தமிழ் உரை – குறுந்தொகை

குறுந்தொகை – தமிழ் உரையுடன்

சிறந்த உரை நூல்கள்:

குறுந்தொகை – உ. வே. சாமிநாத ஐயர்

குறுந்தொகை – பொ. வே. சோமசுந்தரனார்

குறுந்தொகை – இரா.  இராகவையங்கார்

 

 குறிஞ்சித் திணை –  புணர்தலும் புணர்தல் நிமித்தமும்

முல்லைத் திணை – இருத்தலும் இருத்தல் நிமித்தமும்

மருதத் திணை – ஊடலும் ஊடல் நிமித்தமும்

நெய்தற்  திணை – இரங்கலும் இரங்கல் நிமித்தமும்

பாலைத் திணை – பிரிதலும் பிரிதல் நிமித்தமும்

 

குறிஞ்சித் திணையில் அடிக்கடி வரும் சொற்கள்:  Mountain – வரை, மலை, குன்று, Mountain slope – சாரல், Mountain range – அடுக்கம், Millet – ஏனல், தினை,  இறடி, Millet field –  அவணை,  Millet stubble – இருவி, தாள், Millet spikes – குரல் (millet spikes),  Grain stubble – தட்டை and also bamboo rattle to chase parrots, Gadgets to chase parrots – வெதிர், புனை, தட்டை, குளிர், தழல், கவண், தினை, Mountain farmer – புனவன், Mountain dweller –  குறவன், Forest dweller – கானவன், Mountain girl – கொடிச்சி, High platform in the millet field –  கழுது, இதண், மிடை, Chasing parrots –  ஓப்புதல், Fauna – யானை, குரங்கு, மஞ்ஞை (peacock), கிளி,   புலி,  பாம்பு, பன்றி, கேழல் (wild boar), வரை ஆடு, Bee – வண்டு, சுரும்பு, ஞிமிறு, தும்பி,  (mountain goat),  Waterfalls – அருவி, Springs – சுனை, Fruit trees – பலாமரம், சந்தன மரம், வேங்கை மரம், அகில் மரம், மாமரம், Bamboo – பணை, வேய், அமை, உந்தூழ், மூங்கில்,  Flowers –  குறிஞ்சி, குவளை (Blue waterlily), காந்தள் (Glorylily), Honey – தேன், Cloud – மஞ்சு,  மழை (word is used for both cloud and rain),  Rain – பெயல், Wild rice – ஐவனம்

முல்லைத் திணையில் அடிக்கடி வரும் சொற்கள் – புறவு (முல்லை நிலம்), Fauna – இரலை மான், முயல், ஆ (பசு), கன்று, ஆடு, முயல், Rain – மழை, கார், Flowers – முல்லை, காயா, கொன்றை, குருந்தம், தோன்றல், பித்திகம், Chariot – தேர், Charioteer – பாகன், மாரி, Cattle herders – கோவலர், ஆயர் – Flute – குழல்

மருதத் திணையில் அடிக்கடி வரும் சொற்கள்:  Pond – வயல், பழனம், குளம், கயம், பொய்கை, Field – கழனி, Farmers – உழவர், அரிநர், Paddy – நெல், Trees – மாமரம், ஞாழல் மரம், நொச்சி மரம், காஞ்சி மரம்,  மருத மரம், Sugarcane – கரும்பு, Fauna – நீர்நாய் (otter), எருமை, காரான் (buffalo), குருவி, கோழி, சேவல்,  முதலை, களவன் (நண்டு), கொக்கு, வாளை மீன், வாகை மீன், கெண்டை மீன், ஆமை, Flowers – ஆம்பல் தாமரை

நெய்தற் திணையில்  அடிக்கடி வரும் சொற்கள் –   கடல், கடற்கரை, பரதவர், மீன், சுறா, முதலை, திரை (wave), அலை, கானல் (கடற்கரை சோலை),  திமில் (boat), அம்பி (boat), சேரி (settlement) , புன்னை, ஞாழல், Fragrant screwpines – தாழை, கைதல், கைதை,  உப்பு, உமணர் (salt merchant), உப்பங்கழி (salty land), மணல், எக்கர் (மணல் மேடு), அலவன் (நண்டு), அடும்பு (a creeper with beautiful pink flowers), நெய்தல் (blue waterlily), ஆம்பல் (white waterlily), Conch – கோடு, வளை, Fishing net – வலை, Birds – குருகு, நாரை, அன்றில்

பாலைத் திணையில்  அடிக்கடி வரும் சொற்கள்  –  Wasteland/wasteland path அத்தம், சுரம், Path – நெறி, ஆறு, Wasteland tribes – எயினர், Fauna – பல்லி, ஓதி, ஓந்தி (garden lizard), செந்நாய், யானை, புலி,  பாதிரி (summer blooming flower), கள்ளி (cactus), Trees – யா மரம், ஓமை, குரவம், கோங்கு மரம்,  ஞெமை, இருப்பை மரம், வேம்பு, மூங்கில், உகாய், Eagle – கழுகு,  Shallow grave – பதுக்கை,  பரல் கற்கள்

குறுந்தொகை (92 பாடல்கள்) – 2,  4, 5, 6, 7, 8, 9, 12, 13, 14, 16, 18, 19, 20, 23, 25, 28, 29, 30, 31, 32, 38, 40, 41, 42, 44, 47, 49, 50, 58, 68, 69, 75, 80, 84,  92, 95, 98, 107, 108, 111, 124, 130, 135, 138, 139, 144, 148, 150, 151, 152, 153, 170, 173, 182, 184, 196, 201, 202, 205, 209, 210, 212, 217, 218, 221, 223, 229, 237, 249, 258, 263, 269, 283, 288, 290, 301, 306, 310, 315, 330, 335, 345, 362, 365, 369, 370, 390, 392, 397, 399

குறுந்தொகை 2, இறையனார், குறிஞ்சித் திணை – தலைவன் சொன்னது
கொங்கு தேர் வாழ்க்கை அஞ் சிறைத் தும்பி!
காமம் செப்பாது, கண்டது மொழிமோ,
பயி்லியது கெழீஇய நட்பின், மயில் இயல்,
செறி எயிற்று, அரிவை கூந்தலின்
நறியவும் உளவோ? நீ அறியும் பூவே?

கருத்துரை – பூக்களிலே இருக்கின்ற தேனினை ஆராய்ந்து உண்ணும் வாழ்க்கையைப் பெற்ற அழகிய சிறகினைப் பெற்ற வண்டே! நான் இன்புற வேண்டும் என்பதற்காகச் சொல்லாமல், நீ உண்மையாகவே அறிந்து கண்டதைக் கூறுவாயாக. என்றும் என்னோடு பொருந்திய, உரிமை நட்பினைக் கொண்டவள் என் தலைவி.  மயில் போன்ற மென்மையும் நெருக்கமான பற்களும் கொண்ட அவளின் கூந்தலிலே வீசுகின்ற மணத்தைப் போல, நீ அறிந்த மலர்களிலே மணமுடைய மலர்களும் உள்ளனவா?

பதவுரை:   கொங்கு – தேன், தேர் – ஆராய்ந்து, வாழ்க்கை – வாழ்க்கை,  அம் – அழகிய, சிறை – சிறகு, காமம் – (நான்)  இன்புற,  செப்பாது – சொல்லாமல்,  கண்டது – கண்டதை,  மொழிமோ – கூறுவாயாக,  பயி்லியது – என்னோடு முன்பே பொருந்திய, கெழீஇய – உரிமையான, நட்பின் – நட்பினை உடையவளான, மயில்இயல் – மயிலின் தன்மையுடைய,  செறி – நெருக்கமான,  எயிற்று – பற்களும்,  அரிவை – இளம் பெண், கூந்தலின் – கூந்தலின்,  நறியவும் – மணமும்,  உளவோ- உள்ளனவா, நீ – நீ,  அறியும் – அறிந்த,  பூவே-பூக்களிலே

குறுந்தொகை 3, தேவகுலத்தார்,  குறிஞ்சித் திணை  –  தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
நிலத்தினும் பெரிதே, வானினும் உயர்ந்தன்று,
நீரினும் ஆரளவின்றே, சாரல்
கருங்கோல் குறிஞ்சிப் பூக் கொண்டு
பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே.

பொருளுரை:   மலைச் சரிவில் கரிய காம்புகளை உடைய குறிஞ்சிச் செடியின் மலர்களைக் கொண்டு வண்டுகள் சிறப்பான தேனைச் செய்யும் நாட்டையுடைய என் தலைவனொடு நான் செய்த நட்பானது, நிலத்தை விடப் பெரியது, வானத்தை விட உயர்ந்தது, கடலை விட  அளத்தற்கரிய ஆழமுடையது.

பதவுரை:   நிலத்தினும் பெரிதே -நிலத்தை விட பெரியது, வானினும் உயர்ந்தன்று – வானத்தை விட உயர்ந்தது, நீரினும் ஆர் அளவின்றே – கடலை விட அளத்தற்கரிய ஆழமுடையது,  சாரல் – மலைச் சரிவு,  கருங்கோல் குறிஞ்சி – கரிய தண்டையுடைய குறிஞ்சி மலர்,  பூக் கொண்டு – மலர்களைக் கொண்டு,  பெரும் தேன் – நிறையத் தேன், இழைக்கும்  – செய்யும், நாடனொடு நட்பே – நாடனுடைய நட்பு

குறுந்தொகை 4, காமஞ்சேர் குளத்தார், நெய்தற் திணை, தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
நோம் என் நெஞ்சே, நோம் என் நெஞ்சே,
இமை தீய்ப்பன்ன கண்ணீர் தாங்கி,
அமைதற்கு அமைந்த நம் காதலர்,
அமைவிலர் ஆகுதல், நோம் என் நெஞ்சே.

பொருளுரை:   வருந்துகின்றது  என் நெஞ்சு.  வருந்துகின்றது  என் நெஞ்சு.   இமைகளைத் தீயச் செய்யும் என் கண்ணீரைத் துடைத்து  எனக்குப் பொருத்தமாக இருந்த என் காதலர் இப்பொழுது பொருந்தாதவராக ஆகி விட்டார்.  வருந்துகின்றது  என் நெஞ்சு.

பதவுரை:   நோம் என் நெஞ்சே – வருந்தும் என் நெஞ்சு ( ஏ – அசை நிலை), நோம் என் நெஞ்சே – வருந்தும் என் நெஞ்சு, இமை – கண் இமைகள், தீய்ப்பன்ன – சுடுவதைப் போல்,  கண்ணீர் தாங்கி – கண்ணீரைத் துடைத்து, அமைதற்கு அமைந்த – பொருத்தமாக அமைந்த, நம் காதலர் – என்னுடைய காதலர், அமைவிலர் ஆகுதல் –  பொருந்தாதவராய் ஆகியதால், நோம் என் நெஞ்சே – வருந்தும் என் நெஞ்சு

குறுந்தொகை 5, நரிவெரூ உத்தலையார், நெய்தற் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
அது கொல் தோழி காம நோயே,
வதி குருகு உறங்கும் இன் நிழல் புன்னை
உடை திரைத் திவலை அரும்பும் தீ நீர்
மெல்லம் புலம்பன் பிரிந்தெனப்,
பல் இதழ் உண்கண் பாடு ஒல்லாவே?

பொருளுரை:   தோழி! தன்னிடத்தில் தங்கும் குருகுகள் உறங்குவதற்குக் காரணமான இனிய நிழலை உடைய புன்னை மரம் கடல் அலைகளின் நீர்த் திவலையால் அரும்பும் மெல்லிய கடற்கரைத் தலைவன் என்னை விட்டு பிரிந்ததால், பல இதழ்களை உடைய கண்மை இட்ட எனது கண்கள் தூங்க முடியாதவையாக ஆகி விட்டன.  இது தான் காதல் நோயின் தன்மையோ?

பதவுரை:   அது கொல் தோழி –  இந்தத் தன்மை உடையது தானா, காம நோயே – காதல் நோய், வதி குருகு – வாழும் குருகுகள்,  உறங்கும் – தூங்கும்,  இன் நிழல் – இனிய நிழல்,  புன்னை – புன்னை மரம்,  நாகம், Laurel Tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, உடை திரை – உடைக்கும் அலைகள்,  திவலை – நீர்த் திவலை,  அரும்பும் – மலரச் செய்யும்,  தீ – இனிய,  நீர் – கடல் நீர்,  மெல்லம்புலம்பன் – கடற்கரையின் தலைவன், நெய்தல் நிலத்தின் தலைவன், பிரிந்தென – பிரிந்ததால், பல் இதழ் – பல இதழ்கள்,  உண்கண் – மை உண்ட கண்கள்,  பாடு ஒல்லாவே – தூங்க இயலாது

குறுந்தொகை 6, பதுமனார், நெய்தற் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
நள்ளென்றன்றே யாமம், சொல் அவிந்து
இனிது அடங்கினரே மாக்கள் முனிவு இன்றி,
நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்,
ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே!

பொருளுரை:   நடு இரவு இருட்டாக இருக்கின்றது.  சொற்கள் அடங்கி விட்டன.  வெறுப்பு எதுவும் இன்றி இனிமையாக மக்கள் உறங்குகின்றனர்.   அகன்ற உலகமும் உறங்குகின்றது,  ஆனால் நான் மட்டும் உறங்காமல் இருக்கின்றேன்.

பதவுரை:  நள்ளென்றன்றே யாமம் – நடு இரவு இருட்டாக இருந்தது,  சொல் அவிந்து – சொற்கள் அடங்கின,  இனிது அடங்கினரே – இனிமையாக உறங்கினர்,  மாக்கள் – மக்கள்,  முனிவு இன்றி – வெறுப்பின்றி,  நனந்தலை – அகன்ற,  உலகமும் துஞ்சும் – உலகமும் உறங்குகின்றது, ஓர் யான் – நான் மட்டும்,  மன்ற – நிச்சயமாக,  துஞ்சாதேனே – உறங்காமல் இருக்கின்றேன்

குறுந்தொகை 7, பெரும்பதுமனார், பாலைத் திணை – கண்டோர் சொன்னது
வில்லோன் காலன கழலே, தொடியோள்
மெல்லடி மேலவும் சிலம்பே, நல்லோர்
யார் கொல்? அளியர் தாமே, ஆரியர்
கயிறாடு பறையின் கால் பொரக் கலங்கி
வாகை வெண் நெற்று ஒலிக்கும்
வேய் பயில் அழுவம் முன்னியோரே.

பொருளுரை:   வில்லை வைத்திருக்கும் அவன், கால்களில் கழல்களை அணிந்திருக்கின்றான்.  வளையல் அணிந்த அவள், கால்களில் சலங்கை அணிந்துள்ளாள்.  இந்த நல்லவர்கள் யாரோ?  பரிதாபத்திற்கு உரியவர்கள் ஆகத் தோன்றுகின்றார்கள், ஆரியக் கழைக் கூத்தாடிகள் கயிற்றின் மேல் ஆடும்பொழுது கொட்டப்படும் பறைக் கொட்டு போல், வீசும் காற்றினால் வாகை மரங்களின் விதைக் கூடுகள்  நடுங்கி ஒலிக்கும் இந்த மூங்கில் நிறைந்த காட்டினை கடந்து  செல்லும் பிறருடன் வரும் இவர்கள்!

குறிப்பு:  தலைவனும் தலைவியும் தங்கள் குடும்பத்தை விட்டு நீங்கி உடன்போன வேளையில், எதிரே வந்தவர்கள், தலைவி காலில் அணிந்திருந்த சிலம்பினால்  அவ்விருவருக்கும் திருமணம் நடைபெறவில்லை என்று உணர்ந்து இரங்கிக் கூறியது.  சிலம்பு கழிதல் என்பது திருமணத்திற்கு முன் நடந்த ஒரு சடங்கு.

பதவுரை:  வில்லோன் – வில்லை உடையவன், காலன கழலே – கால்களில் கழல் உள்ளது, தொடியோள் – வளையல் அணிந்தப் பெண், மெல்லடி – சிறிய அடி, மேலவும் – அவற்றின் மேல், சிலம்பே – சலங்கை, கொலுசு, நல்லோர் – நல்ல மக்கள், யார் கொல் – யார் இவர்கள், அளியர் – பரிதாபத்திற்கு உரியவர்கள், தாமே ஆரியர் – இவர்கள் ஆரியர்கள், கயிறாடு – கயிற்றின் மேல் ஆடுதல், பறையின் – கொட்டப்படும் பறையைப் போல் , கால் பொர – காற்று வீசுவதனால், கலங்கி – நடுங்கி, வாகை – உழிஞ்சில், Sirissa Tree, Albizia lebbeck, வெண் நெற்று ஒலிக்கும் – வெள்ளை விதைக் கூடு ஒலிக்கும், வேய் பயில் – மூங்கில் நிறைந்த, அழுவம் – காடு, முன்னியோரே – கடந்து செல்ல வருபவர்கள்

குறுந்தொகை 8, ஆலங்குடி வங்கனார், மருதத் திணை – பரத்தை தலைவனைப்பற்றி சொன்னது
கழனி மாஅத்து விளைந்து உகு தீம்பழம்
பழன வாளை கதூஉம் ஊரன்,
எம் இல் பெருமொழி கூறித், தம் இல்
கையும் காலும் தூக்கத் தூக்கும்
ஆடிப் பாவை போல
மேவன செய்யும், தன் புதல்வன் தாய்க்கே.

பாடல் பின்னணிதலைவி தன்னை இகழ்ந்தாள் என்பதை அறிந்த பரத்தை, தலைவியின் தோழியர் கேட்கும்படி கூறியது

பொருளுரை:  வயலில் உள்ள மரத்திலிருந்து விளைந்து விழும் இனிய பழத்தை  குளத்தில் உள்ள வாளை மீன்கள் கவ்வி உண்ணும் நாட்டவன், என்னுடைய வீட்டில் என்னைப் பெருமைப்படுத்தும் சொற்களைக் கூறுவான்.  ஆனால் தன்னுடைய வீட்டில், முன் நின்றார் தம் கையையும் காலையும் தூக்க, தானும் கையையும் காலையும் தூக்குகின்ற, கண்ணாடியில் தோன்றுகின்ற நிழல் பாவையைப் போல், தன்னுடைய மனைவிக்கு, அவள் விரும்பியவற்றைச் செய்வான்.

பதவுரை:  கழனி – வயல், மாஅத்து – மாமரத்தினது, விளைந்து உகு – பழுத்து விழும், தீம்பழம் – இனிய பழம், பழன – குளம், வாளை – வாளை மீன், கதூஉம் – கவ்வி உண்ணும், ஊரன் – ஊரைச் சார்ந்தவன், எம் இல் – என்னுடைய இல்லத்தில், பெருமொழி கூறி – பெரிய சொற்களைக் கூறி, தம் இல் – தன்னுடைய இல்லத்தில், கையும் காலும் தூக்கத் தூக்கும் – பிறர் தூக்கத் தானும் கையையும் காலையும் தூக்கும், ஆடிப் பாவை போல – கண்ணாடியில் தோன்றுகின்ற பொம்மையின் நிழல் போல, மேவன செய்யும் – விரும்புவதைச் செய்வான், தன் புதல்வன் தாய்க்கே – தன்னுடைய மனைவிக்கு

குறுந்தொகை 9, கயமனார், நெய்தற் திணை –  தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
யாய் ஆகியவளே மாயோளே,
மடை மாண் செப்பில் தமிய வைகிய
பெய்யாப் பூவின் மெய் சாயினளே,
பாசடை நிவந்த கணைக்கால் நெய்தல்
இன மீன் இருங்கழி ஓதம் மல்குதொறும்
கயம் மூழ்கு மகளிர் கண்ணின் மானும்
தண்ணந் துறைவன் கொடுமை
நம் முன்  நாணிக் கரப்பு ஆடும்மே.

பொருளுரை:   மாநிறமான என் தோழி மிக நல்ல பண்புடையவள்.  பூண் உடைய மாட்சியுடைய பெட்டியில் வைத்து வாடிய,  அணியாத மலர்கள் வாடியதைப்போல், அவளுடைய  உடம்பு வாடி விட்டது. மீன் கூட்டங்கள் உடைய பெரிய உப்பு நீர்க் குளங்களில் கடல் நீர் பெருகி வருகின்ற வேளைதோறும் குவளை மலர்கள் பசுமையான இலைகளுக்கு மேல் உயர்ந்து, குளத்தில் மூழ்கிக் குளிக்கும் பெண்களின் கண்களைப் போல் தோன்றும் குளிர்ந்த துறையின் தலைவனின் கொடுமையை அவள் நம்மிடம் மறைக்கின்றாள், நாணத்துடன்.

பதவுரை:  யாய் ஆகியவளே – நல்ல பண்பு உடையவள்,  மாயோளே – மாமை நிறத்தை உடையவள்,  மடை – பூண்,  மாண் – மாட்சியுடைய, செப்பில் – பெட்டியில்,  தமிய – தனியாக,  வைகிய – வாடிய,  பெய்யாப் பூவின் – அணியாத மலர்களைப்போல், மெய் சாயினளே – உடம்பு வாடியவள்,  பாசடை – பசுமையான இலைகள்,  நிவந்த – மேலே,  கணைக்கால் – பெரிய காம்பு, நெய்தல் – குவளை மலர்கள், இனமீன் – மீன் கூட்டம்,  இருங்கழி – உப்புத்தண்ணி குளங்கள், ஓதம் – வெள்ளம், மல்கு தொறும் – நிறையும் பொழுது, கயம் மூழ்கு மகளிர் – குளத்தில் குளிக்கும் பெண்கள்,  கண்ணின் மானும் – கண்களைப் போன்று, தண்ணந் துறைவன் – நெய்தல் நிலத்தலைவன்,  கொடுமை – கொடுமை, நம் முன்  நாணி – நம்  முன்னால் அவமானப் பட்டு,  கரப்பு ஆடும்மே – அதை மறைப்பாள்

.
குறுந்தொகை 12, ஓதலாந்தையார், பாலைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
எறும்பி அளையின் குறும்பல் சுனைய
உலைக் கல் அன்ன பாறை ஏறிக்
கொடு வில் எயினர் பகழி மாய்க்கும்
கவலைத்து என்ப அவர் சென்ற ஆறே!
அது மற்ற அவலம் கொள்ளாது
நொதுமல் கழறும், இவ் அழுங்கல் ஊரே.

பொருளுரை:   அவர் சென்ற பாலை நிலத்தில் எறும்பு வளைகள் போன்ற பாதைகளும், சிறிய பல சுனைகளும், கொல்லனின் உலைகள் போல் (சூடான) உள்ள பாறைகளில் ஏறி கொடுமையான வில்லையுடைய எயினர்கள் தங்கள் அம்புகளைக் கூர்மையாக்கும் வழிகளும் உண்டு.  அதுப்பற்றி வருந்தாது, பழிச் சொற்களைக் கூறுகின்றது, ஆரவாரமுடைய இந்த ஊர்.

பதவுரை:   எறும்பி அளையின் – எறும்பின் வளைகளைப்போல்,  குறும்பல் சுனைய – சிறிய பல சுனைகள்,  உலைக்கல் அன்ன – கொல்லனது உலைக்கல்லைப் போல் வெட்பமுடைய,  பாறை ஏறி – பாறை மீது ஏறி, கொடு வில் எயினர் – கொடிய வில்லையுடைய எயினர்கள் – பாலை நிலத்தில் பிறரை துன்புறுத்துவோர்,  பகழி மாய்க்கும் – அம்புகளைத் தீட்டும்,  கவலைத்து – கடினமான வளைந்தப் பாதைகளில்,  என்பவர் – என்னுடையவர், சென்ற ஆறே – சென்ற வழி, அது மற்ற அவலம் கொள்ளாது –  என்னுடைய துன்பத்தை அறியாது,  நொதுமல் கழறும் – பழிக்கும் சொற்கள் கூறும்,  இவ் – இந்த, அழுங்கல் ஊரே – ஆரவாரமுடைய ஊர்

குறுந்தொகை 13, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
மாசுஅறக் கழீஇய யானை போலப்
பெரும்பெயல் உழந்த இரும்பிணர்த் துறுகல்
பைதல் ஒருதலைச் சேக்கும் நாடன்
நோய் தந்தனனே தோழி!
பசலை ஆர்ந்த, நம் குவளை அம் கண்ணே.

பொருளுரை:   தோழி! பெருமழை பொழிந்ததால் மாசு நீங்கிய ஈரமான சொரசொரப்பான கரிய பாறைக் கல்லானது, புழுதி நீங்கி சுத்தம் செய்யப்பெற்ற யானையைப் போலக் காட்சியளித்தது. அக்கல்லின் ஒரு பக்கத்தே கூடியிருந்தான் தலைவன்.  அவன் தான் நம்மைப் பிரிந்து துன்பம் தந்தான். அதனால் குவளை மலர் போன்ற என்னுடைய அழகிய கண்களில் பசலை படர்ந்தன.

பதவுரை:   மாசு அற – புழுதி இல்லாமல், கழீஇய – கழுவப்பட்ட, யானை போல- யானையைப் போல, பெரும் பெயல் – பெருமழை, உழந்த-அலைத்த, இரும்பிணர் – கரிய சொரசொரப்பான, துறுகல்-பாறை (மலையின் சிறு பகுதி), பைதல்- பசுமையான, ஈரமான,  ஒருதலை – ஒரு பக்கம், சேக்கும் – கூடும், நாடன்- தலைவன், நோய் தந்தனனே- நோய் தந்து விட்டனனே, பசலை ஆர்ந்த- பசலை படர்ந்த, நம் குவளை – என்னுடைய குவளை மலர் போன்ற, அம் கண்ணே- அழகிய கண்களில்

குறுந்தொகை 14, தொல் கபிலர், குறிஞ்சித் திணை – தலைவன், தோழி கேட்குமாறு சொன்னது
அமிழ்து பொதி செந்நா அஞ்சவந்த
வார்ந்து இலங்கு வை எயிற்றுச் சின்மொழி அரிவையைப்
பெறுக தில் அம்ம யானே! பெற்றாங்கு
அறிக தில் அம்ம, இவ்வூரே! மறுகில்,
நல்லோள் கணவன் இவன் எனப்
பல்லோர் கூற, யாஅம் நாணுகம் சிறிதே.

பொருளுரை:   அமிழ்தத்தைப் பொதிந்து வைத்தாற் போன்ற சிவந்த  நாக்கு அஞ்சுமாறு நேராக விளங்கும் கூர்மையான பற்களையுடைய சில மொழிகளைப் பேசும் என் தலைவியை யான் (மடலேறி) பெறுவேனாக.  நான் அவளைப் பெற்ற பின், இந்த ஊரார் அதை அறிந்து கொள்ளட்டும்.  அவ்வாறு, ஊரார் பலரும் தெருவில் ‘நல்லோள் கணவன் இவன்’ என்று கூறும் போது, நாங்கள் சிறிது நாணமடைவோம்.

பதவுரை:  அமிழ்து பொதி – அமிழ்தத்தைப் பொதிந்து வைத்தாற் போன்று (இனிமையான சொற்களைப் பேசும்), செந்நா- சிவந்த நாக்கு, அஞ்ச வந்த – அஞ்சுவதற்குக் காரணமான, வார்ந்து இலங்கு – நேராக விளங்கும், வை எயிற்று- கூர்மையான பற்களையுடைய, சின்மொழி அரிவையை- சில சொற்களைப் பேசும்  பெண்ணை, (என் தலைவியை), பெறுக  – பெறுவேனாக, தில் – ஓர் அசைச் சொல்,  அம்ம – ஓர் அசைச் சொல், பெற்றாங்கு – பெற்ற பின், அறிக  – அறிந்து கொள்ளட்டும்,  தில் – ஓர் அசைச் சொல், அம்ம – ஓர் அசைச் சொல், இவ்வூரே- இவ்வூரவர், மறுகில் – தெருவில், நல்லோள் கணவன் – நல்ல பெண்ணின் கணவன், இவன்  என்று, பல்லோர் கூற – பலரும் சொல்ல, யாஅம்- நானும் தலைவியும், நாணுகம் – நாணமடைவோம், சிறிதே- சிறிது

குறுந்தொகை 16, சேர மன்னன் பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ – பாலைத் திணை, தோழி தலைவியிடம் சொன்னது
உள்ளார் கொல்லோ தோழி, கள்வர்
பொன் புனை பகழி செப்பம் கொண்மார்
உகிர் நுதி புரட்டும் ஓசை போலச்
செங்கால் பல்லி தன் துணை பயிரும்,
அம் கால் கள்ளியங் காடு இறந்தோரே?

பொருளுரை:   உன்னைப் பற்றி அவர் நினைப்பாரா தோழி, கள்வர்கள் தங்கள் கூர்மையான நக முனையினால் இரும்பினால் செய்த தங்கள் அம்புகளை உரசும் ஓசையைப் போல்,  சிவந்த கால்களையுடைய பல்லி தன் துணையை அழைக்கும் ஓசைத் தோன்றும் அழகிய தண்டுக்களையுடைய கள்ளிச் செடிகளைக் கொண்ட காட்டு வழிச் சென்ற நம் தலைவர்?

பதவுரை:   உள்ளார் கொல்லோ தோழி – நினைப்பாரா தோழி, கள்வர் – கள்வர், பொன் புனை பகழி – இரும்பினால் செய்த அம்பு, செப்பங் கொண்மார் – சுத்தப் படுத்துவார்கள், உகிர் நுதி – கூர்மையான நக நுனி, புரட்டும் –  சொரியும், உரசும்,  ஓசை போல – ஓசையைப் போல, செங்கால் பல்லி – சிவந்த கால்களையுடைய பல்லி, தன் துணை  பயிரும் – தன் துணையை அழைக்கும், அம் கால் – அழகிய தண்டு, கள்ளியங் காடு – கள்ளிச் செடி நிறைந்த காடு, இறந்தோரே – சென்றவர்

குறுந்தொகை 18, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது 

வேரல் வேலி வேர்க்கோட் பலவின்
சாரல் நாட! செவ்வியை ஆகுமதி!
யார் அஃது அறிந்திசினோரே! சாரல்
சிறு கோட்டுப் பெரும் பழம் தூங்கியாங்கு, இவள்
உயிர் தவச் சிறிது, காமமோ பெரிதே!

பொருளுரை:   மூங்கிலை வேலியாகக் கொண்டவிடத்தில், வேரில் பழக் குலைகள் தொங்கும் பலா மரங்கள் நிறைந்த மலைநாட்டுத் தலைவனே!  விரைவில் தலைவியை மணம் செய்துகொள்ளும் காலத்தை உண்டாக்கிக் கொள்க!  உன்னைத் தவிர யாரால் தலைவியின் இந்நிலையை அறிந்துகொள்ள முடியும்?  மலையிலே, சிறிய கொம்புகளிலே பெரிய பலாப்பழம் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் போன்று,  தலைவியின் உயிரோ மிகச்சிறியது.  அவள் உன் மேல் கொண்ட விருப்பமோ பெரியது.

பதவுரை:   வேரல் வேலி – மூங்கில் வேலி, வேர்க்கோள் – வேரில் பழக் குலைகள் தொங்கும், பலவின் – பலா மரங்களையுடைய, சாரல் நாட- மலை நாட்டவனே, செவ்வியை – வரைந்து (மணம் செய்து கொள்ளும்) கொள்ளும் காலத்தை, ஆகுமதி- உண்டாக்கு, யார் அஃது அறிந்திசினோரே – யாரால் தலைவியின் இந்நிலையை அறிந்துகொள்ள முடியும், சிறுகோட்டு – சிறிய கொம்பிலே, பெரும்பழம் – பெரிய பலாப்பழம், தூங்கி ஆங்கு – தொங்கிக் கொண்டிருந்தவாறு,  இவள்- தலைவி, உயிர் தவச் சிறிது – உயிர் மிகச் சிறியது, காமமோ பெரிதே – விருப்பமோ பெரியதே

குறுந்தொகை 19, பரணர், மருதத் திணை – தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொன்னது
எவ்வி இழந்த வறுமை யாழ்ப் பாணர்
பூ இல் வறுந்தலை போலப் புல்லென்று
இனைமதி, வாழியர் நெஞ்சே, மனை மரத்து
எல் உறு மௌவல் நாறும்
பல் இரும் கூந்தல் யாரளோ நமக்கே.

பொருளுரை:   நெஞ்சே நீ நீடு வாழ்வாயாக ! வீட்டு மரத்தில் படர்ந்த கொடியின் ஒளியை உடைய முல்லை மலர்களின் நறுமணத்தையுடைய அடர்ந்த கருமையான கூந்தலை உடைய இவள் இனி நமக்கு யாரோ! எவ்வி என்ற வள்ளல் இறந்ததால் வறுமையுற்ற யாழ் வாசிக்கும் பாணர்களின் பொற்பூ இல்லாத வெறும் தலையானது பொலிவு இழந்ததைப் போலப் பொலிவு இழந்து நீ வருந்துவாயாக.

பதவுரை:   எவ்வி இழந்த வறுமை யாழ்ப் பாணர் – எவ்வி என்ற வள்ளல் இறந்ததால் வறுமை அடைந்த பாணர்கள், பூ இல் வறுந்தலை போல – பொற்பூ இல்லாத வெறும் தலையைப் போல, புல்லென்று – பொலிவின்றி, இனைமதி – நீ வருந்துவாயாக, வாழியர் நெஞ்சே – நீடு வாழ்வாயாக என் நெஞ்சே, மனை மரத்து எல் உறு மௌவல் – வீட்டு மரத்தில் உள்ள  ஒளியுடைய காட்டு முல்லை மலர்கள், நாறும் – நறுமணமுடைய, பல் இரும் கூந்தல் – அடர்ந்த கருமையான கூந்தல், யாரளோ நமக்கே – அவள் நமக்கு  யார் இனி

குறுந்தொகை 20, கோப்பெருஞ்சோழன், பாலைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
அருளும் அன்பும் நீக்கித், துணை துறந்து,
பொருள் வயின் பிரிவோர் உரவோர் ஆயின்,
உரவோர் உரவோர் ஆக,
மடவம் ஆக மடந்தை நாமே.

பொருளுரை: அன்பையும் அருளையும் விலக்கி விட்டு, துணையான என்னை விட்டு விலகி, பொருளுக்காகச் செல்லும் தலைவர் அறிவுடையவர் என்றால், அவர் அறிவுடையவராகவே இருக்கட்டும். நான் மடமையானவளாகவே இருந்து விட்டு போகின்றேன்.

பதவுரை:   அருளும் அன்பும் நீக்கி – அன்பையும் அருளையும் நீக்கி, துணை துறந்து – துணையான என்னை மறந்து, பொருள் வயின் பிரிவோர் – செல்வம் சேர்க்க பிரியும் தலைவர், உரவோர் ஆயின் – அறிவுடையவர் என்றால், உரவோர் உரவோர் ஆக – அவர் அறிவுடையவராக இருக்கட்டும், மடவம் ஆக மடந்தை நாமே –  நான் மடமையானவளாக இருந்து விட்டு போகின்றேன்

குறுந்தொகை 21, ஓதலாந்தையார், முல்லைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
வண்டு படத் ததைந்த கொடி இணர் இடையிடுபு
பொன் செய் புனை இழை கட்டிய மகளிர்
கதுப்பில் தோன்றும் புதுப் பூங்கொன்றை,
கானம் கார் எனக் கூறினும்,
யானோ தேறேன், அவர் பொய் வழங்கலரே.

பொருளுரை:   காட்டில், புதிய சரக் கொன்றை மலர்கள் தழைகளின் இடையே, வண்டுகள் தேனுக்காக விழும்படி மலர்ந்துள்ளன.  அவை, பொன் நகைகளை அணிந்த பெண்களின் கூந்தலைப் போல் தோன்றுகின்றன.  இது மழைக் காலம் என்று காடு கூறினாலும், நான் நம்ப மாட்டேன்.  என்னுடைய காதலர் பொய் சொல்ல மாட்டார்.

பதவுரை:   வண்டு படத் ததைந்த – வண்டுகள் வந்து வீழும்படி செறிந்த, கொடி – சரங்களாக, இணர் – கொதுக்களாக, இடையிடுபு – தழைகளின் இடையே, பொன் செய் புனை இழை – பொன்னால் செய்த நகைகள், கட்டிய மகளிர் – அணிந்த மகளிர், கதுப்பில் தோன்றும் – கூந்தலைப் போன்று தோன்றும், புதுப் பூங் கொன்றை – புதிய கொன்றை மலர்கள், கானம் – காடு – மழைக் காலம் என்று கூறினாலும், யானோ தேறேன் – நான் நம்ப மாட்டேன், அவர் பொய் வழங்கலரே – அவர் பொய் சொல்ல மாட்டார்

குறுந்தொகை 23, ஔவையார், குறிஞ்சித் திணை – தோழி அகவன் மகளிடம் சொன்னது
அகவன் மகளே! அகவன் மகளே!
மனவுக்கோப்பு அன்ன நன் நெடும் கூந்தல்
அகவன் மகளே! பாடுக பாட்டே!
இன்னும் பாடுக பாட்டே, அவர்
நன் நெடும் குன்றம் பாடிய பாட்டே.

பொருளுரை: குறி சொல்லும் கட்டுவிச்சியே! குறி சொல்லும் கட்டுவிச்சியே! சங்கு மணியால் கோர்த்த கோவையைப் போன்ற நல்ல நீண்ட கூந்தலையுடைய கட்டுவிச்சியே! பாட்டுக்களைப் பாடுவாயாக! இன்னும் பாடுவாயாக, அவருடைய நல்ல உயர்ந்த குன்றைப் பற்றின பாட்டை!

பதவுரை: அகவன் மகளே – குறி சொல்லும் கட்டுவிச்சியே, அகவன் மகளே – குறி சொல்லும் கட்டுவிச்சியே, மனவுக் கோப்பு அன்ன – சங்கு மணியால் ஆன கோவையைப் போன்ற, நன் நெடும் கூந்தல் – நல்ல நீண்ட கூந்தல், அகவன் மகளே – குறி சொல்லும் கட்டுவிச்சியே, பாடுக பாட்டே – பாட்டுக்களை பாடுவாயாக, இன்னும் பாடுக – இன்னும் பாடுவாயாக, பாட்டே – பாட்டை, அவர் நன் நெடும் குன்றம் பாடிய பாட்டே – அவருடைய நல்ல உயர்ந்த குன்றத்தைப் பற்றின பாட்டு

குறுந்தொகை 25, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது 
யாரும் இல்லை, தானே கள்வன்,
தான் அது பொய்ப்பின், யான் எவன் செய்கோ?
தினைத்தாள் அன்ன சிறு பசுங்கால
ஒழுகு நீர் ஆரல் பார்க்கும்
குருகும் உண்டு, தான் மணந்த ஞான்றே.

பாடல் பின்னணிதலைவன் நெடுங்காலம் தன்னை மணம் செய்து கொள்ளாமல் இருத்தல் பற்றி பற்றி தலைவி வருந்துகிறாள்.

பொருளுரை:   தலைவன் என்னைக் களவில் மணந்த காலத்தில், அங்கே சான்றாகத் தக்கார் யாரும் இல்லை.  என் நலத்தை நுகர்ந்த கள்வன் அவன்.  அவன் என்னிடம் கொடுத்த உறுதி மொழியிலிருந்து தவறினால் நான் என்ன செய்வேன்?  நான் அவனோடு இருந்த நாளில், அங்கே ஓடுகின்ற நீரில் செல்லுகின்ற ஆரல் மீனின் வருகையைப் பார்த்துக் கொண்டு, தினைத்தாளைப் போன்ற சிறிய பசுங்கால்களையுடைய குருகு மட்டுமே அங்கு இருந்தது.

பதவுரை:   யாரும் இல்லை – யாரும் அங்கு இல்லை, தானே கள்வன்-  அவன் கள்வன், தான் அது பொய்ப்பின் – அவன் உறுதி மொழி பொய்யானால், யான் எவன் செய்கோ – நான் என்ன செய்வேன்,  தினைத்தாள் அன்ன – தினைப்பயிரின் தாளினைப் போல, சிறு பசுங்கால – சிறிய பசிய கால்கள், ஒழுகு நீர் – ஓடிச் செல்லும் நீர், ஆரல் பார்க்கும் – விலாங்கு மீனின் வருகையைப் பார்த்திருக்கும், குருகும் உண்டு – குருகு இருந்தது, தான் மணந்த ஞான்றே – தலைவன் என்னைக் களவில் மணந்த காலத்தில்

குறுந்தொகை 28, ஔவையார், பாலைத் திணை, தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
தலைவனை பிரிந்த வருத்தத்தால் கூறியது

முட்டுவேன் கொல்? தாக்குவேன் கொல்?
ஓரேன்! யானும் ஓர் பெற்றி மேலிட்டு
ஆஅ ஒல்லெனக் கூவுவேன் கொல்
அலமரல் அசை வளி அலைப்ப, என்
உயவு நோய் அறியாது துஞ்சும் ஊர்க்கே?

பொருளுரை:   சுழலை உடைய அசையும் காற்று என்னை வருத்த, என்னுடைய துன்ப நோயை அறியாமல் தூங்கும் இந்த ஊரில் உள்ளவர்களை முட்டுவேனா? தாக்குவேனா? ‘ஆ’ , ‘ஒல்’ எனக் கத்துவேனா, ஒரு காரணத்தால்? என்ன செய்வது என்று எனக்குப் புரியவில்லை.

குறிப்பு:  பொ. வே. சோமசுந்தரனார் உரையில் பாடலின் முதல் சொல் ‘மூட்டுவேன்’ என்று உள்ளது.  உ.வே. சாமிநாத ஐயரின் உரையில் ‘முட்டுவேன்’ என்று உள்ளது.  உ. வே. சாமிநாதையர் உரை – முட்டுதல் உடம்பால் தீண்டுதல் என்றும் தாக்குதல் கோல் முதலிய கருவிகளால் தீண்டுதல் என்றும் கொள்க.  முட்டுதல் எதிர்த்தலுமாம்.  சுவர் முதலியவற்றில் முட்டிக் கொள்வேனா தாக்கிக் கொள்வேனா என்று பொருள் கூறலும் ஆம்.

பதவுரை:   முட்டுவேன் கொல் – முட்டுவேனா,   தாக்குவேன் கொல் – தாக்குவேனா,  ஓரேன் – ஒன்றும் புரியவில்லை,  யானும் –  நானும், ஓர் – ஒரு, பெற்றி மேலிட்டு – ஒரு தன்மையை மேற்கொண்டு, ஒரு காரணத்தால்,  ஆஅ ஒல்லென –  ஆ எனவும் ஒல் எனவும்,  கூவுவேன் கொல் – கத்துவேனா,  அலமரல் – சுழலுதல்,  அசை – அசையும்,  வளி – காற்று, அலைப்ப – வருந்த,  என் – என், உயவு – துன்ப, நோயறியாது – நோயை அறியாது,  துஞ்சும் ஊர்க்கே – தூங்கும் ஊரில் உள்ளவர்களை

குறுந்தொகை 29, ஔவையார், குறிஞ்சித் திணை, தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொன்னது
நல் உரை இகந்து, புல் உரை தாஅய்ப்
பெயல் நீர்க்கு ஏற்ற பசுங்கலம் போல,
உள்ளம் தாங்கா வெள்ளம் நீந்தி
அரிது அவா உற்றனை நெஞ்சே, நன்றும்
பெரிதால் அம்ம நின் பூசல், உயர் கோட்டு  5
மகவுடை மந்தி போல,
அகன் உறத் தழீஇக் கேட்குநர்ப் பெறினே.

பாடல் பின்னணி:  இரவுக்குறி மறுக்கப்பட்ட தலைவன், தலைவியுடன் கூடுவதற்கு அவாவுற்ற தன் நெஞ்சிடம் இவ்வாறு கூறுகின்றான்.

பொருளுரை:  நல்ல உரைகள் நீங்கி பயனற்ற உரைகள் பரவப்பட்டு, பெய்யும் மழை நீரை ஏற்றுக் கொண்ட  சுடப்படாத மண் கலத்தைப் போல, உள்ளத்தினால் பொறுக்க முடியாத ஆசை வெள்ளத்தில் நீந்தி, கிடைப்பதற்கு அரியதாய் உள்ளதன் மீது நீ விருப்பம் கொண்டாய் என் நெஞ்சே!  உயர்ந்த மரக்கிளையில் தன் குட்டியால் தழுவப்பெற்ற பெண் குரங்கைப் போல மனம் பொருந்த உன்னுடைய கருத்தைக் தழுவி உன் குறையை நிறைவேற்றுபவர்களை நீ பெறுவாயின்,  உன்னுடைய போராட்டம் மிகவும் நன்றாகும்.

குறிப்பு:  மகவுடை மந்தி போல அகன் உறத் தழீஇ – பொ. வே. சோமசுந்தரனார் உரை – குட்டியை உடைய மந்தி அதனை அகனுறத் தழுவிக் கொள்ளுமாறு போல, உ. வே. சாமிநாதையர் உரை – குட்டியை உடைய பெண் குரங்கு தன் குட்டியால் தழுவப் பெற்று அமைவது போல, இரா.  இராகவையங்கார் உரை – தன்னைத் தழுவிய மகவைத் தான் தழுவி அணைத்து ஏறும் மந்தி போல.

பதவுரை:  நல் உரை இகந்து – நல்ல உரைகள் நீங்கி, புல் உரை – பயனற்ற உரைகள்,  தாஅய் – பரவி, பெயல் நீர்க்கு ஏற்ற  – பெய்யும் மழை நீரை ஏற்றுக் கொண்ட , பசுங்கலம் போல – சுடப்படாத மண் கலத்தைப் போல, உள்ளம் தாங்கா – உள்ளத்தினால் பொறுக்க முடியாத, வெள்ளம் நீந்தி – ஆசை வெள்ளத்தில் நீந்தி,  அரிது – கிடைப்பதற்கு அரிது, அவா உற்றனை நெஞ்சே – விருப்பம் கொண்டாய் என் நெஞ்சே,  நன்றும் பெரிதால் – மிகவும் பெருமையுடையது,  அம்ம – ஓர் அசைச் சொல்,  நின் பூசல் – உன்னுடைய போராட்டம்,  உயர் கோட்டு மகவுடை மந்தி போல – உயர்ந்த மரக்கிளையில் குட்டியையுடைய பெண் குரங்கைப் போல, அகன் உறத் தழீஇ – மனதில் உள்ளதைத் தழுவி, கேட்குநர்ப் பெறினே – கேட்பவர்களைப் பெறுவாயின்

குறுந்தொகை 30, கச்சிப்பேட்டு நன்னாகையார், பாலைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
கேட்டிசின்! வாழி தோழி! அல்கல்,
பொய்வலாளன் மெய்யுறல் மரீஇய
வாய்த்தகைப் பொய்க் கனா மருட்ட ஏற்றெழுந்து
அமளி தைவந்தனனே, குவளை
வண்டு படு மலரில் சாஅய்த்
தமியேன் மன்ற, அளியேன் யானே.

பொருளுரை:   இதைக் கேளடி தோழி! இரவில் பொய் சொல்லுவதில் வல்லவனான என் காதலன் என் உடலை அணைத்ததைப் போல், உண்மையாகவே தோன்றிய பொய்க் கனவு ஒன்றை நான் கண்டேன். தூக்க மயக்கத்தில் அவன் என்று நினைத்து மெத்தையைத் தடவினேன். வண்டுகள் விழுந்து உழக்கிய குவளை மலரைப் போல நான் மெலிந்து, தனிமையில் தவிக்கின்றேன். நான் பரிதாபத்திற்கு உரியவள்!

பதவுரை:  கேட்டிசின் – கேட்பாயாக, வாழி தோழி – வாழ்த்துக்கள் தோழி,  அல்கல் – இரவில், பொய்வலாளன் – பொய் கூறுவதில் வல்லவன், மெய்யுறல் மரீஇய – என் உடலை அணைத்ததுப் போல், வாய்த்தகைப் பொய்க் கனா – மெய் போலும் தன்மையுடைய பொய்க் கனவு,  மருட்ட – மயக்கத்தை உண்டாக்கிய, ஏற்றெழுந்து – தூக்கத்திலிருந்து எழுந்து, அமளி தைவந்தனனே – மெத்தையை தடவினேன், குவளை வண்டு படு மலரில் – வண்டுகள் விழுந்து உழக்கிய குவளை மலரைப் போல,  சாஅய் – மெலிந்து, தமியேன் – தனிமையில் தவிக்கின்றேன், மன்ற – ஓர் அசைச் சொல், நிச்சயமாக, அளியேன் யானே – நான் பரிதாபத்திற்கு உரியவள்

குறுந்தொகை 31, ஆதிமந்தியார், மருதத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது 
மள்ளர் குழீஇய விழவினானும்,
மகளிர் தழீஇய துணங்கையானும்,
யாண்டுங் காணேன் மாண்தக் கோனை,
யானுமோர் ஆடுகள மகளே, என் கைக்
கோடு ஈர் இலங்கு வளை நெகிழ்த்த
பீடுகெழு குரிசலும், ஓர் ஆடுகள மகனே.

பொருளுரை:   வீரர்கள் கூடி ஆடும் விழாவிலும், பெண்கள் தழுவி ஆடும் துணங்கை ஆட்டத்திலும் என்  மாட்சிமையுடைய தலைவனைக் காண முடியவில்லை. சங்கினால் செய்யப்பட என் வளையல்களை நெகிழச் செய்தவன் அவன். நான் நடனம் ஆடும் பெண். பெருமை மிகுந்த என் தலைவனும் நடனம் ஆடுவபன்.

பதவுரை:  மள்ளர் – வீரர்கள்,  குழீஇய – கூடிய,  விழவினானும் – விழாவிலும்,  மகளிர் – பெண்கள், தழீஇய –  தழுவும், துணங்கையானும்  – துணங்கை ஆட்டத்திலும்,   யாண்டுங் காணேன் – எங்கும் காணவில்லை,  மாண்தக் கோனை – மாட்சிமையுடைய தலைவனை, யானுமோர் ஆடுகள மகளே – நானும் ஓர் ஆடும் மகள்,  என்கைக் – என் கை, கோடு ஈர் – சங்கினால் செய்த, இலங்கு வளை – விளங்குகின்ற வளையல்களை,  நெகிழ்த்த – நெகிழச்செய்த, பீடுகெழு –  பெருமையுடைய,  குரிசலும் – தலைவனும், ஓர் ஆடுகள மகனே – ஒரு ஆடும் மகன்

குறுந்தொகை 32,  அள்ளூர் நன்முல்லையார், குறிஞ்சி திணை –  தலைவன் தோழியிடம் சொன்னது

பாடல் பின்னணி தோழியிடம் தன்னுடைய குறையைக் கூறி அவள் உடன்படாததை அறிந்த தலைவன், அவளுடைய உதவியை விரும்பி, அவளை இரந்து நின்றான்.

காலையும், பகலும், கை அறு மாலையும்,
ஊர் துஞ்சு யாமமும், விடியலும் என்றி,
பொழுதிடை தெரியின், பொய்யே காமம்
மா என மடலோடு மறுகில் தோன்றித்
தெற்றெனத் தூற்றலும் பழியே,
வாழ்தலும் பழியே, பிரிவுதலை வரினே.

பொருளுரை:   காலையும், பகலும், செயலற்று இருக்கும் மாலையும், ஊர் தூங்கும் நடு இரவும், விடியும் பொழுதும், இடையே உள்ள பொழுதும், தெளிவாகத் தெரிந்தால் அத்தகையோரின் காதல் உண்மையானது இல்லை.  பனை மடல் குதிரையில் ஏறி நான் தெருவில் சென்றால் கண்டிப்பாக இழிவான பேச்சும், பழியும் ஏற்படும்.  இந்த நிலையில், அவளிடமிருந்து பிரிந்தால், வாழ்வதும் பழி தான்.

பதவுரை:   காலையும் பகலும் – காலையும் பகலும், கை அறு மாலையும் – செயலற்று இருக்கும் மாலையும்,  ஊர் துஞ்சு யாமமும் – ஊர் உறங்கும் நடு இரவிலும்,  விடியலும் – விடியும் பொழுதும்,  என்றி பொழுதிடை – என்ற இடையில் உள்ள பொழுதிலும்,  தெரியின் – தெளிவாகத் தெரிந்தால்,  பொய்யே காமம் – காதல் உண்மையானது இல்லை,  மா என மடலோடு – குதிரையின் மடலுடன்,  மறுகில் தோன்றி –  தெருவில் தோன்றி,   தெற்றென – தெளிவாக,  தூற்றலும் – வம்புப் பேச்சும்,  பழியே –  பழியே,  வாழ்தலும் பழியே – வாழ்வதும் பழி தான்,  பிரிவுதலை வரினே – நான் அவளிடமிருந்து பிரிந்தால்

குறுந்தொகை 38, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
கான மஞ்ஞை அறை ஈன் முட்டை
வெயில் ஆடு முசுவின் குருளை உருட்டும்
குன்ற நாடன் கேண்மை என்றும்
நன்று மன், வாழி தோழி! உண்கண்
நீரொடு ஒராங்குத் தணப்ப
உள்ளாது, ஆற்றல் வல்லுவோர்க்கே.

பொருளுரை:   வாழ்த்துக்கள் என் தோழி!   காட்டு மயில்கள் பாறையில் இட்ட முட்டைகளை, ஆண் குரங்கின் குட்டிகள் வெயிலில் உருட்டி விளையாடும் நாடவனின் நட்பு  எனக்கு மிகவும் நல்லது.  ஆனால்,  அவன் பிரிந்தால் மை இடப்பட்ட என் கண்களில் நீர் பெருகுகின்றது.  அப்பிரிவைப் பற்றி வருந்தாமல் இருக்கும் ஆற்றல் மனதில் வலிமை உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே இருக்கும்.  எனக்கு அது இல்லை.

பதவுரை:   கான மஞ்ஞை – காட்டு மயில்கள்,  அறை ஈன் – பாறையில் ஈன்ற,  முட்டை – முட்டைகளை,  வெயிலாடு -வெயிலில் விளையாடும்,  முசுவின் குருளை – ஆண் குரங்கின் குட்டி,  உருட்டும் – உருட்டும்,  குன்ற நாடன் – மலை நாடனின்,  கேண்மை என்றும் – நட்பு என்றும்,  நன்று – நன்று,  மன் – அசைச் சொல்,  வாழி தோழி – வாழ்த்துக்கள் தோழி,  உண்கண் – மை உண்ட கண்கள்,   நீரொடு – நீருடன்,  ஒராங்கு – ஒரு படியாக உள்ளது,  தணப்ப – அவன் பிரிய,  உள்ளாது – நினைக்காது,  ஆற்றல் – (இருக்கும்) ஆற்றல்,  வல்லுவோர்க்கே – வலிமை உடையர்வளுக்கு மட்டும் தான் இருக்கும் (எனக்கு அது இல்லை)

குறுந்தொகை 40, செம்புலப் பெயனீரார், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவன் தலைவியிடம் சொன்னது 
யாயும் ஞாயும் யார் ஆகியரோ?
எந்தையும் நுந்தையும் எம் முறைக் கேளிர்?
யானும் நீயும் எவ்வழி அறிதும்?
செம்புலப் பெயல் நீர் போல
அன்புடை நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே.

பொருளுரை:   என்னுடைய தாயும் உன்னுடைய தாயும் எந்த விதத்தில் ஒருவரை ஒருவர் அறிந்திருந்தனர்?  என்னுடைய தந்தையும் உன்னுடைய தந்தையும் எந்த முறையில் உறவினர்கள்?  நானும் நீயும் எவ்வாறு ஒருவரை ஒருவர் அறிந்தோம்?  மழை நீர் செம்மண் நிலத்தில் விழுந்து கலந்தது போல்  நம்முடைய அன்பான நெஞ்சங்கங்கள் தாமாகவே ஒன்றுப் பட்டுள்ளன.
பதவுரை:   யாயும் – என்னுடைய தாயும், ஞாயும் – உன்னுடைய தாயும், யார் ஆகியரோ – ஒருவரை ஒருவர் அறிந்திருந்தார்களா, எந்தையும்- என்னுடைய தந்தையும், நுந்தையும் – உன்னுடைய தந்தையும், எம்முறை – எந்த முறையில், கேளிர்- உறவினர், யானும் நீயும் – நானும் நீயும், எவ்வழி – எந்த உறவின் வழியாக, அறிதும்- அறிந்து கொண்டோம், செம்புலப் பெயல் நீர் போல -செம்மண் நிலத்தில் பெய்த மழை நீர் போல, அன்புடை நெஞ்சம்  – அன்பான நெஞ்சங்கள்,  தாம் – தாமாகவே, கலந்தனவே – கலந்துகொண்டனவே

குறுந்தொகை 41, அணிலாடு முன்றிலார், பாலைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
காதலர் உழையராகப் பெரிது உவந்து
சாறு கொள் ஊரின் புகல்வேன் மன்ற,
அத்த நண்ணிய அங்குடிச் சீறூர்
மக்கள் போகிய அணில் ஆடு முன்றில்
புலம்பு இல் போலப் புல்லென்று
அலப்பென் தோழி, அவர் அகன்ற ஞான்றே.

பொருளுரை:  என் காதலர் என்னுடன் இருந்தால் விழாக் கொண்ட ஊரினர் மகிழ்வதைப் போல் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைவேன் தோழி நான்.  அவர் என்னைப் பிரிந்த காலத்தில், பாலை நிலத்தில் பொருந்திய அழகிய சிறு ஊரில், மனிதர்கள் நீங்கிச் சென்ற, அணில்கள் முன் முற்றத்தில் விளையாடும் தனிமையான வீட்டைப் போல, பொலிவு இழந்து வருந்துவேன்.

பதவுரை:   காதலர் – காதலர்,  உழையராக – உடன் இருந்தால்,  பெரிது உவந்து – மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்து,  சாறு கொள் ஊரின் – விழாவுடைய ஊரைப் போன்று, புகல்வேன் – மகிழ்வேன், மன்ற – நிச்சயமாக,  அத்த – பாலை நிலத்தின்,  நண்ணிய – பொருந்திய, அம் – அழகிய,  குடிச் சீறூர் – சிறிய ஊர்,  மக்கள் போகிய – மக்கள் அகன்ற,   அணில் ஆடு – அணில் விளையாடும்,  முன்றில் – வீட்டு முற்றம்,  புலம்பு இல் போல – தனிமையான இல்லம் போல்,  புல்லென்று – பொலிவின்றி,   அலப்பென் – நான் வருந்துவேன்,  தோழி – தோழி,  அவர் – அவர்,  அகன்ற ஞான்றே – பிரிந்து சென்ற பொழுது

குறுந்தொகை 42, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
காமம் ஒழிவது ஆயினும் யாமத்துக்
கருவி மாமழை வீழ்ந்தென அருவி
விடரகத்து  இயம்பும் நாட! எம்
தொடர்பும் தேயுமோ நின்வயினானே?

பொருளுரை:   நடு இரவில் மின்னல் இடியுடன் பொழியும் பெருமழை பெய்ததால், நீர் பெருகி அதனால் பின்னாலும் அருவியாக மலை இடுக்குகளில் ஒலிக்கும் மலை நாடனே! காமம் நீங்குவதாக ஆயினும் இவள் உன்னிடம் கொண்ட தொடர்பு  அழியுமா?

பதவுரை:   காமம் ஒழிவது ஆயினும் – காமம் நீங்கியதாகினும், யாமத்து – நடு இரவில்,  கருவி – மின்னல் இடியுடன் மிகுதியாக,  மாமழை வீழ்ந்தென அருவி – மாமழைப் பெய்ததால் அருவி,  விடரகத்து இயம்பும் நாட – மலை இடுக்குகளில் ஒலிக்கும் நாடனே, எம் – எம்முடைய,  தொடர்பும் தேயுமோ – தொடர்பும் குறையுமோ,  நின்வயினானே – உன்னிடத்தில்

குறுந்தொகை 44, வெள்ளிவீதியார், பாலைத் திணை –  செவிலித் தாய் சொன்னது
காலே பரி தப்பினவே, கண்ணே
நோக்கி நோக்கி வாள் இழந்தனவே,
அகலிரு விசும்பின் மீனினும்
பலரே மன்ற, இவ்வுலகத்துப் பிறரே.

பாடல் பின்னணி:  தலைவி தலைவனுடன் உடன்போக்கில் சென்ற பின்னர், அவர்களைப் பாலை நிலத்தில் தேடிச் சென்ற செவிலி கூறுகின்றாள்.

பொருளுரை:   என் கால்கள் நடந்து நடந்து நடை ஓய்ந்தன.  என் கண்கள் பிறரைப் பார்த்துப் பார்த்து ஒளியை இழந்து விட்டன. நிச்சயமாக, இந்த உலகத்தில்,  அகண்ட இருண்ட  வானத்தில் இருக்கும் விண் மீன்களை விட அதிகப் பேர் உள்ளனர் (தலைவனும் தலைவும் அல்லாத பிறர்) .

பதவுரை:   காலே பரி தப்பினவே – என் கால்கள் நடந்து நடந்து ஓய்ந்தன, கண்ணே – என் கண்கள், நோக்கி நோக்கி வாள் இழந்தனவே- (பிறரைப்) பார்த்துப் பார்த்து ஒளியை இழந்து விட்டன, அகல் இரு – அகண்ட இருண்ட  வானத்தில், விசும்பின் – வானத்தில், மீனினும் பலரே – விண் மீன்களை விட அதிகம் பேர் , மன்ற – நிச்சயமாக,  இவ் உலகத்து பிறரே – இந்த உலகத்தில் பிறர்

குறுந்தொகை 47, நெடுவெண்ணிலவினார், குறிஞ்சித் திணை  – தோழி நிலாவிடம் சொன்னது, தலைவன் கேட்கும்படியாக
கருங்கால் வேங்கை வீ உகு துறுகல்
இரும் புலிக் குருளையின் தோன்றும் காட்டிடை
எல்லி வருநர் களவிற்கு
நல்லை அல்லை, நெடு வெண்ணிலவே!

குறிப்பு:  ‘இரும் புலிக் குருளையின்’ –  உ. வே. சா. உரை – பெரிய புலிக்குட்டியைப் போன்று, இரா.  இராகவையங்கார் உரை – பெரிய புலியின் குட்டியினைப் போன்று.

பொருளுரை:   நீண்ட கதிர்களையுடைய வெண்ணிலாவே!  கரிய அடியை உடைய வேங்கை மரத்தின் (மஞ்சள் நிற) மலர்கள் பாறை மீது விழுவதால் பாறை பெரிய புலிக் குட்டியைப் போல் தோன்றும்.  அவ்வாறு காணப்படும் காட்டு வழியே இரவில் களவு ஒழுக்கத்திற்கு வரும் தலைவனுக்கு நீ நன்மை செய்யவில்லை.

பதவுரை:   கருங்கால் வேங்கை – கரிய அடியை உடைய வேங்கை மலர்கள், வீ உகு – மலர்கள் உதிர்ந்த, துறுகல் – பாறை, இரும் புலிக் குருளையின் தோன்றும் – பெரிய புலிக் குட்டியைப் போல் தோன்றும், காட்டிடை – காட்டில், எல்லி வருநர் – இரவில் வருபவர், களவிற்கு நல்லை அல்லை – களவு ஒழுக்கத்திற்கு நன்மை இல்லை, நெடு வெண்ணிலவே – நீண்ட கதிர்களையுடைய வெண்ணிலாவே

குறுந்தொகை  49,  அம்மூவனார், நெய்தற் திணை – தலைவி தலைவனிடம் சொன்னது
அணில் பல் அன்ன கொங்கு முதிர் முண்டகத்து
மணிக்கேழ் அன்ன மாநீர்ச் சேர்ப்ப!
இம்மை மாறி மறுமை ஆயினும்,
நீ ஆகியர் என் கணவனை,
யான் ஆகியர் நின் நெஞ்சு நேர்பவளே.

பொருளுரை:   அணில் பல்லைப் போன்ற முள்ளையும், பூந்தாதையும் உடைய முள் செடிகள்  நிறைந்த நீலமணியின் நிறத்தை ஒத்த கடலினுடைய கரையின்  தலைவனே!  இந்தப் பிறவி முடிந்து அடுத்த பிறவி ஆனாலும் நீயே எனக்குக் கணவன் ஆகுக.  உன்னுடைய நெஞ்சுக்கு ஒத்தவள் ஆகுக நான்.

பதவுரை:   அணில் பல் அன்ன – அணிலின் பல்லைப் போன்று,  கொங்கு முதிர் – தாது நிறைந்த,  முண்டகத்து – முள் செடியின்,  மணி – நீல மணி,  கேழ் – கருமை,  அன்ன – போல்,   மாநீர் – கடல்,  சேர்ப்ப – நெய்தல் நிலத் தலைவனே,  இம்மை – இந்தப் பிறவி,  மாறி – மாறி, மறுமை யாயினும் – மறு பிறவி ஆனாலும்,  நீ ஆகியர் என் கணவனை – நீயே என் கணவன் ஆகுக,  யான் ஆகியர் – நான் ஆகுக,  நின் நெஞ்சு – உன்னுடைய நெஞ்சுக்கு,  நேர்பவளே – ஒத்தவள்

குறுந்தொகை 50, குன்றியனார், மருதத் திணை – தலைவி தூது வந்தவரிடம் சொன்னது
ஐயவி அன்ன சிறு வீ ஞாழல்
செவ்வீ மருதின் செம்மலொடு தாஅய்த்
துறை அணிந்தன்று அவர் ஊரே, இறை இறந்து
இலங்கு வளை ஞெகிழச் சாஅய்ப்
புலம்பு அணிந்தன்று அவர் மணந்த தோளே.

பொருளுரை:   வெள்ளைச் சிறு கடுகைப் போன்ற மலர்களையுடைய ஞாழல் மரத்தின் சிவந்த மலர்கள் மருத மரத்தின் பழைய மலர்களோடு சேர்ந்துப் பரந்து, அவருடைய நீர்த் துறையை அழகு செய்தன. என்னுடைய விளங்கும் வளையல்கள் மூட்டுவாய்ச் சந்தைக் கடந்து நெகிழும்படி, அவர் அணைத்த என்னுடைய தோள்கள் மெலிந்து, தனிமையைப் பெற்றுள்ளன.

பதவுரை:  ஐயவி அன்ன சிறு வீ ஞாழல் – வெள்ளைச் சிறு கடுகைப் போன்ற மலர்களையுடைய ஞாழல் மரத்தின், செவ் வீ – சிவந்த மலர்கள், மருதின் – மருத மரத்தின், செம்மலொடு – பழம் பூக்களுடன், தாஅய் – பரந்து, துறை அணிந்தன்று – நீர்த் துறையை அழகு செய்தது, அவர் ஊரே – அவருடைய ஊரில், இறை இறந்து – மூட்டுவாய்ச் சந்தைக் கடந்து, இலங்கு வளை – விளங்கும் வளையல்கள், ஞெகிழ – நெகிழும்படி, சாஅய் – மெலிந்து, புலம்பு அணிந்தன்று – தனிமையை பெற்றது, அவர் மணந்த தோளே – அவர் அணைத்த என் தோள்

குறுந்தொகை 58, வெள்ளிவீதியார், குறிஞ்சித் திணை, தலைவன் தோழனிடம் சொன்னது
இடிக்கும் கேளிர்! நுங்குறை ஆக
நிறுக்கல் ஆற்றினோ நன்று, மற்றில்ல,
ஞாயிறு காயும் வெவ்வறை மருங்கில்,
கை இல் ஊமன் கண்ணின் காக்கும்
வெண்ணெய் உணங்கல் போலப்  5
பரந்தன்று இந்நோய், நோன்று கொளற்கு அரிதே.

பாடல் பின்னணி:  தன்னை இடித்துக் கூறிய தோழனை நோக்கி, தலைவன் இவ்வாறு கூறுகின்றான்.

பொருளுரை:   இடித்துரைக்கும் நண்பரே!   நுமது காரியமாக என் காதல் நோயை நிறுத்தல் செய்தால் நல்லது.   பிற இல்லை.  சூரியன் காய்தலாலே வெம்மையுடைய பாறையில், கை இல்லாத ஊமை ஒருவன் தன்  கண்ணினால் பாதுகாக்கும் வெண்ணையைப் போல பரவியுள்ளது என்னுடைய இந்தக் காதல் நோய்.  இதைப் பொறுத்துக் கொள்வது கடினம்.

பதவுரை:  இடிக்கும் கேளிர் – இடித்துரைக்கும் நண்பர்,  நுங்குறை ஆக – நுமது காரியமாக,  நிறுக்கல் ஆற்றினோ நன்று – என் காதல் நோயை நிறுத்தல் செய்தால் நல்லது,  மற்றில்ல – பிற இல்லை,  ஞாயிறு காயும் வெவ்வறை மருங்கில் – சூரியன் காய்தலாலே வெம்மையுடைய பாறையினிடத்தே,  கை இல் ஊமன் – கை இல்லாத ஊமை ஒருவன்,  கண்ணின் காக்கும் வெண்ணெய் – கண்ணினால் பாதுகாக்கும் வெண்ணை,  உணங்கல் போல – உருகிய வெண்ணையைப் போல, பரந்தன்று இந்நோய்  – பரவியுள்ளது இந்த காதல் நோய், நோன்று கொளற்கு அரிதே – பொறுத்துக் கொள்வது அரிது

குறுந்தொகை 68,  அள்ளூர் நன்முல்லையார், குறிஞ்சி திணை – தலைவி சொன்னது
பூழ்க்கால் அன்ன செங்கால் உழுந்தின்
ஊழ்ப்படு முதுகாய் உழையினங் கவரும்
அரும்பனி அற்சிரம் தீர்க்கும்
மருந்து பிறிதில்லை, அவர் மணந்த மார்பே.

பொருளுரை:   காடையின் கால்களைப் போன்ற சிவந்த நிறத்தையுடைய காம்புகளை உடைய உழுந்துச் செடிகளின் முற்றியக் காய்களை உண்ண மான் கூட்டங்கள் பனி நிறைந்தக் குளிர்க் காலத்தில் வரும்.  என்னுடைய காதல் நோய்க்கு என்னை மணந்த என் தலைவனின் மார்பு தான் மருந்து.  வேறு மருந்து யாதும் இல்லை.

பதவுரை:  பூழ்க்கால் அன்ன – காடையின் காலைப் போன்ற,  செங்கால் உழுந்தின் – சிவந்தக் காம்பையுடைய உழுந்தின்,  ஊழ்ப்படு முதுகாய் – முற்றியக் காய், உழையினங் கவரும் – மான் கூட்டம் உண்ண வரும்,  அரும்பனி – பனிக் காலம்,  அற்சிரம் – குளிர்க் காலம்,  தீர்க்கும் – நீக்கும், மருந்து பிறிதில்லை – மருந்து வேறு இல்லை,  அவர் மணந்த மார்பே – என்னை மணந்த அவருடைய மார்பு

குறுந்தொகை 69,  கடுந்தோட் கரவீரனார், குறிஞ்சித் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
கருங்கண் தாக்கலை பெரும் பிறிது உற்றனக்,
கைம்மை உய்யாக் காமர் மந்தி,
கல்லா வன் பறழ் கிளை முதல் சேர்த்தி,
ஓங்கு வரை அடுக்கத்துப் பாய்ந்து உயிர் செகுக்கும்
சாரல் நாட!  நடுநாள்
வாரல், வாழியோ, வருந்துதும் யாமே.

பொருளுரை:  தாவுகின்ற  கரிய கண்ணையுடைய ஆண் குரங்கு ஒன்று மரணம் அடைந்ததால், கைம்மைத் துன்பத்தை நீக்க முடியாத, அதன் மீது காதல் கொண்ட  அதன் பெண் குரங்கு அவர்களையுடைய முதிர்ச்சி அடையாத வலுவான குட்டியை உறவினர்களிடம் கொடுத்து விட்டு, உயர்ந்த மலையின் சரிவிலிருந்து குதித்து மரணம் அடையும் மலை நாடனே!  நீ நீடு வாழ்வாயாக!  நீ இனி நடு இரவில்  இங்கு வராதே.  அவ்வாறு நீ வந்தால் நானும் தலைவியும் மிகவும் வருத்தம் அடைவோம்.

பதவுரை:   கருங்கண் – கருமையான கண்,  தா – தாவும்,  கலை –  ஆண் குரங்கு,  பெரும் பிறிது – மரணம், உற்றன  – அடைந்ததென,   கைம்மை உய்யா – கைம்மை வருத்தத்தை தாங்க இயலாது,  காமர் மந்தி – காதல் கொண்ட பெண் குரங்கு,  அழகிய பெண் குரங்கு, கல்லா வன் பறழ் – மரம் ஏறுதல் முதலிய தம் தொழிலைக் கற்காத வலுவான தன் குட்டியை,  கிளைமுதல் சேர்த்தி – உறவினர்களிடம் கொடுத்து விட்டு,  ஓங்கு வரை அடுக்கத்து – உயர்ந்த மலையின் பக்கத்தில்,  பாய்ந்து உயிர் செகுக்கும் – பாய்ந்து உயிரைப் போக்கும்,  சாரல் – மலைச்சரிவு,  நாட – நாட்டவனே,  நடுநாள் – நடு இரவில்,  வாரல் – வராதே,   வாழியோ – நீ நீடு வாழ்வாயாக,  வருந்துதும் யாமே – நாங்கள் வருந்துவோம்

குறுந்தொகை 75,  படுமரத்து மோசிகீரனார்,  மருதத் திணை – தலைவி பாணனிடம்  சொன்னது – ஊடலின் பொழுது பாணர்கள் தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் இடையே தூது செல்வார்கள்
நீ கண்டனையோ? கண்டார்க் கேட்டனையோ?
ஒன்று தெளிய  நசையினம் மொழிமோ!
வெண்கோட்டு யானை சோணை படியும்
பொன்மலி பாடலி பெறீஇயர்!
யார் வாய்க் கேட்டனை காதலர் வரவே?

பொருளுரை:   நீ கண்டாயா? கண்டவர்கள் சொல்வதைக் கேட்டாயா?  தெளிவாகக் கூறு! உண்மையாகிய ஒன்றை நான் அறிய விரும்புகின்றேன்.  வெள்ளைத் தந்தங்களுடைய யானைகள் விளையாடும்  சோணை நதியையுடைய,  பொன் நிறைந்த பாடலி நகரை நீ பெறுவாயாக.  என் காதலர் வரவை யார் சொல்லக் கேட்டாய்?

பதவுரை:   நீ கண்டனையோ – நீ கண்டாயா?,  கண்டார்க் கேட்டனையோ – (அல்லது) கண்டவர் சொன்னதைக் கேட்டாயா? , ஒன்று –  ஒன்றை, தெளிய   – தெளிவாக,  நசையினம் – விரும்புகின்றேன்,  மொழிமோ – கூறுவாயாக,  வெண்கோட்டு – வெள்ளைத் தந்தம்,  யானை – யானை,  சோணை படியும் – சோணை நதியில் விளையாடும்,  பொன்மலி – பொன் நிறைந்த, பாடலி – பாடலி நகரம், பெறீஇயர் – நீ பெறுவாயாக,   யார்வாய்க் கேட்டனை – யார் சொல்லக் கேட்டாய், காதலர் வரவே – என்னுடைய காதலரின் வரவை

குறுந்தொகை 80, ஔவையார், மருதத் திணை, பரத்தை சொன்னது
கூந்தல் ஆம்பல் முழு நெறி அடைச்சிப்
பெரும் புனல் வந்த இருந்துறை விரும்பி
யாம் அஃது அயர்கம் சேறும், தான் அஃது
அஞ்சுவது உடையள் ஆயின், வெம் போர்
நுகம் படக் கடக்கும் பல் வேல் எழினி  5
முனை ஆன் பெரு நிரை போலக்
கிளையொடும் காக்க, தன் கொழுநன் மார்பே.

பாடல் பின்னணி:  தலைமகளுக்கு தோழியர் கேட்பப் பரத்தை சொன்னாள்.

பொருளுரை:  கூந்தலில் வெண்குவளை மலர்களின் புற இதழ்களை ஒடித்த முழு மலர்களை அணிந்து, வெள்ளம் வந்த பெரிய நீர்த்துறையில் விருப்பத்துடன் நாம் அங்கு விளையாடுவதற்குச் செல்வோம்.   நாம் தலைவனுடன்  நீரில் விளையாடுவதற்கு, தலைவி அஞ்சுவாளாயின், பகைவரை நடுநிலைமையுடன் கொல்லும் பல வேற்படையை உடைய எழினி என்பவன் போர் முனையில் உள்ள தன் பசுக்களைக் காப்பது போல, தன்னுடைய உறவினர்களுடன் காப்பாளாக அவளது கணவனின் மார்பை.

குறிப்பு:  கூந்தல் ஆம்பல் முழு நெறி அடைச்சி (1) – உ. வே. சாமிநாதையர் உரை – கூந்தற்கண் ஆம்பலின் புற இதழ் ஒடித்த முழுப் பூவை செருகி, பொ. வே. சோமசுந்தரனார் உரை,  இரா.  இராகவையங்கார் உரை – ஆம்பலினுடைய கூந்தல் போன்ற நெறிப்பினையுடைய முழு நெறித் தழையை உடுத்து.

பதவுரை:  கூந்தல் – கூந்தல், ஆம்பல் – வெண்குவளை மலர்கள், முழு நெறி அடைச்சி – புற இதழ்கள் ஒடித்த முழு மலர்களை அணிந்து, பெரும் புனல் வந்த இருந்துறை – வெள்ளம் வந்த பெரிய நீர்த்துறை,  விரும்பி – விரும்பி, யாம் அஃது அயர்கம் – நாம் அங்கு விளையாடுவோம், சேறும் – செல்வோம், தான் – தலைவி,  அஃது – நாம் தலைவனுடன் விளையாடுவது, அஞ்சுவது உடையள் ஆயின் – அவள் அஞ்சுவாளாயின்,  வெம் போர் நுகம் படக் கடக்கும் – கடுமையான போரில் பகைவரை நடுநிலைமையுடன் கொல்லும்,  விரும்பிய போரில் பகைவரை நடுநிலைமையுடன் கொல்லும், பல் வேல் எழினி – பல வேற்படையை உடைய எழினி,  முனை ஆன் பெரு நிரை போல – போர் முனையில் உள்ள பசுக்களைப் போல, கிளையொடும் காக்க தன் கொழுநன் மார்பே – உறவினர்களுடன் காப்பாளாக அவளது கணவனின் மார்பை

குறுந்தொகை 84, மோசிகீரனார், பாலைத் திணை, செவிலித் தாய் சொன்னது

பெயர்த்தனென் முயங்க யான் வியர்த்தனென் என்றனள்,
இனி அறிந்தேன் அது துனி ஆகுதலே,
கழல் தொடி ஆய் மழை தவழ் பொதியில்,
வேங்கையும் காந்தளும் நாறி,
ஆம்பல் மலரினும் தான் தண்ணியளே.  5

பாடல் பின்னணி:  தலைவி தலைவனுடன் உடன்போக்கில் சென்ற பின், அதனை அறிந்த செவிலித் தாய் இவ்வாறு கூறுகின்றாள்.

பொருளுரை:  நான் அவளை மீண்டும் மீண்டும் தழுவிய வேளையில், “நான் வியர்வை அடைந்தேன்” என்று என்னிடம் கூறினாள்.  இப்பொழுது அறிந்தேன், அவளுக்கு வெறுப்பு உண்டாகியது ஏன் என்று.  சுழலும் தொடியை அணிந்த ஆய் அண்டிரன் என்ற மன்னனின் மேகங்கள் தவழும் பொதியை மலையில் உள்ள வேங்கை மலர்கள் மற்றும் காந்தள் மலர்கள் ஆகியவற்றின் நறுமணத்தைப் பரப்பிய என் மகள், ஆம்பல் மலரைவிடக் குளிர்ச்சியானவள்.

குறிப்பு:  வேங்கை, காந்தள் ஆகிய மலர்களின் நறுமணம், தலைவி தலைவனுடன் களவு ஒழுக்கத்தில் இருந்தாள் என்பதைக் குறிக்கின்றது.

பதவுரை:  பெயர்த்தனென் முயங்க – நான் அவளை மீண்டும் மீண்டும் தழுவ, யான் வியர்த்தனென் என்றனள் – நான் வியர்வை அடைந்தேன் என்று கூறினாள்,  இனி அறிந்தேன் – இப்பொழுது அறிந்தேன்,  அது துனி ஆகுதலே – அவளுக்கு வெறுப்பை உண்டாக்கியதை, கழல் தொடி ஆய் – சுழலும் தொடியை அணிந்த ஆய் அண்டிரன், மழை தவழ் பொதியில் – மேகங்கள் தவழும் பொதியை மலையில்,  வேங்கையும் காந்தளும் நாறி – வேங்கை மலரின் நறுமணத்தையும் காந்தள் மலரின் நறுமணத்தையும் வீசி, ஆம்பல் மலரினும் தான் தண்ணியளே – ஆம்பல் மலரைவிட அவள் குளிர்ச்சியானவள்

குறுந்தொகை 92, தாமோதரனார், நெய்தற் திணை – தலைவி சொன்னது 
ஞாயிறு பட்ட அகல்வாய் வானத்து
அளிய தாமே கொடும் சிறைப் பறவை,
இறை உறை ஓங்கிய நெறி அயல் மராஅத்த
பிள்ளை உள்வாய்ச் செரீஇய
இரை கொண்டமையின், விரையுமாம் செலவே.

பொருளுரை:   சூரியன் மறைந்த அகன்ற வானத்தில் வளைந்த சிறகுகளை உடைய பறவைகள் உணவை அலகில் தூக்கிக் கொண்டு, உயர்ந்த கடம்ப மரத்தில் உள்ள தங்கள் கூடுகளுக்குச் சென்று, குஞ்சுகளின் வாயில் திணிக்கும். அவை பரிதாபத்திற்கு உரியவை.

பதவுரை:   ஞாயிறு பட்ட – சூரியன் மறைத்த,  அகல்வாய் வானத்து – அகன்ற வானத்தில்,  அளிய தாமே – இது பரிதாபமானது, கொடும் – வளைந்த,  சிறை – இறகு,  பறவை – பறவைகள்,  இறை – உயர்ந்த,  உறை – வாழும்,  ஓங்கிய – உயர்ந்த, நெறி – பாதை,  அயல் – அருகில்,  மராஅத்த – கடம்ப மரங்கள், பிள்ளை – குஞ்சுகள்,  உள்வாய் – வாய்க்கு உள்ளே, செரீஇய – சொருகும்,  இரை கொண்டமையின் – உணவைக் கொண்டு,  விரையுமாம் செலவே – விரைவாகச் செல்லும்

குறுந்தொகை 95,  கபிலர்,  குறிஞ்சித் திணை – தலைவன் தன் நண்பனிடம் சொன்னது
மால் வரை இழி தரும் தூ வெள் அருவி
கல் முகைத் ததும்பும் பன்மலர்ச் சாரல்
சிறு குடிக் குறவன் பெருந்தோள் குறுமகள்,
நீரோரன்ன சாயல்,
தீயோரன்ன என் உரன் வித்தன்றே.

பொருளுரை:   உயர்ந்த மலையிலிருந்து விழும் தூய வெள்ளை அருவி மலைக் குகைகளில் ஒலிக்கும் மலர்கள் நிறைந்த மலைச்சரிவில் உள்ள சிறு குடியில் வாழும் குறவனின் பெரியத் தோளையுடைய, சிறிய மகளினது நீர் போன்ற மென்மை, என் வலிமையைக் கெடச் செய்தது.

பதவுரை:   மால்வரை – உயர்ந்த மலை,  இழிதரும் – வடியும்,  தூவெள் அருவி – தூய வெள்ளை அருவி,  கல்முகைத் – மலைக் குகைகள், ததும்பும் –  நிறைந்திருக்கும், பன்மலர் – நிறைய மலர்கள்,  சாரல் – மலைச் சரிவுகள்,  சிறுகுடிக் குறவன் – சிறியக் குடியில் வாழும் மலைக் குறவன்,  பெருந்தோள் – பெரியத் தோள்,  குறுமகள் – இளம் மகள்,  நீரோரன்ன சாயல் – நீர் போன்ற சாயல்,  தீயோரன்ன என் – தீயைப்போன்ற,  உரன் வித்தன்றே – என் வலிமையைக் கெடச் செய்தது

குறுந்தொகை 98, கோக்குளமுற்றனார், முல்லைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
இன்னள் ஆயினள் நன்னுதல் என்று அவர்
துன்னச் சென்று செப்புநர்ப் பெறினே
நன்று மன், வாழி தோழி! நம் படப்பை
நீர் வார் பைம் புதல் கலித்த
மாரிப் பீரத்து அலர் சில கொண்டே.

பொருளுரை:  நீ வாழ்க தோழி! நம் தோட்டத்தில் உள்ள நீர் வடிகின்ற பசுமையான புதர்களில் படர்ந்துள்ள மழைக் காலப் பீர்க்கையின் மலர்கள் சிலவற்றை எடுத்துக் கொண்டு தலைவரிடம் சென்று, “நல்ல நெற்றியையுடைய உன் தலைவி இந்த மலர்களைப் போல் பசலையை அடைந்தாள்” என்று கூறுபவரைப் பெற்றால் நன்றாக இருக்கும்.

பதவுரை:  இன்னள் ஆயினள் – இவ்வாறு ஆகி விட்டாள், நன்னுதல் – அழகிய நெற்றியை உடையவள், என்று – என்று, அவர் துன்னச் சென்று – தலைவரிடம் நெருங்கிச் சென்று, செப்புநர்ப் பெறினே – சொல்லுவாரைப் பெற்றால், நன்று – நன்றாக இருக்கும், மன் – ஓர் அசைச் சொல், வாழி தோழி – வாழ்க தோழி, நம் படப்பை – நம் தோட்டம், நீர் வார் – நீர் வடிகின்ற, பைம் புதல் கலித்த – பசுமையான புதர்களில் தழைத்துப் படர்ந்த, மாரிப் பீரத்து – மழைக் கால பீர்க்கை, அலர் சில கொண்டே – சில மலர்களை எடுத்துக் கொண்டு

குறுந்தொகை 107, மதுரைக் கண்ணனார், மருதத் திணை – தலைவி சேவலிடம் சொன்னது
குவி இணர்த் தோன்றி ஒண் பூ அன்ன
தொகு செந் நெற்றிக் கணங் கொள் சேவல்
நள் இருள் யாமத்தில் எலி பார்க்கும்
பிள்ளை வெருகிற்கு அல்கு இரை ஆகிக்
கடு நவைப் படீஇயரோ நீயே, நெடு நீர்
யாணர் ஊரன் தன்னொடு வதிந்த
ஏம இன் துயில் எடுப்பியோயே.

பொருளுரை:   குவிந்த, கொத்தான காந்தள் மலரைப் போன்ற சிவப்பு கொண்டையை உடைய, கூட்டத்தோடு வாழும் சேவலே! ஆழமான நீரை உடைய பணம் மிகுந்த ஊரினனோடு நான் இனிய துயிலில் இருந்தப் பொழுது, நீ என்னை எழுப்பி விட்டாய்.  இருண்ட இரவில், எலியைத் தேடும் இளம் காட்டுப் பூனை, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உண்ணும் உணவாக ஆகி, நீ மிகுந்த துன்பத்தை அடைவாயாக!

பதவுரை:  குவி இணர் – குவிந்த கொத்து, தோன்றி – காந்தள், malabar glory lily, ஒண் பூ – ஒளியுடைய மலர், அன்ன – போன்று, தொகு – முழுக்க, செந் நெற்றி – கொண்டை, கணங்கொள் சேவல் – கூட்டத்துடன் இருக்கும் சேவலே, நள்ளிருள் யாமத்தில் – இருண்ட இரவில், எலி பார்க்கும் – எலியைத் தேடும், பிள்ளை வெருகிற்கு – இளம் காட்டுப் பூனைக்கு, அல்கு இரை ஆகி – வைத்து உண்ணும் இரை ஆகி, கடு நவை – மிகவும் துன்பம், படீஇயரோ – அடைவாயாக, நீயே – நீயே, நெடு நீர் – ஆழமான நீர், யாணர் – புது வருமானம், ஊரன் – ஊரினன், தன்னொடு வதிந்த – அவனோடு இருக்கும் பொழுது, ஏம இன் துயில் – இன்பமான இனிய துயில், எடுப்பியோயே – எழுப்பி விட்டாயே

குறுந்தொகை 108, வாயிலான் தேவனார், முல்லைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது 
மழை விளையாடும் குன்று சேர் சிறுகுடிக்
கறவை கன்று வயின் படரப் புறவில்
பாசிலை முல்லை ஆசில் வான் பூச்
செவ்வான் செவ்வி கொண்டன்று,
உய்யேன் போல்வல் தோழி, யானே.

பொருளுரை:   தோழி! மேகங்கள் விளையாடும் இடமாகிய மலையைச் சேர்ந்த சிற்றூரில் மேய்வதற்காகச் சென்ற பசுக்கள் தம்முடைய கன்றுகளை நினைத்துத் திரும்புகின்றன. முல்லை நிலத்தில் பசுமையான இலைகளையுடைய முல்லைக் கொடிகளின் குற்றமில்லாத வெள்ளை மலர்கள் சிவந்த வானத்தைப் போன்று அழகு கொண்டுள்ளன. இப்பொழுது தலைவர் வராவிட்டால் நான் உயிர் வாழ மாட்டேன்.

பதவுரை:  மழை விளையாடும் – மேகங்கள் விளையாடும், குன்று சேர் சிறுகுடி – மலையைச் சேர்ந்த சிற்றூர், கறவை – பசுக்கள், கன்று வயின் படர – தம் கன்றுகளை நோக்கிச் செல்ல, புறவில் – முல்லை நிலத்தில், பாசிலை முல்லை – பசுமையான இலைகளையுடைய முல்லை, ஆசில் வான் பூ – குற்றமில்லாத வெள்ளை மலர்கள், குற்றமில்லாத சிறந்த மலர்கள்,  செவ்வான் சிவந்த வானம், செவ்வி கொண்டன்று – அழகைக் கொண்டது, உய்யேன் போல்வல் – உயிர் வாழ மாட்டேன் போல, தோழி – தோழி, யானே – நான்

குறுந்தொகை 111,  தீன்மதி நாகனார், குறிஞ்சித் திணை  – தோழி தலைவியிடம் சொன்னது,  

பாடல் பின்னணி தலைவன் தடுப்புக்குப் பின் இருப்பதை அறிந்த தோழி, அவன் கேட்கும்படியாகத் தலைவியிடம் கூறுகின்றாள்.

மென் தோள் நெகிழ்த்த செல்லல் வேலன்
வென்றி நெடுவேள் என்னும், அன்னையும்
அதுவென உணரும் ஆயின், ஆயிடைக்
கூழை இரும்பிடிக் கை கரந்தன்ன
கேழ் இரும் துறுகல் கெழுமலை நாடன்
வல்லே வருக தோழி, நம்
இல்லோர் பெரு நகை காணிய சிறிதே.

பொருளுரை:   தோழி! கரிய சிறு பெண் யானைகள் தும்பிக்கையின்றி இருப்பது போல் தோன்றும் பெரிய பாறைகள் உடைய நாட்டவனான உன் காதலன் இப்பொழுது விரைந்து நம் வீட்டிற்கு வந்தால் மிகவும் வேடிக்கையாக இருக்கும்.  உன் மென்மையான தோள்கள் நெகிழ்ந்ததால், அது முருகனால் ஏற்பட்டது என்று எண்ணி, உன் அன்னை முருகன் கோவில் பூசாரியான வேலனை இங்கு அழைத்து இருக்கின்றாள்.

பதவுரை:   மென்தோள் – மென்மையான தோள்கள்,  நெகிழ்த்த செல்லல் – மெலியச் செய்தல்,   வேலன் – முருகன் கோவில் பூசாரி,  வென்றி – வெற்றி,  நெடுவேள் – நெடிய முருகன்,  என்னும் அன்னையும் – என்று எண்ணும் தாய்,  அதுவென உணரும் ஆயின் – அதுவென்று நினைப்பாள் ஆயின்,  ஆ இடை – அந்த வேளையில்,   கூழை – சிறிய,  இரும்பிடி – கரிய பெண் யானை,  கை கரந்தன்ன – தும்பிக்கை மறைந்ததைப் போல்,  கேழ் இரும் – கரிய நிறத்தையுடைய,  துறுகல் – பெரிய பாறை, கெழு மலை – உடைய மலை,  நாடன் – நாட்டவன்,  வல்லே வருக – விரைந்து வந்து,  தோழி – தோழி,  நம் – நம்முடைய,  இல்லோர் – இல்லத்தில் உள்ளோர்,  பெரு நகை – பெரிய சிரிப்பு,  காணிய – காண,  சிறிதே – சிறிது நேரம்

குறுந்தொகை 124, பாலைபாடிய பெருங்கடுங்கோ, பாலை திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
உமணர் சேர்ந்து கழிந்து மருங்கின் அகன்றலை
ஊர் பாழ்த்தன்ன ஓமையம் பெருங்காடு
இன்னா என்றீர் ஆயின்,
இனியவோ பெரும, தமியோர்க்கு மனையே?

பொருளுரை:   உப்பு வணிகர்கள் சேர்ந்து கழிந்த பக்கத்தையும் அகன்ற இடத்தையும் உடைய குடியிருந்த ஊர் பாழாகப் போனதைப் போன்ற தோற்றத்தையுடைய ஓமை மரங்கள் நிறைந்த பெரிய காடு துன்பம் தருவது (தலைவிக்கு) என்று நீ கூறுவாயின், துணைவரைப் பிரிந்து தனியே இருக்கும் மகளிர்க்கு இல்லம் இனிமையானதா?

பதவுரை:   உமணர் – உப்பு வணிகர்கள், சேர்ந்து – சேர்ந்து, கழிந்து மருங்கின் – கடந்து சென்ற பக்கத்தையும், அகன்றலை – அகன்ற இடம்,  ஊர் பாழ்த்தன்ன – குடியிருந்த ஊர் பாழாகப் போனதைப் போன்ற தோற்றத்தையுடைய,  ஓமையம் பெருங்காடு – ஓமை மரங்கள் நிறைந்த பெரிய காடு, இன்னா என்றீர் ஆயின் – துன்பம் தருவது என்று நீ கூறுவாயின்,  இனியவோ – இனிமையானதா, பெரும – தலைவா, தமியோர்க்கு – தனிமையில் இருப்பவர்களுக்கு,  மனையே – இல்லம்

குறுந்தொகை 130, வெள்ளிவீதியார், பாலைத் திணை தோழி தலைவியிடம் சொன்னது அல்லது தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
நிலம் தொட்டுப் புகாஅர், வானம் ஏறார்,
விலங்கு இரு முந்நீர் காலில் செல்லார்,
நாட்டின் நாட்டின், ஊரின் ஊரின்,
குடி முறை குடி முறை தேரின்,
கெடுநரும் உளரோ, நம் காதலோரே?  5

பாடல் பின்னணி:  தலைவன் பிரிந்திருக்கும்போது வருந்திய தலைவியை நோக்கி, தோழி இவ்வாறு கூறுகின்றாள்.

பொருளுரை:   நம் தலைவர் நிலத்திற்கு உள்ளே நுழையவில்லை, வானத்திற்கும் ஏறவில்லை, விலக்கும் பெரியக் கடல் உள்ளும் நடந்துச் செல்லவில்லை.  நாம் அவரை நாடுகள் தோறும், ஊர்கள் தோறும், குடிகள் தோறும் முறையாகத் தேடினால் அகப்படாமல் போய் விடுவாரா?

பதவுரை:   நிலந்தொட்டுப் புகார் – நிலத்திற்கு உள்ளே நுழையவில்லை, வானம் ஏறார் – வானத்திற்குள் ஏறவில்லை, விலங்கு இரு முந்நீர் – விலக்கும் பெரியக் கடலில்,  காலில் செல்லார் – காலினால் நடந்துச் செல்லவில்லை அவர்,  நாட்டின் நாட்டின் – நாடுகள் தோறும்,  ஊரின் ஊரின் – ஊர்கள் தோறும், குடிமுறை குடிமுறை –  முறையாகக் குடிகள் தோறும், தேரின் – தேடினால், கெடுநரும் உளரோ – அகப்படாமல் போய் விடுவாரா, நம் காதலோரே – நம் தலைவர்

குறுந்தொகை 135, பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ, பாலைத் திணை – தோழி தலைவியிடம் சொன்னது
வினையே ஆடவர்க்கு உயிரே, வாணுதல்
மனை உறை மகளிர்க்கு ஆடவர் உயிரென,
நமக்கு உரைத்தோரும் தாமே,
அழாஅல் தோழி, அழுங்குவர் செலவே.

பொருளுரை:   தொழில் தான் ஆண்களுக்கு உயிர் ஆகும்.  இல்லில் உறையும் ஒளியுடைய நெற்றியையுடைய மகளிர்க்குக் கணவர்களே உயிர் ஆவார்கள் என்று நமக்குக் கூறியவரும் அவரே.  அழாதே தோழி.  செல்லுவதைத் தவிர்ப்பார் அவர்.

பதவுரை:  வினையே – தொழில் தான், ஆடவர்க்கு – ஆண்களுக்கு, உயிரே – உயிர் ஆகும், வாணுதல் – ஒளியுடைய நெற்றி, மனை உறை மகளிர்க்கு – இல்லில் உறையும் மகளிர்க்கு, ஆடவர் உயிரென – கணவர்களே உயிர் ஆவார்கள் என்று, நமக்கு உரைத்தோரும் – நமக்குக் கூறியவரும், தாமே – அவரே, அழாஅல் தோழி – அழாதே தோழி, அழுங்குவர் செலவே – செல்லுவதைத் தவிர்ப்பார்

குறுந்தொகை 138, கொல்லன் அழிசி,  மருதத் திணை – தோழி சொன்னது, தலைவன் கேட்குமாறு 
கொன்னூர் துஞ்சினும் யாந் துஞ்சலமே,
எம் இல் அயலது, ஏழில் உம்பர்
மயிலடி இலைய மா குரல் நொச்சி
அணி மிகு மென் கொம்பு ஊழ்த்த
மணி மருள் பூவின் பாடு நனி கேட்டே.

பொருளுரை:  பெரிய ஊர் முழுக்கத் தூங்கியது.  ஆனால் நாங்கள் தூங்கவில்லை. எங்கள் வீட்டிற்கு அருகில் உள்ள உயர்ந்த ஏழில் குன்றத்தின் அருகில் உள்ள, மயிலின் கால்களைப் போன்ற இலைகளையுடைய நொச்சி மரத்தின் பெரிய கொத்துகளாக உள்ள, நீலமணியின் நிறத்தை ஒத்த மலர்கள், மென்மையான கிளைகளில் இருந்து உதிர்வதைக் கேட்டபடியே படுத்திருந்தோம்.

பதவுரை:   கொன்னூர் – பெரிய  ஊர் (உ. வே. சா. – கொன் என்னும் இடைச் சொல் பெருமை என்னும் பொருளில் வந்தது),  துஞ்சினும் – தூங்கினாலும்,  யாம் துஞ்சலமே – நாங்கள் தூங்கவில்லை,  எம் இல் அயலது – எங்கள் வீட்டிற்கு அருகில்,  ஏழில் உம்பர் – உயர்ந்த ஏழில் மலையில்,  மயிலடி இலைய – மயிலின்  கால்களைப் போன்ற இலைகளை  உடைய,  மா குரல் – கருமையான அல்லது பெரியக் குலைகள்,  நொச்சி –  நொச்சி – Chaste Tree Flowers, அணி மிகு – மிகவும் அழகான,  மென் கொம்பு – மெல்லிய கிளைகள்,  ஊழ்த்த – உதிர்த்த,  மணி மருள் – நீலமணியைப் போன்ற,  பூவின் – பூக்கள்,  பாடு நனி கேட்டே – விழுவதை கேட்டவாறு

குறுந்தொகை 139,  ஒக்கூர் மாசாத்தியார், மருதத் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது (அவன் பரத்தையிடமிருந்து திரும்பி வந்தப் பொழுது)
மனை உறை கோழிக் குறுங்கால் பேடை,
வேலி வெருகு இன மாலை உற்றெனப்
புகுமிடம் அறியாது தொகுபுடன் குழீஇய
பைதல் பிள்ளைக் கிளை பயிர்ந்தாங்கு,
இன்னாது இசைக்கும் அம்பலொடு
வாரல், வாழியர் ஐய, எம் தெருவே.

பாடல் பின்னணிபரத்தையர் இல்லத்திற்குத் சென்று திரும்பும் தலைவனுக்குத் தோழி வாயில் மறுத்தாள்.

பொருளுரை:   நீடு வாழ்வாயாக ஐயா! வீட்டில் வாழும் சிறிய கால்களையுடைய பெண் கோழி மாலை நேரத்தில் காட்டுப் பூனைகளுக்கு அஞ்சி வீட்டு வேலிக்குள் புக நினைக்கும்.  அது புகும் இடம் அறியாது, தன் குஞ்சுகளை ஆரவாரத்துடன் கூவி அழைப்பதைப் போல் மிகுந்த பழிச்சொற்கள் எழும், நீர் இங்கு வந்தால். ஆகையால் எங்கள் தெருவுக்கு வராதீர்!

பதவுரை:   மனை உறை கோழி – வீட்டில் வாழும் கோழி, குறுங்கால் பேடை  – குட்டையானக் காலை உடைய பெடை, வேலி – வேலி,  வெருகு இன – காட்டுப் பூனை,  மாலை உற்றென – மாலை நேரம் வந்து விட்டதால், புகுமிடம் அறியாது  – புகுவதற்கான இடத்தை அறியாமல்,   தொகுபுடன் குழீஇய – சேர்ந்து கூடும் பொருட்டு, பைதல் பிள்ளைக் கிளை – அஞ்சிய தன் குஞ்சுகளை,  பயிர்ந்தாங்கு – கூவி அழைத்ததுப் போல், இன்னாது இசைக்கும் அம்பலொடு – இனிதாக இல்லாத பழிச்சொற்கள் எழும், வாரல் – வராதீர், வாழியர் ஐய – வாழ்க ஐயா,  எம் தெருவே – எங்கள் தெருவிற்கு

குறுந்தொகை 144, மதுரை ஆசிரியர் கோடன் கொற்றனார்,  பாலைத் திணை – செவிலித்தாய் சொன்னது (மகள் தன் தலைவனுடன் போனப்பின் வருந்திச் சொன்னது)
கழிய காவி குற்றும் கடல
வெண் தலைப் புணரி ஆடியும், நன்றே
பிரிவு இல் ஆயம் உரியது ஒன்று அயர,
இவ்வழிப் படுதலும் ஒல்லாள், அவ்வழிப்
பரல் பாழ் படுப்பச் சென்றனள் மாதோ,
செல் மழை தவழும் சென்னி
விண்ணுயர் பிறங்கல் விலங்குமலை நாட்டே.

பொருளுரை:   உப்பு நீருடைய குளத்தில் செங்குவளை மலர்களைப் பறித்தும், வெள்ளை மேல் பகுதியையுடைய கடல் அலைகளில் விளையாடியும், பிரியாது ஒன்றாகவே இருந்த தன் தோழியருடன் அவரவர்க்குப் பிடித்தமான விளையாட்டுகளையும் விளையாடும் என் மகள் இப்பொழுது மேகங்கள் விரைவாகச் சென்று மலை உச்சியில் தங்கும், வானத்து அளவு உயர்ந்து விளங்கும் குறுக்கு மலைகள் உடைய நாட்டிற்கு, தன் கால்கள் பாதையில் உள்ள பருக்கைக் கற்களால் பாழாகும்படி, தலைவனுடன் சென்று விட்டாள்.

பதவுரை:   கழிய – உப்பு நீருடையக் குளத்தில், காவி – சிவப்பான மலர்கள் (செங்குவளை), குற்றும் – பறித்தும், கடல – கடலில் உள்ள, வெண்டலைப் – வெள்ளைத் தலைகளையுடைய ,  புணரி ஆடியும் – அலைகளில் ஆடியும், நன்றே – மிக, பிரிவு இல் ஆயம் – பிரிவு இல்லாத தோழியருடன், உரியது ஒன்று அயர – எல்லோருக்கும் உரிய விளையாட்டையும் புரிய, இவ்வழிப் படுதலும் ஒல்லாள் – இந்த வழிக்கு ஒத்துக் இருக்காமல்,  அவ்வழி – அந்த வழியில், பரல்பாழ் படுப்பச் சென்றனள் – பருக்கைக் கற்கள் தன் கால்களை பாழாக்கும்படி சென்று விட்டாள். மாதோ – அசைச் சொல், செல்மழை – செல்லும் மேகங்கள், தவழும் சென்னி – தவழும் மலை உச்சி,   விண்ணுயர் பிறங்கல் விலங்குமலை நாட்டே   – வானத்து அளவும் உயர்ந்த விளக்கத்தை உடைய குறுக்கிடும் மலைகள் உள்ள நாட்டிற்கு (சென்று விட்டாள் என் மகள்)

.

குறுந்தொகை 148, இளங் கீரந்தையார், முல்லைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது  தலைவன் சொன்னபடி மழைக் காலத்திற்கு முன்  வந்து விடுவான், இது கார் காலம் இல்லை என்று கூறிய தோழிக்கு தலைவி உரைத்த பதில் 
செல்வச் சிறாஅர் சிறு அடி பொலிந்த,
தவளை வாய பொலஞ்செய் கிண்கிணிக்
காசினன்ன, போது ஈன் கொன்றை
குருந்தோடு அலம் வரும் பெருந்தண் காலையும்,
கார் அன்று என்றி ஆயின், இது
கனவோ மற்றிது வினவுவல் யானே?

பொருளுரை:  பணக்காரக் குழந்தைகளின் சிறியக் கால்களில், தவளை வாயைப் போன்ற வாயை உடைய, ஒலிக்கும் மணிகளுடன் அணியப்பட்ட கொலுசுகளில் உள்ள பொன்னால் செய்த காசுகளைப் போன்ற மலர் அரும்புகளையுடைய உடைய கொன்றை  மரங்கள் குருந்த மரங்களுடன் சுழலும் காற்றில் அசைகின்றன.  இது கார் காலம் இல்லை என்று நீ  கூறுவாய் ஆயின், நீ கனவு காண்கின்றாயா என்று நான் கேட்பேன்.

பதவுரை:   செல்வச் சிறாஅர் – பணக்காரச் சிறுவர்கள், சிறு அடி பொலிந்த – சிறிய கால்களில் விளங்கிய,  தவளை வாய – தவளை வாயைப் போன்ற வாயை உடைய, பொலஞ்செய் கிண்கிணி – பொன்னால் செய்த கொலுசு,  காசினன்ன – காசைப் போன்ற, போது ஈன் கொன்றை – மலர் மொட்டை ஈன்ற கொன்றை,  சரக்கொன்றை,  Laburnum, Golden Shower Tree, Cassia sophera,  குருந்தோடு அலம் வரும் – குருந்த மரத்தோடு (Indian Atalantia, citrus variety) சுழலும், பெருந்தண் காலையும் – மிகுந்த குளிர்ச்சியுடைய பருவத்தையும்,  கார் அன்று என்றி ஆயின் – கார் காலம் இல்லை என்று நீ சொல்வது ஆனால், இது – இது,  கனவோ மற்றிது – மற்று இது கனவோ, வினவுவல் யானே – நான் கேட்பேன்

குறுந்தொகை 150, மாடலூர் கிழார்,  குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
சேணோன் மாட்டிய நறும் புகை ஞெகிழி
வான் மீனின் வயின்வயின் இமைக்கும்
ஓங்குமலை நாடன் சாந்து புலர் அகலம்
உள்ளின், உண்ணோய் மல்கும்,
புல்லின் மாய்வது எவன் கொல் அன்னாய்.

பொருளுரை:   தொலைவில் பரண் மீது இருக்கும் மலைக்குறவன் கொளுத்திய நறுமணப் புகை உடைய கொள்ளி, வானத்தில் உள்ள விண் மீன்களைப் போல் இடந்தோறும் ஒளி வீசும் உயர்ந்த மலையுடைய நாடன் அவன். அவனை நினைத்தால் என் உள் இருக்கும் காம நோய் அதிகமாகும். அவனைத் தழுவினால் அது அழியும். என்ன ஆச்சரியம் இது!

பதவுரை:  சேணோன் – தொலைவில் பரண் மீது இருப்பவன் (மலைக் குறவன், தினைப் புனத்தைக் காவல் காப்பவன்),  மாட்டிய – கொளுத்திய,  நறும் புகை – நறுமணம் உடைய புகை,  ஞெகிழி – தீப்பந்தம், வான் மீனின் –  வான் மீன் போன்று,  வயின்வயின் இமைக்கும் – இங்கும் அங்கும் ஒளிக்கும், ஓங்குமலை – உயர்ந்த மலை,  நாடன் – நாடன்,  சாந்து புலர் அகலம் – சந்தனத்தைப் பூசிய மார்பு,  உள்ளின் – நினைத்தால்,  உள் நோய் – உள் இருக்கும் காம நோய்,  மல்கும் – அதிகமாகும், புல்லின் – (அவனை) தழுவினால்,  மாய்வது – அழியும் (அந்த நோய்),  எவன் கொல் அன்னாய் – என்ன ஆச்சரியம் இது

குறுந்தொகை 151, தூங்கலோரியார், பாலைத்  திணை – தலைவன் சொன்னது (பொருள் தேடப் போகும் பொழுது தன் நெஞ்சிடம் கூறியது )
வங்காக் கடந்த செங்காற் பேடை
எழால் உற வீழ்ந்தெனக், கணவன் காணாது,
குழலிசைக் குரல் குறும்பல அகவும்
குன்றுகெழு சிறுநெறி அரிய என்னாது,
மறுப்பு அரும் காதலி ஒழிய,
இறப்பல் என்பது ஈண்டு இளமைக்கு முடிவே.

பொருளுரை:   ஆண் வங்காப் பறவை உடன் இல்லாத வேளையில், அதனுடைய சிவந்த கால்களையுடைய பெண் பறவையின் மீது எழால் பறவை விழுந்து தாக்கியது. அந்தப் பெண் பறவை பயந்து போய்ச் சிறிய பல கூவல்களை விடுத்தது.  அது குழலின் இசையைப் போன்று இருந்தது.  என் காதலியை விட்டுப் பிரிந்து மலைப் பாதையில் செல்வது கடினமான காரியம்.  அவ்வாறு செல்வதை விடச் சாவுவது தான் என் இளமைக்கு ஏற்ற முடிவாகும்.

பதவுரை:   வங்காக் கடந்த – (ஆண்)  வங்கா சென்றப் பின்,  செங்காற் பேடை – அதனுடைய சிவந்தக் கால்களையுடைய பெண் பறவை,  எழால் – எழால் பறவை,  உற வீழ்ந்தெனக் – மேல் விழுந்தது,  கணவன் காணாது – தன் கணவனைக் காணாததால்,  குழலிசைக் குரல் – குழலின் இசையைப் போல்,  குறும் பல அகவும் – குறுகிய சில கூவலைக் கூவ,   குன்றுகெழு – மலையில்,  சிறு நெறி – சிறிய பாதை,  அரிய என்னாது – கடினம் என்று நினைக்காமல், மறுப்பு அரும் காதலி – விடுவதற்கு முடியாத காதலி,  ஒழிய – விட்டு விலக,   இறப்பல் என்பது – சாவு என்பது,  ஈண்டு இங்கு,  இளமைக்கு முடிவே – எனது இளமைக்கு முடிவாகும்

குறுந்தொகை 152, கிளிமங்கலங்கிழார், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
யாவதும் அறிகிலர் கழறுவோரே,
தாய் இல் முட்டை போல உள் கிடந்து
சாயின் அல்லது பிறிது எவன் உடைத்தோ?
யாமைப் பார்ப்பின் அன்ன,
காமம் காதலர் கையற விடினே.

பொருளுரை:   தாய் முகத்தைப் பார்த்து வளரும் தன்மையுடையது ஆமையின் குட்டி. தலைவரை பல காலும் கண்டால் வளரும் தன்மையுடையது காதல். அவர் நான் செயலறும்படி என்னைக் கை விட்டால், தாயில்லாத முட்டை கிடந்தது அழிவது போல், உள்ளத்தின் உள்ளே இருந்து அழிவதைத் தவிர, வேறு என்னவாகும்? என்னை இடித்து உரைப்பவர்கள் இதனைச் சிறிதேனும் அறியாதவர்கள்.

பதவுரை:  யாவதும் அறிகிலர் – சிறிதேனும் அறியாதவர்கள், கழறுவோரே – என்னை இடித்துரைப்பவர்கள், தாய் இல் முட்டை போல – தாய் இல்லாத முட்டையைப் போல், உள் கிடந்து – உள்ளே கிடந்தது, சாயின் அல்லது – அழிவதைத் தவிர, பிறிது எவன் உடைத்தோ – வேறு என்ன உள்ளது, யாமைப் பார்ப்பின் அன்ன – ஆமையின் குட்டியைப் போன்றது, காமம் – காதல், காதலர் கையற விடினே – அவர் என்னை செயலறும்படி கைவிட்டால்

குறுந்தொகை 153, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
குன்றக் கூகை குழறினும், முன்றில்
பலவின் இருஞ் சினைக் கலை பாய்ந்து உகளினும்,
அஞ்சுமன், அளித்த என் நெஞ்சம், இனியே
ஆர் இருள் கங்குல் அவர் வயின்
சாரல் நீள் இடைச் செலவானாதே.

பொருளுரை:  முன்பு, குன்றத்தில் உள்ள பேராந்தை ஒலித்தாலும், முற்றத்தில் உள்ள பலா மரத்தின் பெரிய கிளையில் ஆண் குரங்கு தாவி துள்ளினாலும், அச்சத்தை அடைந்த என் நெஞ்சம், இப்பொழுது அவரிடம் செல்வதற்கு அடர்ந்த இருளை உடைய இரவில் மலைச் சரிவில் உள்ள நீண்ட வழியில் செல்லுதலை தவிர்க்காது. அது இரங்குதற்கு உரியது.

பதவுரை:  குன்றக் கூகை குழறினும் – குன்றத்தில் உள்ள பேராந்தை ஒலித்தாலும், முன்றில் –  முற்றத்தில், பலவின் இருஞ் சினை – பலா மரத்தின் பெரிய கிளையில்,  கலை பாய்ந்து உகளினும் – ஆண் குரங்கு தாவி துள்ளினாலும், அஞ்சுமன் – அஞ்சும், அளித்த – இரங்குதற்கு உரிய, என் நெஞ்சம் – நெஞ்சம், இனியே – இப்பொழுது, ஆர் இருள் – அடர்ந்த இருள், கங்குல் – இரவு, அவர் வயின் – அவரிடத்து, சாரல் நீள் இடை – மலைச் சரிவில் உள்ள நீண்ட வழியில்,  செலவு ஆனாதே  – செல்லுதலை தவிர்க்காது

குறுந்தொகை 170, கருவூர்கிழார், குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
பலவும் கூறுக அஃது அறியாதோரே,
அருவி தந்த நாள் குரல் எருவை
கயம் நாடு யானை கவள மாந்தும்
மலை கெழு நாடன் கேண்மை
தலை போகாமை, நற்கு அறிந்தனென் யானே.

பொருளுரை:   அறியாதவர்கள் பலரும் பலவற்றைக் கூறுகின்றனர். அருவி கொண்டு வரும் புதிய நாணலை கவளமாக உண்பதற்காகக் குளத்தை நாடும் யானைகள் உடைய மலை நாட்டவனின் கெடாத நட்பை நான் நன்கு அறிகின்றேன்.

பதவுரை:  பலவும் – பலரும்,  கூறுக அஃது – கூறுவது,  அறியாதோரே – அறியாதவர்களே,  அருவி தந்த – அருவிக் கொண்டு வந்த,  நாள் – புதிய,  குரல் – கொத்து,  எருவை –  இளம் கொறுக்கச்சி தட்டிகளை, Arundo donax, கயம் – குளம்,  நாடு – நாடிச் செல்லும்,  யானை – யானைகள்,  கவள – கவளமாக,  மாந்தும் – உண்ணும், மலைகெழு நாடன் – மலை நாடன்,  கேண்மை – நட்பு, தலை போகாமை – கெட்டுப் போகாமல்,  நற்கு – நன்கு,  அறிந்தனென் யானே – நான் அறிவேன்

குறுந்தொகை 173, மதுரைக் காஞ்சிப்புலவன், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவன் தோழியிடம் சொன்னது
பொன் நேர் ஆவிரைப் புது மலர் மிடைந்த
பன் நூல் மாலைப் பனை படு கலி மாப்
பூண் மணி கறங்க ஏறி, நாண் அட்டு,
அழி படர் உள் நோய் வழி வழி சிறப்ப
இன்னள் செய்தது இது என, முன் நின்று
அவள் பழி நுவலும் இவ்வூர்,
ஆங்கு உணர்ந்தமையின், ஈங்கு ஏகுமார் உளெனே.

பொருளுரை:   பொன்னைப் போன்ற ஆவிரையின் புதிய மலர்களை நெருக்கமாகப் பல நூல்களால் கட்டிய மாலையை அணிந்து, பனை மடலால் செய்த செருக்கான மடல் குதிரையின் கழுத்தில் கட்டிய மணி ஒலிக்கும்படி அதன் மீது ஏறி, நாணத்தைத் தொலைத்து, அழிவைச் செய்யும் உள்ளத்தில் உள்ள காதல் நோய் மேலும் மேலும் மிகுதியாக, இவள் இவ்வாறு செய்தாள் என்று என்று நான் கூறினால், எல்லோருக்கும் முன்னால் நின்று அவளைப் பழிக்கும் இந்த ஊர். அதை நான் உணர்ந்ததால், இங்கிருந்து நான் போவதற்குத் தயாராக உள்ளேன்.

பதவுரை:  பொன் நேர் ஆவிரைப் புது மலர் மிடைந்த – பொன்னைப் போன்ற ஆவிரையின் புதிய மலர்களை நெருக்கமாகக்  கட்டிய, பன் நூல் மாலை – பல நூல்களால் கட்டிய மாலை,  பனை படு கலி மாப் பூண் மணி கறங்க ஏறி – பனை மடலால் செய்த செருக்கான குதிரைக்குக் கழுத்தில் கட்டிய மணி ஒலிக்கும்படி ஏறி,  நாண் அட்டு – நாணத்தைத் தொலைத்து, அழிபடர் உள் நோய் – அழிவைச் செய்யும் உள்ளத்தில் உள்ள காதல் நோய், வழி வழி சிறப்ப – மேலும் மேலும் மிகுதியாக,  இன்னள் செய்தது இது என –  இவள் இவ்வாறு செய்தாள் என்று, முன் நின்று அவள் பழி நுவலும் இவ்வூர் – எல்லோருக்கும் முன்னால் நின்று பழிக்கும் இந்த ஊர், ஆங்கு உணர்ந்தமையின் – அதை நான் உணர்ந்ததால், ஈங்கு ஏகுமார் உளெனே –  இங்கிருந்து நான் போவதற்குத் தயாராக உள்ளேன்

குறுந்தொகை 182, மடல் பாடிய மாதங்கீரனார், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொன்னது, தோழி கேட்கும்படியாக

பாடல் பின்னணி தன்னுடைய குறையைத் தோழி மறுத்ததால், “தலைவியும் இரங்கிக் குறைநயந்திலள்.  தோழியும் உடன்படவில்லை.  ஆகவே நான் மடல் ஏறுவேன்” என்று தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொன்னது.

விழுத்தலைப் பெண்ணை விளையல் மாமடல்
மணி அணி பெருந்தார் மரபின் பூட்டி,
வெள் என்பு அணிந்து, பிறர் எள்ளத் தோன்றி,
ஒரு நாள் மருங்கில் பெரு நாண் நீக்கித்
தெருவின் இயலவும் தருவது கொல்லோ,
கலிழ்ந்து அவிர் அசை நடைப் பேதை
மெலிந்திலள் நாம் விடற்கு அமைந்த தூதே?

பொருளுரை:  அழகுடன் விளங்கும் அசைந்த நடையையுடைய தலைவி என்மாட்டு நெஞ்சம் நெகிழவில்லை. நான் அவளிடம் விடுவதற்கு ஏற்ற தூது, சிறந்த உச்சியையுடைய பனையின் முதிர்ந்த மடலால் செய்த குதிரைக்கு மணிகள் அணிந்த பெரிய மாலையைச் சூட்டி, வெள்ளை எலும்பினால் செய்த மாலையை நான் அணிந்து கொண்டு, பிறர் இகழும்படி அந்த மடல் குதிரையின் மேல் ஏறி ஒரு நாளில் என் நாணத்தை விட்டு விட்டுத் தெருவில் செல்வது தான். அவ்வாறு சென்றால் நான் அவளை அடைய முடியுமா?

பதவுரை: விழுத்தலைப் பெண்ணை – சிறந்த உச்சியையுடைய பனை, விளையல் மா மடல் – முதிர்ந்த பெரிய மடலால் செய்த குதிரை, மணி அணி பெருந்தார் – மணிகள் அணிந்த பெரிய மாலை, மரபின் பூட்டி – முறைப்படி அணிந்து, வெள் என்பு அணிந்து – வெள்ளை எலும்பை (மாலையை) அணிந்து, பிறர் எள்ள – பிறர் இகழ, தோன்றி – தோன்றி, ஒரு நாள் மருங்கில் – ஒரு நாளில், பெரு நாண் நீக்கி – பெரிய நாணத்தை விட்டு விட்டு, தெருவின் இயலவும் தருவது கொல்லோ – தெருவின் கண் செல்லவும் தருவதோ, கலிழ்ந்து அவிர் அசை நடைப் பேதை – அழகு ஒழுகும் விளங்கும் அசைந்த நடையையுடைய தலைவி, மெலிந்திலள் – நெஞ்சம் நெகிழ்ந்து இலள், நாம் விடற்கு அமைந்த தூதே – நாம் அவளிடம் விடுதற்கு அமைந்த தூது

குறுந்தொகை 184, ஆரிய அரசன் யாழ்ப்பிரமதத்தன், நெய்தற் திணை, தலைவன் தன் நண்பனிடம் சொன்னது
அறிகரி பொய்த்தல் ஆன்றோர்க்கு இல்லை,
குறுகல் ஓம்புமின் சிறுகுடிச் செலவே,
இதற்கிது மாண்டது என்னாது அதன் பட்டு
ஆண்டு ஒழிந்தன்றே மாண் தகை நெஞ்சம்,
மயில் கண் அன்ன மாண் முடிப் பாவை  5
நுண் வலைப் பரதவர் மடமகள்
கண் வலைப் படுஉம் கானலானே.

பொருளுரை:  மயிலின் பீலிக் கண்ணைப் போன்ற மாட்சிமையுடைய கூந்தலையுடைய, நுண்ணிய வலையையுடைய பரதவரின் இள மகளின் கண் வலையில் அங்குச் செல்பவர்கள் அகப்படுகின்ற கடற்கரைச் சோலையில் என்னுடைய மாண்பு மிக்க நெஞ்சம் ஆராயாது அகப்பட்டுத் தங்கிவிட்டது. தாம் கண்டதை மறைத்துப் பொய்ச்  சொல்லுதல் அறிவுடையவர்களுக்கு இல்லை. நான் கூறுவதை உண்மையாகக் கொள்ளுங்கள். அவளுடைய சிற்றூருக்குச் செல்வதைத் தவிருங்கள்

பதவுரை:  அறிகரி பொய்த்தல் ஆன்றோர்க்கு இல்லை – தாம் கண்டதை மறைத்துப் பொய் சொல்லுதல் அறிவுடையவர்களுக்கு இல்லை, குறுகல் – அருகில் செல்லுதல், ஓம்புமின் – பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள், சிறுகுடிச் செலவே – சிற்றூருக்குச் செல்லுதல், இதற்கிது மாண்டது , என்னாது – ஆராயாது, அதன் பட்டு – அந்த வலையில் பட்டு, ஆண்டு ஒழிந்தன்றே – அங்குத் தங்கியது, மாண் தகை நெஞ்சம் – என்னுடைய மாட்சிமையையுடைய நெஞ்சம், மயில் கண் அன்ன – மயிலின் தோகையில் உள்ள கண்ணைப் போல, மாண் முடிப் பாவை – மாட்சிமையுடைய முடியையுடைய பெண், மாட்சிமையுடைய முடியையுடைய பொம்மையைப் போன்ற பெண்,  நுண் வலை – நுண்ணிய வலை, பரதவர் மடமகள் – பரதவரின் இள மகள், கண் வலைப் படுஉம் – கண் வலையில் அகப்படுகின்ற, கானலானே – கடற்கரைச் சோலை

குறுந்தொகை 196, மிளைக் கந்தனார்,  மருதத் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது (தலைவியும் தலைவனும் ஊடல் கொண்டப் பொழுது சொன்னது)
வேம்பின் பைங்காய் என் தோழி தரினே,
தேம்பூங் கட்டி என்றனிர்!  இனியே,
பாரி பறம்பில் பனிச்சுனைத் தெண்ணீர்
தைஇத் திங்கள் தண்ணிய தரினும்,
வெய்ய உவர்க்கும் என்றனிர்,
ஐய! அற்றால் அன்பின் பாலே!

பொருளுரை:   ஐயா! முன்பு என் தோழி உங்களிடம் பச்சை வேப்பங்காயை கொடுத்தால், அதை இனிய வெல்லக்கட்டி என்று கூறுவீர்கள்.  இப்பொழுது அவள் பாரியின் பறம்பு மலையில் உள்ள குளிர்ச்சியான சுனையின் தெளிந்த தை மாதத்து நீரைத் தந்தால் கூட அது சூடாக உள்ளது, உவர்ப்பாக உள்ளது என்று கூறுகின்றீர்கள். உங்கள் அன்பு இவ்வாறு உள்ளது.

பதவுரை:   வேம்பின் பைங்காய் – வேப்ப மரத்தின் பச்சைக் காய், என் தோழி தரினே – என் தோழி உன்னிடம் தந்தால், தேம்பூங் கட்டி என்றனிர் – இனிய வெல்லக்கட்டி என்று கூறினீர், இனியே – இப்பொழுது, பாரி பறம்பில் – பாரியின் பறம்பு மலையின், பனிச் சுனை – குளிர்ந்த சுனையின், தெண்ணீர் – தெளிவான நீர், தைஇத் திங்கள் தண்ணிய  – தை மாதத்திற்கு உரிய குளிர்ச்சியான, தரினும் – தந்தாலும், வெய்ய – வெட்பமாக, உவர்க்கும்  என்றனிர் – உவர்க்கும் என்றுக் கூறுகின்றீர், ஐய – ஐயா, அற்றால் அன்பின் பாலே – இவ்வாறு உள்ளது உன்னுடைய அன்பின் தன்மை

குறுந்தொகை 201, பாடியவர் பெயர் கிடைக்கவில்லை, குறிஞ்சித் திணை  – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
அமிழ்தம் உண்க அயல் இல் ஆட்டி!
பால் கலப்பு அன்ன தேக் கொக்கு அருந்துபு
நீல மென் சிறை வள் உகிர்ப் பறவை
நெல்லியம் புளி மாந்தி அயலது
முள் இல் அம் பணை மூங்கில் தூங்கும்
கழை நிவந்து ஓங்கிய சோலை
மலை கெழு நாடனை, வரும் என்றாளே.

பொருளுரை:  பக்கத்துவீட்டுப் பெண்  அமிர்தம் உண்ணட்டும்!  பாலைக் கலந்தாற்போன்ற இனிய மாம்பழத்தை தின்று கரிய மெல்லிய சிறகுகளையும் கூர்மையான நகங்களையும் உடைய வௌவால் புளித்த நெல்லிக்காயை உண்டு அருகில் உள்ள முள் இல்லாத பருத்த அழகிய மூங்கிலில் தொங்குகின்ற மூங்கில் உயர்ந்து வளர்ந்த சோலையுடைய மலைகள் பொருந்திய நாட்டையுடைய நம் தலைவன் வருவான் என்றாள்.

பதவுரை:  அமிழ்தம் உண்க – அமிர்தம் உண்ணட்டும், அயல் இல் ஆட்டி – பக்கத்து வீட்டு பெண், பால் கலப்பு அன்ன – பால் கலவை அன்ன, தேக் கொக்கு – இனிய மாம்பழம், அருந்துபு – உண்ணும், நீல மென்சிறை – கரு நீல நிற மெல்லிய சிறகு, வள் உகிர் – வலிய நகம், பறவை – வௌவால், நெல்லியம் புளி – புளிப்பான நெல்லிக்காய், மாந்தி – உண்டு,  அயலது – அருகில், முள் இல் – முள் இல்லாத, அம் பணை – அழகிய திரண்ட, மூங்கில் – மூங்கில், தூங்கும் – தொங்கும், கழை – மூங்கில், Bambusa arundinacea, நிவந்து ஓங்கிய – உயர்ந்து வளர்ந்த, சோலை – சோலை, மலை கெழு நாடனை – மலைகள் நிறைந்த நாட்டவனை, வரும் என்றாளே – அவன் வருவான் என்றாள்

குறுந்தொகை 202, அள்ளூர் நன்முல்லையார், மருதத் திணை, தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
நோம் என் நெஞ்சே, நோம் என் நெஞ்சே,
புன் புலம் அமன்ற சிறி இலை நெருஞ்சிக்
கட்கு இன் புது மலர் முள் பயந்தாங்கு,
இனிய செய்த நம் காதலர்,
இன்னா செய்தல், நோம் என் நெஞ்சே.  5

பாடல் பின்னணி:  பரத்தையிடமிருந்து தூதாக வந்த தோழியை நோக்கி, தலைவி கூறுகின்றாள்.

பொருளுரை:  வருந்துகின்றது என் நெஞ்சு.  வருந்துகின்றது என் நெஞ்சு.  புன்செய் நிலத்தில் முளைத்த சிறிய இலைகளைக் கொண்ட, நெருங்கி முளைத்த நெருஞ்சிச் செடியின் கண்ணுக்கு இனிய புதிய மலர்கள், முள்ளைத் தந்தாற்போல்,  இனியவற்றைச் செய்த என் காதலர், இன்னாதனவற்றைச் செய்வதால்,  வருந்துகின்றது என் நெஞ்சு.

பதவுரை:  நோம் என் நெஞ்சே – வருந்தும் என் நெஞ்சு (ஏ – அசை நிலை),  நோம் என் நெஞ்சே – வருந்தும் என் நெஞ்சு, புன் புலம் அமன்ற – புன்செய் நிலத்தில் நெருங்கி முளைத்த, சிறி இலை நெருஞ்சி – சிறிய இலைகளைக் கொண்ட நெருஞ்சிச் செடி, கட்கு இன் புது மலர் – கண்ணுக்கு இனிய புதிய மலர்கள், முள் பயந்தாங்கு – முள்ளைத் தந்தாற்போல்,  இனிய செய்த நம் காதலர் – இனியவற்றைச் செய்த நம் காதலர், இன்னா செய்தல் –  இன்னாதனவற்றைச் செய்வதால், நோம் என் நெஞ்சே – வருந்தும் என் நெஞ்சு

குறுந்தொகை 205,  உலோச்சனார், நெய்தற் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
மின்னுச்செய் கருவிய பெயன்மழை தூங்க
விசும்பு ஆடு அன்னம் பறை நிவந்தாங்குப்,
பொலம் படைப் பொலிந்த வெண் தேர் ஏறிக்
கலங்கு கடல் துவலை ஆழி நனைப்ப
இனிச் சென்றனனே இடு மணல் சேர்ப்பன்,
யாங்கு அறிந்தன்று கொல் தோழி, என்
தேங்கமழ் திரு நுதல் ஊர்தரும் பசப்பே?

பொருளுரை:   மின்னலையும் இடியையும் மழையையும் உண்டாக்கும் மேகங்கள் வானில் மிதக்கின்றன. கடல் நீர் அலைகளால் கலங்குகின்றது. என்னுடைய தலைவன் தங்க அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வெள்ளைத் தேரை கடற்கரையில் செலுத்திக்கொண்டு போகின்றான். அவனுடைய தேர்ச் சக்கரம் அலைகளின் நீர்த் துளிகளால் நனைந்து மேலும் கீழும் ஆடிச் செல்லும். அப்பொழுது, அன்ன பறவை தன் சிறகுகளை அசைத்துப் பறப்பது போன்று தோன்றும் அந்தத் தேர். காற்று மணலை கரையில் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் நெய்தல் நிலத்தின் தலைவன் போவதை என் தேன் மணம் கமழும் நெற்றி எவ்வாறு அறிந்தது தோழி? அதில் பசலைப் படர்ந்தது.

பதவுரை:   மின்னுச்செய் – மின்னலுடன், கருவிய – இடியும் சேர்ந்து பெய்யும், பெயன் – மழை,  மழை – மேகம்,  தூங்க – தொங்க,  விசும்பு – ஆகாயம்,  ஆடு – பறக்கும்,  அன்னம் – அன்னம்,  பறை நிவந்தாங்குப் – சிறகுகளை மேலும் கீழும் ஆட்டி பறந்ததுப் போல்,  பொலம்படை – பொன் அலங்காரம்,  பொலிந்த வெண் தேர் – அழகிய வெள்ளை தேர்,  ஏறி – ஏறி,  கலங்கு கடல் – கலங்கும் கடல் நீர்,  துவலை – நீர்த் துவலை,  ஆழி – தேர்ச் சக்கரம்,  நனைப்ப – நனைத்து,  இனிச் சென்றனனே – அவன் போய் சென்றான்,  இடுமணல் – (காற்று கொண்டு வந்து) இடும் மணல்,  சேர்ப்பன் – நெய்தல் நிலத்தின் தலைவன்,  யாங்கு – அதனை, அறிந்தன்றுகொல் தோழி – எவ்வாறு அறிந்தது தோழி? என் – என், தேங்கமழ் – தேன் மணம் கமழும்,  திருநுதல் – அழகிய நெற்றி,  ஊர்தரும் பசப்பே – படர்ந்தன பசலையை

குறுந்தொகை 209, பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ, பாலைத் திணை – தலைவன் தோழியிடம் சொன்னது, தலைவி கேட்கும்படியாக
அறம் தலைப்பட்ட நெல்லி அம் பசுங்காய்
மறப்புலிக் குருளை கோள் இடம் கறங்கும்
இறப்பு அருங் குன்றம் இறந்த யாமே,
குறு நடை பல உள்ளலமே, நெறி முதல்
கடற்றில் கலித்த முடச் சினை வெட்சித்
தளை அவிழ் பல் போது கமழும்
மை இரும் கூந்தல் மடந்தை நட்பே.

பொருளுரை:   குறுகிய அடியிட்டு நடக்கும் பெண்ணே!  வலுவான புலிக்குட்டிகள், பாதையில் செல்வோர்க்கு உதவும்படி, மரத்திலிருந்து உதிரும், அழகிய பசுமையான நெல்லிக் கனிகளை உண்ணும் பாதையில் நான் வரும்பொழுது, பலவற்றைப் பற்றி நான் எண்ணவில்லை.  வளைந்த கிளைகளையுடைய வெட்சி செடிகளின் அரும்பு அவிழ்ந்து மலரும் பொழுது உள்ள நறுமணத்தை உடைய கருமையான அழகிய கூந்தலை உடைய இளம் பெண்ணின் நட்பைப் பற்றி மட்டுமே நினைத்தேன்.

பதவுரை:   அறம் தலைப்பட்ட –  கொடுப்பதில் சிறந்த, நெல்லி அம் பசுங்காய் – அழகிய பசுமையான் நெல்லிகாய்,  மறப்புலிக்  குருளை – வலுவான புலிக்குட்டிகள், கோள் இடம்- உண்ணும் இடம்,  கறங்கும் – உதிரும், இறப்பு – கடத்தல், அரு குன்றம் – சிரமமான மலை,  இறந்த யாமே – நான் கடக்கும் பொழுது,  குறு நடை – குறுகிய அடியிட்டு நடக்கும் தோழியே, பல உள்ளலமே – பலவற்றை எண்ணவில்லை,  நெறி முதல் – பாதையில், கடற்றில் – காட்டில்,  கலித்த – செம்மையாக வளரும்,  முடச் சினை வெட்சி – வளைந்த கிளைகளையுடைய வெட்சி செடிகள்,  தளை அவிழ் பல் போது – மலரும் பல அரும்புகள், கமழும் – நறுமணமுடைய,   மை இரும் கூந்தல் – கருமையான கூந்தல், மடந்தை நட்பே – இளம் பெண்ணின் நட்பு

குறுந்தொகை 210, காக்கை பாடினியார் நச்செள்ளையார், முல்லைத் திணை தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
திண் தேர் நள்ளி கானத்து, அண்டர்
பல் ஆ பயந்த நெய்யின், தொண்டி
முழுதுடன் விளைந்த வெண்ணெல் வெஞ்சோறு,
ஏழு கலத்து ஏந்தினும், சிறிது, என் தோழி
பெருந்தோள் நெகிழ்த்த செல்லற்கு,  5
விருந்து வரக் கரைந்த காக்கையது பலியே.

பாடல் பின்னணி:  தலைவியைப் பிரிந்து சென்றிருந்த தலைவன் மீண்டும் வந்தடைந்தான்.  தலைவிக்கு துணையாக இருந்த தோழிக்கு நன்றி கூறுகின்றான்.  அப்பொழுது அவள் இவ்வாறு உரைக்கின்றாள்.

பொருளுரை:  திண்மையான தேரையுடைய நள்ளியின் காட்டில் உள்ள இடையர்களின் பல பசுக்கள் கொடுத்த நெய்யுடன், தொண்டி என்ற ஊர் முழுவதும் நன்கு விளைந்த நெல்லினால் ஆக்கப்பட்ட சோற்றை, ஏழு கிண்ணங்களில் தூக்கிக் கொடுத்தாலும், என்னுடைய தோழியின் பெரிய தோளை நெகிழச் செய்த துன்பம் நீங்குவதற்கு, நீ வரும்படி கரைந்த காக்கைக்குக் கொடுக்கும் பலி, சிறிதே.

பதவுரை:  திண் தேர் நள்ளி – திண்மையான தேரையுடைய நள்ளி,  கானத்து – காட்டில் உள்ள, அண்டர் – இடையர், பல் ஆ பயந்த – பல பசுக்கள் கொடுத்த, நெய்யின் – நெய்யுடன்,  தொண்டி முழுதுடன் விளைந்த – தொண்டி என்ற ஊர் முழுதுடன் நன்கு விளைந்த,  வெண்ணெல் வெஞ்சோறு – வெண்ணெல் அரிசியால் ஆக்கிய வெம்மையான சோறு, ஏழு கலத்து ஏந்தினும் – ஏழு கிண்ணங்களில் தூக்கிக் கொடுத்தாலும்,  சிறிது – சிறிது, என் தோழி பெருந்தோள் நெகிழ்த்த – என்னுடைய தோழியின் பெரிய தோளை நெகிழச் செய்த,  செல்லற்கு – நீக்கும் பொருட்டு, விருந்து வர – விருந்தினர் வரும்படி, நீ விருந்தினராக வரும்படி, கரைந்த காக்கையது பலியே – கரையும் காக்கைக்குக் கொடுக்கும் பலி (உணவு)

குறுந்தொகை 212, நெய்தற் கார்க்கியன்,  நெய்தற் திணை – தோழி சொன்னது
கொண்கன் ஊர்ந்த கொடுஞ்சி நெடுந்தேர்
தெண் கடல் அடை கரைத் தெளி மணி ஒலிப்பக்
காண வந்து நாணப் பெயரும்,
அளிதோ தானே காமம்,
விளிவது மன்ற, நோகோ யானே.

பொருளுரை:   நெய்தல் நிலத் தலைவனான உன்னுடைய காதலன் தாமரை அலங்காரத்தையுடைய உயர்ந்த தேரில் மணிகளின் ஒலியுடன் வருகின்றான். தெளிந்த நீரை உடைய கடல் அலைகள் இடிக்கும் மணல் நிறைந்த கடற்கரையில் தேரை ஒட்டிக் கொண்டு உன்னைக்காண வந்து விட்டு, நாம் நாணும்படி சென்று விடுகின்றான்.  இந்தக் காதல் பரிதாபத்திற்கு உரியது.  நிச்சயமாக இது அழிந்து விடும். நான் உனக்காக வருந்துகின்றேன்.
.
பதவுரை:   கொண்கன் – நெய்தல் நிலத் தலைவன்,  ஊர்ந்த – ஒட்டிக்கொண்டு வந்த,  கொடுஞ்சி – தேரின் முன் பகுதியில் உள்ள அலங்காரம்,  நெடுந்தேர் – உயர்ந்த தேர்,  தெண் கடல் – தெளிவான நீரையுடையக் கடல்,  அடைகரை – மணல் அடைந்தக் கரை,   தெளிமணி – தெளிவான மணிகள், ஒலிப்ப – ஒலிக்க, காண வந்து – உன்னைப் பார்க்க வந்து,  நாணப் பெயரும் – நாணும்படி சென்று விடுவது,  அளிதோ தானே காமம் – காதல் என்பது பரிதாபமானது,  விளிவது – அழியும்,  மன்ற – கண்டிப்பாக,  நோகோ யானே – நான் வருந்துகின்றேன்
.

குறுந்தொகை 217, தங்கால் முடக்கொல்லனார் (தங்கால் முடக்கொற்றனார்), குறிஞ்சித் திணை- தோழி தலைவியிடம் சொன்னது 
தினை கிளி கடிக எனின் பகலும் ஒல்லும்
இரவு நீ வருதலின் ஊறும் அஞ்சுவல்
யாங்குச் செய்வாம் எம் இடும்பை நோய்க்கு என
ஆங்கு யான் கூறிய அனைத்திற்குப், பிறிது செத்து,
ஓங்குமலை நாடன் உயிர்த்தோன் மன்ற,
ஐதே காமம், யானே
கழிமுதுக் குறைமையும் பழியும் என்றிசினே.

பொருளுரை:   உயர்ந்த மலை நாடனாகிய தலைவனுடன் நான் பேசினேன். ‘அன்னை கிளியை விரட்டுவதற்காக எங்களைத் தினைப் புனத்திற்கு அனுப்புவாள். நீ வருவதற்குப் பொருத்தமான நேரம் அது. நீ இரவில் வந்தால் நாங்கள் அஞ்சுவோம். இந்தக் காதல் நோய்க்குப் பதில் யாது?’ என நான் அவனிடம் கேட்டேன். சிறிது நேரம் சிந்தித்து விட்டு, பெருமூச்சு விட்டான். ‘காதல் மென்மையானது. நீ நினைப்பது சரி தான். ஆனால் அதனால் பழியும் ஏற்படலாம்,’ என்று நான் அவனிடம் சொன்னேன்.
.
பதவுரை:  தினை கிளி கடிக எனின் – தினையை உண்ண வரும் கிளிகளை விரட்டு,  பகலும் ஒல்லும் – பகல் நேரம் பொருத்தமானது,  இரவு நீ வருதலின் – இரவில் நீ வந்தால்,  ஊறும் அஞ்சுவல் – இடையூறு ஏற்படுமோ என்று அஞ்சுகின்றோம், யாங்குச் செய்வாம் – என்ன செய்வது, எம் இடும்பை நோய்க்கு – இந்தக் காதல் நோய்க்கு,  என – என,  ஆங்கு யான் கூறிய அனைத்திற்கு – அங்கு நான் கூறியப் பின்னர்,   பிறிது செத்து – சிறிது நேரம் சிந்தித்து,  ஓங்குமலை நாடன் – உயர்ந்த மலையின் தலைவன்,  உயிர்த்தோன் – பெருமூச்சு விட்டான், மன்ற – நிச்சயமாக,  ஐதே – மென்மை, காமம் – காதல்,  யானே – நானே,  கழிமுதுக் குறைமையும் – நீ நினைத்தவாறு செய்வது மிக்க அறிவுடையது,  பழியும் என்றிசினே – பழியும் ஏற்படலாம் என்று சொன்னேன்

குறுந்தொகை 218, கொற்றனார், பாலைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
விடர்முகை அடுக்கத்து விறல்கெழு சூலிக்குக்
கடனும் பூணாம், கைந்நூல் யாவாம்,
புள்ளும் ஓராம் விரிச்சியும் நில்லாம்,,
உள்ளலும் உள்ளாம், அன்றே தோழி,
உயிர்க்குயிர் அன்னர் ஆகலின், தம்மின்று
இமைப்பு வரை அமையா நம்வயின்
மறந்து ஆண்டு அமைதல் வல்லியோர் மாட்டே.

பொருளுரை:   தோழி! அவர் என் உயிருக்கு உயிரானவர். இமைப்பொழுதும் அவர் இல்லாமல் என்னால் வாழ முடியாது. என்னை நினையாது மறந்து விட்டு இவ்வாறு அவர் சென்றதால், நான் பிளவுகளும் குகைகளும் உடைய தொடர் மலையில் உள்ள சூலிக்கு பலிக்கடன் செய்ய மாட்டேன், என் கையில் காப்பு நூல் கட்ட மாட்டேன், பறவைகளின் நிமித்தங்களைக் கேட்க மாட்டேன், நல்ல சொல்லுக்காகக் காத்துக்கொண்டு இருக்க மாட்டேன்.  அவரைப்பற்றி நினைக்கவும் மாட்டேன்.

பதவுரை:   விடர் முகை – மலை பிளவு, குகை, அடுக்கத்து – தொடர் மலை,  விறல்கெழு சூலிக்கு – வீரம் உடைய சூலி – (உ. வே. சா உரை –  கொற்றவை), கடனும் பூணாம் – நான் பலிக்கடன் செய்ய மாட்டேன்,  கைந்நூல் யாவாம் – கையில் காப்பு நூல் கட்ட மாட்டேன்,  புள்ளும் ஓராம் – பறவைகளின் நிமித்தங்களைக் கேட்க மாட்டேன்,  விரிச்சியும் நில்லாம் – நற்சொல்லுக்காக காத்துக்கொண்டு இருக்க மாட்டேன்,  உள்ளலும் உள்ளாம் – நினைக்க மாட்டேன்,  அன்றே  தோழி – இல்லையா தோழி,  உயிர்க்குயிர் அன்னர் ஆகலின் – என்னுடைய உயிருக்கு உயிராக உள்ளவராக இருப்பதால்,  தம்மின்று – அவர் இல்லாமல்,  இமைப்பு வரை – இமைப்பொழுதும்,  அமையா நம்வயின் – என்னை பிரிந்திருக்கும் பொழுது நினைக்காது,  மறந்து – மறந்து,  ஆண்டு – அங்கு,  அமைதல் – தங்குதல்,  வல்லியோர் மாட்டே – வலிவுடன் சென்ற தலைவர்

குறுந்தொகை 221, உறையூர் முதுகொற்றனார்,  முல்லைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
அவரோ வாரார், முல்லையும் பூத்தன,
பறியுடைக் கையர் மறி இனத்து ஒழியப்
பாலொடு வந்து கூழொடு பெயரும்
ஆடுடை இடைமகன் சென்னிச்
சூடிய வெல்லாம், சிறுபசு முகையே.

பாடல் பின்னணிதலைவன் கூறிச் சென்ற பருவம் வந்தது கண்டு, கவலை அடைந்த தன்னை, ஆற்றுப்படுத்தும் தன்னுடைய தோழியை நோக்கித் தலைவி வருத்தத்துடன் கூறுகின்றாள். 

பொருளுரை:   அவர் இன்னும் வரவில்லை.  முல்லை மலர்கள் மலர்ந்து விட்டன. பனை ஓலையையைக் கையில் கொண்ட இடையன் தன் ஆட்டு குட்டிகளைப் பிற ஆடுகளோடு தங்க வைத்து விட்டு, பாலைக் கொண்டு வந்து கொடுத்துச் சோற்றைப் பெற்றுச் செல்கின்றான்.  அந்த இடையன் தன் தலையில் சிறிய பசுமையான முல்லை அரும்புகளைச் சூடி இருக்கின்றான்.

பதவுரை:   அவரோ வாரார் – அவர் இன்னும் வரவில்லை, முல்லையும் பூத்தன – முல்லை மலர்களும் மலர்ந்து விட்டன, பறியுடைக் கையர் – பனை ஓலையை உடையவர்,   மறி இனத்து ஒழிய – குட்டிகளோடு உள்ள ஆட்டின் திரளோடு சென்று தங்க, பாலொடு வந்து கூழொடு பெயரும் – பாலைக் கொண்டு வந்து கொடுத்து சோற்றைப் பெற்றுச் செல்லும், ஆடுடை இடைமகன் – ஆடுகளையுடைய இடையன்,  சென்னிச் சூடிய – தலையில் சூடியது, எல்லாம் – எல்லாம், சிறுபசு முகையே – சிறிய பசுமையான முல்லை அரும்புகளே

குறுந்தொகை 223, மதுரைக் கடையத்தார் மகனார் வெண்ணாகனார், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
பேரூர் கொண்ட ஆர்கலி விழவில்
செல்வாம் செல்வாம் என்றி, அன்றி வண்
நல்லோர் நல்ல பலவால் தில்ல,
தழலும் தட்டையும் முறியும் தந்து இவை
ஒத்தன நினக்கெனப் பொய்த்தன கூறி,
அன்னை ஓம்பிய ஆய் நலம்
என்னை கொண்டான், யாம் இன்னமால் இனியே.

பொருளுரை:  பெரிய ஊரில் உள்ளவர்கள் கொண்டாடும் ஆரவாரமுடைய விழாவிற்குப் போகலாம் போகலாம் என்று நீ கூறினாய். அன்று நாம் செல்லும் பொழுது இங்குள்ள நல்லவர்கள் பல நல்ல சொற்களைக் கூறினார்கள் (நிமித்தங்கள் பலவற்றைக் கூறினார்கள்). கிளி விரட்டும் கருவிகளான தழலையும் தட்டையும் தழை ஆடையையும் என்னிடம் தந்து இவை உனக்குப் பொருத்தமானவை என்று பொய்யைக் கூறி, என் தாய் பாதுகாத்த என்னுடைய அழகிய பெண்மை நலத்தை என்னுடைய தலைவன் கவர்ந்து கொண்டான். நான் இப்பொழுது இவ்வாறு ஆகி விட்டேன்.

பதவுரை:  பேரூர் கொண்ட – பெரிய ஊரினர் மேற்கொண்ட, ஆர்கலி விழவில் – ஆரவாரமுடைய விழாவிற்கு, செல்வாம் செல்வாம் என்றி – போகலாம் போகலாம் என்று நீ கூறினாய், அன்று – அன்று, இவண் நல்லோர் – இங்குள்ள நல்லவர்கள், நல்ல பலவால் – நல்ல பலவாகிய சொற்கள் இருந்தன, தில்ல – ஓர் அசை, தழலும் தட்டையும்  – கிளி விரட்டும் கருவிகளான தழலையும் தட்டையும்,  முறியும் தந்து – தழை ஆடையையும் தந்து, இவை ஒத்தன நினக்கு என  – இவை உனக்கு பொருத்தமானவை என்று, பொய்த்தன கூறி – பொய்யைக் கூறி, அன்னை ஓம்பிய ஆய் நலம் – தாய் பாதுகாத்த என்னுடைய அழகிய பெண்மை நலத்தை, என் ஐ கொண்டான் – என்னுடைய தலைவன் எடுத்துக் கொண்டான், யாம் இன்னமால் – யாம் இப்பொழுது இவ்வாறு ஆகினோம், இனியே – இப்பொழுது

குறுந்தொகை 229, மோதாசானார், பாலைத் திணை – கண்டோர் சொன்னது
இவன் இவள் ஐம்பால் பற்றவும், இவள் இவன்
புன்தலை ஓரி வாங்குநள் பரியவும்,
காதல் செவிலியர் தவிர்ப்பவும் தவிராது,
ஏதில் சிறு செரு உறுப மன்னோ,
நல்லை மன்ற அம்ம பாலே மெல் இயல்
துணை மலர்ப் பிணையல் அன்ன, இவர்
மணம் மகிழ் இயற்கை காட்டியோயே.

பொருளுரை:  இவன் இவளுடைய ஐந்துப் பகுதியாக உள்ள கூந்தலைப் பிடித்து இழுப்பான். இவள் இவனுடைய குறைந்த  தலை மயிரை வளைத்து இழுத்து விட்டு ஓடுவாள்.  இவர்களுடைய அன்பான செவிலித் தாய்மார்கள் அதை தடுக்க முயற்சித்தாலும், தொடர்ந்து இவர்கள் அயலார் போலச் சிறு சண்டைகளைச் செய்வார்கள். ஊழ்வினையே!  நீ நிச்சயமாக நல்ல காரியம் செய்தாய்.  மலர்களை சேர்த்துக் கட்டிய இரட்டை மாலையைப் போல் இவர்கள் மணம் புரிந்து மகிழும் இயல்பை உண்டாக்கினாய்.

பதவுரை:   இவன் இவள் ஐம்பால் பற்றவும் – இவன் இவளுடைய ஐந்துப் பகுதியாக உள்ள கூந்தலைப் பிடித்து இழுக்கவும், இவள் இவன் புன்தலை ஓரி வாங்குநள் – இவள் இவனுடைய புல்லிய தலை மயிரை வளைத்து இழுப்பாளாக, பரியவும் – ஓடவும், காதல் செவிலியர் தவிர்ப்பவும் – அன்பான செவிலித் தாயார் தடுக்கவும்,  தவிராது – நிறுத்தாமல், ஏதில் சிறு செரு உறுப – அயன்மையையுடைய சிறு சண்டைகளைச் செய்வார்கள்,  மன்னோ – ஓர் அசை, நல்லை மன்ற – நிச்சயமாக நல்லது, அம்ம – ஓர் அசை, பாலே – ஊழ் வினையே, மெல் இயல் – மென்மையான, துணை மலர்ப் பிணையல் அன்ன – மலர்களை சேர்த்துக் கட்டிய இரட்டை மாலையைப் போல் அல்லது இரண்டிரண்டு மலர்களால் இணைத்துக் கட்டிய மாலையைப் போன்று, இவர் மணம் மகிழ் இயற்கை காட்டியோயே – இவர்கள் மணம் புரிந்து மகிழும் இயல்பை உண்டாக்கினாய்

குறுந்தொகை 237, அள்ளூர் நன்முல்லையார், பாலைத் திணை, தலைவன் தேர்ப் பாகனிடம் சொன்னது
அஞ்சுவது அறியாது, அமர் துணை தழீஇய,
நெஞ்சு நப் பிரிந்தன்று ஆயினும், எஞ்சிய
கை பிணி நெகிழின், அஃது எவனோ, நன்றும்
சேய அம்ம, இருவாம் இடையே
மாக்கடல் திரையின் முழங்கி, வலன் ஏர்பு  5
கோள் புலி வழங்கும் சோலை,
எனைத்து என்று எண்ணுகோ, முயக்கிடை மலைவே.

பாடல் பின்னணி:  பொருளுக்காகத் தலைவியைப் பிரிந்து சென்ற தலைவன் அதனை ஈட்டிக் கொண்டு வருகையில், தேர்ப்பாகனை நோக்கி கூறியது.

பொருளுரை:   அஞ்சுவதை அறியாமல் நான் விரும்பும் தலைவியைத் தழுவும் பொருட்டு, என் நெஞ்சு நம்மைப் பிரிந்துச் சென்றது.  ஆனாலும், இங்கு எஞ்சிய என்னுடைய கைகளால் அவளைத் தழுவ இயலாது.  அவளைத் தழுவ முடியாத என் நெஞ்சு அவளிடம் சென்றதால் என்ன பயன்?  எனக்கும் தலைவிக்கும் இடையே உள்ள தூரம் மிக அதிகம். நான் அவளைத் தழுவுவதற்குத் தடையாக, கரிய கடலின் அலைகளைப் போல் முழங்கி, வலிமையுடன் எழும் கொல்லும் புலிகள் திரியும் சோலைகள் எத்துணை உண்டு என்று நான் எவ்வாறு எண்ணுவேன்?

பதவுரை:   அஞ்சுவது அறியாது – அஞ்சுவதை அறியாமல்,  அமர் துணை தழீஇய – விரும்பும் தலைவியைத் தழுவும் பொருட்டு,  நெஞ்சு நப் பிரிந்தன்று  –  என் நெஞ்சு நம்மைப் பிரிந்துச் சென்றது, ஆயினும் – ஆனாலும்,  எஞ்சிய கை  – இங்கு எஞ்சிய என்னுடைய கைகள், பிணி நெகிழின் – தழுவுதல் நெகிழ்ந்தால், அஃது எவனோ –  என்ன பயன், நன்றும் சேய – மிக்க சேய்மையாக உள்ளன, அம்ம – அசைச் சொல்,  இருவாம் இடையே – இருவருக்கும் இடையே,  மாக்கடல் திரையின் முழங்கி – கரிய கடலின் அலைகளைப் போல் முழங்கி, வலன் ஏர்பு கோள் புலி வழங்கும் சோலை –  வலிமையுடன் எழும் கொல்லும் புலிகள் திரியும் சோலைகள், எனைத்து என்று எண்ணுகோ – எத்துணை உண்டு என்று எண்ணுவேன், முயக்கிடை மலைவே – தழுவுவதற்கு அமைந்த இடையூறுகள்

குறுந்தொகை 249, கபிலர், குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
இன மயில் அகவும் மரம் பயில் கானத்து,
நரை முக ஊகம் பார்ப்பொடு பனிப்பப்,
படு மழை பொழிந்த சாரல் அவர் நாட்டுக்
குன்ற நோக்கினென் தோழி,
பண்டை அற்றோ, கண்டிசின் நுதலே.

பொருளுரை:   மயில் கூட்டங்கள் கூவும் மரங்கள் நிறைந்த காட்டில், வெள்ளை முகத்தையுடைய குரங்கு தன் குட்டியுடன் பனியில் நடுங்குமாறு பெருமழை பொழியும் மலைச் சரிவையுடைய அவருடைய நாட்டின் குன்றை நான் நோக்கினேன், தோழி.  அதன் பின் என் நெற்றி பசப்பு இல்லாத தன் முந்தைய தன்மையை அடைந்தது.  இதை நீ காண்பாயாக.

பதவுரை:   இன மயில் – மயில் கூட்டங்கள், அகவும் – கூவும்,  மரம் பயில் கானத்து – மரங்கள் அடர்ந்த காட்டில், நரை முக ஊகம் – வெள்ளை முகத்தையுடைய குரங்கு, பார்ப்பொடு – தன் குட்டியுடன், பனிப்ப – பனியில் நடுங்க,  படு மழை பொழிந்த – பெரு மழைப் பொழிந்த,  சாரல் – மலைச் சரிவு, அவர் நாட்டு – அவருடைய நாட்டின், குன்ற – குன்றை, நோக்கினென் தோழி – நோக்கினேன் தோழி, பண்டை அற்றோ – (பசப்பு இல்லாத) பழையத் தன்மை, கண்டிசின் நுதலே – என் நெற்றியில் இதை நீ காண்பாயாக

குறுந்தொகை 258, பரணர், மருதத் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
வாரல் எம் சேரி, தாரல் நின் தாரே,
அலர் ஆகின்றதால் பெரும! காவிரிப்
பலர் ஆடு பெரும் துறை மருதொடு பிணித்த
ஏந்து கோட்டு யானைச் சேந்தன் தந்தை
அரியல் அம் புகவின் அம் தோட்டு வேட்டை
நிரைய ஒள் வாள் இளைஞர் பெரு மகன்
அழிசி ஆர்க்காடு அன்ன இவள்
பழி தீர் மாண் நலம் தொலைதல் கண்டே!

பொருளுரை:  எங்கள் தெருவிற்கு வராதீர்! உம்முடைய மாலையை நீர் அவளுக்கு எனக்குத் தர வேண்டாம்!
பலர் குளிக்கும் காவிரியின் பெரிய துறையில் உள்ள மருத மரத்தில் உயர்ந்த தந்தத்தையுடைய யானைகளைக் கட்டும் சேந்தனின் தந்தையும், கள்ளையும், சிறந்த உணவையும் உண்டு விலங்குகளை வேட்டையாடுவதும், எதிரிகளுக்கு நரகமாக உள்ள ஒளியுடைய வாட்களை ஏந்தியவர்களாகவும் உள்ள இளம் வீரர்களுக்குத் தலைவனான அழிசியின் ஆர்க்காடு ஊரைப் போன்ற பழியற்ற இவளுடைய அழகு தொலைந்ததைக் கண்டு, ஊரின் பழிச் சொல் மிகுதி ஆயிற்று, ஐயா!

பதவுரை:   வாரல் எம் சேரி – எங்கள் தெருவிற்கு வராதீர், தாரல் நின் தாரே – உம்முடைய மாலையைத்  தர வேண்டாம், அலர் ஆகின்றதால் – ஊரின் பழிச் சொல் மிகுதி ஆயிற்று, பெரும – ஐயா, காவிரிப் பலர் ஆடு பெரும் துறை – பலர் குளிக்கும் காவிரியின் பெரிய துறை, மருதொடு பிணித்த – மருத மரத்தில் கட்டிய, ஏந்து கோட்டு யானைச் சேந்தன் தந்தை – உயர்ந்த தந்தத்தையுடைய யானைகளையுடைய சேந்தனின் தந்தை, அரியல் – கள், அம் புகவின் – அழகிய உணவு, அம் தோட்டு வேட்டை – விலங்குகளை வேட்டையாடும், நிரைய – நரகம், ஒள் வாள் இளைஞர் – ஒளியுடைய வாளை ஏந்திய இளைஞர்கள், பெரு மகன் அழிசி ஆர்க்காடு அன்ன – பெருந்தலைவன் அழிசியின் ஆர்க்காட்டைப் போன்ற, இவள் பழி தீர் மாண் நலம் தொலைதல் கண்டே – இவளுடைய பழி இல்லாத, சிறந்த அழகு தொலைவதைக் கண்டு

குறுந்தொகை 263, பெருஞ்சாத்தனார், குறிஞ்சித் திணை – தோழி தலைவியிடம் சொன்னது, தலைவன் கேட்கும்படியாக
மறிக் குரல் அறுத்துத், தினைப் பிரப்பு இரீஇச்,
செல் ஆற்றுக் கவலைப் பல் இயம் கறங்கத்
தோற்றம் அல்லது நோய்க்கு மருந்து ஆகா
வேற்றுப் பெருந்தெய்வம் பலவுடன் வாழ்த்திப்,
பேஎய்க் கொளீஇயள் இவள் எனப்படுதல்,
நோதக்கன்றே தோழி, மால் வரை
மழை விளையாடும் நாடனைப்
பிழையேம் ஆகிய நாம் இதன் படவே.

பொருளுரை:  பெரிய மலையில் மேகம் விளையாடும் நாட்டுத் தலைவன் மாட்டுக் களவு ஒழுக்கத்தால் நாம் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. இளம் ஆட்டின் கழுத்தை அறுத்து, தினையைப் பரப்பி, ஆற்றுத் தீவில் பல வகையான இசைக் கருவிகளை வாசித்து, வேறு பெருந் தெய்வங்கள் பலவற்றை வாழ்த்தி, “இவள் பேயால் கொள்ளப்பட்டாள்” என்று கூறுவது வருந்துவதற்கு உரியதாகும். நாம் எந்தப் பிழையையும் செய்யவில்லை.

பதவுரை:   மறிக் குரல் அறுத்து – ஆட்டின் கழுத்தை அறுத்து, தினைப் பிரப்பு இரீஇ – தினையை உடைய பிரப்பை வைத்து, செல் ஆற்றுக் கவலை – ஓடுகின்ற ஆற்றின் தீவு, பல் இயம் கறங்க – பல வகையான இசைக் கருவிகள் ஒலிக்க, தோற்றம் அல்லது – தோற்றம் அன்றி, நோய்க்கு மருந்து ஆகா – உன்னுடைய காம நோய்க்கு மருந்து ஆகாத, வேற்றுப் பெருந்தெய்வம் பலவுடன் வாழ்த்தி – வேறு பெருந் தெய்வங்கள் பலவற்றை வாழ்த்தி, பேஎய்க் கொளீஇயள் இவள் – இவள் பேயால் கொள்ளபபட்டாள், எனப்படுதல் – என்று கூறப்படுவது, நோதக்கன்றே – வருந்துவதற்கு உரியதாகும், தோழி – தோழி, மால் வரை மழை விளையாடும் நாடனை – உயர்ந்த மலையில் மேகங்கள் விளையாடுகின்ற நாட்டின் தலைவன் மாட்டு, பிழையேம் ஆகிய நாம் – தவறு செய்யாத நாம், இதன் படவே – இந்தக் களவு ஒழுக்கத்தில் நிகழ்ந்து இருக்க

குறுந்தொகை 269, கல்லாடனார், நெய்தற் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது 
சேயாறு சென்று, துனை பரி அசாவாது
உசாவுநர்ப் பெறினே நன்று, மற்றில்ல,
வயச்சுறா எறிந்த புண் தணிந்து எந்தையும்
நீல நிறப் பெருங்கடல் புக்கனன், யாயும்
உப்பை மாறி வெண்ணெல் தரீஇய
உப்பு விளை கழனிச் சென்றனள், இதனால்,
பனியிரும் பரப்பில் சேர்ப்பற்கு
இனி வரின் எளியள் என்னும் தூது.

பொருளுரை:   தாமதம் இல்லாமல், அதிக தூரமான வழியைக் கடந்து விரைந்துச் சென்று, சென்றவரிடம் ஆலோசனைக் கூறுபவரைப் பெற்றால் நல்லது.  வலுவான சுறா மீனால் ஏற்பட்ட புண் தணிந்து என் தந்தை நீலக் கடலுக்குச் சென்றுள்ளார்.  என் தாயும் உப்பிற்குப் பதிலாக வெள்ளை நெல்லைப் பெறுவதற்கு உப்பு விளையும் உப்பளத்திற்குச் சென்றுள்ளாள்.   குளிர்ந்த பெரிய கடற்கரையின் தலைவர் இப்பொழுது வந்தால்,  நான் பெறுவதற்கு எளியவள் என்பது நான் விடும் தூது.

பதவுரை:   சேய் ஆறு சென்று – அதிக தூரமான வழியைக் கடந்து சென்று, துனை பரி – மிகவும் வேகமாக நடந்து, அசாவாது – தாமதிக்காமல், உசாவுநர்ப் பெறினே நன்று – ஆலோசனைக் கூறுபவரைப் பெற்றால் நல்லது,  கூறுபவரைப் பெற்றால் நல்லது, மற்றில்ல – வேறு ஒன்றும் இல்லை, வயச்சுறா எறிந்த – வலுவான சுறா மீனால் ஏற்பட்ட , புண் தணிந்து – புண் தணிந்து, எந்தையும் நீல நிறப் பெருங்கடல் புக்கனன் – என் தந்தை நீலக் கடலுக்கு சென்றுள்ளார், யாயும் – என் தாயும், உப்பை மாறி வெண்ணெல் தரீஇய – உப்பிற்கு பதிலாக வெள்ளை நெல்லைப் பெறுவதற்கு, உப்பு விளை கழனிச் சென்றனள் – உப்பு விளையும் உப்பளத்திற்கு சென்றுள்ளாள், இதனால் – இதனால், பனி இரும் பரப்பில் சேர்ப்பற்கு – குளிர்ந்த பெரிய கடற்கரையின் தலைவனுக்கு,  இனி வரின் – இனி அவர் வந்தால், எளியள் –  நான் பெறுவதற்கு எளியவள், என்னும் தூது – என்ற தூது

குறுந்தொகை 283, பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ, பாலைத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
உள்ளது சிதைப்போர் உளர் எனப் படாஅர்,
இல்லோர் வாழ்க்கை இரவினும் இளிவு எனச்
சொல்லிய வன்மை தெளியக் காட்டிச்
சென்றனர், வாழி தோழி, என்றும்
கூற்றத்து அன்ன கொலை வேல் மறவர்
ஆற்றிருந்து அல்கி வழங்குநர்ச் செகுத்த
படுமுடை பருந்து பார்த்திருக்கும்,
நெடு மூது இடைய நீர் இல் ஆறே.

பொருளுரை:   நீடு வாழ்வாயாகத் தோழி! ‘பூர்வீகச் சொத்தை தொலைப்பவர்கள் தங்களிடம் சொத்து இருந்தாலும் செல்வர்கள் ஆக மாட்டார்கள். பிறர் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் வாழ்பவர்கள், பிச்சை எடுத்து வாழ்வதைக் காட்டிலும் இழிவான வாழ்க்கையை வாழ்பவர்கள்’ என்பதை என்னிடம் திருத்தமாகச் சுட்டிக் காட்டி, தெளிவுபடக் கூறி விட்டு, பணம் சம்பாதிக்கச் சென்றுள்ளார் தலைவர். அவர் சென்ற நீண்ட பழைய இடத்தில் உள்ள பாதையில் கூற்றுவன் கொல்வதைப் போல் கொல்லும் மறவர்கள் செல்வோரைக் கொல்லுவார்கள். இறந்தவர்களின் உடலை உண்ண பருந்துகள் வரும்.

பதவுரை:   உள்ளது சிதைப்போர் – பூர்வீகச் சொத்தைத் தொலைப்பவர்கள்,  உளர் எனப் படாஅர் – சொத்து இருந்தாலும் செல்வர்கள் ஆக மாட்டார்கள், இல்லோர் வாழ்க்கை – பிறர் விட்டுச் சென்ற பணத்தில் வாழ்வோரின் வாழ்க்கை,  இரவினும் இளிவு – பிச்சை எடுப்பதை விட கீழானது,  என – என, சொல்லிய வன்மை – திருத்தமாகச் சொல்லி, தெளியக் காட்டி – தெளிவாகக் காட்டி, சென்றனர் –  (பணம் சம்பாதிக்கச் சென்ற என் தலைவர்,  வாழி – வாழிய,  தோழி – என் தோழி,  என்றும் – என்றும், கூற்றத்து அன்ன – கூற்றுவனைப் போல்,  கொலை வேல் மறவர் – கொலையைப் புரியும் மறவர்கள், ஆற்றிருந்து அல்கி – பாதையின் அருகில் , வழங்குநர் – செல்வோரை,   செகுத்த – கொன்ற, படு முடை – கொன்றவர்களின் தசை,  பருந்து – பருந்து, பார்த்திருக்கும் – காத்துக்கொண்டிருக்கும், நெடு மூது இடைய – நீண்ட முதிய இடம்,  நீர் இல் ஆறே – நீர் இல்லாத பாதை

குறுந்தொகை 288, கபிலர்,  குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
கறிவளர் அடுக்கத்து ஆங்கண் முறி அருந்து
குரங்கு ஒருங்கு இருக்கும் பெருங்கல் நாடன்
இனியன் ஆகலின், இனத்தின் இயன்ற
இன்னாமையினும், இனிதோ
இனிதெனப் படூஉம் புத்தேணாடே?

பொருளுரை:   மிளகுக் கொடிகள் வளரும் மலை அடுக்கத்தில் திரளாகச் சேர்ந்து தளிரை உண்ணும் குரங்குகளை உடைய பெரிய மலை நாடன், என்னைப் பிரிந்தப் பொழுதும் இனிமையாக உள்ளவன்.  நம்மிடம் உறவு உடையர்கள் துன்பம் விளைவித்தாலும் கூட,  அதனுடைய இனிமையை விட அதிக இனிமையானதா  மேல் உலகத்தின் இனிமை?

பதவுரை:   கறிவளர் – கரு மிளகுக் கொடிகள் வளரும், அடுக்கத்து – அடுக்கு மலையில், ஆங்கண் – ஆங்கு, முறி அருந்து – தளிரை உண்ணும், குரங்கு ஒருங்கு இருக்கும் – குரங்குகள் ஒன்றாகத் திரண்டு இருக்கும், பெருங்கல் நாடன் – பெரிய மலையின் நாடன், இனியன் ஆகலின் – (பிரிந்தாலும்) இனிமை உடையவன்,  இனத்தின் இயன்ற இன்னாமையினும் – உறவு உடையவரின் இன்னமையைக் காட்டிலும்,   இனிதோ – இனியதா, இனிதெனப் படூஉம் புத்தேணாடே  – இனிது என்று கூறப்படும் மேல் உலகம்

குறுந்தொகை 290, கல்பொரு சிறுநுரையார், நெய்தற் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
காமம் தாங்குமதி என்போர் தாம் அஃது
அறியலர் கொல்லோ? அனை மதுகையர் கொல்?
யாம் எம் காதலர்க் காணேம் ஆயின்
செறி துனி பெருகிய நெஞ்சமொடு பெரு நீர்க்
கல் பொரு சிறு நுரை போல
மெல்ல மெல்ல இல்லாகுதுமே.

பொருளுரை:   உன்னுடைய காதல் நோயைப் பொறுத்து இருப்பாயாக என்று என்னிடம் கூறுபவர்கள் காதலின் தன்மையை அறியாதவர்களா?  அத்துணை வலிமையுடையவர்களோ?  என் தலைவனை நான் காணவில்லை என்றால் மிகுந்த துன்பமுடைய நெஞ்சத்துடன் பெரிய வெள்ளத்தில் பாறையின் மேல் மோதி அழியும் சிறிய நுரையைப் போல், மெல்ல மெல்ல தேய்ந்து இல்லையாகி விடுவேன்.

பதவுரை:   காமம் தாங்குமதி என்போர் – காதல் நோயைப் பொறுத்து இருப்பாயாக என்று கூறுபவர்கள், தாம் அஃது அறியலர் கொல்லோ – காதலின் தன்மையை அறியாதவர்களா, அனை மதுகையர் கொல் – அத்துணை வலிமையுடையவர்களோ, யாம் எம் காதலர்க் காணேம் ஆயின் – என் தலைவனை காணவில்லை என்றால், செறி துனி பெருகிய நெஞ்சமொடு – மிகுந்த துன்பமுடைய நெஞ்சத்துடன், பெரு நீர் – மிகுந்த வெள்ளத்தில், கல் பொரு சிறு நுரை போல – பாறையின் மேல் மோதும் சிறிய நுரையைப் போல், மெல்ல மெல்ல இல்லாகுதுமே – மெல்ல மெல்ல இல்லையாகி விடுவேன்

குறுந்தொகை 301, குன்றியனார், நெய்தற் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
முழவு முதல் அரைய தடவு நிலைப் பெண்ணைக்
கொழு மடல் இழைத்த சிறு கோல் குடம்பைக்
கருங்கால் அன்றில் காமர் கடுஞ்சூல்
வயவுப் பெடை அகவும் பானாள் கங்குல்
மன்றம் போழும் இன மணி நெடுந்தேர்
வாரா தாயினும், வருவது போலச்
செவி முதல் இசைக்கும் அரவமொடு
துயில் துறந்தனவால் தோழி, என் கண்ணே.

பொருளுரை:   தோழி! முழவைப் போன்ற அடி மரத்தையுடைய வளைந்த பனை மரத்தினது வளமையான ஓலையில் சிறு குச்சிகளால் செய்த கூட்டிலுள்ள கரிய காலையுடைய அன்றிலினது விருப்பத்தையுடைய முதல் சூலினால் உண்டான நோயையுடைய பெண் பறவை தன் ஆண் பறவையை அழைக்கின்ற நடு இரவில், தனது சக்கரத்தால் ஊர் மன்றத்தைப் பிளந்து கொண்டு வரும், நிறைய மணிகளையுடைய என் தலைவனது உயர்ந்த தேர் வராவிட்டாலும் வருவதுப் போல் என் காதில் ஒலிக்கும் ஒலியினால் என்னுடைய கண்கள் தூக்கத்தை நீத்தன!

பதவுரை:  முழவு முதல் அரைய – முழவைப் போன்ற அடி மரத்தையுடைய, தடவு நிலை பெண்ணை – வளைந்த நிலையையுடைய பனை, கொழு மடல் – வளமையான ஓலை, இழைத்த – இயற்றிய , சிறு கோல் – சிறு சுள்ளிகள், குச்சிகள் குடம்பை – கூடு, கருங்கால் அன்றில் – கரிய கால்களையுடைய அன்றில் பறவை, காமர் – விருப்பத்தையுடைய, கடுஞ்சூல் – முதல் கர்ப்பம், வயவுப் பெடை – நோயையுடைய பெண், அகவும் – அழைக்கும், பானாள் கங்குல் – பாதி இரவு, மன்றம் போழும் – சக்கரத்தால் மன்றத்தை பிளக்கும், இனமணி – நிறைய மணிகள், நெடுந்தேர் – உயர்ந்த தேர், வாரா தாயினும் – வராவிட்டாலும், வருவது போல – வருவது போல், செவி முதல் இசைக்கும் – காதினில் ஒலிக்கும், அரவமொடு – ஒலியுடன், துயில் துறந்தனவால் – உறக்கத்தை நீத்தன, தோழி – தோழி, என் கண்ணே – என் கண்கள்

குறுந்தொகை 306, அம்மூவனார், நெய்தற் திணை – தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொன்னது
மெல்லிய, இனிய, மேவரு தகுந,
இவை மொழி யாம் எனச் சொல்லினும், அவை நீ
மறத்தியோ, வாழி என் நெஞ்சே, பலவுடன்
காமர் மாஅத்துத் தாது அமர் பூவின்
வண்டு வீழ் அயரும் கானல்
தண் கடல் சேர்ப்பனைக் கண்ட பின்னே?

பொருளுரை:  நீண்ட நாட்களாக வாழ்வாயாக என் நெஞ்சே! மென்மையான இனிமையான விருப்பத்தக்கனவும் ஆக உள்ள சொற்களைப் பேச வேண்டாம் என்று நான் உனக்குச் சொன்னாலும், அழகிய மரத்தின் தாதுகளை உடைய மலர்களில் வண்டுகள் வீழும் சோலையையுடைய குளிர்ச்சியான கடலின் கரையின் தலைவனைக் கண்டவுடன் நான் கூறியவற்றை மறந்து விடுகின்றாயா?

பதவுரை:  மெல்லிய – மென்மையாக, இனிய – இனிமையாக, மேவரு தகுந – விருப்பத்தக்கனவும் ஆக, இவை மொழியாம் எனச் சொல்லினும் – நான் இவ்வாறு பேச வேண்டாம் சொன்னாலும், அவை நீ மறத்தியோ – அவற்றை நீ மறந்து விடுகின்றாயா, வாழி – நீண்ட நாட்கள் வாழ்வாயாக, என் நெஞ்சே – என்னுடைய நெஞ்சே, பலவுடன் காமர் மாஅத்து – அழகிய மாமரத்தின், தாது அமர் பூவின் – காதுகள் பொருந்திய மலரிடத்து, வண்டு – வண்டுகள், வீழ் அயரும் – வீழ்தலைச் செய்யும், கானல் – கடற்கரைச் சோலை, தண் கடல் – குளிர்ச்சியான கடல், சேர்ப்பனைக் கண்ட பின்னே – நெய்தல் நிலத்தின் தலைவனை கண்ட பின்

குறுந்தொகை 310, பெருங்கண்ணனார், நெய்தற் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
புள்ளும் புலம்பின, பூவும் கூம்பின,
கானலும் புலம்பு நனி உடைத்தே, வானமும்
நம்மே போலும் மம்மர்த்து ஆகி
எல்லை கழியப் புல்லென்றன்றே,
இன்னும் உளெனே தோழி, இந்நிலை
தண்ணிய கமழும் ஞாழல்
தண்ணந் துறைவர்க்கு உரைக்குநர்ப் பெறினே.

பொருளுரை:   பறவைகள் தனிமையை நாடிவிட்டன! மலர்கள் இதழ்களை மூடி விட்டன! கடற்கரைச் சோலையும் தனிமையில் வாடுகின்றது! வானமும் நம்மைப் போல் கலங்கி நிற்கின்றது! வெளிச்சம் போய்ப் பொலிவின்றி உள்ளது இந்த நேரம்! அழகிய நகக் கொன்றை மரங்களையுடைய குளிர்ச்சிப் பொருந்திய துறையை உடைய தலைவனுக்கு என்னுடைய நிலைமையைப் பற்றி யாராவது கூறினால், நான் இன்னும் உயிரோடு வாழ்வேன், தோழி.

பதவுரை:   புள்ளும் புலம்பின – பறவைகள் தனிமையை நாடின – புலம்பல் என்ற சொல்லுக்கு இரண்டு பொருள் – தனிமை, வருந்துதல், பூவும் கூம்பின – மலர்கள் இதழ்களை மூடி விட்டன, கானலும் புலம்பு நனி உடைத்தே – கடற்கரைச் சோலையும் தனிமையில் வாடுகின்றது, வானமும் நம்மே போலும் மம்மர்த்து ஆகி – வானமும் நம்மைப் போல் கலங்கி நிற்கின்றது, எல்லை கழியப் புல்லென் றன்றே – வெளிச்சம் போய் பொலிவின்றி உள்ளது, இன்னும் உளெனே தோழி – நான் இன்னும் உயிரோடு வாழ்வேன் தோழி, இந்நிலை – இந்தச் சூழ்நிலை, தண்ணிய கமழும் ஞாழல் – அழகிய/குளிர்ச்சிப் பொருந்திய நறுமணமான ஞாழல்/நகக்கொன்றை , தண்ணந் துறைவர்க்கு – அழகிய துறைத் தலைவனுக்கு, உரைக்குநர்ப் பெறினே – கூறுவாரைப் பெற்றால்

குறுந்தொகை 315, மதுரை வேள்ஆதத்தனார்,  குறிஞ்சித் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது 
எழுதரு மதியம் கடல் கண்டாங்கு
ஒழுகு வெள்ளருவி ஓங்குமலை நாடன்,
ஞாயிறு அனையன் தோழி,
நெருஞ்சி அனைய, என் பெரும் பணைத்தோளே.

பொருளுரை:   தோழி!  கடலிலிருந்து எழும் நிலவைப் போல் தோன்றும், உயர்ந்த மலையிலிருந்து வடியும் வெள்ளை அருவி உடைய நாடன் சூரியனைப் போன்றவன். படர்ந்த மூங்கிலைப் போன்ற தோள்களை உடைய நான்,  நெருஞ்சி மலரைப் போன்றவள்.

பதவுரை:   எழுதரு மதியம் – எழும் நிலவை, கடல் கண்டாங்கு – கடலில் கண்டதைப் போல்,  ஒழுகு வெள்ளருவி – வடியும் வெள்ளை அருவி, ஓங்குமலை – உயர்ந்த மலையின், நாடன் – நாடன்,  ஞாயிறு அனையன் தோழி – சூரியனைப் போல் தோழி, நெருஞ்சி அனைய – நெருஞ்சியைப் போன்றது, என் பெரும் பணைத்தோளே – என் பெரிய மூங்கில் போன்ற தோள்கள்

குறுந்தொகை 330, கழார்க் கீரனெயிற்றியனார், மருதத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
நலத்தகைப் புலைத்தி பசை தோய்த்தெடுத்துத்
தலைப்பு உடை போக்கித் தண் கயத்து இட்ட
நீரில் பிரியாப் பரூஉத்திரி கடுக்கும்,
பேரிலைப் பகன்றைப் பொதி அவிழ் வான் பூ
இன் கடுங் கள்ளின் மணமில கமழும்,
புன்கண் மாலையும் புலம்பும்
இன்று கொல் தோழி, அவர் சென்ற நாட்டே?

பொருளுரை:   அழகையும் நன்மையையும் உடைய வண்ணாத்தி கஞ்சியிலே தோய்த்து எடுத்து முதல் தப்பலைத் தப்ப விட்டு, குளிர்ந்த நீருடைய குளத்தில் இட்ட பருத்த திரியை உடைய முறுக்கு உடைய ஆடையைப் போன்ற பெரிய இலையுடைய வெள்ளை பகன்றை மலர்கள் மலர்ந்து இனிய கடுமையான கள்ளைப் போல், நறுமணம் இல்லாமல் நாறுகின்ற துன்பத்தைத் தரும் மாலைக் காலமும் தனிமையும், அவர் பிரிந்துச் சென்ற நாட்டிலே இருக்குமா?

பதவுரை:   நலம் தகை – அழகும் தகையும்,  புலைத்தி – வண்ணாத்தி,  பசை தோய்த்தெடுத்து – பசையில் முக்கி எடுத்து,  தலைப்பு உடை போக்கித் – முதலில் துணியை அலசி,  தண் – குளிர்ந்த,  கயத்து இட்ட – குளத்தில் போட்ட, நீரில் – நீரில்,  பிரியா – (நூல்) பிரியாத,  பரூஉ திரி – பருத்த திரித்த நூல், கடுக்கும் – போலும்,  பேரிலை – பெரிய இலை,  பகன்றை – பகன்றை மலர், (Indian jalap, Ipomaea Turpethum), பொதி அவிழ் – மொட்டு மலர்ந்து, வான் பூ – வெள்ளை மலர்,   இன் – இனிய,  கடுங் கள்ளின் – கடுமையான கள்ளின்,  மணம் இல – நறுமணம் இல்லாமல்,  கமழும் – கமழும்,  புன்கண் – வருத்தமான,  மாலையும் – மாலையும், புலம்பும் – தனியாக இருந்து வருந்தும்,  இன்று கொல் – இல்லையா?  தோழி – தோழி,  அவர் சென்ற நாட்டே – அவர் சென்ற நாட்டில்

குறுந்தொகை 335, இருந்தையூர்க் கொற்றன் புலவனார்,  குறிஞ்சித் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
நிரை வளை முன்கை நேர் இழை மகளிர்
இருங்கல் வியல் அறைச் செந்தினை பரப்பிச்
சுனை பாய் சோர்விடை நோக்கிச், சினை இழிந்து
பைங்கண் மந்தி பார்ப்போடு கவரும்,
வெற்பு இடை நண்ணியதுவே, வார்கோல்
வல் வில் கானவர் தங்கைப்
பெருந்தோள் கொடிச்சி இருந்த ஊரே.

பொருளுரை:   வலிய வில்லையும், நீண்ட அம்புக்களையும் உடைய கானவரின் தங்கையான தலைவியின் ஊர் கருமையான மலையில் உள்ளது. அங்குக் கையில் நிறைய வளையல்களையும் அழகிய நகைகளையும் அணிந்தப் பெண்கள் அகன்ற பாறைகளில் சிவந்த தினையைப் பரப்பி இருப்பார்கள். அவர்கள் சோர்வடைந்து சுனையில் பாய்ந்து குளிக்கும் வேளையில் பச்சைக் கண்களையுடைய பெண் குரங்குகள் தங்கள் குட்டிகளுடன் மரங்களின் கிளைகளிருந்து இறங்கி வந்து திணையைத் திருடி உண்ணும்.

பதவுரை:   நிரை வளை முன்கை – வளையல்கள் நிறைந்த முன் கை,  நேர் இழை – நல்ல நகைகள்,  மகளிர் – பெண்கள்,  இருங்கல் – கருமையான மலை,  வியல் அறை – அகன்றப் பாறை,  செந்தினை – சிவப்பு நிறமுள்ள தினை,  பரப்பி – பரப்பி,  சுனை பாய் – சுனையில் பாயும்,  சோர்விடை நோக்கி –  சொர்வுடைய நேரத்தைப் பார்த்து,  சினை – மரக் கிளைகள்,  இழிந்து – இறங்கி,  பைங்கண் மந்தி – பச்சைக் கண்களையுடைய பெண் குரங்குகள்,  பார்ப்போடு – குட்டியுடன்,  கவரும் – எடுக்கும்,  வெற்பு இடை – மலையிலே,  நண்ணியதுவே – பொருந்தியது,  வார்கோல் – நீண்ட அம்புகள்,  வல்வில் கானவர் தங்கை – வலிமையான வில்லையுடைய கானவனின் தங்கை,  பெருந்தோள் – பெரியத் தோள்,  கொடிச்சி – கானவர் மகள்,  இருந்த ஊரே – இருந்த ஊர்

குறுந்தொகை 345, அண்டர்மகன் குறுவழுதியார், நெய்தற் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
இழை அணிந்து இயல்வரும் கொடுஞ்சி நெடுந்தேர்
வரை மருள் நெடுமணல் தவிர்த்து நின்று அசைஇத்
தங்கினிர் ஆயின் தவறோ, தெய்ய,
தழை தாழ் அல்குல் இவள் புலம்பு அகலத்
தாழை தைஇய தயங்கு திரைக் கொடுங்கழி
இழுமென ஒலிக்கும் ஆங்கண்
பெருநீர் வேலி எம் சிறுநல் ஊரே.

பொருளுரை:   நெய்தல் நிலத் தலைவனே!  அலங்காரங்களும் ஆபரணமும் உடைய  உன்னுடைய உயர்ந்த தேரை மலையைப் போன்ற மணல் மேடுகள் நிறைத்த நீண்ட கடற்கரையில் நிறுத்தி விட்டு, அங்கு நின்று தங்கினால், அதில் என்னத் தவறு? இலைகளால் செய்யப்பட ஆடையை இடைப் பகுதியில் அணிந்திருக்கும் என்னுடையத் தோழி தாழை மரங்கள் நிறைந்த, ஒலிக்கும் ஓங்கிய அலைகளைக்  கொண்ட,  வளைந்த கடற்கரையில் தனிமையில் புலம்புகின்றாள்.  கடலை வேலியாகக் கொண்டது எங்கள் சிறிய ஊர்.

பதவுரை:   இழை அணிந்து – அலங்காரங்களுடன்,  இயல்வரும் – இயன்று வரும்,  கொடுஞ்சி – தேரின் முன்னால் உள்ள மொட்டு போன்ற ஆபரணம்,  நெடுந்தேர் – உயர்ந்தத் தேர், வரை – மலை (மணல் மேடுகள்),  மருள் நெடுமணல் – மயக்கம் தரும் நீண்ட கடற்கரை,  தவிர்த்து – நிறுத்தி,  நின்று அசைஇ – நின்று அங்குத் தங்கி, தங்கினிர் ஆயின் தவறோ – தங்கினால் எண்ணக் குறைவு?,  தெய்ய – ஓர் அசைச் சொல், தழை – இலைகள்,  தாழ் – தொங்கும்,  அல்குல் – இடையின் அடிப்பகுதி,  இவள் புலம்பு – தனிமையில் வருந்த,  அகல – செல்ல, தாழை – தாழை,  தைஇய – உடைய,  தயங்கு திரை – சிறப்பான அலைகள்,  கொடுங்கழி – வளைந்த உப்பு நீர் உடைய கடற்கரை, இழுமென ஒலிக்கும் – பெரும் ஒலியுடன், ஆங்கண் – ஆங்கு, பெருநீர் – கடல்,  வேலி – வேலி,  எம் சிறுநல் ஊரே – எங்கள் சிறிய ஊர்

குறுந்தொகை 362, வேம்பற்றூர்க் கண்ணன் கூத்தனார், குறிஞ்சித் திணை  – தோழி வேலனிடம் சொன்னது

பாடல் பின்னணி:  தலைவியின் நோய் முருகனால் வந்தது எனக் கருதித் தாய் வெறியாட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்கின்றாள்.  வெறியாடும் வேலனை நோக்கி, தோழி பேசுகின்றாள்.

முருகு அயர்ந்து வந்த முதுவாய் வேல!
சினவல் ஓம்புமதி! வினவுவது உடையேன்!
பல் வேறு உருவில் சில் அவிழ் மடையொடு
சிறு மறி கொன்று, இவள் நறு நுதல் நீவி
வணங்கினை கொடுத்தியாயின், அணங்கிய
விண் தோய் மா மலைச் சிலம்பன்
ஒண் தார் அகலமும் உண்ணுமோ பலியே?

பொருளுரை:   முருகனை வழிபட்டு வந்த அறிவு வாய்ந்த வேலனே!  என் மீது சினம் கொள்வதைக் காப்பாயாக!  உன்னைக் கேட்பது ஒன்று உடையேன்.  பல்வேறு நிறத்தையுடைய சில சோற்றையுடைய பலியுடன், சிறிய ஆட்டுக்குட்டியைக் கொன்று, தலைவியுடைய நறுமணமுடைய நெற்றியைத் தடவி, முருகனை வணங்கி, பலியாகக் கொடுப்பாயின், இவளைத் துன்புறுத்திய வானத்தைத் தோய்க்கும் பெரிய மலையின் தலைவனின்  ஒளியுடைய மாலையை அணிந்த மார்பு நீ கொடுக்கும் பலியை உண்ணுமோ?

பதவுரை:   முருகு அயர்ந்து வந்த – முருகனை வழிபட்டு வந்த, முதுவாய் வேல – அறிவு வாய்ந்த வேலனே, சினவல் ஓம்புமதி – சினம் கொள்வதைக் காப்பாயாக, வினவுவது உடையேன் – உன்னைக் கேட்பது ஒன்று உடையேன், பல் வேறு உருவின் – பல்வேறு நிறத்தையுடைய, சில் அவிழ் மடையொடு – சில சோற்றையுடைய பலியுடன், சிறு மறி கொன்று – சிறிய ஆட்டுக்குட்டியைக் கொன்று, இவள் நறு நுதல் நீவி – தலைவியுடைய நறுமணமுடைய நெற்றியைத் தடவி, வணங்கினை கொடுத்தியாயின் – முருகனை வணங்கிப் பலியாகக் கொடுப்பாயின், அணங்கிய – இவளைத் துன்புறுத்திய, விண் தோய் – வானத்தைத் தோய்க்கும், மா மலைச் சிலம்பன் – பெரிய மலையின் தலைவன், ஒண் தார் அகலமும் – ஒளியுடைய மாலையை அணிந்த மார்பும், உண்ணுமோ பலியே – நீ கொடுக்கும் பலியை உண்ணுமோ

குறுந்தொகை 365, மதுரை நல்வெள்ளியார், குறிஞ்சித் திணை  தோழி தலைவனிடம் சொன்னது
கோடு ஈர் இலங்கு வளை நெகிழ, நாளும்
பாடு இல கலிழ்ந்து பனி ஆனாவே,
துன் அரு நெடு வரைத் ததும்பிய அருவி
தண்ணென் முழவின் இமிழ் இசை காட்டும்,
மருங்கில் கொண்ட பலவின்  5
பெருங்கல் நாட, நீ நயந்தோள் கண்ணே.

பாடல் பின்னணி:  தான் வரையும் வரை (திருமணம் செய்யும் வரை) தலைவி பொறுத்திருப்பாளோ என்று கேட்ட தலைவனை நோக்கித் தோழி இவ்வாறு கூறுகின்றாள்.

பொருளுரை:   நெருங்குதற்கு அரிய, உயர்ந்த மலையில் உள்ள தண்ணென்ற ஒலியை உடைய முரசைப் போன்ற ஆரவாரத்தை வெளிப்படுத்தும் அருவிகளையும், பலா மரங்களையும் உடைய பெரிய மலையின் நாடனே!

உன்னால் விரும்பப்படும் தலைவியின் சங்குகளை அறுத்துச் செய்த வளையல்கள் வழுக்கி விழுகின்றன. அவளுடைய கண்கள் நாள்தோறும் துயில் இல்லாது, கலங்கி, நீர்த்துளிகள் நீங்காதனவாக உள்ளன.

பதவுரை:  கோடு ஈர் இலங்கு வளை – சங்குகளை அறுத்துச் செய்த வளையல்கள், நெகிழ – நெகிழ, நாளும் – நாள்தோறும், பாடு இல – துயில் இல்லை, கலிழ்ந்து – கலங்கி,  பனி ஆனாவே –  நீர்த்துளிகள் நீங்காதனவாக, துன் அரு நெடு வரை – நெருங்குதற்கு அரிய உயர்ந்த மலை,  ததும்பிய அருவி – ஒலிக்கும் அருவி, தண்ணென் முழவின்  – தண்ணென்ற ஒலியை உடைய முரசைப் போன்று, இமிழ் இசை காட்டும் – ஆரவாரத்தை வெளிப்படுத்தும், மருங்கில் கொண்ட பலவின் – அருகில் கொண்ட பலா மரங்களை உடைய,  பெருங்கல் நாட – பெரிய மலையின் நாடனே, நீ நயந்தோள் கண்ணே – நீ விரும்பியவளின் கண்கள்

குறுந்தொகை 369, குடவாயிற் கீரத்தனார்,  பாலைத் திணை – தோழி  தலைவியிடம் சொன்னது  
அத்த வாகை அமலை வால் நெற்று
அரி ஆர் சிலம்பின் அரிசி ஆர்ப்பக்
கோடை தூக்குங் கானம்
செல்வாந் தோழி, நல்கினர் நமரே.

பொருளுரை:   அவர் உன்னை உடன் அழைத்துச் செல்ல சம்மதித்து இருக்கின்றார். கோடையில் காற்று வீசுவதால் பாலை நிலத்தில் உள்ள வாகை மரங்களின் உலர்ந்த வெள்ளைக்  காய்களில் உள்ள விதைகள் கொலுசுகளின் பரலைப் போன்று ஒலிக்கும் காட்டுக்கு அவருடன் நீ செல்வாயாக.

பதவுரை:   அத்த வாகை – பாலை நிலத்தின் வாகை மரம்,  அமலை – ஒலி,  வால் – வெள்ளை, நெற்று – உலர்ந்தக் காய்,  அரி – பரல்,  ஆர் – அழகிய, சிலம்பின் – கொலுசின்,  அரிசி – விதை,  ஆர்ப்ப – ஒலிக்க,  கோடை – வெயில் காலம்,  தூக்குங் கானம் – காற்று அசைகின்ற காடு,  செல்வாந் தோழி – செல்வாய்த் தோழி,  நல்கினர் நமரே – அவர் சரி என்று கூறுகின்றார்

குறுந்தொகை 370, வில்லகவிரலினார், மருதத் திணை – பரத்தை தலைவனைப்பற்றி கூறினது 
பொய்கை ஆம்பல் அணிநிறக் கொழு முகை
வண்டு வாய் திறக்கும் தண் துறை ஊரனொடு,
இருப்பின் இரு மருங்கினமே கிடப்பின்,
வில்லக விரலில் பொருந்தியவன்,
நல் அகம் சேரின் ஒரு மருங்கினமே.

பொருளுரை:   பொய்கை ஆம்பலின் அழகிய நிறத்தை உடைய பெரிய மொட்டுக்களை மலரச் செய்யும் வண்டுகள் உள்ள, குளிர்ந்த துறையை உடைய ஊரில் உள்ள தலைவனோடு நான் இருக்கும் பொழுது, எங்கள் இரு உடல்களும் இணைந்து ஒன்றாக இருப்போம், வில்லில் இணைந்து இருக்கும் விரல்களைப் போல். அவன் தன் நல்ல இல்லத்திற்குச் சென்று விட்டால், நான் தனியாக, ஒற்றை ஆளாக இருக்க வேண்டி உள்ளது.

பதவுரை:   பொய்கை ஆம்பல் அணி நிற கொழு முகை – பொய்கை ஆம்பலின் அழகிய நிறத்தை உடைய பெரிய மொட்டுக்கள், வண்டு வாய் திறக்கும் – வண்டுகள் மலரச் செய்யும், , தண் துறை ஊரனொடு இருப்பின் – குளிர்ந்த துறையை உடைய ஊரில் உள்ள தலைவனோடு இருக்கும் பொழுது, இருமருங் கினமே கிடப்பின் – இரு உடல்களும் அருகில் இருக்க, வில்லக விரலில் பொருந்தியவன் – வில்லை பிடித்திருக்கும் விரல்களைப் போல் இணைந்து இருப்போம், நல் அகம் சேரி ஒரு மருங் கினமே – அவன் தன் நல்ல இல்லத்திற்கு சென்று விட்டால் நான் தனியாக இருக்க நேரிடுகின்றது

குறுந்தொகை 390, உறையூர் முதுகொற்றனார், பாலைத் திணை – கண்டோர் சொன்னது
எல்லும் எல்லின்று, பாடுங் கேளாய்,
செல்லாதீமோ, சிறுபிடி துணையே
வேற்று முனை வெம்மையிற் சாத்து வந்திறுத்தென
வளையணி நெடுவேல் ஏந்தி
மிளை வந்து பெயரும் தண்ணுமைக் குரலே.

பொருளுரை:   சிறிய யானையைப்போன்ற துணைவியையுடையவனே!  இந்த வழியில் செல்லாதே!  கதிரவனின் ஒளி அடங்கி விட்டது. வணிகர்களின் கூட்டம் வந்ததால், வளையல் அணிந்த, பெரிய வேல்களைக் கொண்ட கள்வர்கள் தங்களுடைய தண்ணுமை முரசை அடிக்கன்றனர். காடு போர்க்களம் போன்று தோன்றுகின்றது. பகைமை மிகுந்து உள்ளது.

பதவுரை:   எல்லும் எல்லின்று – வெளிச்சம் போய் விட்டது,  பாடுங் கேளாய் – ஒலிக்கும் ஒலிகளைக் கேள்,  செல்லாதீமோ – செல்லாதீர், சிறு பிடி துணையே – சிறிய யானையைப்போல் உள்ள பெண்ணுக்கு துணைவனே,   வேற்று முனை – போர்க்களம்,  வெம்மையில் – பகைமை,   சாத்து – வியாபாரிகள்,  வந்திறுத்தென – வந்ததால், வளையணி – வளையல் அணிந்த,  நெடுவேல் – நீண்ட வேலை,  ஏந்தி – தூக்கிக் கொண்டு,  மிளை வந்து – காட்டுக்கு வந்து,  பெயரும் – விலகும், தண்ணுமைக் குரலே – தண்ணுமை முரசின் குரல்

குறுந்தொகை 392, தும்பிசேர் கீரனார்,  குறிஞ்சித் திணை – தோழி தும்பியிடம் சொன்னது, தலைவன் கேட்கும்படியாக
அம்ம வாழியோ அணிச்சிறைத் தும்பி!
நன்மொழிக்கு அச்சமில்லை, அவர் நாட்டு
அண்ணல் நெடுவரைச் சேறி ஆயின்,
கடமை மிடைந்த துடவையஞ் சிறுதினைத்
துளர் எறி நுண் துகள் களைஞர் தங்கை
தமரின் தீராள் என்மோ, அரசர்
நிரை செலல் துண்தோல் போலப்
பிரசந்தூங்கு மலை கிழவோர்க்கே.

பொருளுரை:   அழகிய இறகுகளை உடைய தும்பியே! நீடு வாழ்வாயாக!  நான் கூறுவதைக் கேள் ! நல்ல சொற்கள் கூறுவதற்கு அஞ்சத் தேவையில்லை. நீ அவருடைய உயர்ந்த மலைகளையுடைய நாட்டுக்குச் சென்றால், அங்குத் தேன் கூடுகள் மன்னனின் கேடயங்களைப் போல் வரிசையாகத் தொங்குவதைக் காண்பாய். கடமை மான்கள் சிறு தினையை உண்ண வரும். அங்கு அவளுடைய உறவினர்கள் களையை எடுப்பதற்காகத் தரையைக் கொத்தும் பொழுது புழுதி கிளம்பும். அவர்களை விட்டு விலகி உன்னிடம் வர முடியாத நிலையில் அவள் இருக்கின்றாள் என்று அவரிடம் கூறு.

பதவுரை:   அம்ம வாழியோ – நீடு வாழ்வாயாக, கூறுவதை கேட்பாயாக,  அணி – அழகிய,  சிறை – சிறகு,  தும்பி – தும்பி,  நன்மொழிக்கு அச்சமில்லை – நல்ல சொற்கள் சொல்வதற்கு அஞ்சத் தேவை இல்லை,  அவர் நாட்டு – அவருடைய நாட்டின்,  அண்ணல் – ஓங்கிய, நெடுவரை – உயர்ந்த மலைகளை,  சேறி ஆயின் – நீ சென்று அடைந்தால்,  கடமை மிடைந்த – கடமை மான்கள் நிறைந்த,   துடவை –  தோப்புகளில்,  அம் – அழகிய,  சிறுதினை – சிறிய தினை,  துளர்  எறி –  கொத்தி தோண்டுவதால்,  நுண் துகள் – புழுதி,  களைஞர் – வயலில் களையை நீக்குபவர்கள்,  தங்கை – தங்கை,  தமரின் – உறவினர்கள்,  தீராள் – பிரிய முடியாத நிலையில் இருப்பவள்,  என்மோ – என்று சொல்,  அரசர் – மன்னர்கள்,  நிரை செலல் – வரிசையாக அடுக்கிய,  துண் தோல் போல – கேடயங்களைப் போல்,  பிரசம் தூங்கு – தேன் கூடுகள் தொங்கும்,  மலை கிழவோர்க்கே – மலையின் நாடவன்

குறுந்தொகை 397, அம்மூவனார், நெய்தற் திணை – தோழி தலைவனிடம் சொன்னது 
நனை முதிர் ஞாழல் சினை மருள் திரள் வீ
நெய்தல் மாமலர்ப் பெய்தல் போல,
ஊதை தூற்றும் உரவு நீர்ச் சேர்ப்ப!
தாய் உடன்று அலைக்கும் காலையும் வாய் விட்டு
அன்னா என்னுங் குழவி போல,
இன்னா செயினும், இனிது தலையளிப்பினும்,
நின் வரைப்பினள் என் தோழி,
தன் உறு விழுமங் களைஞரோ இலளே.

பொருளுரை:   முதிர்ந்த மொட்டுக்கள் முட்டைகள் போல் திரட்சியாக ஞாழல் மரத்தில் மலரும். வீசும் வாடைக்குளிர் காற்றினால் அவை கீழே உள்ள கருமையான குவளை மலர்கள் மீது மழையைப் போல் விழும். ஓடும் நீர் உள்ள நெய்தல் நிலத் தலைவனே, தாய்க் கோபமாக இருக்கும் பொழுதும் ‘அம்மா’ என்று அழும் குழந்தையைப் போல் என் தோழி இருக்கின்றாள். நீ அவளிடம் இனிமையாக இருந்தாலும், துன்பம் கொடுத்தாலும், உன்னுடைய எல்லைக்கு உட்பட்டவள் அவள். உன்னையன்றி அவளுடைய துன்பத்தை நீக்குபவர் வேறு யாரும் இல்லை.

பதவுரை:   நனை – மொட்டுக்கள்,  முதிர் – முதிர்ந்த,  ஞாழல் – ஞாழல் மரத்தின்,  சினை – முட்டைகள்,  மருள் – போல்,  திரள் – திரண்ட,  வீ – மலர்கள்,  நெய்தல் மாமலர் – கருமையான குவளை மலர்கள்,  பெய்தல் போல –  பெய்ததுப் போல்,  ஊதை – குளிர் காற்று, தூற்றும் – தூவும், உரவு நீர் – ஓடும் நீர்,  சேர்ப்ப – தலைவனே,  தாய் உடன்று அலைக்கும் காலையும் – தாய் கோபமாக இருக்கும் பொழுதும்,  வாய் விட்டு – வாய் விட்டு, அன்னா என்னுங் குழவி போல – ‘அம்மா’ என்று அழும் குழந்தையைப்போல்,  இன்னா செயினும் – நீ அவளுக்கு துன்பம் கொடுத்தாலும், இனிது தலையளிப்பினும் – இனிமையாக அருள் செய்தாலும்,  நின் – உன்னுடைய, வரைப்பினள் – எல்லைக்கு உட்பட்டவள்,   என் தோழி – என் தோழி, தன் உறு விழுமம் – துன்பத்துடன் இருக்கின்றாள்,  களைஞரோ இலளே – அதை நீக்குவார் யாரும் இல்லை

குறுந்தொகை 399, பரணர்,  மருதத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
ஊருண் கேணி உண்டுறைக் தொக்க
பாசியற்றே பசலை, காதலர்
தொடுவுழித் தொடுவுழி நீங்கி,
விடுவுழி விடுவுழிப் பரத்தலானே.

பாடல் பின்னணி:  வரைவு (திருமணம்) நீட்டித்த காலத்தில் தோழியிடம் தலைவி சொன்னது.

பொருளுரை:  என் காதலர் என்னைத் தொடும் பொழுதெல்லாம் நீங்கி, அவர் பிரியும் பொழுதெல்லாம் என் மேனியில் பரவுவதாலே, இந்தப் பசலையானது, ஊர் மக்களால் குடிக்கப்படும் நீரை உடைய குளத்தின் துறையில் கூடிய பாசியை ஒத்தது.

பதவுரை:   ஊர் உண் கேணி – ஊர் மக்கள் குடிக்கும் நீரை உடைய சிறு குளம்/ கிணறு,  உண் துறை – நீர் உண்ணும் துறை, நீர் உண்ணும் கரை, தொக்க – கூடிய, பாசியற்றே – பாசியைப் போன்றது,  பசலை – பசலை (காதல் வசப்பட்டிருக்கும் பெண்ணின் தோலில் ஏற்படும் மஞ்சள் நிறமான தேமல்),  காதலர் – காதலர்,  தொடுவுழித் தொடுவுழி  –  தொடும் பொழுதெல்லாம்,  நீங்கி – விலகி,  விடுவுழி விடுவுழி – பிரியுந்தோறும்,  பரத்தலானே – அது பரவுவதால்

3 Responses to “தமிழ் உரை – குறுந்தொகை”

  1. b.mahesan January 13, 2012 at 5:20 am #

    migavum nantru. payanulladhu.

  2. Sairam September 14, 2012 at 3:09 pm #

    Nandri..

  3. V.MANI September 3, 2013 at 2:56 pm #

    நல்ல முயற்சி. சங்க இலக்கியத்தில் பயிற்சி இல்லாதோரைக்கூட கவரும் வண்ணம் உரை செய்யப்பட்டிருக்கிறது.வாழ்த்துக்கள்.

Comments are closed.

%d bloggers like this: