாது முதிர்ந்தவன்கண் இல்லா நெஞ்சம் போல் புல் இருள் பரத்தரூஉம் – pitch darkness spreads like the heart of an unlearned one,  புலம்பு கொள் மருள் மாலை – painful confusing evening,

இம் மாலை – in this evening time, ஐயர் அவிர் அழல் எடுப்ப – as brahmins raise bright flames, அரோ என் கையறு நெஞ்சம் – my sad helpless heart, கனன்று தீ மடுக்கும் – burns like fire, இம் மாலை இருங் கழி மா மலர் கூம்ப – when the dark/large flowers in the huge backwaters close in the evening, அரோ என் அரும் படர் நெஞ்சம் அழிவொடு கூம்பும் – my heart with distress is ruined and it loses strength,  இம் மாலை கோவலர் தீம் குழல் இனைய – when the cattle herders play their sweet flute, அரோ என் பூ எழில் உண்கண் புலம்பு கொண்டு இனையும் – my flower-like pretty kohl-rimmed eyes get distressed,

என ஆங்கு – and there, படுசுடர் மாலையொடு பைதல் நோய் உழப்பாளை – the one who is suffering with distress in this evening time when the sun goes away, குடி புறங்காத்து ஓம்பும் – protects his citizens, செங்கோலான் – king with a just scepter, வியன் தானை விடுவழி விடுவழிச் சென்றாங்கு – like how the huge army went and caused the enemy to retreat, அவர் தொடுவழித் தொடுவழி – whenever he touched her, நீங்கின்றால் பசப்பே –her pallor went away

131

தலைவியும் தோழியும் சொன்னது

பெருங்கடல் தெய்வம் நீர் நோக்கித் தெளித்து என்
திருந்து இழை மென் தோள் மணந்தவன் செய்த
அருந் துயர் நீக்குவேன் போல்மன் பொருந்துபு
பூக் கவின் கொண்ட புகழ் சால் எழில் உண்கண்
நோக்குங்கால் நோக்கின் அணங்கு ஆக்கும் சாயலாய் தாக்கி
இன மீன் இகல் மாற வென்ற சின மீன்
எறி சுறா வான் மருப்பு கோத்து நெறி செய்த
நெய்தல் நெடு நார்ப் பிணித்து யாத்துக் கை உளர்வின்
யாழ் இசை கொண்ட இன வண்டு இமிர்ந்து ஆர்ப்பத்
தாழாது உறைக்கும் தட மலர்த் தண் தாழை
வீழ் ஊசல் தூங்க பெறின்

மாழை மட மான் பிணை இயல் வென்றாய் நின் ஊசல்
கடைஇ யான் இகுப்ப நீடு ஊங்காய் தட மென் தோள்
நீத்தான் திறங்கள் பகர்ந்து

நாணின கொல் தோழி நாணின கொல் தோழி
இரவு எலாம் நல்தோழி நாணின என்பவை
வாள் நிலா ஏய்க்கும் வயங்கு ஒளி எக்கர் மேல்
ஆனாப் பரிய அலவன் அளை புகூஉம்…
கானல் கமழ் ஞாழல் வீ ஏய்ப்பத் தோழி என்
மேனி சிதைத்தான் துறை

மாரி வீழ் இருங் கூந்தல் மதைஇய நோக்கு எழில் உண்கண்
தாழ் நீர முத்தின் தகை ஏய்க்கும் முறுவலாய்
தேயா நோய் செய்தான் திறம் கிளந்து நாம் பாடும்
சேய் உயர் ஊசல்சீர் நீ ஒன்று பாடித்தை

பார்த்து உற்றன தோழி பார்த்து உற்றன தோழி
இரவு எலாம் நல் தோழி பார்த்து உற்றன என்பவை
தன் துணை இல்லாள் வருந்தினாள் கொல் என
இன் துணை அன்றில் இரவின் அகவாவே
அன்று தான் ஈர்த்த கரும்பு அணி வாட என்
மென்தோள் ஞெகிழ்த்தான் துறை

கரை கவர் கொடுங்கழிக் கண்கவர் புள் இனம்
திரை உறப் பொன்றிய புலவு மீன் அல்லதை
இரை உயிர் செகுத்து உண்ணாத் துறைவனை யாம் பாடும்
அசை வரல் ஊசல்சீர் அழித்து ஒன்று பாடித்தை

அருளின கொல் தோழி அருளின கொல் தோழி
இரவு எலாம் தோழி அருளின என்பவை
கணம் கொள் இடு மணல் காவி வருந்தப்
பிணங்கு இரு மோட்ட திரை வந்து அளிக்கும்
மணம் கமழ் ஐம்பாலார் ஊடலை ஆங்கே
வணங்கி உணர்ப்பான் துறை

என நாம்
பாட மறை நின்று கேட்டனன் நீடிய
வால் நீர்க் கிடக்கை வயங்கு நீர்ச் சேர்ப்பனை
யான் என உணர்ந்து நீ நனி மருளத்
தேன் இமிர் புன்னை பொருந்தித்
தான் ஊக்கினன் அவ் ஊசலை வந்தே

131

What the heroine and her friend said

Friend:

My friend with famed, kohl-lined, pretty eyes

like matching flowers that cause terror to those who

look at them!  It would be like removing the distress

caused by the one who embraced your delicate

shoulders with perfect jewels swearing on the great

ocean god looking at the water, if you sway on this

hanging swing made by linking the white horns of

fierce sharks that fought and won with many of their

kind, rope from twisted waterlily fibers and roots of

thālai with large flowers that drip honey as swarms

of bees hum like the music of a yāl strummed by

hand.

 

One whose looks surpass those of a young, naïve doe!

As I push and lift your swing, sing for long about the

one who abandoned your wide, delicate shoulders.

 

Heroine:

Were they embarrassed?  Were they embarrassed?

My fine friend, they were embarrassed all night, the

crabs on the moon-like, bright sand that scuttle around

constantly and hide in their holes, on the shores of the

one who shattered my beauty that has become the hue

of fragrant gnālal flowers in the grove on his shores.

 

Friend:

My friend with smiles of pearls from the deep ocean,

pretty looks and hair like the falling rain!  Sing a lofty

song about him from songs that we sing, matching

the rhythm of this high swing.

 

Heroine:

They watched and became sad, my friend!  They

watched and became sad, my friend!  All night they

watched and did not sing on his shore, my friend, the

andril birds with sweet partners, for me who is aching

separated from my partner who drew sugarcane patterns

on my arms that have wasted away losing their beauty.

 

Friend:

Sing a song about him matching this high, swaying swing

from ones we sing, about the man from the shores where

flocks of attractive birds of the curved backwaters which

erode the shores do not kill and eat fish, but eat the stinking

fish killed and beached by the waves.

 

Heroine:

Did they shower kindness, my friend?  Did they shower

kindness, my friend?  The waves showered kindness

all night long, my friend, to the kāvi flowers covered by sand

on the shores, removing the tall sand mounds on the shores

of the man who humbles himself to women with fragrant

five-part braids to end their sulking.

 

Friend:

And as we sang there, the one who hid and listened, the lord

of the long stretches of bright, white water, came from behind

a punnai tree swarmed by bees and pushed your swing, awing

you.

Meanings:  பெருங்கடல் தெய்வம் நீர் நோக்கித் தெளித்து – looked at the water and swore on the great ocean god, என் திருந்து இழை – my perfect jewels, மென் தோள் மணந்தவன் செய்த அரும் துயர் நீக்குவேன் போல் – like removing the distress caused by the one who embraced my delicate arms/shoulders, மன் – an asai, an expletive, பொருந்துபு பூக் கவின் கொண்ட – having the beauty of matching flowers, புகழ் சால் – greatly famed, எழில் உண்கண் நோக்குங்கால் – when looking with your pretty eyes with kohl, நோக்கின் அணங்கு ஆக்கும் சாயலாய் – one whose looks cause terror, தாக்கி இன மீன் இகல் மாற வென்ற – attacked and won among its kind, சின மீன் எறி சுறா – angry attacking sharks, வான் மருப்பு கோத்து – joined their white horns, நெறி செய்த – twisted, நெய்தல் நெடு நார்ப் பிணித்து யாத்து – tying with the long fibers of waterlilies, கை உளர்வின் யாழ் இசை கொண்ட – with the music of the yāl strummed with hand, இன வண்டு இமிர்ந்து ஆர்ப்ப – as swarms of bees hum, தாழாது உறைக்கும் – drops immediately, தட மலர்த் – large flowers, தண் தாழை – cool fragrant thālai  trees, Pandanus odoratissimus, வீழ் ஊசல் – swing made with roots, தூங்க பெறின் – if you get to sway,

மாழை மட மான் பிணை இயல் வென்றாய் – one whose looks surpass those of young, delicate female deer, நின் ஊசல் கடைஇ யான் இகுப்ப – as I push and lift your swing, நீடு ஊங்காய் – you play for a long time, தட மென் தோள் நீத்தான் திறங்கள் பகர்ந்து – sharing about the one who abandoned your wide delicate arms/shoulders,

நாணின கொல் தோழி – were they embarrassed, my friend, நாணின கொல் தோழி – were they embarrassed my friend, இரவு எலாம் நல்தோழி நாணின என்பவை – they were embarrassed all night, my friend, வாள் நிலா ஏய்க்கும் வயங்கு ஒளி எக்கர் மேல் – on top of the bright sand resembling the bright moon, ஆனாப் பரிய அலவன் – crabs  that run around without a break, அளை புகூஉம்.- and enter their holes, கானல் கமழ் ஞாழல் வீ ஏய்ப்ப – like the fragrant gnālal flowers in the seashore grove, புலிநகக்கொன்றை, Cassia sophera, Tigerclaw tree, தோழி என் மேனி சிதைத்தான் துறை – on the shores of the one who ruined my body my friend,

மாரி வீழ் இருங் கூந்தல் – dark/thick hair like that of falling rain,  மதைஇய நோக்கு – pretty looks, எழில் உண்கண் – pretty kohl-rimmed eyes, தாழ் நீர – deep sea, முத்தின் தகை ஏய்க்கும் முறுவலாய் – one with smiles resembling pearls, தேயா நோய் செய்தான் திறம் – for the one who gave you this disease that cannot be reduced, கிளந்து நாம் பாடும் சேய் உயர் ஊசல் சீர் நீ ஒன்று பாடித்தை – you sing a lofty song that we sing matching the rhythm of this very high swing,

பார்த்து உற்றன தோழி – they looked and they were sad my friend, பார்த்து உற்றன தோழி – they looked and they were sad my friend, இரவு எலாம் நல் தோழி பார்த்து உற்றன என்பவை – they were sad all night my fine friend, தன் துணை இல்லாள் வருந்தினாள் கொல் என இன் துணை அன்றில் இரவின் அகவாவே – the ibis with sweet partners did not sing/call all night thinking that I am sad without my partner, அன்று தான் ஈர்த்த கரும்பு அணி வாட என் மென்தோள் ஞெகிழ்த்தான் துறை – the shores of the one who caused by thin arms/shoulders to be wasted that he decorated with sugarcane thoyyil patterns,

கரை கவர் – erodes the shore, கொடுங்கழி – curved backwaters, கண்கவர் புள் இனம் – attractive flocks of birds, திரை உறப் பொன்றிய புலவு மீன் அல்லதை இரை உயிர் செகுத்து உண்ணா – do not eat killing fish except the stinking fish killed and brought by waves, துறைவனை – the lord of the shores, யாம் பாடும் – songs we sing, அசை வரல் ஊசல் சீர் அழித்து ஒன்று பாடித்தை – sing a song matching the rhythm of the swaying swing,

அருளின கொல் தோழி – did they not shower kindness my friend, அருளின கொல் தோழி – did they not shower kindness my friend, இரவு எலாம் தோழி அருளின என்பவை – they showered kindness all night,  கணம் கொள் இடு மணல் காவி வருந்த – as the thick layer of sand brought by the waves made kāvi flowers sad, red waterlilies, blue waterlilies, பிணங்கு இரு மோட்ட திரை வந்து அளிக்கும் – the waves come and ruin the tall sand mounds, மணம் கமழ் ஐம்பாலார் ஊடலை ஆங்கே வணங்கி உணர்ப்பான் துறை – the shore of the one who humbly vows and ends the sulking of those with fragrant five-part braid,

என நாம் பாட- as we sang,  மறை நின்று கேட்டனன் – one who listened hiding,  நீடிய  வால் நீர்க் கிடக்கை – place with long white stretches of water, வயங்கு நீர்ச் சேர்ப்பனை – the lord of the shores with bright waters, யான் என உணர்ந்து – knowing it is him, நீ நனி மருள –  as you are awed greatly, தேன் இமிர் புன்னை பொருந்தி – from behind the punnai tree swarmed by bees, நாகம், laurel tree, mast wood tree, calophyllum inophyllum, தான் ஊக்கினன் அவ் ஊசலை வந்தே – he came and pushed your swing

132

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

உரவு நீர்த் திரை பொர ஓங்கிய எக்கர் மேல்
விரவுப் பல் உருவின வீழ் பெடை துணை ஆக
இரை தேர்ந்து உண்டு அசாவிடூஉம் புள் இனம் இறைகொள
முரைசு மூன்று ஆள்பவர் முரணியோர் முரண் தப
நிரை களிறு இடைபட நெறி யாத்த இருக்கை போல்
சிதைவு இன்றிச் சென்றுழிச் சிறப்பு எய்தி வினை வாய்த்துத்
துறைய கலம் வாய் சூழும் துணி கடல் தண் சேர்ப்ப

புன்னைய நறும் பொழில் புணர்ந்தனை இருந்தக்கால்
நல் நுதால் அஞ்சல் ஓம்பு என்றதன் பயன் அன்றோ
பாயின பசலையால் பகல் கொண்ட சுடர் போன்றாள்
மாவின தளிர் போலும் மாண் நலம் இழந்ததை

பல்மலர் நறும் பொழில் பழி இன்றிப் புணர்ந்தக்கால்
சின் மொழி தெளி எனத் தேற்றிய சிறப்பு அன்றோ
வாடுபு வனப்பு ஓடி வயக்கு உறா மணி போன்றாள்
நீடு இறை நெடு மென்தோள் நிரை வளை நெகிழ்ந்தந்தை

அடும்பு இவர் அணி எக்கர் ஆடி நீ மணந்தக்கால்
கொடுங் குழாய் தெளி எனக் கொண்டதன் கொளை அன்றோ
பொறை ஆற்றா நுசுப்பினால் பூ வீந்த கொடி போன்றாள்
மறை பிறர் அறியாமை மாணா நோய் உழந்ததை

என ஆங்கு
வழிபட்ட தெய்வம் தான் வலி எனச் சார்ந்தார்கண்
கழியும் நோய் கைம்மிக அணங்கு ஆகியது போலப்
பழி பரந்து அலர் தூற்ற என் தோழி
அழி படர் அலைப்ப அகறலோ கொடிதே

132

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the clear, cold shores, where flocks of

birds relax and rest,

like herds of elephants that are tethered in well

arranged places in the midst of the army of a king

owning three drums who has ruined his enemies,

after choosing and eating with their beloved

partners, on the sand dunes created by the powerful

ocean waves, surrounded by ships that return without

damage after achieving their splendid goals!

 

The one who lost her beauty like tender mango

leaves as pallor spread on her, is it because you said

to her, “One with a fine forehead!  Do not fear!”

when you united with her in the fragrant grove with

punnai trees?

 

The one whose bangles on her long, curved arms

have become loose, is it because you consoled her

saying, “One of few words!  Understand that I will not

leave!” when you united with her in the fragrant grove

with many flowers?

 

The one with a waist unable to carry the weight of

ornaments, who struggles with this undignified

disease hiding it from others, appearing like a vine

that has dropped its flowers, is it because you consoled

her saying, “One with curved earrings!  I will not leave!”

when you played and united with her in the beautiful

sand near spreading adumpu plants?

 

You leaving my friend, letting her suffer in distress as

she is blamed and slandered, is like a worshipped god

giving terrible diseases to those who come for protection.

Meanings:  உரவு நீர்த் திரை பொர – raised by the powerful waves or attacked by the powerful waves, ஓங்கிய எக்கர் – heaped sand, sand dunes, மேல் விரவுப் பல் உருவின வீழ் பெடை துணை ஆக – with their beloved females, இரை தேர்ந்து உண்டு – chooses and eats food, அசாவிடூஉம் –  புள் இனம் – bird flocks  that relax, இறை கொள – stay there, முரைசு மூன்று ஆள்பவர் – one who rules with three drums,  முரணியோர் – enemies, முரண் தப – ruining strengths, நிரை களிறு இடைபட – for rows of bull elephants to stay, நெறி யாத்த இருக்கை –  tied in well arranged places, போல் – like, சிதைவு இன்றி – without being ruined, சென்றுழி – when they went, where they went, சிறப்பு எய்தி வினை வாய்த்து – returned achieving their special goals, துறைய கலம் வாய் சூழும் – shores surrounded with ships, துணி கடல் தண் சேர்ப்ப – O lord of the clear/bright cool ocean,

புன்னைய நறும் பொழில் புணர்ந்தனை இருந்தக்கால் – when you united with her in the fragrant grove with punnai trees, நாகம், laurel tree, mast wood tree, calophyllum inophyllum, நல் நுதால் – one with a fine forehead, அஞ்சல் ஓம்பு – avoid fearing, do not fear, என்றதன் பயன் அன்றோ – is it because of that, is it because of trusting that, பாயின பசலையால் – spreading pallor,  பகல் கொண்ட சுடர் போன்றாள் – she is bright like a flame in the day, மாவின தளிர் போலும் மாண் நலம் இழந்ததை – that she lost her esteemed beauty like the tender leaves of mango trees,

பல்மலர் நறும் பொழில் – fragrant grove with many flowers, பழி இன்றிப் புணர்ந்தக்கால் – when you united without a fault, சின் மொழி – one of few words, தெளி எனத் தேற்றிய சிறப்பு அன்றோ – is it because of you said to her to understand clearly that you are not leaving, வாடுபு – wasted, வனப்பு ஓடி – her beauty ruined, வயக்கு உறா மணி போன்றாள் – one like unwashed sapphire, நீடு இறை long curved, நெடு மென்தோள் – long delicate arms, நிரை வளை நெகிழ்ந்தந்தை – her rows of bangles have become loose,

அடும்பு இவர் அணி எக்கர் ஆடி நீ மணந்தக்கால் – when you played and united with her in the pretty sand with spreading adumpu vines, Ipomoea pes caprae, கொடும் குழாய் தெளி எனக் கொண்ட தன் கொளை அன்றோ – is it because you said, ‘one with curved earrings, be clear of my intent’, பொறை – weight, ஆற்றா – unable, நுசுப்பினால் – with a waist, பூ வீந்த கொடி போன்றாள் – one like a vine which has dropped its flowers, மறை பிறர் அறியாமை மாணா நோய் உழந்ததை – struggling with this undignified disease hiding it without others knowing about it,

என ஆங்கு – and so, வழிபட்ட தெய்வம் – a god who is worshipped, தான் வலி எனச் சார்ந்தார் கண் – one who came to that god for strength, கழியும் நோய் கைம்மிக அணங்கு ஆகியது போல – like giving this horrible disease, பழி பரந்து – spreading blame, அலர் தூற்ற – slandered by others, என் தோழி அழி படர் அலைப்ப – as my friend is struggling in distress, அகறலோ கொடிதே – it is harsh for you to leave

133

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

மா மலர் முண்டகம் தில்லையோடு ஒருங்கு உடன்
கானல் அணிந்த உயர் மணல் எக்கர் மேல்
சீர் மிகு சிறப்பினோன் மர முதல் கை சேர்த்த
நீர் மலி கரகம் போல் பழம் தூங்கு முடத் தாழைப்
பூ மலர்ந்தவை போலப் புள் அல்கும் துறைவ கேள்

ஆற்றுதல் என்பது ஒன்று அலந்தவர்க்கு உதவுதல்
போற்றுதல் என்பது புணர்ந்தாரை பிரியாமை
பண்பு எனப்படுவது பாடு அறிந்து ஒழுகுதல்
அன்பு எனப்படுவது தன் கிளை செறாஅமை
அறிவு எனப்படுவது பேதையார் சொல் நோன்றல்
செறிவு எனப்படுவது கூறியது மறாஅமை
நிறை எனப்படுவது மறை பிறர் அறியாமை
முறை எனப்படுவது கண்ணோடாது உயிர் வௌவல்
பொறை எனப்படுவது போற்றாரை பொறுத்தல்

ஆங்கு அதை அறிந்தனிர் ஆயின் என் தோழி
நல் நுதல் நலன் உண்டு துறத்தல் கொண்க
தீம் பால் உண்பவர் கொள் கலம் வரைதல்
நின்தலை வருந்தியாள் துயரம்
சென்றனை களைமோ பூண்க நின் தேரே

133

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the shores where thillai trees

and mundakam plants with dark flowers grow

together on tall sand dunes decorating the

seashore grove, and residing birds appear like

blossoms of crooked thālai trees

whose hanging fruits are like water-filled pots

brought by the great Sivan to the trunk of

a banyan tree!  Listen!

 

Guidance is to help those who are suffering.

Honoring is not to part from those united.

Courtesy is knowing norms and behaving well.

Kindness is not ruining relatives.

Wisdom is tolerating the words of the ignorant.

 

Kinship is not refuting what one said.

Steadfast is to be confidential not letting others

know.

Justice is to seize the lives of the wrong, no matter

who they are.

Patience is to tolerate those who do not praise.

 

If you understand these, lord, hitch your chariot

and come to remove the distress of my friend

with a fine forehead.

To abandon her after enjoying her beauty is like

throwing away a pot after drinking its sweet milk!

Meanings:  மா மலர் முண்டகம் – mundakam plants with dark/huge flowers, தில்லையோடு – along with thillai trees, Blinding Tree, Exocoeria agallocha – Mangrove tree, ஒருங்கு உடன் – together, கானல் அணிந்த – decorating the seashore grove, உயர் மணல் எக்கர் மேல் – above the tall sand dunes, சீர் மிகு சிறப்பினோன் – the great splendid one – Sivan, மர முதல் – tree trunk, கை சேர்த்த – brought there, நீர் மலி கரகம் போல் –  like pots filled with water, பழம் தூங்கு – fruits hang, முடத் தாழைப் பூ மலர்ந்தவை போலப் – like blossomed flowers of bent thālai  trees, Pandanus odoratissimus, புள் அல்கும் துறைவ – O lord of the shores where birds reside, கேள் – listen,

ஆற்றுதல் என்பது ஒன்று அலந்தவர்க்கு உதவுதல் – to guide is to help those suffering, போற்றுதல் என்பது புணர்ந்தாரை பிரியாமை – honoring is not to separate from one united, பண்பு எனப்படுவது பாடு அறிந்து ஒழுகுதல் – courtesy is knowing norms and behaving with well, அன்பு எனப்படுவது தன் கிளை செறாஅமை – kindness is not ruining relatives, kindness is not being angry with relatives, அறிவு எனப்படுவது பேதையார் சொல் நோன்றல் – wisdom is tolerating the words of naïve women,

செறிவு எனப்படுவது கூறியது மறாஅமை – Kinship/closeness is not to refute what one said, நிறை எனப்படுவது மறை பிறர் அறியாமை – steadfast is to keep things confidential not letting others know, முறை எனப்படுவது கண்ணோடாது உயிர் வௌவல் – justice is to take the lives of those who are wrong without pity, பொறை எனப்படுவது போற்றாரை பொறுத்தல் – patience is to be patient even to those who don’t praise,

ஆங்கு அதை அறிந்தனிர் ஆயின் – if you understand these, என் தோழி நல் நுதல் நலன் உண்டு துறத்தல் – abandoning my friend after enjoying her beauty with a fine forehead, கொண்க – O lord of the shores, தீம் பால் உண்பவர் – those who drink sweet milk, கொள் கலம் வரைதல் – abandon the vessel, நின்தலை வருந்தியாள் துயரம் சென்றனை களைமோ – go and remove her sorrow of the one who is sad because of you, பூண்க நின் தேரே – hitch your chariot

 

134

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

மல்லரை மறம் சாய்த்த மலர் தண் தார் அகலத்தோன்
ஒல்லாதார் உடன்று ஓட உருத்து உடன் எறிதலின்
கொல் யானை அணி நுதல் அழுத்திய ஆழி போல்
கல் சேர்பு ஞாயிறு கதிர் வாங்கி மறைதலின்
இருங் கடல் ஒலித்து ஆங்கே இரவுக் காண்பது போலப்
பெருங் கடல் ஓத நீர் வீங்குபு கரை சேரப்
போஒய வண்டினால் புல்லென்ற துறையவாய்ப்
பாயல் கொள்பவை போலக் கய மலர் வாய் கூம்ப
ஒரு நிலையே நடுக்குற்று இவ் உலகு எலாம் அச்சுற
இரு நிலம் பெயர்ப்பு அன்ன எவ்வம் கூர் மருள் மாலை

தவல் இல் நோய் செய்தவர்க் காணாமை நினைத்தலின்
இகல் இடும் பனி தின எவ்வத்துள் ஆழ்ந்து ஆங்கே
கவலை கொள் நெஞ்சினேன் கலுழ் தரக் கடல் நோக்கி
அவலம் மெய்க் கொண்டது போலும் அஃது எவன் கொலோ

நடுங்கு நோய் செய்தவர் நல்காமை நினைத்தலின்
கடும் பனி கைம்மிகக் கையாற்றுள் ஆழ்ந்து ஆங்கே
நடுங்கு நோய் உழந்த என் நலன் அழிய மணல் நோக்கி
இடும்பை நோய்க்கு இகுவன போலும் அஃது எவன் கொலோ

வையினர் நலன் உண்டார் வாராமை நினைத்தலின்
கையறு நெஞ்சினேன் கலக்கத்துள் ஆழ்ந்து ஆங்கே
மையல் கொள் நெஞ்சொடு மயக்கத்தால் மரன் நோக்கி
எவ்வத்தால் இயன்ற போல் இலை கூம்பல் எவன் கொலோ

என ஆங்கு
கரை காணாப் பௌவத்துக் கலம் சிதைந்து ஆழ்பவன்
திரை தரப் புணை பெற்றுத் தீது இன்றி உய்ந்தாங்கு
விரைவனர் காதலர் புகுதர
நிரை தொடி துயரம் நீங்கின்றால் விரைந்தே

134

What the onlookers and the heroine said

Onlookers:

After the sun folded its rays and vanished in the

mountains like a discus thrust on the pretty

forehead of a murderous elephant, thrown by

Kannan with a cool flower garland on his chest

who routed his enemies with rage,

and, like the warriors sent by his uncle Kamsan,

the huge ocean’s tall waves rise and break on the

shores as though they saw night, bees leave making

the flowers in the backwaters close looking like

they are asleep on the dull shores,

and confusing evening arrives with distress,

causing the world to fear and tremble as if the vast

land is facing the end of time.

 

Heroine:

Thinking about not being able to see the one who

gave me this disease that cannot be healed, I have

sunk into deep distress with a sad heart in this cold

season.  It appears that the ocean is in agony on

seeing me cry.  Why is it so?

 

Thinking about the unkind one who gave me this

trembling disease that cannot be healed, my eyes

drop copious tears, I feel helpless and sad, and

my beauty is ruined.  It appears that the sand

erodes on seeing me in anguish.  Why is it so?

 

Thinking about the abandonment of the one who

enjoyed my beauty, I am in fear with a helpless

and confused heart.  It appears that the trees see me

and close their leaves, feeling agonized.  Why is it so?

 

Onlookers:

Her lover returned in haste, and the sorrow of the

woman with stacked bangles vanished like a man

who was saved perfectly by a raft brought by the

waves, after his ship broke and he was struggling in

the ocean, unable to see the shore.

Meanings:  மல்லரை மறம் சாய்த்த – one who defeated warriors sent by his uncle Kamsan, மலர் தண் தார் அகலத்தோன் – one with a cool flower garland on his chest – Kannan,  ஒல்லாதார் உடன்று ஓட உருத்து உடன் எறிதலின் – attacked enemies with rage making them run away, கொல் யானை அணி நுதல் அழுத்திய – pressed by the beautiful forehead of killer elephants, ஆழி போல் –like the discus, கல் சேர்பு ஞாயிறு – sun that reaches the mountains, கதிர் வாங்கி மறைதலின் – as the rays fold and vanish, இருங் கடல் ஒலித்து – large/dark ocean roars, ஆங்கே இரவுக் காண்பது போல – like seeing night there, பெரும் கடல் ஓத நீர் வீங்குபு கரை சேர – the huge ocean’s tall waves rise and break on the shores, போஒய வண்டினால் – as the bees leave, புல்லென்ற துறையவாய்ப் பாயல் கொள்பவை போல – like sleeping on the dull shores, கய மலர் வாய் கூம்ப – flowers in the backwaters close, ஒரு நிலையே நடுக்குற்று இவ் உலகு எலாம் அச்சுற – causing the world to fear and tremble, இரு நிலம் பெயர்ப்பு அன்ன – like this vast land has been eradicated, like it is the end of time, எவ்வம் கூர் மருள் மாலை – confusing evening with distress,

தவல் இல் – without destruction, நோய் செய்தவர் – the one who gave this disease,  காணாமை – on not seeing, நினைத்தலின் – thinking about him, இகல் இடும் – causing difference, causing hatred, பனி தின எவ்வத்துள் ஆழ்ந்து – sunk in sorrow in this ruining cold season, ஆங்கே கவலை கொள் நெஞ்சினேன் – I am one with a distressed heart, கலுழ் தரக் கடல் நோக்கி – the ocean sees me crying, அவலம் மெய்க் கொண்டது போலும் – it appears like it is sad, அஃது எவன் கொலோ – why is that so,

நடுங்கு நோய் செய்தவர் நல்காமை நினைத்தலின் – thinking about the one who caused me this trembling disease who is not kind, கடும் பனி – intense tears, கைம்மிக – abundantly, கையாற்றுள் ஆழ்ந்து – feeling helpless, ஆங்கே நடுங்கு நோய் உழந்த – distressed with trembling disease there, என் நலன் அழிய – my beauty ruined, மணல் நோக்கி – sand sees me, இடும்பை நோய்க்கு – for the distress disease, இகுவன போலும் – like it flows down, erodes, அஃது எவன் கொலோ  – why is that so,

வையினர் – one who stayed away, நலன் உண்டார் வாராமை நினைத்தலின் – thinking about the one who has not returned, the one who took my beauty/virtue, கையறு நெஞ்சினேன் – with a helpless heart, கலக்கத்துள் ஆழ்ந்து – caught up in fear, ஆங்கே மையல் கொள் நெஞ்சொடு – with a confusing heart, மயக்கத்தால் – with confusion, மரன் நோக்கி – the trees see me, எவ்வத்தால் இயன்ற போல் – like they are caught up in sorrow, இலை கூம்பல் – leaves close, எவன் கொலோ – why is that,

என ஆங்கு – and there, கரை காணாப் பௌவத்து – in the ocean not seeing the shore, கலம் சிதைந்து ஆழ்பவன் – one struggling when his ship broke, திரை தரப் புணை பெற்று – got a raft brought by the waves, தீது இன்றி – without fault, உய்ந்தாங்கு – saved, விரைவனர் காதலர் புகுதர –as her lover came in haste, நிரை தொடி – stacked bangles, துயரம் நீங்கின்றால் விரைந்தே – distress vanished rapidly

135

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

துணை புணர்ந்து எழுதரும் தூ நிற வலம்புரி
இணை திரள் மருப்பு ஆக எறி வளி பாகனா
அயில் திணி நெடுங் கதவு அமைத்து அடைத்து அணி கொண்ட
எயில் இடு களிறே போல் இடு மணல் நெடு கோட்டைப்
பயில் திரை நடு நன்னாள் பாய்ந்து உறூஉம் துறைவ கேள்

கடி மலர்ப் புன்னைக் கீழ் காரிகை தோற்றாளைத்
தொடி நெகிழ்த்த தோளளாத் துறப்பாயால் மற்று நின்
குடிமைக்கண் பெரியது ஓர் குற்றமாய்க் கிடவாதோ

ஆய் மலர்ப் புன்னைக் கீழ் அணி நலம் தோற்றாளை
நோய் மலி நிலையளாத் துறப்பாயால் மற்று நின்
வாய்மைக்கண் பெரியது ஓர் வஞ்சமாய்க் கிடவாதோ

திகழ் மலர்ப் புன்னைக் கீழ் திரு நலம் தோற்றாளை
இகழ் மலர்க் கண்ணளாத் துறப்பாயால் மற்று நின்
புகழ்மைக்கண் பெரியது ஓர் புகர் ஆகி கிடவாதோ

என ஆங்கு
சொல்லக் கேட்டனை ஆயின் வல்லே
அணி கிளர் நெடு வரை அலைக்கும் நின் அகலத்து
மணி கிளர் ஆரம் தாரொடு துயல்வர
உயங்கினள் உயிர்க்கும் என் தோழிக்கு
இயங்கு ஒலி நெடுந் திண் தேர் கடவுமதி விரைந்தே

135

What the heroine’s friend said to the hero

O man from the shores where conch shells

resemble tusks, fierce winds are like elephant

riders, sand dunes are like forts, and loud
waves that hit the tall sandy shores are like

tall doors with sharp arrows attacked with

force by elephants at midnight!  Hear me!

 

Under a punnai tree with fragrant flowers,
she lost her beauty to you, and her bangles
have slipped from her arms.

If you abandon her

now, will it not bring shame to your family?

 

Under a punnai tree with beautiful flowers,
she lost her beauty to you, the one who is
afflicted with love for you.
If you abandon her now after your promises,
will it not be betrayal since you have not been

truthful?

Under the punnai tree with splendid flowers,
she lost her beauty to you.
If you abandon the one with petal-like eyes,
will it not it be a blame to your fame?

You have heard what I have to say,
strong man with chest like a tall mountain,
adorned with a swaying gem garland.
My friend is growing thin pining for your love.
Come in haste, riding your tall sturdy chariot

with uproar!

Meanings:  துணை புணர்ந்து எழுதரும் – combine with the partner and arise, தூ நிற வலம்புரி – pure white colored right-twisted conch shell,  இணை திரள் – combined, மருப்பு ஆக – horns, எறி வளி பாகனா – fierce wind as the elephant driver,  அயில் திணி – sharp ends, நெடுங் கதவு அமைத்து அடைத்து – tall doors, well-built and closed, அணி கொண்ட – beautiful,  எயில் இடு களிறே போல் – like a fort attacked by elephants, இடு மணல் – sand that is heaped, நெடு கோட்டைப் பயில் திரை – loud waves that hit the tall shore, நடு நன்னாள் – mid-night, பாய்ந்து உறூஉம் – attack with force, துறைவ – O man from such a shore, கேள் – listen,

கடி மலர்ப் புன்னை – fragrant flowered punnai tree, Indian Laurel tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, கீழ் – below, காரிகை தோற்றாளை – the woman who lost her beauty to you,  தொடி – bangles, நெகிழ்த்த – slipping, தோளளா – with arms, துறப்பாயால் – if you abandon her, மற்று நின் – and further, you,  குடிமைக்கண் பெரியது ஓர் குற்றமாய்க் கிடவாதோ – isn’t this a big fault to your family?

ஆய் மலர்ப் புன்னை – beautiful flowered punnai tree, Indian Laurel tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, கீழ் – below, அணி நலம் தோற்றாளை – the woman who lost her beauty to you,  நோய் மலி நிலையளாத் துறப்பாயால் – if you’ll abandon the afflicted woman, மற்று நின் – and further, you,  வாய்மைக்கண் பெரியது ஓர் வஞ்சமாய்க் கிடவாதோ – will it not be great betrayal not being truthful?

திகழ் மலர்ப் புன்னை – splendid flowered punnai tree,  Indian Laurel tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, கீழ் – below, திரு நலம் தோற்றாளை – the woman who lost her beauty to you,  இகழ் மலர்க் கண்ணளாத் துறப்பாயால் – if you abandon the one with flower petal like eyes, மற்று நின் – and then, your, புகழ்மைக்கண் பெரியது ஓர் புகர் ஆகி கிடவாதோ – won’t it be a blame to your fame?

என ஆங்கு – and there,  சொல்லக் கேட்டனை ஆயின் – you heard what I had to say, வல்லே – strong man,  அணி – beautiful, கிளர் – bright, நெடு வரை – tall mountains, அலைக்கும் – moving, நின் அகலத்து  – your chest,  மணி கிளர் ஆரம் – gem filled garland, தாரொடு – with a garland, துயல்வர – moving,  உயங்கினள் உயிர்க்கும் – growing thin and pining, என் தோழிக்கு – my friend,  இயங்கு ஒலி – loud sounding, நெடுந் திண் தேர் – tall strong chariot, கடவுமதி விரைந்தே – ride and come rapidly

136

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

இவர் திமில் எறி திரை ஈண்டி வந்து அலைத்தக்கால்
உவறு நீர் உயர் எக்கர் அலவன் ஆடு அளை வரித்
தவல் இல் தண் கழகத்துத் தவிராது வட்டிப்பக்
கவறு உற்ற வடு ஏய்க்கும் காமரு பூங்கடல் சேர்ப்ப

முத்து உறழ் மணல் எக்கர் அளித்தக்கால் முன் ஆயம்
பத்து உருவம் பெற்றவன் மனம் போல நந்தியாள்
அத் திறத்து நீ நீங்க அணி வாடி அவ் ஆயம்
வித்தத்தால் தோற்றான் போல் வெய் துயர் உழப்பவோ

முடத் தாழை முடுக்கருள் அளித்தக்கால் வித்தாயம்
இடைத் தங்கக் கண்டவன் மனம் போல நந்தியாள்
கொடைத் தக்காய் நீ ஆயின் நெறி அல்லாக் கதி ஓடி
உடைப் பொதி இழந்தான் போல் உறு துயர் உழப்பவோ

நறு வீ தாழ் புன்னைக் கீழ் நயந்து நீ அளித்தக்கால்
மறு வித்தம் இட்டவன் மனம் போல நந்தியாள்
அறிவித்து நீ நீங்கக் கருதியாய்க்கு அப் பொருள்
சிறு வித்தம் இட்டான் போல் செறி துயர் உழப்பவோ

ஆங்கு
கொண்டு பலர் தூற்றும் கௌவை அஞ்சாய்
தீண்டற்கு அருளித் திறன் அறிந்து எழீஇப்
பாண்டியம் செய்வான் பொருளினும்
ஈண்டுக இவள் நலம் ஏறுக தேரே

136

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the beautiful ocean

where boats ply and crashing waves break

on shores, pushing crabs running around

their holes on sand heaps with salty water,

that resemble dice that are rolled perfectly

again and again in the cool gambling arena!

 

When you united with her on the shore with

pearl-like sand, she was in bliss like a man who

got number ten rolling dice while gambling

with friends.

Did you leave for her to lose her beauty and

suffer in distress like a man who lost gambling?

 

When you united with her near the thālai

trees, she was happy like one who got the

desired small numbers while gambling.  You

are a generous man!

Did you leave for her to struggle in pain like a

man who lost his gambling money rapidly,

not playing properly?

 

When you united with her sweetly under the

punnai tree with fragrant flowers, she was

joyful like a man who rolled the dice again

and won.  Did you announce that you are leaving

for her to be miserable like a man who rolled the

dice and lost wealth?

 

You are not worried about gossip by others.

Marry her.  Her beauty is more precious than the

wealth you’ll earn through your efforts.  Climb on

your chariot knowing what to do!

 

Meanings:  இவர் திமில் – moving boats, எறி திரை – dashing waves, ஈண்டி வந்து – come together, அலைத்தக்கால்  – pushing them around,  உவறு நீர் – oozing water, உயர் எக்கர் – heaped sand, அலவன் – crab, ஆடு அளை – playing in its holes, வரி – running, தவல் இல் – without fault, தண் கழகத்து – in the cool gambling place, in a cool place where people meet, தவிராது வட்டிப்ப – rolling without stopping, rolling repeatedly, கவறு உற்ற வடு ஏய்க்கும் – resembles the form of the dice that is thrown, காமரு பூங்கடல் சேர்ப்ப  – O lord of the beautiful ocean,

முத்து உறழ் மணல் எக்கர் – sand that appear like pearls, அளித்தக்கால் – when you were gracious or when you united with her, முன் ஆயம் பத்து உருவம் பெற்றவன் மனம் போல – like the one got ten when he rolled the dice gambling with friends, நந்தியாள் அத் திறத்து – for the one who was happy, நீ நீங்க அணி வாடி – losing her beauty as you leave, அவ் ஆயம் வித்தத்தால் தோற்றான் போல் – like one who lost gambling with friends, வெய் துயர் உழப்பவோ – is it to cause her great distress,

முடத் தாழை முடுக்கருள் அளித்தக்கால் – when you united with her near the crooked thālai  trees, Pandanus odoratissimus, வித்தாயம் இடைத் தங்கக் கண்டவன் மனம் போல – like the one whose dice gave small numbers when he needed while gambling,  நந்தியாள் – she was happy, கொடைத் தக்காய் நீ – you are fit for generosity, ஆயின் – if so, நெறி அல்லாக் கதி ஓடி உடைப் பொதி இழந்தான் போல் – like one who lost his money rapidly gambling improperly, உறு துயர் உழப்பவோ – is it for her to struggle with pain,

நறு வீ தாழ் புன்னைக் கீழ் – under the low punnai trees with fragrant flowers, Indian Laurel tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, நயந்து நீ அளித்தக்கால் – when you were sweet and united with her, மறு வித்தம் இட்டவன் மனம் போல நந்தியாள் – she is joyful like a man who rolled the dice again and won, அறிவித்து நீ நீங்கக் கருதியாய்க்கு  – after you consider to move and  announced that, அப் பொருள் சிறு வித்தம் இட்டான் போல் – like a man who rolled the dice and lost wealth, செறி துயர் உழப்பவோ – is it for her struggle with anguish,

ஆங்கு – there, கொண்டு பலர் தூற்றும் கௌவை அஞ்சாய் – you are not worried about gossip/slander that is spread by many, தீண்டற்கு அருளி – be gracious and touch her (as a spouse), be kind and marry her, திறன் அறிந்து – knowing the right way, எழீஇப் பாண்டியம் செய்வான் பொருளினும் ஈண்டுக – is much more than the wealth obtained by a man through his efforts, இவள் நலம் – her virtue, her beauty, ஏறுக தேரே – climb on your chariot

137

தலைவி தோழியிடம் சொன்னது

அரிதே தோழி நாண் நிறுப்பாம் என்று உணர்தல்
பெரிதே காமம் என் உயிர் தவச் சிறிதே
பலவே யாமம் பையுளும் உடைய
சிலவே நம்மோடு உசாவும் அன்றில்
அழல் அவிர் வயங்கு இழை ஒலிப்ப உலமந்து
எழில் எஞ்சு மயிலின் நடுங்கிச் சேக்கையின்
அழல் ஆகின்று அவர் நக்கதன் பயனே

மெல்லிய நெஞ்சு பையுள் கூரத் தம்
சொல்லினான் எய்தமை அல்லது அவர் நம்மை
வல்லவன் தைஇய வாக்கு அமை கடு விசை
வில்லினான் எய்தலோ இலர்மன் ஆய் இழை
வில்லினும் கடிது அவர் சொல்லினுள் பிறந்த நோய்

நகை முதல் ஆக நட்பினுள் எழுந்த
தகைமையின் நலிதல் அல்லது அவர் நம்மை
வகைமையின் எழுந்த தொல் முரண் முதல் ஆகப்
பகைமையின் நலிதலோ இலர்மன் ஆய் இழை
பகைமையின் கடிது அவர் தகைமையின் நலியும் நோய்

நீயலேன் என்று என்னை அன்பினால் பிணித்துத் தம்
சாயலின் சுடுதல் அல்லது அவர் நம்மைப்
பாய் இருள் அற நீக்கும் நோய் தபு நெடுஞ் சுடர்த்
தீயினால் சுடுதலோ இலர்மன் ஆய் இழை
தீயினும் கடிது அவர் சாயலின் கனலும் நோய்

ஆங்கு
அன்னர் காதலர் ஆக அவர் நமக்கு
இன் உயிர் போத்தரும் மருத்துவர் ஆயின்
யாங்கு ஆவது கொல் தோழி எனையதூஉம்
தாங்குதல் வலித்தன்று ஆயின்
நீங்க அரிது உற்ற அன்று அவர் உறீஇய நோயே

137

What the heroine said to her friend

It is difficult, my friend, the will to

contain my modesty!  My love is large.  My

life is very short.  Since he does not care for me,

the nights are many and painful, there are a few

andril birds that suffer separation pangs like me,

my flame-bright, glittering jewels slip and jingle,

I tremble like a distressed peacock stripped of its

feathers, and my bed feels like flame.

 

He uttered promises that caused my delicate heart

to suffer greatly.  My friend with lovely jewels!  He

He did not attack me with a harsh bow deftly made

by an expert.  The affliction born from his words is

harsher than wounds caused by a bow.

 

The love that started with smiles has given me pain.

My friend with pretty jewels!  He did not cause me

suffering because of ancient enmity with different

reasons.  This disease that has risen due to his

esteem is more painful than that from enmity.

 

Telling me that he will not part from me, he caused

me distress with his esteem.  My friend with beautiful

jewels!  He burned me with tenderness, but

he did not burn me with a bright flame that removes

pitch darkness.  The disease that he gave with his

tenderness is harsher than fire.

 

My lover being such, what will happen, my friend, since

he alone is the physician who can heal my sweet life?

I am not able to bear this pain.  It is difficult to heal, this

disease that he gave me.

Notes:  Kurunthokai 18-5 – உயிர் தவச் சிறிது காமமோ பெரிதே.

Meanings:  அரிதே தோழி – it is difficult, my friend, நாண் நிறுப்பாம் என்று உணர்தல் – the will to contain my modesty, பெரிதே காமம் – my love is huge, என் உயிர் தவச் சிறிதே – my life is very short, பலவே யாமம் – nights are many, பையுளும் உடைய – it is with pain, சிலவே நம்மோடு உசாவும் அன்றில் – there are a few ibis that suffer pain like me, அழல் அவிர் வயங்கு இழை ஒலிப்ப – flame-bright jewels jingling, உலமந்து  – distressed, ruined (feathers), எழில் எஞ்சு – lost beauty, மயிலின் நடுங்கி – trembling like a peacock, சேக்கையின் அழல் ஆகின்று – my bed is hot like flame, அவர் நக்கதன் பயனே – because he disrespected me,

மெல்லிய நெஞ்சு பையுள் கூர – as my delicate heart suffered greatly, தம் சொல்லினான் எய்தமை – because of the words he uttered, because of the promises he gave, அல்லது – are not, அவர் – he, நம்மை – to me, வல்லவன் தைஇய – created by an expert, வாக்கு அமை – perfect form, கடு விசை வில்லினான் எய்தலோ இலர்- he did not shoot with his harsh bow, மன் – an asai, an expletive, ஆய் இழை – O one with beautiful jewels, வில்லினும் கடிது – it is is harsher than that from a bow, அவர் சொல்லினுள் பிறந்த நோய் – the disease caused by his words,

நகை முதல் ஆக – starting with smiles,  நட்பினுள் எழுந்த – the friendship that arose, தகைமையின் நலிதல் – he caused me pain with his esteem, அல்லது – not, அவர் நம்மை வகைமையின் எழுந்த தொல் முரண் முதல் ஆகப் பகைமையின் நலிதலோ இலர் – he is not causing sorrow due to different reasons like that caused by ancient enmity, மன் – an asai, an expletive, ஆய் இழை – one with pretty jewels, பகைமையின் கடிது அவர் தகைமையின் நலியும் நோய் – the disease that rose because of his esteem is harsher than that from enmity,

நீயலேன் என்று என்னை அன்பினால் பிணித்து – telling me he will not live without me and binding me with love, தம் சாயலின் சுடுதல் அல்லது – other than burning me with tenderness, அவர் நம்மைப் பாய் இருள் அற நீக்கும் நோய் தபு நெடுஞ் சுடர்த் தீயினால் சுடுதலோ இலர்- he did not burn me with a bright flame that totally removes pitch darkness and love sickness, மன் – an asai, an expletive, ஆய் இழை – O my friend with lovely jewels, தீயினும் கடிது அவர் சாயலின் கனலும் நோய் – the disease that his tenderness has given is harsher than fire,

ஆங்கு – there, அன்னர் காதலர் ஆக – being how my lover is, அவர் நமக்கு இன் உயிர் போத்தரும் யாங்கு ஆவது கொல் தோழி மருத்துவர் ஆயின் – what will happen my friend if he is the physician who can return my sweet life to me, எனையதூஉம் – however, தாங்குதல் வலித்தன்று ஆயின் – since I am unable to bear this pain, நீங்க அரிது உற்ற அன்று அவர் உறீஇய நோயே – the disease that he gave me

138

தலைவன் தன் தோழனிடம் சொன்னது

எழில் மருப்பு எழில் வேழம் இகுதரு கடாத்தால்
தொழில் மாறித் தலை வைத்த தோட்டி கை நிமிர்ந்தாங்கு
அறிவும் நம் அறிவு ஆய்ந்த அடக்கமும் நாணொடு
வறிது ஆகப் பிறர் என்னை நகுபவும் நகுபு உடன்
மின் அவிர் நுடக்கமும் கனவும் போல் மெய் காட்டி
என் நெஞ்சம் என்னோடு நில்லாமை நனி வௌவித்
தன் நலம் கரந்தாளைத் தலைப்படும் ஆறு எவன் கொலோ
மணிப் பீலி சூட்டிய நூலொடு மற்றை
அணிப் பூளை ஆவிரை எருக்கொடு பிணித்து யாத்து
மல்லல் ஊர் மறுகின் கண் இவள் பாடும் இஃது ஒத்தன்
எல்லீரும் கேட்டீமின் என்று

படரும் பனை ஈன்ற மாவும் சுடர் இழை
நல்கியாள் நல்கியவை
பொறை என் வரைத்து அன்றிப் பூ நுதல் ஈத்த
நிறை அழி காம நோய் நீந்தி அறை உற்ற
உப்பு இயல் பாவை உறை உற்றது போல
உக்கு விடும் என் உயிர்

பூளை பொல மலர் ஆவிரை வேய் வென்ற
தோளாள் எமக்கு ஈத்த பூ
உரிது என் வரைத்து அன்றி ஒள் இழை தந்த
பரிசு அழி பைதல் நோய் மூழ்கி எரி பரந்த
நெய்யுள் மெழுகின் நிலையாது பைபயத்
தேயும் அளித்து என் உயிர்

இளையாரும் ஏதிலவரும் உளைய யான்
உற்றது உசாவும் துணை
என்று யான் பாடக் கேட்டு
அன்புறு கிளவியாள் அருளி வந்து அளித்தலின்
துன்பத்தில் துணை ஆய மடல் இனி இவள் பெற
இன்பத்துள் இடம்படல் என்று இரங்கினள் அன்புற்று
அடங்கருந் தோற்றத்து அருந் தவம் முயன்றோர் தம்
உடம்பு ஒழித்து உயர் உலகு இனிது பெற்றாங்கே

138

What the hero said to his friend

My intelligence, modesty and shyness are

reduced, like the changed nature of a handsome

rutting elephant with beautiful tusks and flowing

musth that defied the goad placed on its head,

causing others to laugh at me.  What is the way to

attain her, the one with a smile and movement like

that of a lightning flash, who revealed herself to me

like a dream, seized my heart and hid her virtue?

I went to the streets of this prosperous town on my

palm horse decorated with sapphire-colored

peacock feathers strung on threads and tied tightly

with pretty poolai, āvirai and erukkam flowers, and

cried out,

“Listen everybody to what I have to sing about her!”

 

The young woman with glittering jewels has given me

this palm horse.  She with a lovely forehead has given

me limitless burden and this affliction

that I am swimming in, wasting away my life like a

salt doll created in a salt pan, that melts in rain.

 

The young woman with arms that excel bamboo in beauty,

has given me poolai and āvirai flowers.  She with bright

jewels has given me this limitless gift of distress that

I am sinking into, like wax that melts in oil heated

by a flame.

 

The youngsters and strangers, who heard me sing,

did not come and console me in distress.  The young

woman of sweet words came and showered her kindness.

She pitied me and was gracious to me.  “Let the palm

horse that was partner to you in sorrow be no more,”

she said.  I was in bliss like those who controlled their

minds, performed rare penances, and attained sweetly

the upper world.

Meanings:  எழில் மருப்பு – beautiful tusks, எழில் வேழம் – a handsome elephant, இகுதரு கடாத்தால் – due to the flowing musth liquid,  தொழில் மாறி – changed its nature, தலை வைத்த தோட்டி – the goad placed on its head, கை நிமிர்ந்தாங்கு – like how it defied, அறிவும் – intelligence,  நம் அறிவு ஆய்ந்த அடக்கமும் – our modesty/restraint analyzed by intelligence, நாணொடு – along with shyness, வறிது ஆக – reduced, பிறர் என்னை நகுபவும் – for others to laugh at me, நகுபு உடன் – with a smile,  மின் அவிர் நுடக்கமும் – like the movement of bright lightning, கனவும் போல் – like a dream, மெய் காட்டி – revealing her body, என் நெஞ்சம் என்னோடு நில்லாமை – my heart not staying with me, நனி வௌவி – seized it well, தன் நலம் கரந்தாளை – one who hid her virtue/beauty, தலைப்படும் ஆறு எவன் கொலோ – what is the way to attain her, மணிப் பீலி சூட்டிய நூலொடு – on a thread adorned with sapphire-colored peacock feathers, மற்றை – and also, அணிப் பூளை – pretty poolai, Aerva lanata, ஆவிரை – āvirai, Tanner’s senna, Cassia auriculata, எருக்கொடு – along with erukkam flowers, calotropis gigantea,  பிணித்து யாத்து – tied tightly, மல்லல் ஊர் மறுகின் கண் – on the streets of this rich town, இவள் பாடும் இஃது ஒத்தன் எல்லீரும் கேட்டீமின் என்று – I said ‘listen to this everybody, what one has to say/sing about her’,

படரும் பனை ஈன்ற மாவும் – horse  yielded by the spreading palmyra tree – made with palymra leaves and stems, சுடர் இழை நல்கியாள் – the young woman with glittering jewels gave, நல்கியவை – what was given, பொறை என் வரைத்து அன்றி – the burden given without limits, பூ நுதல் ஈத்த – given by the one with a pretty forehead, நிறை அழி காம நோய் – ruining love disease, நீந்தி – swimming, அறை உற்ற – made in a salt pan, உப்பு இயல் பாவை உறை உற்றது போல – like a salt doll melting away in rain water, உக்கு விடும் என் உயிர் – my life will waste away,

பூளை – poolai,  பொல மலர் ஆவிரை – golden āvirai flowers, Tanner’s senna, Cassia auriculata, வேய் வென்ற தோளாள் – one with arms better than bamboo, எமக்கு ஈத்த பூ உரிது – the flowers she gave to me,  என் – me, வரைத்து அன்றி – without limit, ஒள் இழை தந்த பரிசு – the gift given by the young woman with bright jewels, அழி பைதல் நோய் மூழ்கி – sinking in the ruining painful disease, எரி பரந்த நெய்யுள் மெழுகின் நிலையாது பைபயத் தேயும் அளித்து என் உயிர் – my life is wasted away like wax that melts in oil heated by a flame,

இளையாரும் ஏதிலவரும் – youngsters and strangers, உளைய யான் உற்றது உசாவும் துணை என்று – there was nobody to come and console me in my sorrow, யான் பாடக் கேட்டு – listening to me sing, அன்புறு கிளவியாள் அருளி வந்து அளித்தலின் – since the one with sweet words came and offered her graces,  துன்பத்தில் துணை ஆய மடல் – this palmyra frond horse that is a partner in sorrow, இனி இவள் பெற இன்பத்துள் இடம் படல் என்று – that it will not be part of her happiness, இரங்கினள் அன்புற்று – she pitied with kindness, அடங்க அரும் – difficult to control, தோற்றத்து – with the appearance, அரும் தவம் முயன்றோர் – those who perform difficult penances, தம் உடம்பு ஒழித்து உயர் உலகு இனிது பெற்றாங்கே – like those who ruined their bodies and achieved the upper world sweetly

 

139

தலைவன் ஊர் பெரியோரிடம் சொன்னது

சான்றவிர் வாழியோ சான்றவிர் என்றும்
பிறர் நோயும் தம் நோய் போல் போற்றி அறன் அறிதல்
சான்றவர்க்கு எல்லாம் கடன் ஆனால் இவ் இருந்த
சான்றீர் உமக்கு ஒன்று அறிவுறுப்பேன் மான்ற
துளி இடை மின்னுப் போல் தோன்றி ஒருத்தி
ஒளியோடு உரு என்னைக் காட்டி அளியள் என்
நெஞ்சு ஆறு கொண்டாள் அதன் கொண்டும் துஞ்சேன்
அணி அலங்கு ஆவிரைப் பூவோடு எருக்கின்
பிணையல் அம் கண்ணி மிலைந்து மணி ஆர்ப்ப
ஓங்கு இரும் பெண்ணை மடல் ஊர்ந்து என் எவ்வ நோய்
தாங்குதல் தேற்றா இடும்பைக்கு உயிர்ப்பு ஆக
வீங்கு இழை மாதர் திறத்து ஒன்று நீங்காது
பாடுவேன் பாய் மா நிறுத்து

யாமத்தும் எல்லையும் எவ்வத் திரை அலைப்ப
மா மேலேன் என்று மடல் புணையா நீந்துவேன்
தே மொழி மாதர் உறாஅது உறீஇய
காமக் கடல் அகப்பட்டு

உய்யா அரு நோய்க்கு உயவாகும் மையல்
உறீஇயாள் ஈத்த இம் மா

காணுநர் எள்ளக் கலங்கித் தலை வந்து என்
ஆண் எழில் முற்றி உடைத்து உள் அழித்தரும்
மாண் இழை மாதராள் ஏஎர் எனக் காமனது
ஆணையால் வந்த படை

காமக் கடும் பகையின் தோன்றினேற்கு ஏமம்
எழில் நுதல் ஈத்த இம் மா

அகை எரி ஆனாது என் ஆர் உயிர் எஞ்சும்
வகையினால் உள்ளம் சுடுதரும் மன்னோ
முகை ஏர் இலங்கு எயிற்று இன் நகை மாதர்
தகையால் தலைக்கொண்ட நெஞ்சு

அழல் மன்ற காம அரு நோய் நிழல் மன்ற
நேர் இழை ஈத்த இம் மா

ஆங்கு அதை
அறிந்தனிர் ஆயின் சான்றவிர் தான் தவம்
ஒரீஇத் துறக்கத்தின் வழீஇ ஆன்றோர்
உள் இடப்பட்ட அரசனைப் பெயர்த்து அவர்
உயர்நிலை உலகம் உறீஇயாங்கு என்
துயர் நிலை தீர்த்தல் நும் தலைக் கடனே

139

What the hero said to the wise men in town

O noble ones!  May you live long!  O noble

ones!  Since it is the duty of the noble ones to

treat the adversity of others as their own and be

righteous, I am going to tell about a matter to

the noble ones who are here.  Appearing with a

bright form like lightning streak that flashes amidst

confusing rain, a woman showed her form to me.

Ever since that I have not slept.  I am on my horse,

made with the fronds of tall palmyra trees, adorned

with a beautiful garland woven with pretty swaying

āvirai flowers along with erukkam blossoms

and jingling bells, as a relief for my distress that I

am unable to bear because of the pretty young girl

with large jewels.  I will sing now holding my horse.

 

The waves of pain sway night and day, and caught

in passion I have climbed on a palmyra horse to swim

the ocean of passion, using it as a raft, since the young

woman with sweet words has not responded to my

love.  As a medicine for my unabating disease, that

young woman gave me this horse.

 

She with beauty has come as a weapon from Kāman,

the young woman with splendid jewels, who has

ruined my handsome manliness and hurt me inside,

causing those who see me to tease.  To me who has

passion as an enemy, the woman with a pretty brow

gave this horse as protection.

 

My precious life is struggling to survive, caught in

the rising flames of endless passion.  The young woman

with bud-like, sparkling teeth and sweet smiles has

caused my heart pain.  The woman with pretty jewels

has given this horse as shade for my rare love disease.

 

O noble ones!  If you understand all these, it is your

duty to end my sorrow, like the wise counsel who

guided their king to the upper world when he strayed

from penances that would lead to heaven!

 

Meanings:  சான்றவிர் வாழியோ – noble/wise ones, may you live long, சான்றவிர் – noble ones, என்றும் – always,  பிறர் நோயும் தம் நோய் போல் போற்றி – considering the pain of others as yours, அறன் அறிதல் சான்றவர்க்கு எல்லாம் கடன் ஆனால் – it is the duty of the wise who are righteous, இவ் இருந்த சான்றீர் – O elders who are here, O wise men who are here, உமக்கு ஒன்று அறிவுறுப்பேன் – I will tell you a thing, மான்ற – confusing, துளி இடை – between rain, மின்னுப் போல் தோன்றி – appearing like lightning,  ஒருத்தி – a woman, ஒளியோடு உரு – form with brightness,  என்னைக் காட்டி – showed it to me, அளியள் – pitiful, என் நெஞ்சு ஆறு கொண்டாள் – she took my heart, அதன் கொண்டும் துஞ்சேன் – ever since that I don’t sleep, அணி அலங்கு ஆவிரைப் பூவோடு – along with pretty swaying āvirai flowers, Tanner’s senna, Cassia auriculata, எருக்கின் – with erukkam flowers, calotropis gigantean, பிணையல் – woven together,  அம் கண்ணி – pretty garland, மிலைந்து – wearing, மணி ஆர்ப்ப – bells ringing, ஓங்கு இரும் பெண்ணை மடல் ஊர்ந்து – riding on a stem/frond of a tal/dark palmyra tree, என் எவ்வ நோய் தாங்குதல் தேற்றா இடும்பைக்கு உயிர்ப்பு ஆக – as a relief for the distress that I am unable to bear, வீங்கு இழை மாதர் – pretty woman wearing large jewels, திறத்து – because of her, ஒன்று நீங்காது பாடுவேன் – I’ll sing about everything, பாய் மா நிறுத்து – holding the leaping horse,

யாமத்தும் எல்லையும் – nights and days, எவ்வத் திரை அலைப்ப – pain waves sway, மா மேலேன் என்று – that I will climb on a horse, மடல் புணையா நீந்துவேன் – I will swim using it as a raft, தே மொழி மாதர் உறாஅது – the young woman with sweet words who does not love me, உறீஇய – what she gave, காமக் கடல் அகப்பட்டு – caught in the love ocean, உய்யா அரு நோய்க்கு உயவாகும் – as medicine for this rare disease, மையல் உறீஇயாள் ஈத்த இம் மா – this horse that was given by the one who gave me this affliction,

காணுநர் – those who see, எள்ள – to tease, கலங்கி – distressed, தலை வந்து என் ஆண் எழில் முற்றி உடைத்து – she came to me and ruined my handsome manliness, உள் அழித்தரும் – ruining inside, மாண் இழை மாதராள் – the young woman with splendid jewels, ஏஎர் என – with beauty, காமனது ஆணையால் வந்த படை – this weapon/saddle that came from the command of Kāman, காமக் கடும் பகையின் தோன்றினேற்கு – to me to whom passion has become an enemy, ஏமம் – as protection, எழில் நுதல் – beautiful forehead, ஈத்த இம் மா – this horse,

அகை – rising, எரி ஆனாது – with endless flames, என் ஆர் உயிர் எஞ்சும் வகையினால் – causing my precious life struggling to survive, உள்ளம் சுடுதரும் – heart burns, மன்னோ – an asai, முகை ஏர் இலங்கு எயிற்று – bud-like bright teeth, இன் நகை மாதர் தகையால் – due to the graces of the woman with sweet smiles, தலைக்கொண்ட நெஞ்சு அழல் – hurt burns, மன்ற – an asai, an expletive, காம அரு நோய் நிழல் – as shade for the rare love disease, மன்ற – an asai, an expletive, நேர் இழை ஈத்த இம் மா – this horse was given by the one with perfect jewels,

ஆங்கு அதை அறிந்தனிர் ஆயின் – if you understand these, சான்றவிர் – you noble men, தான் தவம் ஒரீஇ – moved away from penances, துறக்கத்தின் வழீஇ – to the path of heaven, ஆன்றோர் உள் இடப்பட்ட அரசனைப் பெயர்த்து அவர் உயர்நிலை உலகம் உறீஇயாங்கு – like how the wise had the king change and achieve the higher world, என் துயர் நிலை தீர்த்தல் நும் தலைக் கடனே – it is your responsibility to end my sorrow

140

தலைவன் ஊர் மக்களிடம் சொன்னது

கண்டவிர் எல்லாம் கதுமென வந்து ஆங்கே
பண்டு அறியாதீர் போல நோக்குவீர் கொண்டது
மா என்று உணர்மின் மடல் அன்று மற்று இவை
பூ அல்ல பூளை உழிஞையோடு யாத்த
புன வரை இட்ட வயங்கு தார்ப் பீலி
பிடி அமை நூலொடு பெய்ம் மணி கட்டி
அடர் பொன் அவிர் ஏய்க்கும் ஆவிரம் கண்ணி
நெடியோன் மகன் நயந்து தந்தாங்கு அனைய
வடிய வடிந்த வனப்பின் என் நெஞ்சம்
இடிய இடைக் கொள்ளும் சாயல் ஒருத்திக்கு
அடியுறை காட்டிய செல்வேன் மடியன்மின்
அன்னேன் ஒருவனேன் யான்
என்னானும் பாடு எனில் பாடவும் வல்லேன் சிறிது ஆங்கே
ஆடு எனில் ஆடலும் ஆற்றுகேன் பாடுகோ
என் உள் இடும்பை தணிக்கும் மருந்து ஆக
நல் நுதல் ஈத்த இம் மா

திங்கள் அரவு உறின் தீர்க்கலார் ஆயினும்
தம் காதல் காட்டுவர் சான்றவர் இன் சாயல்
ஒண் தொடி நோய் நோக்கில் பட்ட என் நெஞ்ச நோய்
கண்டும் கண்ணோடாது இவ் ஊர்

தாங்காச் சினத்தொடு காட்டி உயிர் செகுக்கும்
பாம்பும் அவைப் படில் உய்யும்ஆம் பூம் கண்
வணர்ந்து ஒலி ஐம்பாலாள் செய்த இக் காமம்
உணர்ந்தும் உணராது இவ் ஊர்

வெம் சுழிப் பட்ட மகற்குக் கரை நின்றார்
அஞ்சல் என்றாலும் உயிர்ப்பு உண்டுஆம் அம் சீர்ச்
செறிந்து ஏர் முறுவலாள் செய்த இக் காமம்
அறிந்தும் அறியாது இவ் ஊர்

ஆங்க
என் கண் இடும்பை அறீஇயினென் நும் கண்
தெருளுற நோக்கித் தெரியும்கால் இன்ன
மருளுறு நோயொடு மம்மர் அகல
இருளுறு கூந்தலாள் என்னை
அருளுறச் செயின் நுமக்கு அறனும்ஆர் அதுவே

140

What the hero said to the people in town

All those who have come here in haste and seen

me, look at me like you have not known me from

before.  Understand that I am riding on a horse.

Not on a palmyra stem.  These are not just flowers.

This is a garland with poolai and ulignai flowers

tied with strings and gems, and bright,

flame-like āvirai flowers that appear like beaten

gold.  I have become a slave to a young woman with

great beauty, like it were given by Kāman, the son of

Thirumāl, who has ruined my heart.  This is what

has become of me.  Do not hurt me.  If asked to sing,

I can sing.  If asked to dance a little here, I can dance.

Should I sing now about the woman with a fine

forehead who is the medicine for my inner affliction?

 

If the moon is seized by a snake, even if unable to

help the moon, the wise show their concern.  Even

after seeing the distress in my heart caused by the

pretty woman with bright bangles, this town has no

pity for me!

 

If a snake comes into a court with uncontrollable rage

showing its form, its life is spared.  Even after

understanding about this love affliction caused by the

woman with eyes like flowers and thick, wavy hair, this

town does not care about me!

 

If a man is caught in a whirlpool, if those standing

on the shore just say “Do not fear!” it might save his life.

Even after knowing about the love pain that the woman

with pretty, perfect teeth has caused me, this town does

not care!

 

I have told you about my pain.  If you see clearly and

understand what is happening, for my distress disease

to go away, please have the girl with dark hair shower

her graces on me.  That would be the virtuous thing

for you to do!

Meanings:  கண்டவிர் எல்லாம் – those who have seen, கதுமென வந்து – who came rapidly, ஆங்கே பண்டு அறியாதீர் போல நோக்குவீர் – you are looking at me there like you don’t know me before, கொண்டது மா என்று உணர்மின் – understand that I am riding a horse, மடல் அன்று – not a palmyra stem/frond, மற்று இவை பூ அல்ல – also these are not flowers, பூளை உழிஞையோடு யாத்த – tied with poolai flowers (fuzzy little flowers, Aerua javanica or Aerva lanata) and ulignai (balloon vine, Cardiospermum halicacabum),  புன வரை இட்ட வயங்கு தார்ப் பீலி – bright feathers of peacocks from the forest, பிடி அமை நூலொடு – tied on threads, பெய்ம் மணி கட்டி – tied with hanging gems, அடர் பொன் – beaten gold, அவிர் ஏய்க்கும் – flame-like , ஆவிரம் கண்ணி – āviram garland, Tanner’s senna, Cassia auriculata, நெடியோன் மகன் நயந்து தந்தாங்கு – like how Kāman who is the son of Thirumāl gave, அனைய வடிய வடிந்த வனப்பின் – with great beauty flowing together, என் நெஞ்சம் – my heart, இடிய இடைக் கொள்ளும் சாயல் ஒருத்திக்கு – to a girl who has seized me, அடியுறை காட்டிய செல்வேன் – I have become a slave, மடியன்மின் – do not hate, அன்னேன் ஒருவனேன் யான் – that is how I have become, என்னானும் பாடு எனில் பாடவும் வல்லேன் – if asked to sing, I can sing, சிறிது ஆங்கே – there a little, ஆடு எனில் ஆடலும் ஆற்றுகேன் – I will dance is asked to dance, பாடுகோ –should I will, என் உள் இடும்பை தணிக்கும் மருந்து ஆக – as medicine to heal my inner pain, நல் நுதல் ஈத்த இம் மா  – this horse given by the one with a fine forehead,

திங்கள் அரவு உறின் – if the moon is seized by a snake,  தீர்க்கலார் ஆயினும் – even if they cannot end the problem, தம் காதல் காட்டுவர் சான்றவர் – the wise will show their kindness, இன் சாயல் ஒண் தொடி – sweet pretty one with bright bangles, நோய் நோக்கில் பட்ட என் நெஞ்ச நோய் கண்டும் – even after seeing the disease that ruined my heart, கண்ணோடாது இவ் ஊர் – this town does not have pity for me,

தாங்காச் சினத்தொடு – with uncontrollable rage, காட்டி – showing itself, உயிர் செகுக்கும் பாம்பும் – snake that kills lives, அவைப் படில் – if it enters a court, உய்யும் ஆம் – gets saved, பூம் கண் வணர்ந்து ஒலி ஐம்பாலாள் செய்த – caused by the woman with flower-like eyes and curved thick five-part braid, இக் காமம் உணர்ந்தும் – knowing about this love, உணராது இவ் ஊர் – this town does not understand,

வெம் சுழிப் பட்ட மகற்குக் – for a man caught up in a whirlpool, கரை நின்றார் – those on the shore, அஞ்சல் என்றாலும் – even if they say ‘do not fear’, உயிர்ப்பு உண்டுஆம் – might be saved, அம் சீர்ச் செறிந்து – beautiful and perfect, ஏர் முறுவலாள் செய்த – caused by the girl with pretty smiles, இக் காமம் அறிந்தும் – even after it knows about this love, அறியாது இவ் ஊர் – this town does not seem to know,

ஆங்க என் கண் இடும்பை அறீஇயினென் – I have shared my pain, நும் கண் தெருளுற நோக்கித் தெரியும்கால் – if you see clearly with your eyes and know, இன்ன மருளுறு நோயொடு – with distress disease, மம்மர் அகல – for distress to go away, இருளுறு கூந்தலாள் என்னை அருளுறச் செயின் – if you make the girl with dark hair shower her graces, நுமக்கு அறனும்ஆர் அதுவே – that is the virtuous thing for you

141

தலைவன் தன் தோழனிடம் சொன்னது

அரிதினில் தோன்றிய யாக்கை புரிபு தாம்
வேட்டவை செய்து ஆங்குக் காட்டி மற்று ஆங்கே
அறம் பொருள் இன்பம் என்று அம் மூன்றின் ஒன்றன்
திறம் சேரார் செய்யும் தொழில்கள் அறைந்தன்று
அணி நிலைப் பெண்ணை மடல் ஊர்ந்து ஒருத்தி
அணி நலம் பாடி வரற்கு

ஓர் ஒருகால் உள்வழியள் ஆகி நிறை மதி
நீருள் நிழல்போல் கொளற்கு அரியள் போருள்
அடல் மா மேல் ஆற்றுவேன் என்னை மடல் மா மேல்
மன்றம் படர்வித்தவள் வாழி சான்றீர்

பொய் தீர் உலகம் எடுத்த கொடி மிசை
மை அறு மண்டிலம் வேட்டனள் வையம்
புரவு ஊக்கும் உள்ளத்தேன் என்னை இரவு ஊக்கும்
இன்னா இடும்பை செய்தாள் அம்ம சான்றீர்

கரந்தாங்கே இன்னா நோய் செய்யும் மற்று இஃதோ
பரந்த சுணங்கின் பணைத் தோளாள் பண்பு
இடி உமிழ் வானத்து இரவு இருள் போழும்
கொடி மின்னுக் கொள்வேன் என்றன்னள் வடி நாவின்
வல்லார் முன் சொல் வல்லேன் என்னைப் பிறர் முன்னர்க்
கல்லாமை காட்டியவள் வாழி சான்றீர்

என்று ஆங்கே
வருந்த மா ஊர்ந்து மறுகின் கண் பாடத்
திருந்து இழைக்கு ஒத்த கிளவி கேட்டு ஆங்கே
பொருந்தாதார் போர் வல் வழுதிக்கு அருந் திறை
போலக் கொடுத்தார் தமர்

141

What the hero said to his friend

The wise sages speak of of those endowed with

a rare human birth who did what they desired,

not adhering to righteousness, wealth and

pleasure.  One such deed is to ride on a

beautiful palmyra stem singing the beauty of

a woman!

 

May you live long, wise ones!  She who is inside

me is hard to get, like the full moon’s reflection

in water.  She caused me, who rides battle horses,

to ride on a palm horse!

 

O wise ones!  The one who desires the faultless

sun that rises in the east above the perfect world,

has caused me, who protects those on earth, to suffer

endlessly in distress at night!

 

May you live long, wise ones!  Hiding from me, she

has caused this painful disease.  Is this the nature

of the woman with bamboo-like arms with pallor?

The one who said she would seize lightning at night

in the dark sky with thunder has caused me,

who speaks in the assembly of learned men,

to appear like an illiterate man!

 

And in this manner, as I rode my horse on the streets,

listening to the words I sang for the girl with perfect

jewels, her relatives who were opposed at first, have

agreed to give her to me, like enemies who give

tributes to the Pāndiyan king with battle prowess.

Meanings:  அரிதினில் தோன்றிய யாக்கை – this body that is rare, புரிபு தாம் வேட்டவை செய்து –  doing what one desires, ஆங்குக் காட்டி – showing it, மற்று – and, ஆங்கே அறம் பொருள் இன்பம் என்று அம் மூன்றின் –the three there – righteousness, wealth and pleasure, ஒன்றன் திறம் சேரார் – those who did not attain the benefits of one of them, செய்யும் தொழில்கள் அறைந்தன்று – they say (books, sages) that this is a task that they do, அணி நிலைப் – beautiful, பெண்ணை மடல் ஊர்ந்து – riding a palmyra palm stem/frond horse, ஒருத்தி அணி நலம் பாடி வரற்கு – to sing the great beauty of a woman,

ஓர் ஒருகால் உள்வழியள் ஆகி – she is inside me, நிறை மதி நீருள் நிழல்போல் கொளற்கு அரியள் – difficult to obtain like the full moon’s reflection in water, போருள் அடல் மா மேல் ஆற்றுவேன் – who who fights in battles on a battle horse, என்னை மடல் மா மேல் மன்றம் படர்வித்தவள் – the one who caused me to ride in public on a palm frond horse, வாழி – may you live long, சான்றீர் – O wise ones,

பொய் தீர் உலகம் எடுத்த கொடி மிசை மை அறு மண்டிலம் வேட்டனள் – the one who desires the faultless sun that rises on the east above the faultless earth, வையம் புரவு ஊக்கும் உள்ளத்தேன் என்னை – me with a mind to protect the world, இரவு ஊக்கும் இன்னா இடும்பை செய்தாள் – one who caused endless distress at night, அம்ம – an asai, சான்றீர் – O wise ones,

கரந்தாங்கே – hiding away from me, இன்னா நோய் செய்யும் –  she has caused my painful disease, மற்று இஃதோ பரந்த சுணங்கின் பணைத் தோளாள் பண்பு – is this the nature of this girl with bamboo-like arms with pallor spots, இடி உமிழ் வானத்து – in the sky with thunder, இரவு இருள் போழும் கொடி மின்னுக் கொள்வேன் என்றன்னள் – the girl who said she would seize lightning at dark night, வடி நாவின் வல்லார் முன் சொல் வல்லேன் – me who is capable of talking in the assembly of those with fine tongues, என்னைப் பிறர் முன்னர்க் கல்லாமை காட்டியவள் – she has made me appear like an illiterate person, வாழி சான்றீர் – may you live long O wise ones,

என்று ஆங்கே வருந்த – as I was sad there, மா ஊர்ந்து மறுகின் கண் – on the streets where I rode the horse, பாடத் திருந்து இழைக்கு ஒத்த கிளவி கேட்டு – listening to the words that I sang for the girl with perfect jewels, ஆங்கே –  there, பொருந்தாதார் – those who didn’t agree, போர் வல் வழுதிக்கு அரும் திறை போலக் கொடுத்தார் தமர் – her relatives gave her like those who give tributes to Valuthi (Pāndiyan king) who is great battle victories

142

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

புரிவு உண்ட புணர்ச்சியுள் புல் ஆரா மாத்திரை
அருகுவித்து ஒருவரை அகற்றலின் தெரிவார் கண்
செய நின்ற பண்ணினுள் செவி சுவை கொள்ளாது
நயம் நின்ற பொருள் கெடப் புரி அறு நரம்பினும்
பயன் இன்று மன்ற அம்ம காமம் இவள் மன்னும்
ஒண்ணுதல் ஆயத்தார் ஓராங்குத் திளைப்பினும்
முள் நுனை தோன்றாமை முறுவல் கொண்டு அடக்கித் தன்
கண்ணினும் முகத்தினும் நகுபவள் பெண் இன்றி
யாவரும் தண் குரல் கேட்ப நிரை வெண் பல்
மீ உயர் தோன்ற நகாஅ நக்காங்கே
பூ உயிர்த்தன்ன புகழ் சால் எழில் உண்கண்
ஆய் இதழ் மல்க அழும்

ஓஒ அழிதகப் பாராதே அல்லல் குறுகினம்
காண்பாம் கனம் குழை பண்பு
என்று எல்லீரும் என் செய்தீர் என்னை நகுதிரோ
நல்ல நகாஅலிர் மன் கொலோ யான் உற்ற
அல்லல் உறீஇயான் மாய மலர் மார்பு
புல்லிப் புணரப் பெறின்

எல்லா நீ உற்றது எவனோ மற்று என்றீரேல் என் சிதை
செய்தான் இவன் என உற்றது இது என
எய்த உரைக்கும் உரன் அகத்து உண்டாயின்
பைதல ஆகி பசக்குவ மன்னோ என்
நெய்தல் மலர் அன்ன கண்

கோடு வாய் கூடாப் பிறையைப் பிறிது ஒன்று
நாடுவேன் கண்டனென் சிற்றில் உள் கண்டு ஆங்கே
ஆடையான் மூஉய் அகப்படுப்பேன் சூடிய
காணான் திரிதரும் கொல்லோ மணி மிடற்று
மாண் மலர் கொன்றையவன்

தெள்ளியேம் என்று உரைத்துத் தேராது ஒரு நிலையே
வள்ளியை ஆக என நெஞ்சை வலி உறீஇ
உள்ளி வருகுவர் கொல்லோ வளைந்து யான்
எள்ளி இருக்குவேன் மன் கொலோ நள் இருள்
மாந்தர் கடி கொண்ட கங்குல் கனவினால்
தோன்றினன் ஆகத் தொடுத்தேன்மன் யான் தன்னைப்
பையெனக் காண்கு விழிப்ப யான் பற்றிய
கை உளே மாய்ந்தான் கரந்து

கதிர் பகா ஞாயிறே கல் சேர்தி ஆயின்
அவரை நினைத்து நிறுத்து என் கை நீட்டித்
தருகுவை ஆயின் தவிரும் என் நெஞ்சத்து
உயிர் திரியா மாட்டிய தீ

மை இல் சுடரே மலை சேர்தி நீ ஆயின்
பௌவ நீர்த் தோன்றிப் பகல் செய்யும் மாத்திரை
கை விளக்கு ஆகக் கதிர் சில தாராய் என்
தொய்யில் சிதைத்தானைத் தேர்கு

சிதைத்தானைச் செய்வது எவன் கொலோ எம்மை
நயந்து நலம் சிதைத்தான்
மன்றப் பனை மேல் மலை மாந்தளிரே நீ
தொன்று இவ் உலகத்துக் கேட்டும் அறிதியோ
மென் தோள் ஞெகிழ்த்தான் தகை அல்லால் யான் காணேன்
நன்று தீது என்று பிற

நோய் எரி ஆகச் சுடினும் சுழற்றி என்
ஆய் இதழ் உள்ளே கரப்பன் கரந்தாங்கே
நோய் உறு வெந் நீர் தெளிப்பின் தலைக்கொண்டு
வேவது அளித்து இவ் உலகு

மெலியப் பொறுத்தேன் களைந்தீமின் சான்றீர்
நலிதரும் காமமும் கௌவையும் என்று இவ்
வலிதின் உயிர் காவாத் தூங்கி ஆங்கு என்னை
நலியும் விழுமம் இரண்டு

எனப் பாடி
இனைந்து நொந்து அழுதனள் நினைந்து நீடு உயிர்த்தனள்
எல்லையும் இரவும் கழிந்தன என்று எண்ணி எல் இரா
நல்கிய கேள்வன் இவன் மன்ற மெல்ல
மணி உள் பரந்த நீர் போலத் துணிவாம்
கலம் சிதை இல்லத்துக் காழ் கொண்டு தேற்றக்
கலங்கிய நீர் போல் தெளிந்து நலம்பெற்றாள்
நல் எழில் மார்பனைச் சார்ந்து

142

What the onlookers and the heroine said

Onlookers:

In union with desire where embraces are not

enough, if one of them is removed, ruining love,

it is worse than not being able to enjoy the music

played by musicians when the tight strings of

their instruments break.  She used to smile with

her eyes and face, controlled, not showing the tips

of her sharp teeth, even when she played happily

with her friends with bright foreheads.

Now she has lost modesty and laughs loudly for

others to hear her cool voice, revealing her straight,

white teeth.  Her famed eyes, like newly opened

flowers, are filled with tears.

 

Heroine:

Not considering that it will hurt, you have come here

to see what is happening to me wearing heavy earrings.

Are you laughing at me?  You will not laugh if I unite

with the one with an enchanting wide chest who gave me

this love affliction.

 

If you ask me, “What happened to you?” I could have

told you, “He ruined my beauty and this is what he

did.”  If I had the strength to explain, and my eyes like

waterlily blossoms would not have suffered in pain

with pallor.

 

I drew a little house on the sand and found a crescent

moon whose lines did not unite to reveal a good omen.

I covered it with my clothing and when I was about to

erase it, I thought of Sivan with a kondrai garland and

wondered whether he would go around looking for the

crescent moon, not finding it on his head.

 

Uttering that I understood clearly, not choosing,

I said “Let me be the benevolent one” and strengthened

my heart.  I was thinking whether he would come, and

would I tease him when he comes.  He appeared in my

dream at night with pitch darkness, when guards go

around and protect, and I held on to him.  I woke up

suddenly with the desire to see him,  but he vanished

in my hands.

 

O sun with unsplit rays!  When you join the mountains,

think about him.  Hold him and bring him to me so

that the passion fire in my heart, with my life as a wick,

can be extinguished.

 

O faultless sun!  When you join the mountains, and

before you appear in the ocean waters to make day,

give me a few rays so that I can search for my lover

who ruined my thoyyil designs.

 

O sun that is high above the palm trees in the common

grounds, with the hue of mango sprouts on the mountains!

Have you heard or known anything like this in this ancient

world?  Other than the nature of the man who caused my

arms to waste away, I am not aware of any good or bad.

 

Even as this disease burns me, I will swirl my tears and

and keep them controlled under my pretty eyelids.

If my tears caused by my affliction drop past my control,

this world will get scorched.

 

I have tolerated even as my arms wasted away.  O wise

ones!  Remove my distress!  My love disease and slander

are two burdens on my life like a shoulder kāvadi pole.

 

Onlookers:

She sang all these with great pain and distress, thinking

and sighing deeply.  She thought of the days and nights

that passed.   Her lover who came and showered his graces

on her at night has arrived.  As she embraced his handsome

chest, her beauty has returned slowly like muddy water in a

bowl that became clear like sapphire and the ocean, by

adding illam seeds.

 Notes:  The heroine drew on sand looking for omens that might unite her with her lover.  The crescent moon was not a good sign, and hence her desire to erase it.

Meanings:  புரிவு உண்ட புணர்ச்சியுள் – in union with desire, புல் ஆரா மாத்திரை – when embraces are not  enough, அருகுவித்து – making rare, ஒருவரை அகற்றலின் – if one person is removed, தெரிவார் கண் செய நின்ற பண்ணினுள் – the music played by musicians, செவி சுவை கொள்ளாது – not being able to listen and enjoy, நயம் நின்ற – desirable, பொருள் கெட – ruining the substance, புரி அறு நரம்பினும் பயன் இன்று – more useless than the twisted broken strings, மன்ற – sure, or an asai, அம்ம – an asai, an expletive, காமம் இவள் மன்னும் – with abundant love, ஒள் நுதல் ஆயத்தார் ஓராங்குத் திளைப்பினும் – even when she was enjoying with her friends with bright foreheads, முள் நுனை தோன்றாமை – not showing teeth tips, முறுவல் கொண்டு – with smiles, அடக்கித் தன் கண்ணினும் முகத்தினும் நகுபவள் – she laughs with her eyes and face, பெண் இன்றி – without feminity, யாவரும் தண் குரல் கேட்ப – others hearing her cool voice, நிரை வெண் பல் மீ உயர் தோன்ற நகாஅ நக்காங்கே – she laughs revealing her straight white teeth, பூ உயிர்த்தன்ன – like a flower that opened, புகழ் சால் எழில் உண்கண் – greatly famed pretty kohl-rimmed, ஆய் இதழ் – pretty eyelids, மல்க அழும் – she cries tears filled,

ஓஒ – O! O!, அழிதகப் பாராதே – not considering that it will hurt, அல்லல் – sorrow, குறுகினம் காண்பாம் – let us go near and see, கனம் குழை பண்பு என்று – the nature of the one with heavy earrings, எல்லீரும் – everyone, என் செய்தீர் – what did you do, என்னை நகுதிரோ –  are you laughing at me, நல்ல – good, நகாஅலிர் – you will not laugh, மன் – asai, expletive, கொலோ – will you, யான் உற்ற அல்லல் உறீஇயான் – the one who gave me this affliction, மாய மலர் மார்பு புல்லி – embracing the enchanting wide chest, புணரப் பெறின் – if I unite,

எல்லா நீ உற்றது எவனோ மற்று என்றீரேல் – if you ask me what happened to me, என் சிதை செய்தான் இவன் என – that he is the one who ruined me, உற்றது இது என – what he did, எய்த உரைக்கும் உரன் அகத்து உண்டாயின் – if I have the strength to tell all that, பைதல ஆகி பசக்குவ மன்னோ – will they suffer and get pallor, என் நெய்தல் மலர் அன்ன கண் – my eyes that are like waterlily blossoms,

கோடு வாய் கூடாப் பிறையை – a crescent moon where the lines don’t meet, பிறிது ஒன்று நாடுவேன் கண்டனென் – I saw when I analyzed for signs, சிற்றில் உள் கண்டு ஆங்கே – on seeing it inside the little sand house, ஆடையான் மூஉய் அகப்படுப்பேன் – I covered it with my clothing and was about to remove it, சூடிய – the worn one, காணான் – he is  unable to see it, திரிதரும் கொல்லோ – will he go around looking, மணி மிடற்று மாண் மலர் கொன்றையவன் – one (Sivan) with sapphire-colored neck wearing kondrai flowers – Laburnum, Golden shower tree, Cassia sophera flowers

தெள்ளியேம் என்று உரைத்து – I said that I understand clearly, தேராது – not choosing, ஒரு நிலையே வள்ளியை ஆக என – I said, ‘let me be benevolent’, நெஞ்சை வலி உறீஇ – strengthened my heart, உள்ளி வருகுவர் கொல்லோ – will he think about me and come, வளைந்து – holding, யான் எள்ளி இருக்குவேன் மன் கொலோ – will I tease him, நள் இருள் – pitch darkness,  மாந்தர் கடி கொண்ட – when the guards protected, கங்குல் கனவினால் தோன்றினன் ஆக – he appeared in my night’s dream, தொடுத்தேன் மன் யான் – I held on to him, தன்னைப் பையெனக் காண்கு விழிப்ப – I woke up suddenly to see him, யான் பற்றிய கை உளே மாய்ந்தான் கரந்து – he vanished and hid in my hands with which I held,

கதிர் பகா ஞாயிறே – O sun with rays that are not split, கல் சேர்தி ஆயின் – if you reach the mountains, அவரை நினைத்து – think about him, நிறுத்து என் கை நீட்டித் தருகுவை  ஆயின் – if you hold him and give him to me on my stretched hands,  தவிரும் – it will extinguish, என் நெஞ்சத்து உயிர் திரியா மாட்டிய தீ – the fire burning in my heart with my life as the wick,

மை இல் சுடரே – O faultless sun, மலை சேர்தி நீ ஆயின் – if you join the mountains, பௌவ நீர்த் தோன்றிப் பகல் செய்யும் மாத்திரை – until you appear in the ocean waters to make day, கை விளக்கு ஆகக் கதிர் சில தாராய் – give me few rays as a hand lamp for me, என் தொய்யில் சிதைத்தானைத் தேர்கு – to search for the one who ruined my thoyyil patterns,

சிதைத்தானைச் செய்வது எவன் கொலோ – what could I do with the one who ruined, எம்மை நயந்து நலம் சிதைத்தான் – the one who loved me and ruined my beauty, மன்ற  பனை மேல் – above the palmyra trees in the common grounds, மலை மாந்தளிரே – the color of mango sprouts of the mountains, நீ தொன்று இவ் உலகத்துக் கேட்டும் அறிதியோ – are you aware of such news in this ancient world, மென் தோள் ஞெகிழ்த்தான் தகை அல்லால் – other than the one who caused my delicate arms to become thin, யான் காணேன் நன்று தீது என்று பிற – I do not see others as good and bad,

நோய் எரி ஆகச் சுடினும் – even when this disease burns me, சுழற்றி – swirl my tears, Natrinai 17-4,5 நீர் சுழல்பு ஏந்து எழில் மழைக் கண் கலுழ்தலின், என் ஆய் இதழ் உள்ளே கரப்பன் – I will hide it under my beautiful eyelids, கரந்தாங்கே – as it is hidden, நோய் உறு வெந் நீர் தெளிப்பின் தலைக்கொண்டு வேவது அளித்து இவ் உலகு – this earth will get seared with the hot tears caused by this disease,

மெலியப் பொறுத்தேன் – I tolerated even as I became slim or was wasted away, களைந்தீமின் – remove my pain, சான்றீர் – O wise men, நலிதரும் காமமும் கௌவையும் – painful love and slander, என்று இவ் வலிதின் உயிர் காவாத் தூங்கி – these distresses are hanging on both sides of the pole which is my life, ஆங்கு என்னை நலியும் விழுமம் இரண்டு – both are afflictions that are crushing me,

எனப் பாடி – singing so, இனைந்து நொந்து அழுதனள் – cried with pain and distress, நினைந்து நீடு உயிர்த்தனள் – she thought and sighed deeply, எல்லையும் இரவும் கழிந்தன என்று எண்ணி – thinking so as days and nights have passed, எல் இரா நல்கிய கேள்வன் இவன் – he is her lover who came at night and showered his graces, மன்ற – an asai, an expletive, மெல்ல – slowly,  மணி உள் பரந்த நீர் போலத்  துணிவாம் – clear like sapphire and the ocean, கலம் சிதை இல்லத்துக் காழ் கொண்டு தேற்றக் கலங்கிய நீர் போல் தெளிந்து – becoming clear like muddied water that becomes clear with illam seeds in a bowl, தேற்றா மரம், clearing nut tree, Strychnos potatorum, நலம் பெற்றாள் – she became beautiful, நல் எழில் மார்பனைச் சார்ந்து – uniting with her man with a handsome chest

143

தலைவியும் கண்டோரும் சொன்னது

அகல் ஆங்கண் இருள் நீங்க அணி நிலாத் திகழ்ந்த பின்
பகல் ஆங்கண் பையென்ற மதியம் போல் நகல் இன்று
நல் நுதல் நீத்த திலகத்தள் மின்னி
மணி பொரு பசும் பொன் கொல் மா ஈன்ற தளிரின் மேல்
கணிகாரம் கொட்கும் கொல் என்றாங்கு அணி செல
மேனி மறைத்த பசலையள் ஆனாது
நெஞ்சம் வெறியா நினையா நிலன் நோக்கா
அஞ்சா அழாஅ அரற்றா இஃது ஒத்தி
என் செய்தாள் கொல் என்பீர் கேட்டீமின் பொன் செய்தேன்

மறையின் தன் யாழ் கேட்ட மானை அருளாது
அறை கொன்று மற்று அதன் ஆர் உயிர் எஞ்ச
பறை அறைந்தாங்கு ஒருவன் நீத்தான் அவனை
அறை நவ நாட்டில் நீர் கொண்டு தரின் யானும்
நிறை உடையேன் ஆகுவேன் மன்ற மறையின் என்
மென் தோள் நெகிழ்த்தானை மேஎய் அவன் ஆங்கண்
சென்று சேண் பட்டது என் நெஞ்சு

ஒன்றி முயங்கும் என்று என் பின் வருதிர் மற்று ஆங்கே
உயங்கினாள் என்று ஆங்கு உசாதிர் மற்று அந்தோ
மயங்கினாள் என்று மருடிர் கலங்கன்மின்
இன் உயிர் அன்னார்க்கு எனைத்து ஒன்றும் தீது இன்மை
என் உயிர் காட்டாதோ மற்று

பழி தபு ஞாயிறே பாடு அறியாதார் கண்
கழியக் கதழ்வை எனக் கேட்டு நின்னை
வழிபட்டு இரக்குவேன் வந்தேன் என் நெஞ்சம்
அழியத் துறந்தானைச் சீறும்கால் என்னை
ஒழிய விடாதீமோ என்று

அழிதக மாஅம் தளிர் கொண்ட போழ்தினான் இவ் ஊரார்
தாஅம் தளிர் சூடித் தம் நலம் பாடுப
ஆஅம் தளிர்க்கும் இடைச் சென்றார் மீள்தரின்
யாஅம் தளிர்க்குவேம் மன்

நெய்தல் நெறிக்கவும் வல்லன் நெடு மென் தோள்
பெய் கரும்பு ஈர்க்கவும் வல்லன் இள முலை மேல்
தொய்யில் எழுதவும் வல்லன் தன் கையில்
சிலை வல்லான் போலும் செறிவினான் நல்ல
பல வல்லன் தோள் ஆள்பவன்

நினையும் என் உள்ளம் போல் நெடுங் கழி மலர் கூம்ப
இனையும் என் நெஞ்சம் போல் இனம் காப்பார் குழல் தோன்றச்
சாய என் கிளவி போல் செவ்வழி யாழ் இசை நிற்ப
போய என் ஒளியே போல் ஒரு நிலையே பகல் மாய
காலன் போல் வந்த கலக்கத்தோடு என் தலை
மாலையும் வந்தன்று இனி

இருளொடு யான் ஈங்கு உழப்ப என் இன்றிப் பட்டாய்
அருள் இலை வாழி சுடர்
ஈண்டு நீர் ஞாலத்துள் எம் கேள்வர் இல் ஆயின்
மாண்ட மனம் பெற்றார் மாசு இல் துறக்கத்து
வேண்டிய வேண்டியாங்கு எய்துதல் வாய் எனின்
யாண்டும் உடையேன் இசை

ஊர் அலர் தூற்றும் இவ் உய்யா விழுமத்துப்
பீர் அலர் போல பெரியப் பசந்தன
நீர் அலர் நீலம் என அவர்க்கு அஞ்ஞான்று
பேர் அஞர் செய்த என் கண்

தன் உயிர் போலத் தழீஇ உலகத்து
மன் உயிர் காக்கும் இம் மன்னனும் என் கொலோ
இன் உயிர் அன்னானைக் காட்டி எனைத்து ஒன்றும்
என் உயிர் காவாதது

என ஆங்கு
மன்னிய நோயொடு மருள் கொண்ட மனத்தவள்
பல் மலை இறந்தவன் பணிந்து வந்து அடி சேரத்
தென்னவன் தெளித்த தேஎம் போல
இன் நகை எய்தினள் இழந்த தன் நலனே

143

What the heroine and the onlookers said

Heroine:

You say,

“Her fine forehead without a pottu has lost its

brightness, appearing like the dull afternoon

moon that removes spreading darkness at night,

shining brightly.  Pallor spots have spread hiding

her pretty body making one wonder whether they

are sapphire-like glittering new gold or kōngam

pollen on mango sprouts?

She is distressed, ponders, looks at the ground,

fears, cries and moans.  What has happened to this

woman?”

 

Let me tell you that I did the right thing.

 

He left me after uniting with me secretly, like one

not being kind to an asunam that listened to his

yāl music in hiding, who beat his drum and killed it.

I will be happy if you search in the nine countries

and bring him back, the one who caused my

tender arms to become thin.  My heart has gone far

away looking for him.

 

You follow me telling he’ll come and embrace me.

You comfort me since I am in distress.  You are

worried about me in anguish.  Do not worry.  Has not

my life showed that there will be no harm to the one

who is like life to me?

 

O sun who destroys evil!  I’ve come to you to worship

and plead, having learned that you get enraged at

those who have no proper behavior.  Do not leave me

distraught by hurting the one who abandoned me,

ruining my heart.

 

At this evening time when sunlight is of mango

sprout hue, the women in town adorn themselves with

pretty, tender leaves and sing about their beauty.  I will

flourish when my man who has gone on the path with

sprouting āchā trees returns.

 

He is an expert in removing the calyx of waterlilies

for me.  He is an expert in drawing sugarcane designs

on my long, delicate arms.  He is an expert in painting

thoyyil patterns on my young breasts.  Like Kāman

who is an expert with his bow, my lover is an expert in

love when we unite.  He is the lord of my shoulders.

 

The flowers in the backwaters shrink like my mind in

despair.  The flutes of cattle herders are sad like the pain

in my heart.  The sevvali music heard is like my

staggering words.  Daytime has ended, its light lost

like the brightness that I lost.  Evening time has arrived

like Death to distress me.

 

As I suffer in the dark, you left without kindess, O sun!

May you live long!  If it is true that those who have

honorable minds will achieve the faultless heaven they

desire, I will get that fame since my lover is not with me

in this world with water.

 

This town spreads gossip.  With sorrow from which I

have no redemption, they have paled greatly like

peerkai flowers, my eyes that caused him affliction,

which were like blue waterlilies to him then.

 

Why would this king who embraces all lives as his, and

protects lives on earth, not bring my lover who is like my

sweet life to me, and protect my life?

 

Onlookers:

The one who went past many mountains returned

and surrendered humbly at her feet, and the woman

with sweet smiles who was confused and angry, got

back her beauty like a country that came rightfully

under the reign of the Pāndiyan king.

Notes:  There are references to the asunam in Natrinai 244, 304 and Akanānūru 88.  It is a creature that enjoys delicate music, but dies when attacked by loud sounds.  In Natrinai 304, the heroine says that pallor spread on her like that on the hands of one who kills as asunam.

Meanings:  அகல் ஆங்கண் இருள் நீங்க – removing the spread darkness, அணி நிலாத் திகழ்ந்த பின் பகல் – late afternoon when the beautiful moon shone, ஆங்கண் – there,  பையென்ற மதியம் போல் – like the dull afternoon, நகல் இன்று – without brightness, நல் நுதல் – lovely forehead, நீத்த திலகத்தள் – girl who abandoned pottu, மின்னி மணி பொரு – glittering like sapphire, பசும் பொன் கொல் – is it new gold, மா ஈன்ற தளிரின் மேல்  – on top of mango sprouts, கணிகாரம் கொட்கும் கொல் – is it kōngam flower pollen that dropped, Cochlospermum gossypium,  என்றாங்கு – in this manner, அணி செல – beauty leaving her, மேனி மறைத்த பசலையள் – pallor that hid her body, ஆனாது நெஞ்சம் வெறியா – with a sad heart, நினையா – thinking, நிலன் நோக்கா – eyes on the ground, அஞ்சா அழாஅ அரற்றா – she fears, cries and moans, இஃது ஒத்தி என் செய்தாள் கொல் என்பீர் கேட்டீமின் – if you ask what she did, பொன் செய்தேன் – I have done a right thing,

மறையின் தன் யாழ் கேட்ட மானை அருளாது – not being kind to the creature asunam (unidentified animal) that listened to his yāl music in hiding, அறை – sound or betrayal, கொன்று – killed, மற்று – and then, அதன் ஆர் உயிர் எஞ்ச பறை அறைந்தாங்கு – like beating the drum and killing its precious life, ஒருவன் நீத்தான் –  one who left, அவனை அறை நவ நாட்டில் நீர் கொண்டு தரின் யானும் நிறை உடையேன் ஆகுவேன் –  I will be satisfied if you bring him to me looking for him in nine countries, மன்ற – an asai or for sure, an expletive, மறையின் – in secret love, என் மென் தோள் நெகிழ்த்தானை – the one who caused my delicate arms to become thin, மேஎய் அவன் ஆங்கண் சென்று சேண் பட்டது என் நெஞ்சு – my heart has gone far away looking for him,

ஒன்றி முயங்கும் என்று என் பின் வருதிர் – you follow me telling me that he will come and embrace me, மற்று ஆங்கே உயங்கினாள் என்று ஆங்கு உசாதிர் – you comfort me since I am in distress, மற்று அந்தோ மயங்கினாள் என்று மருடிர் – and you are worried that I’m confused, கலங்கன்மின் – do not worry, இன் உயிர் அன்னார்க்கு – for the one who is sweet life to me, எனைத்து ஒன்றும் தீது இன்மை என் உயிர் காட்டாதோ மற்று – has not my life showed to you that there is no harm to him,

பழி தபு ஞாயிறே – sun that ruins evil, பாடு அறியாதார் கண் கழியக் கதழ்வை எனக் கேட்டு – on hearing that you get enraged at those without kindness, நின்னை வழிபட்டு இரக்குவேன் வந்தேன் – I am to worship and plead with you, என் நெஞ்சம் அழிய – my heart ruined, துறந்தானை – the one who abandoned, சீறும்கால் – when you are enraged, என்னை ஒழிய விடாதீமோ என்று – do not let me be ruined,

அழிதக – to be ruined, மாஅம் தளிர் கொண்ட போழ்தினான் – at this time when the sunlight appears in the color of mango sprouts, இவ் ஊரார் தாஅம் தளிர் சூடி – those in this town wear sprouts, தம் நலம் பாடுப – sing about their beauty, ஆஅம் தளிர்க்கும் இடைச் சென்றார் – he who went on the path where āchā trees have put out sprouts, shorea robusta, மீள்தரின் – if he returns, யாஅம் தளிர்க்குவேம் – I will be happy, I will flourish, மன் – an asai, an expletive,

நெய்தல் நெறிக்கவும் – removing the calyx of waterlilies, வல்லன் – the able man, நெடு மென் தோள் பெய் கரும்பு ஈர்க்கவும் வல்லன் – he is an expert in drawing sugarcane patterns on my long delicate arms, இள முலை மேல் தொய்யில் எழுதவும் வல்லன் – expert on drawing thoyyil designs on my young breasts, தன் கையில் சிலை வல்லான் போலும் – like the expert (Kāman) who holds a bow in his hands, செறிவினான் நல்ல பல வல்லன் – he is an expert in many lovely matters when we unite, தோள் ஆள்பவன் – he is the lord of my arms/shoulders,

நினையும் என் உள்ளம் போல் நெடுங் கழி மலர் கூம்ப – the flowers in the long backwaters shrink like my mind that thinks about him, இனையும் என் நெஞ்சம் போல் இனம் காப்பார் குழல் தோன்ற – the music of flutes of cattle herders/protectors that appeared is painful like my heart, சாய என் கிளவி போல் செவ்வழி யாழ் இசை நிற்ப – the sevvali music is like my staggering words, போய என் ஒளியே போல் – like the light/brightness that left me, ஒரு நிலையே பகல் மாய – daytime ended totally, காலன் போல் வந்த கலக்கத்தோடு என் தலை மாலையும் வந்தன்று இனி – evening time has arrived like Death to distress me,

இருளொடு யான் ஈங்கு உழப்ப – as I struggle here in darkness, என் இன்றிப் பட்டாய் அருள் இலை – you have left without kindness, வாழி சுடர் – may you live long O sun, ஈண்டு நீர் ஞாலத்துள் – in this world with water, எம் கேள்வர் இல் ஆயின் – since my lover is not here, மாண்ட மனம் பெற்றார் – those with superior minds, மாசு இல் துறக்கத்து – in the perfect heaven, வேண்டிய வேண்டியாங்கு எய்துதல் – that they will achieve what they desire, வாய் எனின் – if it is true,  யாண்டும் உடையேன் இசை – I will achieve that fame,

ஊர் அலர் தூற்றும் – the town spreads gossip, இவ் உய்யா விழுமத்து – this sorrow with no redemption, பீர் அலர் போல பெரியப் பசந்தன – they paled a lot like peerkai flowers, நீர் அலர் நீலம் என – like the blue waterlilies that blossom in water, அவர்க்கு அஞ்ஞான்று – which was to him then, பேர் அஞர் செய்த என் கண் – my eyes that caused suffering,

தன் உயிர் போலத் தழீஇ – embracing like they are his life, உலகத்து மன் உயிர் காக்கும் இம் மன்னனும் – this king who protects lives on earth, என் கொலோ  இன் உயிர் அன்னானைக் காட்டி எனைத்து ஒன்றும் என் உயிர் காவாதது – why does he not protect my life and bring my lover who is my sweet life to me,

என ஆங்கு மன்னிய நோயொடு – and with her anger disease, மருள் கொண்ட மனத்தவள் – the woman with a confused mind, பல் மலை இறந்தவன் – the one who went past many mountains, பணிந்து வந்து அடி சேர – came humbly to her feet, தென்னவன் தெளித்த தேஎம் போல – like the country that came rightfully under the rule of the Pāndiyan king, இன் நகை எய்தினள் இழந்த தன் நலனே – the woman with sweet smiles attained her beauty

144

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

நல் நுதாஅல் காண்டை நினையா நெடிது உயிரா
என் உற்றாள் கொல்லோ இஃது ஒத்தி பல் மாண்
நகுதரும்    தன் நாணுக் கைவிட்டு இகுதரும்
கண்ணீர் துடையாக் கவிழ்ந்து நிலன் நோக்கி
அன்ன இடும்பை பல செய்து தன்னை
வினவுவார்க்கு ஏதில சொல்லிக் கனவு போல்
தெருளும் மருளும் மயங்கி வருபவள்
கூறுப கேளாமோ சென்று

எல்லா நீ என் அணங்கு உற்றனை யார் நின் இது செய்தார்
நின் உற்ற அல்லல் உரை என என்னை
வினவுவீர் தெற்றெனக் கேண்மின் ஒருவன்
குரல் கூந்தால் என் உற்ற எவ்வம் நினக்கு யான்
உரைப்பனைத் தங்கிற்று என் இன் உயிர் என்று
மருவு ஊட்டி மாறியதன் கொண்டு எனக்கு
மருவு உழிப் பட்டது என் நெஞ்சு

எங்கும் தெரிந்து அது கொள்வேன் அவன் உள் வழி.
பொங்கு இரு முந்நீர் அகம் எல்லாம் நோக்கினை
திங்கள் உள் தோன்றி இருந்த குறு முயால்
எம் கேள் இதன் அகத்து உள்வழிக் காட்டீமோ
காட்டீயாய் ஆயின் கத நாய் கொளுவுவேன்
வேட்டுவர் உள் வழிச் செப்புவேன் ஆட்டி
மதியொடு பாம்பு மடுப்பேன் மதி திரிந்த
என் அல்லல் தீராய் எனின்

என்று ஆங்கே உள் நின்ற எவ்வம் உரைப்ப மதியொடு
வெள் மழை ஓடிப் புகுதி சிறிது என்னைக்
கண்ணோடினாய் போறி நீ

நீடு இலைத் தாழைத் துவர் மணல் கானல் உள்
ஓடுவேன் ஓடி ஒளிப்பேன் பொழில் தொறும்
நாடுவேன் கள்வன் கரந்து இருக்கற்பாலன் கொல்
ஆய் பூ அடும்பின் அலர் கொண்டு உதுக் காண் எம்
கோதை புனைந்த வழி
உதுக் காண் சாஅய் மலர் காட்டி சால்பு இலான் யாம் ஆடும்
பாவை கொண்டு ஓடியுழி
உதுக் காண் தொய்யில் பொறித்த வழி
உதுக் காண் தையால் தேறு எனத் தேற்றி அறன் இல்லான்
பைய முயங்கியுழி

அளிய என் உள்ளத்து உயவுத் தேர் ஊர்ந்து
விளியா நோய் செய்து இறந்த அன்பு இல் அவனைத்
தெளிய விசும்பினும் ஞாலத்து அகத்தும்
வளியே எதிர்போம் பல கதிர் ஞாயிற்று
ஒளி உள் வழி எல்லாம் சென்று முனிபு எம்மை
உண்மை நலன் உண்டு ஒளித்தானைக் காட்டீமோ
காட்டாயேல் மண்ணகம் எல்லாம் ஒருங்கு சுடுவேன் என்
கண்ணீர் அழலால் தெளித்து

பேணான் துறந்தானை நாடும் இடம் விடாய் ஆயின்
பிறங்கு இரு முந்நீர் வெறு மணல் ஆகப்
புறம் காலின் போக இறைப்பேன் முயலின்
அறம் புணை ஆகலும் உண்டு
துறந்தானை நாடித் தருகிற்பாய் ஆயின் நினக்கு ஒன்று
பாடுவேன் என் நோய் உரைத்து
புல்லிய கேளிர் புணரும் பொழுது உணரேன்
எல்லி ஆக எல்லை என்று ஆங்கே பகல் முனிவேன்
எல்லிய காலை இரா முனிவேன் யான் உற்ற
அல்லல் களைவார் இலேன்

ஓஒ கடலே தெற்றெனக் கண் உள்ளே தோன்ற இமை எடுத்துப்
பற்றுவேன் என்று யான் விழிக்கும்கால் மற்றும் என்
நெஞ்சத்து உள் ஓடி ஒளித்து ஆங்கே துஞ்சா நோய்
செய்யும் அறன் இல் அவன்

ஓஒ கடலே ஊர் தலைக்கொண்டு கனலும் கடும் தீ உள்
நீர் பெய்த காலே சினம் தணியும் மற்று இஃதோ
ஈரம் இல் கேள்வன் உறீஇய காமத் தீ
நீர் உள் புகினும் சுடும்

ஓஒ கடலே எற்றம் இலாட்டி என் ஏமுற்றாள் என்று இந் நோய்

உற்று அறியாதாரோ நகுக நயந்தாங்கே
இற்றா அறியின் முயங்கலேன் மற்று என்னை
அற்றத்து இட்டு ஆற்று அறுத்தான் மார்பு.

ஆங்கு
கடலொடு புலம்புவோள் கலங்கு அஞர் தீரக்
கெடல் அருங் காதலர் துனைதரப் பிணி நீங்கி
அறன் அறிந்து ஒழுகும் அங்கணாளனைத்
திறன் இலார் எடுத்து தீ மொழி எல்லாம்
நல் அவைஉள் படக் கெட்டாங்கு
இல்லாகின்று அவள் ஆய் நுதல் பசப்பே

144

What the onlookers and the heroine said

One Onlooker to another:

O woman with a fine forehead!  Look at this girl!

She thinks and sighs deeply.  What has happened

to her?  Abandoning modesty and causing many

to laugh, she wipes her tears, and bends and looks

at the ground with sorrow.  To those who ask, she

gives replies that are not suitable, and she talks

alternating between clarity, bewilderment and

confusion.  Hey you!  What caused you this distress?

Who did this to you?

 

Heroine:

You ask me to tell me to about my sorrow.  Listen

well!  A man said to me, “One with thick hair!  My

sweet life has stayed with me to tell you about my

affliction.”  He caused me to become involved with

him saying such things.  My infatuated heart is in

distress now.

I will search for him everywhere, and find him.

Heroine to the hare:

O little hare that appears on the moon!  You look at

the world with the vast raging ocean!  Won’t you

reveal where my lover lives?  If you don’t, I will

instigate fierce dogs to attack you and tell the hunters

about you.  If you do not end my distress that has

distorted my intelligence, I will have the snake swallow

you along with the moon.

 

As I tell you all this, you along with the moon hide among

the white clouds.  You are leaving without little concern

for me.

 

I will run between the long-leaved thālai trees in the

seashore grove with red sand.  I will run and hide.  I will go

to all the groves and look for that hiding thief.  Look here!

This is where he made me a garland with pretty adumpu

flowers.  Look here!  This is where the man without honor

showed me delicate flowers and ran away with my play doll.

Look here!  This is where he drew thoyyil designs on me.

Look here!  This is where the one who is not righteous

consoled me saying “Young woman.  Rest assured,” and

embraced me gently.

 

Heroine to the wind:

For me to find the man without kindness who gave me

distress that hurts my mind, that cannot be healed, O

wind that blows in the sky, earth and everywhere, won’t you

go on all the paths where the many rays of the sun go, and

show the one who took my virtue and abandoned me?  If

you don’t, I will scorch the whole earth with my tears.

 

Heroine to the ocean:

O ocean with roaring waters!  If you don’t bring back my

uncaring lover who abandoned me, I will drain your water

with my feet and leave you as all sand.  If I make an effort,

righteousness will become my raft.  If you bring back the one

who abandoned me, I will sing a song for you describing my

distress.  I was oblivious to time when in union with my lover.

I hated days, wanting them to be nights.  When it became

dark, I hated nights.  There is nobody to relieve me of this

agony.

 

O ocean!  He shows up inside my eyes clearly.  When I wake

up to nab him with my eyelids he runs and hides inside my

heart and gives me this sleepless disease, the man with no

justice.

 

O ocean!  When water is poured on a town gripped with fire,

fire’s fury will abate.  The passion fire lit by my unkind lover

will not get reduced even if it enters water.

 

O ocean!  Let those who don’t know about this disease

laugh at me thinking I have lost my mind.  I would not

have embraced him had I known he would abandon me,

causing me agony.

 

Onlookers:

As she was ranting to the ocean, her perfect lover arrived in

haste, ending her distress.  The pallor on her pretty forehead

vanished, like the evil words of the unrighteous ones uttered

about those who abide by justice, that vanishes in a fine

assembly.

Meanings:  நல் நுதாஅல் – O one with a fine forehead, காண்டை – see, நினையா நெடிது உயிரா – she thinks and sighs deeply, என் உற்றாள் கொல்லோ – what sorrow has happened to her, இஃது ஒத்தி – this woman, பல் மாண் நகுதரும் – causing many to laugh often, தன் நாணுக் கைவிட்டு – abandoning her shame/shyness, இகுதரும் கண்ணீர் துடையா – wiping the dropping tears, கவிழ்ந்து நிலன் நோக்கி  – bends and looks at the ground, அன்ன இடும்பை பல செய்து – causing such pain to her, தன்னை வினவுவார்க்கு ஏதில சொல்லி – replying unsuitably to those who ask her, கனவு போல் – like a dream, தெருளும் மருளும் மயங்கி வருபவள் – she comes with clarity and bewilderment and confusion, கூறுப கேளாமோ சென்று – let us go and listen to what she says, எல்லா – hey you, நீ என் அணங்கு உற்றனை – what are you afflicted with, யார் நின் இது செய்தார் – who did this to you,

நின் உற்ற அல்லல் உரை என என்னை வினவுவீர் – you ask me to tell you about my sorrow, தெற்றெனக் கேண்மின் – listen clearly, ஒருவன் – a man,  குரல் கூந்தால் – O one with thick hair, என் உற்ற எவ்வம் நினக்கு யான் உரைப்பனை – let me tell you my affliction, தங்கிற்று என் இன் உயிர் – my sweet life stayed, என்று மருவு ஊட்டி மாறியதன் கொண்டு – since he caused me to become passionate, எனக்கு மருவு உழிப் பட்டது என் நெஞ்சு – my heart that is passionate is in distress,

எங்கும் தெரிந்து அது கொள்வேன் அவன் உள் வழி.- I will search for him everywhere and find out where he is, பொங்கு இரு முந்நீர் அகம் எல்லாம் நோக்கினை – you look at the earth with its vast raging ocean, திங்கள் உள் தோன்றி இருந்த குறு முயால் – the little hare that appears inside the moon, எம் கேள் இதன் அகத்து உள்வழிக் காட்டீமோ – won’t you reveal the place where my lover is, காட்டீயாய் ஆயின் – if you don’t show, கத நாய் கொளுவுவேன் – I will instigate dogs with rage to attack you, வேட்டுவர் உள் வழிச் செப்புவேன் – I will go and tell hunters, ஆட்டி மதியொடு பாம்பு மடுப்பேன் – I will have a snake swallow the moon with you, மதி திரிந்த – intelligence distorted, என் அல்லல் தீராய் எனின் – if you do not end my distress, if you do not remove my sorrow,

என்று ஆங்கே உள் நின்ற எவ்வம் உரைப்ப – as I tell you about my inner agony, மதியொடு வெள் மழை ஓடிப் புகுதி – you hide between white clouds along with the moon, சிறிது என்னைக் கண்ணோடினாய் போறி நீ – you are leaving without a little concern for me,

நீடு இலைத் தாழைத் துவர் மணல் கானல் உள் ஓடுவேன் – I will run between the thālai  trees with long leaves in the red/dry sand in the seashore grove, thālai  trees, Pandanus odoratissimus, ஓடி ஒளிப்பேன் – I will run and hide, பொழில் தொறும் நாடுவேன் – I will go to all the groves and search, கள்வன் கரந்து இருக்கற்பாலன் கொல் – thinking that the thief is hiding there, ஆய் பூ அடும்பின் அலர் கொண்டு – with the pretty flowers of adumpu, Ipomoea pes caprae, உதுக் காண் – look here, எம் கோதை புனைந்த வழி – this is where he made me a garland, உதுக் காண் – look here, சாஅய் மலர் காட்டி – showing the delicate flowers, சால்பு இலான் – one with no honor, யாம் ஆடும் பாவை கொண்டு ஓடியுழி – he ran away with the doll I played with, உதுக் காண் – look here, தொய்யில் பொறித்த வழி – this is where he made thoyyil designs on me, உதுக் காண் – look here, தையால் தேறு எனத் தேற்றி – he said ‘O young woman! Be assured’ and consoled, அறன் இல்லான் – one who is not righteous, பைய முயங்கியுழி – he embraced me gently,

அளிய என் உள்ளத்து – in my pitiful mind, உயவுத் தேர் ஊர்ந்து – distress spreading, விளியா நோய் செய்து – gave me this disease that cannot be healed, இறந்த – left, அன்பு இல் அவனை – the man without kindness, தெளிய – to see clearly, விசும்பினும் ஞாலத்து அகத்தும் வளியே – wind that blows in the sky and earth and everywhere,  எதிர்போம் – let us face him, பல கதிர் ஞாயிற்று ஒளி உள் வழி எல்லாம் சென்று – go on all the paths where the rays of the sun go, முனிபு – hating, எம்மை உண்மை நலன் உண்டு ஒளித்தானைக் காட்டீமோ – won’t you show me the one who took my virtue/beauty and hid, காட்டாயேல் – if you do not show, மண்ணகம் எல்லாம் ஒருங்கு சுடுவேன் என் கண்ணீர் அழலால் தெளித்து – I will burn the entire earth fully with my sprinkled tears,

பேணான் துறந்தானை நாடும் இடம் விடாய் ஆயின் – if you don’t bring the one who abandoned me without caring, பிறங்கு இரு முந்நீர் – large roaring ocean, வெறு மணல் ஆகப் புறம் காலின் போக இறைப்பேன் – I will drain all your water with my feet and make you be just sand, முயலின் – if I make an effort, அறம் புணை ஆகலும் உண்டு – righteousness will become my raft, துறந்தானை நாடித் தருகிற்பாய் ஆயின் – if you bring back the one who abandoned, நினக்கு ஒன்று பாடுவேன் – I will sing a song for you, என் நோய் உரைத்து – describing my affliction, புல்லிய கேளிர் புணரும் பொழுது உணரேன் – when I united with my lover I was not aware,  எல்லி ஆக எல்லை என்று ஆங்கே பகல் முனிவேன் – I hated days wanting them to be nights, எல்லிய காலை இரா முனிவேன் – I hated nights when it became dark, யான் உற்ற அல்லல் களைவார் இலேன் – now there is nobody to remove my anguish,

ஓஒ கடலே – O ocean, தெற்றெனக் கண் உள்ளே தோன்ற – appearing clearly inside my eyes, இமை எடுத்துப் பற்றுவேன் என்று யான் விழிக்கும் கால் – when I wake up trying to seize him with my eyelids, மற்றும் என் நெஞ்சத்து உள் ஓடி ஒளித்து ஆங்கே துஞ்சா நோய் செய்யும்  – he then runs into my heart and hides and causes sleepless distress to me, அறன் இல் அவன் – the man without righteousness,

ஓஒ கடலே – O ocean, ஊர் தலைக்கொண்டு கனலும் கடும் தீ உள் நீர் பெய்த காலே – when water is poured on the hot fire that grips the town, சினம் தணியும் – its rage will get reduced, மற்று இஃதோ ஈரம் இல் கேள்வன் உறீஇய காமத் தீ நீர் உள் புகினும் சுடும் – the passion fire lit by my lover with no kindness will be hot even if it enters into water,

ஓஒ கடலே – O ocean, எற்றம் இலாட்டி என் ஏமுற்றாள் என்று –  that I am with no strength and crazy,  இந் நோய் –with this disease,

உற்று அறியாதாரோ நகுக – let those who don’t know about it laugh, நயந்து – desiring, ஆங்கே – there, இற்றா அறியின் – had I known this, முயங்கலேன் – I would not have embraced, மற்று என்னை அற்றத்து இட்டு – causing me ruin, ஆற்று அறுத்தான் மார்பு – the chest of the man who abandoned me not reducing my agony,

ஆங்கு கடலொடு புலம்புவோள் – one who cries to the ocean there, கலங்கு அஞர் தீர – for confusing sorrow to end, கெடல் அரும் காதலர் துனைதர – her perfect lover came in haste,  பிணி நீங்கி – sorrow left, அறன் அறிந்து ஒழுகும் அங்கணாளனை – about those who are righteous who live by justice, திறன் இலார் எடுத்து தீ மொழி எல்லாம் – all the evil words uttered by wicked people, நல் அவைஉள் படக் கெட்டாங்கு – like they are ruined in a fine court, இல்லாகின்று அவள் ஆய் நுதல் பசப்பே – the pallor on her pretty forehead vanished

145

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

துனையுநர் விழைதக்க சிறப்பு போல் கண்டார்க்கு
நனவினுள் உதவாது நள்ளிருள் வேறு ஆகும்
கனவின் நிலையின்றால் காமம் ஒருத்தி
உயிர்க்கும் உசாஅம் உலம்வரும் ஓவாள்
கயல் புரை உண்கண் அரிப்ப அரி வாரப்
பெயல் சேர் மதி போல வாள் முகம் தோன்ற
பல ஒலி கூந்தலாள் பண்பு எல்லாம் துய்த்துத்
துறந்தானை உள்ளி அழூஉம் அவனை
மறந்தாள் போல் ஆலி நகூஉம் மருளும்
சிறந்த தன் நாணும் நலனும் நினையாது
காமம் முனைஇயாள் அலந்தாள் என்று எனைக் காண
நகான்மின் கூறுவேன் மாக்காள் மிகாஅது
மகளிர் தோள் சேர்ந்த மாந்தர் துயர் கூர நீத்தலும்
நீள் சுரம் போகியார் வல்லை வந்து அளித்தலும்
ஊழ் செய்து இரவும் பகலும் போல் வேறு ஆகி
வீழ்வார் கண் தோன்றும் தடுமாற்றம் ஞாலத்துள்
வாழ்வார்கட்கு எல்லாம் வரும்

தாழ்பு துறந்து தொடி நெகிழ்த்தான் போகிய கானம்
இறந்து எரி நையாமல் பாஅய் முழங்கி
வறந்து என்னை செய்தியோ வானம் சிறந்த என்
கண்ணீர்க் கடலால் கனை துளி வீசாயோ
கொண்மூ குழீஇ முகந்து

நுமக்கு எவன் போலுமோ ஊரீர் எமக்கும் எம்
கண் பாயல் கொண்டு உள்ளாக் காதலவன் செய்த
பண்பு தர வந்த என் தொடர் நோய் வேது
கொள்வது போலும் கடும் பகல் ஞாயிறே
எல்லா கதிரும் பரப்பிப் பகலொடு
செல்லாது நின்றீயல் வேண்டுவல் நீ செல்லின்
புல்லென் மருள் மாலைப் போழ்து இன்று வந்து என்னைக்
கொல்லாது போதல் அரிதால் அதனொடு யான்
செல்லாது நிற்றல் இலேன்

ஒல்லை எம் காதலர்க் கொண்டு கடல் ஊர்ந்து காலை நாள்
போதரின் காண்குவேன் மன்னோ பனியொடு
மாலைப் பகை தாங்கி யான்
இனியன் என்று ஓம்படுப்பல் ஞாயிறு இனி
ஒள் வளை ஓடத் துறந்து துயர் செய்த
கள்வன் பால் பட்டன்று ஒளித்து என்னை உள்ளி
பெருங் கடல் புல்லெனக் கானல் புலம்ப
இருங் கழி நெய்தல் இதழ் பொதிந்து தோன்ற
விரிந்து இலங்கு வெண் நிலா வீசும் பொழுதினான்
யான் வேண்டு ஒருவன் என் அல்லல் உறீஇயான்
தான் வேண்டுபவரோடு துஞ்சும் கொல் துஞ்சாது
வானும் நிலனும் திசையும் துழாவும் என்
ஆனா படர் மிக்க நெஞ்சு

ஊரவர்க்கு எல்லாம் பெரு நகை ஆகி என்
ஆர் உயிர் எஞ்சும்மன் அங்கு நீ சென்றீ
நிலவு உமிழ் வான் திங்காள் ஆய் தொடி கொட்ப
அளி புறம் மாறி அருளான் துறந்த அக்
காதலன் செய்த கலக்குறு நோய்க்கு ஏதிலார்
எல்லாரும் தேற்றர் மருந்து

வினைக் கொண்டு என் காம நோய் நீக்கிய ஊரீர்
எனைத்தானும் எள்ளினும் எள்ளலன் கேள்வன்
நினைப்பினும் கண் உள்ளே தோன்றும் அனைத்தற்கே
ஏமராது ஏமரா ஆறு

கனை இருள் வானம் கடல் முகந்து என் மேல்
உறையொடு நின்றீயல் வேண்டும் ஒருங்கே
நிறை வளை கொட்பித்தான் செய்த துயரால்
இறை இறை பொத்திற்றுத் தீ

எனப் பாடி
நோய் உடை நெஞ்சத்து எறியா இனைபு ஏங்கி
யாவிரும் எம் கேள்வன் காணீரோ என்பவட்கு
ஆர்வுற்ற பூசற்கு அறம் போல எய் தந்தார்
பாயல் கொண்டு உள்ளாதவரை வரக் கண்டு
மாயவன் மார்பில் திருப் போல் அவள் சேர
ஞாயிற்று முன்னர் இருள் போல மாய்ந்தது என்
ஆய் இழை உற்ற துயர்

145

What the heroine and the onlookers said

Heroine to the onlookers:

All of you say about me,

“Love is more unstable than dreams that

occur at midnight, which do not help one in

reality.  It is like the splendor some seek in haste.

A young woman sighs with great sorrow without

stopping, her carp-like, kohl-rimmed eyes drop

streams of tears, and her bright face appears like

the moon amidst clouds.  The girl with thick hair

has abandoned all her modesty, thinks about her

lover who left her, cries, laughs loudly like

she has forgotten him, bitter with distress.”

 

Do not laugh at me saying these!  Let me tell you

briefly, O people!  The actions of men who leave after

uniting with their women, who then return in haste

to shower their love, are like night and day, causing

confusion to those who are in love.  It will happen

to everybody who is in this world.

 

Heroine to the sky:

O sky!  The forest, where the one who caused my

bangles to loosen has gone, is parched with heat.

What are you doing?  Won’t your clouds absorb my

tears that are like an ocean, and rain down with

thunder so that he will not suffer in heat?

 

Heroine to the onlookers:

O people of this town!  How do you feel it yourselves?

The pain caused by my lover who has left, robbing

me of my sleep, and my constant disease is like the

scorching heat.

 

Heroine to the sun:

O hot sun!  I am pleading with you to stay with all

your rays and not leave at the end of the day.  If you

leave, it will be rare if this dull evening time will not kill

me.  I don’t have the ability to protect my life.

 

Will I see my lover in the morning as you bring him in

haste crawling on the ocean?  Handling the pain of this

evening time makes me think that he is not a sweet man.

O sun!  You are hiding like the thief who abandoned me,

causing my bright bangles to run.  Considering my pain,

the ocean is lonely, the seashore grove is dull, and the

waterlilies in the vast backwaters have closed.

 

When the bright moon spreads its beams, my heart

that suffers endlessly is unable to sleep, since the one who

I desire has given me pain, and it searches for him in the

sky, land and in all directions.

 

Heroine to the moon:

O moon in the sky that shines brightly!  Will my life, that

has become a great joke for those in town, survive?  Will

you go and tell him?  The one without graces has caused

my bangles to whirl.  Others do not know the cure for this

terrible disease caused by him.

 

Heroine to the onlookers:

O townspeople who have worked to remove my affliction!

Even if you ridicule, my lover does not ridicule me.  He

appears in my eyes when I think about him, but I am

without protection.

 

Heroine to the clouds:

O pitch dark clouds!  You should drink water from the ocean,

and pour unceasing rain on me suffering with passion

fire from joint to joint, lit by the one who caused my bangles

to whirl together.

 

Onlooker:

She sang and beat her afflicted heart.  She longed for him,

asking, “Have you see my lover?”  Like justice to one who

struggles, he arrived, the one who made her lose her sleep

not thinking about her.  She embraced him, appearing like

Thirumakal on Thirumāl’s chest.  The sorrow of the woman

with pretty jewels vanished like darkness that vanishes

when the sun arrives.

Meanings:  துனையுநர் விழைதக்க சிறப்பு போல் – like the splendor sought by some in haste, கண்டார்க்கு – those who saw, நனவினுள் உதவாது – not helping in reality, நள்ளிருள் – at midnight, வேறு ஆகும் – becomes different, கனவின் நிலையின்றால் – more unstable than dreams, காமம் – passion, love, ஒருத்தி உயிர்க்கும் – a woman sighs, உசாஅம் உலம் வரும் – with great sorrow, ஓவாள் – she does not stop, கயல் புரை உண்கண் – carp-fish-like  kohl-lined eyes, Cyprinus fimbriatus, அரிப்ப அரி வாரப்பெயல் –tears stream down, சேர் மதி போல வாள் முகம் தோன்ற – her bright face appearing like the moon that reached (the clouds), பல ஒலி கூந்தலாள் – woman with thick hair, பண்பு எல்லாம் – all good qualities,  துய்த்து – enjoying, துறந்தானை உள்ளி – thinking about the one who abandoned, அழூஉம் – cries, அவனை மறந்தாள் போல் ஆலி நகூஉம் – she laughs loudly like she forgot him, மருளும் – is confused, சிறந்த தன் நாணும் நலனும் நினையாது – not thinking about her great modesty or virtue, காமம் முனைஇயாள் அலந்தாள் என்று – one bitter with love who is suffering, எனைக் காண நகான்மின் – do not laugh on seeing me, கூறுவேன் மாக்காள் – let me tell you people, மிகாஅது – briefly, மகளிர் தோள் சேர்ந்த மாந்தர் துயர் கூர நீத்தலும் – leave causing women who united with them to suffer in agony, நீள் சுரம் போகியார் வல்லை வந்து அளித்தலும் – those who went to the vast wasteland coming fast and being kind, ஊழ் செய்து – happens forever, இரவும் பகலும் போல் வேறு ஆகி – different like night and day, வீழ்வார் கண் தோன்றும் தடுமாற்றம் – the confusion that appears in those who fall in love, ஞாலத்துள் வாழ்வார்கட்கு எல்லாம் வரும் – it will come to all those who live in this world,

தாழ்பு துறந்து தொடி நெகிழ்த்தான் போகிய கானம் – the forest where the one who caused my bangles to loosen went, இறந்து – left, எரி – heat, நையாமல் – not feeling sad, பாஅய் – spread, முழங்கி – roaring, வறந்து – parched, என்னை செய்தியோ – what are you doing, வானம் – sky, சிறந்த என் கண்ணீர்க் கடலால் – with my abundant ocean of tears, கனை துளி வீசாயோ – won’t you drop heavy showers, கொண்மூ குழீஇ –  with your clouds together, முகந்து – absorb,

நுமக்கு எவன் போலுமோ – how is it to you,  ஊரீர் –  O townspeople, எமக்கும் எம் கண் பாயல் கொண்டு – my eyes are unable to sleep, உள்ளாக் காதலவன் செய்த பண்பு தர வந்த – given by my lover who does not think about me, என் தொடர் நோய் – my constant disease, வேது கொள்வது போலும் – is like attaining heat,

கடும் பகல் – hot daytime, ஞாயிறே – O sun, எல்லா கதிரும் பரப்பி – spreading all your rays, பகலொடு செல்லாது நின்றீயல் வேண்டுவல் – I am pleading with you to stay and not go with the day, நீ செல்லின் – if you go, புல்லென் மருள் மாலைப் போழ்து இன்று வந்து என்னைக் கொல்லாது போதல் அரிதால் – since it will be rare if this dull evening time does not come and kill me, அதனொடு யான் செல்லாது நிற்றல் இலேன்  – I don’t have the ability to face it without going,

ஒல்லை எம் காதலர்க் கொண்டு – rapidly bringing my lover, கடல் ஊர்ந்து – crawling on the ocean, காலை நாள் போதரின் காண்குவேன் மன்னோ – will I see when you come in the morning, பனியொடு மாலைப் பகை தாங்கி – bearing the anger of the cold evening, யான் இனியன் என்று ஓம்படுப்பல் – I cannot think of him as sweet, ஞாயிறு – O sun, இனி – now, ஒள் வளை ஓடத் துறந்து துயர் செய்த கள்வன் பால் பட்டன்று ஒளித்து – hiding like the thief who abandoned me causing my bright bangles to run, என்னை – me, உள்ளி – thinking about it, பெரும் கடல் புல்லென – the large ocean dull, கானல் புலம்ப – the seashore grove is lonely, இருங் கழி நெய்தல் இதழ் பொதிந்து தோன்ற – the waterlilies in the huge/dark backwaters appeared to have closed, விரிந்து இலங்கு வெண் நிலா வீசும் பொழுதினான் – when the bright white moon spreads its light, யான் வேண்டு ஒருவன் – the one I desire, என் அல்லல் உறீஇயான் – the one who caused me distress, தான் வேண்டுபவரோடு – desired one, துஞ்சும் கொல் – will it sleep, துஞ்சாது – without sleeping, வானும் நிலனும் திசையும் துழாவும் – searches in the sky and land and in all directions, என் ஆனா படர் மிக்க நெஞ்சு – my heart which suffers endlessly,

ஊரவர்க்கு எல்லாம் பெரு நகை ஆகி – have become a great joke for those in town, என் ஆர் உயிர் எஞ்சும் – will my life survive, மன் – an asai, an expletive, அங்கு நீ சென்றீ – you must go there, நிலவு உமிழ் வான் திங்காள் – O moon in the sky that shines brightly, ஆய் தொடி கொட்ப – as my beautiful bangles whirl, அளி புறம் மாறி – changed from kindness, அருளான் துறந்த அக் காதலன் – my lover who has abandoned without grace, செய்த கலக்குறு நோய்க்கு – for the distressing disease that he has caused, ஏதிலார் எல்லாரும் – all the others, தேற்றர் மருந்து – they do not tell clearly about the medicine, they do not know about the cure,

வினைக் கொண்டு – with actions, என் காம நோய் நீக்கிய – removed my love disease, ஊரீர் – you townspeople, எனைத்தானும் எள்ளினும் – even if you ridicule me, எள்ளலன் கேள்வன் – my lover does not ridicule, நினைப்பினும் கண் உள்ளே தோன்றும் – when I think about him he appears in my eyes, அனைத்தற்கே – for that, ஏமராது ஏமரா ஆறு – I am without protection,

கனை இருள் வானம் – pitch dark clouds, கடல் முகந்து – drink from the ocean, என் மேல் உறையொடு நின்றீயல் வேண்டும் – you should pour rain on me, ஒருங்கே நிறை வளை கொட்பித்தான் செய்த துயரால் – because of the sorrow caused by the one who made my bangles whirl together, இறை இறை பொத்திற்றுத் தீ  – the fire that has been lit from joint to joint,

எனப் பாடி – singing thus, நோய் உடை நெஞ்சத்து எறியா இனைபு ஏங்கி யாவிரும் – she suffered and beat her diseased heart, எம் கேள்வன் காணீரோ என்பவட்கு – the one who asked ‘have you seen my lover’, ஆர்வுற்ற பூசற்கு அறம் போல – like justice for fights, எய் தந்தார் பாயல் கொண்டு – the man who took away her sleep, உள்ளாதவரை – the man who did not think, வரக் கண்டு – on seeing him arrive, மாயவன் மார்பில் திருப் போல் – like Thirumakal on Thirumāl’s chest, அவள் சேர – she joined him, ஞாயிற்று முன்னர் இருள் போல மாய்ந்தது என் ஆய் இழை உற்ற துயர் – the sorrow of my woman with pretty jewels vanished like darkness that vanishes before the sun

146

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

உரை செல உயர்ந்து ஓங்கிச் சேர்ந்தாரை ஒரு நிலையே
வரை நில்லா விழுமம் உறீஇ நடுக்கு உரைத்து தெறல் மாலை
அரைசினும் அன்பு இன்றாம் காமம் புரை தீர
அன்ன மெல் சேக்கையுள் ஆராது அளித்தவன்
துன்னி அகலத் துறந்த அணியளாய்
நாணும் நிறையும் உணர்கல்லாள் தோள் ஞெகிழ்பு
பேர் அமர் உண்கண் நிறை மல்க அந்நீர் தன்
கூர் எயிறு ஆடி குவி முலை மேல் வார்தர
தேர் வழி நின்று தெருமரும் ஆய் இழை
கூறுப கேளாமோ சென்று

எல் இழாய் எற்றி வரைந்தானை நாணும் மறந்தாள் என்று
உற்றனிர் போல வினவுதிர் மற்று இது
கேட்டீமின் எல்லீரும் வந்து
வறம் தெற மாற்றிய வானமும் போலும்
நிறைந்து என்னை மாய்ப்பது ஓர் வெள்ளமும் போலும்
சிறந்தவன் தூ அற நீப்ப பிறங்கி வந்து
என் மேல் நிலைஇய நோய்

நக்கு நலனும் இழந்தாள் இவள் என்னும்
தக்கவிர் போலும் இழந்திலேன் மன்னோ
மிக்க என் நாணும் நலனும் என் உள்ளமும்
அக்கால் அவன் உழை ஆங்கே ஒழிந்தன
உக்காண் இஃதோ உடம்பு உயிர்க்கு ஊற்று ஆகச்
செக்கர் அம் புள்ளித் திகிரி அலவனொடு யான்
நக்கது பல் மாண் நினைந்து

கரை காணா நோயுள் அழுந்தாதவனைப்
புரை தவ கூறிக் கொடுமை நுவல்வீர்
வரைபவன் என்னின் அகலான் அவனைத்
திரை தரும் முந்நீர் வளாஅகம் எல்லாம்
நிரை கதிர் ஞாயிற்றை நாடு என்றேன் யானும்
உரை கேட்பு உழி எல்லாம் செல்வேன் புரை தீர்ந்தான்
யாண்டு ஒளிப்பான் கொலோ மற்று

மருள் கூர் பிணை போல் மயங்க வெந்நோய் செய்யும்
மாலையும் வந்து மயங்கி எரி நுதி
யாமம் தலை வந்தன்று ஆயின் அதற்கு என் நோய்
பாடுவேன் பல்லாருள் சென்று
யான் உற்ற எவ்வம் உரைப்பின் பலர்த் துயிற்றும்
யாமம் நீ துஞ்சலை மன்
எதிர்கொள்ளும் ஞாலம் துயில் ஆராது ஆங்கண்
முதிர்பு என் மேல் முற்றிய வெந்நோய் உரைப்பின்
கதிர்கள் மழுங்கி மதியும் அதிர்வது போல்
ஓடிச் சுழல்வது மன்

பேர் ஊர் மறுகில் பெருந்துயில் சான்றீரே
நீரைச் செறுத்து நிறைவுற ஓம்புமின்
கார் தலைக்கொண்டு பொழியினும் தீர்வது
போலாது என் மெய் கனலும் நோய்
இருப்பினும் நெஞ்சம் கனலும் செலினே
வருத்துறும் யாக்கை வருந்துதல் ஆற்றேன்
அருப்பம் உடைத்து என்னுள் எவ்வம் பொருத்திப்
பொறி செய் புனை பாவை போல வறிது உயங்கிச்
செல்வேன் விழுமம் உழந்து

என ஆங்கு பாட அருள் உற்று
வறம் கூர் வானத்து வள் உறைக்கு அலமரும்
புள்ளிற்கு அது பொழிந்தாஅங்கு மற்றுத் தன்
நல் எழில் மார்பன் முயங்கலின்
அல்லல் தீர்ந்தன்று ஆய் இழை பண்பே

146

What the onlookers and the heroine said

Onlooker:

Love is more unkindly than an enraged king

who causes his subjects to tremble and brings

distress even to those who lifted themselves to

fame.  This young woman, with anguish, who

stands on the chariot path, whose lover gave her

faultless pleasures on a bed with soft goose feathers

and left her, has abandoned her ornaments, and

does not feel shame or fullness. Her arms have

thinned, and her eyes shed tears that stream down

her sharp teeth to her pointed breasts.  Let us go and

hear what she has to say!

 

Heroine:

You ask me with concern, “Woman of lustrous jewels!

Have you forgotten your shyness, having parted from

your lover who united with you?”

Come and listen to this everybody!  Like the clouds

that cause the earth to be parched, the fine man left

hurting me.  Like an overflowing flood, this passion

disease has come roaring, ruining me.

 

You say, like those with wisdom, that I have lost my

beauty.  I have not lost it.  My shyness, beauty and mind

have gone to him.  I think of the many moments with him.

He said, “Look here!  Look at the red crabs with pretty

spots like chariot wheels who unite as though their

bodies are the springs of life. “

 

You speak ill of my lover who is not caught up in this

disease that does not have an end.  You utter harsh words

about him.  The one who united with me will not go away.

I have requested the sun with myriads of rays to look for

him in all the places near the ocean with waves.  I will go

and look for him wherever there is talk of him.

How can the one who lost his esteem hide from me?

 

Causing me to struggle with confusion, like a panicked doe,

evening that gives affliction came, and night that hurts me

like a flame tip has arrived.  I will go and tell other women

about my distress.  Night that makes people sleep will not

sleep if it hears of my anguish.  If I talk about my ripe

disease, the beams of the moon will become dull and it

will run, roaring and swirling, not letting those on earth

sleep.

 

O wise ones who sleep well in your houses on the streets of

a large town!  Fill me up with water!  Even heavy rains cannot

end the disease that heats up my body.  If I stay here, my

heart burns.  If I go looking for him, my body gets distressed.

Pain is within me like a fort that cannot be destroyed, and I

move around in agony like a created mechanical doll.

 

Onlooker:

As she sang all these, like the parched sky that pours heavy

rain to a thirsting skylark in great distress, he came with

kindness.  She embraced the chest of her handsome man,

and the sorrow of the girl with lovely jewels ended.

Meanings:  உரை செல உயர்ந்து ஓங்கிச் சேர்ந்தாரை – those who lifted themselves to fame, ஒரு நிலையே வரை நில்லா விழுமம் உறீஇ – causing limitless sorrow at one point, நடுக்கு உரைத்து – causing trembling, தெறல் மாலை அரைசினும் – king with angry nature, அன்பு இன்றாம் – no kindness,  காமம் – love, புரை தீர – without fault, அன்ன மெல் சேக்கையுள் ஆராது அளித்தவன் – one who gave endless pleasures on a delicate goose feather bed, துன்னி – close, near, அகல – as he left, துறந்த அணியளாய் – the girl who abandoned her ornaments, நாணும் நிறையும் உணர்கல்லாள் – she does not feel embarrassment and fullness, தோள் ஞெகிழ்பு – arms slimmed, பேர் அமர் உண்கண் – huge calm/warring kohl-lined eyes, நிறை மல்க – tears filled, அந்நீர் தன் கூர் எயிறு ஆடி – tears falling on her sharp teeth, குவி முலை மேல் வார்தர – tears dropping on her pointed breasts, தேர் வழி நின்று – standing on the chariot path, தெருமரும் ஆய் இழை கூறுப கேளாமோ சென்று – let us go and listen to what the distressed girl with pretty/chosen jewels says,

எல் இழாய் – one with lustrous jewels, எற்றி வரைந்தானை நாணும் மறந்தாள் என்று  – whether I have forgotten shyness having parted from my lover I united with, உற்றனிர் போல வினவுதிர் – you ask like you are concerned, மற்று இது கேட்டீமின் எல்லீரும் வந்து – come and listen to this everybody, வறம் தெற மாற்றிய வானமும் போலும் – like the clouds that cause the earth to become parched, நிறைந்து என்னை மாய்ப்பது ஓர் வெள்ளமும் போலும் – like a flood that overflows and kills me, சிறந்தவன் தூ அற நீப்ப – as the fine man left, பிறங்கி வந்து என் மேல் நிலைஇய நோய் – this disease has come upon me roaring,

நக்கு நலனும் இழந்தாள் இவள் என்னும் தக்கவிர் போலும் – you say like those with wisdom that I have lost my beauty/virtue, இழந்திலேன் – I have not lost, மன்னோ  – an asai, an expletive, மிக்க என் நாணும் – my abundant shyness, நலனும் என் உள்ளமும் அக்கால் அவன் உழை ஆங்கே ஒழிந்தன –  my beauty and my mind have gone with him to his place, உக்காண் – look here, இஃதோ – this, உடம்பு உயிர்க்கு ஊற்று ஆக – it is body for life, செக்கர் – red, அம் புள்ளி – pretty spots, திகிரி – chariot wheels, அலவனொடு – with crabs, யான் நக்கது – my laughter, பல் மாண் நினைந்து – thinking of many nice things,

கரை காணா நோயுள் அழுந்தாதவனை – one who is not caught up in this disease without end, புரை – greatness, தவ – reducing, கூறிக் கொடுமை நுவல்வீர் – you are uttering harsh words, வரைபவன் என்னின் – since he has united with me, அகலான் – he will not go away, அவனைத் திரை தரும் முந்நீர் வளாஅகம் எல்லாம் நிரை கதிர் ஞாயிற்றை நாடு என்றேன் – I have requested the sun with myriads of rays to look for him in the countries with ocean with waves, யானும் உரை கேட்பு உழி எல்லாம் செல்வேன் – I will go the places where I hear about him, புரை தீர்ந்தான் யாண்டு ஒளிப்பான் கொலோ மற்று – how can the one who lost his esteem hide from me,

மருள் கூர் பிணை போல் – like a panicked doe, மயங்க – confused, வெந்நோய் செய்யும் மாலையும் வந்து மயங்கி – evening that causes painful affliction came, எரி நுதி – flame tip, யாமம் தலை வந்தன்று – night came,  ஆயின் அதற்கு என் நோய் பாடுவேன் – I will sing to it my disease, பல்லாருள் சென்று யான் உற்ற எவ்வம் உரைப்பின் – I will go to many places and talk about my sorrow, பலர்த் துயிற்றும் யாமம் – night that causes many to sleep, நீ துஞ்சலை – you are not sleeping, மன் – an asai, an expletive, எதிர்கொள்ளும் ஞாலம் துயில் ஆராது – the world not getting enough sleep, ஆங்கண் – there, முதிர்பு என் மேல் முற்றிய வெந்நோய் உரைப்பின் – if I talk about the ripe distress disease that I have, கதிர்கள் மழுங்கி மதியும் அதிர்வது போல் ஓடிச் சுழல்வது – the beams of the moon will dull and run with sounds and swirl, மன் – an asai, an expletive,

பேர் ஊர் மறுகில் – on the streets of the big town, பெரும் துயில் சான்றீரே – O wise ones who sleep well, நீரைச் செறுத்து நிறைவுற ஓம்புமின் – protect me filling me up with water, கார் தலைக்கொண்டு பொழியினும்  – even if the rain pours heavily, தீர்வது போலாது – it will not end, என் மெய் கனலும் நோய் – the disease that heats my body, இருப்பினும் நெஞ்சம் கனலும் – my heart burns, செலினே வருத்துறும் யாக்கை வருந்துதல் ஆற்றேன் – if I go looking for him my body is distressed, அருப்பம் உடைத்து – it has a fort, என்னுள் எவ்வம் பொருத்திப் – with sorry within me , பொறி செய் புனை பாவை போல – like a mechanical doll that is made, வறிது உயங்கிச் செல்வேன் – I move around with distress, விழுமம் உழந்து – caught up in agony,

என ஆங்கு பாட – as she sang these, அருள் உற்று – with kindness, வறம் கூர் வானத்து வள் உறைக்கு – heavy rain from the dry sky, அலமரும் புள்ளிற்கு அது பொழிந்தாஅங்கு – like it rained for a skylark that is struggling, மற்றுத் தன் நல் எழில் மார்பன் முயங்கலின் – when she embraced the chest of her handsome man, அல்லல் தீர்ந்தன்று ஆய் இழை பண்பே – the sorrow of the girl with pretty jewels ended

147

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

ஆறு அல்ல மொழி தோற்றி அற வினை கலக்கிய
தேறு கள் நறவு உண்டார் மயக்கம் போல் காமம்
வேறு ஒரு பாற்று ஆனது கொலோ சீறடிச்
சிலம்பு ஆர்ப்ப இயலியாள் இவள் மன்னோ இனி மன்னும்
புலம்பு ஊரப் புல்லென்ற வனப்பினாள் விலங்கு ஆக
வேல் நுதி உற நோக்கி வெயில் உற உருகும் தன்
தோள் நலம் உண்டானைக் கெடுத்தாள் போல் தெருவில் பட்டு
ஊண் யாதும் இலள் ஆகி உயிரினும் சிறந்த தன்
நாண் யாதும் இலள் ஆகி நகுதலும் நகூஉம் ஆங்கே
பெண்மையும் இலள் ஆகி அழுதலும் அழூஉம் தோழி ஓர்
ஒண்ணுதல் உற்றது உழைச் சென்று கேளாமோ

இவர் யாவர் ஏமுற்றார் கண்டீரே ஓஒ
அமையும் தவறு இலீர் மன் கொலோ நகையின்
மிக்க தன் காமமும் ஒன்று என்ப அம் மா
புது நலம் பூ வாடி அற்று தாம் வீழ்வார்
மதி மருள நீத்தக்கடை

என்னையே மூசிக் கதுமென நோக்கன்மின் வந்து
கலைஇய கண் புருவம் தோள் நுசுப்பு ஏஎர்
சில மழை போல் தாழ்ந்து இருண்ட கூந்தல் அவற்றை
விலை வளம் மாற அறியாது ஒருவன்
வலை அகப்பட்டது என் நெஞ்சு

வாழிய கேளிர்
பலவும் சூள் தேற்றத் தெளித்தவன் என்னை
முலை இடை வாங்கி முயங்கினன் நீத்த
கொலைவனைக் காணேன் கொல் யான்
காணினும் என்னை அறிதிர் கதிர் பற்றி
ஆங்கு எதிர் நோக்குவன் ஞாயிறே    எம் கேள்வன்
யாங்கு உளன் ஆயினும் காட்டீமோ காட்டாயேல்
வானத்து எவன் செய்தி நீ

ஆர் இருள் நீக்கும் விசும்பின் மதி போல
நீர் உள்ளும் தோன்றுதி ஞாயிறே அவ்வழித்
தேரை தினப்படல் ஓம்பு

நல்கா ஒருவனை நாடி யான் கொள்வனை
பல் கதிர் சாம்பிப் பகல் ஒழியப் பட்டீமோ
செல் கதிர் ஞாயிறே நீ

அறாஅல் இன்று அரி முன்கைக் கொட்கும்
பறாஅப் பருந்தின் கண் பற்றிப் புணர்ந்தான்
கறாஅ எருமைய காடு இறந்தான் கொல்லோ
உறாஅத் தகை செய்து இவ் ஊர் உள்ளான் கொல்லோ
செறாஅது உளன் ஆயின் கொள்வேன் அவனைப்
பெறாஅது யான் நோவேன் அவனை என் காட்டிச்
சுறாஅக் கொடியான் கொடுமையை நீயும்
உறாஅ அரைச நின் ஓலைக் கண் கொண்டீ
மறாஅ அரைச நின் மாலையும் வந்தன்று
அறாஅ தணிக இந்நோய்
தன் நெஞ்சு ஒருவற்கு இனைவித்தல் யாவர்க்கும்
அன்னவோ காம நின் அம்பு

கையாறு செய்தானைக் காணின் கலுழ் கண்ணால்
பையென நோக்குவேன் தாழ் தானை பற்றுவேன்
ஐயம் கொண்டு என்னை அறியான் விடுவானேல்
ஒய் எனப் பூசல் இடுவேன் மன் யான் அவனை
மெய் ஆகக் கள்வனோ என்று

வினவன்மின் ஊரவிர் என்னை எஞ்ஞான்றும்
மடாஅ நறவு உண்டார் போல மருள
விடாஅது உயிரொடு கூடிற்று என் உண்கண்
படாஅமை செய்தான் தொடர்பு

கனவினான் காணிய கண்படா ஆயின்
நனவினான் ஞாயிறே காட்டாய் நீ ஆயின்
பனை ஈன்ற மா ஊர்ந்து அவன் வரக் காமன்
கணை இரப்பேன் கால் புல்லிக்கொண்டு

என ஆங்கு
கண் இனைபு கலுழ்பு ஏங்கினள்
தோள் ஞெகிழ்பு வளை நெகிழ்ந்தனள்
அன்னையோ எல்லீரும் காண்மின் மடவரல்
மெல் நடை பேடை துனை தரத் தன் சேர்ந்த
அன்ன வான் சேவல் புணர்ச்சி போல் ஒண்ணுதல்
காதலன் மன்ற அவனை வரக் கண்டு ஆங்கு
ஆழ் துயரம் எல்லாம் மறந்தனள் பேதை
நகை ஒழிந்து நாணு மெய் நிற்ப இறைஞ்சி
தகை ஆகத் தையலாள் சேர்ந்தாள் நகை ஆக
நல் எழில் மார்பன் அகத்து

147

What the onlookers said

Onlooker:

Hasn’t love become different, like the

giddiness of those who drink liquor, whose

words are unjust and acts are not righteous?

She walks with jingling anklets on her small

feet.  Great sorrow gripping her, she has lost

her beauty.  With looks that appear to be

touched by spear tips, she melts in the sun.

She goes on the street like she lost her lover who

enjoyed her arms.  She has forgone eating.

Without modesty that is dearer than her life,

she laughs a lot.  Losing her feminine nature,

she cries and cries.

My friend!  Let us go to the young woman with

a bright forehead and listen to her anguish!

 

Heroine to onlookers:

Who are they?  O!  O!  You who have seen one

who has lost her mind!  Has nothing wrong

ever happened to you?  They say that love with

laughter is one of the ways.  When abandoned,

the flower-like beauty of women gets ruined,

and their intelligence is lost.

 

You are swarming me and looking at me.  My

heart got caught in the net of a man who does

not know the worth of my eyes, eyebrows, arms,

waist and cloud-like, low hanging hair.

 

May you live long, friends!  He convinced me with

his promises, embraced me holding my breasts,

and then abandoned me.  Will I see that

murderous man again?  Even if I find him, you

will now know my happy state.

 

Heroine to the sun:

O sun!  With the help of your rays, won’t you

show where my lover is?  If you don’t, of what

use are you in the sky?  You appear in water like

the moon in the sky that dispels pitch darkness.

Protect yourself from the toads there that will

eat you as food!

 

O sun!  For me to catch the one who left without

kindness, do not fold your rays and end the day.

 

He held my delicate wrist with whirling bangles

that don’t fall, and united with me.  Did he go to

the forest with buffaloes that are not milked?  Or,

did he do something and hid himself right here in

this town?  I will accept him without being upset.

If I don’t get him, I will be hurt.

 

Heroine to Death:

 

You are a just ruler who does not take sides.

You write in your palm book about Kāman with a

shark flag who brought my lover to me. Do not

punish him.  O unfailing king!  Your evening has

arrived.  Let this non-stopping disease be reduced!

 

Heroine to Kāman:

O Kāman!  Does your arrow cause the same pain to

all women?

 

Heroine to onlookers:

If I see the man who caused me distress, I will look

at him with teary eyes.  I will hold on to his

low-hanging clothing.  Doubting our relationship,

if he tries to leave, I will scream loudly.

 

O people of this town!  You ask me whether he is the

thief who stole my heart.  The relationship with him

has given sleeplessness to my eyes and I am bound

with him for life, giddy like one who drinks liquor

everyday from a large earthen pot.

 

Heroine to the sun:

If I don’t see him in my dream because my eyes don’t

sleep, O sun, and if you don’t show him in flesh, for

him to ride a palmyra stem to come to me, I will hold

on to the legs of Kāman and plead for his arrow.

 

Onlooker:

And there, the young woman who pined and shed

tears from her eyes, whose arms thinned and bangles

loosened, O everybody come and see this, the girl with

a bright forehead who had forgotten laughter and stood

shy, forgot all the anguish and embraced the chest of

her handsome lover, happy like the rapid union of a

white gander with its female of slow walk.

Meanings:  ஆறு அல்ல மொழி – words that are not right, தோற்றி – create, அற வினை கலக்கிய – ruined just acts, தேறு கள் – clear toddy, clear liquor, நறவு உண்டார் மயக்கம் போல் – like the giddiness of those who drank liquor, காமம் வேறு ஒரு பாற்று ஆனது கொலோ –  hasn’t love has become different, சீறடிச் சிலம்பு ஆர்ப்ப இயலியாள் இவள் – she is one who walks as the anklets on her small feet jingle, மன்னோ – an asai,  இனி மன்னும் புலம்பு ஊர – with great sorrow, புல்லென்ற வனப்பினாள் – lost her beauty, விலங்கு ஆக – hindering, வேல் நுதி உற நோக்கி – with looks that appear to have been touched by a spear tip, வெயில் உற உருகும் – melts in the sun, தன் தோள் நலம் உண்டானைக் கெடுத்தாள் போல் – like she lost her lover who enjoyed her beautiful arms, தெருவில் பட்டு – on the street, ஊண் யாதும் இலள் ஆகி – she is without food, உயிரினும் சிறந்த தன் நாண் யாதும் இலள் ஆகி – without great modesty which is better than her life, நகுதலும் நகூஉம் – she laughs a lot, ஆங்கே பெண்மையும் இலள் ஆகி – without feminine nature, அழுதலும் அழூஉம் – she cries and cries, தோழி – my friend, ஓர் ஒள் நுதல் உற்றது உழைச் சென்று கேளாமோ – let us go to the one with bright forehead and listen to what she has been,

இவர் யாவர் – who are they, ஏமுற்றார் கண்டீரே – you who has seen one who is crazy, ஓஒ – O, O, அமையும் தவறு இலீர் மன் கொலோ – has nothing wrong happened to you, have you not made a mistake like this, நகையின் மிக்க  தன் காமமும் ஒன்று என்ப – they say that love with joy is one of the ways, அம் மா புது நலம் பூ வாடி – their lovely beauty faded, அற்று – without, தாம் வீழ்வார் – those who fall in love, மதி மருள – their intelligence confused, நீத்தக்கடை  – when abandoned,

என்னையே மூசி – swarming me, கதுமென – rapidly, நோக்கன்மின் வந்து – you come and look at me, கலைஇய கண் – cloudy eyes, புருவம் – eyebrows, தோள் – arms, நுசுப்பு – waist, ஏஎர் – beautiful, சில மழை போல் தாழ்ந்து இருண்ட கூந்தல் –  dark hair that hangs low like few clouds, அவற்றை விலை வளம் மாற அறியாது – not knowing well the price of, ஒருவன் வலை அகப்பட்டது என் நெஞ்சு – my heart got caught in the net of a man,

வாழிய கேளிர் – may you live long friends, பலவும் சூள் தேற்றத் தெளித்தவன் – he convinced me with many promises, என்னை முலை இடை வாங்கி முயங்கினன் நீத்த கொலைவனைக் காணேன் கொல் – will I see the murderous man who abandoned me after embracing me holding between my breasts, யான் காணினும் – even if I found him, என்னை அறிதிர் – you will not know about me, கதிர் பற்றி – with the help of your rays, ஆங்கு – there, எதிர் நோக்குவன்  – one who looks from across, ஞாயிறே  – O sun,  எம் கேள்வன் யாங்கு உளன் ஆயினும் – wherever my lover is, காட்டீமோ – won’t you show him, காட்டாயேல் – if you do not show, வானத்து எவன் செய்தி நீ – of what use are you in the sky, ஆர் இருள் நீக்கும் விசும்பின் மதி போல – like the moon that removes pitch darkness in the sky, நீர் உள்ளும் தோன்றுதி ஞாயிறே – you appear from the water, or appear in the water, அவ்வழித் தேரை தினப்படல் ஓம்பு  – protect yourself from toads that will eat you,

நல்கா ஒருவனை நாடி யான் கொள்வனை – for me to catch the one who left without kindness, பல் கதிர் சாம்பிப் பகல் ஒழியப் பட்டீமோ – do not fold your rays and end the day, செல் கதிர் ஞாயிறே – O sun that moves! நீ  – you, அறாஅல் இன்று அரி முன்கைக் கொட்கும்  – without falling whirling on my delicate wrists, பறாஅப் பருந்தின் கண் – bangles, பற்றிப் புணர்ந்தான் – held and united, கறாஅ எருமைய காடு இறந்தான் கொல்லோ – did he go to the forest with buffaloes that don’t yield milk, உறாஅத் தகை செய்து இவ் ஊர் உள்ளான் கொல்லோ – is he doing what it takes in this town, செறாஅது உளன் ஆயின் கொள்வேன் – I will accept without getting upset, அவனைப் பெறாஅது யான் நோவேன் – if I don’t get him I will be hurt, அவனை என் காட்டி – showing him to me, சுறாஅக் கொடியான் கொடுமையை – the cruelty of Kāman with a shark flag, நீயும் உறாஅ அரைச – you are a ruler who does not take sides,  நின் ஓலைக் கண் கொண்டீ – with your palm note, மறாஅ – unfailing, அரைச – O ruler, நின் மாலையும் வந்தன்று – your evening has come, அறாஅ – non stopping, தணிக – may it be reduced, இந்நோய் – this disease, தன் நெஞ்சு ஒருவற்கு இனைவித்தல் யாவர்க்கும் அன்னவோ – is the sorrow caused in their hearts the same for all women, காம – O Kāman, நின் அம்பு – your arrow,

கையாறு செய்தானைக் காணின் கலுழ் கண்ணால் பையென நோக்குவேன் – if I see the one who caused me problems, I’ll look at him with my teary eyes, தாழ் தானை பற்றுவேன் – I will hold his low flowing garment, ஐயம் கொண்டு என்னை அறியான் விடுவானேல் – if he tries to leave me with doubts, ஒய் எனப் பூசல் இடுவேன் – I will scream loudly, மன் – an asai, an expletive, யான் அவனை மெய் ஆகக் கள்வனோ என்று வினவன் மின் – if you ask me if he is really the thief who stole my heart, ஊரவிர் – townspeople, என்னை – me, எஞ்ஞான்றும் – every day, மடாஅ நறவு உண்டார் போல – like one who drank liquor from a large earthen pot,  மருள – confused, விடாஅது உயிரொடு கூடிற்று – without leaving mixed with my life, என் உண்கண் படாஅமை செய்தான் தொடர்பு – the relationship with the one who caused my kohl-lines eyes unable to sleep,

கனவினான் காணிய கண்படா ஆயின்- if I don’t see him in my dreams because my eyes don’t sleep,  நனவினான் –  in reality, ஞாயிறே – O sun, காட்டாய் நீ ஆயின் – if you don’t show him, பனை ஈன்ற மா ஊர்ந்து அவன் வர – for him to come on a palmyra stem horse, காமன் கணை இரப்பேன் கால் புல்லிக்கொண்டு – I will hold Kāman’s feet and plead for his arrow,

என ஆங்கு  – and there, கண் இனைபு கலுழ்பு ஏங்கினள் – the one who pined with tears in her eyes, தோள் ஞெகிழ்பு வளை நெகிழ்ந்தனள் – her arms became slim and her bangles became loose, அன்னையோ எல்லீரும் காண்மின் –  everybody see this, மடவரல் – delicate woman, மெல் நடை பேடை துனை தரத் தன் சேர்ந்த அன்ன – like uniting with its female of delicate walk, வான் சேவல் – white gander, புணர்ச்சி போல் – like the union, ஒள் நுதல் காதலன் மன்ற அவனை வரக் கண்டு ஆங்கு ஆழ் துயரம் எல்லாம் மறந்தனள் – the girl with bright forehead forgot all her sorrow on seeing her appearing lover, பேதை நகை ஒழிந்து – the naïve woman has abandoned laughter, நாணு மெய் நிற்ப – stood there shy, இறைஞ்சி – bent, தகை ஆகத் தையலாள் – the esteemed young woman, the beautiful young woman, சேர்ந்தாள் நகை ஆக – she joined happily, நல் எழில் மார்பன் அகத்து – the chest of her fine handsome man

148

கண்டோரும் தலைவியும் சொன்னது

தொல் இயல் ஞாலத்துத் தொழில் ஆற்றி ஞாயிறு
வல்லவன் கூறிய வினை தலை வைத்தான் போல்
கல் அடைபு கதிர் ஊன்றி கண் பயம் கெடப் பெயர
அல்லது கெடுப்பவன் அருள் கொண்ட முகம் போல
மல்லல் நீர்த் திரை ஊர்பு மால் இருள் மதி சீப்ப
இல்லவர் ஒழுக்கம் போல் இருங் கழி மலர் கூம்ப
செல்லும் என் உயிர் புறத்து இறுத்தந்த மருள் மாலை

மாலை நீ
இன்புற்றார்க்கு இறைச்சியாய் இயைவதோ செய்தாய் மன்
அன்புற்றார் அழ நீத்த அல்லலுள் கலங்கிய
துன்புற்றார்த் துயர் செய்தல் தக்கதோ நினக்கு

மாலை நீ
கலந்தவர் காமத்தை கனற்றலோ செய்தாய் மன்
நலங் கொண்டு நல்காதார் நனி நீத்த புலம்பின் கண்
அலந்தவர்க்கு அணங்கு ஆதல் தக்கதோ நினக்கு

மாலை நீ
எம் கேள்வன் தருதல் உம் தருகல்லாய் துணை அல்லை
பிரிந்தவர்க்கு நோய் ஆகிப் புணர்ந்தவர்க்குப் புணை ஆகித்
திருந்தாத செயின் அல்லால் இல்லையோ நினக்கு

என ஆங்கு
ஆய் இழை மடவரல் அவலம் அகல
பாய் இருள் பரப்பினை பகல் களைந்தது போலப்
போய் அவர் மண் வௌவி வந்தனர்
சேய் உறை காதலர் செய் வினை முடித்தே

148

What the heroine and the onlookers said

Heroine:

Performing its duty in this ancient world,

the sun, as though obeying the command of

Kāman, reached the mountains and folded its

rays, ruining the benefit of eyes.  Like the face

of one who ruins evil, the moon rose from the

ocean with huge waves and swept away

darkness.  Like householders,

the flowers in the vast backwaters have

closed.  My life will leave, as this confusing,

painful evening has arrived.

 

O moon!  You helped joyous lovers with desire.

Is it fitting for you to cause distress to those

suffering in sorrow, since their beloved ones

deserted them as they cried?

 

O moon!  You heated the passion of those who

united.  Is it fitting for you to be terror to those

who are writhing in pain, deserted by their

beloved who took away their virtue?

 

O moon!  You have not brought back my lover to

me.  You are not an ally to those separated to

whom you give distress.  You are a raft to those

united.  Other than these imperfect acts, do you

do anything?

 

Onlookers:

And there, for the anguish of the naïve woman with

pretty jewels to be removed, like the sun that removes

the spread darkness, her lover returned from afar,

seizing land and finishing his work.

Meanings:  தொல் இயல் ஞாலத்துத் தொழில் ஆற்றி – performing its duty in this ancient world, ஞாயிறு – the sun, வல்லவன் கூறிய வினை தலை வைத்தான் போல் – as though obeying the command of Kāman, கல் அடைபு கதிர் ஊன்றி – reached the mountains and folded its rays, கண் பயம் கெடப் பெயர – left ruining the benefit of eyes, அல்லது கெடுப்பவன் அருள் கொண்ட முகம் போல – like the face of the gracious one who ruins evil, மல்லல் நீர்த் திரை – huge ocean waves, ஊர்பு மால் இருள் மதி சீப்ப – the moon arose sweeping away darkness, இல்லவர் ஒழுக்கம் போல் – like the behavior of householders, like those who do not have much (‘like householders who don’t have much’, according to commentators – they have interpreted the word இல்லவர் twice with both possible meanings), இருங் கழி மலர் கூம்ப – as flowers in the backwaters close, செல்லும் என் உயிர் – my life will leave, புறத்து இறுத்தந்த மருள் மாலை – pain causing confusing evening time,

மாலை – O evening, நீ இன்புற்றார்க்கு இறைச்சியாய் இயைவதோ செய்தாய் – you helped lovers with desire, மன் – an asai, expletive, அன்புற்றார் அழ நீத்த – beloved ones leaving as they cry, அல்லலுள் கலங்கிய துன்புற்றார்த் துயர் செய்தல் தக்கதோ நினக்கு – is it fitting for you to cause sorrow to those who are distressed and suffering,

மாலை – O evening, நீ கலந்தவர் காமத்தை கனற்றலோ செய்தாய் – you heated the passion of those who united, மன் – an asai, an expletive, நலம் கொண்டு நல்காதார் நனி நீத்த – as their beloved ones left taking their virtue/beauty not showering graces, புலம்பின் கண் அலந்தவர்க்கு – to those who writhe in pain, அணங்கு ஆதல் தக்கதோ நினக்கு – is it fitting for you to be terror,

மாலை – O evening, நீ எம் கேள்வன் தருதல் உம் தருகல்லாய் – you have not brought my lover to me, துணை அல்லை பிரிந்தவர்க்கு – not an ally to those separated, நோய் ஆகி – giving disease, புணர்ந்தவர்க்குப் புணை ஆகி – a raft to those who united, திருந்தாத செயின் அல்லால் இல்லையோ நினக்கு – do you not have anything other than doing these imperfect things,

என ஆங்கு – and so there, ஆய் இழை மடவரல் அவலம் அகல – for the sorrow of the naïve girl with pretty jewels to be removed, பாய் இருள் பரப்பினை பகல் களைந்தது போல – like the sun that removed spread darkness, போய் அவர் மண் வௌவி வந்தனர் – he returned seizing land, சேய் உறை காதலர் – lover who lived far away, செய் வினை முடித்தே – after finishing his work

 

149

தோழி தலைவனிடம் சொன்னது

நிரை திமில் களிறு ஆகத் திரை ஒலி பறை ஆகக்
கரை சேர் புள் இனத்து அம் சிறை படை ஆக
அரைசு கால் கிளர்ந்தன்ன உரவு நீர்ச் சேர்ப்ப கேள்

கற்பித்தான் நெஞ்சு அழுங்க பகர்ந்து உண்ணான் விச்சைக்கண்
தப்பித்தான் பொருளே போல் தமியவே தேயுமால்

ஒற்கத்துள் உதவியார்க்கு உதவாதான் மற்று அவன்
எச்சத்துள் ஆயினும் அஃது எறியாது விடாதே காண்
கேளிர்கள் நெஞ்சு அழுங்கக் கெழுவுற்ற செல்வங்கள்
தாள் இலான் குடியே போல் தமியவே தேயுமால்

சூள் வாய்த்த மனத்தவன் வினை பொய்ப்பின் மற்று அவன்
வாள் வாய் நன்று ஆயினும் அஃது எறியாது விடாதே காண்

ஆங்கு
அனைத்து இனி பெரும அதன் நிலை நினைத்துக் காண்
சினைஇய வேந்தன் எயில் புறத்து இறுத்த
வினை வரு பருவரல் போல
துனை வரு நெஞ்சமொடு வருந்தினள் பெரிதே

149

What the heroine’s friend said to the hero

O lord of the shores with with mighty waves

like a king’s rising army

where rows of boats appear like elephants,

the roars of the waves sound like parai drums,

and flocks of shore birds with pretty wings are

like the warriors!  Listen!

 

If one does not share his food with his teacher

whose heart hurts, like the wealth of one who

has not learned well, he will be ruined alone.

 

If a man does not help those who helped him in

his poverty, and acquires  bountiful wealth,

letting the hearts of his relatives suffer, getting

blame that will not go away for posterity, like

families without effort, he will be ruined alone.

 

If a man makes promises and does not keep them

in his deeds, even if he is skilled with his sword,

the blame will not leave him.

 

As matters are such, O lord, think about the

situation.  She is suffering greatly like those who

are trapped in a fort surrounded by an enraged

king.

Meanings:  நிரை திமில் களிறு ஆகத் – the rows of boats as male elephants, திரை ஒலி பறை ஆக – the sounds of waves as parai drums, கரை சேர் புள் இனத்து அம் சிறை படை ஆக – the bird flocks on the shores with their beautiful wings as the army, அரைசு கால் கிளர்ந்தன்ன – like a king’s army that rose up, உரவு நீர் – mighty waves, சேர்ப்ப – O lord of the ocean, கேள் – listen,

கற்பித்தான் நெஞ்சு அழுங்க – as the heart of one who taught hurts, பகர்ந்து உண்ணான் – does not share and eat, விச்சைக்கண் தப்பித்தான் பொருளே போல் – like the wealth of a man who escaped education, தமியவே தேயுமால் – will be ruined alone,

ஒற்கத்துள் உதவியார்க்கு உதவாதான் – a man who does not help those who helped him in his poverty, மற்று அவன் எச்சத்துள் ஆயினும் அஃது எறியாது விடாதே – it will not go away not hurting for posterity, காண் கேளிர்கள் நெஞ்சு அழுங்கக் – letting the heart of relatives to hurt, கெழுவுற்ற செல்வங்கள் – abundant wealth, தாள் இலான் குடியே போல் – like families without effort,  தமியவே தேயுமால் – will be ruined alone,

சூள் வாய்த்த மனத்தவன் வினை பொய்ப்பின் – if the one who made promises fails, மற்று அவன் வாள் வாய் நன்று ஆயினும் – even if he is skilled with his sword, அஃது எறியாது விடாதே – blame will not leave him, காண் – look,

ஆங்கு அனைத்து இனி பெரும – as things are அதன் நிலை நினைத்துக் காண் – think about the situation , சினைஇய வேந்தன் எயில் புறத்து இறுத்த வினை வரு பருவரல் போல – like the sorrow of those in a fort surrounded by an enemy king with rage, துனை வரு நெஞ்சமொடு வருந்தினள் பெரிதே – with a distressed heart, she is suffering greatly

150

தோழி தலைவியிடம் சொன்னது

அயம் திகழ் நறும் கொன்றை அலங்கல் அம் தெரியலான்
இயங்கு எயில் எயப் பிறந்த எரி போல எவ் வாயும்
கனை கதிர் தெறுதலின் கடுத்து எழுந்த காம்புத் தீ
மலை பரந்து தலைக் கொண்டு முழங்கிய முழங்கு அழல்
மயங்கு அதர் மறுகலின் மலை தலைக்கொண்டென
விசும்பு உற நிவந்து அழலும் விலங்கு அரும் வெம் சுரம்

இறந்து தாம் எண்ணிய எய்துதல் வேட்கையால்
அறம் துறந்து ஆய் இழாய் ஆக்கத்தில் பிரிந்தவர்
பிறங்கு நீர் சடைக் கரந்தான் அணி அன்ன நின் நிறம்
பசந்து நீ இனையையாய் நீத்தலும் நீப்பவோ

கரி காய்ந்த கவலைத்தாய்க் கல் காய்ந்த காட்டு அகம்
வெரு வந்த ஆறு என்னார் விழுப் பொருட்கு அகன்றவர்
உருவ ஏற்று ஊர்தியான் ஒள் அணி நக்கன்ன நின்
உரு இழந்து இனையையாய் உள்ளலும் உள்ளுபவோ

கொதித்து உராய்க் குன்று இவர்ந்து கொடிக் கொண்ட கோடையால்
ஒதுக்கு அரிய நெறி என்னார் ஒண் பொருட்கு அகன்றவர்
புதுத் திங்கள் கண்ணியான் பொன் பூண் ஞான்று அன்ன நின்
கதுப்பு உலறும் கவினையாய் காண்டலும் காண்பவோ

ஆங்கு
அரும் பெறல் ஆதிரையான் அணிபெற மலர்ந்த
பெருந் தண் சண்பகம் போல ஒருங்கு அவர்
பொய்யார் ஆகுதல் தெளிந்தனம்
மை ஈர் ஓதி மட மொழியோயே

150

 What the heroine’s friend said to her

 The sun’s thick rays throw up heat all

around, like that emitted by flames shot by

Sivan wearing a pretty, swaying garland made

with kondrai blossoms from trees flourishing

near water, when he burned the hanging forts.

Bamboo fires rise up fiercely and spread in the

mountains, roaring loudly and burning on the

confusing paths with animals, where flames rise

high and touch the skies in the hot scorching

wasteland.

 

He went there with a desire to attain what was in

his mind, abandoning virtue.  One with beautiful

jewels!  Will he abandon you, the one on a quest

for wealth, who caused you distress and your

complexion like that of Sivan, who hid the full

river in his hair, to be ruined?

 

The one who left on the confusing paths in the

burnt mountain with dried forests, to earn great

wealth, not considering that the paths are fearful,

will he think about you who is suffering, whose

lustrous beauty like that of Sivan who rides on a

bull, has been lost?

 

The one who went on the mountain in summer

with heat from the sun spreading, not considering

that the paths have no resting places, who went for fine

wealth, will he see your hanging, parched hair without

ornaments, that used to look beautiful like Sivan with a

crescent moon and a strand of flowers?

 

My friend of delicate talk with dark oiled hair!  Huge,

cool, champakam flowers, worn by Sivan who is

rare to attain, have blossomed beautifully.  Your

lover will come, since he does not lie.  We understand

this clearly!

Meanings:  அயம் திகழ் – flourishing near water, நறும் கொன்றை – fragrant kondrai flowers, Indian laburnum, golden shower tree, Laburnum flowers, Cassia sophera, அலங்கல் –  swaying, அம் தெரியலான் – one with a lovely garland – Sivan, இயங்கு எயில் எயப் பிறந்த எரி போல – like the shot flame that burnt the three hanging forts, எவ் வாயும் – everywhere, கனை கதிர் தெறுதலின் – due to the scorching heat of the sun’s thick rays, கடுத்து எழுந்த காம்புத் தீ – bamboo fire that rose up with rage, மலை பரந்து – spread in the mountains, தலைக் கொண்டு முழங்கிய முழங்கு – spreading on the mountains and roars,  அழல் – flames, மயங்கு அதர் மறுகலின் – near the confusing path, மலை தலைக்கொண்டென – burning in the mountain, விசும்பு உற – touching the sky, நிவந்து அழலும் – rising flames, விலங்கு – animals, அரும் வெம் சுரம் – harsh wasteland,

இறந்து – left, தாம் எண்ணிய எய்துதல் வேட்கையால் – desiring to attain what one thinks, அறம் துறந்து – abandoning virtue, forgetting virtue, ஆய் இழாய் – O one with pretty jewels, ஆக்கத்தில் பிரிந்தவர் – one who went for wealth, பிறங்கு நீர் சடைக் கரந்தான் அணி அன்ன – like that of the one who hid the full river in his hair, Sivan, நின் நிறம் – your complexion, பசந்து நீ இனையையாய் நீத்தலும் நீப்பவோ – will he abandon you causing you to suffer and get pale,

கரி காய்ந்த – burnt, கவலைத்தாய்  – forked, confusing, கல் – mountain, காய்ந்த காட்டு அகம் – scorched forest, வெரு வந்த ஆறு என்னார் – not considering that the pathis fearful, விழுப் பொருட்கு அகன்றவர் – one who left to earn great wealth, உருவ ஏற்று ஊர்தியான் – one who rides on a bull, Sivan, ஒள் அணி நக்கன்ன – like the bright beauty, நின் உரு இழந்து இனையையாய் – that you have lost your beauty and are in anguish, உள்ளலும் உள்ளுபவோ – will he think about it in his mind,

கொதித்து உராய்க் குன்று இவர்ந்து கொடிக் கொண்ட – that has spread high on the hot mountains from the sun, கோடையால் – due to summer, ஒதுக்கு அரிய நெறி என்னார் – he did not consider that there were no places to rest/hide on the paths, ஒண் பொருட்கு அகன்றவர் – one who went for fine wealth, புதுத் திங்கள் – crescent moon, கண்ணியான் – one with a strand/garland, பொன் பூண் – gold ornaments, ஞான்று அன்ன நின் கதுப்பு உலறும் கவினையாய் காண்டலும் காண்பவோ – will be see your hair hanging low and withered and beauty lost,

ஆங்கு – there, அரும் பெறல் – difficult to attain, ஆதிரையான் – Sivan, அணிபெற மலர்ந்த – blossomed beautifully, பெரும் தண் சண்பகம் போல – like the huge cool champakam flower, ஒருங்கு அவர் பொய்யார் ஆகுதல் – since he totally does not lie, தெளிந்தனம் – we understand, மை – dark, ஈர் ஓதி – wet hair, oiled hair (Nedunalvādai 44 – இரும்பு செய் விளக்கின் ஈர்ந்திரி கொளீஇ), மட மொழியோயே – O one of delicate talk

%d bloggers like this: