எட்டுத்தொகை – புறநானூறு 1-200

 புறநானூறு 1-200

Copyright ©  All Rights Reserved

If you go to http://sangailakkiyam.org, you can learn some easy poems, take up a very easy test and get a certificate. 

தமிழ் உரை நூல்கள்: 
புறநானூறு – ஔவை துரைசாமி – தமிழ் மண் பதிப்பகம், சென்னை
புறநானூறு மூலமும் எளிய உரையும் – இர. பிரபாகரன் – காவ்யா பதிப்பகம், சென்னை

புறநானூறு 1, பாடியவர்: பெருந்தேவனார், பாடப்பட்டோன்: இறைவன் – இது சங்கக் கால பாடல் இல்லை.  பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் எழுதப்பட்ட கடவுள் வாழ்த்து. 
கண்ணி கார் நறுங்கொன்றை காமர்
வண்ண மார்பின் தாருங் கொன்றை
ஊர்தி வால் வெள் ஏறே சிறந்த
சீர் கெழு கொடியும் அவ் ஏறு என்ப
கறை மிடறு அணியலும் அணிந்தன்று அக்கறை
மறை நவில் அந்தணர் நுவலவும் படுமே
பெண்ணுரு ஒரு திறன் ஆகின்று அவ்வுருத்
தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் கரக்கும்
பிறை நுதல் வண்ணம் ஆகின்று அப் பிறை
பதினெண் கணனும் ஏத்தவும் படுமே
எல்லா உயிர்க்கும் ஏமம் ஆகிய
நீரறவு அறியாக் கரகத்துத்
தாழ் சடைப் பொலிந்த அருந்தவத்தோற்கே.

Puranānūru 1, Poet Perunthēvanār wrote this many centuries after the Sangam era  

His kondrai flower strand has rainy fragrance.  He wears a
kondrai garland on his pretty colored chest.  He rides on a
pure white bull and his splendid flag also has the bull.  Poison
has made his throat lovely.  For that poison, the brahmins
who recite Vedas praise him.  Part of him is in female form
and he can hide that within himself.  The crescent moon
shines bright on his forehead.  For that crescent moon, the
eighteen ganas sing his praises.  He is a shelter for living
beings, and his water pot is never empty.  His bright hair
flowing down, he performs rare rituals.

Notes:   This poet also wrote the invocation poems for Natrinai, Ainkurunūru, Akanānūru, and Kurunthokai.  However, in those anthologies, his poems are not included in the total number of poems.  Puranānūru is the only anthology where it has been included as the first poem.

Meanings:  கண்ணி கார் நறும் கொன்றை – fragrant rainy season laburnum flower strand, காமர் வண்ண மார்பின் – on the beautiful colored chest, தாருங் கொன்றை – laburnum garland, ஊர்தி – vehicle, வால் வெள் ஏறே – a white bull, சிறந்த சீர் கெழு கொடியும் அவ் ஏறு என்ப – they say that his splendid flag is the same, கறை மிடறு – stained throat, அணியலும் அணிந்தன்று –  appeared beautiful, அக்கறை – that stain , மறை நவில் அந்தணர் – brahmins who chant the Vedas, நுவலவும் படுமே – also chanted, பெண்ணுரு ஒரு திறன் ஆகின்று – one side is female part, அவ்வுருத் தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் – he can hide that into his self, கரக்கும் – gets hidden, பிறை நுதல் வண்ணம் ஆகின்று – crescent moon shines on his forehead, அப் பிறை பதினெண் கணனும் ஏத்தவும் படுமே – is praised by all the eighteen kanams, எல்லா உயிர்க்கும் ஏமம் ஆகிய – protection to all lives, நீர் அறவு அறியாக் கரகத்து – with a water pot where the level does not go down, தாழ் சடைப் பொலிந்த – with splendid flowing hair, அருந்தவத்தோற்கே – for the one who performs precious rituals

புறநானூறு 2, பாடியவர்: முரஞ்சியூர் முடிநாகனார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதன், திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ, வாழ்த்தியல்
மண் திணிந்த நிலனும்
நிலம் ஏந்திய விசும்பும்
விசும்பு தைவரு வளியும்
வளித் தலைஇய தீயும்
தீ முரணிய நீரும் என்றாங்கு
ஐம்பெரும் பூதத்து இயற்கை போலப்
போற்றார்ப் பொறுத்தலும் சூழ்ச்சியது அகலமும்
வலியும் தெறலும் அளியும் உடையோய்
நின் கடல் பிறந்த ஞாயிறு பெயர்த்தும் நின்
வெண் தலைப் புணரிக் குட கடல் குளிக்கும்
யாணர் வைப்பின் நன்னாட்டுப் பொருந
வானவரம்பனை நீயோ பெரும
அலங்கு உளைப் புரவி ஐவரோடு சினைஇ
நிலந்தலைக் கொண்ட பொலம் பூந்தும்பை
ஈரைம்பதின்மரும் பொருது களத்து ஒழியப்
பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் வரையாது கொடுத்தோய்
பாஅல் புளிப்பினும் பகல் இருளினும்
நாஅல் வேத நெறி திரியினும்
திரியாச் சுற்றமொடு முழுது சேண் விளங்கி
நடுக்கின்றி நிலியரோ அத்தை அடுக்கத்துச்
சிறுதலை நவ்விப் பெருங்கண் மாப்பிணை
அந்தி அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும்
முத்தீ விளக்கில் துஞ்சும்
பொன் கோட்டு இமயமும் பொதியமும் போன்றே.

Puranānūru 2, Poet Muranjiyūr Mudinākanār sang to Chēramān Perunchōtru Uthiyan Chēralāthan, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu, Vālthiyal
Your nature is like the five elements – the earth filled with sand,
the sky raised above the earth, wind that blows in the sky, fire that
sweeps up the wind, and water that encounters that fire.
You tolerate your enemies and your deliberation is broad.  You are
strong, destructive and merciful.  The sun rises from your ocean
and descends into your ocean in the west with waves topped with
white surf.

You are king of a country with prosperous towns!  The sky is your limit!
O Greatness who gave unlimited food, until those hundred men wearing
golden thumpai flower garlands had seized the land and perished in the
field fighting furiously against the five whose horses wore swaying plumes!

Even if milk turns sour, the sun darkens, or the four Vedas swerve from
the truth, may you totally glow, with your unswerving ministers!
May you never be shaken like Mount Pothiyam, like the Himalayas with its
golden summits, where long-eyed does sleep on the slopes near their fawns
with tiny heads, at dusk, in the light of three fires lit by the brahmins
who perform difficult rituals!

Notes:  This is the only poem written for this king.  This is the only poem written by this poet.

Meanings:  மண் திணிந்த நிலனும் – earth dense with sand, earth filled with sand, நிலம் ஏந்திய விசும்பும் – sky raised above the earth, விசும்பு தைவரு வளியும் – wind that blows in the sky, வளித் தலைஇய தீயும் – fire with the wind, fire sweeping up the wind, தீ முரணிய நீரும் – water that encounters fire, என்றாங்கு – mentioned in this manner, ஐம் பெரும் பூதத்து இயற்கை போல – like the five elements of nature, போற்றார்ப் பொறுத்தலும் – tolerating enemies, சூழ்ச்சியது அகலமும் – broad thinking, வலியும் தெறலும் அளியும் உடையோய் – you have strength, destructive power and pity, நின் கடல் பிறந்த ஞாயிறு – the sun that rises from your ocean, பெயர்த்தும் – moves, நின் வெண் தலைப் புணரிக் குட கடல் குளிக்கும் – enters on the west your ocean with white waves, யாணர் வைப்பின் நன்னாட்டுப் பொருந – O king of a fine country with prosperous towns, வான வரம்பனை நீயோ – the sky is your limit, பெரும – O lord, அலங்கு உளைப் புரவி ஐவரோடு – with five horses with swaying plumes, சினைஇ – with rage, நிலந்தலைக் கொண்ட – took to the land, பொலம் பூந் தும்பை – golden thumpai flowers, White dead nettle, Leucas aspera, ஈரைம்பதின்மரும் – those hundred people, those fifty times two numbers of people, பொருது களத்து ஒழிய – ruined in battle, பெருஞ் சோற்று மிகுபதம் வரையாது கொடுத்தோய் – you gave abundant rice without limits, you gave abundant food without limits, பாஅல் புளிப்பினும் – if milk turns sour, பகல் இருளினும் – even if daytime becomes dark, நாஅல் வேத நெறி திரியினும் – even if the four Vedas swerve from truth, திரியாச் சுற்றமொடு – with unswerving relatives, with unswerving ministers, முழுது சேண் விளங்கி – totally shine greatly, நடுக்கின்றி நிலியரோ – may you stand without trembling, அத்தை – அசை, an expletive, அடுக்கத்து – on the mountain ranges, சிறு தலை நவ்வி – young deer with small heads, பெருங்கண் மாப் பிணை – female deer with large eyes, அந்தி அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும் முத்தீ விளக்கில் துஞ்சும் – they sleep in the light of three fires of the brahmins who do difficult twilight rituals, பொன் கோட்டு – golden peaks, இமயமும் பொதியமும் போன்றே – like Mount Himalayas and Pothiyam Mountain

புறநானூறு 3, பாடியவர்: இரும்பிடர்த்தலையார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் கருங்கை ஒள்வாள் பெரும்பெயர் வழுதி, திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ  வாழ்த்தியல்
உவவுமதி உருவின் ஓங்கல் வெண் குடை
நிலவுக் கடல் வரைப்பின் மண்ணகம் நிழற்ற
ஏம முரசம் இழுமென முழங்க
நேமியுய்த்த நேஎ நெஞ்சின்
தவிரா ஈகைக் கவுரியர் மருக
செயிர் தீர் கற்பின் சேயிழை கணவ
பொன்னோடைப் புகர் அணி நுதல்
துன்னருந்திறல் கமழ் கடா அத்து
எயிரு படையாக எயிற் கதவு இடாஅக்
கயிறு பிணிக் கொண்ட கவிழ் மணி மருங்கில்
பெருங்கை யானை இரும் பிடர்த் தலையிருந்து
மருந்தில் கூற்றத்து அருந்தொழில் சாயாக்
கருங்கை ஒள் வாள் பெரும் பெயர் வழுதி
நிலம் பெயரினும் நின் சொல் பெயரல்
பொலங் கழல் கால் புலர் சாந்தின்
விலங்கு அகன்ற வியன் மார்ப
ஊர் இல்ல உயவு அரிய
நீர் இல்ல நீள் இடைய
பார்வல் இருக்கைக் கவி கண் நோக்கிற்
செந்தொடை பிழையா வன்கண் ஆடவர்
அம்பு விட வீழ்ந்தோர் வம்பப் பதுக்கைத்
திருந்து சிறை வளைவாய்ப் பருந்து இருந்து உயவும்
உன்ன மரத்த துன்னருங் கவலை
நின் நசை வேட்கையின் இரவலர் வருவர் அது
முன்னம் முகத்தின் உணர்ந்து அவர்
இன்மை தீர்த்தல் வன்மையானே.

Puranānūru 3, Poet Irumpidarthalaiyār sang to Pāndiyan Karunkai Olvāl Perumpeyar Valuthi, Thinai: Pādān, Thurai:  Seviyarivurūu, Vālthiyal
Your towering white umbrella, in the shape of the lovely
full moon, gives shade to the earth with the stable oceans
as its limits.  Your royal drum, which protects, roars loudly.

O heir to Pāndiyas with unlimited generosity, who ruled
the wheel of law with kind hearts!  Husband to a woman of
faultless purity, whose ornaments are lovely!  O Valuthi of
great fame with a gleaming sword in your strong hand!
You do not tire at the difficult work of Death for whom there
is no medicine, as you ride the huge neck of your elephant
that is fierce to approach, who batters fortress gates of
enemies with his tusks as weapons, who has a massive trunk,
a spotted forehead with gold ornaments, fragrant liquid of
musth, and on each flank, dangling bells tied to ropes.

The earth might move, but your words are immovable.
Your broad chest is smeared across with sandal paste and
your feet are adorned with golden anklets.

You have the ability to remove the poverty of those who come
desiring you, through difficult forked paths with unnam trees,
passing through the wasteland with long paths without cities
and water, where harsh-eyed marksmen with unfailing arrows
cover their eyes with bent hands and shoot, killing travelers
who then lie under fresh piles of stones where kites with
perfect wings and curved beaks sit and yearn.  You are capable
of knowing what those in need want, by just looking at their faces.

Notes:  This is the only poem written for this king.  This is the only poem written by this poet.  He was Chōla king Karikālan’s uncle, who tutored him when he was young.  He is also the one who helped Karikālan get back his throne that was usurped after his father’s death, while he was a young child.  Pattinappālai describes how he regained his throne.

Meanings:  உவவுமதி உருவின் – in the shape of a full moon, ஓங்கல் வெண் குடை – towering white umbrella, நிலவுக் கடல் வரைப்பின் – in the land with the stable ocean as its limits, மண்ணகம் நிழற்ற – gives shade to the earth, gives protection to the earth, ஏம முரசம் இழுமென முழங்க – the protection drum roars, நேமி உய்த்த – rode the wheel of law, நேஎ நெஞ்சின் – with kind hearts, தவிரா ஈகைக் கவுரியர் மருக – O heir of Pāndiyans with unlimited generosity, செயிர் தீர் கற்பின் – with faultless chastity, with faultless virtue, சேயிழை கணவ – O husband of woman wearing fine jewels, O husband of woman wearing red jewels, பொன் ஓடைப் புகர் அணி நுதல் – spotted beautiful forehead with golden ornaments, துன் அரும் – difficult to approach, திறல் – strength, கமழ் கடா அத்து – fragrant musth, எயிரு படையாக – using the tusks as weapons, எயில் கதவு இடாஅக் கயிறு –  elephants that attacked the fortress gates, பிணிக் கொண்ட கவிழ் மணி மருங்கில் – sides where bells tied to ropes are hanging, பெருங்கை யானை – elephant with large trunk, இரும் பிடர்த் தலையிருந்து – from the dark/huge neck, மருந்தில் கூற்றத்து – Death without a solution, அரும் தொழில் – difficult work, சாயா – not bending, கருங்கை ஒள் வாள் பெரும் பெயர் வழுதி – famous Valuthi with bright sword in his strong hands, நிலம் பெயரினும் நின் சொல் பெயரல் – your words will not falter even if the earth moves, பொலங் கழல் கால் – feet with golden anklets, புலர் சாந்தின் விலங்கு அகன்ற வியன் மார்ப – with a wide chest with sandal paste across, ஊர் இல்ல – without town, உயவு அரிய நீர் இல்ல – very painful without water, நீள் இடைய – on the long path, பார்வல் இருக்கைக் கவி கண் நோக்கிற் – looked at them with their hands curved over their eyes, செந்தொடை – perfect arrows, arrows that don’t miss their mark, பிழையா – without fault, வன்கண் ஆடவர் அம்பு விட வீழ்ந்தோர் – those who fell as ruthless men shot arrows, வம்பப் பதுக்கை – new shallow burials, திருந்து சிறை வளைவாய்ப் பருந்து இருந்து உயவும் – kites with perfect wings and curved beaks become sad, உன்ன மரத்த – with unnam trees, துன்னருங் கவலை – forked paths that are difficult to approach, நின் நசை வேட்கையின் இரவலர் வருவர் – those who are in need will desire you and come, அது முன்னம் முகத்தின் உணர்ந்து அவர் இன்மை தீர்த்தல் வன்மையானே – you are capable to removing their poverty just by understanding the situation from their faces

புறநானூறு 4, பாடியவர்: பரணர், பாடப்பட்டோன்: சோழன் உருவப் பஃறேர் இளஞ்சேட் சென்னி, திணை: வஞ்சி, துறை: கொற்ற வள்ளை
வாள் வலந்தர மறுப்பட்டன
செவ்வானத்து வனப்புப் போன்றன
தாள் களங்கொளக் கழல் பறைந்தன
கொல் ஏற்றின் மருப்புப் போன்றன
தோல் துவைத்து அம்பின் துளை தோன்றுவ
நிலைக்கு ஒராஅ இலக்கம் போன்றன
மாவே எறி பதத்தான் இடங் காட்டக்
கறுழ் பொருத செவ்வாயான்
எருத்து வவ்விய புலி போன்றன
களிறே கதவு எறியாச் சிவந்து உராஅய்
நுதி மழுங்கிய வெண் கோட்டான்
உயிர் உண்ணும் கூற்றுப் போன்றன
நீயே அலங்கு உளைப் பரீஇ இவுளிப்
பொலந்தேர் மிசைப் பொலிவு தோன்றி
மாக்கடல் நிவந்து எழுதரும்
செஞ்ஞாயிற்றுக் கவினை மாதோ
அனையை ஆகன் மாறே
தாயில் தூவாக் குழவி போல
ஓவாது கூஉம் நின் உடற்றியோர் நாடே.

Puranānūru 4, Poet Paranar sang to Chōlan Uravapaharer Ilanchētchenni, Thinai: Vanji, Thurai: Kotra Vallai
The swords that have brought victory are stained like
the beautiful red sky, war anklets on feets are worn
down in the battlefield looking like horns of killer
bulls, shields are riddled with holes caused by loud
arrows and they appear like targets, mouths of horses
are red with blood, chafed by the bridles that direct them,
and looking like the necks of prey gripped by tigers, and
elephants assaulting gates in rage have blunted the tips
of their white tusks and appear like Death that eats lives.

You in your golden chariot drawn by fast horses with
waving plumes are splendid like the red sun that rises
up high into the sky from the huge ocean.  Because of
you being who you are, the countries of your enemies
wail without end, like hungry, motherless infants!

Notes:  Puranānūru 4 and 266 were written for this king.  He was the father of King Karikālan. Poet Parananar wrote Puranānūru poems 4, 63, 141, 142, 144, 145, 336, 341, 343, 348, 352, 354 and 369.

Meanings:  வாள் வலந்தர – swords brought victory, மறுப்பட்டன – they have become stained, செவ் வானத்து வனப்புப் போன்றன – like the beauty of the red sky, தாள் – feet, களங்கொள – in the battlefield, கழல் – warrior anklets, பறைந்தன – they are worn down, கொல் ஏற்றின் மருப்புப் போன்றன – they are like the horns of killer bulls, தோல் துவைத்து – shields pierced with sounds, அம்பின் – by arrows, துளை தோன்றுவ – holes have appeared, நிலைக்கு ஒராஅ – not escaping the situation, இலக்கம் போன்றன – they appear like targets, மாவே – the horses, எறி பதத்தான் – when attacking, இடங் காட்ட – directing them, கறுழ் பொருத – bridles chafing on the sides, செவ் வாயான் – with red mouths, எருத்து வவ்விய புலி போன்றன – like tigers gripping their throats, களிறே – the elephants, கதவு எறியாச் சிவந்து உராஅய் – hit against the gates in rage, நுதி மழுங்கிய வெண் கோட்டான் – with blunted tips of white tusks, உயிர் உண்ணும் கூற்றுப் போன்றன – they are like Death that eats lives, நீயே – you, அலங்கு உளை – waving plumes, பரீஇ இவுளி – galloping horses, பொலந் தேர் மிசை – on your golden chariot, பொலிவு தோன்றி – appearing splendidly, மாக் கடல் நிவந்து எழுதரும் – rising above the huge/dark ocean, செஞ் ஞாயிற்றுக் கவினை – you are beautiful like the red sun, மாதோ – அசை,an expletive, அனையை ஆகன் மாறே – because of who you are, தாயில் – without mother, தூவா – not drinking, குழவி போல – like an infant, ஓவாது கூஉம் – wail without stopping, நின் உடற்றியோர் நாடே – the countries of your enemies

புறநானூறு 5, பாடியவர்: நரிவெரூ உத்தலையார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் கருவூரேறிய ஒள்வாட் கோப்பெருஞ் சேரல், திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ, பொருண் மொழிக் காஞ்சி
எருமை அன்ன கருங்கல் இடை தோறு
ஆனின் பரக்கும் யானைய முன்பின்
கானக நாடனை நீயோ பெரும
நீயோர் ஆகலின் நின் ஒன்று மொழிவல்
அருளும் அன்பும் நீக்கி நீங்கா
நிரயங் கொள்பவரொடு ஒன்றாது காவல்
குழவி கொள்பவரின் ஓம்புமதி
அளிதோ தானே அது பெறல் அருங்குரைத்தே.

Puranānūru 5, Poet Nariverūu Thalaiyār sang to Chēramān Karuvūrēriya Olvāl Kōperunchēral, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu, Porunmoli Kānji
Greatness!  You own a country with fierce
forests where elephants are spread like
cows, and boulders are like buffaloes.

You being who you are, I have to tell you
something!  Protect your country like you
would guard a child, without being in the
company of those who will go to unending
hell without any grace or kindness.   That
needs to be done.
It is rare to have this opportunity to rule!

Notes:  This is the only poem written for this king, who was from the Irumporai clan.  Puranānūru 5 and 195 were written by this poet.  He also wrote Kurunthokai 5 and 236.

Meanings:  எருமை அன்ன கருங்கல் – black rocks looking like buffaloes, இடை தோறு – in between, ஆனின் பரக்கும் யானைய – elephants are spread like cows, முன்பின் கானக நாடனை நீயோ – you own a country with fierce forests, பெரும – O greatness, நீயோர் ஆகலின் – since you are such, நின் ஒன்று மொழிவல் – I will tell you one thing, அருளும் அன்பும் நீக்கி – removing grace and kindness, நீங்கா நிரயம் – unending hell, கொள்பவரொடு ஒன்றாது – not being with those who accept it, காவல் குழவி கொள்பவரின் ஓம்புமதி – protect like you are guarding a child, protect like you are raising a child, அளிதோ தானே – it should be done, அது பெறல் அருங்குரைத்தே – it is difficult to obtain (குரை – ஓர் அசைநிலை, an expletive)

புறநானூறு 6, பாடியவர்: காரிகிழார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ, வாழ்த்தியல்
வாடாஅது பனி படு நெடு வரை வடக்கும்
தெனாஅது உருகெழு குமரியின் தெற்கும்
குணாஅது கரை பொரு தொடு கடல் குணக்கும்
குடாஅது தொன்று முதிர் பொளவத்தின் குடக்கும்
கீழது முப்புணர் அடுக்கிய முறை முதற் கட்டின்
நீர்நிலை நிவப்பின் கீழும் மேலது
ஆனிலை உலகத்தானும் ஆனாது
உருவும் புகழும் ஆகி விரி சீர்த்
தெரிகோல் ஞமன் போல ஒரு திறம்
பற்றல் இலியரோ நின் திறம் சிறக்க
செய்வினைக்கு எதிர்ந்த தெவ்வர் தேஎத்துக்
கடற்படை குளிப்ப மண்டி அடர்ப் புகர்ச்
சிறு கண் யானை செவ்விதின் ஏவிப்
பாசவல் படப்பை ஆர் எயில் பல தந்து
அவ் எயில் கொண்ட செய்வுறு நன் கலம்
பரிசின் மாக்கட்கு வரிசையின் நல்கிப்
பணியியர் அத்தை நின் குடையே முனிவர்
முக்கண் செல்வர் நகர் வலஞ் செயற்கே
இறைஞ்சுக பெரும நின் சென்னி சிறந்த
நான்மறை முனிவர் ஏந்து கை எதிரே
வாடுக இறைவ நின் கண்ணி ஒன்னார்
நாடு சுடு கமழ் புகை எறித்தலானே
செலியர் அத்தை நின் வெகுளி வால் இழை
மங்கையர் துனித்த வாள் முகத்து எதிரே
ஆங்க வென்றி எல்லாம் வென்று அகத்து அடக்கிய
தண்டா ஈகைத் தகைமாண் குடுமி
தண்கதிர் மதியம் போலவும் தெறு சுடர்
ஒண்கதிர் ஞாயிறு போலவும்
மன்னிய பெரும நீ நிலமிசை யானே.

Puranānūru 6, Poet Kārikilār sang to Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu, Vālthiyal
May your great glory and endless fame spread to the north
of the frozen mountains in the north, south of fierce Kumari
river in the south, east of the ocean dug out of the earth in the
east, even below the earth rising out of the water, the earth
that is the lowest of the three-tiered universe, up to the realm
of cows!

May you be without bias, like the perfect pointer of a balance
that measures large quantities!   May your abilities flourish!
You entered the countries of those who opposed you
in battles, goaded your elephants with dense spots and small
eyes to charge, took many guarded forts with green fields, and
distributed the fine ornaments you seized, according to rank.

May your umbrella bow down only when it circumambulates
the temple of the god with three eyes!  May your head bend
down only when the brahmins of four Vedas lift their hands!
May your garland wilt, assaulted by the fragrant smoke of
flames arising from the lands of your enemies!

May your anger vanish when you see your women wearing
pure jewels, their faces bright with the anger of lovers’ quarrels!
O Great Kudumi who gives without limits!  You who have won
everything and never boasts about your victories!
May you live long on this earth forever, like the moon with
cool rays and the glowing sun with bright rays!

Notes:  The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   This is the only poem written by this poet who came from a town named Kāriyāru.

Meanings:  வாடாஅது – in the north, பனி படு நெடு வரை வடக்கும் – even north of the tall mountains with snow, தெனாஅது – in the south, உருகெழு குமரியின் தெற்கும் – even south of fierce Kumari river in the south, குணாஅது – on the east side, கரை பொரு தொடு கடல் – dug ocean whose waves attack its shores, குணக்கும் – also in the east, குடாஅது – in the west, தொன்று முதிர் பொளவத்தின் குடக்கும் – even west of the ancient ocean, கீழது – below, முப்புணர் அடுக்கிய – three arranged levels of earth, sky and heaven, முறை முதற் கட்டின் – the first one in the levels,  நீர்நிலை நிவப்பின் கீழும் – even below the earth rising out of a body of water, மேலது – above, ஆனிலை உலகத் தானும் – to the world of cows, ஆனாது உருவும் புகழும் ஆகி – attain endless great fame, விரி சீர் – large amounts of material, தெரிகோல் ஞமன் போல – like the perfect pointer stick of a balance, ஒரு திறம் பற்றல் இலியரோ – without leaning on one side, நின் திறம் சிறக்க – may your abilities flourish, செய் வினைக்கு எதிர்ந்த தெவ்வர் தேஎத்து – in the nations of enemies who opposed you in campaigns, கடற்படை குளிப்ப மண்டி – entered with your ocean-like army, அடர்ப் புகர் – dense spots, சிறு கண் யானை – small-eyed elephants, செவ்விதின் ஏவி – ordered them perfectly to attack, ordered them to attack at the right time, பாசவல் படப்பை – fields with green leaves, ஆர் எயில் பல தந்து – took many difficult forts, அவ் எயில் கொண்ட செய்வுறு நன் கலம் பரிசின் – the beautifully created precious ornaments that you seized from those forts, மாக்கட்கு வரிசையின் நல்கி – gave to people according to rank, பணியியர் அத்தை நின் குடையே – may you royal umbrella bow down, முனிவர் முக்கண் செல்வர் நகர் வலஞ் செயற்கே – to go around the temple of god with three eyes – Sivan, இறைஞ்சுக பெரும – may they bend down O lord, நின் சென்னி – your head, சிறந்த – great, நான்மறை முனிவர் – brahmins with their four Vedas, ஏந்து கை எதிரே – in front of their lifted hands, வாடுக இறைவ நின் கண்ணி – may your garland fade O my lord, ஒன்னார் நாடு சுடு கமழ் புகை எறித்தலானே – from the fragrant smoke in the burned land of your enemies, செலியர் அத்தை – may it leave, நின் வெகுளி – your rage, வால் இழை மங்கையர் – women with bright jewels, துனித்த வாள் முகத்து எதிரே – on seeing their bright faces, ஆங்க வென்றி எல்லாம் வென்று – won everything, அகத்து அடக்கிய – kept inside, தண்டா ஈகைத் தகை மாண் குடுமி – great Kudumi who gives without limits, தண் கதிர் மதியம் போலவும் – like the moon with cool rays, தெறு சுடர் – hot rays, ஒண் கதிர் ஞாயிறு போலவும் – like the sun with bright rays, மன்னிய – stable, பெரும – O lord, நீ – you, நிலமிசையானே – on this earth

புறநானூறு 7, பாடியவர்: கருங்குழல் ஆதனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் கரிகால் பெருவளத்தான் (கரிகாலன்), திணை: வஞ்சி, துறை: கொற்ற வள்ளை, மழபுல வஞ்சி
களிறு கடைஇய தாள்
கழல் உரீஇய திருந்து அடிக்
கணை பொருது கவி வண்கையால்
கண் ஒளிர் வரூஉம் கவின் சாபத்து
மா மறுத்த மலர் மார்பின்
தோல் பெயரிய எறுழ் முன்பின்
எல்லையும் இரவும் எண்ணாய் பகைவர்
ஊர் சுடு விளக்கத்து அழு விளிக் கம்பலைக்
கொள்ளை மேவலை ஆகலின் நல்ல
இல்ல ஆகுபவால் இயல் தேர் வளவ
தண் புனல் பரந்த பூசல் மண் மறுத்து
மீனின் செறுக்கும் யாணர்ப்
பயன் திகழ் வைப்பின் பிறர் அகன்றலை நாடே.

Puranānūru 7, Poet Karunkulal Āthanār sang to Chōlan Karikāl Peruvalathān (Karikālan), Thinai: Vanji, Thurai: Kotra Vallai, Malapula Vanji
Your legs press and command elephants and
your perfect ankles are rubbed by your warrior anklets.
Your bow that dazzles the eyes rests in your charitable
hands, to release arrows in battles.
Your chest is so broad, and Thirumakal forsakes others
for it.  You have the strength to drive back elephants.

You do not consider whether it is day or night to plunder
enemy towns, blazing them as their citizens cry loudly.

O Valavan riding your elegant chariot!  There is nothing
good remaining in your enemy countries where there were
prosperous towns, where, instead of mud, they used fish
to block holes of dams with sounds of cool flowing water!

Notes:  Puranānūru poems 7, 66 and 224 were written for Karikālan.  Karunkulal Āthanār wrote Puranānūru poems 7 and 224, both for King Karikālan.   The Pathuppāttu song Pattinappālai was also written for King Karikālan, who brought prosperity to his Chōla kingdom.  He was tutored by his uncle, poet Irumpidarthalaiyār from an early age.

Meanings:  களிறு கடைஇய தாள் – legs that pressed/commanded a male elephant, கழல் உரீஇய – chafed/rubbed by warrior anklets, திருந்து அடி – perfect ankles, கணை பொருது – shooting arrows in battle, கவி – bent, வண் கையால் – with your charitable hands, கண் ஒளிர் வரூஉம் – bright to sight, கவின் சாபத்து – a beautiful bow, மா மறுத்த மலர் மார்பின் – with a wide chest that makes Thirumakal refuse others, தோல் பெயரிய எறுழ் முன்பின் – great strength to chase elephants, எல்லையும் இரவும் எண்ணாய் – you do not consider whether it is day or night, பகைவர் ஊர் சுடு விளக்கத்து – in the lights that are lit in the towns of enemies that are burning, அழு விளிக் கம்பலை – loud crying sounds, கொள்ளை மேவலை – since you desire to plunder, ஆகலின் – so, நல்ல இல்ல ஆகுபவால் – there is nothing good left, இயல் தேர் வளவ – O Valavan riding your created chariot, தண் புனல் பரந்த – cool water flowed, பூசல் – sounds, மண் மறுத்து – refusing sand, மீனின் செறுக்கும் – blocked holes with fish, யாணர்ப் பயன் திகழ் வைப்பின் – with prosperous and beneficial towns, பிறர் அகன்றலை நாடே – the vast lands of others

புறநானூறு 8, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி, பூவை நிலை
வையம் காவலர் வழி மொழிந்து ஒழுகப்
போகம் வேண்டிப் பொதுச் சொல் பொறாஅது
இடம் சிறிது என்னும் ஊக்கம் துரப்ப
ஒடுங்கா உள்ளத்து ஓம்பா ஈகைக்
கடந்து அடு தானைச் சேரலாதனை
யாங்கனம் ஒத்தியோ வீங்கு செலல் மண்டிலம்
பொழுது என வரைதி புறங் கொடுத்து இறத்தி
மாறி வருதி மலை மறைந்து ஒளித்தி
அகல் இரு விசும்பினானும்
பகல் விளங்குதியால் பல் கதிர் விரித்தே.

Puranānūru 8, Poet Kapilar sang for Chēramān Selva Kadunkō Vāliyāthan, Thinai: Pādān, Thurai Iyan Moli, Poovai Nilai
Kings who protect the earth praise him.
He will not share his country with others.
Goaded by the thought that he rules too little
land, his motivated mind is uncontrollable.  He
is greatly generous.

O sun which goes rapidly in circles!  How can you
compare yourself to Chēralāthan with a murderous
army that fights battles?
Your limits are day times.  You leave, showing your
back.  You come from different directions, and hide
behind the mountains.  You spread your many rays
and glow during the day in the wide, vast sky.

Notes:  Puranānūru 8 and 14 were written by poet Kapilar for King Selvakkadunkō Valiyāthan.  He also goes by the name Chēramān Chikkarpalli Thunjiya Selvakkadunkō Vāliyāthan in poem 387.  Kapilar also wrote Pathitruppathu poems 61-70 for this king.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  வையம் காவலர் – the kings who protect the earth, வழி மொழிந்து ஒழுக – to praise him, போகம் வேண்டி – desiring pleasure, பொதுச் சொல் பொறாஅது – not tolerating the word that it is common, இடம் சிறிது என்னும் ஊக்கம் துரப்ப – goaded by the thought that his land is small, ஒடுங்கா உள்ளத்து – with a mind that cannot be controlled, ஓம்பா ஈகை – charity to others without protecting oneself, giving to others without keeping for oneself, கடந்து அடு தானைச் சேரலாதனை யாங்கனம் ஒத்தியோ – how are you equal to Chēralathan with murderous armies that attack, வீங்கு செலல் மண்டிலம் – O sun who goes fast in circles, பொழுது என வரைதி – your limits are day times, புறம் கொடுத்து இறத்தி – you show your back and leave, மாறி வருதி – you come from various directions, மலை மறைந்து ஒளித்தி – you hide behind mountains, அகல் இரு விசும்பினானும் பகல் விளங்குதியால் – you shine during the day in the wide vast sky, பல் கதிர் விரித்தே – spreading your many rays

புறநானூறு 9, பாடியவர்: நெட்டிமையார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
ஆவும் ஆன் இயல் பார்ப்பன மாக்களும்
பெண்டிரும் பிணியுடையீரும் பேணித்
தென் புலம் வாழ்நர்க்கு அருங்கடன் இறுக்கும்
பொன் போல் புதல்வர்ப் பெறாஅதீரும்
எம் அம்பு கடி விடுதும் நும் அரண் சேர்மின் என
அறத்து ஆறு நுவலும் பூட்கை மறத்தின்
கொல்களிற்று மீமிசைக் கொடி விசும்பு நிழற்றும்
எங்கோ வாழிய குடுமி தங்கோச்
செந்நீர்ப் பசும்பொன் வயிரியர்க்கு ஈத்த
முந்நீர் விழவின் நெடியோன்
நன்னீர்ப் பஃறுளி மணலினும் பலவே.

Puranānūru 9, Poet Nettimaiyār sang for Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
He announces in a righteous manner, “Cows,
brahmins with the nature of cows, women, those
who are sick, and those living in the Southern
Land with no gold-like sons to perform precious
last rites, take refuge!   We are ready to shoot
volleys of arrows!”

May he with martial courage, whose banners flying
on his murderous elephants throwing shadows on the
sky, our king Kudumi, live for many years, more
than the grains of sand on the banks of Pakruli River
with fine water,
where his ancestor Nediyōn celebrated ocean festivals,
and gave musicians fresh, reddish gold gifts!

Notes:   The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   This poet wrote Puranānūru poems 9, 12 and 15 for this king.  புறநானூறு 43 – மிக்கு வரும் இன்னீர்க் காவிரி எக்கர் இட்ட மணலினும் பலவே.

Meanings:  ஆவும் – cows, ஆன் இயல் பார்ப்பன மாக்களும் – brahmins who have the nature of cows, பெண்டிரும் – and women, பிணியுடையீரும் – those with disease, பேணி – protect, தென் புலம் வாழ்நர்க்கு – to those who live in the south, அருங்கடன் இறுக்கும் – to perform final rites, பொன் போல் புதல்வர்ப் பெறாஅ தீரும் – those who have not given birth to gold-like children, எம் அம்பு கடி விடுதும் – we are going to shoot our arrows rapidly, நும் அரண் சேர்மின் – you reach a safe place, என அறத்து ஆறு நுவலும் – utters words with righteous path, பூட்கை மறத்தின் – with martial courage, கொல் களிற்று மீமிசைக் கொடி – banners on murderous male elephants, விசும்பு நிழற்றும் – shades the skies, எங்கோ – my king, வாழிய குடுமி – Kudumi, may you live long, தங் கோ – our king, செந்நீர்ப் பசும் பொன் – fresh reddish gold, வயிரியர்க்கு ஈத்த – gave to artists, முந்நீர் விழவின் – ocean festival, நெடியோன் – your ancestor Nediyōn, நன்னீர்ப் பஃறுளி மணலினும் பலவே – more than the sand on the banks of Pahruli river with good water

புறநானூறு 10, பாடியோர்: ஊன்பொதி பசுங்குடையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
வழிபடுவோரை வல் அறிதீயே
பிறர் பழி கூறுவோர் மொழி தேறலையே
நீ மெய் கண்ட தீமை காணின்
ஒப்ப நாடி அத்தக ஒறுத்தி
வந்து அடி பொருந்தி முந்தை நிற்பின்
தண்டமும் தணிதி நீ பண்டையிற் பெரிதே
அமிழ்து அட்டு ஆனாக் கமழ் குய் அடிசில்
வருநர்க்கு வரையா வசைஇல் வாழ்க்கை
மகளிர் மலைத்தல் அல்லது மள்ளர்
மலைத்தல் போகிய சிலைத் தார் மார்ப
செய்து இரங்கா வினைச் சேண் விளங்கும் புகழ்
நெய்தலங்கானல் நெடியோய்
எய்த வந்தனம் யாம் ஏத்துகம் பலவே.

Puranānūru 10, Poet Oonpothi Pasunkudaiyār sang to Chōlan Neythalankānal Ilanchētchenni, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
You know those who worship you.  You do not
accept the words of those who malign others.
If you see real evil, and you are convinced
that it is evil, you punish them aptly.  If
they repent at your feet and stand in front
of you, you lighten their punishments that you
imposed in the past.

O King donning a rainbow-like garland on your chest!
You are not confronted by warriors, but only by
your women who lead faultless lives, giving endlessly
to guests without a break, food, fragrant with
seasonings and cooked with nectar.

O Leader of Neythalankānam with fame that shines in
distances!  You do not hurt others through your actions!
I have come to you to praise you greatly!

Notes:  Puranānūru 10, 203, 370 and 378 were written by this poet.  This king is from the town Neythalankānal.  This king goes by the names சோழன் பாமுளூரெறிந்த நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னி, சோழன் நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னி and சோழன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட் சென்னி.   He won battles at Pāmalūr and Cherupāli.

Meanings:  வழிபடுவோரை வல் அறிதீயே – you know those who worship you, பிறர் பழி கூறுவோர் மொழி தேறலையே – you do not understand those who talk ill of others, நீ மெய் கண்ட தீமை காணின் – if you see real harm, ஒப்ப நாடி – analyzing well, அத் தக ஒறுத்தி – making sure that you punish them accordingly, வந்து அடி பொருந்தி முந்தை நிற்பின் – if those who made mistakes in the past come and fall at your feet, தண்டமும் தணிதி – you reduce their punishments, நீ பண்டையிற் பெரிதே – the punishment that you gave in the past, அமிழ்து அட்டு – cooked with nectar, ஆனா – non-stopping, கமழ் குய் அடிசில் – fragrant rice/food with seasoning, வருநர்க்கு – to those who come, வரையா – unlimited, வசை இல் வாழ்க்கை மகளிர் – women with faultless lives, மலைத்தல் – to fight, அல்லது – other than that, மள்ளர் மலைத்தல் போகிய – you do not fight with warriors, சிலைத் தார் மார்ப – O lord with a bow like garland on your chest, செய்து இரங்கா வினை – not hurting others by actions, சேண் விளங்கும் புகழ் – greatly shining fame, நெய்தலங்கானல் நெடியோய் – O leader of Neythalankānam, எய்த வந்தனம் யாம் – we came to you, ஏத்துகம் பலவே – we praise you greatly

புறநானூறு 11, பாடியவர்: பேய்மகள் இளவெயினியார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ, திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் கடாநிலை
அரிமயிர்த் திரள் முன் கை
வால் இழை மட மங்கையர்
வரி மணல் புனை பாவைக்குக்
குலவுச்சினைப் பூக் கொய்து
தண் பொருநைப் புனல் பாயும்
விண் பொரு புகழ் விறல் வஞ்சிப்
பாடல் சான்ற விறல் வேந்தனும்மே
வெப்புடைய அரண் கடந்து
துப்பு உறுவர் புறம் பெற்றிசினே
புறம் பெற்ற வய வேந்தன்
மறம் பாடிய பாடினியும்மே
ஏர் உடைய விழுக் கழஞ்சின்
சீர் உடைய இழை பெற்றிசினே
இழை பெற்ற பாடினிக்குக்
குரல் புணர் சீர்க் கொளை வல் பாண்மகனும்மே
என ஆங்கு
ஒள் அழல் புரிந்த தாமரை
வெள்ளி நாரால் பூப் பெற்றிசினே.

Puranānūru 11, Poet Pēymakal Ilaveyiniyār sang for Chēramān Pālai Pādiya Perunkadunkō, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
The king of Vanji, victorious city with sky-high fame,
where delicate girls with fine hair on their rounded
forearms wear bright jewels and play on the streaked
sand, decorating the sand dolls they made with flowers
they pluck from bent branches, and plunge into the
cool waters of Porunai River,
his victories sung in verses, has captured guarded forts
of enemies and made them run, showing their backs,
and the female singer who sang the bravery of the mighty
king won splendid, heavy, pretty jewels, and the bard
who sang along with her with perfect rhythm,
won a lotus formed in glowing fire, strung on a silver strand.

Notes:  Puranānūru 11 was written for this king.   He wrote poem 282.  He has written many poems in Natrinai, Kurunthokai and Akanānūru.  Pālai thinai was his specialty.  This is the only poem written by Pēymakal Ilaveyiniyār.

Meanings:  அரி மயிர்த் திரள் முன் கை – thick/rounded forearms with delicate hair, வால் இழை – bright/pure jewels, மட மங்கையர் – delicate girls/women, வரி மணல் – decorated sand or streaked sand, புனை பாவைக்கு – for the doll they created, குலவுச் சினை – bent branches, பூக் கொய்து – plucked flowers, தண் பொருநைப் புனல் பாயும் – dive into the cool Porunai river, விண் பொரு புகழ் – sky high fame, விறல் வஞ்சி – victorious Vanji city, பாடல் சான்ற – praised in verses, விறல் வேந்தனும்மே – victorious king, வெப்புடைய அரண் கடந்து – captured guarded forts of enemies, துப்பு உறுவர் – those who came with strength, enemies, புறம் பெற்றிசினே புறம் பெற்ற – had them run with their backs showing, வய – strong, வேந்தன் மறம் பாடிய பாடினியும்மே – a female musician who sang about his bravery, ஏர் உடைய – beautiful, splendid, விழு – best, கழஞ்சின் – weight of 12 coins/heavy, சீர் உடைய இழை பெற்றிசினே – received beautiful jewels, இழை பெற்ற பாடினிக்கு – for the female musician who got jewels, குரல் புணர் சீர்க் கொளை வல் பாண் மகனும்மே – bard who sang with perfect voice and rhythm, என ஆங்கு – there, ஒள் அழல் புரிந்த தாமரை – lotus formed in glowing fire, வெள்ளி நாரால் பூப் பெற்றிசினே – strung on a silver strand

புறநானூறு 12, பாடியவர்: நெட்டிமையார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
பாணர் தாமரை மலையவும் புலவர்
பூ நுதல் யானையோடு புனை தேர் பண்ணவும்
அறனோ மற்ற இது விறல் மாண் குடுமி
இன்னா ஆகப் பிறர் மண் கொண்டு
இனிய செய்தி நின் ஆர்வலர் முகத்தே.

Puranānūru 12, Poet Nettimaiyār sang to Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
O Victorious noble Kudumi!  Is this fair?
You seize land from others causing them pain
but do sweet things for those who ask for favors.
You give gold lotus blossoms for bards to wear,
and elephants with ornamented brows along with
decorated chariots for poets to mount.

Notes:  The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   Nettimaiyār wrote Puranānūru poems 9, 12 and 15 for this king.   

Meanings:  பாணர் தாமரை மலையவும் – for bards to wear (gold) lotus, புலவர் பூ நுதல் யானையோடு புனை தேர் பண்ணவும் – for poets to get decorated chariots with elephants with foreheads decorated, அறனோ மற்ற இது – is their fair, விறல் மாண் குடுமி – O victorious noble Kudumi, இன்னா ஆக – causing distress, பிறர் மண் கொண்டு – seizing land from others, இனிய செய்தி – you do sweet things, நின் ஆர்வலர் முகத்தே – for those who seek your favors

புறநானூறு 13, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன் : சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி, திணை: பாடாண், துறை: வாழ்த்தியல்
இவன் யார் என்குவை ஆயின் இவனே
புலி நிறக் கவசம் பூம் பொறி சிதைய
எய் கணை கிழித்த பகட்டு எழில் மார்பின்
மறலி அன்ன களிற்று மிசையோனே
களிறே முந்நீர் வழங்கு நாவாய் போலவும்
பன் மீன் நாப்பண் திங்கள் போலவும்
சுறவு இனத்து அன்ன வாளோர் மொய்ப்ப
மரீஇயோர் அறியாது மைந்து பட்டன்றே
நோயிலன் ஆகிப் பெயர்கதில் அம்ம
பழன மஞ்ஞை உகுத்த பீலி
கழனி உழவர் சூட்டொடு தொகுக்கும்
கொழு மீன் விளைந்த கள்ளின்
விழு நீர் வேலி நாடு கிழவோனே.

Puranānūru 13, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Chōlan Mudithalai Kōperunarkilli, Thinai: Pādān, Thurai: Vālthiyal
If you ask me who he is, he is the one
riding an elephant, appearing like the god of Death,
wearing on his handsome chest an armor
made with tiger skin, its pretty spots ruined by arrows,
moving like a boat plying on the ocean and like the moon
amidst many stars, swarmed by shark-like swordsmen.
The elephant has gone into rut and cannot recognize its
keepers.

May he return safely without ill health, the lord of the
country surrounded by oceans as fences, a land with fatty
fish and aged liquor, where farmers collect dropped
feathers of peacocks when they gather sheaves of paddy!

Notes:   This is the only poem written for this king.  Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.  The poet wrote this when this Chōla king laid siege to Karuvur town, belonging to the Chēra king Anthuvan Chēral Irumporai, according to Avvai Duraisamy and the old commentary.  The poet was a friend of the Chēra king.  K.N. Sivaraja Pillai in his book, ‘The Chronology of Early Tamils’, mentioned that this was a friendly visit, and that both kings were related.  Chōlan Mudithalai Kōperunarkilli was seated on a rutting elephant, trying to control it.

Meanings:  இவன் யார் என்குவை ஆயின் – if you ask who he has, இவனே – he is, புலி நிறக் கவசம் – shield the color of a tiger, பூம் பொறி – pretty spots, சிதைய – ruined, எய் கணை கிழித்த – torn by shot arrows, பகட்டு எழில் மார்பின் – handsome, beautiful chest, மறலி அன்ன – like the god of death, களிற்று மிசையோனே – he rides on a male elephant, களிறே – that elephant is, முந்நீர் வழங்கு நாவாய் போலவும் – like a boat plying on the ocean, பன் மீன் நாப்பண் திங்கள் போலவும் – like moon amidst many stars, சுறவு இனத்து அன்ன – like sharks, வாளோர் – those with swords, மொய்ப்ப – surrounded, மரீஇயோர் – those who walk behind (elephant keepers), அறியாது – not knowing, மைந்து பட்டன்றே – has gone into rut, நோயிலன் ஆகிப் பெயர்கதில் – may be return safe without disease, அம்ம – அசை, an expletive, பழன மஞ்ஞை உகுத்த பீலி – feathers dropped by peacocks in the fields, கழனி உழவர் சூட்டொடு தொகுக்கும் – farmers collect with sheaves, கொழு மீன் – big/fatty fish, விளைந்த கள்ளின் – with aged liquor, விழு நீர் வேலி நாடு கிழவோனே – leader of the country with water as fences

புறநானூறு 14, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
கடுங்கண்ண கொல் களிற்றால்
காப்புடைய எழு முருக்கிப்
பொன் இயல் புனை தோட்டியால்
முன்பு துரந்து சமந் தாங்கவும்
பார் உடைத்த குண்டு அகழி
நீர் அழுவம் நிவப்புக் குறித்து
நிமிர் பரிய மா தாங்கவும்
ஆவம் சேர்ந்த புறத்தை தேர் மிசைச்
சாப நோன் ஞாண் வடுக் கொள வழங்கவும்
பரிசிலர்க்கு அருங்கலம் நல்கவும் குரிசில்
வலிய ஆகும் நின் தாள் தோய் தடக்கை
புலவு நாற்றத்த பைந்தடி
பூ நாற்றத்த புகை கொளீஇ ஊன் துவை
கறி சோறு உண்டு வருந்து தொழில் அல்லது
பிறிது தொழில் அறியா ஆகலின் நன்றும்
மெல்லிய பெரும தாமே நல்லவர்க்கு
ஆர் அணங்கு ஆகிய மார்பின் பொருநர்க்கு
இரு நிலத்து அன்ன நோன்மை
செருமிகு சேஎய் நின் பாடுநர் கையே.

Puranānūru 14, Poet Kapilar sang to Chēramān Selva Kadunkō Vāliyāthan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Greatness!
With your mighty hands that reach to your legs,
you impel your murderous, harsh elephant
to ruin cross bars of protected gates, and control it
with an iron goad, as needed,
and you rein your fast galloping horse once you judge
the depth of moats created by cutting into the earth.

You wear a quiver on your back. You shoot volleys of
arrows from your chariot, scarring your hands with
tight bow strings.  You give precious wealth to those
who come in need.

You are immovable like the vast earth, and strong
like warring Murukan, whose chest distresses women.
The hands of those who sing your praises, are soft
since they know no stress, other than that of eating
rice cooked with meat, and chunks of fresh meat
roasted in fire with flower-fragrant smoke.

Notes:  Puranānūru 8 and 14 were written by poet Kapilar for King Selvakkadunkō Valiyāthan.  He also goes by the name Chēramān Chikkarpalli Thunjiya Selvakkadunkō Vāliyāthan in poem 387.  Kapilar also wrote Pathitruppathu poems 61-70 for this king.  He wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  கடுங்கண்ண கொல் களிற்றால் – by the harsh murderous elephant, காப்புடைய எழு முருக்கி – break protected cross bars (of gates), பொன் இயல் புனை தோட்டியால் – with a goad made with iron, முன்பு – strength, துரந்து – urging, goading, சமம் தாங்கவும் – controlling its rage, பார் உடைத்த – breaking the ground, குண்டு அகழி – deep moat, நீர் அழுவம் நிவப்புக் குறித்து – considering the depth of the water, நிமிர் பரிய மா தாங்கவும் – controlling rapidly galloping horses, ஆவம் சேர்ந்த புறத்தை – back with quiver, தேர் மிசைச் சாப நோன் ஞாண் வடுக் கொள வழங்கவும் – send arrows from your chariot scarring your hands from the strong bow string, பரிசிலர்க்கு அருங்கலம் நல்கவும் – to give precious wealth to those who come in need, குரிசில் – King, வலிய ஆகும் – they are mighty, நின் தாள் தோய் தடக்கை – large/strong hands that reach to your legs, புலவு நாற்றத்த – with meat smell, பைந்தடி – fresh meat, பூ நாற்றத்த புகை – flower-fragrant smoke, கொளீஇ – burned, cooked, ஊன் துவை – pieces of meat, கறி சோறு உண்டு – eat rice cooked with meat or black pepper, வருந்து தொழில் – worrying business, அல்லது – other than that, பிறிது தொழில் அறியா – not knowing other business, ஆகலின் – so, நன்றும் மெல்லிய – they are very soft, பெரும – greatness, தாமே நல்லவர்க்கு ஆர் அணங்கு ஆகிய மார்பின் – chest that causes great distress to women, பொருநர்க்கு – to enemies, இரு நிலத்து அன்ன – like the large land, நோன்மை – strength, செரு மிகு சேஎய் – Murukan who is victorious in battles, warring Murukan, நின் பாடுநர் கையே – the hands of your musicians

புறநானூறு 15, பாடியவர்: நெட்டிமையார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
கடுந்தேர் குழித்த ஞெள்ளல் ஆங்கண்
வெள் வாய்க் கழுதைப் புல் இனப் பூட்டிப்
பாழ் செய்தனை அவர் நனந்தலை நல் எயில்
புள் இனம் இமிழும் புகழ் சால் விளை வயல்
வெள் உளைக் கலி மான் கவி குளம்பு உகளத்
தேர் வழங்கினை நின் தெவ்வர் தேஎத்துத்
துளங்கு இயலால் பணை எருத்தின்
பா அடியால் செறல் நோக்கின்
ஒளிறு மருப்பின் களிறு அவர
காப்புடைய கயம் படியினை
அன்ன சீற்றத்து அனையை ஆகலின்
விளங்கு பொன் எறிந்த நலங்கிளர் பலகையொடு
நிழல் படு நெடு வேல் ஏந்தி ஒன்னார்
ஒண் படைக் கடுந்தார் முன்பு தலைக்கொண்மார்
நசைதர வந்தோர் நசை பிறக்கு ஒழிய
வசைபட வாழ்ந்தோர் பலர் கொல் புரையில்
நற்பனுவல் நால் வேதத்து
அருஞ் சீர்த்திப் பெரும் கண்ணுறை
நெய்ம்மலி ஆவுதி பொங்கப் பன் மாண்
வீயாச் சிறப்பின் வேள்வி முற்றி
யூபம் நட்ட வியன் களம் பல கொல்
யா பல கொல்லோ பெரும வார் உற்று
விசி பிணிக் கொண்ட மண் கனை முழவின்
பாடினி பாடும் வஞ்சிக்கு
நாடல் சான்ற மைந்தினோய் நினக்கே.

Puranānūru 15, Poet Nettimaiyār sang to Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
On the streets of your enemy countries dug up by your
fast chariots, you yoked lowly herds of white-mouthed
donkeys, and plowed their protected vast spaces.
You rode your chariot across their land, and the curved
hooves of your horses, galloping with their white plumes
furrowed their famed, fertile fields where flocks of birds
sing.  You ruined their guarded ponds with your elephants
with enraged looks, huge swaying necks, large feet, and
gleaming tusks.

Given your rage, which one of these is greater in number
– the eager enemy foot soldiers who retreated in shame
and live with blame, after they came with a desire to
ruin your strength, brandishing their tall spears that
throw shadows and beautiful, bright shields made with
iron, to fight against your army with shining weapons, or
the number of huge fields where you have planted columns
after performing faultless rituals prescribed by the four good
Vedas, with precious sacrificial elements and abundant ghee?

O Greatness, your valor is the proper theme for songs that
celebrate invasions, performed by women singers to the beats
of drums smeared with clay and tied tightly with leather strips!

Notes:  The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   This poet wrote Puranānūru poems 9, 12 and 15 for this king.   

Meanings:  கடுந்தேர் குழித்த – dug up by your fast chariots, ஞெள்ளல் – streets, ஆங்கண் – there, வெள் வாய்க் கழுதை – donkeys with white mouths, புல் இன – lowly herd, பூட்டி – yoked, பாழ் செய்தனை – you ruined, அவர் நனந்தலை – their wide spaces, நல் எயில் – fine forts/protection, புள் இனம் இமிழும் – birds call, புகழ் சால் விளை வயல் – productive fields with great fame, வெள் உளை – white mane, கலி மான் – proud horses, கவி குளம்பு உகள – trotting with curved/bent hooves, தேர் வழங்கினை – you rode your chariot, நின் தெவ்வர் தேஎத்து – in your enemy lands, துளங்கு இயலால் – moving, பணை எருத்தின் – with thick necks, பா அடியால் – with huge feet, செறல் நோக்கின் – with angry looks, ஒளிறு மருப்பின் களிறு – male elephants with bright tusks, அவர காப்புடைய கயம் – their protected ponds, படியினை – you ruined, அன்ன சீற்றத்து அனையை – you are with that kind of anger, ஆகலின் – so, விளங்கு பொன் எறிந்த – made by hitting strong iron, நலங்கிளர் பலகையொடு – with bright shield, நிழல் படு நெடு வேல் – tall spear that gives shade, ஏந்தி – carrying, ஒன்னார் – enemies, ஒண் படை – bright weapons, கடுந்தார் – rapid foot soldiers, rapid vanguard of the army, முன்பு – strength, தலைக்கொண்மார் – to ruin them, நசை தர வந்தோர் – those who came with desire, நசை பிறக்கு ஒழிய – after their desire ended, வசை பட வாழ்ந்தோர் – those who lived with blame, பலர் கொல் – were there many, புரை இல் – faultless, நற் பனுவல் நால் வேதத்து – four Vedas according to the good books, அருஞ் சீர்த்தி – great fame, பெரும் கண்ணுறை – huge amounts of other material thrown on the top – it is puffed rice and twigs according to Avvai Duraisamy’s urai,  நெய்ம் மலி ஆவுதி பொங்க – ritual smoke with abundant ghee, பன் மாண் – great esteem, வீயாச் சிறப்பின் வேள்வி முற்றி – perform rituals with faultless splendor, யூபம் நட்ட – planted columns, வியன் களம் – wide field, பல – many, கொல் – அசை, an expletive, யா – among these, பல கொல்லோ – are there many, பெரும – O greatness, வார் உற்று – with leather straps, விசி பிணிக் கொண்ட – tightly tied, மண் கனை முழவின் – with drums with tightly packed clay eyes, பாடினி பாடும் வஞ்சிக்கு நாடல் சான்ற மைந்தினோய் நினக்கே – your strength is apt for the female singer to sing invasion songs

புறநானூறு 16, பாடியவர்: பாண்டரங்கண்ணனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி, திணை: வஞ்சி, துறை: மழபுல வஞ்சி
வினை மாட்சிய விரை புரவியொடு
மழை உருவின் தோல் பரப்பி
முனை முருங்கத் தலைச்சென்று அவர்
விளை வயல் கவர்பு ஊட்டி
மனை மரம் விறகு ஆகக்
கடி துறை நீர்க் களிறு படீஇ
எல்லுப்பட இட்ட சுடு தீ விளக்கம்
செல் சுடர் ஞாயிற்றுச் செக்கரின் தோன்றப்
புலம் கெட இறுக்கும் வரம்பில் தானைத்
துணை வேண்டாச் செரு வென்றிப்
புலவு வாள் புலர் சாந்தின்
முருகன் சீற்றத்து உருகெழு குருசில்
மயங்கு வள்ளை மலர் ஆம்பல்
பனிப் பகன்றைக் கனிப் பாகல்
கரும்பு அல்லது காடு அறியாப்
பெருந் தண் பணை பாழ் ஆக
ஏம நன்னாடு ஒள் எரி ஊட்டினை
நாம நல் அமர் செய்ய
ஒராங்கு மலைந்தன பெரும நின் களிறே.

Puranānūru 16, Poet Pāndarankannanār sang to Chōlan Rāsasooyam Vētta Perunarkilli, Thinai: Vanji, Thurai: Malapula Vanji
With swift horses peerless in battle and shields spread
out like clouds, your limitless army advances in the field,
ruins rich fields, bathes elephants in their guarded
reservoirs and destroys enemy lands.  The light from the
fires lit with the wood in houses, appears like the red
sun with rays.  You win battles without the help of
allied armies.  Your sword reeks of flesh and your chest
is donned with dried sandal paste, O Lord who is as fierce
as Murukan!

You lit bright flames in their protected lands, devastating
huge, lovely fields that knew nothing of forest but sugarcane,
tangled vallai vines, white waterlilies, cool pakandrai and
fruiting bittermelon vines.   Lord, your elephants unite
and fight as one, in fierce, fine battles!

Notes:  This is the only poem written by this poet.  Puranānūru were 16, 367 and 377 were written for this king.  This king’s name is derived from the fact that he performed rituals.   Chōlan Rāsasooyam Vētta Perunarkilli, Chēramān Māvenkō and Pāndiyan Kānapēreyil Kadantha Ukkira Peruvaluthi were great friends.  Avvaiyār sang to the three of them in 367.  The word பாகல் in this poem could mean jackfruit or bittermelon, according to the University of Madras Lexicon and Avvai Duraiswamy’s commentary.  It is used for bittermelon in Akanānūru 15, 156, 177, 255, Ainkurunūru 99, Natrinai 180, Porunaratruppadai 191 and Puranānūru 399.

Meanings:  வினை மாட்சிய விரை புரவியொடு – with swift horses peerless in their work (war), மழை உருவின் தோல் பரப்பி – spreading protective shields that look like clouds, முனை முருங்கத் தலைச்சென்று – going there and ruining the vanguard in the field, அவர் விளை வயல் கவர்பு ஊட்டி – ruining their growing fields, மனை மரம் – house trees, wooden items in the houses, விறகு ஆக – as firewood, as burning wood, கடி துறை நீர்க் களிறு படீஇ – washing elephants in their protected reservoirs, எல்லுப்பட – causing brightness, இட்ட – lit, சுடு தீ விளக்கம் – light from the hot flames, செல் சுடர் ஞாயிற்றுச் செக்கரின் தோன்ற – appears as red as the sun with moving rays, புலம் கெட இறுக்கும் – no space and so they leave, வரம்பில் – limitless, தானைத் துணை வேண்டாச் செரு வென்றி – you win battles without the assistance of other armies, புலவு வாள் – sword with flesh stink, புலர் சாந்தின் – dried sandal, முருகன் சீற்றத்து – rage of Murukan, உருகெழு குருசில் – O fierce lord, மயங்கு வள்ளை – tangled vallai vines, Creeping bindweed, Ipomaea aquatica, மலர் ஆம்பல் – white waterlilies, பனிப் பகன்றை – cool pakandrai flowers, Operculina turpethum, Indian jalap, கனிப் பாகல் – ripe jackfruits, ripe bittermelon, கரும்பு – sugarcane, அல்லது – other than that, காடு அறியா – do not know forest, பெருந் தண் பணை – cool agricultural lands, பாழ் ஆக – to be ruined, ஏம நன்னாடு – protected fine countries, ஒள் எரி ஊட்டினை – you lit bright flames, நாம நல் அமர் செய்ய – to wage fierce fine battles, ஒராங்கு – together, மலைந்தன – they fought, பெரும – O lord, நின் களிறே – your elephants

புறநானூறு 17, பாடியவர்: குறுங்கோழியூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை, இயன் மொழி
தென் குமரி வட பெருங்கல்
குண குட கடலா வெல்லை
குன்று மலை காடு நாடு
ஒன்றுபட்டு வழி மொழியக்
கொடிது கடிந்து கோல் திருத்திப்
படுவது உண்டு பகல் ஆற்றி
இனிது உருண்ட சுடர் நேமி
முழுது ஆண்டோர் வழி காவல
குலை இறைஞ்சிய கோள் தாழை
அகல் வயல் மலை வேலி
நிலவு மணல் வியன் கானல்
தெண் கழி மிசைச் சுடர்ப் பூவின்
தண் தொண்டியோர் அடு பொருந
மாப் பயம்பின் பொறை போற்றாது
நீடு குழி அகப் பட்ட
பீடு உடைய எறுழ் முன்பின்
கோடு முற்றிய கொல் களிறு
நிலை கலங்கக் குழி கொன்று
கிளை புகலத் தலைக்கூடியாங்கு
நீ பட்ட அரு முன்பின்
பெருந் தளர்ச்சி பலர் உவப்பப்
பிறிது சென்று மலர் தாயத்துப்
பலர் நாப்பண் மீக் கூறலின்
உண்டாகிய உயர் மண்ணும்
சென்று பட்ட விழுக் கலனும்
பெறல் கூடும் இவன் நெஞ்சு உறப்பெறின் எனவும்
ஏந்து கொடி இறைப் புரிசை
வீங்கு சிறை வியல் அருப்பம்
இழந்து வைகுதும் இனி நாம் இவன்
உடன்று நோக்கினன் பெரிது எனவும்
வேற்று அரசு பணி தொடங்கு நின்
ஆற்றலொடு புகழ் ஏத்திக்
காண்கு வந்திசின் பெரும ஈண்டிய
மழையென மருளும் பல் தோல் மலையெனத்
தேன் இறை கொள்ளும் இரும் பல் யானை
உடலுநர் உட்க வீங்கிக் கடலென
வான் நீர்க்கு ஊக்கும் தானை ஆனாது
கடு ஒடுங்கு எயிற்ற அரவுத் தலை பனிப்ப
இடியென முழங்கு முரசின்
வரையா ஈகைக் குடவர் கோவே.

Puranānūru 17, Poet Kurunkōliyūr Kilār sang to Chēramān Yānaikatchēy MāntharanChēral Irumporai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai, Iyan Moli
From southern Kumari to the huge mountain in the
north, from the oceans on the east to those on the west,
the hills, the mountains, and the forests and the land,
sing your praises in unison!  You are heir to those
who ruled this entire world as their bright wheels
rolled sweetly!  You avoid cruelty, holding your rod
erect, taking proper taxes and ruling with righteousness!

O ferocious warrior who rules those who live in cool
Thondi with low-hanging clusters of coconuts, wide
fields, mountain boundaries, and broad seashore groves
where the sand is white like the moon, and backwaters
where flowers are like flame, are clear!
Like a killer elephant with long tusks, large and mighty,
that might have disdain for the trap cover, fall into a
deep pit, ruin it, free himself and join his herd,
you with great strength, have escaped, overcoming your
hurdles, and many who were despaired, rejoiced.

Your relatives praised you, while your enemy kings served you
thinking that they might gain back their land and their fine
jewels, if they were agreeable to you.  Enemy kings who did not
expect you to be back thought that if you glanced at them, they
would lose their tall walls with raised banners, and they served
you because of your glory.

I have come here to see you and to praise you, your greatness!
Your army has many shields that awe, like massed clouds, and
many huge elephants that the honey bees take for mountains,
and an army that is swollen and huge as an ocean that clouds
draw water from.  O King who rules Kudaku!  Your generosity
is without limits!  Your royal drum roars like thunder that
causes the heads of snakes with venomous fangs to tremble!

Notes:   Puranānūru 17, 20 and 22 were written by this poet for this king.  He belonged to the Irumporai clan.  He lost in battle to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan and was imprisoned.  He overcame the prison guard and returned to his kingdom to rule.  His acquired name is because of his looks which were like that of an elephant.  Poet Kurunkōliyūr Kilār describes him as ‘one with elephant looks’ வேழ நோக்கின், in Purananuru 22.  There is a convention that thunder ruins and kills snakes.  Akanānūru 68, 92, 119, 182, 202, 274, 323, 328, Kalithokai 45, 113, Kurunthokai 158, 190, 268, 391 and Natrinai 37, 51, 114, 129, 238, 255, 264, 347, 383, Puranānūru 17, 37, 58, 126, 211, 366 and 369 have similar descriptions of thunder ruining or killing snakes. அகநானூறு 20 – நிலவு மணல், அகநானூறு 200 – நிலாவின் இலங்கு மணல் மலி மறுகில், நற்றிணை 31 – நிலவு மணல், நற்றிணை 140 – நிலவு மணல், நற்றிணை 159 – நிலவுக் குவித்தன்ன மோட்டு மணல், நற்றிணை 183 – நிலவு மணல், குறுந்தொகை 123 – நிலவுக் குவித்தன்ன வெண் மணல், கலித்தொகை 13 – வாள் நிலா ஏய்க்கும் வயங்கு ஒளி எக்கர், புறநானூறு 17 – நிலவு மணல் வியன் கானல், பொருநராற்றுப்படை 213 – நிலவு எக்கர், மதுரைக்காஞ்சி 114 – நிலவுக் கானல், பட்டினப்பாலை 82-83 – நிலவு அடைந்த இருள் போல வலை உணங்கும் மணல் முன்றில்.

Meanings:  தென் குமரி – southern Kumari, வட பெருங்கல் – huge mountain in the north, குண குட கடல் எல்லை- eastern and western oceans as limits, குன்று – hills, மலை – mountains, காடு நாடு – forest, land, ஒன்றுபட்டு – united, வழி மொழிய – to praise, கொடிது கடிந்து – removing evil, கோல் திருத்தி – making your scepter perfect, படுவது உண்டு –  take the perfect amount of taxes, பகல் ஆற்றி – was fair, இனிது உருண்ட சுடர் நேமி – bright wheels that rolled sweetly, முழுது ஆண்டோர் – those who ruled entirely, வழி காவல – O king who come from that lineage, குலை இறைஞ்சிய – bent clusters, கோள் தாழை – clusters of coconuts, அகல் வயல் – wide/vast fields, மலை வேலி – mountains as fence, நிலவு மணல் வியன் கானல் – wide seashore groves with sand like the moon, தெண் கழி மிசைச் சுடர்ப் பூவின் – like the flame-like flowers in the clear backwaters, தண் தொண்டியோர் அடு பொருந – murderous warrior who rules those in cool Thondi, மாப் பயம்பின் – elephant hates it, பொறை போற்றாது – not seeing the earth, நீடு குழி அகப்பட்ட – caught in a deep pit, பீடு உடைய எறுழ் முன்பின் – with arrogance and great might, கோடு முற்றிய கொல் களிறு – ferocious male elephant with mature tusks, நிலை கலங்கக் குழி கொன்று – ruined the pit, கிளை புகலத் தலைக்கூடியாங்கு – like how it went and united with its herd, நீ பட்ட அரு முன்பின் – your great strength, பெருந்தளர்ச்சி – the great despair, பலர் உவப்ப – many were happy, பிறிது சென்று – went after that, மலர் தாயத்துப் பலர் நாப்பண் மீக் கூறலின் – it is talked about amidst your wide circle of many relatives, உண்டு ஆகிய உயர் மண்ணும் – elevated lands that you took before losing to Pāndiyan, சென்று பட்ட விழுக் கலனும் – precious ornaments that were lost, பெறல் கூடும் – might get that back, இவன் நெஞ்சு உறப்பெறின் எனவும் – if we are agreeable to his heart, ஏந்து கொடி – lifted flags, இறைப் புரிசை – tall/curved fortress, வீங்கு சிறை – huge protection, வியல் அருப்பம் – huge forts, இழந்து வைகுதும் இனி நாம் – we will lose and be sad, இவன் உடன்று நோக்கினன் – he looked at us with anger, பெரிது எனவும் – that it is great, வேற்று அரசு – enemy kings, பணி தொடங்கு – they start to be submissive, நின் ஆற்றலொடு புகழ் ஏத்திக் காண்கு வந்திசின் I came here to see you and praise your abilities, பெரும – O lord, ஈண்டிய மழையென மருளும் பல் தோல் – many protective shields that are like clouds, மலையெனத் தேன் இறை கொள்ளும் – honeybees take them for mountains, இரும் பல் யானை – many huge/dark elephants, உடலுநர் உட்க வீங்கி – swollen making enemies fear, கடலென வான் நீர்க்கு ஊக்கும் தானை – rising army that is as huge as the ocean from which clouds draw water, ஆனாது – without a break, கடு ஒடுங்கு எயிற்ற –  fangs with poison, அரவுத் தலை பனிப்ப இடியென முழங்கு முரசின் – with a drum that roars like thunder that causes the heads of snakes to tremble, வரையா ஈகை – generosity without limits, குடவர் கோவே – O king who rules the west, O king of the Kudaku country

புறநானூறு 18, பாடியவர்:  குடபுலவியனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: பொதுவியல், துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
முழங்கு முந்நீர் முழுவதும் வளைஇப்
பரந்து பட்ட வியன் ஞாலம்
தாளின் தந்து தம் புகழ் நிறீஇ
ஒரு தாம் ஆகிய உரவோர் உம்பல்
ஒன்று பத்து அடுக்கிய கோடி கடை இரீஇய
பெருமைத்து ஆக நின் ஆயுள் தானே
நீர்த் தாழ்ந்த குறுங் காஞ்சிப்
பூக் கதூஉம் இன வாளை
நுண் ஆரல் பரு வரால்
குரூஉக் கெடிற்ற குண்டு அகழி
வான் உட்கும் வடி நீண் மதில்
மல்லல் மூதூர் வய வேந்தே
செல்லும் உலகத்துச் செல்வம் வேண்டினும்
ஞாலங் காவலர் தோள் வலி முருக்கி
ஒரு நீ ஆகல் வேண்டினும் சிறந்த
நல் இசை நிறுத்தல் வேண்டினும் மற்றதன்
தகுதி கேள் இனி மிகுதியாள
நீர் இன்று அமையா யாக்கைக்கு எல்லாம்
உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே
உண்டி முதற்றே உணவின் பிண்டம்
உணவு எனப்படுவது நிலத்தொடு நீரே
நீரும் நிலனும் புணரியோர் ஈண்டு
உடம்பும் உயிரும் படைத்திசினோரே
வித்தி வான் நோக்கும் புன்புலம் கண்ணகன்
வைப்புற்று ஆயினும் நண்ணி ஆளும்
இறைவன் தாட்கு உதவாதே அதனால்
அடு போர்ச் செழிய இகழாது வல்லே
நிலன் நெளி மருங்கின் நீர்நிலை பெருகத்
தட்டோர் அம்ம இவண் தட்டோரே
தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோரே.

Puranānūru 18, Poet Kudapulaviyanār sang to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
You are heir of strong men who seized through their efforts
and ruled solely this land surrounded with roaring oceans,
establishing their fame!  May you live for millions of years
which are in rows of ones and tens!  Mighty king of an ancient
prosperous Muthūr town where well-constructed walls reach
to the sky and schools of vālai fish in the deep moats snap up
flowers of the short-trunked portia trees near the water,
and there are tiny eels, large murrels and lustrous keliru fish!

If you desire wealth in the next world where you will go, or
ruin the strength of other kings who rule here, and desire to
establish your fame, let me tell you what you should do.  Listen!
To bodies that cannot survive without water, those who give food
give them life.  Food is foremost to this body built of food.
Food comes from water mingled with the earth. Those who unite
the earth and water, create the means for bodies to live in this
world.  Barren fields which are sown, which look to the skies for
water, are of no use to a king, even if they are huge.

O Cheliyan of murderous battles!  You should not disdain my advice,
but act quickly!  Those who harnessed the flowing waters and built
dams on land with depressions have established their glory!
Those who have built none will have no enduring fame in this world!

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  Puranānūru 18 and 19 were written by this poet.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.

Meanings:  முழங்கு முந்நீர் முழுவதும் வளைஇ – surrounding the roaring oceans fully, பரந்து பட்ட வியன் ஞாலம் தாளின் தந்து – winning the wide world through effort, தம் புகழ் நிறீஇ ஒரு தாம் ஆகிய உரவோர் உம்பல் – the heir of those who ruled solely and established their fame, ஒன்று பத்து அடுக்கிய கோடி கடை இரீஇய பெருமைத்து ஆக நின் ஆயுள் – may you live for million which is the last of numbers starting with one ten and so on, தானே நீர்த் தாழ்ந்த குறுங் காஞ்சிப் பூக் கதூஉம் இன வாளை – schools of scabbard fish that bite the flowers of black-trunked portia trees that have blossomed low near the water, scabbard fish – Trichiurus haumela, Portia trees – Thespesia populnea,  நுண் ஆரல் – small eel, பரு வரால் – huge murrels, Slacate nigra, குரூஉக் கெடிற்ற – with colorful keliru fish, Marones cavasius, குண்டு அகழி – deep moat, வான் உட்கும் – threatening the sky, வடி நீண் மதில் – perfect long fortress wall, மல்லல் மூதூர் – prosperous rich town, வய வேந்தே – O mighty king, செல்லும் உலகத்துச் செல்வம் வேண்டினும் – even if you desire wealth in the world that you go to, ஞாலம் காவலர் தோள் வலி முருக்கி ஒரு நீ ஆகல் வேண்டினும் – even if you desire to ruin the strength of other kings who protect the earth, and rule, சிறந்த நல் இசை நிறுத்தல் வேண்டினும் – even if you desire to establish great fame, மற்றதன் தகுதி கேள் இனி மிகுதியாள – let me tell you what is fitting O great leader, நீர் இன்று அமையா யாக்கைக்கு – to the body which cannot survive without water, எல்லாம் உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே – those who give food give life, உண்டி முதற்றே உணவின் பிண்டம் – food is the most important for this body which is made of food, உணவு எனப்படுவது நிலத்தொடு நீரே – what is said as food is land and water, நீரும் நிலனும் புணரியோர் – those who united that land with water, ஈண்டு உடம்பும் உயிரும் படைத்திசினோரே – are the ones who make live and body live, வித்தி வான் நோக்கும் புன்புலம் கண்ணகன் வைப்புற்று ஆயினும் – even if it is dry land where they seeded and look to the skies, நண்ணி ஆளும் இறைவன் தாட்கு உதவாதே – it will be of no use to the effort of the king who rules, அதனால் – so, அடு போர்ச் செழிய – O Pāndiyan of murderous battles, இகழாது – without putting me down, வல்லே – quickly, நிலன் நெளி மருங்கின் – on the curved land, on the land with depressions, நீர்நிலை பெருகத் தட்டோர் – those who blocked water, those who created water reservoirs, அம்ம – அசை, an expletive, இவண் – here, தட்டோரே – those who have blocked (what they like), தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோரே – those who don’t control (that water) have not controlled this world

புறநானூறு 19, பாடியவர் : குடபுலவியனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
இமிழ் கடல் வளைஇய ஈண்டு அகல் கிடக்கைத்
தமிழ் தலை மயங்கிய தலையாலங்கானத்து
மன் உயிர்ப் பன்மையும் கூற்றத்து ஒருமையும்
நின்னொடு தூக்கிய வென் வேல் செழிய
இரும் புலி வேட்டுவன் பொறி அறிந்து மாட்டிய
பெருங்கல் அடாரும் போன்ம என விரும்பி
முயங்கினேன் அல்லனோ யானே மயங்கிக்
குன்றத்து இறுத்த குரீஇ இனம் போல
அம்பு சென்று இறுத்த அறும் புண் யானைத்
தூம் புஉடைத் தடக்கை வாயொடு துமிந்து
நாஞ்சில் ஒப்ப நில மிசைப் புரள
எறிந்து களம் படுத்த ஏந்து வாள் வலத்தர்
எந்தையோடு கிடந்தோர் எம் புன்தலைப் புதல்வர்
இன்ன விறலும் உள கொல் நமக்கு என
மூதில் பெண்டிர் கசிந்து அழ நாணிக்
கூற்றுக் கண்ணோடிய வெருவரு பறந்தலை
எழுவர் நல் வலம் கடந்தோய் நின்
கழூஉ விளங்கு ஆரம் கவைஇய மார்பே.

Puranānūru 19, Poet Kudapulaviyanār sang to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
O Cheliyan with a victorious spear, who took many lives
yourself, and appeared like the god of death at
Thalaiyālankānam where the Tamils battled on this wide
earth surrounded by roaring oceans!

Like flocks of confused birds that fly away and rest on
mountains, shot arrows have lodged on elephants that are
brought down, their large, hollow trunks chopped and
dropped on the ground by warriors, appearing like plows.
Elderly women shed tears, on seeing their warrior sons
with parched heads lie in the field with their fathers.
Death, embarrassed, pities the seven enemies you ruined.
I embraced, did I not, your washed chest with a shining pearl
necklace, that is like a trap that a hunter sets to catch a large tiger?

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  Puranānūru 18 and 19 were written by this poet. Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlirs in Thalaiyālankānam in the Chōla country.  There are references to this battle in Puranānūru 19, 23, 25, 76, Natrinai 387, Mathuraikānji 55, 127, and Akanānūru 36, 175 and 209.

Meanings:  இமிழ் கடல் வளைஇய ஈண்டு அகல் கிடக்கை – wide world surrounded by roaring oceans, தமிழ் தலை மயங்கிய தலையாலங்கானத்து – at Thalaiyālankānam where Tamils battled, மன் உயிர்ப் பன்மையும் – many lives, கூற்றத்து ஒருமையும் – like the god of death, நின்னொடு – with you, தூக்கிய – if analyzed, வென் வேல் செழிய – O Cheliyan with a victorious spear, இரும் புலி வேட்டுவன் – hunter who hunts large/dark tigers, பொறி அறிந்து மாட்டிய – caught in a trap, பெருங்கல் அடாரும் போன்ம என – it is like that trap in the huge mountain, விரும்பி முயங்கினேன் – I desired and embraced, அல்லனோ யானே – did I not, மயங்கிக் குன்றத்து இறுத்த குரீஇ இனம் போல – like flocks of birds/sparrows that went to the mountains, confused, அம்பு சென்று இறுத்த – arrows attacked, அறும் புண் யானை – elephant with wounds, தூம்பு உடைத் தடக்கை – large/curved trunk that is hollow, வாயொடு துமிந்து – chopped in the mouth, நாஞ்சில் ஒப்ப – like plows, நில மிசைப் புரள – roll on the earth, எறிந்து களம் படுத்த – chopped in the battlefield, ஏந்து வாள் வலத்தர் – warriors with lifted swords, எந்தையோடு கிடந்தோர் – lie with their fathers, எம் புன்தலைப் புதல்வர் – our sons with parched heads, our sons with scanty hair on their heads, இன்ன விறலும் உள கொல் நமக்கு என – did we get this victory, மூதில் பெண்டிர் கசிந்து அழ – elder women cry in sorrow, நாணி – embarrassed,  கூற்றுக் கண்ணோடிய – Death pities, the god of death pities, வெருவரு பறந்தலை – fierce battlefield, எழுவர் நல் வலம் கடந்தோய் – you won victory over seven – five Vēlirs, Chēran and Chōlan, நின் – your, கழூஉ – washed, விளங்கு – flourishing, shining, ஆரம் கவைஇய மார்பே – chest wearing a pearl strand, chest wearing a garland

புறநானூறு 20, பாடியவர்: குறுங்கோழியூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
இரு முந்நீர்க் குட்டமும்
வியன் ஞாலத்து அகலமும்
வளி வழங்கு திசையும்
வறிது நிலைஇய காயமும் என்றாங்கு
அவை அளந்து அறியினும் அளத்தற்கு அரியை
அறிவும் ஈரமும் பெருங்கண்ணோட்டமும்
சோறு படுக்கும் தீயோடு
செஞ்ஞாயிற்றுத் தெறல் அல்லது
பிறிது தெறல் அறியார் நின் நிழல் வாழ்வோரே
திரு வில் அல்லது கொலை வில் அறியார்
நாஞ்சில் அல்லது படையும் அறியார்
திறன் அறி வயவரொடு தெவ்வர் தேய அப்
பிறர் மண் உண்ணும் செம்மல் நின் நாட்டு
வயவுறு மகளிர் வேட்டு உணின் அல்லது
பகைவர் உண்ணா அரு மண்ணினையே
அம்பு துஞ்சும் கடி அரணால்
அறம் துஞ்சும் செங்கோலையே
புதுப் புள் வரினும் பழம் புள் போகினும்
விதுப்புற அறியா ஏமக் காப்பினை
அனையை ஆகல் மாறே
மன்னுயிர் எல்லாம் நின் அஞ்சும்மே.

Puranānūru 20, Poet: Kurunkōliyūr Kilār to King Chēramān Yānaikatchēy Māntharan Chēral Irumporai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
The depth of the vast ocean, the width of the wide world,
the directions of wind, and the emptiness of space –
one might be able to measure these, but your knowledge,
kindness and liberal outlook are beyond measures.

In your country, heat from fire that cooks rice, and
that from the red, hot sun are the only heat that people
who live in your shadow know.  They know only the pretty
rainbows and not the murderous bows.  They know only
plows and not murderous weapons.

O Lord who seizes the land of others with your capable
warriors!   Pregnant women in your country, when they
crave, will eat only your soil that enemies cannot seize.
You rule your country well with protected forts on which
arrows rest.  You are vigilant and firm without thinking
about omens when old birds move away and new birds come.
Since you are the way you are, all life on earth fears for you!

Notes:  Puranānūru 17, 20 and 22 were written by this poet for this king from the Irumporai clan.  The king’s acquired name was because his looks were like that of an elephant.

Meanings:  இரு முந்நீர்க் குட்டமும் – the depth of the vast ocean, வியன் ஞாலத்து அகலமும் – and the width of the vast world, வளி வழங்கு திசையும் – and the directions of the wind, வறிது நிலைஇய காயமும் – and the stable space without form, and the stable space without evidence, என்றாங்கு – mentioned in this manner, அவை அளந்து அறியினும் – even if one can measure them, அளத்தற்கு அரியை – you are beyond measure, you are difficult to measure, அறிவும் ஈரமும் பெருங்கணோட்டமும் – your knowledge kindness and wide outlook, சோறு படுக்கும் தீயோடு – with fire that cooks rice, செஞ்ஞாயிற்றுத் தெறல் – the heat of the sun, அல்லது – other than that, பிறிது தெறல் அறியார் – they do not know other heat, நின் நிழல் வாழ்வோரே – those who live in your shadow, திரு வில் அல்லது கொலை வில் அறியார் – they know only the beautiful rainbow and not the murderous bow, நாஞ்சில் அல்லது படையும் அறியார் – they know the plows but not other weapons, திறன் அறி வயவரொடு – with your smart warriors, தெவ்வர் தேய – causing enemies to suffer, அப் பிறர் மண் உண்ணும் செம்மல் – O Lord who takes the land of others, நின் நாட்டு வயவுறு மகளிர் – the pregnant women in your country, வேட்டு உணின் – if they crave, அல்லது பகைவர் உண்ணா அரு மண்ணினையே – they will eat only your country soil but enemies cannot seize your land, அம்பு துஞ்சும் – where arrows reside, where arrows rest, கடி அரணால் – with protected forts, அறம் துஞ்சும் – justice resides, justice rests, செங்கோலையே – you are with a just scepter, புதுப் புள் வரினும் – even if new birds come, பழம் புள் போகினும் – even when old birds leave, விதுப்புற அறியா ஏமக் காப்பினை – your vigilant protection will be firm, அனையை ஆகல் மாறே – since you are like that, மன்னுயிர் எல்லாம் நின் அஞ்சும்மே – all stable lives on earth fear for you

புறநானூறு 21, பாடியவர்: ஐயூர் மூலங்கிழார், பாடப்பட்டோன்: கானப்பேரெயில் கடந்த உக்கிரப் பெருவழுதி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
புலவரை இறந்த புகழ் சால் தோன்றல்
நில வரை இறந்த குண்டு கண் அகழி
வான் தோய்வு அன்ன புரிசை விசும்பின்
மீன் பூத்தன்ன உருவ ஞாயில்
கதிர் நுழைகல்லா மரம் பயில் கடி மிளை
அருங்குறும்பு உடுத்த கானப்பேர் எயில்
கருங்கைக் கொல்லன் செந்தீ மாட்டிய
இரும்பு உண் நீரினும் மீட்டற்கு அரிது என
வேங்கை மார்பன் இரங்க வைகலும்
ஆடு கொளக் குழைந்த தும்பைப் புலவர்
பாடு துறை முற்றிய கொற்ற வேந்தே
இகழுநர் இசையொடு மாயப்
புகழொடு விளங்கிப் பூக்க நின் வேலே.

Puranānūru 21, Poet: Aiyūr Moolankilār to King Kānapēreyil Kadantha Ukkira Peruvaluthi, Thinai: Vākai: Thurai: Arasa Vākai
O Lord whose renown extends beyond the ability of poets!
Vēnkaimārpan is grieving and thinking, “With deep moats
deeper than the limits of the earth, walls that seem to
touch the sky, well guarded protective forests dense with
trees where even a ray of sun cannot enter, battlements
with arrow holes that appear like stars in the sky, the
fort at Kānapēr is protected, and to take it back from
him is impossible, like trying to recapture water in
liquid iron melted by red flame lit by a metalsmith with
strong hands.”

O Victorious king who wears a thumpai blossom garland each
day, as you triumph in battles!  Poets have exhausted themes
to sing about you.  May your spear flourish, gleaming with
glory, and may those who scorn you perish with their fame!

Notes:  Vēnkaimārpan was a small-region king whose fort was seized by the Pāndiyan king.  This is the only poem written by this poet.  This poem and Puranānūru 367 were written for this king.  Chōlan Rāsasooyam Vētta Perunarkilli, Chēramān Māvenkō and Pāndiyan Kānapēreyil Kadantha Ukkira Peruvaluthi were great friends.  Avvaiyār sang to the three of them in poem 367.

Meanings:  புலவரை இறந்த புகழ் சால் தோன்றல் – O lord whose renown extends is beyond the ability of poets, நில வரை இறந்த – beyond the limit of the earth, குண்டு கண் அகழி – deep moat, வான் தோய்வு அன்ன புரிசை – fort like it is touching the sky, விசும்பின் மீன் பூத்தன்ன உருவ ஞாயில் – battlements (with arrow shooting holes) that look like stars in heaven, கதிர் நுழைகல்லா – sun’s rays are unable to enter, மரம் பயில் கடி மிளை – protective forests dense with trees, அருங்குறும்பு – well-guarded forest forts, உடுத்த – surrounded, protected, கானப்பேர் எயில் – fortress at Kānapēr, modern town of Kālaiyārkōyil, கருங்கைக் கொல்லன் செந்தீ மாட்டிய – red flame lit by a metal smith with strong hands, இரும்பு உண் நீரினும் மீட்டற்கு அரிது – is more difficult to take it from you than the water in melted iron, என வேங்கைமார்பன் இரங்க – Vēnkaimārpan is grieving as he thinks, வைகலும் – daily, ஆடு கொள – as you win, குழைந்த தும்பை – wearing a blossoming thumpai garland, Leucas aspera, புலவர் பாடு துறை முற்றிய – poets have exhausted themes to sing about you, கொற்ற வேந்தே – O victorious king, இகழுநர் இசையொடு மாய – let those who disrespect you perish with their fame, புகழொடு விளங்கிப் பூக்க நின் வேலே – may your spear flourish

புறநானூறு 22, பாடியவர்: குறுங்கோழியூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
தூங்கு கையான் ஓங்கு நடைய
உறழ் மணியான் உயர் மருப்பின
பிறை நுதலான் செறல் நோக்கின
பா அடியால் பணை எருத்தின
தேன் சிதைந்த வரை போல
மிஞிறு ஆர்க்கும் கமழ் கடா அத்து
அயறு சோரும் இருஞ் சென்னிய
மைந்து மலிந்த மழ களிறு
கந்து சேர்பு நிலைஇ வழங்கப்
பாஅல் நின்று கதிர் சோரும்
வான உறையும் மதி போலும்
மாலை வெண் குடை நீழலான்
வாள் மருங்கு இலோர் காப்பு உறங்க
அலங்கு செந்நெல் கதிர் வேய்ந்த
ஆய் கரும்பின் கொடிக் கூரை
சாறு கொண்ட களம் போல
வேறு வேறு பொலிவு தோன்றக்
குற்றானா உலக் கையால்
கலிச் சும்மை வியல் ஆங்கண்
பொலம் தோட்டுப் பைந் தும்பை
மிசை அலங்கு உளைய பனைப்போழ் செரிஇச்
சின மாந்தர் வெறிக் குரவை
ஓத நீரின் பெயர்பு பொங்க
வாய் காவாது பரந்து பட்ட
வியன் பாசறைக் காப்பாள
வேந்து தந்த பணி திறையால்
சேர்ந்தவர் கடும்பு ஆர்த்தும்
ஓங்கு கொல்லியோர் அடு பொருந
வேழ நோக்கின் விறல் வெம் சேஎய்
வாழிய பெரும நின் வரம்பு இல் படைப்பே
நின் பாடிய அலங்கு செந்நாப்
பிற் பிறர் இசை நுவலாமை
ஒம்பாது ஈயும் ஆற்றல் என் கோ
மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை ஓம்பிய நாடே
புத்தேள் உலகத்து அற்று எனக் கேட்டு வந்து
இனிது காண்டிசின் பெரும முனிவிலை
வேறு புலத்து இறுக்கும் தானையோடு
சோறு பட நடத்தி நீ துஞ்சாய் மாறே.

Puranānūru 22, Poet Kurunkōliyūr Kilār sang to Chēramān Yānaikat Chēy Māntharan Chēral Irumporai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
You protect your vast battle camp feared by your enemies,
where young elephants stand tied to their posts, their trunks
swaying, with high-stepping strides and ripples of bells,
lifted tusks, foreheads like crescent moons, enraged stares,
large feet, huge necks, fragrant musth humming with bees
as though they are mountains with honey flowing from
broken honeycombs, their big heads oozing pus as men with
no swords sleep beside them in the shade of a white umbrella
hung with garlands like the moon in the sky that emits rays.

Roofs are woven with beautiful sugarcanes and spears of
red paddy, splendid as if it were a festival field, a huge, noisy
place, where the sounds of pestles are heard and warriors
perform frenzied kuravai dances, wearing fresh thumpai
garlands, their petals like gold braided with leaves of tall
and swaying palmyra, the uproar as loud as the ocean.

O killer King!  Ruler of Kolli Mountain!  O protector of
warriors!  You satisfy families of those who come to you,
with the tributes that enemy kings bring to you.  You are like
Murukan who thirsts for victory!  Your glances are like that
of an elephant!  May you live long, your greatness!
You have endless wealth and give without limits, so that
the eloquent tongues that sang your praises do not have to go
to others and sing their praises.
I heard that the country protected by Māntharan Chēral Irumporai
is like the world of gods, and I have come happily to see it.
Without tiring, your army stays in other countries.  Because
you never rest, there is abundant rice in your country!

Notes:  Puranānūru 17, 20 and 22 were written by this poet for this king.  His acquired name is because his looks were like those of an elephant.

Meanings:  தூங்கு கையான் – with swaying trunks, ஓங்கு நடைய – with high-stepping gait, உறழ் மணியான் – with bells ringing matching (the walk), உயர் மருப்பின – with lifted tusks, பிறை நுதலான் – with foreheads like crescent moons, செறல் நோக்கின – with enraged looks, பா அடியால் – with large feet, பணை எருத்தின – with huge necks, தேன் சிதைந்த வரை போல – like the mountains where honeycombs are broken, மிஞிறு ஆர்க்கும் – bees hum, கமழ் கடா அத்து – with the fragrant liquid of musth, அயறு சோரும் – pus flowing, இருஞ் சென்னிய – with big heads, மைந்து மலிந்த – strength-filled, மழ களிறு – young elephants, கந்து சேர்பு நிலைஇ வழங்க – tied to their posts and moving where they stood, பாஅல் நின்று – standing nearby, கதிர் சோரும் – emitting rays, வான உறையும் மதி போலும் மாலை வெண் குடை – white umbrella like the moon in the sky, நீழலான் – in the shade, வாள் மருங்கு இலோர் – without their swords, காப்பு உறங்க – those who protect sleep, அலங்கு செந்நெல் – swaying fine paddy, swaying red paddy, கதிர் வேய்ந்த – woven with spears, ஆய் கரும்பின் கொடிக் கூரை – roofs that are woven with beautiful sugarcane, சாறு கொண்ட களம் போல – like a festival field, வேறு வேறு பொலிவு தோன்ற – appearing with many different splendors, குற்றானா உலக் கையால் கலிச் சும்மை – loud sounds of pounding with pestles are heard, வியல் ஆங்கண் – in the wide place there, பொலம் தோட்டுப் பைந் தும்பை – fresh thumpai with golden petals, Leucas aspera, மிசை அலங்கு உளைய – tall and swaying top, பனைப்போழ் – palmyra leaves, Borassus flabellifer, செரிஇ – thrust, சின மாந்தர் வெறிக் குரவை – kuravai dances performed by warriors, ஓத நீரின் பெயர்பு பொங்க – loud like the overflowing waters of the ocean, வாய் காவாது பரந்து பட்ட வியன் பாசறை – huge battle camp that enemies fear, காப்பாள – O protector, வேந்து தந்த பணி திறையால் – because of the tributes given by kings, சேர்ந்தவர் கடும்பு ஆர்த்தும் – take care of the relatives of those who are around you, ஓங்கு கொல்லியோர் அடு பொருந – O killer king of tall Kolli Mountain, வேழ நோக்கின் – with the glances of an elephant, விறல் வெம் சேஎய் – you are like victorious Murukan, வாழிய பெரும – may you live long O greatness, நின் வரம்பு இல் படைப்பே – your limitless giving, நின் பாடிய அலங்கு செந்நா – eloquent tongues that sang to you, பிற் பிறர் இசை நுவலாமை – without singing and praising the fame of others after that, ஒம்பாது ஈயும் – you give without keeping, ஆற்றல் என் கோ – my great king, மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை ஓம்பிய நாடே – the land protected by Māntharan Chēral Irumporai, புத்தேள் உலகத்து அற்று எனக் கேட்டு – hearing that it was like the world of the gods, வந்து இனிது காண்டிசின் – I saw sweetly, பெரும – O lord, முனிவிலை – without hatred, வேறு புலத்து இறுக்கும் – staying in other countries, தானையோடு – with your armies, சோறு பட நடத்தி – providing rice, providing prosperity,  நீ துஞ்சாய் மாறே – since you do not rest

புறநானூறு 23, பாடியவர்: கல்லாடனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை, நல்லிசை வஞ்சி
வெளிறில் நோன் காழ்ப் பணை நிலை முனைஇக்
களிறு படிந்து உண்டெனக் கலங்கிய துறையும்
கார் நறுங் கடம்பின் பாசிலைத் தெரியல்
சூர் நவை முருகன் சுற்றத்து அன்ன நின்
கூர் நல் அம்பின் கொடு வில் கூளியர்
கொள்வது கொண்டு கொள்ளா மிச்சில்
கொள் பதம் ஒழிய வீசிய புலனும்
வடி நவில் நவியம் பாய்தலின் ஊர் தொறும்
கடி மரம் துளங்கிய காவும் நெடு நகர்
வினை புனை நல் இல் வெவ்வெரி நைப்பக்
கனை எரி உரறிய மருங்கும் நோக்கி
நண்ணார் நாண நாள் தொறும் தலைச்சென்று
இன்னும் இன்ன பல செய்குவன் யாவரும்
துன்னல் போகிய துணிவினோன் என
ஞாலம் நெளிய ஈண்டிய வியன் படை
ஆலங்கானத்து அமர் கடந்து அட்ட
கால முன்ப நின் கண்டனென் வருவல்
அறு மருப்பு எழிற் கலை புலிப்பால் பட்டெனச்
சிறு மறி தழீஇய தெறி நடை மடப் பிணை
பூளை நீடிய வெருவரு பறந்தலை
வேளை வெண்பூக் கறிக்கும்
ஆள் இல் அத்தம் ஆகிய காடே.

Puranānūru 23, Poet Kallādanār sang to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai, Nallisai Vanji
Your elephants, hating to be tied to their strong posts
in the stables were washed in the watering places which
are muddied now.  Like the warriors of Murukan who killed
Soor, who wear garlands with green kadampam leaves with
the fragrance of the monsoon, your warriors with their
fine, sharp arrows and curved bows have taken whatever they
could, and they have destroyed everything else, so that no
one can cook now.  Woods with protected trees have been
chopped with axes in every town.  Fires have been set and
well-built homes in large cities are consumed by flames.
They say that you shame your enemies who see this, you are
unapproachable, and that you do more than any other man.

You have a huge army that dents the earth.  You stood like
Death and ruined your enemies at Thalaiyālankānam.
I came to see you, walking on the forest path with no human
traffic, filled with poolai flowers, where a naïve doe embraces
her small fawn and munches on white velai flowers after her
mate with antlers was killed by a male tiger.

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72. Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlirs in Thalaiyālankānam in the Chōla country.  There are references to this battle in Puranānūru 19, 23, 25, 76, Natrinai 387, Mathuraikānji 55, 127, and Akanānūru 36, 175 and 209.  Puranānūru 23, 25, 371, 385 and 391 were written by this poet.

Meanings:  வெளிறில் – to the posts, நோன் காழ்ப் பணை நிலை முனைஇ – hating the stables with strong posts, களிறு படிந்து உண்டெனக் கலங்கிய துறையும் – the shores muddied by the bathing male elephants, கார் நறுங் கடம்பின் – monsoon-fragrant kadampam, Anthocephalus cadamba, Kadampa Oak, பாசிலைத் தெரியல் – garlands with green leaves, சூர் நவை முருகன் சுற்றத்து அன்ன – like those around Murukan who killed Soor, நின் கூர் நல் அம்பின் – your sharp fine arrows, கொடு வில் கூளியர் – warriors with curved/harsh bows, கொள்வது கொண்டு – took what they could, கொள்ளா மிச்சில் – what is left over, கொள் பதம் ஒழிய – spoiled unable to cook, வீசிய புலனும் – ruined lands, வடி நவில் நவியம் பாய்தலின் – since axes had attacked, ஊர் தொறும் – in each town, கடி மரம் துளங்கிய காவும் – and in the forests with protected trees that were ruined, நெடு நகர் வினை புனை நல் இல் – well-made houses in large cities, வெவ்வெரி நைப்ப – setting fires with desire, கனை எரி உரறிய மருங்கும் – in the places where intense fire burns, நோக்கி – on seeing, நண்ணார் நாண – enemies to be embarrassed, நாள் தொறும் – every day, தலைச்சென்று இன்னும் இன்ன பல செய்குவன் – that he will go there and do more like this, யாவரும் துன்னல் போகிய துணிவினோன் என – that he is a brave man who cannot be approached by any one, ஞாலம் நெளிய – making the earth to be bent, ஈண்டிய வியன் படை ஆலங்கானத்து அமர் கடந்து – won in Ālankānam battle with your vast army, அட்ட – killed, கால முன்ப – you are strong like Death, நின் கண்டனென் வருவல் – I came to see you, அறு மருப்பு எழிற் கலை புலிப்பால் பட்டென – since her handsome male (stag) without horns was caught by a tiger, சிறு மறி தழீஇய – embracing its tiny fawn, தெறி நடை மடப் பிணை – delicate female of leaping walk, பூளை நீடிய – where poolai has grown, Aerva lanata, வெருவரு பறந்தலை – fearful wasteland, வேளை வெண் பூக் கறிக்கும் – eat the white vēlai flowers, ஆள் இல் அத்தம் ஆகிய காடே – the forest that has become wasteland with no humans

புறநானூறு 24, பாடியவர்: மாங்குடி கிழார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
நெல் அரியும் இருந்தொழுவர்
செஞ்ஞாயிற்று வெயில் முனையின்
தெண்கடல் திரை மிசைப் பாயுந்து
திண் திமில் வன் பரதவர்
வெப்புடைய மட்டுண்டு
தண் குரவைச் சீர் தூங்குந்து
தூவற் கலித்த தேம் பாய் புன்னை
மெல்லிணர்க் கண்ணி மிலைந்த மைந்தர்
எல் வளை மகளிர்த் தலைக்கை தரூஉந்து
வண்டுபட மலர்ந்த தண்ணறுங் கானல்
முண்டகக் கோதை ஒண் தொடி மகளிர்
இரும் பனையின் குரும்பை நீரும்
பூங் கரும்பின் தீஞ் சாறும்
ஓங்கு மணல் குவவுத் தாழைத்
தீ நீரோடு உடன் விராஅய்
முந்நீர் உண்டு முந்நீர்ப் பாயும்
தாங்கா உறையுள் நல்லூர் கெழீஇய
ஒம்பா ஈகை மாவேள் எவ்வி
புனலம் புதவின் மிழலையொடு கழனிக்
கயல் ஆர் நாரை போர்வில் சேக்கும்
பொன்னணி யானைத் தொன் முதிர் வேளிர்
குப்பை நெல்லின் முத்தூறு தந்த
கொற்ற நீள் குடைக் கொடித்தேர்ச் செழிய
நின்று நிலைஇயர் நின் நாள்மீன் நில்லாது
படாஅச் செலீஇயர் நின் பகைவர் மீனே
நின்னொடு தொன்று மூத்த உயிரினும் உயிரொடு
நின்று மூத்த யாக்கையன்ன நின்
ஆடு குடி மூத்த விழுத்திணைச் சிறந்த
வாளின் வாழ்நர் தாள் வலம் வாழ்த்த
இரவன்மாக்கள் ஈகை நுவல
ஒண் தொடி மகளிர் பொலங்கலத்து ஏந்திய
தண் கமழ் தேறல் மடுப்ப மகிழ் சிறந்து
ஆங்கு இனிது ஒழுகுமதி பெரும ஆங்கது
வல்லுநர் வாழ்ந்தோர் என்ப தொல் இசை
மலர்தலை உலகத்துத் தோன்றிப்
பலர் செலச் செல்லாது நின்று விளிந்தோரே.

Puranānūru 24, Poet Mānkudi Kilār sang to Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
You have seized Milalai with sluices where waters flow,
which was ruled by great Vēl Evvi whose generosity was
limitless, and you have taken his crowded cities, where
robust reapers who grow tired of cutting paddy in the heat
of the raging sun, plunge into the waves of the clear ocean,
and robust fishermen, whose boats are sturdy, drink strong
toddy and perform kuravai dances to perfect rhythm, men
wearing garlands of punnai clusters, with honey-filled
flowers from trees with ocean sprays, embrace women donning
bright bangles, and in the cool, fragrant seashore groves
where bees swarm around flowers, women wearing shining bangles
and mundakam garlands mix the juices from young fruits of black
palmyra trees, sweet juices of fine sugarcanes and sweet water
from coconuts growing on the sand dunes, drink that and plunge
into the water.

You have captured Muthūru of the ancient, long-established
Vēlirs whose elephants don gold ornaments, where rice is heaped
and storks catch carp in the fields and rest on piles of grain.
O Cheliyan with your tall umbrella of victory and chariot with
flags!  May your stars remain and flourish!  May the stars of
your enemies not endure!  Your efforts are praised by your
warriors who live by the sword and are long linked to your clan
as your long life is linked to your body.  Those who come to you
in need praise your generosity, and you drink cool, fragrant
liquor served in golden bowls by women with glittering bangles.
May you live with joy!  Scholars say that only those who have
lived like you have truly lived.  There are many in this ancient,
wide world who have not lived like you, and they are considered
as not living, but dead!

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.  Puranānūru 24, 26, 313, 335, 372 and 396 were written by this poet, who goes by the names Mānkudi Maruthanār, Mathurai Kānchi Pulavar and Mānkudi Kilār.   Vēl Evvi (also known as Evvi) is the king for whom Purananuru 233 and 234 were written.

Meanings:  நெல் அரியும் இருந் தொழுவர் – robust men who cut paddy, செஞ் ஞாயிற்று வெயில் முனையின் – hating the heat of the hot sun, தெண் கடல் திரை மிசைப் பாயுந்து – diving into the clear ocean waves, திண் திமில் – sturdy boats, வன் பரதவர் – strong fishermen, வெப்புடைய மட்டுண்டு – drink hot toddy, தண் குரவை – cool kuravai dances, சீர் தூங்குந்து – dance according to rhythm, தூவல் கலித்த – ocean spray filled, தேம் பாய் புன்னை மெல்லிணர் – delicate clusters of punnai flowers with honey, நாகம் – Laurel Tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, கண்ணி மிலைந்த மைந்தர் – young men wearing garlands, எல் வளை மகளிர் – women wearing bright bangles, தலைக்கை தரூஉந்து – embrace with their hands, வண்டு பட மலர்ந்த – blossomed as bees swarmed, தண்ணறுங் கானல் – cool fragrant grove, முண்டகக் கோதை – mundakam garland, kari mulli, solanum indicum, ஒண் தொடி மகளிர் – women with bright bangles, இரும் பனையின் குரும்பை நீரும் – the water of the tender dark palm’s seeds, nungu water, பூங் கரும்பின் தீஞ் சாறும் – and the sweet juice from sugarcane with flowers/beautiful sugarcanes, ஓங்கு மணல் குவவுத் தாழைத் தீ நீரோடு – along with the sweet water of coconut trees that flourish on the sand mounds, உடன் விராஅய் முந்நீர் உண்டு – mix and drink the three waters, முந்நீர்ப் பாயும் – jump into the ocean, தாங்கா உறையுள் – where limitless people live, நல்லூர் கெழீஇய – with many fine towns, ஒம்பா ஈகை – charity to others without protecting oneself, giving to others without keeping, மாவேள் எவ்வி – great Vēlir king Evvi, புனலம் புதவின் மிழலையொடு – Milalai with floodgates where water flow, கழனிக் கயல் ஆர் நாரை போர்வில் சேக்கும் – storks/cranes/pelicans eat the carp fish (Cyprinus fimbriatus) in the fields and rest on haystacks, பொன்னணி யானை – elephants wearing gold, தொன் முதிர் வேளிர் – ancient Vēlirs, குப்பை நெல்லின் – with heaps of paddy, முத்தூறு – Muthūru town, தந்த – seized, கொற்ற நீள் குடை – victorious tall umbrella, கொடித் தேர்ச் செழிய – O Pāndiyan with flags on your chariots, நின்று நிலைஇயர் – may it stay and flourish, நின் நாள்மீன் – your stars, நில்லாது படாஅச் செலீஇயர் – may they go away not staying, நின் பகைவர் மீனே – the stars of your enemies, நின்னொடு – with you, தொன்று மூத்த – ancient, உயிரினும் உயிரொடு நின்று மூத்த யாக்கையன்ன – like body which is with life, நின் ஆடு குடி – your warriors who fought in your battles, மூத்த விழுத்திணைச் சிறந்த வாளின் வாழ்நர் – those from old clans who live by their great swords, தாள் வலம் வாழ்த்த – praise your efforts, இரவன் மாக்கள் ஈகை நுவல – those who have received from you sing your praises, ஒண் தொடி மகளிர் – women wearing bright bangles, பொலங்கலத்து ஏந்திய – carrying in golden bowls, தண் கமழ் தேறல் – cool fragrant liquor, மடுப்ப – to drink, மகிழ் சிறந்து ஆங்கு இனிது ஒழுகுமதி – be very happy and in joy, பெரும – O lord, ஆங்கது – there, வல்லுநர் வாழ்ந்தோர் என்ப – those with wisdom say only those people have lived so, தொல் இசை – ancient fame, மலர்தலை உலகத்து – in this wide world, தோன்றி – appeared, born, பலர் – many, செலச் செல்லாது – not going away, நின்று விளிந்தோரே – those who stayed and died

புறநானூறு 25, பாடியவர்: கல்லாடனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
மீன் திகழ் விசும்பின் பாய் இருள் அகல
ஈண்டு செலல் மரபின் தன் இயல் வழாஅது
உரவுச் சினம் திருகிய உருகெழு ஞாயிறு
நிலவுத் திகழ் மதியமொடு நிலஞ் சேர்ந்தாஅங்கு
உடலருந் துப்பின் ஒன்றுமொழி வேந்தரை
அணங்கரும் பறந்தலை உணங்கப் பண்ணிப்
பிணியுறு முரசம் கொண்ட காலை
நிலை திரிபு எறியத் திண் மடை கலங்கிச்
சிதைதல் உய்ந்தன்றோ நின் வேல் செழிய
முலை பொலி ஆகம் உருப்ப நூறி
மெய்ம் மறந்து பட்ட வரையாப் பூசல்
ஒண்ணுதல் மகளிர் கைம்மை கூர
அவிர் அறல் கடுக்கும் அம் மென்
குவை இருங்கூந்தல் கொய்தல் கண்டே.

Puranānūru 25, Poet Kallādanār to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
They came and landed together, like the fierce sun
that dispels darkness in the sky with bright stars,
moving on its course according to tradition, and the
moon with soft light, the two kings with great might
who vowed to beat you.  In that terrorizing battlefield,
you crushed them and took their drums tied with straps.

But O Cheliyan!  The joints of your spear were saved
from breaking and shattering being hurled at
enemies around you, when you saw the women with bright
brows, anguished widows, losing their senses and beating
their lovely breasts painfully, wailing endlessly,
cutting off their pretty, thick, dark hair as bright as  sand!

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72. Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlirs in Thalaiyālankānam in the Chōla country.  There are references to this battle in Puranānūru 19, 23, 25, 76, Natrinai 387, Mathuraikānji 55, 127, and Akanānūru 36, 175 and 209.

Meanings:  மீன் திகழ் விசும்பின் பாய் இருள் அகல – darkness spread in the sky with stars ended, ஈண்டு செலல் மரபின் தன் இயல் வழாஅது – not failing its tradition of moving fast, உரவுச் சினம் திருகிய உருகெழு ஞாயிறு – mighty fierce sun that scorches with rage, நிலவுத் திகழ் மதியமொடு – along with moon which gives light, நிலஞ் சேர்ந்தாஅங்கு – like they landed on the ground, உடலருந் துப்பின் ஒன்றுமொழி வேந்தரை – the kings with great might who swore an oath challenging you, அணங்கரும் பறந்தலை – terrorizing battlefield, உணங்கப் பண்ணி – ruined them, பிணியுறு முரசம் கொண்ட காலை – when you took their drums tied with straps, நிலை திரிபு எறிய – stood and attacked, திண் மடை கலங்கிச் சிதைதல் உய்ந்தன்றோ – the firm joints escaped without becoming shattered, நின் வேல் – your spear, செழிய – O Pāndiyan king, முலை பொலி ஆகம் உருப்ப நூறி – beating their chests with breasts, மெய்ம் மறந்து பட்ட வரையாப் பூசல் – limitless lamenting loudly forgetting their bodies, ஒள் நுதல் மகளிர் – bright-browed women, கைம்மை – widowhood, கூர – greatly, அவிர் அறல் கடுக்கும் – bright like fine sand, அம் மென் குவை இருங்கூந்தல் கொய்தல் கண்டே – on seeing them chop off their pretty thick dark hair

புறநானூறு 26, பாடியவர்: மாங்குடி மருதனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
நளி கடல் இருங்குட்டத்து
வளி புடைத்த கலம் போலக்
களிறு சென்று களன் அகற்றவும்
களன் அகற்றிய வியல் ஆங்கண்
ஒளிறு இலைய எஃகு ஏந்தி
அரைசு பட அமர் உழக்கி
உரை செல முரசு வெளவி
முடித் தலை அடுப்பாகப்
புனல் குருதி உலைக் கொளீஇத்
தொடித் தோள் துடுப்பின் துழந்த வல்சியின்
அடு களம் வேட்ட அடு போர்ச் செழிய
ஆன்ற கேள்வி அடங்கிய கொள்கை
நான்மறை முதல்வர் சுற்றமாக
மன்னர் ஏவல் செய்ய மன்னிய
வேள்வி முற்றிய வாய்வாள் வேந்தே
நோற்றோர் மன்ற நின் பகைவர் நின்னொடு
மாற்றார் என்னும் பெயர் பெற்று
ஆற்றார் ஆயினும் ஆண்டு வாழ்வோரே.

Puranānūru 26, Poet Mānkudi Maruthanār sang to Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
Lifting your spear with shining blade, you went
on your elephant, splitting the enemy army like
a ship driven by the wind in the huge deep sea,
attacked and killed your enemy kings, and
with fame, seized their royal drums.

Using their heads with crowns as stoves, you boiled
their blood, using their braceleted hands as ladles.
O Cheliyan of murderous battles!  You did perfect ritual
offerings in battlefields, surrounded by brahmins of
the four Vedas, calm with the breadth of their knowledge.

O Ruler whose sword never fails!  Your enemies must
have performed penances, for once they have won the
fame of being your enemies, even though they are not
victorious, will live forever.

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.  Puranānūru 24, 26, 313, 335, 372 and 396 were written by this poet, who goes by the names Mānkudi Maruthanār, Mathurai Kānchi Pulavar and Mānkudi Kilār.  Puranānūru 372 – அருந்தலை அடுப்பின் கூவிள விறகின் ஆக்கு வரி நுடங்க ஆனா மண்டை வன்னியந் துடுப்பின்.

Meanings:  நளி கடல் இருங்குட்டத்து – huge deep ocean, வளி புடைத்த கலம் போல – like a ship driven by the wind, களிறு சென்று – elephant went, களன் அகற்றவும் – widening the battlefield, creating a path, களன் அகற்றிய வியல் ஆங்கண் – in that wide field, ஒளிறு இலைய எஃகு ஏந்தி – carrying spears with bright blades, அரைசு பட அமர் உழக்கி – ruined your enemy kings, உரை செல – for fame to spread, முரசு வெளவி – seized their drums, முடித் தலை அடுப்பாக – their heads with crowns as stoves, புனல் குருதி உலைக் கொளீஇ – boiled their flowing blood, தொடித் தோள் துடுப்பின் – with their arms with bracelets as ladles, துழந்த வல்சியின் – mixed food, அடு களம் வேட்ட – rituals in the battlefield, அடு போர்ச் செழிய – O Cheliyan of murderous battles, ஆன்ற கேள்வி – esteemed Vedas, அடங்கிய கொள்கை – controlled principles, contained principles, நான்மறை முதல்வர் சுற்றமாக – surrounded by brahmins who know the four Vedas, மன்னர் ஏவல் செய்ய – enemy kings work at your command, மன்னிய வேள்வி முற்றிய – perform perfect rituals, வாய்வாள் வேந்தே – king whose sword never fails, நோற்றோர் மன்ற நின் பகைவர் – even your enemies have done penances, நின்னொடு மாற்றார் என்னும் – even though they were not agreeable to you, பெயர் பெற்று – attained fame, ஆற்றார் ஆயினும் ஆண்டு வாழ்வோரே – even though they were not able to fight with you, will live forever

புறநானூறு 27, பாடியவர்: உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: பொதுவியல், துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
சேற்று வளர் தாமரை பயந்த ஒண் கேழ்
நூற்றிதழ் அலரின் நிறை கண்டன்ன
வேற்றுமை இல்லா விழுத்திணைப் பிறந்து
வீற்றிருந்தோரை எண்ணுங்காலை
உரையும் பாட்டும் உடையோர் சிலரே
மரை இலை போல மாய்ந்திசினோர் பலரே
புலவர் பாடும் புகழுடையோர் விசும்பின்
வலவன் ஏவா வான ஊர்தி
எய்துப என்ப தம் செய் வினை முடித்து எனக்
கேட்பல் எந்தை சேட்சென்னி நலங்கிள்ளி
தேய்தல் உண்மையும் பெருகல் உண்மையும்
மாய்தல் உண்மையும் பிறத்தல் உண்மையும்
அறியாதோரையும் அறியக் காட்டித்
திங்கட் புத்தேள் திரிதரும் உலகத்து
வல்லார் ஆயினும் வல்லுநர் ஆயினும்
வருந்தி வந்தோர் மருங்கு நோக்கி
அருள வல்லை ஆகுமதி அருளிலர்
கொடாஅமை வல்லர் ஆகுக
கெடாஅத் துப்பின் நின் பகை எதிர்ந்தோரே.

Puranānūru 27, Poet Uraiyūr Muthukannan Sāthanār sang to Chōlan Nalankilli, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
When one counts those born in fine, noble families,
only a few have gained fame and songs by poets,
like a row of hundred-petaled flowers, shining
brightly, yielded by lotus plants that grow in mud.
Many have vanished like the leaves of lotuses.

They say that those whose fame is sung by poets
gain chariots that fly in the sky without charioteers.
My Lord!   Chētchenni Nalankilli!   The moon that
roams in the heavens shows clearly even to those
who don’t understand that waning is true, waxing
is pure, dying is true and being born is true.

Even if they have talents or not, please shower your
graces rapidly on those who come with sorrow,
looking at their thin waists.  May those who oppose
your unspoiled strength remain without generosity!

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for Chōlan Nalankilli.  This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Puranānūru 43 was written for his younger brother Māvalathan.  This poet wrote Puranānūru 27, 28, 29, 30 and 325.

Meanings:  சேற்று வளர் தாமரை பயந்த – yielded by lotus plant that grows in mud, ஒண் கேழ் – bright colored, நூற்றிதழ் அலரின் நிறை கண்டன்ன – like seeing rows of flowers with hundred petals, வேற்றுமை இல்லா – without difference, விழுத்திணைப் பிறந்து வீற்றிருந்தோரை எண்ணுங் காலை – when one counts those born in noble families, உரையும் பாட்டும் உடையோர் சிலரே – only a few have gained fame/verses and songs, மரை இலை போல மாய்ந்திசினோர் பலரே – many have vanished like lotus leaves, புலவர் பாடும் புகழுடையோர் – those with renown sung by poets, விசும்பின் வலவன் ஏவா வான ஊர்தி எய்துப என்ப – they say attain chariots that fly in the sky without charioteers, தம் செய் வினை முடித்து – finish the good work, எனக் கேட்பல் – have heard, எந்தை சேட்சென்னி நலங்கிள்ளி – my lord Chētchenni Nalankilli, தேய்தல் உண்மையும் – waning is true, பெருகல் உண்மையும் – waxing is true, மாய்தல் உண்மையும் – dying is true, பிறத்தல் உண்மையும் – birth is true, அறியாதோரையும் – those who don’t know, அறியக் காட்டி – show it to them clearly, திங்கள் – moon, புத்தேள் திரிதரும் – roams in the heavens, உலகத்து வல்லார் ஆயினும் – even if they are not capable on earth, வல்லுநர் ஆயினும் – or capable, வருந்தி வந்தோர் – those who came in sorrow, மருங்கு நோக்கி – looking at their waists, அருள வல்லை ஆகுமதி – shower your graces soon, அருளிலர் – without kindness, கொடாஅமை வல்லர் ஆகுக – they are also not generous, கெடாஅத் துப்பின் – with unspoiled strength, நின் பகை எதிர்ந்தோரே – those who oppose you

புறநானூறு 28, பாடியவர்: உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: பொதுவியல், துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
சிறப்பு இல் சிதடும் உறுப்பு இல் பிண்டமும்
கூனும் குறளும் ஊமும் செவிடும்
மாவும் மருளும் உளப்பட வாழ்நர்க்கு
எண் பேர் எச்சம் என்றிவை எல்லாம்
பேதைமை அல்லது ஊதியம் இல் என
முன்னும் அறிந்தோர் கூறினர் இன்னும்
அதன் திறம் அத்தை யான் உரைக்க வந்தது
வட்ட வரிய செம்பொறிச் சேவல்
ஏனல் காப்போர் உணர்த்திய கூஉம்
கானத்தோர் நின் தெவ்வர் நீயே
புறஞ் சிறை மாக்கட்கு அறங்குறித்து அகத்தோர்
புய்த்தெறி கரும்பின் விடு கழை தாமரைப்
பூம் போது சிதைய வீழ்ந்தெனக் கூத்தர்
ஆடு களம் கடுக்கும் அக நாட்டையே
அதனால் அறனும் பொருளும் இன்பமும் மூன்றும்
ஆற்றும் பெரும நின் செல்வம்
ஆற்றாமை நின் போற்றாமையே.

Puranānūru 28, Poet Uraiyūr Muthukannan Sāthanār sang to Chōlan Nalankilli, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
The wise say that these eight births are not of worth –
the blind with no splendor, the shapeless one, the
hunchback, the dwarf, the deaf, the dumb, one who
looks like an animal and an imbecile.

I have come here to tell you that there is something
which may be of more worth.
Your enemies live in forests where wild roosters with
round, red spots crow and wake up the guards of the millet
fields.  But you own a prosperous land where sugarcanes
are tossed over fences and they fall on the other side
breaking flourishing lotus blossoms, and the place looks
like the arena where dancers perform dances.

May your wealth nourish righteousness, prosperity and
pleasure!  Greatness!   If it does not, you neglect your
own welfare!

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for Chōlan Nalankilli.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Puranānūru 43 was written for his younger brother Māvalathan.  This poet wrote Puranānūru 27, 28, 29, 30 and 325.

Meanings:  சிறப்பு இல் சிதடும் – blindness that has nothing good, உறுப்பு இல் பிண்டமும் – shapeless flesh, கூனும் – hunchback, குறளும் – dwarf, ஊமும் செவிடும் – dumb and the deaf, மாவும் – animal-like, மருளும் – imbecile, உளப்பட வாழ்நர்க்கு எண் பேர் எச்சம் என்றிவை எல்லாம் – those who live all these eight ways, பேதைமை அல்லது ஊதியம் இல் என முன்னும் அறிந்தோர் கூறினர் – the wise said that these were useless, இன்னும் அதன் திறம் அத்தை யான் உரைக்க வந்தது – I have come here to say what is more worthy, வட்ட வரிய செம் பொறிச் சேவல் – roosters with red spots, ஏனல் காப்போர் உணர்த்திய கூஉம் – crow and wake up those who protect the millet/millet fields, கானத்தோர் – people in the forests, நின் தெவ்வர் – your enemies, நீயே – you, புறஞ் சிறை மாக்கட்கு – to those on the other side of a fences/walls, அறங்குறித்து – considering fairness, அகத்தோர் புய்த்தெறி – those from inside throw, கரும்பின் விடு கழை – thrown sugarcanes/sugarcane sticks, தாமரைப் பூம் போது சிதைய – crushing the lotus flowers, வீழ்ந்தெனக் கூத்தர் ஆடு களம் கடுக்கும் – look like the dancing grounds of dancers, அக நாட்டையே – your country, அதனால் அறனும் பொருளும் இன்பமும் மூன்றும் – so righteousness, wealth and pleasure, ஆற்றும் பெரும நின் செல்வம் – let your wealth help O greatness, ஆற்றாமை நின் போற்றாமையே – without that you neglect yourself

புறநானூறு 29, பாடியவர்: உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: பொதுவியல், துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
அழல் புரிந்த அடர் தாமரை
ஐது அடர்ந்த நூல் பெய்து
புனை வினைப் பொலிந்த பொலன் நறுந் தெரியல்
பாறு மயிர் இருந்தலை பொலியச் சூடிப்
பாண் முற்றுக நின் நாள் மகிழ் இருக்கை
பாண் முற்று ஒழிந்த பின்றை மகளிர்
தோள் முற்றுக நின் சாந்து புலர் அகலம் ஆங்க
முனிவு இல் முற்றத்து இனிது முரசு இயம்பக்
கொடியோர்த் தெறுதலும் செவ்வியோர்க்கு அளித்தலும்
ஒடியா முறையின் மடி விலையாகி
நல்லதன் நலனும் தீயதன் தீமையும்
இல்லை என்போர்க்கு இனன் ஆகிலியர்
நெல்விளை கழனிப் படு புள் ஓப்புநர்
ஒழி மடல் விறகின் கழிமீன் சுட்டு
வெங்கள் தொலைச்சியும் அமையார் தெங்கின்
இள நீர் உதிர்க்கும் வள மிகு நன்னாடு
பெற்றனர் உவக்கும் நின் படை கொள் மாக்கள்
பற்றா மாக்களின் பரிவு முந்து உறுத்துக்
கூவை துற்ற நாற்கால் பந்தர்ச்
சிறு மனை வாழ்க்கையின் ஒரீஇ வருநர்க்கு
உதவி ஆற்றும் நண்பின் பண்புடை
ஊழிற்று ஆக நின் செய்கை விழவின்
கோடியர் நீர்மை போல முறை முறை
ஆடுநர் கழியும் இவ் உலகத்துக் கூடிய
நகைப்புறனாக நின் சுற்றம்
இசைப்புறனாக நீ ஓம்பிய பொருளே.

Puranānūru 29, Poet Uraiyūr Muthukannan Sāthanār sang to Chōlan Nalankilli, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
May they surround you in your day court, bards with dark,
parched heads wearing fine gold garlands of lotuses well made
from sheets tempered in fire, strung on pounded thin wires!
After they leave, may your women embrace with their arms your
chest with sandal paste!  May sweet drums that never tire roar
in your courtyard!  May the evil ones be punished and those who
are good rewarded, without slack without you listening to those
who say, “There is no good in doing good, nor any evil in evil
deeds!”

Your warriors have received fine lands where paddy field laborers
chase marauding birds, roast fish in fires lit with the fallen
fronds of palmyra palms, drink desirable toddy, and shake tender
coconuts down.  They do not live like your enemies, whom, out of
pity, you have allowed to live in houses with four stilts, their
roofs thatched with koovai leaves.

May your actions be with compassion to those who come to you in
need!  In this world where everything appears and disappears like
actors who act various roles in festival, may you be happy with
your relatives!  May the wealth that you protect bring you fame!

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for Chōlan Nalankilli.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Puranānūru 43 was written for his younger brother Māvalathan.  This poet wrote Puranānūru 27, 28, 29, 30 and 325.

Meanings:  அழல் புரிந்த அடர் தாமரை – lotus, made from sheets, tempered in fire, ஐது அடர்ந்த நூல் பெய்து – braided tightly with pounded/dense fine thread/wire, புனை வினை – well made, பொலிந்த பொலன் – bright gold, நறுந் தெரியல் – fine garlands, பாறு மயிர் – disheveled hair, parched hair, இருந்தலை – dark heads, பொலியச் சூடி – wearing splendidly, பாண் முற்றுக – surround by bards, நின் நாள் மகிழ் இருக்கை – your day court, பாண் முற்று ஒழிந்த பின்றை – after the bards go away not surrounding you, மகளிர் தோள் முற்றுக – let women embrace your shoulders, நின் சாந்து புலர் அகலம் – your chest with sandal paste, ஆங்க முனிவு இல் – there without hating/getting tired, முற்றத்து – in the courtyard, இனிது முரசு இயம்ப – drums roar sweetly, கொடியோர்த் தெறுதலும் – punishing the evil people, செவ்வியோர்க்கு அளித்தலும் – gifting to the good people, gifting to the perfect people, ஒடியா முறையின் மடி விலையாகி – with justice and without laziness, நல்லதன் நலனும் தீயதன் தீமையும் இல்லை என்போர்க்கு – those who say that there is no good in doing good and no evil in doing evil things, இனன் ஆகிலியர் – not listening, நெல் விளை கழனிப் படு புள் ஓப்புநர் – those who chase birds attacking their paddy growing fields, ஒழி மடல் விறகின் கழி மீன் சுட்டு – roasting salt pond fish with fallen palm leaves, வெங்கள் தொலைச்சியும் – drinking desirable toddy, அமையார் – those who are not satisfied, தெங்கின் இள நீர் உதிர்க்கும் வள மிகு நன்னாடு பெற்றனர் – they received fine lands where coconut palms drop tender coconuts with water, உவக்கும் நின் படை கொள் மாக்கள் – your warriors with weapons who are happy, பற்றா மாக்களின் – your enemies, பரிவு முந்து உறுத்து – out of pity, கூவை துற்ற – heaped with koovai leaves, thatched with koovai leaves, arrowroot leaves, நாற் கால் – four legs, பந்தர் – roof, சிறு மனை – small houses, வாழ்க்கையின் ஒரீஇ வருநர்க்கு உதவி ஆற்றும் நண்பின் – with the nature of being friendly to those who come with needs, பண்புடை ஊழிற்று ஆக நின் செய்கை – may your actions be with character, விழவின் கோடியர் நீர்மை போல முறை முறை ஆடுநர் கழியும் இவ் உலகத்து – in this world where everything comes and goes like actors who play/dance different roles in the festivals, கூடிய நகைப் புறனாக நின் சுற்றம் – happily with your relatives, இசைப் புறனாக நீ ஓம்பிய பொருளே – may the wealth that you protect sustain your fame

புறநானூறு 30, பாடியவர்: உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
செஞ்ஞாயிற்றுச் செலவும்
அஞ்ஞாயிற்றுப் பரிப்பும்
பரிப்புச் சூழ்ந்த மண்டிலமும்
வளி திரிதரு திசையும்
வறிது நிலைஇய காயமும் என்றிவை
சென்றளந்து அறிந்தார் போல என்றும்
இனைத்து என்போரும் உளரே அனைத்தும்
அறிவு அறிவாகச் செறிவினையாகிக்
களிறு கவுள் அடுத்த எறி கல் போல
ஒளித்த துப்பினை ஆதலின் வெளிப்பட
யாங்ஙனம் பாடுவர் புலவர் கூம்பொடு
மீப் பாய் களையாது மிசைப் பரம் தோண்டாது
புகாஅர்ப் புகுந்த பெருங்கலந் தகாஅர்
இடைப் புலப் பெரு வழிச் சொரியும்
கடல் பல் தாரத்த நாடு கிழவோயே.

Puranānūru 30, Poet Uraiyūr Muthukannan Sāthanār sang to Chōlan Nalankilli, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
The path of the red sun, its movement, the spheres
around the movement, directions of changing winds,
and existing empty spaces without evidence – all
these are known to intelligent people who can
explain them.  Yet the knowledge that knows all this
is unable to know you, since your strength is hidden
like a stone missile hidden in the cheek of an elephant.

How can poets reveal who you are?
You are lord of the land where precious things come
by sea through ships which enter ports without
lowering their masts or sails and lightening their
cargo that untrained men unload on the wide paths.

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for Chōlan Nalankilli.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Puranānūru 43 was written for his younger brother Māvalathan.  This poet wrote Puranānūru 27, 28, 29, 30 and 325.

Meanings:  செஞ்ஞாயிற்றுச் செலவும் – the path of the red sun, அஞ்ஞாயிற்றுப் பரிப்பும் – its movement, பரிப்புச் சூழ்ந்த மண்டிலமும் – and the spheres around movement, வளி திரிதரு திசையும் – and the directions of moving winds, வறிது நிலைஇய காயமும் – and the stable empty space without any form, and the stable empty space without any evidence, என்றிவை சென்றளந்து அறிந்தார் போல – like people who know these very well, என்றும் – always, இனைத்து என்போரும் உளரே – there are those who tell about all these, அனைத்தும் அறிவு அறிவாகச் செறிவினையாகி – you are humble and unable to fathom by intelligent people, களிறு கவுள் அடுத்த எறி கல் போல – like a throwing stone hid in an elephant’s cheeks, ஒளித்த துப்பினை – you are with hidden strength, ஆதலின் – so, வெளிப்பட – for it to be exposed, யாங்ஙனம் பாடுவர் புலவர் – how can those poets sing, கூம்பொடு மீப் பாய் களையாது – not lowering the masts or removing the sails, மிசை – on top, பரம் தோண்டாது – without removing the load, புகாஅர் – where the river and sea meet, புகுந்த – entered, பெருங்கல – huge vessels, huge ships, தகாஅர் – those who are not capable, இடைப் புலப் பெரு வழி – on the wide path, சொரியும் – they drop, கடல் – ocean, பல் தாரத்த – many things, நாடு கிழவோயே – O lord of the country

புறநானூறு 31,  பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை, மழபுல வஞ்சி
சிறப்புடை மரபின் பொருளும் இன்பமும்
அறத்து வழிப்படூஉம் தோற்றம் போல
இரு குடை பின்பட ஓங்கி ஒரு குடை
உருகெழு மதியின் நிவந்து சேண் விளங்க
நல் இசை வேட்டம் வேண்டி வெல் போர்ப்
பாசறையல்லது நீ அல்லாயே
நுதி முகம் மழுங்க மண்டி ஒன்னார்
கடி மதில் பாயும் நின் களிறு அடங்கலவே
போர் எனில் புகலும் புனை கழல் மறவர்
காடிடைக் கிடந்த நாடு நனி சேஎய
செல்வேம் அல்லேம் என்னார் கல்லென்
விழவுடை ஆங்கண் வேற்றுப் புலத்து இறுத்துக்
குணகடல் பின்னதாகக் குட கடல்
வெண்தலைப் புணரி நின் மான் குளம்பு அலைப்ப
வலமுறை வருதலும் உண்டு என்று அலமந்து
நெஞ்சு நடுங்கு அவலம் பாயத்
துஞ்சாக் கண்ண வட புலத்து அரசே.

Puranānūru 31, Poet Kōvūr Kilār sang to Chōlan Nalankilli, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
Like the great tradition where wealth and pleasure
follow righteousness, your tall umbrella shines alone,
bright like the moon, followed by two umbrellas.
Craving for great fame, you will not rest anywhere
but in your camps, where battle victories are won.

Your elephants attack enemy fort walls and their
tusk tips get blunted.  When war has not subsided,
your warriors wearing anklets enter countries deep
in the forest and far away, without complaining.

You linger in your enemy country
celebrating loud festivals, and leave the eastern
ocean behind you as the white-capped waves of the
western ocean laps the hooves of your horses.

Afraid of you circling the earth, the northern kings
are distressed, their hearts trembling, and their eyes
unable to sleep!

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for Chōlan Nalankilli.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Puranānūru 43 was written for his younger brother Māvalathan.  Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meanings:  சிறப்புடை மரபின் – due to great tradition, பொருளும் இன்பமும் அறத்து வழிப்படூஉம் தோற்றம் போல – like the appearance of materialism and pleasure that follow righteousness, இரு குடை பின்பட – two umbrellas follow (those of the other 2 great kings), ஓங்கி ஒரு குடை – high, one umbrella, உருகெழு – bright, splendid, மதியின் – like the moon, நிவந்து – is high, சேண் விளங்க – shines far, நல் இசை வேட்டம் வேண்டி – desiring good fame, வெல் போர்ப் பாசறை யல்லது – other than victorious battle camps, நீ அல்லாயே – you are not, நுதி முகம் மழுங்க – sharp tips to get blunted, மண்டி – approach, ஒன்னார் கடி மதில் பாயும் நின் களிறு – your elephants attack protected enemy forts, அடங்கலவே போர் எனில் – since war has not subsided, புகலும் புனை கழல் மறவர் – your warriors with anklets enter, காடிடைக் கிடந்த நாடு – countries with forests, நனி சேஎய செல்வேம் அல்லேம் என்னார் – they do not complain that they have to go to far-away lands, கல்லென் விழவுடை ஆங்கண் – celebrating loud festivals there, வேற்றுப் புலத்து – enemy land, இறுத்து – stay, குண கடல் பின்னதாக – eastern ocean behind you, குட கடல் வெண் தலைப் புணரி – white-capped waves of the western ocean, நின் மான் குளம்பு அலைப்ப – hit the hooves of your horses, வலமுறை வருதலும் உண்டு என்று – that you may circle the earth, அலமந்து – distressed, நெஞ்சு நடுங்கு – trembling hearts, அவலம் பாய – sorrow spread, துஞ்சாக் கண்ண – eyes that don’t sleep, வட புலத்து அரசே – northern land kings

புறநானூறு 32, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
கடும்பின் அடு கலம் நிறையாக நெடுங்கொடிப்
பூவா வஞ்சியும் தருகுவன் ஒன்றோ
வண்ணம் நீவிய வணங்கு இறைப் பணைத்தோள்
ஒண்ணுதல் விறலியர் பூவிலை பெறுக என
மாட மதுரையும் தருகுவன் எல்லாம்
பாடுகம் வம்மினோ பரிசில் மாக்கள்
தொன்னிலக் கிழமை சுட்டின் நன் மதி
வேட்கோச் சிறாஅர் தேர்க்கால் வைத்த
பசு மண் குரூஉத்திரள் போல அவன்
கொண்ட குடுமித்தும் இத் தண் பணை நாடே.

Puranānūru 32, Poet Kōvūr Kilār sang for Chōlan Nalankilli, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
People who seek gifts!  Come!  Let’s all sing his praises!
For cooking pots of your clan to be full, he will give Vanji city,
the one with the name of the long vine that does not flower,
and gift Mathurai with storied mansions for the price of
flowers to bright-browed viralis with bamboo-like
curved arms that are painted.

It would be good if we think about his ancient land rights.
Like a fresh ball of clay placed on a potter’s wheel by skilled
children, it is his to do what he likes, in this cool fertile land!

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for Chōlan Nalankilli.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Puranānūru 43 was written for his younger brother Māvalathan.  Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meanings:  கடும்பின் அடு கலம் நிறையாக – for the cooking pots of relatives to be full, நெடுங் கொடிப் பூவா – non-flowering vines, வஞ்சியும் தருகுவன் ஒன்றோ – he will give Vanji town, வண்ணம் நீவிய – painted with colors, வணங்கு இறைப் பணைத்தோள் – curved bamboo-like arms, ஒள் நுதல் விறலியர் – bright browed female artists who dance and sing, பூவிலை பெறுக – as a price for their flowers, என மாட மதுரையும் தருகுவன் – he will give Mathurai with storied mansions, எல்லாம் பாடுகம் வம்மினோ – let us go and sing, பரிசில் மாக்கள் – people who are in need and expect gifts, தொன்னிலக் கிழமை – ancient rights to the land, ancient rights to his country, சுட்டின் – if we think, if we indicate, நன் மதி – it would be good, வேட்கோச் சிறாஅர் – children with skills, தேர்க்கால் வைத்த – placed on a potter’s wheel, பசுமண் குரூஉத்திரள் போல – like a bright round fresh ball of clay, அவன் கொண்ட குடுமித்தும் – it is his decision to do what he desires, இத் தண் பணை நாடே – in this cool fertile land

புறநானூறு 33, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
கான் உறை வாழ்க்கைக் கத நாய் வேட்டுவன்
மான் தசை சொரிந்த வட்டியும் ஆய் மகள்
தயிர் கொடு வந்த தசும்பும் நிறைய
ஏரின் வாழ்நர் பேர் இல் அரிவையர்
குளக் கீழ் விளைந்த களக்கொள் வெண்ணெல்
முகந்தனர் கொடுப்ப உகந்தனர் பெயரும்
தென்னம் பொருப்பன் நன்னாட்டுள்ளும்
ஏழெயில் கதவம் எறிந்து கைக்கொண்டு நின்
பேழ்வாய் உழுவை பொறிக்கும் ஆற்றலை
பாடுநர் வஞ்சி பாடப் படையோர்
தாது எரு மறுகின் பாசறை பொலியப்
புலராப் பச்சிலை இடையிடுபு தொடுத்த
மலரா மாலைப் பந்து கண்டன்ன
ஊன் சோற்று அமலை பாண் கடும்பு அருத்தும்
செம்மற்று அம்ம நின் வெம்முனை இருக்கை
வல்லோன் தைஇய வரி வனப்பு உற்ற
அல்லிப்பாவை ஆடு வனப்பு ஏய்ப்பக்
காம இருவர் அல்லது யாமத்துத்
தனி மகன் வழங்காப் பனி மலர்க் காவின்
ஒதுக்கின் திணி மணல் புதுப் பூம் பள்ளி
வாயின் மாடந்தொறும் மை விடை வீழ்ப்ப
நீ ஆங்குக் கொண்ட விழவினும் பலவே.

Puranānūru 33, Poet Kōvūr Kilār sang to Chōlan Nalankilli, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
You assaulted gates in seven forts, captured them
and inscribed your symbol of a tiger with gaping
mouth, in the fine mountain country of the Pāndiyan
king where wives of farmers who live in spacious houses
fill rice in the baskets in which a forest hunter with
fierce dogs presents venison, and in the pots in which
a cowherd woman bring curds!

Musicians sing praising your invasions, and camp streets
with cow dung dust are splendid with your warriors.  The
families of bards are nourished with balls of rice mixed
with meat, looking like flower garlands on which flower
buds and fresh green leaves are strung together.
Your battle camp is lovelier than the festival you celebrated,
sacrificing male goats in every mansion near the entrance
with fresh flowers and thick sand, where there are groves
with cool flowers, where no one walks alone at night, other
than pairs of lovers, who are like dancing alli puppets,
painted beautifully, created by a skilled expert.

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for Chōlan Nalankilli.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Puranānūru 43 was written for his younger brother Māvalathan. Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.   He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.   Natrinai 343 – தாது எரு மறுகின், Natrinai 271 – பைந் தாது எருவின் வைகு, Kalithokai 103 – தாது எரு மன்றத்து, Kalithokai 108 – தாது உக்கன்ன தாது எரு மன்றத்து, Puranānūru 215 – தாது எரு மறுகின், Kurunthokai 46 – மன்றத்து எருவின் நுண் தாது, Puranānūru 311 – தாது எரு மறுகின்.

Meanings:  கான் உறை வாழ்க்கைக் கத நாய் வேட்டுவன் – a hunter who is a forest dweller with fierce dogs, மான் தசை – deer meat, சொரிந்த – poured, வட்டியும் – in the bowl, ஆய் மகள் தயிர் கொடு வந்த தசும்பும் – in the pots in which a cattle herder woman brought curds, நிறைய – lot, ஏரின் வாழ்நர் – those who live by the plow, பேர் இல் அரிவையர் – young women in large houses, குளக் கீழ் விளைந்த களக்கொள் வெண்ணெல் – white paddy that grew in the field near ponds, முகந்தனர் கொடுப்ப – filled it up and gave, உகந்தனர் பெயரும் – those who are happy move, தென்னம் பொருப்பன் நன்னாட்டுள்ளும் – in the fine mountain (pothi) country of the southern king, Pāndiyan king, ஏழெயில் கதவம் எறிந்து கைக்கொண்டு – you assaulted and took over seven fort gates, நின் பேழ்வாய் உழுவை பொறிக்கும் ஆற்றலை – you have the ability to inscribe your big-mouthed tiger’s symbol, பாடுநர் வஞ்சி பாட – musicians sing vanji songs about your invasions, படையோர் – army men, warriors, தாது எரு மறுகின் – streets with dust of cow dung, பாசறை பொலிய – in the battle camp that is splendid, புலராப் பச்சிலை – green leaves that have not dried, இடையிடுபு தொடுத்த – tied in between, மலரா மாலை – garland with buds, பந்து கண்டன்ன – like seeing balls, ஊன் சோற்று அமலை – rice balls with meat, பாண் கடும்பு அருத்தும் – relatives of bards eat, செம்மற்று – great, அம்ம – அசை, an expletive, நின் வெம்முனை இருக்கை – your place in the fierce battlefield, வல்லோன் தைஇய – created by an expert, வரி வனப்பு உற்ற – drawn and pretty, அல்லிப் பாவை ஆடு வனப்பு ஏய்ப்ப – like the dancing of alli dolls, காம இருவர் – two lovers, அல்லது – other than that, யாமத்துத் தனி மகன் வழங்கா -where a single man does not walk at night, பனி மலர்க் காவின் – grove with wet flowers, ஒதுக்கின் – nearby, திணி மணல் – thick sand, புதுப் பூம் பள்ளி வாயின் – in the entrance with new flowers, மாடந்தொறும் மை விடை வீழ்ப்ப – sacrificing male goats in all the mansions, நீ ஆங்குக் கொண்ட விழவினும் பலவே – it is more lovelier than the festivals you celebrated

புறநானூறு 34, பாடியவர்: ஆலத்தூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
ஆன் முலை அறுத்த அறனிலோர்க்கும்
மாண் இழை மகளிர் கருச் சிதைத்தோர்க்கும்
குரவர்த் தப்பிய கொடுமையோர்க்கும்
வழுவாய் மருங்கின் கழுவாயும் உள என
நிலம் புடை பெயர்வதாயினும் ஒருவன்
செய்தி கொன்றோர்க்கு உய்தி இல் என
அறம் பாடின்றே ஆயிழை கணவ
காலை அந்தியும் மாலை அந்தியும்
புறவுக் கருவன்ன புன்புல வரகின்
பால் பெய் புன்கம் தேனொடு மயக்கிக்
குறு முயல் கொழுஞ் சூடு கிழித்த ஒக்கலொடு
இரத்தி நீடிய அகன் தலை மன்றத்துக்
கரப்பு இல் உள்ளமொடு வேண்டு மொழி பயிற்றி
அமலைக் கொழுஞ்சோறு ஆர்ந்த பாணர்க்கு
அகலாச் செல்வம் முழுவதும் செய்தோன்
எங்கோன் வளவன் வாழ்க என்று நின்
பீடுகெழு நோன் தாள் பாடேன் ஆயின்
படுபறியலனே பல் கதிர்ச் செல்வன்
யானோ தஞ்சம் பெரும இவ்வுலகத்துச்
சான்றோர் செய்த நன்றுண்டாயின்
இமையத்து ஈண்டி இன் குரல் பயிற்றிக்
கொண்டல் மா மழை பொழிந்த
நுண் பல் துளியினும் வாழிய பலவே.

Puranānūru 34, Poet Ālathūr Kilār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
They say that even those who are not righteous
and chop off the udders of cows, or abort the
fetuses of women wearing fine ornaments or
who harm their parents, may atone for their sins.
But if someone ruined the kindness done to them
and even if the earth moved, there is no
forgiveness for that.

O husband of a woman with fine jewels!  May the
many rays of the sun no longer rise for me, unless
I sing of your proud, strong effort, every morning
and evening, singing, “May he live long, our king
Valavan, who gives with an open mind abundant
wealth to bards who utter sweet words and eat
huge balls of rich, cooked rice mixed with honey and
millet grown in dry fields, that are as large as the eggs
of pigeons, with cooked rabbit meat.”

O Greatness, I am a humble man!  May you live for more
years than the many raindrops brought by massive clouds
carried to us from the Himalayas where they were formed
and shed upon us with sweet rumbles, because of the good
that the noble have done!

Notes:  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.  He wrote Puranānūru 173.  Ālathūr Kilār who came from a town called Ālathūr, wrote Puranānūru 34, 36, 69, 225 and 324.  There is another version with line 3 being பாப்பார்த் தப்பிய கொடுமையோர்க்கும்.

Meanings:  ஆன் முலை அறுத்த அறனிலோர்க்கும் – those people who are not righteous who cut off the udders of cows, மாண் இழை மகளிர் கருச் சிதைத்தோர்க்கும் – for those who aborted fetus of women wearing lovely jewels, குரவர்த் தப்பிய கொடுமையோர்க்கும் – for those who erred and abused their parents, வழுவாய் மருங்கின் கழுவாயும் உள என – if analyzed there are ways to get purified from their sins, நிலம் புடை பெயர்வதாயினும் – even if the earth moves, ஒருவன் செய்தி கொன்றோர்க்கு – for those who kill acts of kindness, உய்தி இல் என அறம் பாடின்றே – righteousness says that there is no salvation, ஆயிழை கணவ – O husband of a woman with fine jewels, காலை அந்தியும் – morning at dawn, மாலை அந்தியும் – evening at twilight, புறவுக் கருவன்ன – like eggs of pigeons, புன்புல வரகின் – with millet from dry fields, பால் பெய் புன்கம் தேனொடு – boiled rice with milk and honey, மயக்கி – mixed, குறு முயல் கொழுஞ் சூடு – curry made with fatty meat of small rabbits, கிழித்த – torn and eaten, ஒக்கலொடு – with my relatives, இரத்தி நீடிய – tall ithi, fig/banyan trees, அகன் தலை மன்றத்து – in the vast public grounds, கரப்பு இல் உள்ளமொடு – without hiding, வேண்டு மொழி பயிற்றி – utter good words, அமலைக் கொழுஞ் சோறு ஆர்ந்த பாணர்க்கு – for bards who ate huge balls of rice, அகலாச் செல்வம் முழுவதும் செய்தோன் – he who gave abundant wealth that does not diminish, எங்கோன் வளவன் – my king Valavan, வாழ்க – may he live long, என்று நின் பீடு கெழு நோன் தாள் பாடேன் ஆயின் – if I don’t sing about your proud strong effort, படுபறியலனே பல் கதிர்ச் செல்வன் – may the sun with many rays not rise for me, யானோ தஞ்சம் – I am a humble man, பெரும – O greatness, இவ்வுலகத்துச் சான்றோர் செய்த நன்றுண்டாயின் – because of the good that noble men have done, இமையத்து ஈண்டி – brought here from the Himalayas, இன் குரல் பயிற்றிக் கொண்டல் – clouds with sweet rumbling, மா மழை பொழிந்த நுண் பல் துளியினும் வாழிய பலவே – may you live longer in years than the many fine droplets of rain

புறநானூறு 35, பாடியவர்: வெள்ளைக்குடி நாகனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ
நளி இரு முந்நீர் ஏணியாக
வளி இடை வழங்கா வானம் சூடிய
மண் திணி கிடக்கைத் தண் தமிழ்க் கிழவர்
முரசு முழங்கு தானை மூவர் உள்ளும்
அரசு எனப்படுவது நினதே பெரும
அலங்கு கதிர்க் கனலி நால்வயின் தோன்றினும்
இலங்கு கதிர் வெள்ளி தென்புலம் படரினும்
அம் தண் காவிரி வந்து கவர்பு ஊட்டத்
தோடு கொள் வேலின் தோற்றம் போல
ஆடு கண் கரும்பின் வெண்பூ நுடங்கும்
நாடு எனப்படுவது நினதே அத்தை ஆங்க
நாடு கெழு செல்வத்துப் பீடு கெழு வேந்தே
நினவ கூறுவல் எனவ கேண்மதி
அறம் புரிந்தன்ன செங்கோல் நாட்டத்து
முறை வெண்டு பொழுதின் பதன் எளியோர் ஈண்டு
உறை வேண்டு பொழுதில் பெயல் பெற்றோறே
ஞாயிறு சுமந்த கோடு திரள் கொண்மூ
மாக விசும்பின் நடுவு நின்றாங்குக்
கண்பொர விளங்கும் நின் விண் பொரு வியன் குடை
வெயில் மறைக் கொண்டன்றோ அன்றே வருந்திய
குடி மறைப்பதுவே கூர் வேல் வளவ
வெளிற்றுப் பனந் துணியின் வீற்று வீற்றுக் கிடப்பக்
களிற்றுக் கணம் பொருத கண் அகன் பறந்தலை
வருபடை தாங்கிப் பெயர் புறத்து ஆர்த்துப்
பொருபடை தரூஉங் கொற்றமும் உழு படை
ஊன்று சால் மருங்கின் ஈன்ற தன் பயனே
மாரி பொய்ப்பினும் வாரி குன்றினும்
இயற்கை அல்லன செயற்கையில் தோன்றினும்
காவலர்ப் பழிக்கும் இக்கண் அகன் ஞாலம்
அது நற்கு அறிந்தனையாயின் நீயும்
நொதுமலாளர் பொது மொழி கொள்ளாது
பகடு புறந் தருநர் பாரம் ஓம்பிக
குடி புறம் தருகுவையாயின் நின்
அடி புறம் தருகுவர் அடங்காதோரே.

Puranānūru 35, Poet Vellaikudi Nākanār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu
In this dense world where winds cannot penetrate,
decorated with the sky, with huge ocean as its limits,
among the three who rule over the cool Tamil land with
roaring drums and armies, your royalty alone is true royalty!
O greatness!  Even if the moving sun’s rays appear on four sides,
even if Venus moves to the south, your country alone is truly
a country where lovely, cool Kāviri flows and feeds the land,
and appearing like spears, dancing flowers of sugarcanes with
nodes sway!

O very proud king of a greatly prosperous country!  I will
tell you something that concerns you!  Listen to me!  When one
rules with a perfect scepter and righteousness, the poor will
receive showers when they ask for drops of rain.
Is your wide umbrella, which touches the sky and blinds the eyes
with its brightness, a shield against the sun, like a huge, round cloud
in the sky?  No!  O Valavan with sharp spears!  It is a shield
for the suffering citizens!

On the wide field of battle where your elephant
divisions lie scattered like pieces of young palmyra trunks,
your army withstands the onslaught of attacking forces,
and cheers as it retreats, its victories rising from what grows in
the furrows dug by plows.  If the rains should fail, if harvests shrink,
and if people do deeds that are not natural, this vast world blames
the kings.  If you really understand this, you will not listen to useless
words that are uttered by slanderers!  If you take care of farmers who
work with their oxen and all the other communities, even your enemies
will praise your feet!

Notes:  Pattinappālai 1-7 – வசையில் புகழ் வயங்கு வெண்மீன் திசை திரிந்து தெற்கு ஏகினும் தற்பாடிய தளி உணவின் புள் தேம்பப் புயல் மாறி வான் பொய்ப்பினும் தான் பொய்யா மலைத் தலைய கடல் காவிரி புனல் பரந்து பொன் கொழிக்கும் In this poem, poet Vellaikudi Nākanār urges the king to rule with a just scepter.  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.  He wrote Puranānūru 173.  This is the only poem written by this poet.

Meanings:  நளி இரு முந்நீர் ஏணியாக – the dense large/dark oceans as limits, வளி இடை வழங்கா – where wind cannot penetrate, வானம் சூடிய – decorated by the sky, மண் திணி கிடக்கை – earth with sand, தண் தமிழ்க் கிழவர் – cool Tamil kings, முரசு முழங்கு தானை மூவர் உள்ளும் – among the three with roaring drums and armies, அரசு எனப்படுவது நினதே – yours is considered true royalty, பெரும – O lord, அலங்கு கதிர்க் கனலி நால் வயின் தோன்றினும் – even if the sun’s moving rays appear on four sides, இலங்கு கதிர் வெள்ளி தென்புலம் படரினும் – even if the bright Venus goes to the southern side, அம் தண் காவிரி வந்து கவர்பு ஊட்ட – lovely cool Kāviri flows and feeds the land, தோடு கொள் – group of, வேலின் தோற்றம் போல – like the appearance of spears, ஆடு கண் கரும்பின் வெண் பூ நுடங்கும் – dancing white flowers of the sugarcane which sway, நாடு எனப்படுவது நினதே – yours is considered the country, அத்தை – asai, ஆங்க – there, நாடு கெழு செல்வத்து – country with great wealth, பீடு கெழு வேந்தே – O proud filled king, நினவ கூறுவல் – I will tell you about your affairs, எனவ கேண்மதி –  listen to what I have to say, அறம் புரிந்தன்ன செங்கோல் நாட்டத்து முறை வெண்டு பொழுதின் – when one rules with a perfect scepter and righteousness after analyzing, பதன் எளியோர் – poor people, ஈண்டு உறை வேண்டு பொழுதில் பெயல் பெற்றோறே – they will receive rains whenever they ask for drops of rain, ஞாயிறு சுமந்த – bearing the sun’s light, கோடு திரள் – rounded on the sides, கொண்மூ மாக விசும்பின் நடுவு நின்றாங்கு – like a cloud standing in the middle of the sky, கண் பொர விளங்கும் – shining bright and blinding the eyes, நின் விண் பொரு வியன் குடை – your sky touching wide umbrella, வெயில் மறைக் கொண்டன்றோ அன்றே – is it a shield from the sun? no it is not, வருந்திய குடி மறைப்பதுவே – it shields the citizens who are sad, கூர் வேல் வளவ – O Valavan with sharp spears, வெளிற்றுப் பனந் துணியின் வீற்று வீற்றுக் கிடப்பக் களிற்றுக் கணம் பொருத – male elephant divisions are lying like pieces of young palmyra trunks, Borassus flabellifer, கண் அகன் பறந்தலை – wide battlefield, வரு படை தாங்கி – withstand attacking armies, பெயர் புறத்து ஆர்த்து – shout as they retreat, பொரு படை தரூஉங் கொற்றமும் – the victory achieved by your fighting army, உழு படை ஊன்று சால் மருங்கின் ஈன்ற தன் பயனே – the benefit of furrowing with plows, the benefit of farming, மாரி பொய்ப்பினும் – even if the rains fail, வாரி குன்றினும் – even if harvest is reduced, இயற்கை அல்லன – not natural, செயற்கையில் தோன்றினும் – even if actions appear, காவலர்ப் பழிக்கும் இக் கண் அகன் ஞாலம் – this wide world will blame the protectors (kings), அது நற்கு அறிந்தனை ஆயின் – if you understand that, நீயும் நொதுமலாளர் பொது மொழி கொள்ளாது – you will not listen to the words of strangers who slander, பகடு புறந் தருநர் பாரம் ஓம்பி – take care of those who work with oxen, குடி புறம் தருகுவை ஆயின் – if you protect communities, நின் அடி புறம் தருகுவர் அடங்காதோரே – your enemies will praise your feet

புறநானூறு 36, பாடியவர்: ஆலத்தூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி
அடுநை ஆயினும் விடுநை ஆயினும்
நீ அளந்தறிதி நின் புரைமை வார் கோல்
செறி அரிச் சிலம்பின் குறுந்தொடி மகளிர்
பொலஞ்செய் கழங்கின் தெற்றி யாடும்
தண் ஆன்பொருநை வெண் மணல் சிதையக்
கருங்கைக் கொல்லன் அரஞ்செய் அவ்வாய்
நெடுங்கை நவியம் பாய்தலின் நிலையழிந்து
வீ கமழ் நெடுஞ் சினை புலம்பக் காவு தொறும்
கடி மரம் தடியும் ஓசை தன் ஊர்
நெடு மதில் வரைப்பின் கடி மனை இயம்ப
ஆங்கு இனிது இருந்த வேந்தனொடு ஈங்கு நின்
சிலைத் தார் முரசும் கறங்க
மலைத்தனை என்பது நாணுத் தகவு உடைத்தே.

Puranānūru 36, Poet Ālathūr Kilār sang to Chōlan Kulamutrathuu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
Whether you want to kill him, or whether you want to
let him go, you yourself should judge and understand
what will bring you renown.

Young girls wearing small bangles and long, rounded
anklets filled with pebbles, are playing with gold
kalangu beans on the high mounds, crushing the white
sands on the banks of the cool Ānporunai River.
Within his guarded palace and the fort walls, the sounds
of protected trees chopped in his groves with axes with
long handles and blades filed sharp by a blacksmith with
strong hands, are heard.  The long branches of the trees
with fragrant flowers lie around, their former glory lost.
The king is resting sweetly in there.  Your drum with a
garland like rainbow roars!  It would be shameful for
you to battle with him!

Notes:  The background for this poem is Karuvur town which was besieged by Chōlan Kulamutrathuu Thunjiya Killivalavan.  The king of Karuvūr was hiding in his palace.  Poet Ālathūr Kilār request the Chōla king to decide whether to attack or retreat.  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.   He wrote Puranānūru 173.  The poet sang this when the king besieged Karuvūr.  Ālathūr Kilār who came from a town called Ālathūr, wrote Puranānūru 34, 36, 69, 225 and 324.

Meanings:  அடுநை ஆயினும் – Whether you want him killed, விடுநை ஆயினும் – whether you want him to be set free, நீ அளந்து அறிதி – you yourself should judge and know, நின் புரைமை – your pride, வார் – long, கோல் – rounded, செறி அரிச் சிலம்பின் – with tight anklets with pebbles, குறுந்தொடி மகளிர் – young women with small bangles, பொலஞ் செய் கழங்கின் – molucca beans made with gold, caesalpinia crista seeds, தெற்றி யாடும் – play on the raised land, play on the sand mounds, தண் ஆன்பொருநை – cool Ānporunai river, வெண் மணல் – white sands, சிதைய – crush, கருங்கைக் கொல்லன் – blacksmith with strong hands, அரஞ் செய் அவ்வாய் – edges sharpened by a saw, நெடுங்கை நவியம் – axes with long hands, பாய்தலின் – since it attacked, நிலையழிந்து – beauty ruined, வீ கமழ் நெடுஞ் சினை – flower fragrant long branches, புலம்ப – isolated, காவு தொறும் – in all the groves, கடி மரம் தடியும் – cutting protected trees, ஓசை – sounds, தன் ஊர் நெடு மதில் வரைப்பின் கடி மனை இயம்ப – roar in the tall fort walls and protected palace, ஆங்கு இனிது இருந்த வேந்தனொடு – with the king who was sweet, ஈங்கு – here, நின் சிலைத் தார் முரசும் கறங்க – your drum with garland that is like a rainbow roars, மலைத்தனை – that you battle, என்பது நாணுத் தகவு உடைத்தே – it is of a shameful nature

புறநானூறு 37, பாடியவர்: மாறோக்கத்து நப்பசலையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை, முதல் வஞ்சி
நஞ்சுடை வால் எயிற்று ஐந்தலை சுமந்த
வேக வெந்திறல் நாகம் புக்கென
விசும்பு தீப் பிறப்பத் திருகிப் பசுங்கொடிப்
பெருமலை விடரகத்து உரும் எறிந்தாங்குப்
புள்ளுறு புன்கண் தீர்த்த வெள் வேல்
சினங் கெழு தானைச் செம்பியன் மருக
கராஅம் கலித்த குண்டு கண் அகழி
இடம் கருங்குட்டத்து உடந்தொக்கு ஓடி
யாமம் கொள்பவர் சுடர் நிழல் கதூஉம்
கடு முரண் முதலைய நெடு நீர் இலஞ்சிச்
செம்பு உறழ் புரிசைச் செம்மல் மூதூர்
வம்பு அணி யானை வேந்து அகத் துண்மையின்
நல்ல என்னாது சிதைத்தல்
வல்லையால் நெடுந்தகை செருவத்தானே.

Puranānūru 37, Poet Mārōkathu Nappasalaiyār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai, Muthal Vanji
O heir of Chempiyan who removed the anguish of a
dove and owned a rage-filled army with bright spears!

You attacked like roaring thunder which entered with
flashing fire that rose in the sky, into a cave with
green vines, and chopped a five-headed poisonous
snake with white fangs.
You have the skill to ruin this ancient great city with
copper walls, where many vicious crocodiles gather in the
darkness of the huge, deep moats and rush up and snap
the light reflections of the night guards, in a fort where
the king stays with his elephant with girdled cloth
decorations.

Great leader!  Without considering this as wondrous,
you are able to destroy with great strength in battle!

Notes:  The Sibi Chakravarthi story appears to have adopted by the Chōla kings as theirs.  It is referred in Puranānūru 37, 39, 43 and 46.  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.   He wrote Puranānūru 173.  This female poet from Mārōkam town which is near Korkai, wrote Puranānūru 37, 39, 126, 174, 226, 280 and 383.  There is a convention that thunder ruins and kills snakes.  Akanānūru 68, 92, 119, 182, 202, 274, 323, 328, Kalithokai 45, 113, Kurunthokai 158, 190, 268, 391 and Natrinai 37, 51, 114, 129, 238, 255, 264, 347, 383, Puranānūru 17, 37, 58, 126, 211, 366 and 369 have similar descriptions of thunder ruining or killing snakes.

Meanings:  நஞ்சுடை – with poison, வால் எயிற்று – white fangs, ஐந்தலை சுமந்த – bearing five heads, வேக வெந்திறல் நாகம் – cobra with great rage, புக்கென – when it entered, விசும்பு தீப் பிறப்ப – lightning/fire arose in the sky, திருகி – rapidly, பசுங்கொடி – verdant vines, பெரு மலை விடரகத்து – in the caves of a large mountain, உரும் எறிந்தாங்கு – like how thunder ruined it/killed it, புள் உறு புன்கண் – sorrow that a bird (dove) suffered, தீர்த்த – ended, வெள் வேல் – bright spears, சினங் கெழு தானை – army filled with rage, செம்பியன் மருக – heir of Chempiyan, Chōla king, கராஅம் கலித்த குண்டு கண் அகழி – deep moat filled with alligators – kind of crocodile which are called alligators in India, இடம் கருங் குட்டத்து – dark deep waters, உடந்தொக்கு ஓடி – run together, யாமம் கொள்பவர் சுடர் நிழல் கதூஉம் – bites the shadow of the night guards in the light, கடு முரண் முதலைய – harsh crocodiles, நெடு நீர் இலஞ்சி – huge ponds, செம்பு உறழ் புரிசை – walls covered with copper, செம்மல் மூதூர் – esteemed ancient capital, வம்பு அணி யானை வேந்து – king with elephants wearing cloth decorations, அகத் துண்மையின் – since he is inside, நல்ல என்னாது – not thinking that it is good, சிதைத்தல் வல்லையால் – you are able to crush, நெடுந்தகை – O great leader, செருவத் தானே – in battle

புறநானூறு 38, பாடியவர்: ஆவூர் மூலங்கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
வரை புரையும் மழ களிற்றின் மிசை
வான் துடைக்கும் வகைய போல
விரவு உருவின கொடி நுடங்கும்
வியன் தானை விறல் வேந்தே
நீ உடன்று நோக்கும்வாய் எரி தவழ
நீ நயந்து நோக்கும்வாய் பொன் பூப்பச்
செஞ் ஞாயிற்று நிலவு வேண்டினும்
வெண் திங்களுள் வெயில் வேண்டினும்
வேண்டியது விளைக்கும் ஆற்றலை ஆகலின்
நின் நிழல் பிறந்து நின் நிழல் வளர்ந்த
எம் அளவு எவனோ மற்றே இன் நிலைப்
பொலம் பூங் காவின் நன்னாட்டோரும்
செய் வினை மருங்கின் எய்தல் அல்லதை
உடையோர் ஈதலும் இல்லோர் இரத்தலும்
கடவது அன்மையின் கையறவு உடைத்து என
ஆண்டுச் செய் நுகர்ச்சி ஈண்டும் கூடலின்
நின் நாடு உள்ளுவர் பரிசிலர்
ஒன்னார் தேஎத்தும் நின்னுடைத்தெனவே.

Puranānūru 38, Poet Avūr Moolankilār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Pādān, Thurai, Iyan Moli
O Victorious king who rides a young male elephant that is
like a mountain, and owns a large army with flags of many
shapes that sway high like they are wiping the sky clean!

If you look with rage, fire spreads.  If you look with
kindness, gold springs up.  You have the power to make
the hot sun have the moon, and the white moon to be hot.
I was born and raised in your shadow.  How far can I go?

Those in need believe that even for those who live in the
splendid world where groves have golden flowers, there is
something that is missing, for there is no rich to give, or
poor to request.  Those in your enemy countries come here
since pleasures can be found here in your country.

Notes:  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.   He wrote Puranānūru 173.  This poet wrote Puranānūru 38, 40, 166, 177, 178, 196, 261 and 301.

Meanings:  வரை புரையும் மழ களிற்றின் மிசை – on top of a young male elephant that is like a mountain, வான் துடைக்கும் வகைய போல – like they wipe the sky, விரவு உருவின கொடி நுடங்கும் – flags with many shapes sway, flags with many colors sway, வியன் தானை விறல் வேந்தே – O victorious king with a huge army, நீ உடன்று நோக்கும்வாய் எரி தவழ – if you look with rage fire spreads,   நீ நயந்து நோக்கும்வாய் பொன் பூப்ப – if you look kindly gold will rise, if you look wealth will rise, செஞ் ஞாயிற்று நிலவு வேண்டினும் – if you want the red sun to have the moon, வெண் திங்களுள் வெயில் வேண்டினும் – if you want the white moon to have heat, வேண்டியது விளைக்கும் ஆற்றலை ஆகலின் – you have the ability to get what you want, நின் நிழல் பிறந்து – born in your shadow, நின் நிழல் வளர்ந்த – raised in your shadow, எம் அளவு எவனோ – how far can I go, மற்றே – also, இன் நிலை – sweet situation, பொலம் பூங் காவின் நன்னாட்டோரும் – those in the fine world with golden flowers in their groves, செய் வினை மருங்கின் எய்தல் அல்லதை – other than being happy able to do what they want, உடையோர் ஈதலும் இல்லோர் – there is nobody to give, இரத்தலும் கடவது அன்மையின் – without the nature to give, கையறவு உடைத்து என – thinking that the situation is helpless, thinking that it is not possible, ஆண்டுச் செய் நுகர்ச்சி ஈண்டும் கூடலின் – since those pleasures can be found here as well, நின் நாடு உள்ளுவர் – they will think about your country, பரிசிலர் ஒன்னார் தேஎத்தும் நின்னுடைத்தெனவே – those in need even in enemy countries will think of your land

புறநானூறு 39, பாடியவர்: மாறோக்கத்து நப்பசலையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
புறவின் அல்லல் சொல்லிய கறையடி
யானை வான் மருப்பு எறிந்த வெண் கடைக்
கோல் நிறை துலாஅம் புக்கோன் மருக
ஈதல் நின் புகழும் அன்றே சார்தல்
ஒன்னார் உட்கும் துன்னரும் கடுந்திறல்
தூங்கு எயில் எறிந்த நின் ஊங்கணோர் நினைப்பின்
அடுதல் நின் புகழும் அன்றே கெடுவின்று
மறங்கெழு சோழர் உறந்தை அவையத்து
அறம் நின்று நிலையிற்று ஆகலின் அதனால்
முறைமை நின் புகழும் அன்றே மறம் மிக்கு
எழு சமம் கடந்த எழு உறழ் திணி தோள்
கண்ணார் கண்ணிக் கலிமான் வளவ
யாங்கனம் மொழிகோ யானே ஓங்கிய
வரை அளந்து அறியாப் பொன்படு நெடுங்கோட்டு
இமையம் சூட்டிய ஏம விற்பொறி
மாண் வினை நெடுந்தேர் வானவன் தொலைய
வாடா வஞ்சி வாட்டும் நின்
பீடுகெழு நோன் தாள் பாடுங்காலே.

Puranānūru 39, Poet Mārōkathu Nappasalaiyār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
O heir of Chempiyan who removed the pain of a dove by climbing
on a scale with a pointer made of white tusk of an elephant with
dark legs!  Generosity is not the reason for your fame!  If we
think about your ancestors who ruined forts that are hanging high
that are strong and difficult to approach, killing in battles is
not the reason for your fame!  Righteousness has been established
in the court of Uranthai of the Chōlas with martial courage, and
reigning with justice cannot increase your fame!

O Valavan who wins battles with great might, whose arms are like
the crossbars of forts, whose garland is blinding, who owns proud
horses!  How can I describe you, since you have made strong Vanji
wither, and destroyed the Chēra king owning tall, well-built
chariots, who had placed his protective bow symbol on the Himalayas
with many towering summits with gold?  How can I sing of your great acts?

Notes:  The Sibi Chakravarthi story appears to have adopted by the Chōla kings as theirs.  It is referred in Puranānūru 37, 39, 43 and 46.  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.   He wrote Puranānūru 173.  This female poet from Mārōkam town which is near Korkai, wrote Puranānūru 37, 39, 126, 174, 226, 280 and 383.

Meanings:  புறவின் அல்லல் சொல்லிய – to remove the sorrow of a dove/pigeon, கறையடி யானை – an elephant with dark feet, வான் மருப்பு எறிந்த – cut and made with white tusk, வெண் கடைக் கோல் – white side pointer, நிறை துலாஅம் – full scale, புக்கோன் மருக – heir of the one who entered the scale (Chempiyan), ஈதல் நின் புகழும் அன்றே – generosity is not what brings you fame, சார்தல் – to approach, ஒன்னார் உட்கும் – enemies fear, துன்னரும் – difficult to approach, கடுந்திறல் தூங்கு எயில் எறிந்த – ruined their strong forts that are hanging high, நின் ஊங்கணோர் நினைப்பின் – if we think about your ancestors, அடுதல் நின் புகழும் அன்றே – killing is not what brings you fame, கெடுவின்று – without fault, மறங் கெழு – very brave, சோழர் உறந்தை அவையத்து – in the Uranthai court of the Chōlas, அறம் நின்று நிலையிற்று ஆகலின் – since righteousness is established, அதனால் முறைமை நின் புகழும் – so, your fame will stand, அன்றே – not, மறம் மிக்கு எழு சமம் கடந்த – won rising battles with great strength, எழு உறழ் திணி தோள் – shoulders/arms as strong as crossbars, கண்ணார் கண்ணி – garlands attractive to the eyes, கலிமான் வளவ – O Valavan with proud horses, Chōla king, யாங்கனம் மொழிகோ யானே – how can I say this, ஓங்கிய வரை – tall mountain, அளந்து அறியாப் பொன் படு நெடுங்கோட்டு இமையம் சூட்டிய ஏம விற்பொறி – the protective bow symbol placed on the Himalayas with immeasurable tall peaks with gold, மாண் வினை நெடுந்தேர் வானவன் தொலைய – ruined Chēran with tall chariots that are well made, வாடா வஞ்சி வாட்டும் – you hurt strong Vanji city, நின் பீடு கெழு நோன் தாள் பாடுங் காலே – when I sing of your proud strong efforts

புறநானூறு 40, பாடியவர்: ஆவூர் மூலங்கிழார், பாடப்பட்டோன் : சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ
நீயே பிறர் ஓம்புறு மறமன் எயில்
ஓம்பாது கடந்து அட்டு அவர்
முடி புனைந்த பசும் பொன்னின்
அடி பொலியக் கழல் தைஇய
வல்லாளனை வய வேந்தே
யாமே நின் இகழ் பாடுவோர் எருத்து அடங்கப்
புகழ் பாடுவோர் பொலிவு தோன்ற
இன்று கண்டாங்குக் காண்குவம் என்றும்
இன் சொல் எண் பதத்தை ஆகுமதி பெரும
ஒரு பிடி படியுஞ் சீறிடம்
எழு களிறு புரக்கும் நாடு கிழவோயே.

Puranānūru 40, Poet Āvūr Moolankilār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu
You do not respect the fortresses of your enemies who protect
them with martial courage.  You wage wars with them and ruin
them.  You have made glittering warrior anklets with the
fine gold crowns of your enemies that you wear on your legs.

O Mighty King!  We have seen you today and we wish we can
see you always.  May those who sing ill of you bow their necks
and those who sing your praises flourish!   O greatness!
May you, with sweet words be easy to approach, O lord of the
country where a small space fit for a female elephant
produces food for seven male elephants!

Notes:  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.  He wrote Puranānūru 173.  This poet wrote Puranānūru 38, 40, 166, 177, 178, 196, 261 and 301.

Meanings:  நீயே பிறர் ஓம்புறு மறமன் எயில் ஓம்பாது – not respecting the forts protected by enemies with martial courage, கடந்து அட்டு – attacked and ruined, அவர் முடி புனைந்த பசும் பொன்னின் – with their crowns made of gold, அடி பொலிய – feet to glow, கழல் தைஇய – made war anklets out of them, வல்லாளனை வய வேந்தே – O strong manly king, யாமே – we, நின் இகழ் பாடுவோர் – those who sing ill of you, எருத்து அடங்க – may their necks bow, புகழ் பாடுவோர் பொலிவு தோன்ற – may those who sing your glory flourish, இன்று கண்டாங்குக் காண்குவம் என்றும் – we will see you forever like we see you today, இன் சொல் எண் பதத்தை ஆகுமதி – may you with sweet words be easy to approach, பெரும – O Greatness, ஒரு பிடி படியும் சீறிடம் எழு களிறு புரக்கும் நாடு கிழவோயே – O lord of the country where a small space necessary for a female elephant can grow food for seven male elephants

புறநானூறு 41, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: வஞ்சி, துறை: கொற்ற வள்ளை
காலனும் காலம் பார்க்கும் பாராது
வேல் ஈண்டு தானை விழுமியோர் தொலைய
வேண்டிடத்து அடூஉம் வெல் போர் வேந்தே
திசை இரு நான்கும் உற்கம் உற்கவும்
பெரு மரத்து இலையில் நெடுங்கோடு வற்றல் பற்றவும்
வெங்கதிர்க் கனலி துற்றவும் பிறவும்
அஞ்சுவரத் தகுந புள்ளுக் குரல் இயம்பவும்
எயிறு நிலத்து வீழவும் எண்ணெய் ஆடவும்
களிறு மேல் கொள்ளவும் காழகம் நீப்பவும்
வெள்ளி நோன்படை கட்டிலொடு கவிழவும்
கனவின் அரியன காணா நனவின்
செருச்செய் முன்ப நின் வரு திறன் நோக்கி
மையல் கொண்ட ஏமம் இல் இருக்கையர்
புதல்வர் பூங்கண் முத்தி மனையோட்கு
எவ்வம் கரக்கும் பைதல் மாக்களொடு
பெருங்கலக்குற்றன்றால் தானே காற்றோடு
எரி நிகழ்ந்தன்ன செலவின்
செரு மிகு வளவ நிற் சினைஇயோர் நாடே.

Puranānūru 41, Kovūr Kilār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Vanji, Thurai: Kotra Vallai
O King who triumphs in battles!  Even Death will wait
for the due time.  You do not wait, but kill, whenever you
want, destroying fine men owing armies with spears!

In the lands of enemies you invade causing distress,
in dreams and in reality, men see sights that are rare:
shooting stars falling in all the eight directions, long
branches of huge trees parched without any leaves, sun
with its scorching rays burning, bird calls heard as
terrifying sounds, teeth falling on the ground, slipping
on oil, men riding on boars, people removing their clothes and
silver colored mighty weapons falling from an overturned cot.

O King who is mighty in battles!  You advance like fire combined
with wind.  When they see you, your enemies who enraged you,
who do not have protection, kiss the flower-like eyes
of their children, and hide their sorrow from their wives!

Notes:  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.  He wrote Puranānūru 173.  Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meanings:  காலனும் காலம் பார்க்கும் – Death will look for the right time, பாராது – not looking for the right time, வேல் ஈண்டு தானை விழுமியோர் தொலைய வேண்டிடத்து – you ruin when you want the finest men who have spears, அடூஉம் – kill, வெல் போர் வேந்தே – O king of victorious battles, திசை இரு நான்கும் உற்கம் உற்கவும் – shooting stars falling in eight directions, பெரு மரத்து இலை இல் நெடுங்கோடு வற்றல் பற்றவும் – long branches of large trees are parched without leaves, வெங்கதிர்க் கனலி துற்றவும் – the sun with its hot rays is burning densely, பிறவும் – and others, அஞ்சுவரத் தகுந புள்ளுக் குரல் இயம்பவும் – birds call with terrifying sounds, எயிறு நிலத்து வீழவும் – teeth falling on the ground, எண்ணெய் ஆடவும் – like pouring oil/playing/slipping on oil, களிறு மேல் கொள்ளவும் – climbing on boars, காழகம் நீப்பவும் – removing clothes, வெள்ளி நோன்படை – silver colored strong weapons, கட்டிலொடு கவிழவும் – overturning on a cot, கனவின் – in dreams, அரியன – are rare, காணா – seeing, நனவின் – in reality, செருச்செய் முன்ப – strong man who engages in battles, நின் வரு திறன் நோக்கி – on seeing you, மையல் கொண்ட – with confusion, ஏமம் இல் இருக்கையர் – warriors without protection, புதல்வர் பூங்கண் முத்தி – kiss the flower-like eyes of their sons, மனையோட்கு எவ்வம் கரக்கும் – hide their sorrows from their wives, பைதல் மாக்களொடு – with sad men, பெருங்கலக்குற்றன்றால் – since they became very distressed, தானே காற்றோடு எரி நிகழ்ந்தன்ன செலவின் – you invade like fire with wind, செரு மிகு வளவ – O Valavan of many battles, நிற் சினைஇயோர் நாடே – the countries of those who angered you

புறநானூறு 42, பாடியவர்: இடைக்காடனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
ஆனா ஈகை அடு போர் அண்ணல் நின்
யானையும் மலையின் தோன்றும் பெரும நின்
தானையும் கடலென முழங்கும் கூர் நுனை
வேலும் மின்னின் விளங்கும் உலகத்து
அரைசு தலை பனிக்கும் ஆற்றலையாதலின்
புரை தீர்ந்தன்று அது புதுவதோ அன்றே
தண் புனல் பூசல் அல்லது நொந்து
களைக வாழி வளவ என்று நின்
முனைதரு பூசல் கனவினும் அறியாது
புலி புறம் காக்கும் குருளை போல
மெலிவு இல் செங்கோல் நீ புறம் காப்பப்
பெரு விறல் யாணர்த் தாகி அரிநர்
கீழ் மடைக் கொண்ட வாளையும் உழவர்
படை மிளிர்ந்திட்ட யாமையும் அறைநர்
கரும்பிற் கொண்ட தேனும் பெருந்துறை
நீர் தரு மகளிர் குற்ற குவளையும்
வன்புலக் கேளிர்க்கு வரு விருந்து அயரும்
மென் புல வைப்பின் நன்னாட்டுப் பொருந
மலையின் இழிந்து மாக் கடல் நோக்கி
நிலவரை இழிதரும் பல் யாறு போலப்
புலவரெல்லாம் நின் நோக்கினரே
நீயே மருந்து இல் கணிச்சி வருந்த வட்டித்துக்
கூற்று வெகுண்டன்ன முன்பொடு
மாற்று இரு வேந்தர் மண் நோக்கினையே.

Puranānūru 42, Poet Idaikkādanār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
You are endless in charity and a leader of murderous battles!
Lord, your elephants appear like mountains!  Your army roars like
the ocean!  Your spears gleam like lightning!  You have the ability
to make the kings of the world tremble!  What you do is never wrong
and this is not new to you!
With your righteousness and faultless scepter, you afford protection
as a tiger protects its cub, and your citizens listen only to the
sounds of cool water even in dreams, and not those of warriors in your
battlefields crying, “May you live long, Valavan!  Remove our sorrows!”

You are the ruler of a fine and greatly prosperous country with rich
towns with fields.  Your citizens are hospitable to their relatives
from arid lands, and give them vālai fish that rice reapers remove
from the lower sluices, tortoises overturned by the plow blades
of those who plow, sweet juice that harvesters take from sugarcanes,
and waterlilies plucked by women on the huge shores.  Like the rivers
that descend from the mountains, run on the land, and flow toward the
ocean, all the poets come to you.  When you glance at the countries of
the two other kings, you are like Death with great might who is enraged,
as he whirls his axe, for which there just suffering and no cure!

Notes:  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.  He wrote Puranānūru 173.  This is the only Puranānūru poem written by this poet.

Meanings:  ஆனா ஈகை – unlimited charity, endless charity, அடு போர் அண்ணல் – O leader of murderous battles, நின் யானையும் மலையின் தோன்றும் –  your elephants are like mountains, பெரும – O lord, நின் தானையும் கடலென முழங்கும் – your army roars like the ocean, கூர் நுனை வேலும் மின்னின் விளங்கும் – your spears gleam like lightning, உலகத்து அரைசு தலை பனிக்கும் ஆற்றலையாதலின் – you have the ability to make the heads of the kings of the world tremble, புரை தீர்ந்தன்று – faults have ended, there are no faults, அது புதுவதோ அன்றே – this is not new to you, தண் புனல் பூசல் – sounds from cool waters, அல்லது – other than that, நொந்து களைக – remove our sorrows, வாழி வளவ – May you live long O Valavan,  என்று நின் முனைதரு பூசல் – sounds in your fields of battle, கனவினும் அறியாது – not knowing even in dreams, புலி புறம் காக்கும் குருளை போல – like a tiger that protects its cubs, மெலிவு இல் செங்கோல் நீ புறம் காப்ப – you offer protection with your faultless scepter, பெரு விறல் யாணர்த் தாகி – greatly victorious and prosperous, அரிநர் கீழ் மடைக் கொண்ட வாளையும் – scabbard fish caught by reapers in the lower sluice, Trichiurus haumela, உழவர் படை மிளிர்ந்திட்ட யாமையும் – tortoises overturned by the plows, அறைநர் கரும்பிற் கொண்ட தேனும் – the sweet sap from sugarcane taken by those who cut the canes, பெருந்துறை நீர் தரு மகளிர் குற்ற குவளையும் – and the blue waterlilies plucked by women on the huge shores, வன்புலக் கேளிர்க்கு – to relatives from arid lands, வரு விருந்து அயரும் – are hospitable to guests, மென் புல வைப்பின் – with towns with rich fields, நன்னாட்டுப் பொருந – lord of a fine country, மலையின் இழிந்து மாக் கடல் நோக்கி நில வரை இழிதரும் பல் யாறு போல – like rivers that flow from the mountains and run on the limits of the land toward the oceans, புலவரெல்லாம் நின் நோக்கினரே – all the poets glance at your, நீயே – you, மருந்து இல் – no cure, கணிச்சி வருந்த – causing sorrow with his axe, வட்டித்து – whirls, கூற்று வெகுண்டன்ன முன்பொடு – like Death with anger and might, like the god of death with anger and might, மாற்று இரு வேந்தர் மண் நோக்கினையே – you looking at the lands of the other two kings

புறநானூறு 43, பாடியவர்: தாமற்பல் கண்ணனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நலங்கிள்ளி தம்பி மாவளத்தான், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
நில மிசை வாழ்நர் அலமரல் தீரத்
தெறு கதிர்க் கனலி வெம்மை தாங்கிக்
கால் உணவாகச் சுடரொடு கொட்கும்
அவிர் சடை முனிவரும் மருளக் கொடுஞ் சிறைக்
கூர் உகிர்ப் பருந்தின் ஏறு குறித்தொரீஇத்
தன்னகம் புக்க குறுநடைப் புறவின்
தபுதியஞ்சிச் சீரை புக்க
வரையா ஈகை உரவோன் மருக
நேரார்க் கடந்த முரண் மிகு திருவின்
தேர் வண் கிள்ளி தம்பி வார் கோல்
கொடு மர மறவர் பெரும கடு மான்
கை வண் தோன்றல் ஐயம் உடையேன்
ஆர் புனை தெரியல் நின் முன்னோர் எல்லாம்
பார்ப்பார் நோவன செய்யலர் மற்று இது
நீர்த்தோ நினக்கு என வெறுப்பக் கூறி
நின் யான் பிழைத்தது நோவாய் என்னினும்
நீ பிழைத்தாய் போல் நனி நாணினையே
தம்மைப் பிழைத்தோர்ப் பொறுக்குஞ் செம்மல்
இக்குடிப் பிறந்தோர்க்கு எண்மை காணும் எனக்
காண்தகு மொய்ம்ப காட்டினை ஆகலின்
யானே பிழைத்தனென் சிறக்க நின் ஆயுள்
மிக்கு வரும் இன்னீர்க் காவிரி
எக்கர் இட்ட மணலினும் பலவே.

Puranānūru 43, Poet Thāmarpal Kannanār sang for Māvalathān, the younger brother of Chōlan Nalankilli, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
O heir of a powerful man with endless generosity who saved
a dove with small strides that came to him for protection,
afraid that it might be killed by a kite with curved wings
and sharp claws, and entered a scale, to the amazement
of sages with glowing hair who live with air as food and roam
around absorbing the heat of the scorching rays of the sun,
to end the sorrow of those who live on the land!

O younger brother of Killivalavan with chariots and great wealth!
Lord of warriors with long arrows and curved bows!  Leader with
strong hands and swift horses!  I said to you with hatred,
“I have doubts about your ancestry.  Your ancestors who wore
mountain ebony garlands did not hurt brahmins. How can you?”
I had wronged you and was mistaken, but you did not take offense.
You were very embarrassed as if the fault was entirely yours.  O Lord
who tolerates mistakes of those who have hurt you!  You showed me
that you have the strength of those born in your clan, and so I survived!
May your life be splendid and more numerous than the sand
heaped in the dunes by River Kāviri with sweet abundant waters!

Notes:  This is the only poem written by this poet who was from a town called Thāmal.  This is the only poem written for this king who was the younger brother of King Chōlan Nakankilli.  The poet Thāmarpal Kannanār was playing a dice game with Māvalathān who hit the poet with his dice in anger.  The poet was upset and questioned him.  Māvalathān was embarrassed and apologized to the poet, instead of punishing him.  The Sibi Chakravarthi story appears to have adopted by the Chōla kings as theirs.  It is referred in Puranānūru 37, 39, 43 and 46.  புறநானூறு 9 – நன்னீர்ப் பஃறுளி மணலினும் பலவே.

Meanings:  நில மிசை வாழ்நர் அலமரல் தீர – to end the sorrow of those who live on the land, தெறு கதிர்க் கனலி வெம்மை தாங்கி – bearing the heat of the scorching rays of the sun, கால் உணவாக – air as food, சுடரொடு – with the rays, கொட்கும் – they roam around, அவிர் சடை முனிவரும் மருள – causing the sages with bright hair to be baffled, கொடுஞ் சிறை – curved wings, கூர் உகிர்ப் பருந்தின் – kite/eagle’s sharp claws, ஏறு குறித்தொரீஇத் தன்னகம் புக்க – escaped from attack and came for protection, குறு நடைப் புறவின் தபுதி அஞ்சி – fearing the ruining of a dove with short strides, சீரை புக்க – got on the plate of a scale, entered a scale, வரையா ஈகை – endless charity, உரவோன் மருக – O heir of strong man, நேரார்க் கடந்த – won over enemies, முரண் மிகு திருவின் – with strength and great wealth, தேர் வண் கிள்ளி தம்பி – the younger brother of great Killi with many chariots, வார் கோல் கொடு மர மறவர் பெரும – O lord of warriors with long arrows and curved bows, கடு மான் கை வண் தோன்றல் – O leader with strong hands and swift horses, ஐயம் உடையேன் – I have a doubt, ஆர் புனை தெரியல் நின் முன்னோர் எல்லாம் – all your ancestors who wore bauhinia garlands, mountain ebony, பார்ப்பார் நோவன செய்யலர் – they did not hurt brahmins, மற்று இது நீர்த்தோ நினக்கு என வெறுப்பக் கூறி – I said with hatred “does this suit you?”, நின் யான் பிழைத்தது – that I blamed you, நோவாய் – you were not hurt, you did not hate me, என்னினும் நீ பிழைத்தாய் போல் நனி நாணினையே – you were embarrassed greatly as though the fault was yours, தம்மைப் பிழைத்தோர்ப் பொறுக்குஞ் செம்மல் – O lord who tolerates mistakes done to you, இக்குடிப் பிறந்தோர்க்கு – those born in your clan, எண்மை காணும் என – that it is easy, காண்தகு – worthy of seeing, மொய்ம்ப காட்டினை – you showed strength, ஆகலின் – so, யானே பிழைத்தனென் – I survived, சிறக்க நின் ஆயுள் மிக்கு வரும் இன்னீர்க் காவிரி எக்கர் இட்ட மணலினும் பலவே – may your life flourish and be longer than the sands brought and heaped by Kāviri with sweet waters

புறநானூறு 44, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெடுங்கிள்ளி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
இரும் பிடித் தொழுதியொடு பெருங்கயம் படியா
நெல்லுடைக் கவளமொடு நெய்ம்மிதி பெறாஅ
திருந்தரை நோன் வெளில் வருந்த ஒற்றி
நில மிசைப் புரளும் கைய வெய்து உயிர்த்து
அலமரல் யானை உருமென முழங்கவும்
பால் இல் குழவி அலறவும் மகளிர்
பூ இல் வறுந்தலை முடிப்பவும் நீர் இல்
வினை புனை நல் இல் இனைகூஉக் கேட்பவும்
இன்னாது அம்ம ஈங்கு இனிது இருத்தல்
துன்னரும் துப்பின் வயமான் தோன்றல்
அறவையாயின் நினது எனத் திறத்தல்
மறவையாயின் போரொடு திறத்தல்
அறவையும் மறவையும் அல்லையாகத்
திறவாது அடைத்த திண்ணிலைக் கதவின்
நீள் மதில் ஒரு சிறை ஒடுங்குதல்
நாணுத் தகவுடைத்து இது காணுங்காலே.

Puranānūru 44, Poet Kōvūr Kilār sang to Chōlan Nedunkilli, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
The male elephants cannot go to the huge reservoirs
to bathe with their females, nor have they been fed
mashed rice mixed with ghee, and so they lean on
their strong posts with perfect bases, bending them,
distressed, their trunks rolling on the ground as they
sigh with hot breaths and trumpet like thunder.

Babies scream without milk, women cover their bare
heads without flowers and wailing sounds are heard
from fine, well-constructed houses that have no water.
It is cruel for you to linger here, O Greatness with
powerful horses whose strengths are hard to measure!
If you are righteous, open the gates and tell him
that it is his.  If you live by martial laws, open and fight!
If you are without righteousness or martial courage
and just hide on one side within your high walls,
your gates with sturdy headers closed, it is cause for shame!

Notes:  Two Chōla kings were feuding.  The poet sang this to Chōlan Nedunkilli who was not politically astute, when Chōlan Nalankilli besieged Āvūr and Chōlan Nedunkilli was hiding inside his palace.  Puranānūru 44, 45 and 47 were written for this king.   Puranānūru 45 was an address to both Chōlan Nedunkilli and Chōlan Nalankilli.   Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meanings:  இரும் பிடித் தொழுதியொடு – they cannot go with their dark herds of female elephants, பெருங்கயம் படியா – do not enter huge ponds, நெல்லுடைக் கவளமொடு நெய்ம்மிதி பெறாஅ – they do not receive mashed rice mixed with ghee/oil, திருந்தரை – perfect bases, நோன் வெளில் – strong posts, வருந்த – ruined, ஒற்றி – lean, நில மிசைப் புரளும் கைய – trunks that roll on the ground, வெய்து உயிர்த்து – sighed, அலமரல் யானை – elephants with distress, உருமென முழங்கவும் – roaring like thunder, பால் இல் குழவி அலறவும் – babies without milk to cry, மகளிர் பூ இல் வறுந்தலை முடிப்பவும் – women covering their heads without flowers, நீர் இல் வினை புனை நல் இல் இனைகூஉக் கேட்பவும் – hearing the sounds of women in finely made houses without water, இன்னாது – this is pathetic, அம்ம – asai, ஈங்கு இனிது இருத்தல் – for you to stay here, துன்னரும் துப்பின் – with no equal in strength, வயமான் தோன்றல் – O greatness with strong horses, அறவை ஆயின் – if you are just, நினது என திறத்தல் – open that it is yours, மறவை ஆயின் போரொடு – if you want to be a warrior go to war with him, திறத்தல் – open, அறவையும் மறவையும் அல்லையாக – to go the just way or the way, திறவாது அடைத்த – closed without opening, திண்ணிலைக் கதவின் – with a door with sturdy header, with a gate with a sturdy header, நீள் மதில் ஒரு சிறை ஒடுங்குதல் நாணுத் தகவுடைத்து இது காணுங்காலே – it is a shame to see you hiding on one side of the tall wall

புறநானூறு 45, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோர்: சோழன் நலங்கிள்ளியும், சோழன் நெடுங்கிள்ளியும், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி
இரும்பனை வெண்தோடு மலைந்தோன் அல்லன்
கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியலோன் அல்லன்
நின்ன கண்ணியும் ஆர் மிடைந்தன்றே நின்னொடு
பொருவோன் கண்ணியும் ஆர் மிடைந்தன்றே
ஒருவீர் தோற்பினும் தோற்ப நும் குடியே
இருவீர் வேறல் இயற்கையும் அன்றே அதனால்
குடிப் பொருள் அன்று நும் செய்தி கொடித் தேர்
நும்மோர் அன்ன வேந்தர்க்கு
மெய்ம் மலி உவகை செய்யும் இவ் இகலே.

Puranānūru 45, Poet Kōvūr Kilār sang to Chōlan Nalankilli and Chōlan Nedunkilli, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
You are not wearing a white frond garland
from a huge palmyra tree, or a garland
from a neem tree with black branches.
You are wearing a garland braided with
āthi flowers, and the one fighting with
you also wears a garland dense with āthi.

Should one of you lose, your clan will lose.
It is not possible for both of you to win.
So, your enmity is not good for your clan.
It will give joy and elate the bodies of enemies,
kings like you who own chariots with waving flags.

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 73, 75, 225, 382 and 400 were written Chōlan Nalankilli.  Puranānūru 44, 45 and 47 were written for Chōlan Nedunkilli.  Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meaning:  இரும் பனை வெண் தோடு மலைந்தோன் அல்லன் – not one who is wearing a white frond garland from a dark/huge palmyra tree, Borassus flabellifer, கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியலோன் அல்லன் – not one who is wearing a garland from a neem tree with black branches, Azadirachta indica, நின்ன கண்ணியும் – your garlands, ஆர் மிடைந்தன்றே – braided with bauhinia (ஆத்தி), நின்னொடு பொருவோன் கண்ணியும் ஆர் மிடைந்தன்றே – the one who fights with you also wears a bauhinia garland, ஒருவீர் தோற்பினும் – if one of you loses, தோற்ப நும் குடியே – your clan will lose, இருவீர் வேறல் இயற்கையும் அன்றே – it is not in nature for both of you to win, அதனால் – so, குடிப்பொருள் அன்று நும் செய்தி – your actions are not good for your clan, கொடித்தேர் – banners on their chariots, நும்மோர் அன்ன வேந்தர்க்கு – to kings like you, மெய்ம் மலி உவகை செய்யும் – it will bring them great happiness to their bodies, இவ் இகலே – this enmity

புறநானூறு 46, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி
நீயே புறவின் அல்லல் அன்றியும் பிறவும்
இடுக்கண் பலவும் விடுத்தோன் மருகனை
இவரே புலன் உழுது உண்மார் புன்கண் அஞ்சித்
தமது பகுத்து உண்ணும் தண்ணிழல் வாழ்நர்
களிறு கண்டு அழூஉம் அழாஅல் மறந்த
புன்தலைச் சிறாஅர் மன்று மருண்டு நோக்கி
விருந்திற் புன்கண் நோவுடையர்
கேட்டனையாயின் நீ வேட்டது செய்ம்மே.

Puranānūru 46, Poet Kōvūr Kilār sang to Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
You are the heir of him who removed the anguish
of a dove and wiped away many other sorrows.
They descend from men who shared and ate, who,
fearing poverty of wise men, gave cool shade to them.

These children with parched heads who cried looking
at the elephant have forgotten to cry now, and eye
the new crowds with bewildered looks.  They have
this new distress.
You have heard what I had to say!  Do what you may!

Notes:  Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan crushed King Malaiyamān in battle and was getting ready to have his children crushed by an elephant.  Poet Kōvūr Kilār intercedes in a timely manner and saves the children.  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.  He wrote Puranānūru 173.   Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.   The Sibi Chakravarthi story has been adopted by the Chōla kings as theirs.  It is referred in Puranānūru 37, 39, 43 and 46.

Meanings:  நீயே புறவின் அல்லல் அன்றியும் பிறவும் இடுக்கண் பலவும் விடுத்தோன் மருகனை – you are the heir of the one who removed the sorrow of a dove and many other sorrows, இவரே – these children, புலன் உழுது உண்மார் புன்கண் அஞ்சித் தமது பகுத்து உண்ணும் – fearing the poverty of wise men (who live plowing the field of knowledge) they shared and ate, தண்ணிழல் வாழ்நர் – those who lived in their cool shade, களிறு கண்டு அழூஉம் – they cried looking at the male elephant, அழாஅல் மறந்த – they have forgotten to cry, புன்தலைச் சிறாஅர் –  the children with parched heads, the children with sparse hair on their heads, children with small heads, மன்று மருண்டு நோக்கி – look bewildered at the crowd in the common grounds, விருந்தின் – in the new event, புன்கண் நோவுடையர் – they are deeply distressed, கேட்டனை ஆயின் – if you have heard what I said, நீ வேட்டது செய்ம்மே – do what you want

புறநானூறு 47, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெடுங்கிள்ளி, திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி
வள்ளியோர்ப் படர்ந்து புள்ளின் போகி
நெடிய என்னாது சுரம் பல கடந்து
வடியா நாவின் வல்லாங்குப் பாடிப்
பெற்றது மகிழ்ந்தும் சுற்றம் அருத்தி
ஓம்பாது உண்டு கூம்பாது வீசி
வரிசைக்கு வருந்தும் இப்பரிசில் வாழ்க்கை
பிறர்க்குத் தீது அறிந்தன்றோ இன்றே திறப்பட
நண்ணார் நாண அண்ணாந்து ஏகி
ஆங்கு இனிது ஒழுகின் அல்லது ஓங்கு புகழ்
மண்ணாள் செல்வம் எய்திய
நும்மோர் அன்ன செம்மலும் உடைத்தே.

Puranānūru 47, Poet Kōvūr Kilār sang to Chōlan Nedunkilli, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
Going to patrons like birds, without thinking
that it is far, passing many wastelands and
singing what they can sing with their imperfect
tongues, being happy for what is given to them,
eating without saving and giving to others
without holding back, is the sad life of those
in need.  Is this life harmful to others?

Other than causing shame to rivals who sing,
when they walk off with their heads held high,
they are happy.
Their life is as fine as yours, you with soaring fame
who rules the land and has attained great wealth!

Notes:  A poet named Ilanthathan came from Chōlan Nalankilli who was besieging Uraiyūr.  Chōlan Nedunkilli thought he was a spy and was going to kill him.  Poet Kovūr Kilār sang this and saved him.  Puranānūru 44, 45 and 47 were written for this king.  Puranānūru 45 was an address to both Chōlan Nedunkilli and Chōlan Nalankilli.  Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meanings:  வள்ளியோர்ப் படர்ந்து – going to patrons who give abundantly, புள்ளின் போகி – going like birds, நெடிய என்னாது – not thinking that it is far, சுரம் பல கடந்து – passing many wastelands, வடியா நாவின் – with a not-perfect tongue, with an imperfect tongue, வல்லாங்குப் பாடி – sing what could be sung, பெற்றது மகிழ்ந்தும் – happy for what has been given, சுற்றம் அருத்தி – feeding relatives, feeding those around, ஓம்பாது உண்டு – eating without saving, கூம்பாது வீசி – giving without losing enthusiasm, வரிசைக்கு – getting respect, வருந்தும் இப் பரிசில் வாழ்க்கை – this sad life of those who are in need, பிறர்க்குத் தீது அறிந்தன்றோ இன்றே – it will not harm others, திறப்பட – efficiently, நண்ணார் நாண – making rival poets feel embarrassed, அண்ணாந்து ஏகி – walking holding their heads high, ஆங்கு இனிது ஒழுகின் – being sweet there, அல்லது – not only that, ஓங்கு புகழ் – soaring fame, மண் ஆள் – ruling the land, செல்வம் எய்திய – attained wealth, நும்மோர் அன்ன செம்மலும் உடைத்தே – his life is good like yours

புறநானூறு 48, பாடியவர்: பொய்கையார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் கோக்கோதை மார்பன், திணை: பாடாண், துறை: புலவராற்றுப் படை
கோதை மார்பின் கோதையானும்
கோதையைப் புணர்ந்தோர் கோதையானும்
மாக்கழி மலர்ந்த நெய்தலானும்
கள் நாறும்மே கானல் அம் தொண்டி
அஃது எம் ஊரே அவன் எம் இறைவன்
எம்மும் உள்ளுமோ முதுவாய் இரவல
அமர் மேம்படூஉங் காலை நின்
புகழ் மேம்படுநனைக் கண்டனம் எனவே.

Puranānūru 48, Poet Poykaiyār sang for Chēramān Kōkōthai Mārpan, Thinai: Pādān: Thurai: Pulavar Ātruppadai
The lovely Thondi with groves has the fragrances
of garlands worn by Kōthai, those worn by his wives,
and waterlilies blossoming in the backwaters.

That is my town.  He is my king.  Will you think of me,
man in need with ancient wisdom?
When you see him, tell him that you saw the one
who sang his high praises when he towered in battle.

Notes:  Puranānūru poems 48 and 49 were written for this Chēra king by this poet.  These are the only 2 Puranānūru poems written by poet Poykaiyār.

Meanings:  கோதை மார்பின் கோதையானும் – from the garlands worn by Kōthai, கோதையைப் புணர்ந்தோர் கோதையானும் – from the garland worn by his wives, மாக்கழி மலர்ந்த நெய்தலானும் – from the waterlilies growing in the backwaters, கள் நாறும்மே – there is the smell of nectar/honey, கானல் அம் தொண்டி – in our beautiful Thondi with groves, அஃது எம் ஊரே – that is my town, அவன் எம் இறைவன் – he is my king, எம்மும் உள்ளுமோ – will you think of me, முதுவாய் – with ancient wisdom, இரவல – man in need, அமர் மேம்படூஉங் காலை நின் புகழ் மேம்படுநனைக் கண்டனம் எனவே – that you saw the one who sang your high praises when you towered in war

புறநானூறு 49, பாடியவர்: பொய்கையார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் கோக்கோதை மார்பன், திணை: பாடாண், துறை: புலவராற்றுப் படை, இயன் மொழி
நாடன் என் கோ ஊரன் என் கோ
பாடிமிழ் பனிக் கடல் சேர்ப்பன் என் கோ
யாங்கனம் மொழிகோ ஓங்கு வாள் கோதையை
புனவர் தட்டை புடைப்பின் அயலது
இறங்கு கதிர் அலமரு கழனியும்
பிறங்கு நீர்ச் சேர்ப்பினும் புள் ஒருங்கு எழுமே.

Puranānūru 49, Poet Poykaiyār sang for Chēramān Kōkōthai Mārpan, Thinai: Pādān, Thurai: Pulavar Ātruppadai, Iyan Moli
My king is lord of the mountain land!  My king is lord
of the land with fields!  My king is lord of the seashore
where waves roar on the cool ocean!  How will I describe
him, King Kōthai with a tall sword?
If mountain farmers create noises with their rattles,
flocks of birds rise up and fly from nearby fields with
bent spears where the wind swirls, and from the
seashore brimming with water.

Notes:  Puranānūru poems 48 and 49 were written for this Chēra king by this poet.  These are the only 2 Puranānūru poems written by poet Poykaiyār.

Meanings:  நாடன் என் கோ – My king is lord of the Kurinji land, ஊரன் என் கோ – my king is lord of the land with fields, பாடிமிழ் பனிக் கடல் சேர்ப்பன் என் கோ – my king is lord of the seashore where the cool ocean waves roar, யாங்கனம் மொழிகோ – how will I describe him, ஓங்கு வாள் கோதையை – king Kōthai with a tall sword, புனவர் தட்டை புடைப்பின் – if mountain farmers strike their rattles, அயலது – nearby, இறங்கு கதிர் – bent grain spears, bent due to the weight, அலமரு கழனியும் – from the swirling fields, பிறங்கு நீர்ச் சேர்ப்பினும் – from the seashore with loud water, from the seashore with abundant water,  புள் ஒருங்கு எழுமே – all the birds rise up and fly

புறநானூறு 50, பாடியவர்: மோசி கீரனார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
மாசற விசித்த வார்பு உறு வள்பின்
மைபடு மருங்குல் பொலிய மஞ்ஞை
ஒலி நெடும் பீலி ஒண் பொறி மணித் தார்
பொலங்குழை உழிஞையொடு பொலியச் சூட்டிக்
குருதி வேட்கை உருகெழு முரசம்
மண்ணி வாரா அளவை எண்ணெய்
நுரை முகந்தன்ன மென் பூஞ்சேக்கை
அறியாது ஏறிய என்னைத் தெறுவர
இருபால் படுக்கு நின் வாள்வாய் ஒழித்ததை
அதூஉம் சாலும் நற்றமிழ் முழுது அறிதல்
அதனொடும் அமையாது அணுக வந்து நின்
மதனுடை முழவுத் தோள் ஓச்சித் தண்ணென
வீசியோயே வியல் இடம் கமழ
இவன் இசை உடையோர்க்கு அல்லது அவணது
உயர் நிலை உலகத்து உறையுள் இன்மை
விளங்கக் கேட்டமாறு கொல்
வலம் படு குருசில் நீ ஈங்கு இது செயலே.

Puranānūru 50, Poet Mōsi Keeranār sang to ChēramānThakadūr Erintha Perunchēral Irumporai, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Before they brought it back to its cot, the fierce, dark
wood drum that hungers for blood, decorated with
thick, long feathers with bright spots belonging to
peacocks, sapphire strands, and ulignai flowers,

I climbed on the delicate flower bed, as soft as foam
on oil, in ignorance.
You did not chop me into two pieces in anger.  All the
fine Tamil people should know that not stopping with
that, you came close to me and fanned me with
your strong   arms like drums, to keep me cool.

What is the reason for this, O victorious king?  Is it
because you knew that in the higher world there is room
only for those who lived in this earth with soaring fame?

Notes:  This is the only Puranānūru poem written for this king.  When poet Mōsi Keeranār climbed unknowingly on the bed of the royal drum, he woke up only to find the king fanning him.  This king is the son of the Chēra king Selvakkadunkō Valiyāthan for whom Kapilar wrote Pathitruppathu 61-70 and Puranānūru 8 and 14.  Pathitruppathu poems 71-80 were written by the poet Arisil Kilār for this king.  Thakadūr is modern Tharmapuri, and that is where the king defeated Athiyan Elini (Athiyamān Nedumān Anji).   Mōsi Keeranār wrote Puranānūru 50, 154, 155, 156 and 186. நற்றமிழ் முழுது அறிதல் (10) –  ஒளவை துரைசாமி உரை – நல்ல தமிழ் முழுவதும் அறிந்தமைக்கு.  தமிழ் என்பதற்கு தமிழ்நாடு முழுவதும் என்று கூறலும் பொருந்தும்.

Meanings:  மாசு அற – without fault, விசித்த – tied, வார்பு உறு வள்பின் – tightly tied with long leather strap, மை படு – dark wood, hard core wood, மருங்குல் – sides,  பொலிய – splendidn, மஞ்ஞை – peacock, ஒலி நெடும் பீலி – flourishing long feathers, ஒண் பொறி – bright spots, மணித் தார் – garland with sapphire, பொலங் குழை உழிஞையொடு பொலியச் சூட்டி – decorated beautifully with golden flowers of balloon vine, Cardiospermum halicacabum, குருதி வேட்கை – desiring blood, உருகெழு முரசம் – fierce drum, மண்ணி வாரா அளவை – kept for washing, எண்ணெய் நுரை முகந்தன்ன – like foam in oil, மென் பூஞ் சேக்கை – delicate flower bed, அறியாது – ignorantly, ஏறிய என்னை – me who climbed, தெறுவர – in anger, இரு பால் படுக்கு நின் வாள்வாய் ஒழித்ததை –  you set aside your sharp sword that can cut into two, you did not chop me into two pieces with your sharp sword, அதூஉம் சாலும் – that is proof, நற்றமிழ் முழுது அறிதல் – all the fine Tamil people to know well, you knowing Tamil well, அதனொடும் அமையாது – not satisfied with that, அணுக வந்து – came close to me, நின் மதனுடை முழவுத் தோள் ஓச்சித் தண்ணென வீசியோயே – you fanned me lifting your strong drum-like arms to cool me, வியல் இடம் கமழ – spreading far and wide, இவன் இசை உடையோர்க்கு அல்லது – other than those who lived with fame here, அவணது உயர் நிலை உலகத்து உறையுள் இன்மை – the higher world is not for others, விளங்கக் கேட்ட மாறு கொல் – is it because of that asked clearly , வலம் படு குருசில் – O victorious king, நீ ஈங்கு இது செயலே – the action you did here

புறநானூறு 51, பாடியவர்: ஐயூர் முடவனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
நீர் மிகின் சிறையும் இல்லை தீ மிகின்
மன்னுயிர் நிழற்றும் நிழலும் இல்லை
வளி மிகின் வலியும் இல்லை ஒளி மிக்கு
அவற்றோர் அன்ன சினப்போர் வழுதி
தண் தமிழ் பொது எனப் பொறாஅன் போர் எதிர்ந்து
கொண்டி வேண்டுவன் ஆயின் கொள்க எனக்
கொடுத்த மன்னர் நடுக்கற்றனரே
அளியரோ அளியர் அவன் அளி இழந்தோரே
நுண் பல் சிதலை அரிது முயன்று எடுத்த
செம் புற்று ஈயல் போல
ஒரு பகல் வாழ்க்கைக்கு உலமருவோரே.

Puranānūru 51, Poet Aiyūr Mudavanār sang for Pāndiyan Koodakārathu Thunjiya Māran Valuthi, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
When water overflows, there is no dam to contain it!
When fire exceeds, there is no shadow that can shade
the living!  When there is too much wind, no strength
can resist it!  Valuthi, radiant and fierce in battle
is like all these.  He will not tolerate if they say
that cool Tamil Nadu is common, and dissents in battle.
If he requests tributes, kings who say, “take it” and
give willingly, do not tremble.

But the pitiful that ought to be pitied, are those who lost
his grace.  Like the termites from red mounds built with
difficulty by tiny termites, they whirl around just for a day.

Notes:  Puranānūru poems 51 and 52 were written for this king.   He hailed from a town called Koodakāram.   He was a contemporary of Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan.  His successor was Pāndiyan Ilavanthikai Palli Thunjiya Nanmāran.   Aiyūr Mudavanār wrote Puranānūru 51, 228, 314 and 399.

Meanings:  நீர் மிகின் சிறையும் இல்லை – when there is too much water there is no dam to contain it, தீ மிகின் மன்னுயிர் நிழற்றும் நிழலும் இல்லை – when there is too much fire there is no shadow that can shade lives, வளி மிகின் – when there is too much wind, வலியும் இல்லை – there is no strength to resist it, ஒளி மிக்கு அவற்றோர் அன்ன – with radiance, like those, சினப் போர் வழுதி – Valuthi who is fierce in battles, தண் தமிழ் பொது எனப் பொறாஅன் – unable to tolerate that cool Tamil Nadu is common, போர் எதிர்ந்து கொண்டி வேண்டுவன் – he will dissent in battle, ஆயின் – so, கொள்க எனக் கொடுத்த மன்னர் நடுக்கற்றனரே – kings who say to him ‘take this’ do not tremble, அளியரோ அளியர் – pitiful who ought to be pitied, அவன் அளி இழந்தோரே – who lost his grace, நுண் பல் சிதலை – many tiny termites, white-winged ants, அரிது முயன்று எடுத்த – raised with great difficulty, செம் புற்று ஈயல் போல – like termites in red mounds, ஒரு பகல் வாழ்க்கைக்கு உலமருவோரே – they whirl around just for a day

புறநானூறு 52, பாடியவர்: மருதன் இளநாகனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
அணங்குடை நெடுங்கோட்டு அளையகம் முனைஇ
முணங்கு நிமிர் வயமான் முழு வலி ஒருத்தல்
ஊன் நசை உள்ளம் துரப்ப இரை குறித்துத்
தான் வேண்டு மருங்கின் வேட்டு எழுந்தாங்கு
வட புல மன்னர் வாட அடல் குறித்து
இன்னா வெம் போர் இயல் தேர் வழுதி
இது நீ கண்ணியது ஆயின் இரு நிலத்து
யார் கொல் அளியர் தாமே ஊர் தொறும்
மீன் சுடு புகையின் புலவு நாறு நெடுங் கொடி
வயல் உழை மருதின் வாங்கு சினை வலக்கும்
பெரு நல் யாணரின் ஒரீஇ இனியே
கலிகெழு கடவுள் கந்தம் கைவிடப்
பலி கண் மாறிய பாழ் படு பொதியில்
நரை மூதாளர் நாயிடக் குழிந்த
வல்லின் நல்லகம் நிறையப் பல் பொறிக்
கான வாரணம் ஈனும்
காடாகி விளியும் நாடுடையோரே.

Puranānūru 52, Poet Maruthan Ilanākanār sang to Pāndiyan Koodakārathu Thunjiya Māran Valuthi, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
A male tiger in a cave on a terrifying tall peak,
hating to stay in, rises and stretches, full of strength,
and goaded by desire for meat, takes whatever direction
he may wish.

You are like him with your intent to kill the kings of the
north, Valuthi with well fashioned chariot, who fights
ferocious battles.  Since you have willed war, the kings in
this wide world are to be pitied, in whose lands long streamers
of smoke that smelled of flesh rose once from roasting fish
in every town near fields, and surrounded the curved branches
of marutham trees.  They used to be prosperous towns.

That has changed.  Now, they are ruined, and turned to forests
where forest hens with spots lay eggs in the depressions
caused by the gambling gadgets of white-haired old men in
public places, where offerings with uproar are not given to
the gods who have abandoned their pillars.

Notes:  Puranānūru poems 51 and 52 were written for this king.  He hailed from a town called Koodakāram.   He was a contemporary of Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan.  His successor was Pāndiyan Ilavanthikai Palli Thunjiya Nanmāran.    This poet wrote Puranānūru 52, 138 and 139.  Akanānūru 377 has a reference of gambling equipment used by elders in the town square.

Meanings:  அணங்கு உடை நெடுங்கோட்டு – in the fearful tall peaks, அளையகம் முனைஇ – hating the inside of the cave, முணங்கு – stretches, நிமிர் – stretching, tall, வயமான் – strong tiger, முழு வலி ஒருத்தல் – male with great strength, ஊன் நசை உள்ளம் துரப்ப – goaded by desire for meat, இரை குறித்து – targeting food, தான் வேண்டு மருங்கின் – direction he wishes, வேட்டு எழுந்தாங்கு – like he rose with desire, வட புல மன்னர் வாட – kings of northern lands to fear, அடல் குறித்து – consider killing, இன்னா வெம் போர் – ferocious in battle, இயல் தேர் வழுதி – Valuthi with a well-made chariot, இது நீ கண்ணியது ஆயின் – if you consider war, இரு நிலத்து யார் கொல் அளியர் – they are pitiful in this wide land, தாமே ஊர் தொறும் மீன் சுடு புகையின் புலவு நாறு – there used to be stinking smell of fish being roasted, நெடுங் கொடி- long streamers, வயல் உழை மருதின் – near the paddy fields, வாங்கு சினை வலக்கும் – surrounding the curved branches, பெரு நல் யாணரின் – towns which were greatly prosperous, ஒரீஇ இனியே – changed now, கலி கெழு – with uproar, கடவுள் கந்தம் கைவிட – since gods have abandoned the pillars, பலி கண் மாறிய – without any offerings, பாழ் படு பொதியில் – ruined common place, நரை மூதாளர் – white haired elders, நாய் இடக் குழிந்த வல்லின் – pits caused by the gambling tool, நல்லகம் நிறைய – filling the fine place, பல் பொறிக் கான வாரணம் – forest fowl with many spots, ஈனும் – lay eggs, காடாகி விளியும் – becomes ruined as forests, நாடுடையோரே – the one with this country

புறநானூறு 53, பாடியவர்: பொருந்தில் இளங்கீரனார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
முதிர் வார் இப்பி முத்த வார் மணல்
கதிர் விடு மணியின் கண் பொரு மாடத்து
இலங்கு வளை மகளிர் தெற்றி ஆடும்
விளங்கு சீர் விளங்கில் விழுமம் கொன்ற
களங்கொள் யானைக் கடு மான் பொறைய
விரிப்பின் அகலும் தொகுப்பின் எஞ்சும்
மம்மர் நெஞ்சத்து எம்மனோர்க்கு ஒருதலை
கைம்முற்றல நின் புகழே என்றும்
ஒளியோர் பிறந்த இம் மலர்தலை உலகத்து
வாழேம் என்றலும் அரிதே தாழாது
செறுத்த செய்யுள் செய் செந்நாவின்
வெறுத்த கேள்வி விளங்கு புகழ்க் கபிலன்
இன்றுளன் ஆயின் நன்று மன் என்ற நின்
ஆடு கொள் வரிசைக்கு ஒப்பப்
பாடுவன் மன்னால் பகைவரைக் கடப்பே.

Puranānūru 53, Poet Porunthil Ilankeeranār sang to Chēramān Māntharanchēral Irumporai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
To remove the anguish to Vilangil town,
……….where women wearing bright bangles play on
………. verandas of mansions which awe eyes, and glitter
………. Like rays shooting from pearls from mature long
………. shells lying on the long stretches of sand,
you took to battle with your fast horses and elephants.

O Poraiyan!  If I sing your praises in full, it will be too long.
If I sing in short, I will miss much.  Those like me with
bewildered hearts cannot sing your glory in full.  This is
the huge world in which we are born and we cannot live
hating it.
We hear you say, “If only Kapilan were alive today he whose
fame was radiant and knowledge immense, he with eloquent
tongue could produce perfect verses in an instant and
how wonderful that would be!”  Yet, I will sing suitably of
your might in battle and how you overwhelmed your enemies.

Notes:  Puranānūru 53 is the only poem written by this poet.  This is the only poem written for this king.  He battled with Chōlan Rāsasooyam Perunarkilli with the help of Malaiyan.

Meanings:  முதிர் வார் இப்பி – mature long shells, முத்த – pearls, வார் மணல் – long stretches of sand, கதிர் விடு மணியின் – like the glittering shooting rays, கண் பொரு மாடத்து – mansions that awe eyes, இலங்கு வளை மகளிர் – women wearing bright bangles, தெற்றி ஆடும் – play on the veranda, விளங்கு சீர் விளங்கில் – in prosperous Vilangil, விழுமம் – anguish, கொன்ற – destroyed, களங்கொள் யானை – elephants that took the battlefield, கடு மான் பொறைய – O Poraiyan with fast horses, விரிப்பின் அகலும் – if expanded it will belong too long, தொகுப்பின் எஞ்சும் – if I summarized information will be lost, மம்மர் நெஞ்சத்து எம்மனோர்க்கு – us who are with confused hearts, ஒருதலை கைம்முற்றல நின் புகழே – will be unable to sing your praise in full, என்றும் – always, ஒளியோர் பிறந்த – bright people who were born, இம் மலர்தலை உலகத்து – in this wide world, வாழேம் என்றலும் அரிதே – it is difficult to say that we will not live, தாழாது செறுத்த செய்யுள் செய் – created meaningful verses without delay, செந் நாவின் – with an eloquent tongue, வெறுத்த கேள்வி – abundant learning, விளங்கு புகழ்க் கபிலன் இன்றுளன் ஆயின் – if Kapilan with bright renown were alive today, நன்று  – it would be good, மன் – அசை, expletive, என்ற – thus, நின் ஆடு கொள் வரிசைக்கு ஒப்ப – to suit your victories, பாடுவன் மன்னால் பகைவரைக் கடப்பே – I will sing about your victories over your enemies

புறநானூறு 54, பாடியவர்: கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் குட்டுவன் கோதை, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
எங்கோன் இருந்த கம்பலை மூதூர்
உடையோர் போல இடையின்று குறுகிச்
செம்மல் நாளவை அண்ணாந்து புகுதல்
எம்மன வாழ்க்கை இரவலர்க்கு எளிதே
இரவலர்க்கு எண்மை யல்லது புரவு எதிர்ந்து
வானம் நாண வரையாது சென்றோர்க்கு
ஆனாது ஈயும் கவிகை வண்மைக்
கடு மான் கோதை துப்பு எதிர்ந்து எழுந்த
நெடுமொழி மன்னர் நினைக்குங் காலைப்
பாசிலைத் தொடுத்த உவலைக் கண்ணி
மாசுண் உடுக்கை மடிவாய் இடையன்
சிறுதலை ஆயமொடு குறுகல் செல்லாப்
புலி துஞ்சு வியன் புலத்து அற்றே
வலி துஞ்சு தடக்கை அவனுடை நாடே.

Puranānūru 54, Poet Kōnāttu Erichalūr Mādalan Mathurai Kumaranār sang for Chēramān Kuttuvan Kōthai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
In the ancient town where my king is, those like me can enter
his great day assembly with our heads held high!  It is easy
for those in need to approach him, but not easy for others.
He gives without limits and without stopping, shaming the
generosity of clouds, Kōthai with charitable hands and fast
horses.

The mighty kings who have risen up against our lord with large
strong hands, are like a whistling goat herder who wears a leaf
garland and soiled clothes, and enters with his small-headed
goat herd, an unapproachable vast cave where a tiger lives.

Notes:  This is the only poem written for this king.  He was a contemporary of Chōlan Ilavanthikai Palli Thunjiya Nalankilli and Chōlan Kurāpalli Thunjiya Perunthirumāvalavan.  This poet wrote Puranānūru poems 54, 61, 167, 180, 197 and 394.

Meanings:  எங்கோன் இருந்த கம்பலை மூதூர் உடையோர் போல – like those in an ancient town with uproar where my king was, இடையின்று குறுகி – go close without considering time, செம்மல் நாளவை – esteemed day assembly, அண்ணாந்து புகுதல் – entering with lifted heads, எம் அன வாழ்க்கை – those who live like me, இரவலர்க்கு எளிதே – it is easy for those in need, இரவலர்க்கு எண்மை யல்லது புரவு எதிர்ந்து – it is easy for those in need but not for others, வானம் நாண – clouds to be embarrassed, வரையாது – without limits, சென்றோர்க்கு – to those who go, ஆனாது ஈயும் – gifts without stopping, கவிகை வண்மைக் கடு மான் கோதை – Kōthai with fast horses and charitable hands, துப்பு எதிர்ந்து எழுந்த நெடுமொழி மன்னர் – great kings who have risen against his strength swearing, நினைக்கும் காலை – when thinking about it, பாசிலைத் தொடுத்த உவலைக் கண்ணி –  garland braided with green leaves and sprouts, மாசுண் உடுக்கை – dirty clothes, மடிவாய் இடையன் – a cattle herder who whistles with folded lips, சிறு தலை ஆயமொடு – along with his herd with small heads, குறுகல் செல்லாப் புலி துஞ்சு வியன் புலத்து அற்றே – it is like entering a cave where a tiger is sleeping, வலி துஞ்சு தடக்கை – large hands where bravery resides, அவனுடை நாடே – his country

புறநானூறு 55, பாடியவர்: மதுரை மருதன் இளநாகனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன், திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ
ஓங்குமலைப் பெருவில் பாம்பு ஞாண் கொளீஇ
ஒரு கணை கொண்டு மூவெயில் உடற்றிப்
பெருவிறல் அமரர்க்கு வெற்றி தந்த
கறை மிடற்று அண்ணல் காமர் சென்னிப்
பிறை நுதல் விளங்கும் ஒரு கண் போல
வேந்து மேம்பட்ட பூந்தார் மாற
கடுஞ்சினத்த கொல் களிறும்
கதழ் பரிய கலி மாவும்
நெடுங்கொடிய நிமிர் தேரும்
நெஞ்சுடைய புகல் மறவரும் என
நான்குடன் மாண்ட தாயினும் மாண்ட
அறநெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம்
அதனால் நமர் எனக் கோல் கோடாது
பிறர் எனக் குணங் கொல்லாது
ஞாயிற்றன்ன வெந்திறல் ஆண்மையும்
திங்கள் அன்ன தண் பெருஞ் சாயலும்
வானத்து அன்ன வண்மையும் மூன்றும்
உடையை ஆகி இல்லோர் கையற
நீ நீடு வாழிய நெடுந்தகை தாழ் நீர்
வெண் தலைப் புணரி அலைக்கும் செந்தில்
நெடுவேள் நிலைஇய காமர் வியன் துறைக்
கடு வளி தொகுப்ப ஈண்டிய
வடு ஆழ் எக்கர் மணலினும் பலவே.

Puranānūru 55, Poet Mathurai Maruthan Ilanākanār sang to Pāndiyan Ilavanthikaippalli Thunjiya Nanmāran, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu
O Māran donning a flower garland!  You are like the god
with a blue throat, a glowing eye, and a crescent moon
on his head, who used the soaring mountain as a large bow,
and a snake as a string, and with one arrow ruined three forts
and brought victory to the celestials.  You are superior
to all the other kings!

Even though you own an army with these four divisions –
murderous elephants with fierce rage, proud swift horses,
tall chariots with rising flags, and foot soldiers with
strength in their hearts and desire for battles, esteemed
righteousness is the foremost cause for real victory.  So,
not thinking that they are ‘ours’ and being unjust to favor
them , and not hurting others because they are ‘not ours’,
with bravery and manliness like the sun,
with coolness like the moon and charitable like the sky,
possessing these three great virtues, may you live a long life,
so that there will not be people in need without anything!

Greatness!  May your life be longer than the sands brought
and heaped by powerful winds, with deep scars, on the lovely
vast shores of the ocean where white-crested waves roll from
the deep waters in Senthil where Murukan rules!

Notes:  Puranānūru 55, 56, 57, 196 and 198 were written for this king.  His acquired name is because he died at Ilavanthikaippalli.  This poet wrote Puranānūru 55 and 349.

Meanings:  ஓங்கு மலை – lofty mountain, பெரு வில் – large bow, பாம்பு ஞாண் கொளீஇ – tied a snake as a string, ஒரு கணை கொண்டு – with one arrow, மூவெயில் உடற்றி – ruined three forts, பெரு விறல் அமரர்க்கு வெற்றி தந்த – brought victory to the greatly victorious celestials, கறை மிடற்று அண்ணல் – lord with stained/dark blue neck, காமர் சென்னி – handsome head, பிறை நுதல் விளங்கும் – crescent moon glows, ஒரு கண் போல – like the god with one eyes, வேந்து மேம்பட்ட – better than the other kings – Chōla and Chēra, பூந்தார் மாற – Māran with a flower garland, கடுஞ் சினத்த கொல் களிறும் – and murderous elephants with great rage, கதழ் பரிய கலி மாவும் – and proud fast horses, நெடுங் கொடிய நிமிர் தேரும் – and tall chariots with tall banners, நெஞ்சுடைய புகல் மறவரும் – and brave warriors with desire, என நான்குடன் – with these four, மாண்ட தாயினும் – even if they are esteemed, மாண்ட அற நெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம் – esteemed justice is victory for a king, அதனால் – so, நமர் என – not thinking that they are our people, கோல் கோடாது – scepter not bending, பிறர் எனக் குணங் கொல்லாது – not hurting the nature of others, ஞாயிற்றன்ன – like the sun, வெந்திறல் ஆண்மையும் – manliness with bravery, திங்கள் அன்ன தண் பெருஞ் சாயலும் – coolness like the moon, வானத்து அன்ன வண்மையும் – charity like the sky, மூன்றும் உடையை ஆகி – have these three, இல்லோர் கையற – for those in need not to feel helpless, நீ நீடு வாழிய – may you live long, நெடுந்தகை – O greatness, தாழ் நீர் – deep waters, வெண் தலைப் புணரி அலைக்கும் செந்தில் – Thiruchendur washed by white-crested waves, நெடுவேள் நிலைஇய – where Murukan rules, காமர் வியன் துறை – beautiful long shores, கடு வளி தொகுப்ப – collected by strong winds, ஈண்டிய – heaped, வடு ஆழ் – marks, scars pressed, எக்கர் மணலினும் பலவே – more than the sands on the heaps

புறநானூறு 56, பாடியவர்: மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன், திணை: பாடாண், துறை: பூவை நிலை
ஏற்று வலன் உயரிய எரி மருள் அவிர் சடை
மாற்று அருங் கணிச்சி மணி மிடற்றோனும்
கடல் வளர் புரி வளை புரையும் மேனி
அடல் வெந் நாஞ்சில் பனைக் கொடியோனும்
மண்ணுறு திருமணி புரையும் மேனி
விண் உயர் புள் கொடி விறல் வெய்யனும்
மணி மயில் உயரிய மாறா வென்றிப்
பிணி முக ஊர்தி ஒண் செய்யோனும் என
ஞாலங் காக்கும் கால முன்பின்
தோலா நல் இசை நால்வர் உள்ளும்
கூற்று ஒத்தீயே மாற்று அருஞ் சீற்றம்
வலி ஒத்தீயே வாலியோனைப்
புகழ் ஒத்தீயே இகழுநர் அடுநனை
முருகு ஒத்தீயே முன்னியது முடித்தலின்
ஆங்கு ஆங்கு அவரவர் ஒத்தலின் யாங்கும்
அரியவும் உளவோ நினக்கே அதனால்
இரவலர்க்கு அருங்கலம் அருகாது ஈயா
யவனர் நன்கலம் தந்த தண் கமழ் தேறல்
பொன் செய் புனை கலத்து ஏந்தி நாளும்
ஒண் தொடி மகளிர் மடுப்ப மகிழ் சிறந்து
ஆங்கு இனிது ஒழுகுமதி ஓங்கு வாள் மாற
அங்கண் விசும்பின் ஆரிருள் அகற்றும்
வெங்கதிர்ச் செல்வன் போலவும் குட திசைத்
தண் கதிர் மதியம் போலவும்
நின்று நிலைஇயர் உலகமோடு உடனே.

Puranānūru 56, Poet Mathurai Kanakkāyanār Makanār Nakkeeranār sang to Pāndiyan Ilavanthikaippalli Thunjiya Nanmāran, Thinai: Pādān, Thurai: Poovai Nilai
Sivan has a victory banner with a bull, flame-like bright matted braids,
axe that is not resistable and a sapphire blue neck.  Balarāman has
a white body as white as whorled conch growing in the ocean, kills
with his murderous plow and carries a palmyra palm on his banner.
Thirumāl who is the color of lovely, blue, polished sapphire, longs for
triumph, and has a bird is on his banner which towers high into the sky.
Murukan who has never been defeated, glows, has a peacock on his
banner and rides a peacock.

You are to be placed among these four gods who protect the earth and
bring on destruction, whose fame cannot be ruined.  With your anger
that cannot be opposed, you are like Death in his killing.  You are
like Balarāman in might.  In your great fame, you are like Thirumāl
who kills enemies.  You are like Murukan because you finish the tasks that
you set out to do.  There is nothing that you cannot perform, since you
resemble these gods.

May you live sweetly, giving away precious ornaments to those who come in
need and never run out of them, while you enjoy life every day as women
wearing bright bangles serve you fragrant and cool wine brought in fine ships
by the Greeks, pouring from finely made pitchers made of gold.  O Māran whose
sword is raised high!  May you live in this earth for long, like the sun with hot
rays that drives away darkness in the sky, and the cool moon that spreads its
rays from the west!

Notes:  Puranānūru 55, 56, 57, 196 and 198 were written for this king.  His acquired name is because he died at Ilavanthikaippalli.   This poet wrote Puranānūru 56 and 189.

Meanings:  ஏற்று வலன் உயரிய – raised victory banner with bull, எரி மருள் அவிர் சடை – flame-like bright braids, மாற்று அரும் கணிச்சி – axe that is not resistable, மணி மிடற்றோனும் – also the one with sapphire neck, கடல் வளர் புரி வளை புரையும் மேனி – body like the twisted conch shells growing in the sea, அடல் வெந் நாஞ்சில் – harsh plow that murders, பனைக் கொடியோனும் – one with a palm banner, மண்ணுறு திருமணி புரையும் மேனி – body like polished beautiful sapphire, விண் உயர் – sky high, புள் கொடி – bird banner, விறல் வெய்யனும் – one who desires victory, மணி மயில் உயரிய – raised sapphire-colored peacock flag, மாறா வென்றி – unfailing victory, பிணி முக ஊர்தி – riding on that peacock, ஒண் செய்யோனும் – glowing Murukan, great Murukan, என ஞாலம் காக்கும் – and protects the world, கால – time, முன்பின் – with strength, தோலா – without failing, unspoilt, நல் இசை நால்வர் உள்ளும் – among the four with great renown, கூற்று ஒத்தீயே – you are like the god of death, மாற்று அரும் சீற்றம் – irresistible anger, வலி – strength, ஒத்தீயே – you are like that, வாலியோனைப் புகழ் ஒத்தீயே – you are strong like Balarāman in fame, இகழுநர் அடுநனை முருகு ஒத்தீயே – you are like Murukan in killing his enemies, முன்னியது முடித்தலின் – doing what you think, ஆங்கு ஆங்கு அவரவர் ஒத்தலின் – there you are like them, யாங்கும் அரியவும் உளவோ நினக்கே – you have all those precious things, அதனால் – and so, இரவலர்க்கு அருங்கலம் அருகாது ஈயா – giving greatly precious ornaments to those who come in need, யவனர் நன்கலம் தந்த – brought by the Greeks in their fine ships, brought by the Greeks in fine pots, தண் கமழ் தேறல் – cool fragrant wine, பொன் செய் புனை கலத்து ஏந்தி – brought in golden bowls, நாளும் – daily, ஒண் தொடி மகளிர் மடுப்ப – given to drink by women with bright bangles, மகிழ் சிறந்து ஆங்கு இனிது ஒழுகுமதி – enjoy sweetly and happily, ஓங்கு வாள் மாற – Māran with lifted spear, அங்கண் – there, விசும்பின் ஆரிருள் அகற்றும் – removing pitch darkness in the sky, வெங்கதிர்ச் செல்வன் போலவும் – like the sun with hot rays, குட திசைத் தண் கதிர் மதியம் போலவும் – like the west side moon with cool rays, நின்று நிலைஇயர் உலகமோடு உடனே – may you live long in this world

புறநானூறு 57, பாடியவர்: காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார், பாடப்பட்டோர்: பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி
வல்லார் ஆயினும் வல்லுநர் ஆயினும்
புகழ்தல் உற்றோர்க்கு மாயோன் அன்ன
உரை சால் சிறப்பின் புகழ் சால் மாற
நின்னொன்று கூறுவது உடையோன் என்னெனின்
நீயே பிறர் நாடு கொள்ளும் காலை அவர் நாட்டு
இறங்கு கதிர் கழனி நின் இளையரும் கவர்க
நனந்தலைப் பேரூர் எரியும் நைக்க
மின்னு நிமிர்ந்தன்ன நின் ஒளிறு இலங்கு நெடுவேல்
ஒன்னார்ச் செகுப்பினும் செகுக்க என்னதூஉம்
கடிமரம் தடிதல் ஓம்பு நின்
நெடு நல் யானைக்குக் கந்தாற்றாவே.

Puranānūru 57, Poet Kāviripoompattinathu Kārikannanār sang to Pāndiyan Ilavanthikaippalli Thunjiya Nanmāran, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
Whether they have talent or not, you give gifts
to them like Thirumāl, O King Māran with fame,
with greatness fit for words!  Let me tell you
something!

When you seize lands of others,
let your young warriors plunder fields where
stalks are bent with heavy grains, let fires eat
large towns, and let your tall spear, bright like
lightning flashes, kill enemies.  But do not cut
down their protected trees, for they will serve
as posts for your tall fine elephants!

Notes:  It was customary for invading kings to tie their elephants to prized tutelary trees belonging to enemy kings.  Puranānūru 55, 56, 57, 196 and 198 were written for this king.   His acquired name is because he died at Ilavanthikaippalli.  This poet wrote Puranānūru 57, 58, 169, 171 and 353.

Meanings:  வல்லார் ஆயினும் – even if they are persons without ability, வல்லுநர் ஆயினும் – even if they persons with ability, புகழ்தல் உற்றோர்க்கு – to those who praise, மாயோன் அன்ன – like Thirumāl, உரை சால் சிறப்பின் – with great fame, with greatness fit for verses, புகழ் சால் மாற – O King Māran with fame, நின்னொன்று கூறுவது உடையோன் – I will tell you something, என்னெனின் – what it is, நீயே பிறர் நாடு கொள்ளும் காலை – when you seize lands of others, அவர் நாட்டு இறங்கு கதிர் கழனி – the heavy bent grain in their country, நின் இளையரும் கவர்க – may your young warriors take, நனந்தலைப் பேரூர் – large towns, எரியும் நைக்க – may they be burned and ruined, மின்னு நிமிர்ந்தன்ன – like spreading lightning, like raised lightning, நின் ஒளிறு இலங்கு நெடு வேல் – your bright tall spear, ஒன்னார்ச் செகுப்பினும் – even if it kills your enemies, செகுக்க – let it kill,  என்னதூஉம் – a little,  கடி மரம் தடிதல் ஓம்பு – avoid cutting the protected trees, நின் நெடு நல் யானைக்குக் கந்தாற்றாவே – let them be poles for your tall fine elephants, let them be poles to tie your tall fine elephants

புறநானூறு 58, பாடியவர்: காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார், பாடப்பட்டோர்: சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவனும் பாண்டியன் வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதியும், திணை: பாடாண், துறை: உட ன் நிலை
நீயே தண் புனல் காவிரிக் கிழவனை இவனே
முழு முதல் தொலைந்த கோளி ஆலத்துக்
கொழு நிழல் நெடுஞ்சினை வீழ் பொறுத்தாங்குத்
தொல்லோர் மாய்ந்தெனத் துளங்கல் செல்லாது
நல்லிசை முதுகுடி நடுக்குஅறத் தழீஇ
இளையது ஆயினும் கிளை அரா எறியும்
அரு நரை உருமின் பொருநரைப் பொறாஅச்
செரு மாண் பஞ்சவர் ஏறே நீயே
அறந்துஞ்சு உறந்தைப் பொருநனை இவனே
நெல்லும் நீரும் எல்லார்க்கும் எளியவென
வரைய சாந்தமும் திரைய முத்தமும்
இமிழ் குரல் முரசம் மூன்றுடன் ஆளும்
தமிழ் கெழு கூடல் தண் கோல் வேந்தே
பால் நிற உருவின் பனைக் கொடியோனும்
நீல் நிற உருவின் நேமியோனும் என்று
இரு பெருந் தெய்வமும் உடன் நின்றாஅங்கு
உருகெழு தோற்றமொடு உட்குவர விளங்கி
இந்நீர் ஆகலின் இனியவும் உளவோ
இன்னும் கேண்மின் நும் இசை வாழியவே
ஒருவீர் ஒருவீர்க்கு ஆற்றுதிர் இருவீரும்
உடனிலை திரியீர் ஆயின் இமிழ் திரைப்
பெளவம் உடுத்தஇப் பயங் கெழு மாநிலம்
கையகப்படுவது பொய்யாகாதே
அதனால் நல்ல போலவும் நயவ போலவும்
தொல்லோர் சென்ற நெறிய போலவும்
காதல் நெஞ்சின் நும் இடை புகற்கு அலமரும்
ஏதில் மாக்கள் பொது மொழி கொள்ளாது
இன்றே போல்க நும் புணர்ச்சி வென்று வென்று
அடு களத்து உயர்க நும் வேலே கொடுவரிக்
கோள் மாக் குயின்ற சேண் விளங்கு தொடு பொறி
நெடுநீர்க் கெண்டையொடு பொறித்த
குடுமிய ஆக பிறர் குன்று கெழு நாடே.

Puranānūru 58, Poet Kāviripoompattinathu Kāri Kannanār sang to both, Chōlan Kurāpalli Thunjiya Perunthirumāvalavan and Pāndiyan Velliampalathu Thunjiya Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Udan Nilai
You are the ruler of Kāviri River with cool waters!
He is born of great lineage of an ancient Pāndiyan
clan, and because his ancestors have vanished, he is
the support, like a hanging root from a non-flowering
banyan tree that supports a long branch that offers dense
shade, after the thick trunk has died.  Even though he
is young, he is a bull among Pāndiyans with war wisdom.
Like white lightning and thunder that attacks snakes and
their families, he will not tolerate his enemies.

You are lord of Uranthai where justice resides.  He is the
king of Koodal where Tamil flourishes, where he rules with
his cool, just scepter and he commands three royal drums
with resounding voices, in a city that gets sandalwood from
the mountains, pearls from the ocean waves, and water and
paddy is easily available for all.

You two are like the great gods – Balaraman with a palmyra
banner whose skin is white as milk and Thirumal who is blue,
and wields a discus, glowing together and causing terror.
Is there anything sweeter?  Listen to more!  May your fame
flourish forever!  If you help each other and do not ruin
this unity, you will win this beneficial world that is
surrounded by oceans.  So, be good and fair to each other.

Paying attention to the path that your ancestors took, may
your unity continue with caring hearts like it is today,
while paying no attention to strangers who come between you!
May your spears see victory after victory in murderous
battlefields!  In the lands of others, where mountains rise high,
may the peaks be incised with the signs of the tiger with
curved stripes and of the carp from the deep waters!

Notes:  The poet sings to both kings when they were allies, comparing them to Balaraman and Thirumāl.  Puranānūru poems 58, 60 and 197 were written for Chōlan Kurāppalli Thunjiya Perunthirumāvalavan.  This poet wrote Puranānūru 57, 58, 169, 171 and 353.  There is a convention that thunder ruins and kills snakes.  Akanānūru 68, 92, 119, 182, 202, 274, 323, 328, Kalithokai 45, 113, Kurunthokai 158, 190, 268, 391 and Natrinai 37, 51, 114, 129, 238, 255, 264, 347, 383, Puranānūru 17, 37, 58, 126, 211, 366 and 369 have similar descriptions of thunder ruining or killing snakes.

Meanings:  நீயே தண் புனல் காவிரிக் கிழவனை – you are the lord of Kāviri River with cool waters, இவனே – he, முழு முதல் தொலைந்த – thick trunk ruined, கோளி ஆலத்துக் கொழு நிழல் – thick shade of non-flowering banyan tree (கோளி – a tree that fruits without flowering), நெடுஞ்சினை – huge/long branches, வீழ் பொறுத்தாங்கு – like an aerial root that supports, தொல்லோர் மாய்ந்தென – since his ancestor’s died, துளங்கல் செல்லாது – without distressing, நல்லிசை – great fame, முதுகுடி – ancient clan, நடுக்குஅறத் தழீஇ – embracing without them trembling, இளையது ஆயினும் – even if he is young, கிளை அரா எறியும் அரு நரை உருமின் – like harsh proud thunder that attacks families of snakes, பொருநரைப் பொறாஅ – not tolerable to enemies, செரு மாண் பஞ்சவர் ஏறே – you are like a bull born of war-wise Pāndiyan lineage, நீயே அறந்துஞ்சு உறந்தைப் பொருநனை – you are the ruler of Uranthai where justice resides, இவனே – he,  நெல்லும் நீரும் எல்லார்க்கும் எளியவென – that paddy and water are easy for every one, வரைய சாந்தமும் – sandal from the mountains, திரைய முத்தமும் – pearls from the ocean, இமிழ் குரல் முரசம் – drums with roaring sounds, மூன்றுடன் ஆளும் – ruling with these three, தமிழ் கெழு கூடல் – Koodal/Madurai where Tamil flourishes, தண் கோல் வேந்தே –  king with a cool justice rod, king with a fine scepter, பால் நிற உருவின் – in the color of milk, பனைக் கொடியோனும் – Balaraman, one with palmyra banner, Borassus flabellifer, நீல் நிற உருவின் நேமியோனும் – Thirumal, the blue colored one with a wheel, என்று இரு பெருந் தெய்வமும் – the two great gods, உடன் நின்றாஅங்கு – like they stood together, உரு கெழு தோற்றமொடு – with fierce looks, உட்குவர விளங்கி – shining with terror, இந்நீர் ஆகலின் – of this nature, இனியவும் உளவோ – is it sweeter, இன்னும் கேண்மின் – listen to more, நும் இசை வாழியவே – may your fame live for long, ஒருவீர் ஒருவீர்க்கு ஆற்றுதிர் – if you help each other, இருவீரும் உடனிலை – unity between both of you, திரியீர் ஆயின் – if you both do not change, இமிழ் திரைப் பெளவம் உடுத்தஇப் பயங் கெழு மாநிலம் – this beneficial land surrounded by the ocean with waves, கையகப்படுவது – to be controlled, பொய்யாகாதே – it will not fail, அதனால் – so, நல்ல போலவும் – like being good, நயவ போலவும் – like being with fairness, தொல்லோர் சென்ற நெறிய போலவும் – like going on the right path your ancestors went, காதல் நெஞ்சின் – with caring hearts, with loving hearts, நும் இடை புகற்கு அலமரும் ஏதில் மாக்கள் பொது மொழி கொள்ளாது – not listening to others who come between the two of you, இன்றே போல்க நும் புணர்ச்சி – let your unity be like that of today, வென்று வென்று அடு களத்து உயர்க நும் வேலே – may your spear win and win in murderous battles, கொடுவரிக் கோள் மாக் குயின்ற – etched with the sign of the killer tiger with curved stripes, சேண் விளங்கு – shining at a distance, தொடு – dug (into the mountain), etched,  பொறி – symbol, sign, நெடு நீர்க் கெண்டையொடு – with carp fish in the deep sea, cyprinus fimbriatus, பொறித்த குடுமிய ஆக – with peaks with the signs, பிறர் குன்று கெழு நாடே – the countries of others with mountains

புறநானூறு 59, பாடியவர்: மதுரைக் கூலவாணிகன் சீத்தலைச் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் சித்திரமாடத்துத் துஞ்சிய நன்மாறன், திணை: பாடாண், துறை: பூவை நிலை
ஆரம் தாழ்ந்த அணி கிளர் மார்பின்
தாள் தோய் தடக்கைத் தகை மாண் வழுதி
வல்லை மன்ற நீ நயந்து அளித்தல்
தேற்றாய் பெரும பொய்யே என்றும்
காய் சினம் தவிராது கடல் ஊர்பு எழுதரும்
ஞாயிறு அனையை நின் பகைவர்க்குத்
திங்கள் அனையை எம்மனோர்க்கே.

Puranānūru 59, Poet Mathurai Koolavānikan Cheethalai Sāthanār sang to Pāndiyan Chithiramādathu Thunjiya Nanmāran, Thinai: Pādān, Thurai: Poovai Nilai
O greatly esteemed Valuthi wearing garlands on your
handsome chest, with large hands that touch your legs!
You give with love, Lord!
You do not accept lies.  You are like the sun that rises
from the ocean, never relenting in your fierce rage toward
your enemies, but like the moon to people like me!

Notes:  This is the only poem written for this king, who died in a town called Chithiramādam.  This is the only Puranānūru poem written by this poet.

Meanings:  ஆரம் தாழ்ந்த அணி கிளர் மார்பின் – with a very handsome chest with garlands/pearl strands hanging, தாள் தோய் தடக்கை – large hands that touch your legs, தகை மாண் வழுதி – O greatly esteemed Valuthi, வல்லை – capable, மன்ற – அசை, expletive/for sure, நீ நயந்து அளித்தல் – you give with love, தேற்றாய் – do not trust, you do not accept, பெரும – O greatness,  பொய்யே – lies, என்றும் – always, காய் சினம் தவிராது – not stopping intense heat, not removing intense rage, கடல் ஊர்பு எழுதரும் ஞாயிறு அனையை – you are like the sun that rises from the ocean, நின் பகைவர்க்கு – to your enemies, திங்கள் அனையை எம்மனோர்க்கே – to people like me you are like the moon

புறநானூறு 60, பாடியவர்: உறையூர் மருத்துவன் தாமோதரனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவன், திணை: பாடாண், துறை: குடை மங்கலம்
முந்நீர் நாப்பண் திமில் சுடர் போலச்
செம்மீன் இமைக்கும் மாக விசும்பின்
உச்சி நின்ற உவவுமதி கண்டு
கட்சி மஞ்ஞையின் சுர முதல் சேர்ந்த
சில் வளை விறலியும் யானும் வல் விரைந்து
தொழுதனம் அல்லமோ பலவே கானல்
கழி உப்பு முகந்து கல் நாடு மடுக்கும்
ஆரைச் சாகாட்டு ஆழ்ச்சி போக்கும்
உரனுடை நோன் பகட்டு அன்ன எங்கோன்
வலன் இரங்கு முரசின் வாய்வாள் வளவன்
வெயில் மறைக் கொண்ட உருகெழு சிறப்பின்
மாலை வெண்குடை ஒக்குமால் எனவே.

Puranānūru 60, Poet Uraiyūr Maruthuvan Thāmōtharanār sang for Chōlan Kurāpalli Thunjiya Perunthirumāvalavan, Thinai: Pādān, Thurai: Kudai Mangalam
Like a lantern on a boat in the middle of the ocean,
there was the Red Planet arched above us in the sky,
and we saw the moon that was high above.  On seeing
it, did I not, along with my dancer with few bangles,
like a peacock in the wasteland, bow to it many times?

It was because it resembled the white umbrella that protects us,
pretty and fearsome, hides the sun, decorated with garlands,
belonging to my king Valavan with a victory drum and a sword
that never fails, his strength like that of a bull that pulls a wagon
with salt from the salt pans near the ocean, up toward the mountain,
pulling it from the deep pits into which its axles have sunk.

Notes:  Puranānūru poems 58, 60 and 197 were written for this king.  This poet wrote Puranānūru 60, 170 and 321.   He was a physician from Uraiyūr.  This image of a salt wagon pulling out of slopes has been used in many Sangam poems.

Meanings:  முந்நீர் நாப்பண் திமில் சுடர் போல – like the lantern in a boat in the middle of the ocean, செம்மீன் இமைக்கும் – Red Planet/Mars flickering, மாக விசும்பின் – in the arching sky, உச்சி நின்ற – was high above, உவவு மதி கண்டு – on seeing the moon roam, கட்சி மஞ்ஞையின் சுர முதல் சேர்ந்த – like a peacock in the forest, சில் வளை விறலியும் யானும் – the singer with few bangles and I, வல் விரைந்து தொழுதனம் அல்லமோ – did we not bow down, did we not worship, பலவே – many times, கானல் கழி உப்பு – salt from the salt pans near the seashore grove, முகந்து – taking it, கல் நாடு மடுக்கும் – taking it up toward the mountain, ஆரைச் சாகாட்டு – wagon with axles, ஆழ்ச்சி போக்கும் – pull out of deep holes, உரனுடை – with strength, நோன் பகட்டு அன்ன – like the strong bulls, எங்கோன் – my king, வலன் இரங்கு முரசின் – victorious drum, வாய்வாள் வளவன் – Valavan with sword that never fails, வெயில் மறைக் கொண்ட – to hide the sun, உருகெழு சிறப்பின் – fierce and splendid, மாலை வெண்குடை – white umbrella with garlands, ஒக்குமால் – it is similar, எனவே – so

புறநானூறு 61, பாடியவர்: கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய
நலங்கிள்ளி சேட்சென்னி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
கொண்டைக் கூழைத் தண்டழைக் கடைசியர்
சிறு மாண் நெய்தல் ஆம்பலொடு கட்கும்
மலங்கு மிளிர் செறுவின் தளம்பு தடிந்திட்ட
பழன வாளைப் பரூஉக்கண் துணியல்
புது நெல் வெண் சோற்றுக் கண்ணுறை ஆக
விலாப் புடை மருங்கு விசிப்ப மாந்தி
நீடு கதிர்க் கழனிச் சூடு தடுமாறும்
வன் கை வினைஞர் புன் தலைச் சிறாஅர்
தெங்குபடு வியன் பழம் முனையின் தந்தையர்
குறைக்கண் நெடுபோர் ஏறி விசைத்து எழுந்து
செழுங்கோட் பெண்ணைப் பழந்தொட முயலும்
வைகல் யாணர் நன்னாட்டுப் பொருநன்
எஃகு விளங்கு தடக்கை இயல் தேர்ச் சென்னி
சிலைத் தார் அகலம் மலைக்குநர் உளர் எனின்
தாம் அறிகுவர் தமக்கு உறுதி யாம் அவன்
எழு உறழ் திணி தோள் வழுவின்றி மலைந்தோர்
வாழக் கண்டன்றும் இலமே தாழாது
திருந்து அடி பொருந்த வல்லோர்
வருந்தக் காண்டல் அதனினும் இலமே.

Puranānūru 61, Poet Kōnāttu Erichalūr Mādalan Mathurai Kumaranār sang for Chōlan Ilavanthikaipalli Thunjiya Nalankilli Chētchenni, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
In the land of Chenni carrying a gleaming spear in his powerful
hand and owning elegant chariots,
in the fields where eels glow, women donning hair knots and cool
leaves remove small patches of blue and white waterlilies where
the harrows have passed and cut up vālai fish, and laborers
with strong arms take the fat pieces and eat with white rice from
new paddy to their full as their ribs stick out, become confused,
and are unable to leave the long sheaves with grains, and their
youngsters with parched heads who hate large coconuts,
climb on the tall haystacks of their fathers to pluck the fruits
of palmyra palms.  There is abundant prosperity every day.

If there are men who oppose the king wearing a bow-like garland
on his chest, they should know what will happen to them.  We have
not seen anybody succeed against his shoulders that are like
fortress gate bolts!   Also, we have not seen sorrow in those who
take refuge in his handsome feet without delay!

Notes:  This is the only Puranānūru poem written for this king, who was the son of Chōlan Nalankilli.   This poet wrote Puranānūru poems 54, 61, 167, 180, 197 and 394.

Meanings:  கொண்டைக் கூழை – hair knot, தண் தழை – cool leaves, கடைசியர் – women who farm (உழத்தியர், மருத நிலப் பெண்கள்), சிறு மாண் நெய்தல் – blue waterlilies with some esteem, ஆம்பலொடு கட்கும் – pull out with white waterlilies, மலங்கு மிளிர் செறுவின் – where eels glow, Anguilla, தளம்பு தடிந்து இட்ட – chopped by the harrows, பழன வாளை – scabbard fish in the field, Trichiurus haumela,  பரூஉக்கண் துணியல் – big pieces, புது நெல் வெண் சோற்றுக் கண்ணுறை ஆக – along with white rice from new paddy thrown on the top, விலாப் புடை மருங்கு விசிப்ப மாந்தி – eat to their full and their sides stick out, நீடு கதிர்க் கழனிச் சூடு தடுமாறும் – confused where to place the long sheaves with grains, வன் கை வினைஞர் – laborers with strong arms, புன் தலைச் சிறாஅர் – young children with parched hair on their heads, children with sparse hair on their head, தெங்கு படு வியன் பழம் முனையின் – hating the large coconuts, தந்தையர் – belonging to their fathers, குறைக்கண் நெடுபோர் ஏறி – climb on the reduced tall stacks of hay, விசைத்து எழுந்து – kick and rose, செழுங் கோட் பெண்ணைப் பழந்தொட முயலும் – they try to pluck the mature clusters of fruits of the palmyra palm, Borassus flabellifer, வைகல் யாணர் – daily prosperity, நன்னாட்டுப் பொருநன் – king/warrior of a fine country, எஃகு விளங்கு தடக்கை – large/mighty hand with shining spear, இயல் தேர்ச் சென்னி – Chenni with fine chariots, சிலைத் தார் அகலம் – chest with bow-like garlands, மலைக்குநர் உளர் எனின் – if there are those who differ, தாம் அறிகுவர் தமக்கு உறுதி யாம் – they should know what will happen, அவன் எழு உறழ் திணி தோள் வழுவின்றி மலைந்தோர் – those who opposed his strong shoulders/arms like fortress gate bolts, வாழக் கண்டன்றும் இலமே – have not seen them live, தாழாது – without delay, திருந்து அடி பொருந்த வல்லோர் வருந்தக் காண்டல் அதனினும் இலமே – we also do not see sorrow in those who take refuge at his feet

புறநானூறு 62, பாடியவர்: கழாத்தலையார், பாடப்பட்டோர்: சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதன்,  சோழன் வேற்பஃறடக் கைப் பெருவிறற் கிள்ளி, திணை: தும்பை, துறை: தொகை நிலை
வருதார் தாங்கி அமர் மிகல் யாவது
பொருது ஆண்டு ஒழிந்த மைந்தர் புண் தொட்டுக்
குருதிச் செங்கைக் கூந்தல் தீட்டி
நிறம் கிளர் உருவின் பேஎய்ப் பெண்டிர்
எடுத்து எறி அனந்தர் பறைச் சீர் தூங்கப்
பருந்து அருந்துற்ற தானையொடு செரு முனிந்து
அறத்தின் மண்டிய மறப்போர் வேந்தர்
தாம் மாய்ந்தனரே குடை துளங்கினவே
உரை சால் சிறப்பின் முரசு ஒழிந்தனவே
பன் நூறு அடுக்கிய வேறு படு பைஞ்ஞிலம்
இடம் கெட ஈண்டிய வியன் கண் பாசறைக்
களம் கொளற்கு உரியோர் இன்றித் தெறுவர
உடன் வீழ்ந்தன்றால் அமரே பெண்டிரும்
பாசடகு மிசையார் பனி நீர் மூழ்கார்
மார்பகம் பொருந்தி ஆங்கு அமைந்தன்றே
வாடாப் பூவின் இமையா நாட்டத்து
நாற்ற உணவினோரும் ஆற்ற
அரும் பெறல் உலகம் நிறைய
விருந்து பெற்றனரால் பொலிக நும் புகழே!

Puranānūru 62, Poet Kalāthalaiyār sang for Chēramān Kudakkō Nedunchēralāthan and Chōlan Verpahradakkai Peruviral Killi, Thinai: Thumpai, Thurai: Thokai Nilai
How can they be victorious over the advancing foot soldiers?
Female ghouls in bright colored forms, plunge their hands
into the wounds of dead warriors, smear their hair red with
blood and dance to the slow, constant beat of parai drums.
Kites are feasting on the army, and the two kings have also
perished along with their soldiers, those kings with righteousness
on their sides who fought a valiant war.  Their royal umbrellas
have drooped and their drums of renown stand ruined.

In that vast battle camp, there are hundreds of men from
different lands, all the spaces are filled, and there is nobody with
strength to take the field, and the combat has stopped suddenly
causing fear.

Widows of warriors do not eat keerai or bathe in cold ponds.
They are there, embracing the chests of their fallen husbands.
Those who eat fragrant food, wear flowers that don’t fade, do
not blink, and guide the new arrivals in the other world that
is so hard to obtain.  May the glory of both of you glow!

Notes:  The poet wrote this after watching the two kings and their armies perish in battle. Puranānūru poems 62, 63 and 368 were written for Chēramān Kudakkō Nedunchēralāthan.   Puranānūru poems 62 and 63 were written for Chōlan Verpahradakkai Peruviral Killi.  Poet Kalāthalaiyār wrote Puranānūru 62, 65, 270, 288, 289 and 368.

Meanings:  வரு தார் தாங்கி அமர் மிகல் யாவது – how can they block and be victorious in battle over advancing foot soldiers, பொருது ஆண்டு ஒழிந்த மைந்தர் புண் தொட்டு – touching the wounds of warriors ruined there in battle, குருதிச் செங்கை – hands red with blood, கூந்தல் தீட்டி – putting their fingers through their hair, combing their hair with their fingers, நிறம் கிளர் உருவின் – colorful and bright in appearance, பேஎய்ப் பெண்டிர் – ghoul women, எடுத்து எறி அனந்தர் பறைச் சீர் தூங்க – with the beats of the drums which beat constantly and slowly, பருந்து அருந்துற்ற – kites to drink, தானையொடு – along with their soldiers, செரு முனிந்து – with rage in battle, அறத்தின் மண்டிய – with righteousness, மறப்போர் வேந்தர் – the kings who fought bravely, தாம் மாய்ந்தனரே – they died, குடை துளங்கினவே – their umbrellas drooped, உரை சால் சிறப்பின் முரசு ஒழிந்தனவே – their well renowned drums were ruined, பன் நூறு அடுக்கிய – arranged in hundreds, வேறு படு பைஞ்ஞிலம் – from many lands, இடம் கெட ஈண்டிய – no space left, வியன் கண் பாசறை – huge battle camp, களம் கொளற்கு உரியோர் இன்றி – without any one left to triumph in the battlefield, தெறுவர – causing fear, உடன் வீழ்ந்தன்றால் அமரே – battle stopped suddenly, பெண்டிரும் பாசடகு மிசையார் – do not eat green leaves, keerai, பனி நீர் மூழ்கார் – do not bathe in the cold waters, மார்பகம் பொருந்தி – hugging their chest, ஆங்கு அமைந்தன்றே – it was the situation there, வாடாப் பூவின் – with flowers that don’t fade, இமையா நாட்டத்து – with eyes that do not blink, நாற்ற உணவினோரும் – those who get fragrant food, ஆற்ற – guide, அரும் பெறல் உலகம் – the world that is difficult to obtain, நிறைய விருந்து பெற்றனரால் – those who receive a lot of special food, பொலிக நும் புகழே – may your renown shine

புறநானூறு 63, பாடியவர்: பரணர், பாடப்பட்டோர்: சோழன் வேற்பஃறடக்கைப் பெருவிறற் கிள்ளி, சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதன், திணை: தும்பை, துறை: தொகை நிலை
எனைப் பல் யானையும் அம்பொடு துளங்கி
விளைக்கும் வினையின்றிப் படை ஒழிந்தனவே
விறல் புகழ் மாண்ட புரவி எல்லாம்
மறத் தகை மைந்தரொடு ஆண்டுப் பட்டனவே
தேர் தர வந்த சான்றோர் எல்லாம்
தோல் கண் மறைப்ப ஒருங்கு மாய்ந்தனரே
விசித்து வினை மாண்ட மயிர்க் கண் முரசம்
பொறுக்குநர் இன்மையின் இருந்து விளிந்தனவே
சாந்தமை மார்பின் நெடுவேல் பாய்ந்தென
வேந்தரும் பொருது களத்து ஒழிந்தனர் இனியே
என்னாவது கொல் தானே கழனி
ஆம்பல் வள்ளித் தொடிக் கை மகளிர்
பாசவல் முக்கித் தண் புனல் பாயும்
யாணர் அறாஅ வைப்பின்
காமர் கிடக்கை அவர் அகன்றலை நாடே.

Puranānūru 63, Poet Paranar sang for Chēramān Kudakkō Nedunchēralāthan and Chōlan Verpahratakkai Peruviral Killi, Thinai: Thumpai, Thurai: Thokai Nilai
Many elephants died attacked by arrows, unable to perform
their war duties!  Many fine horses of renown have died
along with warriors of martial courage.  All the wise warriors
who came in chariots have died, shields covering their eyes.
The drums of kings, well fastened with straps,
hair on the eyes, lay abandoned with no one to carry them.
Chests of kings smeared with sandal paste have been pierced
by long spears as they fought and died in the battlefield.

What will happen to their vast countries with beautiful
settlements and rich towns which used to have endless
prosperity, where women
pluck twining white waterlilies and wear them as bracelets,
and munch on green leaves and plunge into cool streams?

Notes:  Paranar sang this on seeing both kings and their armies perish in battle.  Puranānūru poems 62, 63 and 368 were written for Chēramān Kudakkō Nedunchēralāthan.   Puranānūru poems 62 and 63 were written for Chōlan Verpahradakkai Peruviral Killi.  Poet Parananar wrote Puranānūru poems 4, 63, 141, 142, 144, 145, 336, 341, 343, 348, 352, 354 and 369.

Meanings:  எனைப் பல் யானையும் அம்பொடு துளங்கி விளைக்கும் வினையின்றிப் படை ஒழிந்தனவே – how many elephants got attacked by arrows and died unable to do their battle work, விறல் புகழ் மாண்ட புரவி எல்லாம் – famous horses that died, மறத் தகை மைந்தரொடு – with warriors with martial courage, ஆண்டுப் பட்டனவே – died there, தேர் தர வந்த சான்றோர் எல்லாம் – all the wise warriors who came in chariots, தோல் கண் மறைப்ப ஒருங்கு மாய்ந்தனரே – have died, their eyes covered by shields, விசித்து வினை மாண்ட மயிர்க் கண் முரசம் – drums made with leather, their eyes with hair, tied, பொறுக்குநர் இன்மையின் – without anybody to carry them, இருந்து விளிந்தனவே – are ruined, சாந்தமை மார்பின் நெடுவேல் பாய்ந்தென – since long spears thrust into the chests with sandal paste, வேந்தரும் பொருது களத்து ஒழிந்தனர் – kings also died in the battlefield, இனியே என்னாவது கொல் – what will happen now, தானே கழனி ஆம்பல் வள்ளித் தொடிக் கை மகளிர் – women wearing bracelets of twining waterlilies plucked in the fields, பாசவல் முக்கி – eat green leaves, keerai, தண் புனல் பாயும் – dive into the cool stream, யாணர் அறாஅ – endless prosperity, வைப்பின் – towns, காமர் கிடக்கை – beautiful settlements/communities, அவர் அகன் தலை நாடே – their vast land

புறநானூறு 64, பாடியவர்: நெடும்பல்லியத்தனார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, திணை: பாடாண், துறை: விறலியாற்றுப்படை
நல் யாழ் ஆகுளி பதலையொடு சுருக்கிச்
செல்லாமோதில் சில் வளை விறலி
களிற்றுக் கணம் பொருத கண் அகன் பறந்தலை
விசும்பு ஆடு எருவை பசுந்தடி தடுப்பப்
பகைப் புலம் மரீஇய தகைப் பெருஞ்சிறப்பின்
குடுமிக் கோமான் கண்டு
நெடு நீர்ப் புற்கை நீத்தனம் வரற்கே.

Puranānūru 64, Poet Nedumpalliyathanār sang for Pāndiyan Palyākasalai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Virali Ātruppadai
O virali wearing sparse bangles!  Shall we pack
our good yāl, ākuli and pathalai drums and
visit him who spends time on the lands of his
enemies, after his herds of elephants have waged
battles and vultures in the sky hover over fresh flesh?
If we go to see our King Kudumi, we can abandon
our life of poverty eating watery gruel.

Notes:  The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Viralis were female artists who danced and sang.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   This is the only poem written by this poet.

Meanings:  நல் யாழ் – fine lute, ஆகுளி பதலையொடு சுருக்கி – tie the  ākuli drum and pathalai drum (in bags),  pack the  ākuli drum and pathalai drum, செல்லாமோ – can we go, தில் – அசை, an expletive, சில் வளை விறலி – O artist with a few bangles, களிற்றுக் கணம் பொருத – herds of male elephants fight, கண் அகன் பறந்தலை – in the vast battlefields, விசும்பு ஆடு எருவை – vultures flying in the sky, பசுந்தடி – fresh meat, தடுப்ப – prevent, பகைப் புலம் மரீஇய – goes to enemy lands, தகைப் பெருஞ் சிறப்பின் குடுமிக் கோமான் கண்டு – on seeing the greatly esteemed King Kudumi, நெடு நீர்ப் புற்கை நீத்தனம் – we can abandon eating gruel with lots of water, வரற்கே – if we go

புறநானூறு 65, பாடியவர்: கழாத்தலையார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் பெருஞ்சேரலாதன்,  திணை: பொதுவியல், துறை: கையறு நிலை
மண் முழா மறப்பப் பண் யாழ் மறப்ப
இருங்கண் குழிசி கவிழ்ந்து இழுது மறப்பச்
சுரும்பூ ஆர் தேறல் சுற்றம் மறப்ப
உழவர் ஓதை மறப்ப விழவும்
அகலுள் ஆங்கண் சீறூர் மறப்ப
உவவுத் தலைவந்த பெருநாள் அமையத்து
இரு சுடர் தம்முள் நோக்கி ஒரு சுடர்
புன்கண் மாலை மலை மறைந்தாங்குத்
தன் போல் வேந்தன் முன்பு குறித்து எறிந்த
புறப்புண் நாணி மறத்தகை மன்னன்
வாள் வடக்கு இருந்தனன் ஈங்கு
நாள் போல் கழியல ஞாயிற்றுப் பகலே.

Puranānūru 65, Poet Kalāthalaiyār sang for Chēramān Perunchēralāthan, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
Clay drums have been forgotten, yāls that play
music have been forgotten, huge pots are placed
upside down and butter churning has been
forgotten, relatives have forgotten to drink
bee-swarming toddy, and small towns with
broad streets have forgotten to celebrate festivals.

On the day when the full moon appears, the sun
and moon look at each other with their bright
light.  In the evening time, one sphere hides
behind the mountains.  Like that, embarrassed that
he took a wound on his back, the ruler with martial
courage is facing north next to his sword.  Time
will not go by like before, when the sun was shining!

Notes:  This is the only poem written for this king, who also goes by the name ‘Perumtholāthan’.  He was beaten by Karikālan at the Venni battlefield.  Poet Kalāthalaiyār wrote Puranānūru 62, 65, 270, 288, 289 and 368.  This poet wrote poems for both this king and for his ancestor Kudako Nedunchēralathan, who lived for only a short time since he died battling Chōlan Verpahradakkai Peruviral Killi.  Both kings died in battle (Puranānūru poem 62).

Meanings:  மண் முழா மறப்ப – drums with clay have been forgotten, பண் யாழ் மறப்ப – lutes that play music have been forgotten, இருங்கண் குழிசி கவிழ்ந்து – huge pots have are placed upside down, இழுது மறப்ப- butter has been forgotten, சுரும்பூ ஆர் தேறல் – bee swarming toddy, சுற்றம் மறப்ப – relatives have forgotten, உழவர் ஓதை மறப்ப – farmers have forgotten to raise sounds, விழவும் அகலுள் ஆங்கண் சீறூர் மறப்ப – small towns with broad streets have forgotten festivals, உவவுத் தலைவந்த பெரு நாள் அமையத்து – at the time when the full moon appears, இரு சுடர் தம்முள் நோக்கி – both lights stare at each other, ஒரு சுடர் புன்கண் மாலை – one light went down in the evening, மலை மறைந்தாங்கு – like how it hid behind the mountain, தன் போல் – like him, வேந்தன் – the king, முன்பு – before, குறித்து எறிந்த – aimed and thrown, புறப்புண் நாணி – shamed for the wound in the back, மறத் தகை மன்னன் – ruler with martial courage, வாள் வடக்கு இருந்தனன் ஈங்கு – is facing north near his sword, நாள் போல் கழியல ஞாயிற்றுப் பகலே – time will not go by like before when the sun is shining

புறநானூறு 66, பாடியவர்: வெண்ணிக் குயத்தியார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் கரிகால் பெருவளத்தான் (கரிகாலன்), திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
நளி இரு முந்நீர் நாவாய் ஓட்டி
வளி தொழில் ஆண்ட உரவோன் மருக
களி இயல் யானைக் கரிகால் வளவ
சென்று அமர்க் கடந்த நின் ஆற்றல் தோன்ற
வென்றோய் நின்னினும் நல்லன் அன்றே
கலி கொள் யாணர் வெண்ணிப் பறந்தலை
மிகப் புகழ் உலகம் எய்திப்
புறப் புண் நாணி வடக்கு இருந்தோனே.

Puranānūru 66, Poet Venni Kuyathiyār sang to Chōlan Karikāl Peruvalathān (Karikālan), Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
O heir of a mighty man who mastered the movement
of the wind and had his ships sail on the huge
full ocean!
You won the war displaying your abilities.  Yet, is he
not a better person than you, the one who has gained
the greatly renowned world, giving up his life facing
the north, ashamed of the wound in his back?

Notes:  This is the only poem written by this poet.  Puranānūru poems 7, 66 and 224 were written for Chōlan Karikālan.  The Pathuppāttu songs Pattinappālai and Porunarātruppadai were written for King Karikālan, who brought prosperity to his Chōla kingdom.  He was tutored by his uncle, poet Irumpidarthalaiyār from an early age.  Chōla king Karikālan beat a Pāndiyan king, Chēramān Perunchēralāthan and 11 Vēlirs at the Venni battlefield in the Chōla country.  There are references to this battle in Akanānūru 55, 246, Puranānūru 66 and Porunarātruppadai 147.  In that battle, a spear that was thrust into the chest of beat Chēramān Perunchēralāthan came out on the other side through his back and wounded him.  He was embarrassed that he was attacked in the back.  He sat facing north and died on the battlefield.

Meanings:  நளி இரு – full and huge, முந்நீர் – ocean, நாவாய் ஓட்டி – rode ships, வளி தொழில் ஆண்ட உரவோன் மருக – heir of a powerful man who mastered the wind, களி இயல் யானைக் கரிகால் வளவ – Karikāl Valavan with arrogant elephants, சென்று அமர்க் கடந்த நின் ஆற்றல் தோன்ற வென்றோய் – you won displaying your ability in war, நின்னினும் நல்லன் அன்றே – isn’t he better than you, கலி கொள் யாணர் – with great prosperity, வெண்ணிப் பறந்தலை – Venni battlefield, மிகப் புகழ் உலகம் எய்தி – attained the renowned world, புறப் புண் நாணி வடக்கு இருந்தோனே – ashamed of the wound on his back, starved himself to death sitting, facing the north

புறநானூறு 67, பாடியவர்: பிசிராந்தையார், பாடப்பட்டோன்: கோப்பெருஞ் சோழன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
அன்னச் சேவல் அன்னச் சேவல்
ஆடு கொள் வென்றி அடு போர் அண்ணல்
நாடு தலையளிக்கும் ஒள் முகம் போலக்
கோடு கூடு மதியம் முகிழ் நிலா விளங்கும்
மையல் மாலை யாம் கையறுபு இனையக்
குமரி அம் பெருந்துறை அயிரை மாந்தி
வட மலைப் பெயர்குவை ஆயின் இடையது
சோழ நன்னாட்டுப் படினே கோழி
உயர் நிலை மாடத்துக் குறும்பறை அசைஇ
வாயில் விடாது கோயில் புக்கு எம்
பெருங்கோக் கிள்ளி கேட்க இரும் பிசிர்
ஆந்தை அடியுறை எனினே மாண்ட நின்
இன்புறு பேடை அணியத் தன்
அன்புறு நன் கலம் நல்குவன் நினக்கே.

Puranānūru 67, Poet Pisirānthaiyār sang for Kōperunchōlan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
O gander!  O gander!
Like the bright face of the
noble hero of battles who bestows
grace upon his land,
the blossoming light of the moon
shines when its two horns unite
at this confusing evening time
when I am helpless and sad.

If you, after feeding on ayirai fish
in the beautiful, huge port of Kumari,
should fly off to the mountains
of the far north,
and stop on your way in the
land of the Chōla king,
go to the towering mansion at Kōli
with your young partner and without
stopping at the gate,
enter the palace of the great King Killi
and utter words so that the king hears
you say, “Ānthai of Pisir is your humble
servant.”
He will lovingly give gifts of fine jewels
for your beloved mate to wear!

Notes:  Puranānūru poems 67, 212, 213, 217, 218, 219, 220, 221, 222, and 223 were written for this king.   The king wrote poems 214, 215 and 216.   The poet Pisirānthaiyār wrote Puranānūru 67, 184, 191 and 212.  King Kōperunchōlan sat facing the north and killed himself since he had problems with his sons.  The poet Pisirānthaiyār who was his friend joined him in death.  Also, there were other poets who sat near the king and starved to death along with him, facing the north.  It appears that the word அன்னம், which is now used for swan, was used for both geese and ducks in Sangam poetry.  ஆந்தை அடியுறை (12) – ஒளவை துரைசாமி உரை – ஆந்தை நின் அடிக்கண் உறைவான் என்று அல்லது நீ ஆந்தையுடைய அடிக்கீழ் என்று.

Meanings:  அன்னச் சேவல் – O gander, a male goose/drake, male duck, ஆடு கொள் வென்றி – greatly victorious, அடு போர் – murderous battle, அண்ணல் – leader, நாடு தலையளிக்கும் – bestows grace on the land, ஒள் முகம் போல – like a glowing face, கோடு – horns, கூடு – together, மதியம் – cusps of the moon, முகிழ் நிலா – blossoming moon, விளங்கும் – shining, மையல் மாலை – unclear evening, யாம் கையறுபு இனைய – when I am helpless and sad, குமரி அம் – beautiful Kumari, பெருந்துறை – big ocean shore, அயிரை – ayirai fish, loach, Cobitis thermalis, மாந்தி – to eat, வடமலை – northern mountains, பெயர்குவை ஆயின் – if you go there, இடையது – in between, சோழ நன்னாட்டுப் படினே – stop at Chōla country, கோழி – Kōli town, உயர் நிலை மாடத்து – at the towering big mansion, குறும் பறை – young bird (partner), அசைஇ – go, வாயில் விடாது – without stopping at the gate, கோயில் – king’s residence, palace, புக்கு – enter, எம் – our, பெருங்கோக் கிள்ளி – King Kōpperunkilli, கேட்க – to hear, இரும்பிசிர் ஆந்தை – Ānthai of the big town Pisir, அடியுறை எனினே- say ‘he is your humble servant’, மாண்ட நின் – your honored, இன்புறு பேடை – happy partner, அணிய – to wear, தன் – his, அன்புறு – delight, நன்கலம் – fine jewels, நல்குவன் நினக்கே – he will give you

புறநானூறு 68, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன், சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: பாடாண், துறை: பாணாற்றுப்படை
உடும்பு உரித்து அன்ன என்பு எழு மருங்கின்
கடும்பின் கடும் பசி களையுநர்க் காணாது
சில் செவித்து ஆகிய கேள்வி நொந்து நொந்து
ஈங்கு எவன் செய்தியோ பாண பூண் சுமந்து
அம் பகட்டு எழிலிய செம் பொறி ஆகத்து
மென்மையின் மகளிர்க்கு வணங்கி வன்மையின்
ஆடவர்ப் பிணிக்கும் பீடு கெழு நெடுந்தகை
புனிறு தீர் குழவிக்கு இலிற்று முலை போலச்
சுரந்த காவிரி மரங்கொல் மலி நீர்
மன்பதை புரக்கும் நன்னாட்டுப் பொருநன்
உள் பகை ஒரு திறம் பட்டெனப் புள் பகைக்கு
ஏவான் ஆகலின் சாவேம் யாம் என
நீங்கா மறவர் வீங்கு தோள் புடைப்பத்
தணி பறை அறையும் அணி கொள் தேர் வழிக்
கடுங்கள் பருகுநர் நடுங்குகை உகத்த
நறுஞ்சேறு ஆடிய வறுந்தலை யானை
நெடு நகர் வரைப்பின் படு முழா ஓர்க்கும்
உறந்தையோனே குருசில்
பிறன் கடை மறப்ப நல்குவன் செலினே.

Puranānūru 68, Poet Kōvūr Kilār sang for Chōlan Nalankilli, Thinai: Pādān, Thurai: Pānattruppadai
Their ribs are sticking out like monitor lizards
that have been skinned, your family with great
hunger, unable to find someone who’ll remove it.
O bard who mourns that there are so few ears that
can hear you!  Why do you linger here?

In a fine country where citizens are nourished
by the overflowing water of Kāviri River killing
trees and streaming out like milk offered from the
breast of a new mother to an infant, there is a
lord, a great man who wears ornaments on his
proud, handsome chest with red spots, bows gently
to women, and imprisons men fiercely.

When there is a fight within his army or when there
are bird omens, he does not command his army to fight.
His valiant warriors who say that they want to die,
tap their bulging shoulders, strike parai drums on the
lovely streets where chariots ride to reduce their
frustration of not going to war, drink strong liquor which
spills from their trembling hands as they listen to
the drums that are beaten in a towering mansion,
and elephants with scanty hair on their heads play in
the fragrant mud in Uranthai, where the great king reigns.

If you go to him, he will shower gifts abundantly,
making you forget going to the doors of others.

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for this Chōla king.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.  Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.   He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meanings:  உடும்பு உரித்து அன்ன – like monitor lizards that have been skinned, என்பு எழு மருங்கின் – where ribs stick out, கடும்பின் கடும் பசி – immense hunger of relatives, களையுநர்க் காணாது – not seeing those who can remove it, சில் செவித்து ஆகிய கேள்வி – there are only a few to listen, நொந்து நொந்து ஈங்கு எவன் செய்தியோ what are you doing worrying about it again and again, பாண – O bard, பூண் சுமந்து – bearing ornaments, அம் – pretty, பகட்டு எழிலிய – arrogant handsome, செம் பொறி ஆகத்து – chest with red spots, மென்மையின் மகளிர்க்கு வணங்கி – bows gently to women, வன்மையின் ஆடவர்ப் பிணிக்கும் – fiercely imprisons men, பீடு கெழு நெடுந்தகை – great king with great pride, புனிறு – new birth, தீர் – end, குழவிக்கு – to a baby, இலிற்று முலை போல – like a breast that secretes, சுரந்த – secreted, காவிரி மரங்கொல் மலி நீர் – Kāviri overflows and kills trees, மன்பதை புரக்கும் – protects his citizens, நன்னாட்டுப் பொருநன் – lord of a fine country, உள் பகை ஒரு திறம் பட்டென – when there is in-fight in his army, புள் பகைக்கு ஏவான் ஆகலின் – he will not order fights because of bird omens, சாவேம் யாம் – we will die, என – they say, நீங்கா மறவர் – warriors with bravery that does not leave, warriors who do not leave, வீங்கு தோள் புடைப்ப – slap on their bulging shoulders, தணி – to reduce, பறை அறையும் – strike parai drums, அணி கொள் தேர் வழி – in the beautiful chariot roads, கடுங்கள் – strong liquor, பருகுநர் – those who drink, நடுங்குகை உகத்த – their shaking hands spilled, நறுஞ்சேறு ஆடிய – playing in the fragrant mud, வறுந்தலை யானை – elephants with scanty-haired heads, நெடு நகர் வரைப்பின் – in the huge mansion, படு முழா ஓர்க்கும் – listen to the drum sounds, உறந்தையோனே – he lives in Uranthai, குருசில் – king, பிறன் கடை மறப்ப – making you forget going to doors of others, நல்குவன் செலினே – he will give if you go

புறநானூறு 69, பாடியவர்: ஆலத்தூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: பாடாண், துறை: பாணாற்றுப்படை
கையது கடன் நிறை யாழே மெய்யது
புரவலர் இன்மையின் பசியே அரையது
வேற்றிழை நுழைந்த வேர் நனை சிதாஅர்
ஓம்பி உடுத்த உயவற் பாண
பூட்கை இல்லோன் யாக்கை போலப்
பெரும் புல் என்ற இரும் பேர் ஒக்கலை
வையகம் முழுவதுடன் வளைப் பையென
என்னை வினவுதி ஆயின் மன்னர்
அடு களிறு உயவும் கொடி கொள் பாசறைக்
குருதிப் பரப்பின் கோட்டுமா தொலைச்சிப்
புலாக் களம் செய்த கலாஅத் தானையன்
பிறங்கு நிலை மாடத்து உறந்தையோனே
பொருநர்க்கு ஓக்கிய வேலன் ஒரு நிலைப்
பகைப் புலம் படர்தலும் உரியன் தகைத் தார்
ஒள் எரி புரையும் உருகெழு பசும் பூண்
கிள்ளி வளவற் படர்குவை ஆயின்
நெடுங் கடை நிற்றலும் இலையே கடும் பகல்
தேர் வீசு இருக்கை ஆர நோக்கி
நீ அவற்கண்ட பின்றைப் பூவின்
ஆடு வண்டு இமிராத் தாமரை
சூடாய் ஆதல் அதனினும் இலையே.

Puranānuru 69, Poet: Ālathūr Kilār sang for Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Pādān, Thurai: Pānātruppadai
O Bard who is sad!  You carry a yāl used to playing perfect music.
Your body is hungry, since you do not have a patron.  The clothes
around your waist are darned and soaked in sweat.  You protect and
wear them.  You have a large family that is depressed like the body
of a man with no will.  Since you have traveled around the world
and you ask me gently, I will tell you.

The battle elephants of kings are in pain in a camp with flags,
while other elephants have been cut down and they lie in pools of
blood, his army has caused flesh to stink, the King of Uranthai with
shining mansions, who raises his spear against advancing warriors
and he is ready to march into the lands of his enemies!

If you go and see Killivalavan who wears a fine garland and lovely
gold ornaments that flash like fire, you will not have to wait at
his tall gate without seeing him donate chariots at harsh noon
time.  You will not fail to gain a golden lotus flower that bees
that play on flowers do not taste!

Notes:  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king who wrote Puranānūru 173.  Ālathūr Kilār who came from a town called Ālathūr, wrote Puranānūru 34, 36, 69, 225 and 324.  வேற்று இழை நுழைந்த துன்னல் சிதாஅர் – பொருநராற்றுப்படை 80.  ஆடு வண்டு இமிராத் தாமரை –  பெரும்பாணாற்றுப்படை  481.

Meanings:  கையது கடன் நிறை யாழே – in your hand you have a lute used to play in a proper manner, மெய்யது புரவலர் இன்மையின் பசியே – your body is hungry without patrons, அரையது – on your waist, வேற்றிழை நுழைந்த வேர் நனை சிதாஅர் – you wear old clothes which have been sewn together with other threads and soaked in sweat, you wear old clothes darned and soaked in sweat, ஓம்பி உடுத்த – wearing carefully, உயவற் பாண – bard who is sad, பூட்கை இல்லோன் யாக்கை போல – like the body of man with no will, பெரும் புல் என்ற இரும் பேர் ஒக்கலை – large family which is depressed, வையகம் முழுவதுடன் வளைஇ – gone around the world, பையென என்னை வினவுதி ஆயின் – since you ask me slowly, மன்னர் அடு களிறு உயவும் – king’s battle elephants are in pain, கொடி கொள் பாசறை – battle camp with banners, குருதிப் பரப்பின் கோட்டுமா தொலைச்சி – killed tusked elephants making them lie in blood, புலாக் களம் செய்த கலாஅத் தானையன் – one who owns an army that causes flesh stink in battlefields, பிறங்கு நிலை மாடத்து உறந்தையோனே – the lord of Uranthai with gleaming mansions, பொருநர்க்கு ஓக்கிய வேலன் – he raises his spear against those who fight, ஒரு நிலைப் பகைப் புலம் படர்தலும் உரியன் – he is ready to advance into his enemy lands, தகைத் தார் – fine garland, ஒள் எரி புரையும் – like flame, உருகெழு பசும் பூண் – splendid new ornaments, கிள்ளி வளவற் படர்குவை ஆயின் – if you go to Killivalavan, நெடுங் கடை நிற்றலும் இலையே – you do not have to wait at his tall gate, கடும் பகல் தேர் வீசு இருக்கை ஆர நோக்கி – you will see him give chariots at the harsh noon time, நீ அவற் கண்ட பின்றை – after you have seen that, பூவின் ஆடு வண்டு இமிராத் தாமரை – flowers of lotus on which bees do not swarm and buzz, gold lotus flowers, சூடாய் ஆதல் – you not wearing, அதனினும் இலையே – it will not happen

புறநானூறு 70, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: பாடாண், துறை: பாணாற்றுப்படை
தேஎம் தீந்தொடைச் சீறியாழ்ப் பாண
கயத்து வாழ் யாமை காழ் கோத்தன்ன
நுண் கோல் தகைத்த தெண் கண் மாக் கிணை
இனிய காண்க இவண் தணிக எனக் கூறி
வினவல் ஆனா முதுவாய் இரவல
தைத் திங்கள் தண் கயம் போலக்
கொளக் கொளக் குறைபடாக் கூழுடை வியன் நகர்
அடு தீ அல்லது சுடு தீ அறியாது
இரு மருந்து விளைக்கும் நன்னாட்டுப் பொருநன்
கிள்ளிவளவன் நல் இசை உள்ளி
நாற்ற நாட்டத்து அறு கால் பறவை
சிறு வெள் ஆம்பல் ஞாங்கர் ஊதும்
கை வள் ஈகைப் பண்ணன் சிறு குடிப்
பாதிரி கமழும் ஓதி ஒண்ணுதல்
இன் நகை விறலியொடு மென் மெல இயலிச்
செல்வை ஆயின் செல்வை ஆகுவை
விறகு ஒய் மாக்கள் பொன் பெற்றன்னதோர்
தலைப்பாடு அன்று அவன் ஈகை
நினைக்க வேண்டா வாழ்க அவன் தாளே.

Puranānūru 70, Poet Kōvūr Kilār sang for Chōlan Kulamuttrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Pādān, Thurai: Pānātruppadai
O bard with ancient wisdom carrying a small yāl with
honey sweet music!  You show me sweetly your clear-eyed
kinai drum tied with sticks like a pond tortoise strung
on an iron rod, and urge me to rest here a little.

Killivalavan is the lord of a fine country with abundant
rice and water.  His huge city is filled with food
and there is constant abundance like a Thai month pond whose
level never goes down despite taking.  There are only kitchen
fires and no war fires.  Go to him thinking of his renown.

On your way travel leisurely and quietly with your
dancing woman, her forehead glowing, her smile sweet, adorned
with pāthiri flowers from a village ruled by Pannan who gives
with open hands, where six-legged bees buzz on small white
waterlilies, desiring fragrance.  You will become rich there.
His generosity is not to be taken lightly, like the gold earned
by woodcutters bringing firewood.   May his efforts prosper!

Notes:  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 173, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for this Chōla king.   Kōvūr Kilār wrote Puranānūru 31-33, 41, 44-47, 68, 70, 308, 373, 382, 386 and 400.  He hailed from Kōvūr town in Thondai Nadu.  It is presently in Chengalpattu district.

Meanings:  தேஎம் – sweet, honey, தீந்தொடைச் சீறியாழ்ப் பாண – O bard with a small lute with sweet strings, கயத்து வாழ் யாமை – tortoise that lives in a pond, காழ் கோத்தன்ன – like impaled/strung on an iron rod, நுண் கோல் – fine sticks, தகைத்த – tied, தெண் – clear, கண் மாக் கிணை – large kinai drum with an eye, இனிய – sweetly, காண்க – may you see, இவண் தணிக எனக் கூறி வினவல் ஆனா – you tell me to rest here a little bit, முதுவாய் இரவல – O man with ancient wisdom who seeks help, தைத் திங்கள் தண் கயம் போல – like a cool pond in the month of Thai, கொளக் கொளக் குறைபடா – does not go down as more is given, கூழுடை வியன் நகர் – huge city with food, அடு தீ அல்லது சுடு தீ அறியாது – it does not know fire from wars but knows kitchen fires, இரு மருந்து – water and rice, விளைக்கும் நன்னாட்டுப் பொருநன் – he is the lord of a fine country with abundant yield, கிள்ளிவளவன் – Killivalavan, நல் இசை உள்ளி – desiring good name, நாற்ற நாட்டத்து – desiring fragrance, analyzing fragrance, அறு கால் பறவை – six-legged bees, சிறு வெள் ஆம்பல் ஞாங்கர் ஊதும் – buzz on small white waterlilies there, கைவள் ஈகைப் பண்ணன் – Pannan who gives generously, சிறு குடிப் பாதிரி கமழும் ஓதி – hair with the fragrance of trumpet flowers from a small village,  Stereospermum chelonoides, ஒள் நுதல் இன் நகை விறலியொடு – with your dancer with bright forehead and sweet smile, மென் மெல இயலிச் செல்வை ஆயின் – if you move slowly and go, செல்வை ஆகுவை – when you go there, விறகு ஒய் மாக்கள் பொன் பெற்றன்னதோர் தலைப்பாடு அன்று – it is not something casual like a wood cutter who sells and receives gold, அவன் ஈகை – his charity, நினைக்க வேண்டா – do not think, வாழ்க அவன் தாளே – may his efforts live forever

புறநானூறு 71, பாடியவர்: ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியன், திணை: காஞ்சி, துறை: வஞ்சினக் காஞ்சி
மடங்கலின் சினைஇ மடங்கா உள்ளத்து
அடங்காத் தானை வேந்தர் உடங்கு இயைந்து
என்னொடு பொருந்தும் என்ப அவரை
ஆரமர் அலறத் தாக்கித் தேரொடு
அவர்ப் புறம் காணேன் ஆயின் சிறந்த
பேரமர் உண்கண் இவளினும் பிரிக
அறன் நிலை திரிய அன்பின் அவையத்துத்
திறன் இல் ஒருவனை நாட்டி முறை திரிந்து
மெலி கோல் செய்தேன் ஆகுக மலி புகழ்
வையை சூழ்ந்த வளங்கெழு வைப்பின்
பொய்யா யாணர் மையல் கோமான்
மாவனும் மன் எயில் ஆந்தையும் உரை சால்
அந்துவஞ்சாத்தனும் ஆதன் அழிசியும்
வெஞ்சின இயக்கனும் உளப்படப் பிறரும்
கண் போல் நண்பிற் கேளிரொடு கலந்த
இன் களி மகிழ்நகை இழுக்கியான் ஒன்றோ
மன்பதை காக்கும் நீள் குடிச் சிறந்த
தென் புலம் காவலின் ஒரீஇப் பிறர்
வன் புலம் காவலின் மாறியான் பிறக்கே.

Puranānūru 71, Sanga by King Ollaiyūr Thantha PoothaPāndiyan, Thinai: Kānji, Thurai: Vanjina Kānji
They say that kings enraged like lions and owning
armies that do not succumb have formed a federation,
and announced that they will go into battle against me.

If I do not assault them so that I can hear their scream
in combat and they show their backs and flee in their
chariots, may I separate from my wife with large, calm
kohl-lined eyes!  And in my court that does not sway from
justice, let me install someone unworthy of it and twist
my scepter by wandering away from righteousness!

May I lose the great joy in the company of my friends who
are as precious to me as my own eyes – Māvan who is the ruler
of Maiyal town and cities surrounded by the famous Vaiyai
River with abundant riches and unending prosperity, Ānthai
of long established Eyil town, Anthuvan Sāthan of great
renown, famous Āthan Alisi, Iyakkan with intense rage
and others!

May I no longer reign as king of this southern land, known
for its ancient lineage and protection to its citizens!  May
I be born into a family that protects the dry lands of others!

Notes:  This is the only Puranānūru poem written by this king.   This king acquired the name Ollaiyūr Thantha Poothapāndiyan since he got back the Pāndiyan town Ollaiyūr from the Chōlas who had seized it.  His wife’s name was Perunkōpendu who wrote poem 246, and poem 247 was written for her. Pothiyin Mountain king Thithiyan was a friend of this king.

Meanings:  மடங்கலின் சினைஇ – enraged like lions, மடங்கா உள்ளத்து – hearts that do not succumb, அடங்காத் தானை வேந்தர் – kings with unrestrained armies, உடங்கு இயைந்து என்னொடு பொருந்தும் என்ப – have joined together to fight with me, they say, அவரை ஆரமர் அலறத் தாக்கி – I will attack them in battle as they scream, தேரொடு அவர்ப் புறம் காணேன் ஆயின் – if I don’t see the backs of their chariots, சிறந்த பேரமர் உண்கண் இவளினும் பிரிக – let me separate from my wife with large calm kohl-lined eyes, அறன் நிலை திரிய – justice ruined, அன்பின் அவையத்து – in a kind court, திறன் இல் ஒருவனை நாட்டி – place someone who has no ability, முறை திரிந்து மெலி கோல் செய்தேன் ஆகுக – may it be said that I rule with a thin scepter, மலி புகழ் வையை சூழ்ந்த – surrounded by the greatly famed Vaiyai River, வளங்கெழு – wealth filled, வைப்பின் பொய்யா யாணர் – town with unfailing prosperity, மையல் கோமான் மாவனும் – Māvan, the ruler of Maiyal, மன் எயில் ஆந்தையும் – and Ānthai of established Eyil town, உரை சால் அந்துவஞ் சாத்தனும் – and well renowned Anthuvan Sāthan, ஆதன் அழிசியும் – and Āthan Alisi, வெஞ்சின இயக்கனும் உளப்படப் பிறரும் – Iyakkan with great rage and others, கண்போல் நண்பிற் கேளிரொடு – with my friends and relatives who are like eyes, கலந்த இன் களி மகிழ் நகை இழுக்கியான் ஒன்றோ – may I become one to lose great joy and happiness, மன்பதை காக்கும் – protect citizens, நீள்குடிச் சிறந்த – splendid ancient heritage, தென் புலம் காவலின் ஒரீஇ – removed as king of the southern land, பிறர் வன் புலம் காவலின் மாறியான் பிறக்கே – may I be born to take care of the dry lands of others

புறநானூறு 72, பாடியவர்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: காஞ்சி, துறை: வஞ்சினக் காஞ்சி
நகு தக்கனரே நாடு மீக் கூறுநர்
இளையன் இவன் என உளையக் கூறிப்
படு மணி இரட்டும் பாவடிப் பணைத் தாள்
நெடு நல் யானையும் தேரும் மாவும்
படை அமை மறவரும் உடையும் யாம் என்று
உறு துப்பு அஞ்சாது உடல் சினம் செருக்கிச்
சிறுசொல் சொல்லிய சினங் கெழு வேந்தரை
அருஞ்சமம் சிதையத் தாக்கி முரசமொடு
ஒருங்கு அகப்படேஎன் ஆயின் பொருந்திய
என் நிழல் வாழ்நர் சென்னிழல் காணாது
கொடியன் எம் இறை எனக் கண்ணீர் பரப்பிக்
குடி பழி தூற்றும் கோலேன் ஆகுக
ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி
மாங்குடி மருதன் தலைவன் ஆக
உலகமொடு நிலைஇய பலர் புகழ் சிறப்பின்
புலவர் பாடாது வரைக என் நிலவரை
புரப்போர் புன்கண் கூர
இரப்போர்க்கு ஈயா இன்மை யான் உறவே.

Puranānūru 72, Sang by King Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Kānji, Thurai: Vanjina Kānji
They cause me anger, those who say, “They are laughable
who praise his land.  He is too young.”  They also say,
“We have fine, tall elephants with wide feet and huge legs
that wear tinkling bells, chariots, horses and able warriors.”
They have no fear and they are filled with fury as they
utter disparaging words.

If I do not attack those enraged kings, who don’t fear my strength,
in harsh battles and ruin their drums, may my citizens who live under
the protection of my shadow no longer see any shade!  Let them cry and
and blame me as a cruel king and insult my office!  Poets with great skill,
their leader Mānkudi Maruthan with his vast and great learning, as well
as others firmly established in this earth, let them leave my
country and sing no more about it!  May I lose wealth and become
unable to help those who come to me in need, and remove their sorrow!

Notes:  This is the only poem written by this king.  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king.   He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.

Meanings:  நகு தக்கனரே – they are suitable for laughter, நாடு மீக் கூறுநர் – those who praise this land, இளையன் இவன் என – that he is a youngster, உளையக் கூறி – say that causing me to get angry/hate, படு மணி இரட்டும் – bells chiming, பாவடி – wide feet, பணைத் தாள் – huge legs, நெடு நல் யானையும் – tall fine elephants, தேரும் மாவும் – and chariots and horses, படை அமை மறவரும் – and warriors in the army, உடையும் யாம் என்று – that they have that, உறு துப்பு அஞ்சாது – without fear for my great strength, உடல் சினம் செருக்கி – with increased body fury, சிறு சொல் சொல்லிய – uttered condescending words, uttered petty words, சினங் கெழு வேந்தரை – the kings with rage, அரும் சமம் சிதையத் தாக்கி – attacking in harsh battles, முரசமொடு ஒருங்கு அகப்படேஎன் ஆயின் – if I do not seize them along with their drums, பொருந்திய என் நிழல் வாழ்நர் – those who live in my shade, சென்னிழல் காணாது – not seeing my protection, கொடியன் எம் இறை எனக் கண்ணீர் பரப்பிக் குடி பழி தூற்றும் கோலேன் ஆகுக – may I be blamed that I am a cruel king who lets my citizens cry, ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி மாங்குடி மருதன் தலைவன் ஆக – including Mānkudi Maruthan with splendid and great learning, உலகமொடு நிலைஇய – established in this earth, பலர் புகழ் சிறப்பின் புலவர் – great poets who are praised by many, பாடாது – not singing, வரைக என் நில வரை – let them leave the boundaries of my land, புரப்போர் – those who are taken care of, புன்கண் – suffering, கூர – to increase, இரப்போர்க்கு ஈயா இன்மை யான் உறவே – may I be unable to give to those who come in need

புறநானூறு 73, பாடியவர்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: காஞ்சி, துறை: வஞ்சினக் காஞ்சி
மெல்ல வந்து என் நல்லடி பொருந்தி
ஈயென இரக்குவர் ஆயின் சீருடை
முரசு கெழு தாயத்து அரசோ தஞ்சம்
இன் உயிர் ஆயினும் கொடுக்குவென் இந் நிலத்து
ஆற்றல் உடையோர் ஆற்றல் போற்றாது என்
உள்ளம் எள்ளிய மடவோன் தெள்ளிதின்
துஞ்சு புலி இடறிய சிதடன் போல
உய்ந்தனன் பெயர்தலோ அரிதே மைந்துடைக்
கழை தின் யானைக் கால் அகப்பட்ட
வன்றிணி நீண் முளை போலச் சென்று அவண்
வருந்தப் பொரே என் ஆயின் பொருந்திய
தீது இல் நெஞ்சத்துக் காதல் கொள்ளாப்
பல் இருங்கூந்தல் மகளிர்
ஒல்லா முயக்கிடைக் குழைக என் தாரே.

Puranānūru 73, Sang by King Chōlan Nalankilli, Thinai: Kānji, Thurai: Vanjina Kānji
If they walk gently and bow down before my fine feet, and plead
with me to grant them gifts, then I will give the rights to my
kingdom embodied by this renowned royal drum.  If they were to
ask me for my sweet life, I would give it to them.  But that fool
who disrespects me is like a blind man stumbling on a sleeping
tiger, even though others see it clearly, and I will not allow him
to leave!

If I do not advance and assault him and cause him
distress like that caused by a thick, long thorn stuck in a foot of a
mighty, bamboo-eating elephant, may my garland be crushed in
the embraces of many women with thick, dark hair who do not
care for me and have no love for me in their faultless hearts!

Notes:  Chōlan Nedunkilli came to fight with Chōlan Nalankilli, when Nalankilli sang this.  These two Chola kings were fighting with each other, as seen in poem 45.  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 400 were written for this Chōla king.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.

Meanings:  மெல்ல வந்து என் நல்லடி பொருந்தி ஈயென இரக்குவர் ஆயின் – if they come to me slowly and bow before my fine feet and ask, சீருடை முரசு கெழு தாயத்து அரசோ தஞ்சம் – it is easy to get rights to rule with my renowned drum, இன் உயிர் ஆயினும் கொடுக்குவென் – I will even give my sweet life, இந் நிலத்து ஆற்றல் உடையோர் ஆற்றல் போற்றாது – not respecting the ability of the able people in this land, என் உள்ளம் எள்ளிய மடவோன் – the idiot who teased me, தெள்ளிதின் – clearly, துஞ்சு புலி இடறிய சிதடன் போல – like a blind man who stumbled into a cave where a tiger is sleeping, உய்ந்தனன் பெயர்தலோ அரிதே – difficult to get away, மைந்துடை – with strength, mighty,  கழை தின் – eating bamboo, யானைக் கால் அகப்பட்ட வன்றிணி நீண் முளை போல – like a long strong thorn that is thrust on an elephant’s feet, சென்று அவண் வருந்தப் பொரே என் ஆயின் – if I do not go and attack him causing him distress, பொருந்திய தீது இல் நெஞ்சத்து – with faultless hearts, காதல் கொள்ளா – without love, பல் இருங்கூந்தல் – thick dark hair, மகளிர் ஒல்லா முயக்கிடைக் குழைக என் தாரே – may my garland be crushed by the embraces of women who are not agreeable

புறநானூறு 74, பாடியவன்: சேரமான் கணைக்கால் இரும்பொறை, திணை: பொதுவியல், துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
குழவி இறப்பினும் ஊன் தடி பிறப்பினும்
ஆள் அன்று என்று வாளின் தப்பார்
தொடர்ப் படு ஞமலியின் இடர்ப் படுத்து இரீஇய
கேள் அல் கேளிர் வேளாண் சிறு பதம்
மதுகை இன்றி வயிற்றுத் தீத் தணியத்
தாம் இரந்து உண்ணும் அளவை
ஈன்மரோ இவ் உலகத்தானே?

Puranānūru 74, Sang by King Chēramān Kanaikkāl Irumporai, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
If a child was stillborn or born as a mass of flesh,
my ancestors, even though they knew it was not human,
treat it as such and cut it with a sword.  It has now
come to this, and I’m sitting here suffering like a dog
in chains, not cut up like a hero, without any mental
strength, pleading for water to those who are
without generosity, to calm down the fire
in my stomach.  Did they bear me in this world for this?

Notes:  This is the only poem written by this king.  He wrote this after he was defeated by Chōlan Chenkanān at Kalumalam.   Legend says that ‘Kalavali Nārpathu’ was written for him after he lost the battle and was imprisoned.  His friend Poykaiyār apparently wrote it as a way to free him from the Chōla king.  There is no mention of this in any of the Sangam poems.  The Tamil scholar Kamil Zvelebil assigns the book to 850 A.D.  Poet Poykaiyār in Natrinai 18 describes the king Chēran Kanaikkāl Irumporai as having plucked the teeth of Moovan, a small-region king and had it embedded on his fortress gate.

Meaning:  குழவி இறப்பினும் – if a child was stillborn, ஊன் தடி பிறப்பினும் – if it was only a mass of flesh, ஆள் அன்று என்று – that it is not yet human, வாளின் தப்பார் – they will not escape the sword, தொடர்ப் படு – chained, ஞமலியின் இடர்ப் படுத்து இரீஇய – suffering like a dog, கேளல் கேளிர் – to those without friendship, to those with enmity, வேளாண் – charity, சிறு பதம் – water, மதுகை இன்றி – without strength, வயிற்றுத் தீத் தணிய – for the thirst to end, for the hunger to end, தாம் இரந்து – to plead to others, உண்ணும் அளவை – to drink like that, to eat like that, ஈன்மரோ – did they bear me, இவ் உலகத்தானே – in this world

புறநானூறு 75, பாடியவன்: சோழன் நலங்கிள்ளி, திணை: பொதுவியல், துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
மூத்தோர் மூத்தோர்க் கூற்றம் உய்த்தெனப்
பால் தர வந்த பழ விறல் தாயம்
எய்தினம் ஆயின் எய்தினம் சிறப்பு என
குடி புரவு இரக்கும் கூரில் ஆண்மைச்
சிறியோன் பெறின் அது சிறந்தன்று மன்னே
மண்டு அமர்ப் பரிக்கும் மதனுடை நோன் தாள்
விழுமியோன் பெறுகுவன் ஆயின் தாழ் நீர்
அறு கய மருங்கின் சிறு கோல் வெண் கிடை
என்றூழ் வாடு வறல் போல நன்றும்
நொய்தால் அம்ம தானே மையற்று
விசும்பு உற ஓங்கிய வெண்குடை
முரசு கெழு வேந்தர் அரசு கெழு திருவே.

Puranānūru 75, Sang by King Chōlan Nalankilli, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
If a small-minded man who has received sovereignty
since Death took his ancestors and destiny passed to
him the benefits of ancient victories,
lacks manliness and implores his subjects to pay heavy
taxes, his kingship is a burdensome one.

But kingship is light as a twig from a netti plant
in a dried up pond in the hot season, for one who has
become king through his own efforts, facing battles
with kings with drums and faultless white umbrellas
rising to the sky, and getting wealth from them.

Notes:  Puranānūru 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 45, 68, 225, 382 and 460 were written for this Chōla king.   This king wrote Puranānūru 73 and 75.

Meanings:  மூத்தோர் மூத்தோர்க் கூற்றம் உய்த்தென – since all the elders have have been taken by the god of death, பால் தர வந்த – what destiny gave, பழ விறல் – ancient victories, தாயம் எய்தினம் ஆயின் – if one achieves rightful kingship, எய்தினம் சிறப்பு என – thinking that it is great they achieved, குடி புரவு இரக்கும் – asking the citizens to pay tax, கூரில் ஆண்மை – lacking manliness, manliness without intelligence, சிறியோன் பெறின் – if a small minded man gets, அது சிறந்தன்று – that is not good, மன்னே – அசை, an expletive, மண்டு – close, அமர்ப் பரிக்கும் – protects battles, மதனுடை – with arrogance, நோன் தாள் – strong effort, விழுமியோன் பெறுகுவன் ஆயின் – if a good man receives, தாழ் நீர் – low water level, அறு கய மருங்கின் – in a waterless pond, சிறு கோல் – small twig, வெண் கிடை – sola pith plant, netti plant, Aeschynomene aspera, என்றூழ் வாடு வறல் போல – like a dry twig in hot sun, நன்றும் நொய்தால் – since it is very light, since it is very delicate, அம்ம – அசை, an expletive, தானே மையற்று – without fault, விசும்பு உற ஓங்கிய வெண்குடை – tall umbrella that is sky high, முரசு கெழு வேந்தர் – kings with drums, அரசு கெழு திருவே – the wealth of the kings, tributes from the kings

புறநானூறு 76, பாடியவர்: இடைக்குன்றூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
ஒருவனை ஒருவன் அடுதலும் தொலைதலும்
புதுவது அன்று இவ் உலகத்து இயற்கை
இன்றின் ஊங்கோ கேளலம் திரள் அரை
மன்ற வேம்பின் மாச் சினை ஒண் தளிர்
நெடுங்கொடி உழிஞைப் பவரொடு மிடைந்து
செறியத் தொடுத்த தேம் பாய் கண்ணி
ஒலியல் மாலையொடு பொலியச் சூடிப்
பாடின் தெண் கிணை கறங்கக் காண்தக
நாடு கெழு திருவிற் பசும்பூண்செழியன்
பீடும் செம்மலும் அறியார் கூடிப்
பொருதும் என்று தன் தலைவந்த
புனை கழல் எழுவர் நல் வலம் அடங்க
ஒரு தான் ஆகிப் பொருது களத்து அடலே.

Puranānūru 76, Poet Idaikundrūr Kilār sang for Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
For a man to be defeated or slain by another man
is the nature of this world.

Not knowing the majesty and greatness of King
Cheliyan who wears a garland braided with the
bright tender leaves from the large branches of
a thick-trunked neem tree in the courtyard, and
long strands of ulignai vine, and another
thickly woven garland flowing with honey,
who has a sweet sounding kinai drum, wears
gold ornaments, owns wealth and a rich country,
the seven who came with warrior anklets, united,
to fight with him, got defeated, their strengths
ruined, as he felled them himself on the battlefield.

Notes:  Puranānūru 76, 77, 78 and 79 were written by this poet.  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.   Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlirs in Thalaiyālankānam in the Chōla country.  There are references to this battle in Puranānūru 19, 23, 25, 76, Natrinai 387, Mathuraikānji 55, 127, and Akanānūru 36, 175 and 209.

Meanings:  ஒருவனை ஒருவன் அடுதலும் தொலைதலும் – for a man to be slain or defeated by another man, புதுவது அன்று இவ் உலகத்து – this is not new in this world, இயற்கை – it is natural, இன்றின்  ஊங்கோ கேளலம் – we haven’t heard about it before, திரள் அரை – thick trunk, மன்ற வேம்பின் மாச் சினை – big branches of the neem tree in the common ground, ஒண் தளிர் – bright tender leaves, நெடுங் கொடி உழிஞை – long balloon vine, Cardiospermum halicacabum, பவரொடு – with vines, மிடைந்து – woven, செறியத் தொடுத்த – tightly tied, தேம் பாய் கண்ணி – honey flowing flower strand, ஒலியல் மாலையொடு – with a thick garland, with a flourishing garland, பொலியச் சூடி – wearing splendidly, பாடின் தெண் கிணை கறங்க – sounds of the clear kinai drums roar, காண்தக – handsome, lovely, நாடு கெழு திருவிற் பசும்பூண்செழியன் – Pāndiyan wearing jewels who rules a country, பீடும் செம்மலும் அறியார் – not knowing his majesty and greatness, கூடிப் பொருதும் என்று தன் தலைவந்த புனை கழல் எழுவர் – the seven who came together to him to fight wearing war anklets, நல் வலம் அடங்க – their fine strength to be controlled, their fine strength to be contained, ஒரு தான் ஆகி – alone by himself, பொருது களத்து அடலே – he slew them on the battlefield

புறநானூறு 77, பாடியவர்: இடைக்குன்றூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
கிண்கிணி களைந்த கால் ஓண் கழல் தொட்டுக்
குடுமி களைந்த நுதல் வேம்பின் ஒண் தளிர்
நெடுங்கொடி உழிஞைப் பவரொடு மிலைந்து
குறுந்தொடி கழித்த கைச் சாபம் பற்றி
நெடுந் தேர்க் கொடிஞ்சி பொலிய நின்றோன்
யார் கொல் வாழ்க அவன் கண்ணி தார் பூண்டு
தாலி களைந்தன்றும் இலனே பால் விட்டு
அயினியும் இன்று அயின்றனே வயின் வயின்
உடன்று மேல் வந்த வம்ப மள்ளரை
வியந்தன்றும் இழிந்தன்றும் இலனே அவரை
அழுந்த பற்றி அகல் விசும்பு ஆர்ப்பு எழக்
கவிழ்ந்து நிலம் சேர அட்டதை
மகிழ்ந்தன்றும் மலிந்தன்றும் அதனினும் இலனே.

Puranānūru 77, Poet Idaikundrūr Kilār sang for Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
Who is he, standing splendidly, holding on
to the ornamental staff of his tall chariot,
holding a bow in his hand that has barely lost
its tiny bracelets, his legs adorned with  brightwar
anklets having shed the childhood anklets, wearing
a strand of bright neem sprouts braided with strands
of ulignai vine on his hair, tied as a tuft to
prevent it from falling on his forehead?  Long live
his garland!

Wearing a garland, he has not removed his boyhood
chain yet.  Only today he is weaned from milk and begun
on solid food.  As new warriors come at him with rage,
he is not awed.  He does not put them down either.
Holding them tight, he brings them down to the earth
and kills them causing uproar in the vast sky.
He neither rejoices nor thinks that it is a great thing!

Notes:  Puranānūru 76, 77, 78 and 79 were written by this poet.  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72. Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlirs in Thalaiyālankānam in the Chōla country.  There are references to this battle in Puranānūru 19, 23, 25, 76, Natrinai 387, Mathuraikānji 55, 127, and Akanānūru 36, 175 and 209.

Meanings:  கிண்கிணி களைந்த கால் – legs from which anklets (worn in childhood) have been removed, ஓண் கழல் தொட்டு – wore bright anklets, குடுமி களைந்த நுதல் – forehead on which hair tufts have not fallen, வேம்பின் ஒண் தளிர் – bright neem sprouts, நெடுங்கொடி உழிஞை – ulignai creepers with long strands, balloon vine, Cardiospermum halicacabum, பவரொடு – with vines, மிலைந்து – braided, குறுந்தொடி கழித்த கை – with hands that have removed small bangles, சாபம் பற்றி – holding a bow, நெடுந்தேர்க் கொடிஞ்சி – ornamental staff of the tall chariot, பொலிய – splendidly, நின்றோன் யார் கொல் – who is he who stands, வாழ்க அவன் கண்ணி – long live his garland, தார் பூண்டு – wearing a garland, தாலி களைந்தன்றும் இலனே – he has not removed the chain, பால் விட்டு – letting milk, அயினியும் இன்று அயின்றனே – started to eat solid food, வயின் வயின் – in an orderly manner, உடன்று – with anger, மேல் வந்த வம்ப மள்ளரை – the new warriors who kept coming, வியந்தன்றும் இழிந்தன்றும் இலனே அவரை – is not awed by them or puts them down, அழுந்த பற்றி அகல் விசும்பு – wide sky, ஆர்ப்பு எழ – uproar rises, கவிழ்ந்து நிலம் சேர அட்டதை – killing them their bodies falling facing the ground, மகிழ்ந்தன்றும் மலிந்தன்றும் அதனினும் இலனே – he does not rejoice or put them down

புறநானூறு 78, பாடியவர்: இடைக்குன்றூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
வணங்கு தொடைப் பொலிந்த வலி கெழு நோன் தாள்
அணங்கு அருங்கடுந்திறல் என் ஐ முணங்கு நிமிர்ந்து
அளைச் செறி உழுவை இரைக்கு வந்தன்ன
மலைப்பரும் அகலம் மதியார் சிலைத்து எழுந்து
விழுமியம் பெரியம் யாமே நம்மிற்
பொருநனும் இளையன் கொண்டியும் பெரிது என
எள்ளி வந்த வம்ப மள்ளர்
புல்லென் கண்ணர் புறத்திற் பெயர
ஈண்டு அவர் அடுதலும் ஒல்லான் ஆண்டு அவர்
மாண் இழை மகளிர் நாணினர் கழியத்
தந்தை தம்மூர் ஆங்கண்
தெண் கிணை கறங்கச் சென்று ஆண்டு அட்டனனே.

Puranānūru 78, Poet Idaikundrūr Kilār sang for Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai, Arasa Vākai
My lord with ferocious might and curved joints, rose up
like a powerful tiger living in a cave that stretches and
rises as it prepares to hunt.  They showed no respect for
his chest, which is hard to fight.  They rose up roaring,
“We are great!  We are superior.   He wants to fight with
us.   He’s younger than us.  The spoils will be rich!”

They came thus disrespecting him.  On seeing them run
away from the battlefield showing their backs, their eyes dull,
he did not desire to kill them there.  He followed them to their
father’s land and killed them there to the clear beat of kinai
drums, before their women with fine jewels, who died of shame.

Notes:  Puranānūru 76, 77, 78 and 79 were written by this poet.  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72. Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlirs in Thalaiyālankānam in the Chōla country.  There are references to this battle in Puranānūru 19, 23, 25, 76, Natrinai 387, Mathuraikānji 55, 127, and Akanānūru 36, 175 and 209.

Meanings:  வணங்கு தொடை – curved joints, பொலிந்த – splendid, வலி கெழு – great strength, நோன் தாள் – strong legs, அணங்கு – terrorizing, அருங்கடுந்திறல் – he is greatly ferocious, என் ஐ – my lord, முணங்கு நிமிர்ந்து – stretching and rising, stretching and spreading, அளைச் செறி உழுவை இரைக்கு வந்தன்ன – like a tiger from a cave that comes out with hunger for food, மலைப்பரும் – difficult to fight, அகலம் மதியார் – they are not respecting his chest, சிலைத்து எழுந்து – rising with uproar, விழுமியம் – we are special, பெரியம் யாமே – we are great, நம்மின் பொருநனும் இளையன் – the man who wants to fight with us is younger than us, கொண்டியும் பெரிது – lot to take, என – thus, எள்ளி வந்த வம்ப மள்ளர் – the new warriors who were contemptuous of him, புல்லென் கண்ணர் – those with dull eyes, புறத்திற் பெயர ஈண்டு – on seeing them run away showing their backs, அவர் அடுதலும் ஒல்லான் ஆண்டு – not wanting to kill them there, அவர் மாண் இழை மகளிர் நாணினர் – their women wearing fine jewels were ashamed, கழிய – to die, தந்தை தம்மூர் – their towns with their fathers, ஆங்கண் – there, தெண் கிணை கறங்க – his clear eyed kinai drums roaring, சென்று ஆண்டு அட்டனனே – he went there and killed them

புறநானூறு 79, பாடியவர்: இடைக்குன்றூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
மூதூர் வாயில் பனிக் கயம் மண்ணி
மன்ற வேம்பின் ஒண் குழை மிலைந்து
தெண் கிணை முன்னர்க் களிற்றின் இயலி
வெம் போர்ச் செழியனும் வந்தனன் எதிர்ந்த
வம்ப மள்ளரோ பலரே
எஞ்சுவர் கொல்லோ பகல் தவச் சிறிதே.

Puranānūru 79, Poet Idaikundrūr Kilār sang for Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
He bathed in the cool pond at the gate of his
ancient city, adorned himself with bright
sprouts of neem from the common ground,
and walked like an elephant behind the roaring
kinai drum, Cheliyan who is ferocious in wars.

Many new warriors are against him.  Will some
of them survive, given there is very little time
left in the day?

Notes:  Puranānūru 76, 77, 78 and 79 were written by this poet.  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72. Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlirs in Thalaiyālankānam in the Chōla country.  There are references to this battle in Puranānūru 19, 23, 25, 76, Natrinai 387, Mathuraikānji 55, 127, and Akanānūru 36, 175 and 209.

Meanings:  மூதூர் வாயில் – at the gate of his ancient city, பனிக் கயம் மண்ணி – bathed in the cool pond, மன்ற வேம்பின் ஒண் குழை மிலைந்து – adorned himself with the bright neem sprouts from the common ground, தெண் கிணை முன்னர் – clear kinai drums leading, களிற்றின் இயலி – walking like a male elephant, வெம் போர்ச் செழியனும் வந்தனன் – ferocious in battle Cheliyan came, எதிர்ந்த வம்ப மள்ளரோ பலரே எஞ்சுவர் – only a few of the new warriors who oppose will survive, கொல்லோ – won’t they, பகல் தவச் சிறிதே – there is very little daytime left

புறநானூறு 80, பாடியவர்: சாத்தந்தையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் போரவைக்கோப் பெருநற்கிள்ளி, திணை: தும்பை, துறை: எருமை மறம்
இன் கடுங் கள்ளின் ஆமூர் ஆங்கண்
மைந்துடை மல்லன் மத வலி முருக்கி
ஒரு கால் மார்பு ஒதுங்கின்றே ஒரு கால்
வருதார் தாங்கிப் பின் ஒதுங்கின்றே
நல்கினும் நல்கான் ஆயினும் வெல் போர்ப்
போர் அருந் தித்தன் காண்க தில் அம்ம
பசித்துப் பணை முயலும் யானை போல
இரு தலை ஒசிய எற்றிக்
களம் புகும் மல்லன் கடந்து அடு நிலையே.

Puranānūru 80, Poet Sāthanthaiyār sang for Chōlan Pōrvaikkō Perunarkilli, Thinai: Thumpai, Thurai: Erumai Maram
In Āmūr where toddy is sweet and potent,
one leg of his squeezes a powerful warrior,
and the other one wraps around his back
blocking him from escaping.  I wish that
Thithan who is victorious in ferocious battles
could see this, whether it pleases him or not.
Like a hungry elephant trying to eat bamboo,
he twists and snaps the body of the warrior
on both ends, as he attacks and kills him in combat.

Notes:  This poet has written Puranānūru 80, 81, 82, and 287.  Puranānūru 80, 81, 82, 83, 84 and 85 were written for this warrior king, whose father’s name was Thithan. Thithan was a small-region king. He ruled from Uranthai.  ஒளவை  துரைசாமி உரை – ‘பின்னர் இவன் எப்பொழுது முடி வேந்தர் ஆயினான் என்று தெரிந்தில’.

Meanings:  இன் கடுங் கள்ளின் ஆமூர் – in Āmūr with sweet potent toddy, ஆங்கண் – there, மைந்துடை மல்லன் – warrior with might, மத வலி – great strength, முருக்கி – ruined, ஒரு கால் மார்பு ஒதுங்கின்றே – one leg is placed on the chest (of his enemy), ஒரு கால் வருதார் தாங்கிப் பின் ஒதுங்கின்றே – another leg is blocking his (enemy’s) back preventing him from escaping, நல்கினும் நல்கான் ஆயினும் – whether he likes it or does not like it, வெல்போர்ப் போர் அருந் தித்தன் – Thithan who is victorious in ferocious battles, father of Chōlan Pōrvaikkō Perunarkilli, காண்க – let him see, தில், அம்ம – அசை, expletive, பசித்துப் பணை முயலும் யானை போல – like a hungry elephant that eats bamboo, இரு தலை ஒசிய – snaps on both sides, எற்றி – ruined, களம் புகும் மல்லன் – warrior who came to fight, கடந்து அடு நிலையே – the situation of attacking and killing him in combat

புறநானூறு 81, பாடியவர்: சாத்தந்தையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் போரவைக்கோப் பெருநற்கிள்ளி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
ஆர்ப்பு எழு கடலினும் பெரிது அவன் களிறே
கார்ப் பெயல் உருமின் முழங்கல் ஆனாவே
யார் கொல் அளியர் தாமே ஆர் நார்ச்
செறியத் தொடுத்த கண்ணிக்
கவிகை மள்ளன் கைப்பட்டோரே.

Puranānūru 81, Poet Sāthanthaiyār sang for Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
The uproar is louder than the sound of the rising ocean!
The trumpeting of his male elephants lasts longer
than monsoon’s thunder!  Who are they?
They are pitiful, those touched by the warrior wearing a
strand of āthi flowers strung tightly with fiber!

Notes:   The āthi flower is the symbol of Chōlas.  This poet has written Puranānūru 80, 81, 82, and 287.  Puranānūru 80, 81, 82, 83, 84 and 85 were written for this king, whose father’s name was Thithan.

Meanings:  ஆர்ப்பு எழு கடலினும் பெரிது – the uproar is louder than the sounds of the rising ocean, அவன் களிறே கார்ப் பெயல் உருமின் முழங்கல் ஆனாவே – his male elephants trumpet and those sounds are longer than the monsoon thunder, யார் கொல் – who are they, அளியர் தாமே – they are pitiful, ஆர் நார்ச் செறியத் தொடுத்த கண்ணி – garland tightly braided with fiber using bauhinia flowers, tightly braided strand with bauhinia flowers, ஆத்தி மலர்கள், கவிகை மள்ளன் கைப்பட்டோரே – those who are touched by the hands of the generous warrior

புறநானூறு 82, பாடியவர்: சாத்தந்தையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் போரவைக்கோப் பெருநற்கிள்ளி, திணை: வாகை. துறை: அரச வாகை
சாறு தலைக்கொண்டெனப் பெண் ஈற்று உற்றனப்
பட்ட மாரி ஞான்ற ஞாயிற்றுக்
கட்டில் நிணக்கும் இழிசினன் கையது
போழ் தூண்டு ஊசியின் விரைந்தன்று மாதோ
ஊர் கொள வந்த பொருநனொடு
ஆர் புனை தெரியல் நெடுந்தகை போரே.

Puranānūru 82, Poet Sāthanthaiyār sang for Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
The celebrations have started, and he has
to leave soon.  His wife is in labor.
It is raining, and the sun has started to go
down.  The ilisinan is making frantically a
cot with frond strips, using a needle. When a
warrior came to take the city, the esteemed lord
who wears āthi flower garlands battled and won.

Notes:  The word ‘won’ has been added for clarity.  The needle/sharp tool plying fast implies that the king chased away the attacking warrior king swiftly.  The man has impending duties as a drummer, and he has to go soon.  This poet has written Puranānūru 80, 81, 82, and 287.  Puranānūru 80, 81, 82, 83, 84 and 85 were written for this king. In this poem, a drummer has responsibilities to his king and needs to leave, but is working frantically to make a cot for his wife who is about to deliver a baby.  He is not a professional cot maker.  To this day, new cots are made in the rural areas of Tamil Nadu when babies are born, and family members usually make them.  Garlands made with āthi flowers, were worn by the Chōla kings.

Meanings:  சாறு தலைக்கொண்டென – since the festival has started (the king won the battle), பெண் ஈற்று உற்றன – and since his wife is about to deliver, பட்ட மாரி ஞான்ற ஞாயிற்று – at twilight when it rained, when the sun was down when it rained, கட்டில் – cot, நிணக்கும் – tying, இழிசினன் – a thannumai drummer (Pura 289), or a man of low status according to the traditional interpretation – Please read the section ‘Low Status’ in the chapter  ‘Key Information and Historical References’ for explanation, கையது – in his hands, போழ் தூண்டு ஊசியின் விரைந்தன்று – he is stitching with his needle/sharp tool and frond strips fast – the word போழ் means palmyra frond and also to split/tear, மாதோ – அசை, an expletive, ஊர் கொள வந்த பொருநனொடு – with the enemy king/warrior who came to take the city, ஆர் புனை தெரியல் நெடுந்தகை போரே – the battle that the lord wearing bauhinia garland fought, Chōla kings wore āthi garlands

புறநானூறு 83, பாடியவர்: பெருங்கோழி நாய்கண் மகள் நக்கண்ணையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் போரவைக்கோப் பெருநற்கிள்ளி,
திணை: கைக்கிளை, துறை: பழிச்சுதல்
அடி புனை தொடு கழல் மை அணல் காளைக்கு என்
தொடி கழித்திடுதல் யான் யாய் அஞ்சுவலே
அடு தோள் முயங்கல் அவை நாணுவலே
என் போல் பெரு விதுப்புறுக என்றும்
ஒரு பால் படாஅது ஆகி
இரு பாற்பட்ட இம் மையல் ஊரே.

Puranānūru 83, Poet Perunkōli Nāykan Nakkannaiyār sang for Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli, Thinai: Kaikkilai, Thurai: Palichuthal
My bangles have become loose because of the young man
with black beard, who wears warrior anklets on his feet.
I am afraid of my mother.  I’d be embarrassed to embrace
him in front of the assembly.  May this confused town
tremble as much as I do!   Forever, they are not able to
choose, being of two different minds!

Notes:  The poet Nakkannaiyār fell in love with Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli who was a great warrior.  The background of poems 83, 84 and 85 is the king battling with a warrior in Āmur town.  This poet wrote Puranānūru poems 83, 84 and 85.  The later Muthollāyiram and ulā poems where young girls fall in love with kings might have been based on these poems.   Puranānūru 80, 81, 82, 83, 84 and 85 were written for this king.  This poem has been interpreted as ‘those taking the warrior’s side and those taking the king’s side, and also as ‘those taking the mother’s side and those taking the royal assembly’s side’.   இரு பாற்பட்ட இம் மையல் ஊரே – ஒளவை துரைசாமி உரை – யாயும் அவையுமாகிய இரு கூற்றிற் பட்ட இம் மயக்கத்தையுடைய ஊர்.   

 Meanings:  அடி புனை – wearing on his feet, தொடு கழல் – warrior anklets that are tied, மை அணல் காளைக்கு – for the young man with black/ink colored beard, என் தொடி கழித்திடுதல் – since my bangles are slipping down, யான் யாய் அஞ்சுவலே – I am afraid of my mother, அடு தோள் முயங்கல் – to embrace his shoulders that kill enemies, அவை நாணுவலே – I am embarrassed in the assembly, என் போல் பெரு விதுப்புறுக – may it tremble greatly like I do, என்றும் – forever, ஒரு பால் படாஅது ஆகி – not being of one mind, இரு பாற்பட்ட – being of two minds, இம் மையல் ஊரே – this confused town

புறநானூறு 84, பாடியவர்: பெருங்கோழி நாய்கன் மகள் நக்கண்ணையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் போரவைக்கோப் பெருநற்கிள்ளி, திணை: கைக்கிளை, துறை: பழிச்சுதல்
என் ஐ புற்கை உண்டும் பெருந்தோளன்னே
யாமே புறஞ்சிறை இருந்தும் பொன் அன்னம்மே
போர் எதிர்ந்து என் ஐ போர்க்களம் புகினே
கல்லென் பேரூர் விழவுடை ஆங்கண்
ஏமுற்றுக் கழிந்த மள்ளர்க்கு
உமணர் வெரூஉம் துறைய அன்னன்னே.

Puranānūru 84, Poet Perunkōli Nāykan Makal Nakkannaiyār sang for Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli, Thinai: Kaikkilai, Thurai: Palichuthal
Even though my lord eats gruel, he has broad shoulders,
and I, although I sit outside his house, am as pale
as gold.   If my lord accepts martial challenges and
enters the battlefield, to the arrogant warriors in this
town with huge festivals, he will be like the dreaded
path which the salt merchants take.

Notes:  The poet Nakkannaiyār fell in love with Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli who was a great warrior.  The background of poems 83, 84 and 85 is the king battling with a warrior in Āmur town.  This poet wrote Puranānūru poems 83, 84 and 85.  The later Muthollāyiram and ulā poems where young girls fall in love with kings might have been based on these poems.   Puranānūru 80, 81, 82, 83, 84 and 85 were written for this king.   

Meanings:  என் ஐ புற்கை உண்டும் – my lord eats just gruel, பெருந் தோளன்னே – he has broad shoulders, யாமே – me, புறஞ்சிறை இருந்தும் – even though I am outside of his house, பொன் அன்னம்மே – am like gold, போர் எதிர்ந்து என் ஐ போர்க்களம் புகினே – if my lord enters the battlefield accepting challenges, கல்லென் – with loud sounds, பேரூர் விழவுடை – huge city with festivals, ஆங்கண் – there, ஏமுற்றுக் கழிந்த மள்ளர்க்கு – to the warriors who come to him with arrogance, உமணர் வெரூஉம் துறை அன்னன்னே – it is like the paths that the salt merchants fear

புறநானூறு 85, பாடியவர்: பெருங்கோழி நாய்கன் மகள் நக்கண்ணையார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் போரவைக்கோப் பெருநற்கிள்ளி, திணை: கைக்கிளை, துறை: பழிச்சுதல்
என் ஐக்கு ஊர் இஃது அன்மையானும்
என் ஐக்கு நாடு இஃது அன்மையானும்
ஆடுஆடு என்ப ஒரு சாரோரே
ஆடன்று என்ப ஒரு சாரோரே
நல்ல பல்லோர் இரு நன் மொழியே
அம் சிலம்பு ஒலிப்ப ஓடி எம் இல்
முழா அரைப் போந்தை பொருந்தி நின்று
யான் கண்டனன் அவன் ஆடாகுதலே.

Puranānūru 85, Poet Perunkōli Nāykan Makal Nakkannaiyār sang for Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli, Thinai: Kaikkilai, Thurai: Palichuthal
This is not the town of my lord!
This is not the country of my lord!
One group says, “Victory, Victory!”
Another group says, “No victory for him.”
Two fine voices by many good people!

I ran to my house, my lovely anklets jingling,
leaned on a palmyra tree with trunk like
a drum, and saw  that victory was his!

Notes:  The poet Nakkannaiyār fell in love with Chōlan Pōravaikkō Perunarkilli who was a great warrior.  The background of poems 83, 84 and 85 is the king battling with a warrior in Āmur town.  This poet wrote Puranānūru poems 83, 84 and 85.  The later Muthollāyiram and ulā poems where young girls fall in love with kings might have been based on these poems.   Puranānūru 80, 81, 82, 83, 84 and 85 were written for this king.   

Meanings:  என் ஐக்கு ஊர் இஃது அன்மை யானும் – this is not the town of my lord, என் ஐக்கு நாடு இஃது அன்மை யானும் – this is not the country of my lord, ஆடு ஆடு என்ப ஒரு சாரோரே – one group says ‘victory, victory’, ஆடன்று என்ப ஒரு சாரோரே – one group says that he will not win, நல்ல பல்லோர் இரு நன் மொழியே – two fine voices by many good people, அம் சிலம்பு ஒலிப்ப – as my beautiful anklets jingled, ஓடி எம் இல் முழா அரைப் போந்தை பொருந்தி நின்று – I ran and came to my house and leaned on the palmyra tree with drum-like trunk, Borassus flabellifer, யான் கண்டனன் – I saw, அவன் ஆடாகுதலே – that victory became his

புறநானூறு 86, பாடியவர்: காவற்பெண்டு, திணை: வாகை, துறை: ஏறாண் முல்லை

சிற்றில் நற்றூண் பற்றி, நின்மகன்
யாண்டு உளனோ என வினவுதி என் மகன்
யாண்டு உளன் ஆயினும் அறியேன் ஓரும்
புலி சேர்ந்து போகிய கல் அளை போல
ஈன்ற வயிறோ இதுவே
தோன்றுவன் மாதோ போர்க்களத்தானே!

Puranānūru 86, Poet Kāvarpendu, Thinai: Vākai, Thurai: Ērān Mullai
You grasp a fine pillar in my small house
you ask me, “Where is your son?”
I do not know where he is.

Like a mountain cave that a tiger
inhabited and abandoned,
is this womb which gave birth to him.
He will appear on the battlefield!

Notes:  This is the only poem written by this female poet.

Meanings:  சிற்றில் நற்றூண் பற்றி – holding onto a fine pillar in a small house, நின் மகன் யாண்டு உளனோ என வினவுதி – you ask me “where is your son”, என் மகன் – my son, யாண்டு உளன் ஆயினும் அறியேன் – I do not know where he is, ஓரும் – an asai, an expletive, புலி சேர்ந்து போகிய கல் அளை போல – like a rock cave that a tiger inhabited and abandoned, ஈன்ற வயிறோ இதுவே – this is the womb that gave birth to him, தோன்றுவன் – he will appear, மாதோ – அசை, expletive, போர்க்களத்தானே – in the battlefield

புறநானூறு 87, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: தும்பை, துறை: தானை மறம்
களம் புகல் ஓம்புமின் தெவ்விர் போர் எதிர்ந்து
எம்முளும் உளன் ஒரு பொருநன் வைகல்
எண் தேர் செய்யும் தச்சன்
திங்கள் வலித்த கால் அன்னோனே.

Puranānūru 87, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Thumpai, Thurai: Thānai Maram
O enemies!  Protect yourselves
before you enter the field!
Among us is a warrior
who will fight you in battle.
He is like a chariot wheel
crafted with care
for over a month, by a carpenter
who creates eight chariots in a day!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  களம் புகல் – entering the battlefield, ஓம்புமின் – protect, take care, தெவ்விர் – O enemies, போர் எதிர்ந்து – facing in battle, எம்முளும் உளன் ஒரு பொருநன் – among us is a warrior, வைகல் – daily, எண் தேர் செய்யும் தச்சன் – a carpenter who makes 8 chariots, திங்கள் – month, வலித்த – created with care, கால் – chariot wheel, அன்னோனே – he is like that

புறநானூறு 88, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: தும்பை, துறை: தானை மறம்
யாவிர் ஆயினும் கூழை தார் கொண்டு
யாம் பொருதும் என்றல் ஓம்புமின் ஓங்கு திறல்
ஒளிறு இலங்கு நெடு வேல் மழவர் பெருமகன்
கதிர் விடு நுண் பூண் அம் பகட்டு மார்பின்
விழவு மேம்பட்ட நல் போர்
முழவுத் தோள் என் ஐயைக் காணா ஊங்கே.

Puranānūru 88, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Thumpai, Thurai: Thānai Maram
Whoever you may be,
if you defend your words,
“We will fight with his foot
soldiers and the rest of his army”,
you haven’t seen my lord who
celebrates victories with festivals.
He has drum-like shoulders,
fine, strong chest with elegant
ornaments that shoot rays,
and is chief to young, brave warriors
who bear long and shining spears.

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 230, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.   There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  யாவிர் ஆயினும் – whoever you may be, கூழை – rear of an army, an army brigade, தார் – foot warriors, கொண்டு யாம் – with those we will, பொருதும் – fight, என்றல் – if you say, ஓம்புமின் – protect, defend, ஓங்கு திறல் – great valor, ஓளிறு இலங்கு நெடுவேல் – bright and shining tall spears, மழவர் – young warriors, பெருமகன் – chief, great man, கதிர் விடு – rays emitting, நுண் பூண் – fine ornaments, அம் பகட்டு மார்பின் – on his beautiful wide chest, விழவு – festivals, மேம்பட்ட நற்போர் – good battles, victorious battles, முழவுத் தோள் – drum-like shoulders, என் ஐயைக் காணா ஊங்கே – before you have seen my lord

புறநானூறு 89, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை : தும்பை, துறை: தானை மறம்
இழையணிப் பொலிந்த ஏந்து கோட்டு அல்குல்
மடவரல் உண்கண் வாணுதல் விறலி
பொருநரும் உளரோ நும் அகன் தலை நாட்டு என
வினவல் ஆனாப் பொரு படை வேந்தே
எறி கோல் அஞ்சா அரவின் அன்ன
சிறு வன் மள்ளரும் உளரே அதாஅன்று
பொதுவில் தூங்கும் விசியுறு தண்ணுமை
வளி பொரு தெண் கண் கேட்பின்
அது போர் என்னும் என் ஐயும் உளனே.

Puranānūru 89, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Thumpai, Thurai: Thānai Maram
O Virali with a bright forehead,
kohl decorated eyes, delicate nature
and lifted loins wearing splendid jewels!
You asked me, “Is there anyone who can
fight in your huge country?”

Yes, there is a king with an army, and
his brave young warriors are not afraid
of rods that hit them.
They strike like snakes without fear.
Not only that, whenever the the wind
blows against the clear-sounding eyes
of the thannumai drum in the courtyard,
tied tightly with straps, and it resonates,
he shouts, “To war.”  That is my lord!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.   Viralis were female artists who danced and sang.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  இழையணிப் பொலிந்த – wearing jewels splendidly, ஏந்து கோட்டு அல்குல் –  loins lifted on the sides, மடவரல் – delicate woman, உண்கண் – kohl (கண் மை) decorated, வாள் நுதல் – sharp/bright forehead, விறலி – artist who sings and dances, பொருநரும் உளரோ – is there anybody who will fight, நும் அகன்றலை நாட்டு – in your huge country, என வினவல் – you asked, ஆனாப் பொரு படை வேந்தே – king with an army that fights, எறி கோல் அஞ்சா – not afraid when stuck with thrown sticks, அரவின் அன்ன – like snakes, சிறு வன் மள்ளரும் உளரே – there are young brave warriors, அதாஅன்று – not only that, பொதுவில் தூங்கும் – resting in the common pavilion, விசியுறு – tied tightly, தண்ணுமை – thannumai drum, வளி பொரு – when the winds blow, தெண் கண் – clear eyes, கேட்பின் – if he hears , அது போர் என்னும் – thinking it is battle, என் ஐயும் – there is my lord, உளனே – he is there

புறநானூறு 90, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: தும்பை, துறை: தானை மறம்
உடை வளை கடுப்ப மலர்ந்த காந்தள்
அடை மல்கு குளவியொடு கமழும் சாரல்
மறப் புலி உடலின் மான் கணம் உளவோ
மருளின விசும்பின் மாதிரத்து ஈண்டிய
இருளும் உண்டோ ஞாயிறு சினவின்
அச்சொடு தாக்கிப் பார் உற்று இயங்கிய
பண்டச் சாகாட்டு ஆழ்ச்சி சொலிய
வரி மணல் ஞெமரக் கல் பக நடக்கும்
பெருமிதப் பகட்டுக்குத் துறையும் உண்டோ
எழுமரம் கடுக்கும் தாள் தோய் தடக்கை
வழு இல் வன் கை மழவர் பெரும
இரு நில மண் கொண்டு சிலைக்கும்
பொருநரும் உளரோ நீ களம் புகினே.

Puranānūru 90, Poet Avvaiyār sang to Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Thumpai, Thurai: Thānai Maram
If a fierce tiger is roaming
on the fragrant mountain slopes
with white glory lilies resembling
broken conch and wild jasmine with
leaves, can a deer herd linger there?
If the sun burns with rage,
is it possible for darkness to exist
in the expanses of the confused sky?
If a proud oxen hauls a cart with goods,
as its crossbar grinds the axle,
scattering wet sand and breaking rocks,
as it pulls out of a deep hole,
is there any road that can resist it?

O Lord of warriors!
Your strong, faultless arms reach down
to your legs that are like crossbars.
Is there anyone in this vast earth
who can take your land
and be jubilant, if you enter the field?

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  உடை வளை கடுப்ப – like broken conch shells, மலர்ந்த காந்தள் – blossomed glory lilies, அடை மல்கு – with leaves, குளவியொடு – filled with wild jasmine, Millingtonia hortensis, கமழும் சாரல் – fragrant mountain slope, மறப்புலி உடலின் – if a strong tiger roams, மான் கணம் உளவோ – will the deer herd be there, மருளின விசும்பின் – confused skies, மாதிரத்து – directions, ஈண்டிய – here, இருளும் உண்டோ – can there be darkness, ஞாயிறு சினவின் – if the sun gets enraged, அச்சொடு தாக்கிப் பார் உற்று இயங்கிய – operating with the cross bar attacking the axle, பண்டச் சாகாட்டு – cart with goods, ஆழ்ச்சி சொலிய – fell into ruts, வரி மணல் ஞெமர – spreading sand, கல் பக – splitting rocks, splitting stones, நடக்கும் பெருமிதப் பகட்டுக்கு – to a walking proud bull, துறையும் உண்டோ – is there a place, எழுமரம் கடுக்கும் – like crossbars, தாள் தோய் தடக் கை –  big hands touching the feet, வழு இல் வன் கை – blemish-less strong arms, மழவர் பெரும – O lord of warriors, இரு நில மண் கொண்டு – to take this vast land, சிலைக்கும் – to be tumultuous, to be uproarious, உளரோ – is there anybody, நீ களம் புகினே – if you enter the battlefield

புறநானூறு 91, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: பாடாண், துறை: வாழ்த்தியல்
வலம் படு வாய்வாள் ஏந்தி ஒன்னார்
களம் படக் கடந்த கழல் தொடி தடக்கை
ஆர்கலி நறவின் அதியர் கோமான்
போர் அடு திருவின் பொலந்தார் அஞ்சி
பால் புரை பிறை நுதல் பொலிந்த சென்னி
நீலமணி மிடற்று ஒருவன் போல
மன்னுக பெரும நீயே தொன் நிலைப்
பெருமலை விடர் அகத்து அரு மிசை கொண்ட
சிறியிலை நெல்லித் தீங்கனி குறியாது
ஆதல் நின் அகத்து அடக்கிச்
சாதல் நீங்க எமக்கு ஈத்தனையே.

Puranānūru 91, Poet Avvaiyār sang to Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Pādān, Thurai: Vālthiyal
O Athiyar king owning excitement-causing alcohol!
O king with a powerful hand with whirling bracelets that
lifts a victorious sword and strikes down enemies in battlefields!
O Anji with a golden garland, who is rich in murderous battles!
May you live as long as he lives, the one who has a milk-like
glowing crescent moon on his head, with neck as dark as sapphire!

O Greatness!  Without considering how difficult it was to get
the sweet nelli fruit from a tree with small leaves,
plucked from the crevices of an ancient lofty mountain
that was difficult to scale, you gave it to me, knowing its benefits
of removing death, which knowledge you kept within yourself!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 230, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  வலம் படு வாய்வாள் ஏந்தி – lifting your sword with strength, ஒன்னார் களம் படக் கடந்த – one who went to the battlefield and won over enemies, கழல் தொடி தடக்கை – big hands with whirling bracelets, ஆர்கலி நறவின் – with excitement causing alcohol, அதியர் கோமான் – Athiyar king, போர் அடு – battle killing, திருவின் – with wealth, பொலந்தார் அஞ்சி – O Anji who wears a gold garland, பால் புரை – milk like, பிறை நுதல் பொலிந்த சென்னி – crescent moon on his head, நீல மணி மிடற்று ஒருவன் போல மன்னுக – may you flourish like the one whose neck is like blue sapphires (lord Sivan), பெரும – O greatness, நீயே – you, தொன் நிலை பெரு மலை விடர் அகத்து – from the ancient tall mountain with crevice, அரு மிசை கொண்ட – that was on a difficult altitude, சிறியிலை நெல்லி – small-leaved nelli, Indian gooseberry, Emblica Officinalis, தீங் கனி – sweet fruit, குறியாது – without considering, ஆதல் – the benefits, அகத்து அடக்கி – keeping it to yourself, சாதல் நீங்க – to remove death, எமக்கு ஈத்தனையே – you gave to me

புறநானூறு 92, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
யாழொடும் கொள்ளா பொழுதொடும் புணரா
பொருள் அறிவாராயினும் தந்தையர்க்கு
அருள் வந்தனவால் புதல்வர் தம் மழலை
என் வாய்ச் சொல்லும் அன்ன ஒன்னார்
கடி மதில் அரண் பல கடந்து
நெடுமான் அஞ்சி நீ அருளல் மாறே.

Puranānūru 92, Poet Avvaiyār sang to Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
A little son’s babbling words
are no match for yāl music.
Their tenses do not match,
and they cannot be understood.
Yet they are graceful to the father.

O Nedumān Anji who has seized
many enemy fortresses, their
walls well-guarded!
The words out of my mouth are
just like that, because of your graces.

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.   There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  யாழொடும் கொள்ளா – no match for a yāl, பொழுதொடும் புணரா – their tenses do not match, பொருள் அறிவாரார் ஆயினும் – even though they cannot understand the meanings, தந்தையர்க்கு – to their fathers, அருள் வந்தனவால் – they are graceful, புதல்வர் தம் மழலை – childish prattle of their sons, என் வாய்ச் சொல்லும் அன்ன – my words are like that, ஒன்னார் – enemies, கடி மதில் அரண் – protected forts with walls, பல கடந்து – seized a few, நெடுமான் அஞ்சி – O King Nedumān Anji, நீ அருளல் மாறே – because of your graces

புறநானூறு 93, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
திண் பிணி முரசம் இழுமென முழங்கச்
சென்று அமர் கடத்தல் யாவது வந்தோர்
தார் தாங்குதலும் ஆற்றார் வெடி பட்டு
ஓடல் மரீஇய பீடு இல் மன்னர்
நோய்ப்பால் விளிந்த யாக்கை தழீஇக்
காதல் மறந்து அவர் தீது மருங்கு அறுமார்
அறம் புரி கொள்கை நான்மறை முதல்வர்
திறம் புரி பசும் புல் பரப்பினர் கிடப்பி
மறம் கந்து ஆக நல் அமர் வீழ்ந்த
நீள் கழல் மறவர் செல்வுழிச் செல்க என
வாள் போழ்ந்து அடக்கலும் உய்ந்தனர் மாதோ
வரி ஞிமிறு ஆர்க்கும் வாய் புகு கடாஅத்து
அண்ணல் யானை அடு களத்து ஒழிய
அருஞ்சமம் ததைய நூறி நீ
பெருந்தகை விழுப்புண் பட்டமாறே.

Puranānūru 93, Poet Avvaiyār sang to Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
With tightly strapped battle drums roaring,
how can there be more victories to be won?
Enemy kings who came could not stand against
your foot soldiers.  They scattered and ran.

The kings without pride killed by you
avoided what would have been done to
them, had they died naturally of disease,
their bodies laid out on fine green grass
by brahmins who know the four Vedas
and chanted, “Go where the great warriors
with splendid war anklets go,
those who have died in battles with bravery
as their crutch,” and forgetting any love
they had for them,
they would have cut their bodies with swords
to remove their blemish.

But you are a great man who fights harsh
battles, shattering the battlefield around you,
as noble elephants fall down, the juices of
their musth flowing into their mouths where
bees hum, and you have battle wounds!

Meanings:  திண் பிணி முரசம் இழுமென முழங்க – as drums that are tightly strapped roar, சென்று அமர் கடத்தல் யாவது – how can there be any more battle victories left to be won, வந்தோர் – those who have come to attack, enemy kings, தார் தாங்குதலும் ஆற்றார் – they could not stand against your foot soldiers, வெடிபட்டு ஓடல் மரீஇய பீடு இல் மன்னர் – such kings without pride who scattered and ran, நோய்ப்பால் விளிந்த யாக்கை – bodies  of those who died due to disease, தழீஇ – holding, embracing, காதல் மறந்து – forgetting desire, forgetting kindness, அவர் தீது மருங்கு அறுமார் – to remove their blemish, to give them warrior’s death, அறம் புரி கொள்கை – with principle of righteousness, நான்மறை முதல்வர் – brahmins who know the four Vedas, திறம் புரி பசும் புல் பரப்பினர் கிடப்பி – laid on fine green grass, மறம் கந்து ஆக – bravery as the support, அமர் வீழ்ந்த – fallen in battle, நீள் கழல் மறவர் செல் உழிச் செல்க – go to where great warriors with large/splendid warrior anklets go, என – saying so, thus, வாள் போழ்ந்து – cut them up with swords, அடக்கலும் உய்ந்தனர் – escaped from dishonor, மாதோ – அசை, an expletive, வரி ஞிமிறு ஆர்க்கும் – bees with stripes hum, வாய் புகு – entering near the mouth, கடாஅத்து – musth, அண்ணல் யானை அடு களத்து ஒழிய – noble elephants died in the battlefield, அருஞ்சமம் – difficult battle, harsh battle, ததைய – shattered, நூறி – cutting, நீ பெருந்தகை – you are a great person, விழுப் புண் பட்டமாறே – since you have battle wounds

புறநானூறு 94, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
ஊர்க் குறுமாக்கள் வெண்கோடு கழாஅலின்
நீர்த் துறை படியும் பெருங்களிறு போல
இனியை பெரும எமக்கே மற்று அதன்
துன் அருங்கடாஅம் போல
இன்னாய் பெரும நின் ஒன்னாதோர்க்கே.

Puranānūru 94, Poet Avvaiyār sang to Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
To us, you are sweet, O Greatness,
like a huge elephant that relaxes
in the town’s bathing port since
children wash its white tusks!

To your enemies, you are like an
uncontrollable
harsh elephant in rut, O greatness!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  ஊர்க் குறுமாக்கள் – the town’s children, வெண் கோடு – white tusks, கழாஅலின் – since they wash, நீர்த் துறை – bathing site, படியும் – relaxes, பெருங்களிறு போல – like a big male elephant, இனியை – sweet one, பெரும – O greatness, எமக்கே – to us, மற்று – other, அதன் துன் அருங்கடாஅம் போல இன்னாய் – you are like an unapproachable harsh elephant in rut, பெரும – O greatness, நின் ஒன்னாதோர்க்கே – to your enemies

புறநானூறு 95, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: பாடாண், துறை: வாள் மங்கலம்
இவ்வே பீலி அணிந்து மாலை சூட்டிக்
கண் திரள் நோன் காழ் திருத்தி நெய் அணிந்து
கடி உடை வியன் நகர் அவ்வே அவ்வே
பகைவர்க் குத்திக் கோடு நுதி சிதைந்து
கொல் துறைக் குற்றில மாதோ என்றும்
உண்டாயின் பதம் கொடுத்து
இல்லாயின் உடன் உண்ணும்
இல்லோர் ஒக்கல் தலைவன்
அண்ணல் எம் கோமான் வைந்நுதி வேலே.

Puranānūru 95, Poet Avvaiyār sang to Thondaimān for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Pādān, Thurai: Vāl Mangalam
Here,
these spears are adorned with peacock
feathers and decorated with garlands,
their strong, thick shafts anointed with
ghee and they are in perfect condition,
in this palace that is guarded.

There,
they are in the small blacksmith’s shed,
his sharp spears, their blade ends and
sides broken by piercing his enemies.
When he has plenty, he gives food.  Even
when he does not have enough, he shares
and eats what he has, our noble king,
a leader to those who do not have.

Meanings:  இவ்வே – these spears, these weapons, பீலி அணிந்து – adorned with peacock feathers, மாலை சூட்டி – decorated with garlands, கண் திரள் நோன் காழ் திருத்தி – thick and strong shafts are in perfect condition, நெய் அணிந்து – anointed with ghee, rubbed with oil, கடியுடை வியன் நகர் – in the protected huge palace, அவ்வே – his weapons, (spears), பகைவர்க் குத்தி – pierced enemies, கோடு நுதி சிதைந்து – their blades ends broken, கொல் துறைக் குற்றில – they are in the blacksmith’s small shed, மாதோ – அசை, an expletive, என்றும் – always, உண்டாயின் – if he has, பதம் கொடுத்து – he gives food, இல்லாயின் – if he does not have, உடன் உண்ணும் – he shares and eats, இல்லோர் ஒக்கல் தலைவன் – the lord of those who come in need with relatives, அண்ணல் எம் கோமான் – our great king, வைந் நுதி வேலே – sharp-tipped spears

புறநானூறு 96, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் மகன் பொகுட்டெழினி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
அலர் பூந் தும்பை அம் பகட்டு மார்பின்
திரண்டு நீடு தடக்கை என் ஐ இளையோற்கு
இரண்டு எழுந்தனவால் பகையே ஒன்றே
பூப் போல் உண்கண் பசந்து தோள் நுணுகி
நோக்கிய மகளிர்ப் பிணித்தன்று ஒன்றே
விழவு இன்று ஆயினும் படு பதம் பிழையாது
மை ஊன் மொசித்த ஒக்கலொடு துறை நீர்க்
கைமான் கொள்ளுமோ என
உறையுள் முனியும் அவன் செல்லும் ஊரே.

Puranānūru 96, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji’s son Pokuttu Elini, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
My lord’s son with beautiful, strong
chest wearing blossomed thumpai
garlands and big long hands, has
two enemies who have been aroused.

The first one are the women
who gaze at him intensely,
whose flower-like, kohl-rimmed eyes
have become pale and their arms
have become thin.
The other are the towns he visits,
which hate him staying there,
since they fear that his elephants
may drink the water in their reservoirs,
and even when there are no festivals,
his retinue will eat the meat of goats
and expect cooked food without fail.

Notes:  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 96, 102 and 392 for this king, the son of Athiyamān Nedumān Anji.  In poem 158, Athiyamān has been referred to, as Elini, their clan name.   Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  அலர் பூந் தும்பை – wearing blossomed thumpai garlands, White dead nettle, Leucas aspera, அம் பகட்டு மார்பின் – with a beautiful strong chest, திரண்டு நீடு தடக்கை – strong long hands, என் ஐ இளையோற்கு – the son of my lord, இரண்டு எழுந்தனவால் பகையே – two enemies have risen, ஒன்றே – one is, பூப்போல் – flower like, உண்கண் பசந்து – kohl-rimmed eyes becoming pale, தோள் நுணுகி – arms becoming thin, நோக்கிய மகளிர் – women who gaze at him, பிணித்தன்று – entranced, with attachment, ஒன்றே – another one, விழவு இன்று ஆயினும் – even if there are no festivals today, படு பதம் பிழையாது – cooked food without fail, மை ஊன் மொசித்த ஒக்கலொடு – with relatives/retinue who eat the meat of sheep/goats, துறை நீர்க் கைமான் கொள்ளுமோ – will elephants take the water in reservoirs, என உறையுள் – that they will reside there, முனியும் – hate it, அவன் செல்லும் ஊரே – the towns he visits

புறநானூறு 97, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
போர்க்கு உரைஇப் புகன்று கழித்த வாள்
உடன்றவர் காப்புடை மதில் அழித்தலின்
ஊனுற மூழ்கி உரு இழந்தனவே
வேலே குறும்பு அடைந்த அரண் கடந்தவர்
நறுங் கள்ளின் நாடு நைத்தலின்
சுரை தழீஇய இருங்காழொடு
மடை கலங்கி நிலை திரிந்தனவே
களிறே எழூஉத் தாங்கிய கதவம் மலைத்து அவர்
குழூஉக் களிற்றுக் குறும்பு உடைத்தலின்
பரூஉப் பிணிய தொடி கழிந்தனவே
மாவே பரந்து ஒருங்கு மலைந்த மறவர்
பொலம் பைந்தார் கெடப் பரிதலின்
களன் உழந்து அசைஇய மறுக் குளம்பினவே
அவன் தானும் நிலம் திரைக்கும் கடல் தானைப்
பொலந் தும்பைக் கழல் பாண்டில்
கணை பொருத துளைத்தோலன்னே
ஆயிடை உடன்றோர் உய்தல் யாவது தடந்தாள்
பிணிக் கதிர் நெல்லின் செம்மல் மூதூர்
நுமக்கு உரித்து ஆகல் வேண்டின் சென்று அவற்கு
இறுக்கல் வேண்டும் திறையே மறுப்பின்
ஒல்வான் அல்லன் வெல்போரான் எனச்
சொல்லவும் தேறீர் ஆயின் மெல்லியல்
கழல் கனி வகுத்த துணைச் சில் ஓதிக்
குறுந்தொடி மகளிர் தோள் விடல்
இறும்பூது அன்று அஃது அறிந்து ஆடுமினே.

Puranānūru 97, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
His swords that were used with fervor broke through
garrisoned fortress walls, and became twisted and
out of shape thrusting into flesh.  His spears, seizing
enemy forts, have ravaged the country with fragrant
toddy, and bent and ruined the nails on thick shafts.
Assaulting the gates bolstered by huge crossbeams,
his elephants lost the big ornamental rings on their tusks,
and went on a rampage into the fort with enemy elephants.

His horses spread across the battlefield, and attacked
warriors who stood together donning new golden garlands,
and their hooves which labored on the battleground, are
stained with blood.  He himself, with an army like the
ocean that contains the land, wears a golden, thumpai
flower garland and carries a shield pierced by arrows
that leave marks like rings and round bowls.

How can anyone survive his rage?  If you want to hold on
to your fine, ancient city where ears of thick-stemmed
paddy are tangled, you must pay him the tribute.
He, the victor of battle, will not accept if you refuse to
do that.  If you are still not convinced, it will not be a
surprise if you separate from your delicate natured women
with hair curlved with kalangu beans as rollers.  Know this
before you engage in battle!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.   There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  போர்க்கு உரைஇப் புகன்று – entered the battle with desire, கழித்த வாள் – ruined swords, உடன்றவர் காப்புடை மதில் அழித்தலின் – due to ruining the protected fort walls of enemies, ஊனுற மூழ்கி – entered their flesh, உரு இழந்தனவே வேலே – spears have lost their shape, குறும்பு அடைந்த அரண் கடந்தவர் – they attacked and seized the forts of enemies, நறுங் கள்ளின் நாடு – country with fine toddy, நைத்தலின் – since it was ruined, சுரை தழீஇய – attached to the top of the spears, spears with ferrules, இருங்காழொடு – with dark/thick shaft, மடை கலங்கி நிலை திரிந்தனவே – the nails were bent and ruined, களிறே எழூஉத் தாங்கிய கதவம் மலைத்து – elephants attacked the doors blocked with cross bars/bolts, அவர் குழூஉக் களிற்றுக் குறும்பு உடைத்தலின் – since they ruined forts using male elephants, பரூஉப் பிணிய தொடி கழிந்தனவே – the big rings fastened on their tusks got lost, மாவே பரந்து – the horses spread, ஒருங்கு மலைந்த – fought together, மறவர் பொலம் பைந்தார் கெட – ruined enemy warriors wearing new gold garlands, பரிதலின் களன் உழந்து அசைஇய – due to running around in the battlefield, மறுக் குளம்பினவே – their hooves got stained, அவன் தானும் – he is himself, நிலம் திரைக்கும் கடல் தானை – with an army that is like the sea that contains the land, பொலந் தும்பை – gold thumpai, White dead nettle, Leucas aspera, கழல் பாண்டில் – rings and round bowls, கணை பொருத – attacked by arrows, துளைத் தோலன்னே – shield with holes, ஆயிடை – there, உடன்றோர் உய்தல் யாவது – how can anyone survive, தடந்தாள் பிணி – tangled thick stems, கதிர் நெல்லின் செம்மல் மூதூர் – great town with paddy spears, நுமக்கு உரித்து ஆகல் வேண்டின் – if you want it to be yours, சென்று அவற்கு இறுக்கல் வேண்டும் திறையே – you need to give him the tributes, மறுப்பின் – if refused, ஒல்வான் அல்லன் – he will not agree, he will not tolerate, வெல் போரான் – he is a victor of battles, எனச் சொல்லவும் தேறீர் ஆயின் – if you do not understand despite what I have said, மெல்லியல் – delicate nature, கழல் கனி வகுத்த துணைச் சில் ஓதி – soft hair that was thickly separated into two sections and rolled with molucca beans, Caesalpinia crista seeds, குறுந்தொடி மகளிர் தோள் விடல் – leaving the arms of women with small bangles, இறும்பூது அன்று – it will not be a surprise, அஃது அறிந்து ஆடுமினே – know that before you engage in battle

புறநானூறு 98, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: வாகை, வஞ்சியும், துறை: அரச வாகை, கொற்றவள்ளை
முனைத் தெவ்வர் முரண் அவியப்
பொரக் குறுகிய நுதி மருப்பின் நின்
இனக் களிறு செலக் கண்டவர்
மதில் கதவம் எழுச் செல்லவும்
பிணன் அழுங்கக் களன் உழக்கிச்
செலவு அசைஇய மறுக் குளம்பின் நின்
இன நல் மாச் செலக் கண்டவர்
கவை முள்ளின் புழை அடைப்பவும்
மார்பு உறச் சேர்ந்து ஒல்காத்
தோல் செறிப்பு இல் நின் வேல் கண்டவர்
தோல் கழியொடு பிடி செறிப்பவும்
வாள்வாய்த்த வடுப் பரந்த நின்
மற மைந்தர் மைந்து கண்டவர்
புண் படு குருதி அம்பு ஒடுக்கவும்
நீயே ஐயவி புகைப்பவும் தாங்காது ஒய்யென
உறு முறை மரபின் புறம் நின்று உய்க்கும்
கூற்றத்து அனையை ஆகலின் போற்றார்
இரங்க விளிவது கொல்லோ வரம்பு அணைந்து
இறங்கு கதிர் அலம்வரு கழனிப்
பெரும் புனல் படப்பை அவர் அகன் தலை நாடே.

Puranānūru 98, Poet Avvaiyār sang to Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Vākai, Vanji, Thurai: Arasa Vākai, Kotra Vallai
O lord!  In your enemy lands,
when they saw your elephants battling
and blunting their sharp tusk tips
and ruining their strength,
they set up blocking gates in their forts.
When they saw your fine horse herds
advancing, trampling dead bodies,
their hooves stained,
they blocked paths with forked thorns.
When they saw your spears,
never at rest in their scabbards,
but thrusting the chests of men,
they tightened the handles of the
shafts on their shields.
When they saw the courage of your
soldiers with sword wounds,
they put their arrows into quivers,
still bloody.

You who do not protect yourself from
white mustard smoke, are like the
god of death who moves swiftly from
behind and strikes rapidly to take away
life according to battle tradition.
Those who do not praise you,
will they not be subject to grief,
when their far-flung lands flowing
with abundant water and bent paddy,
and the farthest boundaries of their
land, turn into wasteland?

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.   Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  முனைத் தெவ்வர் – battlefield enemies, முரண் அவிய – strengths to be ruined, பொரக் குறுகிய – battled and reduced, நுதி மருப்பின் – tips of tusks, நின் இனக் களிறு – your elephant herds, செலக் கண்டவர் – those who saw them moving, மதில் கதவம் எழுச் செல்லவும் – they set new gates, பிணன் அழுங்க – dead bodies ruined, களன் – battlefield, உழக்கிச் செலவு அசைஇய – trampled as they moved, மறுக் குளம்பின் – with stained hooves, நின் இன நல் மா – your fine herd of horses, செலக் கண்டவர் – those who saw them go, கவை முள்ளின் – forked thorns, புழை அடைப்பவும் – blocked the paths, மார்பு உறச் சேர்ந்து – thrusting into the chests of enemies, ஒல்கா – not kept under control, தோல் செறிப்பு இல் நின் வேல் கண்டவர் – when they say your spears were not contained in its case, தோல் கழியொடு பிடி செறிப்பவும் – they tightened the handles on the shafts of their shields, வாள் வாய்த்த வடுப் பரந்த நின் மற மைந்தர் – your young warriors who had sword wounds, மைந்து கண்டவர் – warriors who saw that, புண் படு குருதி அம்பு ஒடுக்கவும் – they thrust into quivers their bloody arrows, நீயே – you, ஐயவி புகைப்பவும் தாங்காது – unable to tolerate the smoke of white mustard, Brassica alba, ஒய்யென – swiftly, உறு முறை மரபின் – according to tradition, புறம் நின்று உய்க்கும் கூற்றத்து அனையை – like the god of death who will attack from the back, ஆகலின் so, போற்றார் – those who do not praise, இரங்க விளிவது கொல்லோ – will they not be subject to grief, வரம்பு அணைந்து – to the farthest ridges, இறங்கு கதிர் – drooping paddy spears,  அலம் வரு கழனி – causing fields to be ruined, பெரும் புனல் படப்பை – groves with running water, அவர் அகன் தலை நாடே – in their wide far-flung country

புறநானூறு 99, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
அமரர்ப் பேணியும் ஆவுதி அருத்தியும்
அரும் பெறல் மரபின் கரும்பு இவண் தந்தும்
நீர் அக இருக்கை ஆழி சூட்டிய
தொல் நிலை மரபின் நின் முன்னோர் போல
ஈகை அம் கழற்கால் இரும் பனம் புடையல்
பூ ஆர் காவின் புனிற்றுப் புலால் நெடுவேல்
எழு பொறி நாட்டத்து எழாஅத் தாயம்
வழு இன்று எய்தியும் அமையாய் செரு வேட்டு
இமிழ் குரல் முரசின் எழுவரொடு முரணிச்
சென்று அமர் கடந்து நின் ஆற்றல் தோற்றிய
அன்றும் பாடுநர்க்கு அரியை இன்றும்
பரணன் பாடினன் மற்கொல் மற்று நீ
முரண் மிகு கோவலூர் நூறி நின்
அரண் அடு திகிரி ஏந்திய தோளே.

Puranānūru 99, Poet Avvaiyār sang to Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
Like your ancestors of ancient tradition
who served the gods and offered oblations
to secure the gift that is hard to obtain,
sugarcane for this land,
and rolled the wheel of their power around
this world surrounded by ocean,
you inherited by right the beautiful gold
warrior anklets you wear on your legs,
the garland of dark palmyra, gardens with
abundance of flowers, tall spears with fresh
flesh, seven royal symbols,
and your rightful kingship to the land.

Not satisfied with these, you advanced
against seven kings, their battle drums
roaring, and won.
Singers could not sing to you at that time.
Now Paranan has sung of you and about
your strong hands that held the discus that
destroyed forts and strong, hostile Kōvalūr.

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  அமரர்ப் பேணியும் – serving gods, ஆவுதி அருத்தியும் – giving offerings, அரும் பெறல் மரபின் – according to precious tradition, கரும்பு இவண் தந்தும் – brought sugarcane here, நீர் அக இருக்கை – world surrounded by water, ஆழி சூட்டிய – rolled the wheel of power, தொல் நிலை மரபின் நின் முன்னோர் போல – like your ancestors with ancient tradition, ஈகை – gold, அம் கழல் கால் – beautiful legs with warrior anklets, இரும்பனம் புடையல் – big palmyra garland, Borassus flabellifer, பூ ஆர் காவின் – flower filled gardens, புனிற்று – fresh, not dried, புலால் நெடு வேல் – tall spears with flesh, எழு பொறி – seven signs, நாட்டத்து எழாஅத் தாயம் – right to kingship without doubt, வழு இன்று எய்தியும் – even though you received this, அமையாய் – you were not satisfied, செரு – war, வேட்டு – desiring, இமிழ் குரல் முரசின் – sweet music of drums, எழுவரொடு முரணிச் சென்று – went and fought with seven (kings), அமர் கடந்து – won the wars, நின் ஆற்றல் தோற்றிய அன்றும் – even when you established your ability, பாடுநர்க்கு அரியை – you were difficult to singers, இன்றும் பரணன் பாடினன் மற்கொல் – now Paranan has sung of you, மற்று நீ முரண் மிகு கோவலூர் நூறி – also you destroyed strong Kōvalūr with enmity/discord, நின் – you, அரண் அடு – ruining forts, திகிரி ஏந்திய தோளே – your arms that carried the discus

புறநானூறு 100, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
கையது வேலே காலன புனை கழல்
மெய்யது வியரே மிடற்றது பசும் புண்
வட்கர் போகிய வளர் இளம் போந்தை
உச்சிக் கொண்ட ஊசி வெண் தோட்டு
வெட்சி மா மலர் வேங்கையொடு விரைஇச்
சுரி இரும் பித்தை பொலியச் சூடி
வரி வயம் பொருத வயக்களிறு போல
இன்னும் மாறாது சினனே அன்னோ
உய்ந்தனர் அல்லர் இவன் உடற்றியோரே
செறுவர் நோக்கிய கண் தன்
சிறுவனை நோக்கியும் சிவப்பு ஆனாவே.

Puranānūru 100, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
Spear in his hand, crafted warrior
anklets on his legs, sweat on his body,
fresh wounds on his neck,
his dark, curly hair splendidly adorned
with needle-like fronds from the top
of young palmyra trees, entwined with
huge vetchi blossoms and vēngai flowers,
his enemies flee his sight,
like he were a mighty elephant that had
come back from battling a tiger,
so that the rage he felt has not yet left him.

Alas!  For those who aroused his anger,
there is no escape.
The eyes that saw his enemies are still red
even though they see his young son!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.    Avvaiyār sang this song when Athiyamān saw his beloved infant son.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  கையது வேலே – spear in the hand, காலன புனை கழல் – crafted warrior ankle on the legs, மெய்யது வியரே – sweat on the body, மிடற்றது – on the neck, பசும் புண் – fresh wound, வட்கர் போகிய – to remove enemies, வளர் இளம் போந்தை உச்சி – growing young palmyra tree top, Borassus flabellifer, கொண்ட ஊசி வெண்தோட்டு – with needle like fronds,  வெட்சி மா மலர் – big vetchi flowers, Scarlet Ixora, Ixora Coccinea, வேங்கையொடு விரைஇ – mixed with vēngai flowers, Pterocarpus marsupium, சுரி இரும் பித்தை – curly dark hair, பொலியச் சூடி – wearing splendidly, வரி வயம் – striped tiger, பொருத – fought, வயக் களிறு போல – like a strong male elephant, இன்னும் மாறாது சினனே – his rage has not yet left him, அன்னோ- alas, உய்ந்தனர் அல்லர் – do not survive, இவன் உடற்றியோரே – his enemies who aroused anger, செறுவர் நோக்கிய கண் – eyes that saw his enemies, தன் சிறுவனை நோக்கியும் சிவப்பு ஆனாவே – they are still red even when he sees his son

 

புறநானூறு 101, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன் அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: பாடாண், துறை:  பரிசில் கடாநிலை
ஒரு நாள் செல்லலம் இரு நாள் செல்லலம்
பல நாள் பயின்று பலரொடு செல்லினும்
தலை நாள் போன்ற விருப்பினன் மாதோ
அணி பூண் அணிந்த யானை இயல் தேர்
அதியமான் பரிசில் பெறூஉங் காலம்
நீட்டினும் நீட்டாது ஆயினும் யானை தன்
கோட்டு இடை வைத்த கவளம் போலக்
கையகத்தது அது பொய் ஆகாதே
அருந்த ஏமாந்த நெஞ்சம்
வருந்த வேண்டா வாழ்க அவன் தாளே.

Puranānūru 101, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
We did not go to him just for one day or two days,
but brought along many and stayed for many days,
and he welcomed us like it was the first day.

When we receive gifts from Athiyamān who owns
fine chariots and elephants adorned with ornaments,
they are there, whether it takes more or less time.
The gifts are in our hands like a ball of food placed
between the tusks of an elephant.

He will not fail us, my heart that desires food!
Do not worry!  May his efforts prosper!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.   Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meaning:   ஒரு நாள் செல்லலம் – we did not go just for one day, இரு நாள் செல்லலம் – we did not go just for two days, பல நாள் பயின்று – stayed for many days, பலரொடு செல்லினும் – even when we went with many, தலை நாள் போன்ற விருப்பினன் – he was nice like he was on the first day, மாதோ – அசை, an expletive, அணி பூண் அணிந்த யானை – elephant wearing lovely ornaments, இயல் – moving, தேர் – chariots, அதியமான் – king Athiyamān, பரிசில் பெறூஉங் காலம் நீட்டினும் – if he takes time to give gifts, நீட்டாது ஆயினும் – or if he doesn’t take much time, யானை தன் கோட்டு இடை வைத்த கவளம் போல – like the ball of food that is left between an elephant’s tusks, கையகத்தது – it will be in our hands, அது பொய் ஆகாதே – he will not fail us, அருந்த ஏமாந்த நெஞ்சம் – O my heart desiring to get food, வருந்த வேண்டா – do not feel sad, வாழ்க அவன் தாளே – long live his efforts

புறநானூறு 102, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சியின் மகன் பொகுட்டெழினி, திணை: பாடாண், துறை:  இயன் மொழி
எருதே இளைய நுகம் உணராவே
சகடம் பண்டம் பெரிது பெய்தன்றே
அவல் இழியினும் மிசை ஏறினும்
அவணது அறியுநர் யார் என உமணர்
கீழ்மரத்து யாத்த சேம அச்சு அன்ன
இசை விளங்கு கவிகை நெடியோய் திங்கள்
நாள் நிறை மதியத்து அனையை இருள்
யாவணதோ நின் நிழல் வாழ்வோர்க்கே?

Puranānūru 102, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji’s son Pokuttu Elini, Thinai: Padan, Thurai: Iyan Moli
Salt merchants tie spare axles to
the lower wooden beams of their
wagons, since the bulls are young
and not acquainted with yokes,
and they have to carry heavy loads
as the wagons climb on mounds
and go down through ditches.
Who knows what might happen?

O lord!  You are like that spare axle,
a great man with cupped hands
that give.  You are like the full moon.
How can there be darkness for those
who live under your protection?

Notes:  Avvaiyār sang Puranānūru poems 96, 102 and 392 for this king, the son of Athiyamān Nedumān Anji.  In poem 158, Athiyamān has been referred to, as Elini, their clan name.   Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 230, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  எருதே இளைய – the bulls are young, நுகம் உணராவே – they do not know the yokes, சகடம் – cart, பண்டம் – things, load, பெரிது – huge, பெய்தன்றே – placed, அவல் இழியினும் – if they run into ditches, மிசை ஏறினும் – or if they have to climb on mounds, அவணது அறியுநர் யார் – who knows how the path is, என – so, உமணர் – salt merchants, கீழ் மரத்து – to the lower wooden beams, யாத்த – tied, சேம அச்சு அன்ன – like the saved axles, like the spare axles, இசை விளங்கு – fame flourishing, கவிகை நெடியோய் – O great man with charitable hands, திங்கள் நாள் நிறை மதியத்து அனையை – you are like the moon that is full, இருள் யாவணதோ – how can there be darkness, நின் நிழல் வாழ்வோர்க்கே – to those who live under your protection

புறநானூறு 103, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: பாடாண், துறை:  விறலி ஆற்றுப்படை
ஒரு தலைப் பதலை தூங்க ஒரு தலைத்
தூம்பு அகச் சிறு முழாத் தூங்கத் தூக்கிக்
கவிழ்ந்த மண்டை மலர்க்குநர் யார் எனச்
சுரன் முதல் இருந்த சில் வளை விறலி
செல்வை ஆயின் சேணோன் அல்லன்
முனை சுட எழுந்த மங்குல் மாப் புகை
மலை சூழ் மஞ்சின் மழ களிறு அணியும்
பகைப் புலத்தோனே பல் வேல் அஞ்சி
பொழுது இடைப்படாஅப் புலரா மண்டை
மெழுகு மெல் அடையின் கொழு நிணம் பெருப்ப
அலத்தற் காலை ஆயினும்
புரத்தல் வல்லன் வாழ்க அவன் தாளே.

Puranānūru 103, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Pādān, Thurai: Virali Ātruppadai
Hanging a pathalai drum on one side, and
a small, hollow mula drum on another side,
O virali in the wasteland with a few bangles,
you wonder who will turn your dish right
side up!

If you go to him, he is not far away.
He is in the land of his enemies, where in
the harsh battlefield, a mass of black smoke
surrounds young male elephants
like clouds that surrounds mountains.

Ānji of many spears, even in hard times,
donates and keep dishes moist with wax-like
soft adais that never have any time to dry.
May all his efforts prosper!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends. Viralis were female artists who danced and sang.  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  ஒரு தலைப் பதலை தூங்க – one side the pathalai drum hangs, ஒரு தலைத் தூம்பு அகச் சிறு முழாத் தூங்கத் தூக்கி – on one side carrying a hanging small mulā drum with a hole in the middle, கவிழ்ந்த மண்டை மலர்க்குநர் யார் – who will turn the dish right side up, என – thus, சுரன் முதல் இருந்த – in the wasteland, சில் வளை விறலி – O virali (female artist who sings and dances) with few bangles, செல்வை ஆயின் – if you go, சேணோன் அல்லன் – he is not far away, முனை சுட எழுந்த மங்குல் மாப் புகை – a mass of black smoke rose in the ferocious battlefield, மலை சூழ் மஞ்சின் – mountains surrounded by clouds, மழ களிறு அணியும் – surrounds young male elephants, பகைப் புலத்தோனே- in the enemy lands, பல் வேல் அஞ்சி – Ānji with many spears, பொழுது இடைப்படாஅ – without time in between, புலரா மண்டை – bowl that does not get dry, மெழுகு மெல் அடையின் கொழு நிணம் பெருப்ப – wax like soft adai (pancakes) made with thick fat, அலத்தல் காலை ஆயினும் – even when there is poverty, புரத்தல் வல்லன் – he is capable of donating, வாழ்க, அவன் தாளே – long live his efforts

புறநானூறு 104, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
போற்றுமின் மறவீர் சாற்றுதும் நும்மை
ஊர்க் குறுமாக்கள் ஆடக் கலங்கும்
தாள் படு சில் நீர்க் களிறு அட்டு வீழ்க்கும்
ஈர்ப்பு உடைக் கராஅத்து அன்ன என் ஐ
நுண் பல் கருமம் நினையாது
இளையன் என்று இகழின் பெறல் அரிது ஆடே.

Puranānūru 104, Poet Avvaiyār sang for Athiyamān Nedumān Anji, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
Protect yourselves warriors!  Let me tell you!
My lord is like a crocodile that can drag in
and slaughter an elephant in knee-deep
shallow water muddied by the playing feet
of the little children in town.

If you don’t consider his acts, but despise
him by saying “He is just a young man,”
victory will come hard for you!

Notes:  Puranānūru 87-95, 97-101, 103, 104, 206, 208, 230 (his name is this poem is from his defeat in Thakadur), 231, 232, 235, 315 and 390 were written for this king.  Except for 208, which was written by Perunchithiranār, and 230 by Arisil Kilār, the rest were written by the poet Avvaiyār.  Avvaiyār and King Athiyamān Nedumān Anji were great friends.   Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meaning:   போற்றுமின் மறவீர் – protect yourselves O warriors, சாற்றுதும் நும்மை – we are announcing to you, ஊர்க்குறு மாக்கள் – the town’s children, ஆடக் கலங்கும் – gets muddied as they play, தாள் படு சில் நீர் – feet playing in shallow water, களிறு – a bull elephant, அட்டு – kills, வீழ்க்கும் –  brings down, ஈர்ப்புடைக் கராஅத்து அன்ன – like a crocodile that drags, என் ஐ – my lord, நுண் – fine, பல் – many, கருமம் – actions, நினையாது – not thinking, இளையன் என்று இகழின் – if they despise that he is young, பெறல் அரிது ஆடே – victory is hard to obtain

புறநானூறு 105, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  விறலி ஆற்றுப்படை
சேய் இழை பெறுகுவை வாள் நுதல் விறலி
தடவுவாய்க் கலித்த மா இதழ்க் குவளை
வண்டு படு புது மலர்த் தண் சிதர் கலாவப்
பெய்யினும் பெய்யாது ஆயினும் அருவி
கொள் உழு வியன் புலத்து உழை கால் ஆட
மால்பு உடை நெடு வரைக் கோடு தொறு இழிதரும்
நீரினும் இனிய சாயல்
பாரி வேள்பால் பாடினை செலினே.

Puranānūru 105, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Virali Ātruppadai
O virali with a glowing forehead!
You’ll get gifts of fine gold jewels
if you go and sing to Vēl Pāri,
whose nature is sweeter than the water
that cascades down the sky-high
peaks of his mountain where ladders
hang, whether it rains or not,
and runs down in canals that wind
through the vast land where horse gram
is grown, and sprays cool water droplets
on bee-swarming, dark-petaled, fresh
kuvalai flowers that grow in wide springs.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country. Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Viralis were female artists who danced and sang.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.  There are references of bamboo ladders used in mountains in Kurunthokai 273 and Natrinai 196.

Meaning:   சேய் இழை – perfect jewels, red jewels, பெறுகுவை – you will get, வாள் – bright, நுதல் – forehead, விறலி – female musician/dancer, தடவு வாய் – big opening (springs), கலித்த – bloomed, மா – big, இதழ் – petals, குவளை – blue water lilies, வண்டு படு – bees swarming, புது மலர் – fresh flowers, தண் – cool, சிதர் – water spray, கலாவ – get mixed, பெய்யினும் பெய்யாது ஆயினும் – whether rain falls or not, அருவி – waterfalls, mountain slope streams, கொள் – horse gram, உழு – farmed, வியன் புலத்து – in the wide/huge land, உழை கால் ஆட – streams run, மால்பு உடை – with bamboo ladders (கண்ணேணி), நெடு வரை – tall mountains, கோடு தொறு – from every peak, இழிதரும் – cascade down, நீரினும் இனிய சாயல் – sweeter nature than water, பாரி வேள் பால் – to king Pāri, பாடினை செலினே – if you sing and go

புறநானூறு 106, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  இயன் மொழி
நல்லவும் தீயவும் அல்ல குவி இணர்ப்
புல் இலை எருக்கம் ஆயினும் உடையவை
கடவுள் பேணேம் என்னா ஆங்கு
மடவர் மெல்லியர் செல்லினும்
கடவன் பாரி கைவண்மையே.

Puranānūru 106, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Neither good nor bad, are the offerings of
clustered erukkam flowers with pale
leaves, and gods don’t hate them.
Even if foolish and soft-natured people go to
him, Pāri will reward them, since he is generous.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.   Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  நல்லவும் தீயவும் அல்ல – they are neither good nor bad, குவி – pointed, இணர் – clusters, புல் இலை எருக்கம் ஆயினும் – even if they are erukkam flowers with dull leaves, Calotropis gigantea, உடையவை – what one has, கடவுள் பேணேம் என்னா – the gods will not say they do not want them, ஆங்கு – like that, மடவர் மெல்லியர் செல்லினும் – even if foolish people and soft-natured people go, கடவன் பாரி கைவண்மையே – Pāri will give generously, Pāri will be bound by generosity

புறநானூறு 107, பாடியவர்:  கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  இயன் மொழி
பாரி பாரி என்று பல ஏத்தி
ஒருவர்ப் புகழ்வர் செந்நாப் புலவர்
பாரி ஒருவனும் அல்லன்
மாரியும் உண்டு ஈண்டு உலகு புரப்பதுவே.

Puranānūru 107, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
” Pāri! Pāri,” they utter, and poets
with eloquent tongues praise him.
There is not just Pāri!
There is also the rain that gives
and protects this world!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.   Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:  பாரி பாரி என்று பல ஏத்தி – many praise him as ‘ Pāri, Pāri ‘, ஒருவர்ப் புகழ்வர் – together they praise him, செந்நாப் புலவர் – poets with eloquent tongues, பாரி ஒருவனும் அல்லன் – there is not just king Pāri, மாரியும் உண்டு – there is also the rain, ஈண்டு உலகு புரப்பதுவே – that gives and protects this world

புறநானூறு 108, பாடியவர்:  கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  இயன் மொழி
குறத்தி மாட்டிய வறற்கடைக் கொள்ளி
ஆரம் ஆதலின் அம் புகை அயலது
சாரல் வேங்கைப் பூஞ்சினைத் தவழும்
பறம்பு பாடினரதுவே அறம் பூண்டு
பாரியும் பரிசிலர் இரப்பின்
வாரேன் என்னான் அவர் வரையன்னே.

Puranānūru 108 – Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
A mountain woman burns dry sandal
twigs and fragrant smoke spreads through
the branches of nearby vēngai trees
dense with flowers, on the mountain slopes
of Parampu country given to those who sang.
Righteous and generous Pāri yields to
those who request, and goes to their limits.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  குறத்தி மாட்டிய – lit by a mountain dwelling woman, வறற்கடைக் கொள்ளி – flame of dried twigs, ஆரம் – sandal, ஆதலின் – so, அம் புகை – beautiful smoke, fragrant smoke, அயலது – nearby, சாரல் – mountain slopes, வேங்கைப் பூஞ்சினைத் தவழும் – spreads on the flowering branches of vēngai trees, Pterocarpus marsupium, பறம்பு – Parampu country, பாடினரதுவே – became that of those of sang, அறம் பூண்டு – with justice, பாரியும் – Pāri, பரிசிலர் இரப்பின் – if those come for gifts plead, வாரேன் – I will not come, என்னான் – he will not say, அவர் வரையன்னே – he will go to their limits

புறநானூறு 109, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: நொச்சி, துறை:  மகள் மறுத்தல்
அளிதோ தானே பாரியது பறம்பே
நளி கொள் முரசின் மூவிரும் முற்றினும்
உழவர் உழாதன நான்கு பயன் உடைத்தே
ஒன்றே சிறியிலை  வெதிரின் நெல் விளையும்மே
இரண்டே தீஞ்சுளைப் பலவின் பழம் ஊழ்க்கும்மே
மூன்றே கொழுங் கொடி வள்ளிக் கிழங்கு வீழ்க்கும்மே
நான்கே அணி நிற ஓரி பாய்தலின் மீது அழிந்து
திணி நெடுங்குன்றம் தேன் சொரியும்மே
வான் கண் அற்று அதன் மலையே வானத்து
மீன் கண் அற்று அதன் சுனையே ஆங்கு
மரந்தொறும் பிணித்த களிற்றினிர் ஆயினும்
புலம் தொறும் பரப்பிய தேரினிர் ஆயினும்
தாளின் கொள்ளலிர் வாளின் தாரலன்
யான் அறிகுவென் அது கொள்ளும் ஆறே
சுகிர் புரி நரம்பின் சீறியாழ் பண்ணி
விரை ஒலி கூந்தல் நும் விறலியர் பின் வர
ஆடினிர் பாடினிர் செலினே
நாடும் குன்றும் ஒருங்கு ஈயும்மே.

Puranānūru 109, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Nochi, Thurai: Makal Maruthal
Pāri’s Parampu is a pitiable place!
Even if the three of you with royal drums
surround it, there are four crops that flourish
without plowing and planting by farmers.
First are seeds from bamboos with small leaves,
second are sweet ripe jackfruits, third are valli
yams with thick vines that spread low,
and fourth is thick, bright-colored honey
that flows in his tall mountain dense with vines.

His towering mountain is as tall as the sky
and its springs are like stars.  Even if your
elephants are tied to each tree, and your chariots
are spread over the land, you will not win anything
for your efforts.  He will not yield to your swords.

I know the path to seize his country.  If you tune
the polished strings of your small yāls tight, have
your female artists with thick, fragrant hair
follow you, and go to him dancing and singing,
he will give you both his country and his mountain!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  அளிதோ தானே பாரியது பறம்பே – Pāri’s Parampu country is a pitiful place, நளி கொள் முரசின் – with esteemed drums, மூவிரும் முற்றினும் – even if the three of your surround, உழவர் உழாதன நான்கு – four that farmers don’t have to plow and plant, பயன் உடைத்தே – give benefits, ஒன்றே – one is, சிறியிலை – small leaved, வெதிரின் நெல் விளையும்மே – seeds that grow on bamboo, இரண்டே – secondly, தீஞ்சுளைப் பலவின் – sweet jackfruits, பழம் – fruits, ஊழ்க்கும்மே – ripen, மூன்றே – thirdly, கொழுங்கொடி – thick vines, fat creepers, வள்ளிக் கிழங்கு – sweet yams, Convolvulus batatas, வீழ்க்கும்மே – spread low, நான்கே – fourth, அணி நிற – bright colored, ஓரி பாய்தலின் – honey flows, மீது – growth, அழிந்து – spread (with vines according to Avvai Duraisamy), திணி – dense, thick, நெடுங் குன்றம் – tall mountain, தேன் சொரியும்மே – showers honey, வான் கண் – sky, அற்று – like, அதன் மலையே – its mountain, வானத்து மீன் கண் அற்று – like the stars in the sky, அதன் சுனையே – its springs, ஆங்கு – there, மரந்தொறும் பிணித்த களிற்றினிர் ஆயினும் – even if you have elephants tied to each tree, புலந்தொறும் பரப்பிய தேரினிர் ஆயினும் – or have chariots that spread to every part of the land, தாளின் கொள்ளலிர் – you will not get because of your efforts, வாளின் தாரலன் – he will not give because of your sword strength, யான்அறிகுவென் – I know that, அது கொள்ளும் ஆறே – the path to get it, சுகிர்புரி நரம்பின் – with polished tight strings, சீறியாழ் பண்ணி – tune your small yāls, play with small yāls, விரை ஒலி கூந்தல் – fragrant thick hair, நும் விறலியர் பின் வர – with your female musicians behind you, ஆடினிர் பாடினிர் செலினே – if you go dancing and singing, நாடும் குன்றும் ஒருங்கு ஈயும்மே – you will get his country and his mountain

புறநானூறு 110, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோர்: மூவேந்தர், திணை: நொச்சி, துறை:  மகள் மறுத்தல்
கடந்து அடு தானை மூவிரும் கூடி
உடன்றனிர் ஆயினும் பறம்பு கொளற்கு அரிதே
முந்நூறு ஊர்த்தே தண் பறம்பு நல் நாடு
முந்நூறு ஊரும் பரிசிலர் பெற்றனர்
யாமும் பாரியும் உளமே
குன்றும் உண்டு நீர் பாடினிர் செலினே.

Puranānūru 110, Poet Kapilar sang to the three great Kings, Thinai: Nochi, Thurai: Makal Maruthal
Even if the three of you
with your murderous armies
unite,
Parampu will be difficult to seize.
There are three hundred villages
in the cool, fine Parampu country.
All the three hundred villages
were gifted by him.  But if you go
singing, you can win us and Pāri.
You will also get his mountain!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  கடந்து அடு தானை – invading with your murderous armies, மூவிரும் கூடி – the three of you together, உடன்றனிர் ஆயினும் – even if you unite, பறம்பு கொளற்கு அரிதே – it would be difficult to take Parampu, முந்நூறு ஊர்த்தே – with 300 towns, தண் பறம்பு நல்நாடு – cool Parampu fine country, முந்நூறு ஊரும் – all the 300 towns, பரிசிலர் பெற்றனர் – were received as gifts, யாமும் பாரியும் உளமே – Pāri and I are here, குன்றும் உண்டு – also his mountain is here, நீர் பாடினிர் செலினே – if you go singing

புறநானூறு 111, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரிதிணை: நொச்சி, துறை:  மகள் மறுத்தல்
அளிதோ தானே பேர் இருங்குன்றே
வேலின் வேறல் வேந்தர்க்கோ அரிதே
நீலத்து இணை மலர் புரையும் உண்கண்
கிணை மகட்கு எளிதால் பாடினள் வரினே.

Puranānūru 111, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Nochi, Thurai: Makal Maruthal
Pitiful is his huge dark mountain!
It would be difficult to conquer it with
spears, even by brave kings,
but easier to win if a female drummer
goes singing with her kohl-lined eyes,
dark like the blue waterlilies.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:   அளிதோ தானே – it is pitiful, பேர் இரும் குன்றே – the big dark mountain, வேலின் வேறல் – conquering with spears, வேந்தர்க்கோ அரிதே – it is hard for kings, நீலத்து இணை மலர் – matching blue waterlily blossoms,  புரையும் – like, உண்கண் – eyes with collyrium, eyes with kohl, கிணை மகட்கு – to a girl who drums, எளிதால் – it is easy, பாடினள் வரினே – if she comes singing

புறநானூறு 112, பாரியின் இரண்டு பெண்களும் பாடியதுதிணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
அற்றைத் திங்கள் அவ் வெண் நிலவின்
எந்தையும் உடையேம் எம் குன்றும் பிறர் கொளார்
இற்றைத் திங்கள் இவ் வெண் நிலவின்
வென்று எறி முரசின் வேந்தர் எம்
குன்றும் கொண்டார் யாம் எந்தையும் இலமே.

Puranānūru 112, Sang by Vēl Pāri’s daughters, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai 
Last month under that white moon
we had our father
and nobody had seized our mountain.
This month under this white moon,
the kings with victory drums have
seized our mountain.  We don’t have
have our father!

Notes:  This poem was written by the two daughters of Pāri.   Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Kapilar took custody of the girls and tries to arrange their marriages.  He pleads to King Vichikō in poem 200 and to King Irugovēl in 201 and 202. It does not work.  Legend says that he entrusted them to a brahmin and ended his life by sitting facing the north and starving.

Meaning:   அற்றைத் திங்கள் – last month, அவ்வெண் நிலவின் – under that white moon, எந்தையும் உடையேம் – we had our father, எம் குன்றும் பிறர் கொளார் – nobody had taken our mountain, இற்றைத் திங்கள் – this month, இவ்வெண் நிலவின் – under this moon, வென்று எறி முரசின் வேந்தர் – kings owning victory drums, எம் குன்றும் கொண்டார் – they took our mountain, யாம் எந்தையும் இலமே – and we do not have our father

புறநானூறு 113, பாடியவர் கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
மட்டு வாய் திறப்பவும் மை விடை வீழ்ப்பவும்
அட்டு ஆன்று ஆனாக் கொழுந்துவை ஊன் சோறும்
பெட்டாங்கு ஈயும் பெருவளம் பழுனி
நட்டனை மன்னோ முன்னே இனியே
பாரி மாய்ந்தெனக் கலங்கிக் கையற்று
நீர் வார் கண்ணேம் தொழுது நிற் பழிச்சிச்
சேறும் வாழியோ பெரும் பெயர்ப் பறம்பே
கோல் திரள் முன் கைக் குறுந்தொடி மகளிர்
நாறு இருங்கூந்தல் கிழவரைப் படர்ந்தே.

Puranānūru 113, Poet Kapilar sang as he left Parampu Mountain, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
May you live long, Parampu
of great fame!

In the past,
wine jars were opened,
male goats were slaughtered,
unlimited food was cooked,
meat and rice were served,
fatty, minced meat was fed,
great wealth was bestowed
according to the desires of
the receivers, and
you made friends with us.

Now Pāri is dead,
we are confused and helpless,
and our tears stream down.
We worship and praise you.

We are leaving in search of men
for his girls with fragrant, dark hair
and rounded, thick, small bangles
on their forearms.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  மட்டு வாய் திறப்பவும் – wine jars were opened, மை விடை வீழ்ப்பவும் – male goats were slaughtered, அட்டு – cooked, ஆன்று ஆனாக – unlimited, கொழுந் துவை – fatty minced meat, ஊன் சோறும் – meat and rice, பெட்டாங்கு ஈயும் – gave away desired gifts, பெருவளம் பழுனி – gave great wealth abundantly, நட்டனை – you made friendship, மன்னோ – அசை, an expletive, முன்னே – in the past, இனியே – now, பாரி மாய்ந்தென – since Pāri has died, கலங்கிக் கையற்று – confused and helpless, நீர் வார் கண்ணேம் – we are with tears dripping from our eyes, தொழுது நிற் பழிச்சி – praying and praising, சேறும் – we are leaving, வாழியோ பெரும் பெயர்ப் பறம்பே – may you live long famous Parampu Mountain, may you love long famous Parampu country, கோல் – rounded, திரள் – thick, முன் கைக் குறுந்தொடி மகளிர் – women with small bangles on their forearms, நாறு இருங்கூந்தல் – fragrant dark hair, கிழவரைப் படர்ந்தே – going and searching for men for marriage

புறநானூறு 114, பாடியவர் கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
ஈண்டு நின்றோர்க்கும் தோன்றும் சிறு வரை
சென்று நின்றோர்க்கும் தோன்றும் மன்ற
களிறு மென்று இட்ட கவளம் போல
நறவுப் பிழிந்து இட்ட கோது உடைச் சிதறல்
வார் அசும்பு ஒழுகு முன்றில்
தேர் வீசு இருக்கை நெடியோன் குன்றே.

Puranānūru 114, Poet Kapilar sang after the fall of Parampu Mountain, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
His Mountain appears close to those
who stand here.  It also appears
to those who move away a little farther,
the great man who donated chariots,
whose courtyard had flowing, fermenting
sap and wine dregs, appearing like the
refuse of elephants after they chewed food.

Meanings:  ஈண்டு நின்றோர்க்கும் – for those standing here, தோன்றும் – it appears, சிறு வரை சென்று நின்றோர்க்கும் – those who go a little bit further to the boundary and stand, தோன்றும் – it appears, மன்ற – for sure, an expletive, களிறு மென்று இட்ட கவளம் போல – like fiber from the refuse of  courtyard elephants after they chewed food, நறவுப் பிழிந்து இட்ட – wine pressed and discarded, கோது உடைச் சிதறல் – fibrous dregs, waste with with fiber, வார் – long, அசும்பு – mud, ஒழுகு – flowing, முன்றில் – front yard, தேர் வீசு – donating chariots, இருக்கை – place, நெடியோன் – esteemed man, குன்றே – mountain

புறநானூறு 115, பாடியவர் கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
ஒரு சார் அருவி ஆர்ப்ப ஒரு சார்
பாணர் மண்டை நிறையப் பெய்ம்மார்
வாக்க உக்க தேக் கள் தேறல்
கல் அலைத்து ஒழுகும் மன்னே பல் வேல்
அண்ணல் யானை வேந்தர்க்கு
இன்னான் ஆகிய இனியோன் குன்றே.

Puranānūru 115, Poet Kapilar sang this after the death of Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
On one side waterfalls roared.
On the other side, filtered clear toddy
was poured to fill bowls of bards
as it overflowed and moved pebbles
in the mountain belonging to the sweet man
who was ferocious to kings who commanded
many spears and mighty elephants.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  ஒரு சார் – one side, அருவி ஆர்ப்ப – waterfall roars, ஒரு சார் – one side, பாணர் – bards, மண்டை நிறையப் பெய்ம்மார் – to fill their bowls, வாக்க – filtered, உக்க தேக் கள் தேறல் – sweet clear toddy, கல் அலைத்து – moving stones, ஒழுகும் – flows, மன்னே – அசை, an expletive, பல் வேல் – many spears, அண்ணல் – noble, mighty,  யானை – elephants, வேந்தர்க்கு – to kings, இன்னான் – a harsh man, ஆகிய – was, இனியோன் குன்றே – sweet man’s mountain

புறநானூறு 116, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
தீ நீர்ப் பெருங்குண்டு சுனைப் பூத்த குவளைக்
கூம்பு அவிழ் முழு நெறி புரள் வரும் அல்குல்
ஏந்து எழில் மழைக் கண் இன் நகை மகளிர்
புல் மூசு கவலைய முள் முடை வேலிப்
பஞ்சி முன்றில் சிற்றில் ஆங்கண்
பீரை நாறிய சுரை இவர் மருங்கின்
ஈத்து இலைக் குப்பை ஏறி உமணர்
உப்பு ஓய் ஒழுகை எண்ணுப மாதோ
நோகோ யானே தேய்கமா காலை
பயில் பூஞ் சோலை மயில் எழுந்து ஆலவும்
பயில் இருஞ் சிலம்பில் கலை பாய்ந்து உகளவும்
கலையும் கொள்ளாவாகப் பலவும்
காலம் அன்றியும் மரம் பயம் பகரும்
யாணர் அறாஅ வியன் மலை அற்றே
அண்ணல் நெடு வரை ஏறித் தந்தை
பெரிய நறவின் கூர் வேல் பாரியது
அருமை அறியார் போர் எதிர்ந்து வந்த
வலம் படு தானை வேந்தர்
பொலம் படைக் கலி மா எண்ணுவோரே.

Puranānūru 116, Poet Kapilar sang this after the death of Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
Skirts made of fully opened blue waterlilies
from the large, deep sweet-water springs,
sway on the loins of the young girls
with beautiful moist-eyes and sweet smiles.

They climb on heaps of date palm fronds,
……….where surai and peerkai gourd vines have spread
……….near a small house that has cotton growing in
……….its front yard with a thorn fence surrounding it,
……….near the forked path choked by grass,
and count salt wagons belonging to salt merchants.

I am in pain!  May my life end!

They used to climb the summit
of the wide mountain with unending prosperity,
……….where peacocks rose up and danced in flowering
……….groves, trees yielded fruits even in unseasonal times,
……….and monkeys that leaped and swung in the dense
………slopes couldn’t eat all the fruits,
and count adorned proud horses belonging to kings
with great armies, who were ignorant about how
difficult it would be to defeat their father
Pāri who wielded sharp spears and had abundant liquor.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.  மலரின் புறவிதழ் நீக்குதல் – புறநானூறு 116 – முழு நெறி, கலித்தொகை 143 – நெய்தல் நெறிக்க, குறுந்தொகை 80 – முழு நெறி, நற்றிணை 138 – பூவுடன் நெறிதரு.

Meanings:  தீ நீர் – sweet water, பெருங்குண்டு – huge and deep, சுனைப் பூத்த – bloomed in springs, குவளை – blue waterlilies, கூம்பு அவிழ் – opened closed buds, முழு நெறி – full flowers without sepals, புரள் வரும் அல்குல் – (covering their) moving waists, loins, ஏந்து எழில் மழைக் கண் – lifted beautiful moist eyes, இன் நகை – sweet smile, மகளிர் – young girls, புல் மூசு – covered with grass, கவலைய – on the forked path, முள் முடை வேலி – fence made with thorn bushes, பஞ்சி முன்றில் – cotton in the front yard, சிற்றில் ஆங்கண் – in a small house there, பீரை நாறிய – sponge gourd gourd has spread, சுரை – bottle gourd, Lagenaria siceraria, Opo squash, இவர் – spread, மருங்கின் – near that, ஈத்திலை – date palm leaves, குப்பை ஏறி – climbing on the heap, உமணர் – salt merchants, உப்பு ஓய் ஒழுகை – salt carrying wagons, எண்ணுப – they count, மாதோ – அசை, an expletive, நோகோ யானே – I am in pain, தேய்கமா காலை – may my life end, may my life be ruined, பயில் – dense, பூஞ்சோலை – grove with flowers, மயில் எழுந்து ஆலவும் – peacocks rise and dances, பயில் இருஞ் சிலம்பில் – on the dense huge mountain slopes, கலை பாய்ந்து உகளவும் – male monkeys jump and romp, கலையுங் கொள்ளாவாக – even the male monkeys cannot take all of it, பலவும் – many, காலம் அன்றியும் மரம் பயம் – trees gave benefits even when it is not the season, பகரும் – yield, யாணர் – prosperity, new income, அறாஅ – unstopping, வியன் மலை – huge mountains, அற்றே – like, அண்ணல் நெடுவரை ஏறி – climb on the tall mountains, தந்தை – father, பெரிய நறவின் – with abundant liquor, கூர் வேல் பாரியது – of Pāri with sharp spears, அருமை அறியார் – those who did not know his worth, போர் எதிர்ந்து வந்த – came to battle, வலம் படுதானை வேந்தர் – kings with armies that won, பொலம் படை – gold ornaments wearing, கலிமா – proud horses, எண்ணுவோரே – they would count

புறநானூறு 117, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
மைம்மீன் புகையினும் தூமம் தோன்றினும்
தென் திசை மருங்கின் வெள்ளி ஓடினும்
வயல் அகம் நிறையப் புதல் பூ மலர
மனைத்தலை மகவை ஈன்ற அமர்க்கண்
ஆமா நெடு நிறை நன் புல் ஆரக்
கோஒல் செம்மையின் சான்றோர் பல்கிப்
பெயல் பிழைப்பு அறியாப் புன்புலத்து அதுவே
பிள்ளை வெருகின் முள் எயிறு புரையப்
பாசிலை முல்லை முகைக்கும்
ஆய் தொடி அரிவையர் தந்தை நாடே.

Puranānūru 117, Poet Kapilar sang this remembering Vēl Pāri ‘s Parambu Nadu, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
Even if Saturn smoldered, a comet appeared,
or if Venus ran toward the south,
his fields were full, bushes blossomed with
flowers, and rows of large-eyed wild cows calved
in the yards of houses and grazed on good grass.

Because of his just scepter, many wise men came
to him, rains never failed even in the dry lands,
and green-leaved mullai vines have buds like
the thorny teeth of young wildcats in their father’s
land, the young girls with beautiful bangles.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  மைம்மீன் – Saturn, புகையினும் – even if it smokes, தூமம் தோன்றினும் – even if a comet appears, தென் திசை – south, மருங்கின் – side, வெள்ளி ஓடினும் – even if the silver planet runs, Venus, வயல் அகம் நிறைய – fields were filled, புதல் பூ மலர – bushes with blossoms, மனைத்தலை – near the houses, மகவை ஈன்ற – gave birth to calves, அமர்க்கண் – huge eyes, calm eyes, ஆமா – wild cow, நெடு நிறை – alongside, நன் புல் ஆர – eating the good grass, கோஒல் செம்மையின் – because of his just rule, சான்றோர் – elders, பல்கி – are many, பெயல் – rain, பிழைப்பு அறியா – where rains are not known, does not fail, புன் புலத்து அதுவே – dry land, பிள்ளை வெருகின் – young wildcat, முள் எயிறு – sharp teeth, புரைய – like, பாசிலை – (jasmine creepers with) green leaves, முல்லை முகைக்கும் – have put out jasmine buds, ஆய் தொடி – pretty bangles, chosen bangles, அரிவையர் – the young ladies, தந்தை நாடே – father’s land

புறநானூறு 118, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
அறையும் பொறையும் மணந்த தலைய
எண் நாள் திங்கள் அனைய கொடுங் கரைத்
தெண்ணீர்ச் சிறு குளம் கீள்வது மாதோ
கூர் வேல் குவைஇய மொய்ம்பின்
தேர் வண் பாரி தண் பறம்பு நாடே.

Puranānūru 118, Poet Kapilar sang about Parampu country after its fall, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
The small lake with its clear water and its
curved shoreline like the eighth-day moon,
filled with boulders and knolls lying next
to each other,
is shattered now in the cool Parampu country
that once belonged to Pāri carrying a sharp
spear on his large arm, who donated chariots.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:   அறையும் பொறையும் மணந்த தலைய – with boulders and knolls together on the top, எண் நாள் திங்கள் அனைய – like the 8th day moon, கொடுங் கரை – curved shores, தெண்ணீர்ச் சிறு குளம் – clear water small lake, clear water pond, கீள்வது – broken, shattered, மாதோ – அசை, an expletive, கூர் வேல் – sharp spear, குவைஇய மொய்ம்பின் – with thick shoulders, தேர் வண் பாரி – Pāri who donated chariots, தண் பறம்பு நாடே – the cool Parampu country

புறநானூறு 119, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
கார்ப் பெயல் தலைஇய காண்பு இன் காலைக்
களிற்று முக வரியின் தெறுழ் வீ பூப்பச்
செம் புற்று ஈயலின் இன் அளைப் புளித்து
மென் தினை யாணர்த்து நந்தும் கொல்லோ
நிழல் இல் நீள் இடைத் தனி மரம் போலப்
பணை கெழு வேந்தரை இறந்தும்
இரவலர்க்கு ஈயும் வள்ளியோன் நாடே?

Puranānūru 119, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
There was a sweet time when monsoons poured,
and therul flowers blossomed like the
spots on the faces of elephants,
termites from red mounds were cooked
in curries with tamarind and sweet buttermilk,
and wealth from soft millet was abundant.
Will all that be ruined?
He was like a single tree on a long, shadowless
path, our generous lord who gave more than
other kings with drums, to those who came in need!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.   Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:   கார்ப் பெயல் தலைஇய – monsoon rains had fallen, காண்பு இன் – sweet to the eyes, காலை – at the time, களிற்று முக வரியின் – like the elephant face lines/spots, தெறுழ் வீ பூப்ப – therul flowers bloomed, kind of vine, செம்புற்று ஈயலின் – with the termites from red mounds, இன் அளைப் புளித்து – sweet buttermilk with tamarind, மெந்தினை – soft millet, delicate millet, யாணர்த்து – with abundance,  flourishing, நந்தும் கொல்லோ – will it be spoiled, நிழல் இல்  – without shade, நீளிடை – long space, தனி மரம் போல – like a lonely tree, பணை கெழு வேந்தரை இறந்தும் – more than that of kings with wide drums, இரவலர்க்கு ஈயும் – gives to those who ask, வள்ளியோன் நாடே – the country of the generous man

புறநானூறு 120, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
வெப்புள் விளைந்த வேங்கைச் செஞ்சுவல்
கார்ப் பெயல் கலித்த பெரும் பாட்டு ஈரத்துப்
பூழி மயங்கப் பல உழுது வித்திப்
பல்லி ஆடிய பல் கிளைச் செவ்விக்
களை கால் கழாலின் தோடு ஒலிபு நந்தி
மென்மயில் புனிற்றுப் பெடை கடுப்ப நீடிக்
கருந்தாள் போகி ஒருங்கு பீள் விரிந்து
கீழும் மேலும் எஞ்சாமைப் பல காய்த்து
வாலிதின் விளைந்த புது வரகு அரியத்
தினை கொய்யக் கவ்வை கறுப்ப அவரைக்
கொழும் கொடி விளர்க்காய் கோள் பதம் ஆக
நிலம் புதைப் பழுனிய மட்டின் தேறல்
புல் வேய்க் குரம்பைக் குடிதொறும் பகர்ந்து
நறு நெய்க் கடலை விசைப்பச் சோறு அட்டுப்
பெருந்தோள் தாலம் பூசல் மேவர
வருந்தா யாணர்த்து நந்தும் கொல்லோ
இரும் பல் கூந்தல் மடந்தையர் தந்தை
ஆடு கழை நரலும் சேட் சிமைப் புலவர்
பாடி ஆனாப் பண்பின் பகைவர்
ஓடு கழல் கம்பலை கண்ட
செரு வெஞ் சேஎய் பெரு விறல் நாடே.

Puranānūru 120, Poet Kapilar sang for Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
In the fields with intense heat,
where vēngai trees grow on red
mounds and rains have poured
abundantly drenching the land,
the soil is plowed often and seeded,
harrows comb the fields and remove
weeds with their roots, letting plants grow
with many stems, big with flourishing ears,
and when the black stalks grow tall, to the
color of a peahen that has just hatched eggs,
they cut the new millet that has grown well
without the top and base getting ruined,
and then when sesame seed blackens,
it is time to reap the white pods of densely
growing avarai beans,
and in every settlement, in the huts roofed with grass,
they share the clarified toddy that has been buried
and matured in liquor jars, and cook fragrant,
lentils in ghee with rice.

Women with large arms serve food in plates,
in the brave land ruled by a victorious king,
the father of girls with luxuriant, black hair.
In his land, swaying bamboos rustle on tall peaks.
Poets have sung to him without end,
the man who listened to the jingle of war anklets
of enemies running away from him,
a victorious king who longed for war, like Murukan.

Will this prosperity be ruined?

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.   Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  வெப்புள் விளைந்த – growing in intense heat, வேங்கை – vēngai tree, kino tree, Pterocarpus marsupium, செஞ் சுவல் – red mound, கார்ப் பெயல் கலித்த – from the abundant monsoon rains, பெரும் பாட்டு ஈரத்து – with heavy drenching, பூழி மயங்க – mix with dust, பல உழுது – do many harvests, வித்தி – to seed, பல்லி ஆடிய – use harrows, பல் கிளை – many stems often, செவ்வி – grow well, களை கால் கழாலின் – removing weeds with their roots, தோடு ஒலிபு நந்தி – leaves/grain ears flourish and grow, மென் மயில் – delicate peacock, புனிற்றுப் பெடை – female that has hatched eggs recently, female that has laid eggs recently, கடுப்ப – like, நீடி – long, கருந்தாள் – black stalks, போகி – grow, ஒருங்கு பீள் விரிந்து – tender ears of grain are mature, கீழும் மேலும் – top and base, எஞ்சாமைப் பல காய்த்து – dried without getting ruined, வாலிதின் விளைந்த – grew well, புது வரகு – new millet, அரிய – cut, தினை கொய்ய – harvest the little millet, கவ்வை கறுப்ப – when sesame seeds blacken, அவரை – avarai bean, Dolichos lablab, கொழுங்கொடி – thick vines, விளர்க் காய் – white bean, கோள் பதம் ஆக – when it is ready to cut, நிலம் புதை – buried in the earth, பழுனிய – abundant, mature, மட்டின் தேறல் – aged alcohol, புல் வேய் – thatched with grass, குரம்பை – huts, குடிதொறும் பகர்ந்து – share with those in every settlement/village, நறு – fragrant, நெய்க் கடலை – kadalai/ lentil fried in oil, விசைப்ப – mixed, சோறு அட்டு – cooked rice, பெருந்தோள் – broad shoulders, large arms, தாலம் – bowls, பூசல் மேவர – wash and eat, wash the bowls before and after eating, வருந்தா யாணர்த்து – prosperity without having to worry, நந்தும் கொல்லோ – will it be ruined, இரும் பல் கூந்தல் – dark thick hair, மடந்தையர் தந்தை – father of the girls, ஆடு கழை – swaying bamboo, நரலும் – make noises, சேட் சிமை – high peaks, புலவர் பாடி யானா – poets have sang about, பண்பில் பகைவர் – enemies with no character, ஓடு – running away, கழல் – war anklets, கம்பலை கண்ட – hearing that sound, செரு – war, வெஞ் – desiring, சேஎய் – Murukan, பெரு விறல் – greatly victorious, நாடே – country

புறநானூறு 121, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: மலையமான் திருமுடிக்காரி, திணை: பொதுவியல், துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
ஒரு திசை ஒருவனை உள்ளி நாற்றிசைப்
பலரும் வருவர் பரிசில் மாக்கள்
வரிசை அறிதலோ அரிதே பெரிதும்
ஈதல் எளிதே மாவண் தோன்றல்
அது நற்கு அறிந்தனை ஆயின்
பொது நோக்கு ஒழிமதி புலவர் மாட்டே.

Puranānūru 121, Poet Kapilar sang to Malaiyamān Thirumudi Kāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
Thinking of one man, many come from all four directions.
It is easy to give abundantly.  It is difficult to know who
the deserving ones are.  Greatly charitable Lord!
Since you understand, avoid judging all poets the same!

Notes:  Puranānūru 121, 122, 123, 124, 125 and 126 are written for this king.  Kāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kāri was the king of Mullūr.  In Natrinai 170, there is a reference of Kāri repelling attack by the Āryans.   Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:  ஒரு திசை ஒருவனை உள்ளி – thinking about one person, நாற்றிசைப் பலரும் வருவர் – many will come from four directions, பரிசில் மாக்கள் வரிசை அறிதலோ அரிதே – it is difficult to how deserving they are, பெரிதும் ஈதல் எளிதே – it is easy to give abundantly, மா வண் தோன்றல் – O greatly charitable king, அது நற்கு அறிந்தனை – you understand that well, ஆயின் – so, பொது நோக்கு ஒழிமதி புலவர் மாட்டே – avoid judging all poets as same

புறநானூறு 122, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: மலையமான் திருமுடிக்காரி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
கடல் கொளப்படாஅது உடலுநர் ஊக்கார்
கழல் புனை திருந்து அடிக் காரி நின் நாடே
அழல் புறம் தரூஉம் அந்தணர் அதுவே
வீயாத் திருவின் விறல் கெழு தானை
மூவருள் ஒருவன் துப்பாகியர் என
ஏத்தினர் தரூஉங் கூழே நும் குடி
வாழ்த்தினர் வரூஉம் இரவலர் அதுவே
வட மீன் புரையுங் கற்பின் மட மொழி
அரிவை தோள் அளவு அல்லதை
நினது என இலை நீ பெருமிதத்தையே.

Puranānūru 122, Poet Kapilar sang to Malaiyamān Thirumudi Kāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
The ocean will not take it and your enemies will
not try to seize it.  Your land belongs to brahmins
who tend ritual fires.  If one of the three great kings
with victorious armies and faultless wealth desires your
partnership, they will praise you and send gifts, which
belong to those who come in need praising your clan.
There is nothing you call your own, except the arms of
your wife of soft words and chastity like that of Arunthathi,
and you are great because of that!

Notes:  Puranānūru 121, 122, 123, 124, 125 and 126 are written for this king.  Kāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan –  Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kāri was the king of Mullūr.  In Natrinai 170, there is a reference of Kāri repelling attack by the Āryans.   Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  கடல் கொளப்படாஅது – will not be taken by the ocean, உடலுநர் ஊக்கார் – enemies will not try to take it, கழல் புனை திருந்து அடிக் காரி – O Kāri who wears warrior anklets on your perfect feet, நின் நாடே – your country, அழல் புறம் தரூஉம் அந்தணர் அதுவே – it belongs to the brahmins who tend ritual fires, வீயாத் திருவின் – with unspoiled wealth, விறல் கெழு தானை – with victorious armies, மூவருள் ஒருவன் – one among the three, துப்பாகியர் என – to become strong with your help, ஏத்தினர் – they praise you, தரூஉங் கூழே – the gifts that they bring, நும் குடி வாழ்த்தினர் வரூஉம் இரவலர் அதுவே – they belong to those who come to you praising your clan, வட மீன் புரையும் கற்பின் மட மொழி அரிவை – young woman (wife) with soft words and chastity of Arunthathi, தோள் அளவு அல்லதை நினது என இலை நீ பெருமிதத்தையே – other than her arms you do not think of anything as yours and you are great because of it

புறநானூறு 123, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: மலையமான் திருமுடிக்காரி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
நாள் கள் உண்டு நாள் மகிழ் மகிழின்
யார்க்கும் எளிதே தேர் ஈதல்லே
தொலையா நல்லிசை விளங்கு மலயன்
மகிழாது ஈத்த இழையணி நெடுந்தேர்
பயங் கெழு முள்ளூர் மீமிசைப்
பட்ட மாரி உறையினும் பலவே.

Puranānūru 123, Poet Kapilar sang for Malaiyamān Thirumudi Kāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
If someone goes to his court drunk with bliss,
it would be easy for him to give away chariots.
But shining Malaiyan with untarnished fame gives
away beautifully decorated chariots without
drinking, their numbers higher than
the rain drops that fall on fertile Mullūr Mountain.

Notes:  Puranānūru 121, 122, 123, 124, 125 and 126 are written for this king.  Kāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan –  Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kāri was the king of Mullūr.   In Natrinai 170, there is a reference of Kāri repelling attack by the Āryans.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.  Kapilar wrote about Mullūr in Natrinai 291.

Meanings:  நாள் கள் – liquor during the day, உண்டு நாள் மகிழ் – in the court during the day, மகிழின் யார்க்கும் எளிதே தேர் ஈதல்லே – to drink and gifting chariots is easy for everyone. தொலையா நல்லிசை – unspoiled fine fame, விளங்கு மலயன் – splendid Malaiyan, மகிழாது ஈத்த – given without drinking, இழையணி நெடுந்தேர் – beautifully decorated tall chariots, பயன் கெழு முள்ளூர் – fertile/beneficial Mullūr Mountain, மீ மிசைப் பட்ட மாரி உறையினும் பலவே – more than the raindrops that fall on it

புறநானூறு 124, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: மலையமான் திருமுடிக்காரி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
நாளன்று போகிப் புள்ளிடைத் தட்பப்
பதனன்று புக்குத் திறனன்று மொழியினும்
வறிது பெயர்குநர் அல்லர் நெறி கொளப்
பாடு ஆன்று இரங்கும் அருவிப்
பீடு கெழு மலையன் பாடியோரே.

Puranānūru 124, Poet Kapilar sang for Malaiyamān Thirumudi Kāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Even if they went on wrong days,
even if there were bad omens,
even if they entered at bad times and
even if they talked inappropriately,
they will not return empty handed,
if they praise proud
Malaiyan who owns a mountain that has
roaring waterfalls that flow down evenly.

Notes:  Puranānūru 121, 122, 123, 124, 125 and 126 are written for this king.  Kāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan –  Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name)  in Puranānūru 158.  Kāri was the king of Mullūr.   In Natrinai 170, there is a reference of Kāri repelling attack by the Āryans.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  நாளன்று போகி – going on wrong days, புள்ளிடைத் தட்ப – if there are bad bird omens, பதனன்று புக்கு – enter at bad times, திறனன்று மொழியினும் – talk without smartness, வறிது பெயர்குநர் அல்லர் – they won’t come back with nothing, நெறி கொளப் பாடு ஆன்று இரங்கும் அருவி – waterfalls with roars down evenly, பீடு கெழு மலையன் பாடியோரே – those who sing to proud Kāri who owns a mountain

புறநானூறு 125, பாடியவர்: வடம வண்ணக்கன் பெருஞ்சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: மலையமான் திருமுடிக்காரி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
பருத்திப் பெண்டின் பனுவல் அன்ன
நெருப்புச் சினந் தணிந்த நிணந் தயங்கு கொழுங்குறை
பரூஉக் கண் மண்டையொடு ஊழ்மாறு பெயர
உண்கும் எந்தை நின் காண்கு வந்திசினே
நள்ளாதார் மிடல் சாய்ந்த
வல்லாள நின் மகிழ் இருக்கையே
உழுத நோன் பகடு அழிதின்றாங்கு
நல் அமிழ்து ஆக நீ நயந்து உண்ணும் நறவே
குன்றத்தன்ன களிறு பெயரக்
கடந்து அட்டு வென்றோனும் நிற் கூறும்மே
வெலீஇயோன் இவன் எனக்
கழல் அணிப் பொலிந்த சேவடி நிலங் கவர்பு
விரைந்து வந்து சமந் தாங்கிய
வல் வேல் மலையன் அல்லன் ஆயின்
நல் அமர் கடத்தல் எளிது மன் நமக்கு எனத்
தோற்றோன் தானும் நிற்கூறும்மே
தொலைஇயோன் அவன் என
ஒரு நீ ஆயினை பெரும பெருமழைக்கு
இருக்கை சான்ற உயர் மலைத்
திருத்தகு சேஎய் நின் பெற்றிசினோர்க்கே.

Puranānūru 125, Poet Vadama Vannakkan Perunchathanār sang to Malaiyamān Thirumudu Kāri, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai – When Chēramān MāntharanChēral Irumporai and Chōlan Irasasuyam Vetta Perunarkilli where fighting, and Kāri aided the Chōla king
I have come to see you, my lord, to drink again
and again huge bowls of toddy, and eat large
chunks of meat layered with fat that calmed hot
fire, looking like cotton thread spun by women!
I have come to your happy place, O strong man
who ruins the strength of enemies!
May the toddy you enjoy and drink become nectar
to you, like hay to a strong ox that plows!

The victor who slayed mountain-like elephants
says, that you gave him victory.  The defeated one
thinks that without Malaiayan with his strong spear
who came swiftly to the field, his handsome legs
gleaming with war anklets, he would have won easily.
He praises you when he says that you were the one who
made him lose.  Greatness!  For those who have you,
you are like Murukan on a towering mountain with clouds!

Notes:  The poet sang this to Kāri after Kāri helped the Chōla king Rasasooyam Vētta Perunarkilli to victory in his battle against the Chēra king Chēramān Māntharanchēral Irumporai.  This is the only Puranānūru poem written by this poet.  Puranānūru 121, 122, 123, 124, 125 and 126 are written for this king.  Kāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.   Kāri was the king of Mullūr.  In Natrinai 170, there is a reference of Kāri repelling attack by the Āryans.

Meanings:  பருத்திப் பெண்டின் பனுவல் அன்ன – like the cotton thread that women spin, நெருப்புச் சினந் தணிந்த – reduced the heat of raging fire, calmed the raging fire, நிணந் தயங்கு கொழுங்குறை – big pieces of meat with moving fat, பரூஉக் கண் மண்டையொடு ஊழ்மாறு பெயர உண்கும் – to drink huge bowls full of liquor again and again, எந்தை – O my lord, நின் காண்கு வந்திசினே – I came to see you, நள்ளாதார் மிடல் சாய்ந்த வல்லாள – strong man who ruined the strength of your enemies, நின் மகிழ் இருக்கையே – came to your happy place, உழுத நோன் பகடு அழி தின்றாங்கு – like a strong ox that ate hay, நல் அமிழ்து ஆக – become fine nectar, நீ நயந்து உண்ணும் நறவே – the liquor you love and drink, குன்றத்தன்ன களிறு பெயரக் கடந்து அட்டு வென்றோனும் நிற் கூறும்மே – the one who wins killing mountain-like elephants says about you, வெலீஇயோன் இவன் என – he is the one who caused victory, கழல் அணிப் பொலிந்த சேவடி – his handsome legs with warrior anklets, நிலங் கவர்பு விரைந்து வந்து சமம் தாங்கிய – who came swiftly to the field and blocked the battle, வல் வேல் மலையன் அல்லன் ஆயின் – if it were not for Malaiyan with strong spear, நல் அமர் கடத்தல் எளிது மன் நமக்கு என – that we would have won easily in the fine battle, தோற்றோன் தானும் நிற் கூறும்மே – the one who lost tells about you, தொலைஇயோன் அவன் என – he caused me to lose, ஒரு நீ ஆயினை பெரும பெரு மழைக்கு இருக்கை சான்ற உயர் மலைத் திருத்தகு சேஎய் – O greatness!  You are like Murukan who is on the towering mountains with huge clouds, நின் பெற்றிசினோர்க்கே – to those who have you

புறநானூறு 126, பாடியவர்: மாறோக்கத்து நப்பசலையார், பாடப்பட்டோன்: மலையமான் திருமுடிக்காரி, திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்
ஒன்னார் யானை ஓடைப் பொன் கொண்டு
பாணர் சென்னி பொலியத் தைஇ
வாடாத் தாமரை சூட்டிய விழுச் சீர்
ஓடாப் பூட்கை உரவோன் மருக
வல்லேம் அல்லேம் ஆயினும் வல்லே
நின் வயின் கிளக்குவம் ஆயின் கங்குல்
துயில் மடிந்தன்ன தூங்கிருள் இறும்பின்
பறை இசை அருவி முள்ளூர்ப் பொருநர்
தெறல் அரும் மரபின் நின் கிளையொடும் பொலிய
நில மிசைப் பரந்த மக்கட்டு எல்லாம்
புலன் அழுக்கு அற்ற அந்தணாளன்
இரந்து சென் மாக்கட்கு இனி இடன் இன்றிப்
பரந்து இசை நிற்கப் பாடினன் அதற்கொண்டு
சின மிகு தானை வானவன் குடகடல்
பொலம் தரு நாவாய் ஓட்டிய அவ் வழிப்
பிறகலம் செல்கலாது அனையேம் அத்தை
இன்மை துரப்ப அசை தர வந்து நின்
வண்மையின் தொடுத்தனம் யாமே முள் எயிற்று
அரவு எறி உருமின் முரசெழுந்து இயம்ப
அண்ணல் யானையொடு வேந்து களத்து ஒழிய
அருஞ் சமம் ததையத் தாக்கி நன்றும்
நண்ணாத் தெவ்வர்த் தாங்கும்
பெண்ணையம் படப்பை நாடு கிழவோயே.

Puranānūru 126, Poet Mārōkathu Nappasalaiyār sang to Malaiyamān Thiru Mudi Kāri, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
O heir of a strong man with the principle of not running
away!  Even if we are not smart, we came here rapidly to
sing your fame.  With the gold from the face ornaments of
elephants belonging to enemies, you made heads of
bards glow, giving them gold lotus flowers that do not fade.

O lord of Mullūr Mountain, where waterfalls roar like drums
of war and the forest seems to be sleeping through nights
with pitch darkness!  The brahmin Kapilar, he of purest
knowledge among all the people in this world, has sung
about you so that your wide-spreading fame will endure,
and you and your family that can never be destroyed
prosper, and there is no room for any more bards to come
to you in need.

We are like boats in the Western ocean, which are not
allowed to ply where Chēran brings gold by ships.
Goaded by our poverty, and since you are generous,
we have started to sing about your virtues.
O lord of the country with the lovely Pennai River!
In harsh battles, you attack as drums resound, like
thunder that destroys snakes with sharp fangs.  You repel
attacks of enemy kings with noble elephants, ruining them.

Notes:  Puranānūru 121, 122, 123, 124, 125 and 126 are written for this king.  Kāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158 Kāri was the king of Mullūr.  There is a convention that thunder ruins and kills snakes.  Akanānūru 68, 92, 119, 182, 202, 274, 323, 328, Kalithokai 45, 113, Kurunthokai 158, 190, 268, 391 and Natrinai 37, 51, 114, 129, 238, 255, 264, 347, 383, Puranānūru 17, 37, 58, 126, 211, 366 and 369 have similar descriptions of thunder ruining or killing snakes.  This female poet from Mārōkam town which is near Korkai, wrote Puranānūru 37, 39, 126, 174, 226, 280 and 383.

Meanings:  ஒன்னார் யானை ஓடைப் பொன் கொண்டு – with the gold from the face ornaments of enemy elephants, பாணர் சென்னி பொலிய – making the heads of bards glow, தைஇ – wore, வாடாத் தாமரை சூட்டிய – wore unfading lotus (gold lotus), விழுச் சீர் ஓடாப் பூட்கை உரவோன் மருக – O heir of a lord whose principle was not to run away, வல்லேம் அல்லேம் ஆயினும் – even if we are not ones with great ability, வல்லே நின் வயின் கிளக்குவம் – we came here rapidly to sing your fame, ஆயின் – if, கங்குல் துயில் மடிந்தன்ன – like night is sleeping, தூங்கிருள் இறும்பின் – forest with pitch darkness, பறை இசை அருவி முள்ளூர்ப் பொருநர் – O lord of Mullūr where waterfalls roar like drums, தெறல் அரும் மரபின் – in the tradition of not being ruined, நின் கிளையொடும் பொலிய – may you flourish with your relatives, நில மிசைப் பரந்த மக்கட்டு எல்லாம் – among all the people spread in this world, புலன் அழுக்கு அற்ற அந்தணாளன் – a brahmin with no blemishes, இரந்து சென் மாக்கட்கு இனி இடன் இன்றி – without any room for others who go for gifts, பரந்து இசை நிற்கப் பாடினன் – he sang to establish your widespread fame, அதற்கொண்டு – since then, சின மிகு தானை வானவன் – Chēran with great rage, குடகடல் – western sea, பொலம் தரு நாவாய் ஓட்டிய – riding ships that bring gold/wealth, அவ் வழிப் பிற கலம் செல்கலாது – without letting other ships on that path, அனையேம் – we are like that, அத்தை இன்மை துரப்ப – poverty goading us, அசை தர வந்து நின் வண்மையின் தொடுத்தனம் யாமே – we are starting to sing since you are generous, முள் எயிற்று அரவு எறி உருமின் – like thunder that kills snakes with sharp fangs, முரசெழுந்து இயம்ப – drum sounds rise up and roar, அண்ணல் யானையொடு வேந்து களத்து ஒழிய – kings ruined in battles with their noble elephants, அருஞ்சமம் ததையத் தாக்கி – attacked and crushed in harsh battles, நன்றும் – greatly, நண்ணா – not close, தெவ்வர்த் தாங்கும் – able to repel enemies well, பெண்ணையம் படப்பை நாடு கிழவோயே –  O lord of the land with the lovely Pennai river

புறநானூறு 127, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அரண்டின், திணை: பாடாண், துறை: கடை நிலை
களங்கனியன்ன கருங்கோட்டுச் சீறியாழ்ப்
பாடு இன் பனுவல் பாணர் உய்த்தெனக்
களிறு இல ஆகிய புல் அரை நெடு வெளில்
கான மஞ்ஞை கணனொடு சேப்ப
ஈகை அரிய இழையணி மகளிரொடு
சாயின்று என்ப ஆஅய் கோயில்
சுவைக்கு இனிதாகிய குய்யுடை அடிசில்
பிறர்க்கு ஈவு இன்றித் தம் வயிறு அருத்தி
உரை சால் ஓங்கு புகழ் ஒரிஇய
முரைசு கெழு செல்வர் நகர் போலாதே.

Puranānūru 127, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai, Kadai Nilai
Since the trained bards who sang sweet songs with
small yāls with stems as black as kalam fruits have left
with gift elephants, there are none in the stalls with dull,
tall posts.  Flocks of forest peacocks reside there.

They say that Āy’s women have only the jewels that
cannot be given away, and the palace has fallen
into disrepair.  It cannot be compared to the palaces
of kings with drums who have lost their great fame,
who eat tasty, sweet foods and fill their stomachs,
unable to give to others!

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meanings:  களங்கனியன்ன – like kalam fruit, Kalakākkāi, Carissa congesta Wight, கருங்கோட்டு – black-stemmed, சீறியாழ்ப் பாடு இன் பனுவல் பாணர் – trained bards who sing songs sweetly with small lutes, உய்த்தென – since they have taken (as gifts), களிறு இல ஆகிய – have become empty without elephants, புல் அரை நெடு வெளில் – dull tall posts, கான மஞ்ஞை கணனொடு சேப்ப – forest peacocks stay there with their flocks, ஈகை அரிய இழையணி மகளிரொடு – with women who have jewels which they cannot give, சாயின்று என்ப ஆஅய் கோயில் – they say that Ay’s palace  has been ruined, சுவைக்கு இனிதாகிய குய்யுடை அடிசில் – tasty sweet cooked food, பிறர்க்கு ஈவு இன்றி – without giving to others, தம் வயிறு அருத்தி – they just eat, உரை சால் ஓங்கு புகழ் ஒரிஇய – lost their great fame, முரைசு கெழு – with drums, செல்வர் நகர் போலாதே – palaces of other kings are not equal

புறநானூறு 128, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: வாழ்த்து, இயன் மொழி
மன்றப் பலவின் மாச் சினை மந்தி
இரவலர் நாற்றிய விசி கூடு முழவின்
பாடின் தெண் கண் கனி செத்து அடிப்பின்
அன்னச் சேவல் மாறு எழுந்து ஆலும்
கழல் தொடி ஆஅய் மழை தவழ் பொதியில்
ஆடுமகள் குறுகின் அல்லது
பீடு கெழு மன்னர் குறுகலோ அரிதே.

Puranānūru 128, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Vālthu, Iyan Moli
A female monkey beat
on a tight drum with clear eyes,
hung on a jackfruit tree’s big branch
by drummers who came for alms,
thinking that it was a jackfruit,
and a gander danced to that beat
in Āy’s land where clouds spread on
Pothiyil Mountain.
Āy with warrior’s bracelets and anklets
is easier to approach by a dancing girl
than by greatly mighty kings.

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.   This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meaning:   மன்றப் பலவின் – on the jackfruit tree in the courtyard (public place), மாச்சினை – huge branch, மந்தி – a female monkey, இரவலர் – those who came for alms (drummers), நாற்றிய – hung, விசி கூடு முழவின் – of the tightly tied drum, பாடின் தெண்கண் – clear singing eyes (of the drum), கனி செத்து – thinking that it is a fruit, அடிப்பின் – when it beats on it, அன்னச் சேவல் – a gander, a male goose, மாறு எழுந்து ஆலும் – reacted and rose up and danced, கழல் – warrior’s anklets, தொடி ஆஅய் – Āy with his bracelets, மழை – clouds, தவழ் – spreading, பொதியில் – on Pothiyil Mountain, ஆடுமகள் குறுகின் அல்லது – unless a dancing girl is approaching, பீடு கெழு மன்னர் – mighty kings, குறுகலோ அரிதே – it will be unable to approach him

புறநானூறு 129, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி  
குறி இறைக் குரம்பைக் குறவர் மாக்கள்
வாங்கு அமைப் பழுனிய தேறல் மகிழ்ந்து
வேங்கை முன்றில் குரவை அயரும்
தீஞ் சுளைப் பலவின் மாமலைக் கிழவன்
ஆஅய் அண்டிரன் அடு போர் அண்ணல்
இரவலர்க்கு ஈத்த யானையின் கரவு இன்று
வானம் மீன் பல பூப்பின் ஆனாது
ஒரு வழிக் கரு வழியின்றிப்
பெரு வெள் என்னில் பிழையாது மன்னே.

Puranānūru 129, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
In Āy’s great mountain country with jackfruits
with sweet pieces,
mountain dwellers living in huts with narrow eaves
drink aged liquor and perform kuravai dances in
the front yards of their houses near vēngai trees.
If clouds in the sky don’t hide the many stars
in the sky, they will multiply endlessly without any
black spaces, and probably equal the number of
elephants granted by Āy Andiran, leader of murderous battles.

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158. This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meanings:  குறி இறைக் குரம்பை – huts with narrow/small eaves, குறவர் மாக்கள் – the mountain dwellers, வாங்கு அமை – curved bamboo tubes, பழுனிய தேறல் மகிழ்ந்து – enjoy aged liquor, வேங்கை முன்றில் – front yard with kino trees, Pterocarpus marsupium, குரவை அயரும் – perform kuravai dances, தீஞ் சுளைப் பலவின் – sweet jackfruits, மா மலைக் கிழவன் – lord of the lofty mountain, ஆஅய் அண்டிரன் – Āy Andiran, அடு போர் அண்ணல் – leader of murderous battles, இரவலர்க்கு ஈத்த யானையின் – elephants that they gave to the needy, கரவு இன்று – without hiding, வானம் மீன் பல பூப்பின் – if many stars appear in the sky, ஆனாது – without end, ஒரு வழிக் கரு வழியின்றி – without any black spaces, பெரு வெள் என்னில் பிழையாது – the great numbers would be about the same, மன்னே – அசை, an expletive

புறநானூறு 130, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
விளங்கு மணிக் கொடும் பூண் ஆஅய் நின்னாட்டு
இளம் பிடி ஒரு சூல் பத்து ஈனும்மோ
நின்னும் நின் மலையும் பாடி வருநர்க்கு
இன்முகம் கரவாது உவந்து நீ அளித்த
அண்ணல் யானை எண்ணின் கொங்கர்க்
குடகடல் ஓட்டிய ஞான்றைத்
தலைப்பெயர்த்திட்ட வேலினும் பலவே.

Puranānūru 130, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang to Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Āy wearing gleaming curved sapphire jewels!
In your country, do young female elephants
give birth to ten calves in one pregnancy?

If the number of noble elephants that you gave
away happily with a sweet face were counted,
they would be higher than the spears
abandoned by the Kongars when you chased
them back to the Western ocean.

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158. This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meaning:   விளங்கு மணிக் கொடும் பூண் ஆஅய் – O Āy with curved jewels made with bright gems/sapphire gems, நின்னாட்டு – in your country, இளம் பிடி ஒரு சூல் பத்து ஈனும்மோ – will a young female elephant give birth to ten in one pregnancy, நின்னும் நின் மலையும் பாடி வருநர்க்கு – for those who come singing about you and your mountain, இன் முகம் – sweet face, கரவாது – without hiding, உவந்து நீ அளித்த – what you gave happily, அண்ணல் யானை எண்ணின் – if the number of noble elephants were counted, கொங்கர் – the Kongars, குடகடல் ஓட்டிய ஞான்றை – when you chased them to the western ocean,  தலைப்பெயர்த்திட்ட வேலினும் பலவே – more than the spears they left when they ran away

புறநானூறு 131, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
மழைக் கணஞ் சேக்கும் மா மலைக் கிழவன்
வழைப் பூங் கண்ணி வாய்வாள் அண்டிரன்
குன்றம் பாடின கொல்லோ
களிறு மிக உடைய இக் கவின் பெறு காடே?

Puranānūru 131, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Did this mountain with lovely forest
which holds many elephants, sing praises
to Andiran wearing a valai flower garland,
lord of the great mountain with
masses of clouds, whose sword never fails?

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374 and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158. This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meanings:  மழைக் கணஞ் சேக்கும் – where many clouds reside, மா மலைக் கிழவன் – lord of the lofty mountains, வழைப் பூங் கண்ணி – garland with surapunnai flowers, Ochrocarpus Longiflius, Long-leaved two-sepalled gamboge, வாய்வாள் அண்டிரன் – Andiran with unfailing sword, குன்றம் பாடின கொல்லோ – did the mountain sing, களிறு மிக உடைய – with many elephants, இக் கவின் பெறு காடே – this beautiful forest

புறநானூறு 132, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
முன் உள்ளுவோனைப் பின் உள்ளினேனே
ஆழ்க என் உள்ளம் போழ்க என் நாவே
பாழ் ஊர்க் கிணற்றின் தூர்க என் செவியே
நரந்தை நறும் புல் மேய்ந்த கவரி
குவளைப் பைஞ்சுனை பருகி அயல
தகரத் தண் நிழல் பிணையொடு வதியும்
வட திசையதுவே வான் தோய் இமையம்
தென் திசை ஆஅய் குடி இன்றாயின்
பிறழ்வது மன்னோ இம் மலர்தலை உலகே.

Puranānūru 132, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Who I should have thought of before, I only
thought about later!  May my heart sink in sorrow!
May my tongue be split!  May my ears be ruined
like the wells in the abandoned cities!

In the North, on the sky-high Himalayas, a deer
eats oranges and grazes on naranthai grass, drinks
water from a spring with kuvalai flowers and rests
with its mate in the shade of a cool thakaram tree.
If it were not for the lineage of Āy in the South,
this wide world would turn upside down!

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meanings:  முன் உள்ளுவோனை – who I should have thought of before, பின் உள்ளினேனே – I thought about him only later, ஆழ்க என் உள்ளம் – may my heart sink in sorrow, போழ்க என் நாவே – may my tongue be cut up, பாழ் ஊர்க் கிணற்றின் தூர்க என் செவியே – may my ears be ruined/filled with mud like wells in ruined cities, நரந்தை – நறுமணப் புல் வகை, Cymbopogon flexuosus, நறும் புல் மேய்ந்த கவரி – a yak/deer grazing on narantham grass, குவளைப் பைஞ் சுனை பருகி – drinking in a fresh spring with blue waterlilies, அயல தகரத் தண் நிழல் பிணையொடு வதியும் – lives with its mate in the cool shade of a nearby thakaram tree, நறுமண மரவகை, Wax- flower dog-bane, Tabernae montana,  வட திசையதுவே வான் தோய் இமையம் – sky high Himalayas in the north, தென் திசை ஆஅய் குடி இன்றாயின் – without Āy’s clan from the South, பிறழ்வது மன்னோ இம் மலர்தலை உலகே – this wide world would turn upside down

புறநானூறு 133, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: விறலியாற்றுப்படை
மெல்லியல் விறலி நீ நல்லிசை செவியின்
கேட்பின் அல்லது காண்பு அறியலையே
காண்டல் சால வேண்டினை ஆயின் மாண்ட நின்
விரை வளர் கூந்தல் வரை வளி உளரக்
கலவ மஞ்ஞையின் காண்வர இயலி
மாரியன்ன வண்மைத்
தேர் வேள் ஆயைக் காணிய சென்மே.

Puranānūru 133, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Virali Ātruppadai
O delicate natured virali! Your ears
have heard his fine fame, but you
have not seen him.  If you wish to catch
sight of him, walk to him like a peacock
with pretty feathers, with the wind on
the mountain blowing your lovely
fragrant hair, to see Āy who donates
chariots and is generous like a rain cloud.

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Viralis were female artists who danced and sang.  This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meaning:   மெல்லியல் விறலி – O delicate natured female artist, நீ நல் இசை செவியின் கேட்பின் அல்லது காண்பு அறியலையே – you have heard his fine fame through your ears but have not seen him, காண்டல் சால வேண்டினை ஆயின் – if you wish to see him, மாண்ட – esteemed, splendid, நின் விரை வளர் கூந்தல் – your sweet smelling hair, வரை வளி உளர – mountain wind blowing through it, கலவ மஞ்ஞையின் காண்வர – appearing like a pretty peacock, இயலி மாரியன்ன வண்மை – generosity like clouds that rain, தேர் வேள் ஆயைக் காணிய சென்மே – go and see Āy from the Vēl clan who has chariots

புறநானூறு 134, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
இம்மைச் செய்தது மறுமைக்கு ஆம் எனும்
அறவிலை வணிகன் ஆஅய் அல்லன்
பிறரும் சான்றோர் சென்ற நெறியென
ஆங்குப் பட்டன்று அவன் கைவண்மையே.

Puranānūru 134, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Āy is not like a businessman with fair
prices who thinks that the good done in
this birth will help the next one.
His generosity is because of other noble
men before him who followed the right path!

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meaning:   இம்மைச் செய்தது மறுமைக்கு ஆம் எனும் – that what is done (good deeds) in this birth will help the next one, அற விலை வணிகன் – merchant with fair prices, ஆ அய் அல்லன் – that is not Āy, பிறரும் சான்றோர் சென்ற நெறியென ஆங்குப் பட்டன்று அவன் கை வண்மையே – his charity is because noble men before him who have followed the right path

புறநானூறு 135, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்
கொடுவரி வழங்கும் கோடு உயர் நெடு வரை
அரு விடர்ச் சிறு நெறி ஏறலின் வருந்தித்
தடவரல் கொண்ட தகை மெல் ஒதுக்கின்
வளைக் கை விறலி என் பின்னள் ஆகப்
பொன் வார்ந்தன்ன புரி அடங்கு நரம்பின்
வரி நவில் பனுவல் புலம் பெயர்ந்து இசைப்பப்
படுமலை நின்ற பயங்கெழு சீறியாழ்
ஒல்கல் உள்ளமொடு ஒரு புடைத் தழீஇப்
புகழ் சால் சிறப்பின் நின் நல்லிசை உள்ளி
வந்தெனன் எந்தை யானே யென்றும்
மன்று படு பரிசிலர்க் காணின் கன்றொடு
கறை அடி யானை இரியல் போக்கும்
மலை கெழு நாடன் மாவேள் ஆஅய்
களிறும் அன்றே மாவும் அன்றே
ஒளிறு படைப் புரவிய தேரும் அன்றே
பாணர் பாடுநர் பரிசிலர் ஆங்கவர்
தமதெனத் தொடுக்குவர் ஆயின் எமதெனப்
பற்றல் தேற்றாப் பயங்கெழு தாயமொடு
அன்னவாக நின் ஊழி நின்னைக்
காண்டல் வேண்டிய அளவை வேண்டார்
உறுமுரண் கடந்த ஆற்றல்
பொது மீக் கூற்றத்து நாடு கிழவோயே.

Puranānūru 135, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang to Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
I came here with my wife who dances and sings,
bangles in her arms, following me with her stooped
body, walking slowly with sorrow through the
small paths with cracks on this tall mountain with
high peaks where tigers with curved stripes roam.

Lord!  I have heard of your great fame, and have
come here with sorrow, carrying my small yāl
with tight strings, stretched like gold wires,
to play songs with lines about the various
landscapes and in beneficial padumalai tune.
Great Āy!  Descendant of Vēlirs!  Lord of mountains!
You gave elephants with legs like pounding stones,
along with their calves to those who come to your
court in need.

I do not want an elephant, or a horse, or a chariot
with a horse with bright ornaments.
You do not take back wealth that you give to bards,
singers and others in need.  May your life be a long
one with your beneficial relatives!  I have come for
nothing but to see you, O lord who is widely praised,
you with the power to overcome onslaughts of enemies!

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  This poet wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.

Meanings:  கொடுவரி வழங்கும் – tigers with curved stripes roam, கோடு உயர் நெடு வரை – tall mountains with high peaks, அரு விடர் – difficult crevices, difficult cracks, சிறு நெறி – small paths, ஏறலின் வருந்தி – sad because of climbing, தடவரல் கொண்ட – with a bent body, தகை மெல் ஒதுக்கின் – walking slowly due to tiredness, வளைக் கை – hands with bangles, விறலி என் பின்னள் ஆக – with my wife (the singer/dancer) behind me, பொன் வார்ந்தன்ன – like molded with gold, புரி அடங்கு நரம்பின் – with tightly tied strings, வரி நவில் பனுவல் – songs with lines, புலம் பெயர்ந்து இசைப்ப – about the different lands, படுமலை நின்ற பயங்கெழு சீறியாழ் – playing padumalai tune on my useful small lute, ஒல்கல் உள்ளமொடு – with a sad heart, ஒரு புடைத் தழீஇ – embracing it on one side, புகழ் சால் சிறப்பின் – with great fame, நின் நல்லிசை உள்ளி வந்தெனன் – I came thinking about your fine fame, எந்தை – O lord, யானே – myself, யென்றும் – always, மன்று படு பரிசிலர்க் காணின் – if one sees those who come to your court in need, கன்றொடு கறை அடி யானை இரியல் போக்கும் – you give them elephants with legs large like pounding stones, along with their calves, மலை கெழு நாடன் – a man with  country with mountains, மா வேள் ஆஅய் – O great Ay! descendant of Vēlir heritage, களிறும் அன்றே மாவும் அன்றே – not an elephant or a horse, ஒளிறு படைப் புரவிய தேரும் அன்றே – not a chariot which is tied to a horse with ornaments, பாணர் பாடுநர் பரிசிலர் – bards, singers, those in need, ஆங்கவர் தமதெனத் தொடுக்குவர் ஆயின் – if they take the wealth you give as theirs, எமதெனப் பற்றல் – you don’t take it saying it is yours, தேற்றா – unclear, பயங்கெழு தாயமொடு அன்னவாக நின் ஊழி – may your long life be with your beneficial relatives, நின்னைக் காண்டல் வேண்டிய அளவை – to see you, வேண்டார் உறு முரண் கடந்த ஆற்றல் – ability to win wars with very strong enemies, பொது மீக் கூற்றத்து நாடு கிழவோயே – O lord with a land praised by everybody

புறநானூறு 136, பாடியவர்: துறையூர் ஓடை கிழார், பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் கடாநிலை  
யாழ்ப் பத்தர்ப் புறம் கடுப்ப
இழை வலந்த பல் துன்னத்து
இடைப் புரை பற்றிப் பிணி விடாஅ
ஈர்க் குழாத்தொடு இறை கூர்ந்த
பேஎன் பகையென ஒன்று என்கோ
உண்ணாமையின் ஊன் வாடித்
தெண் நீரின் கண் மல்கிக்
கசிவுற்ற என் பல் கிளையொடு
பசி அலைக்கும் பகை ஒன்று என்கோ
அன்ன தன்மையும் அறிந்தீயார்
நின்னது தா என நிலை தளர
மரம் பிறங்கிய நளிச் சிலம்பில்
குரங்கு அன்ன புன்குறுங் கூளியர்
பரந்தலைக்கும் பகை ஒன்று என்கோ
ஆஅங்கு எனைப் பகையும் அறியுநன் ஆய்
எனக் கருதிப் பெயர் ஏத்தி
வாயார நின் இசை நம்பிச்
சுடர் சுட்ட சுரத்து ஏறி
இவண் வந்த பெரு நசையேம்
எமக்கு ஈவோர் பிறர்க்கு ஈவோர்
பிறர்க்கு ஈவோர் தமக்கு ஈபவென
அனைத்துரைத்தனன் யான் ஆக
நினக்கு ஒத்தது நீ நாடி
நல்கினை விடுமதி பரிசில் அல்கலும்
தண் புனல் வாயில் துறையூர் முன் துறை
நுண் பல மணலினும் ஏத்தி
உண்குவம் பெரும நீ நல்கிய வளனே.

Puranānūru 136, Thuraiyūr Ōdai Kilār sang to Āy Andiran, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
Will I utter that the dense lice and eggs
hiding between our darned clothes with many
stitches looking like the bowl side of yāls
are enemies?   Will I utter that hunger, which
has wasted away our flesh and brought tears to
me and my family is an enemy, or will I utter that
the mean, greedy bandits in the cool forest, dense
with trees, who strip what I had, like monkeys,
are my enemies?

Thinking that Āy will understand who our enemies are,
we have come here with great desire, trusting your glory.
We have climbed up through the wasteland with scorching
sun.  Those who give to us will truly give away their
wealth, while giving to others is just giving to themselves.
I have said all I have to say.  You determine what is right.
Give us gifts and send us away.  We will sing every day
songs in praise of you and consume the plenty that you give
us.  May your living years be larger than the fine sands
on the shores of Thuraiyūr!

Notes:  Puranānūru 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 240, 241, 374and 375 were written for this king, who was born in the Vēl clan.  Āy was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  This is the only poem written by this poet.

Meanings:  யாழ்ப் பத்தர்ப் புறம் கடுப்ப – like the bowl side of the lute, இழை வலந்த – with threads, பல் துன்னத்து – with many stitches, இடைப் புரை பற்றி – in the spaces in between, பிணி விடாஅ – tight, ஈர்க் குழாத்தொடு – with many lice eggs, இறை கூர்ந்த – residing abundantly, பேஎன் பகையென ஒன்று – lice is an enemy, என்கோ – will I utter, உண்ணாமையின் – not eating, ஊன் வாடி – flesh thin, தெண் நீரின் கண் மல்கிக் கசிவுற்ற என் பல் கிளையொடு – with my many relatives whose eyes are filled with clear tears, பசி அலைக்கும் – with hunger, பகை ஒன்று என்கோ – will I utter that it is my enemy, அன்ன தன்மையும் – that nature, அறிந்தீயார் – they do not know, நின்னது தா என – give yours, நிலை தளர – to become unsteady, to tire, to be confused, மரம் பிறங்கிய நளிச் சிலம்பில் – on the mountains dense with trees, குரங்கு அன்ன – like monkeys, புன்குறும் கூளியர் – sorrow giving bandits, mean bandits, பரந்தலைக்கும் – are spread, பகை ஒன்று என்கோ – will I utter that it is my enemy, ஆஅங்கு எனைப் பகையும் அறியுநன் ஆய் எனக் கருதி – thinking that Āy will know who our enemies are, பெயர் ஏத்தி வாயார – praising you with our mouths, நின் இசை நம்பி – trusting your fame, சுடர் சுட்ட சுரத்து ஏறி – climbing through the wasteland burnt by the sun’s rays, இவண் வந்த – came here, பெரு நசையேம் – we are with great desire, எமக்கு ஈவோர் – those who give to us, பிறர்க்கு ஈவோர் – give to others, பிறர்க்கு ஈவோர் – those who give to others, தமக்கு ஈப – give to themselves, என அனைத்து உரைத்தனன் யான் – I have said all I have to say, ஆக – so, நினக்கு ஒத்தது – what is agreeable to you, நீ நாடி – you analyze, நல்கினை  விடுமதி பரிசில் – give us gifts and send us away, அல்கலும் – daily, தண் புனல் வாயில் – the mouth of the cool river, துறையூர் முன் துறை நுண் பல மணலினும் ஏத்தி – more than the fine sands on the shores of Thuraiyūr, உண்குவம் – we will eat, பெரும – O lord, நீ நல்கிய வளனே – the wealth that you give

புறநானூறு 137, பாடியவர்: ஒரு சிறைப் பெரியனார், பாடப்பட்டோன்: நாஞ்சில் வள்ளுவன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி, பரிசில் துறை  
இரங்கு முரசின் இனஞ் சால் யானை
முந்நீர் ஏணி விறல் கெழு மூவரை
இன்னும் ஓர் யான் அவா அறியேனே
நீயே முன் யான் அரியுமோனே துவன்றிய
கயத்திட்ட வித்து வறத்திற் சாவாது
கழைக் கரும்பின் ஒலிக்குந்து
கொண்டல் கொண்ட நீர் கோடை காயினும்
கண்ணன்ன மலர் பூக் குந்து
கருங்கால் வேங்கை மலரின் நாளும்
பொன்னன்ன வீ சுமந்து
மணியன்ன நீர் கடல் படரும்
செவ்வரைப் படப்பை நாஞ்சில் பொருந
சிறு வெள் அருவிப் பெருங்கல் நாடனை
நீ வாழியர் நின் தந்தை
தாய் வாழியர் நின் பயந்திசினோரே.

Puranānūru 137, Poet Oru Sirai Periyanār sang to Nānjil Valluvan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli, Parisil
I am the only one without the desire to sing
about the roaring drums, herds of elephants,
and the lands near the oceans, belonging to
the three victorious kings.

You are the same as before.  In your country,
seeds sown in ponds full of water, do not die
of drought, but grow like the thick clusters of
sugarcane with stems, rains open flowers as
wide as eyes, and even in dry summer without rain,
the rivers carry golden flowers of vēngai trees
as they speed toward the sapphire-hued ocean.

O lord of a fabulous tall mountain with small
white waterfalls and groves!
May you live long!  May the father and mother
who gave birth to you live long lives!

Notes:  Puranānūru 137, 138, 139, 140 and 380 were written for this small-region king, who was a great friend of the Chēran king.  This is the only poem written by this poet.

Meanings:  இரங்கு முரசின் – with roaring drums, இனம் சால் யானை – elephants with herds, முந்நீர் – ocean, ஏணி – boundaries, விறல் கெழு மூவரை – victorious three (kings), இன்னும் ஓர் யான் அவா அறியேனே – I do not have the desire, நீயே முன் யான் அரியுமோனே – you are the same one I knew before, துவன்றிய கயத்திட்ட வித்து வறத்திற் சாவாது – seeds sown in water filled ponds do not dry and die, கழைக் கரும்பின் – like sugarcane with stalks, ஒலிக்குந்து – there are clusters, கொண்டல் கொண்ட நீர் – water taken by the clouds, கோடை காயினும் – even when summer is dry, கண்ணன்ன மலர் பூக்குந்து – flowers bloom like eyes, கருங்கால் வேங்கை மலரின் நாளும் பொன்னன்ன வீ சுமந்து – carrying gold like flowers of the black-trunked kino trees, Pterocarpus marsupium, மணியன்ன நீர் கடல் படரும் – moving to the sapphire colored ocean, செவ் வரைப் படப்பை நாஞ்சில் பொருந – O lord of Nanjil with fine mountains, சிறு வெள் அருவிப் பெருங்கல் நாடனை – you are the lord of the huge mountains with small white waterfalls, நீ வாழியர் – may you live long, நின் தந்தை தாய் வாழியர் – may your father and mother have a long life, நின் பயந்திசினோரே – the parents who gave birth to you

புறநானூறு 138, பாடியவர்: மருதன் இளநாகனார், பாடப்பட்டோன்: நாஞ்சில் வள்ளுவன், திணை: பாடாண், துறை: பாணாற்றுப் படை
ஆன் இனம் கலித்த அதர் பல கடந்து
மான் இனம் கலித்த மலையின் ஒழிய
மீன் இனம் கலித்த துறை பல நீந்தி
உள்ளி வந்த வள் உயிர்ச் சீறியாழ்
சிதாஅர் உடுக்கை முதாஅரிப் பாண
நீயே பேர் எண்ணலையே நின் இறை
மாறி வா என மொழியலன் மாதோ
ஒலி இருங்கதுப்பின் ஆயிழை கணவன்
கிளி மரீஇய வியன் புனத்து
மரன் அணி பெருங்குரல் அனையன் ஆதலின்
நின்னை வருதல் அறிந்தனர் யாரே.

Puranānūru 138, Poet Maruthan Ilanākanār sang for Nānjil Valluvan, Thinai: Pādān, Thurai: Pānātruppadai
Old bard with torn clothes carrying your small yāl
with resounding voice!  You have come here with
desire, walking through paths dense with cattle,
crossing mountains with deer herds, and wading
through shores filled with fish!

Your king will not tell you to come back later.
He, the husband of a woman with thick dark hair
and fine jewels, is like huge clusters of grain placed
on a tree in the wide grove where parrots reside.
So who will even know when you come back again?

Notes:  Puranānūru 137, 138, 139, 140 and 380 were written for this small-region king, who was a great friend of the Chēran king.  This poet wrote Puranānūru 52, 138 and 139.

Meanings:  ஆன் இனம் கலித்த – dense with cattle herds, அதர் பல கடந்து – passed many paths, மான் இனம் கலித்த மலையின் ஒழிய – passed mountains with herds of deer, மீன் இனம் கலித்த துறை பல நீந்தி – swam/waded/walked past shores with abundant fish, உள்ளி வந்த – came thinking, வள் உயிர்ச் சீறியாழ் – small lute that has a strong/sharp tone, சிதாஅர் உடுக்கை – torn clothes, முதாஅரிப் பாண – wise old bard, நீயே – you, பேர் எண்ணலையே – with big intentions, நின் இறை – your king, மாறி வா என மொழியலன் – he will not say come back later, மாதோ – அசை, expletive, ஒலி இருங்கதுப்பின் – with thick dark hair, ஆயிழை கணவன் – husband of woman with beautiful jewels, கிளி மரீஇய – parrots staying, வியன் புனத்து – wide/huge grove, மரன் அணி பெருங்குரல் அனையன் – like large clusters placed on a tree, ஆதலின் நின்னை வருதல் அறிந்தனர் யாரே – who know when you come back

புறநானூறு 139, பாடியவர்: மருதன் இளநாகனார், பாடப்பட்டோன்: நாஞ்சில் வள்ளுவன், திணை: பாடாண். துறை: பரிசில் கடாநிலை
சுவல் அழுந்தப் பல காய
சில் ஓதிப் பல் இளைஞருமே
அடி வருந்த நெடிது ஏறிய
கொடி மருங்குல் விறலியருமே
வாழ்தல் வேண்டிப்
பொய் கூறேன் மெய் கூறுவல்
ஓடாப் பூட்கை உரவோர் மருக
உயர் சிமைய உழாஅ நாஞ்சில் பொருந
மாயா உள்ளமொடு பரிசில் துன்னிக்
கனி பதம் பார்க்கும் காலையன்றே
ஈதல் ஆனான் வேந்தே வேந்தற்குச்
சாதல் அஞ்சாய் நீயே ஆயிடை
இரு நிலம் மிளிர்ந்திசின் ஆஅங்கு ஒரு நாள்
அருஞ் சமம் வருகுவதாயின்
வருந்தலும் உண்டு என் பைதலம் கடும்பே.

Puranānūru 139, Poet Maruthan Ilanākanār sang to Nānjil Valluvan, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
To make a living, I have come here
with my youngsters with little hair
who have scars on their shoulders
caused by lifting, and viralis as thin
as vines, whose feet hurt climbing a lot.
I do not lie. I am telling the truth.

O heir to ancestors who never faulted
in their commitments!  Lord of Nānjil
country with tall peaks not farmed!
Please do not wait thinking that this is
not the right time. Your Chēran king gives
to you, and you are not afraid of dying
for him. There might be a huge battle
splitting the land into two, and you might
leave. If you do, my family in despair
will be very sad!

Notes:  Puranānūru 137, 138, 139, 140 and 380 were written for this small-region king, who was a great friend of the Chēran king.  Viralis were female artists who danced and sang.   This poet wrote Puranānūru 52, 138 and 139.

Meanings:  சுவல் அழுந்த – pressing on their shoulders, pressing on their napes, பல காய – few scars, சில் ஓதிப் பல் இளைஞருமே – many youngsters with short hair, many youngsters with soft hair, அடி வருந்த – feet to hurt, நெடிது ஏறிய – climbed for a long time, கொடி மருங்குல் விறலியருமே – female artists (who sing and dance) like vines, வாழ்தல் வேண்டி – to live, பொய் கூறேன் – I do not lie, மெய் கூறுவல் – I am telling the truth, ஓடாப் பூட்கை உரவோர் மருக – O heir of strong ancestors who did not run away in battles, உயர் சிமைய உழாஅ நாஞ்சில் பொருந – O lord of Nānjil country with tall peaks that are not farmed, மாயா உள்ளமொடு – with an unfading heart, பரிசில் துன்னி – approached desiring gifts, கனி பதம் பார்க்கும் காலை யன்றே – this is not the right time to wait for the proper moment, ஈதல் ஆனான் வேந்தே – your king (Chēran) gives you, வேந்தற்குச் சாதல் அஞ்சாய் நீயே – you are not afraid of death for your Chēran king, ஆயிடை இரு நிலம் மிளிர்ந்திசின் ஆஅங்கு ஒரு நாள் அருஞ்சமம் வருகுவதாயின் – if a huge battle comes splitting the land into two, வருந்தலும் உண்டு என் பைதலம் கடும்பே – my sorrowful family with struggle

புறநானூறு 140, பாடியவர்: ஔவையார், பாடப்பட்டோன்: நாஞ்சில் வள்ளுவன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் விடை
தடவு நிலைப் பலவின் நாஞ்சில் பொருநன்
மடவன் மன்ற செந்நாப் புலவீர்
வளைக்கை விறலியர் படப்பைக் கொய்த
அடகின் கண்ணுறை ஆக யாம் சில
அரிசி வேண்டினெம் ஆகத் தான் பிற
வரிசை அறிதலின் தன்னும் தூக்கி
இருங்கடறு வளைஇய குன்றத்தன்ன ஓர்
பெருங்களிறு நல்கியோனே அன்னதோர்
தேற்றா ஈகையும் உளது கொல்
போற்றார் அம்ம பெரியோர் தம் கடனே.

Puranānūru 140, Poet: Avvaiyār, King: Nānjil Valluvan, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Vidai
Eloquent bards!  The lord of the Nānjil country
where jackfruit trees grow with huge trunks is
an ignorant man!  I asked for some rice to cook
along with the greens that my viralis plucked
in the groves, and he gave us an elephant, as large
as the mountain surrounded by huge forests, since
he knew my value and his situation.
Is there generosity like this without analyzing?
Don’t noble men think before they do their duty?

Notes:  Puranānūru 137, 138, 139, 140 and 380 were written for this small-region king, who was a great friend of the Chēran king.  Viralis were female artists who danced and sang.    Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  தடவு நிலை – large trunks, curved trunks, பலவின் – jackfruit trees, நாஞ்சில் பொருநன் – the lord of Nānjil, மடவன் – he is an idiot, he is a naïve man, மன்ற – asai, for sure, செந்நாப் புலவீர் – O bards with eloquent tongues, வளைக்கை விறலியர் – female dancers/singers with bangles on their arms, படப்பைக் கொய்த அடகின் – with leaves we plucked in the grove, கண்ணுறை ஆக – to throw on top, யாம் சில அரிசி வேண்டினெம் – we asked for a little bit of rice, ஆகத் தான் பிற வரிசை அறிதலின் – since he knew my value, தன்னும் தூக்கி – he analyzed his situation, இருங்கடறு வளைஇய – surrounded by huge forests, குன்றத்தன்ன ஓர் பெருங்களிறு நல்கியோனே – he gave a huge male elephant that was like a mountain, அன்னதோர் தேற்றா ஈகையும் உளது கொல் – is there generosity like this where giving is done without analyzing, போற்றார் அம்ம பெரியோர் தம் கடனே – noble people will not consider before they do their duty

புறநானூறு 141, பாடியவர்: பரணர், பாடப்பட்டோன்: வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், திணை: பாடாண், துறை: பாணாற்று படை, புலவராற்றுப் படை
பாணன் சூடிய பசும் பொன் தாமரை
மாண் இழை விறலி மாலையொடு விளங்கக்
கடும் பரி நெடுந்தேர் பூட்டு விட்டு அசைஇ
ஊரீர் போலச் சுரத்திடை இருந்தனிர்
யாரீரோ என வன வல் ஆனாக்
காரென் ஒக்கல் கடும் பசி இரவல
வென்வேல் அண்ணல் காணா ஊங்கே
நின்னினும் புல்லியேம் மன்னே இனியே
இன்னேம் ஆயினேம் மன்னே என்றும்
உடாஅ போரா ஆகுதல் அறிந்தும்
படா அம் மஞ்ஞைக்கு ஈத்த எம் கோ
கடாஅ யானைக் கலி மான் பேகன்
எத்துணை ஆயினும் ஈதல் நன்று என
மறுமை நோக்கின்றோ அன்றே
பிறர் வறுமை நோக்கின்று அவன் கைவண்மையே.

Puranānūru 141, Poet Paranar sang for Vaiyāvi Kōperum Pēkan, Thinai: Pādān, Thurai: Pānātruppadai, Pulavanātruppadai
You in need, with a huge family that is like clouds,
ask us, “Who are you who rests in this wasteland path,
like it were your home, unhitching your tall chariots from
swift horses?  The bard is wearing a new gold lotus and the
virali with rich jewels wears a gleaming garland.”

We were worse off than you before we saw the noble man with
victorious spears.  Now we are like this.  Our king Pēkan who
has proud horses and elephants in musth gave a cloth to a
peacock, when it was raining, even though he knew that they
don’t wear clothes.  He does not give consideration that it is
good for the next birth.  He is greatly generous, and does it
because it is virtuous to give, when he sees the poverty of others.

Notes:  The word ‘Vaiyāvi’ in this king’s name means Palani area which was first called Pothini and then Vaiyāvi, and Vaiyāpuri later.  Puranānūru poems 141, 142, 143, 144, 145, 146 and 147 were written for Pēkan.   Poems 143, 144, 145, 146 and 147 are requests by the poets, to the unfaithful Pēkan, to go back to his wife.  In these poems, the poets express themselves as Pānars since it was the tradition for the Pānars to go between the thalaivan and thalaivi in an oodal situation.  Pēkan was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Viralis were female artists who danced and sang.   Poet Parananar wrote Puranānūru poems 4, 63, 141, 142, 144, 145, 336, 341, 343, 348, 352, 354 and 369.

Meanings:  பாணன் சூடிய – worn by the bard, பசும் பொன் தாமரை – new gold lotus flowers, மாண் இழை – rich jewels, விறலி மாலையொடு விளங்க – female dancer/singer with a bright garland, கடும் பரி நெடுந்தேர் பூட்டு விட்டு – untying your fast horses from tall chariots, அசைஇ ஊரீர் போல – relaxing like it is your town, சுரத்திடை இருந்தனிர் யாரீரோ – who are you here on the wasteland path, என வினவல் – you are asking, ஆனா – endless, huge,  கார் என் ஒக்கல் – relatives who are like the clouds/relatives who are black, கடும் பசி – great hunger, இரவல – man in need, வென்வேல் அண்ணல் காணா ஊங்கே நின்னினும் புல்லியேம் – we were poor before we saw the noble man with victorious spears, மன்னே – அசை, an expletive, இனியே இன்னேம் ஆயினேம் – now we have become this, மன்னே – அசை, an expletive, என்றும் –  always, உடாஅ போரா ஆகுதல் அறிந்தும் – knowing that clothes will not be useful, படா அம் மஞ்ஞைக்கு ஈத்த எம் கோ – my king who gave to a beautiful peacock, கடாஅ யானை – elephants in musth, கலி மான் பேகன் – Pēkan with proud horses, எத்துணை ஆயினும் – no matter how much, ஈதல் நன்று என மறுமை நோக்கின்றோ அன்றே – it does not give consider that it is good for the next birth, பிறர் வறுமை நோக்கின்று – it considers the poverty of others,  sees the poverty of others, அவன் கைவண்மையே – his great charity

புறநானூறு 142, பாடியவர்: பரணர், பாடப்பட்டோன்: வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
அறு குளத்து உகுத்தும் அகல் வயல் பொழிந்தும்
உறுமிடத்து உதவாது உவர் நிலம் ஊட்டியும்
வரையா மரபின் மாரி போலக்
கடாஅ யானைக் கழல் கால் பேகன்
கொடை மடம் படுதல் அல்லது  5
படை மடம் படான் பிறர் படை மயக்குறினே.

Puranānūru 142, Poet Paranar sang for Vaiyāvi Kōperum Pēkan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Like the rains which fall without limits on dry
ponds and wide fields and soak saline land,
instead of helping where there is need, Pēkan
with elephants in rut and war anklets on his feet,
is ignorant when it comes to giving.  However,
he is not ignorant when it comes to attacking
enemy armies.

Notes:   The word ‘Vaiyāvi’ in this king’s name means Palani area which was first called Pothini and then Vaiyāvi, and Vaiyāpuri later.  Puranānūru poems 141, 142, 143, 144, 145, 146 and 147 were written for Pēkan.  Poems 143, 144, 145, 146 and 147 are requests by the poets, to the unfaithful Pēkan, to go back to his wife.  In these poems, the poets express themselves as Pānars since it was the tradition for the Pānars to go between the thalaivan and thalaivi in an oodal situation.  Pēkan was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Poet Parananar wrote Puranānūru poems 4, 63, 141, 142, 144, 145, 336, 341, 343, 348, 352, 354 and 369.

Meanings:  அறு குளத்து உகுத்தும் – raining on dry ponds, அகல் வயல் பொழிந்தும் – falling on wide fields, உறுமிடத்து உதவாது – instead of helping where there is need, உவர் நிலம் ஊட்டியும் – soaking into salty land, வரையா மரபின் மாரி போல – like rain that falls without limits, கடாஅ யானை – elephants in rut, கழல் கால் பேகன் – Pēkan with warrior anklets, கொடை மடம் படுதல் அல்லது – other than being ignorant when it comes to giving, படை மடம் படான் – he is not ignorant when it comes to war, பிறர் படை மயக்குறினே – when attacking enemy armies

புறநானூறு 143, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், திணை: பெருந்திணை, துறை: குறுங்கலி, தாபத நிலை
மலைவான் கொள்க என உயர் பலி தூஉய்
மாரி ஆன்று மழை மேக்கு உயர்க எனக்
கடவுள் பேணிய குறவர் மாக்கள்
பெயல் கண் மாறிய உவகையர் சாரல்
புனைத் தினை அயிலும் நாட சினப் போர்க்  5
கைவள் ஈகைக் கடு மான் பேக
யார் கொல் அளியள் தானே நெருநல்
சுரன் உழந்து வருந்திய ஒக்கல் பசித்தெனக்
குணில் பாய் முரசின் இரங்கும் அருவி
நளி இருஞ்சிலம்பின் சீறூர் ஆங்கண்  10
வாயில் தோன்றி வாழ்த்தி நின்று
நின்னும் நின் மலையும் பாட இன்னாது
இகுத்த கண்ணீர் நிறுத்தல் செல்லாள்
முலையகம் நனைப்ப விம்மிக்
குழல் இனைவது போல் அழுதனள் பெரிதே.  15

Puranānūru 143, Poet Kapilar sang to Vaiyāvi Kōperum Pēkan, Thinai: Perunthinai, Thurai: Kurunguli, Thāpatha Nilai
O lord of the land where mountain dwellers give
abundant offerings for clouds to surround the
mountains, and when rain falls too heavily, pray to
their gods for the rains to stop, and happy with
the vanishing rain, eat millet grown on the slopes!
O Pēkan with swift horses, who fights with rage!
You are greatly generous!

Who is that pitiful woman?  Yesterday, because of my
family struggling with hunger, we passed through the
wasteland and came to your gate in this small town where
waterfalls flow with sounds of drums struck with sticks,
and sang of you and your mountains.   She was there,
unable to hold back her flowing tears, her breasts wet,
and she cried constantly, sounding like a sad flute.

Notes:  The word ‘Vaiyāvi’ in this king’s name means Palani area which was first called Pothini and then Vaiyāvi, and Vaiyāpuri later.  Poems 143, 144, 145, 146 and 147 are requests by the poets, to the unfaithful Pēkan, to go back to his wife.  In these poems, the poets express themselves as Pānars since it was the tradition for the Pānars to go between the thalaivan and thalaivi in an oodal situation.  Pēkan was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  மலை வான் கொள்க என – asked clouds to surround the mountains, உயர் பலி தூஉய் – gave abundant offerings, மாரி ஆன்று – rains fell heavily, மழை மேக்கு உயர்க என – asked for clouds to rise up, கடவுள் பேணிய குறவர் மாக்கள் – mountain dwellers who prayed to gods, பெயல் கண் மாறிய உவகையர் – happy since the rains stopped, சாரல் புனைத் தினை அயிலும் – eat the millet grown on the slopes, நாட – O lord of the country, சினப் போர் – enraged battles, கைவள் ஈகை – abundant generosity, கடு மான் பேக – Pēkan with fast horses, யார் கொல் அளியள் தானே – is she not pitiful, நெருநல் – yesterday, சுரன் உழந்து வருந்திய ஒக்கல் – family which suffered with sorrow in the wasteland, பசித்தென – since they were hungry, குணில் பாய் முரசின் – drums beaten with sticks, இரங்கும் அருவி – falling waterfalls, நளி இருஞ் சிலம்பின் – on the cool large mountains, சீறூர் ஆங்கண் வாயில் தோன்றி – appearing at the gate of a small town, வாழ்த்தி நின்று – praised and stood, நின்னும் நின் மலையும் பாட – to sing about you and your mountains, இன்னாது இகுத்த – cried with sorrow, கண்ணீர் நிறுத்தல் செல்லாள் – does not stop her crying, முலையகம் நனைப்ப – breasts to get wet, விம்மிக் குழல் இனைவது போல் அழுதனள் – she cried sounding like a flute, பெரிதே – greatly

புறநானூறு 144, பாடியவர்: பரணர், பாடப்பட்டோன்: வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், திணை: பெருந்திணை, துறை: குறுங்கலி, தாபத நிலை
அருளாயாகலோ கொடிதே இருள் வரச்
சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி யாழ நின்
கார் எதிர் கானம் பாடினேமாக
நீல் நறு நெய்தலின் பொலிந்த உண்கண்
கலுழ்ந்து வார் அரிப் பனி பூண் அகம் நனைப்ப  5
இனைதல் ஆனாளாக இளையோய்
கிளையை மன் எம் கேள் வெய்யோற்கு என
யாம் தன் தொழுதனம் வினவக் காந்தள்
முகை புரை விரலின் கண்ணீர் துடையா
யாம் அவன் கிளைஞரேம் அல்லேம் கேள் இனி 10
எம் போல் ஒருத்தி நலன் நயந்து என்றும்
வரூஉம் என்ப வயங்கு புகழ்ப் பேகன்
ஒல்லென ஒலிக்கும் தேரொடு
முல்லை வேலி நல்லூரானே.

Puranānūru 144, Poet Paranar sang to Vaiyāvi Kōperum Pēkan, Thinai: Perunthinai, Thurai: Kurunguli, Thāpatha Nilai
It is cruel that you don’t show any compassion!
As darkness arrived, we were playing sevvali tunes
on our small yāls, singing of your forest with
monsoon rains.  We saw a young woman in great
grief, her splendid eyes like kuvalai blossoms were
overflowing with tears that fell to wet her breasts
adorned with jewels.  Bowing to her we asked of her,
“Young woman!  Are you some relation to our lord
who desires to be with us?”
With her fingers like buds of red glory lilies, she
brushed away her tears and said to us, “I am no
relation of his!  Hear me out!  Pēkan whose fame
glows, they say, desires the beauty of a woman
who resembles me, and in his resounding chariot,
pays her regular visits in her lovely city surrounded
by mullai hedges.”

Notes:   The word ‘Vaiyāvi’ in this king’s name means Palani area which was first called Pothini and then Vaiyāvi, and Vaiyāpuri later.  Puranānūru poems 141, 142, 143, 144, 145, 146 and 147 were written for Pēkan.  Poems 143, 144, 145, 146 and 147 are requests by the poets, to the unfaithful Pēkan, to go back to his wife.  In these poems, the poets express themselves as Pānars since it was the tradition for the Pānars to go between the thalaivan and thalaivi in an oodal situation.  Pēkan was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Poet Parananar wrote Puranānūru poems 4, 63, 141, 142, 144, 145, 336, 341, 343, 348, 352, 354 and 369.

Meanings:  அருளாயாகலோ கொடிதே – it is cruel that you don’t show compassion, இருள் வர – as darkness arrived, சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி – played sevvali tunes, யாழ – an asai, an expletive, நின் கார் எதிர் கானம் பாடினேமாக – when we sang about your forest with rain, நீல் நறு நெய்தலின் பொலிந்த – bright eyes like blue waterlilies, உண்கண் – kohl-lined eyes, கலுழ்ந்து வார் அரிப் பனி – dripping tears from her eyes, பூண் அகம் நனைப்ப – got her chest with jewels wet, இனைதல் ஆனாளாக – with great sorrow, இளையோய் – young woman, கிளையை மன் எம் கேள் வெய்யோற்கு  – are you a relative of our lord who desires our friendship, என யாம் தன் தொழுதனம் வினவ – when we asked her bowing humbly, காந்தள் முகை புரை விரலின் கண்ணீர் துடையா – wiped her tears with her fingers like buds of glory lilies, யாம் அவன் கிளைஞரேம் அல்லேம் – I am not his relative, கேள் இனி – listen more, எம் போல் ஒருத்தி – a woman like me, நலன் நயந்து என்றும் வரூஉம் என்ப – they say that he desires her beauty and goes there always, வயங்கு புகழ்ப் பேகன் – famous Pēkan, ஒல்லென ஒலிக்கும் தேரொடு – with your resounding chariot, முல்லை வேலி நல்லூரானே – to the lovely city surrounded by jasmine vines

புறநானூறு 145, பாடியவர்: பரணர், பாடப்பட்டோன்: வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், திணை: பெருந்திணை, துறை: குறுங்கலி, தாபத நிலை
மடத் தகை மா மயில் பனிக்கும் என்று அருளிப்
படாஅம் ஈத்த கெடாஅ நல்லிசைக்
கடாஅ யானைக் கலிமான் பேக
பசித்தும் வாரோம் பாரமும் இலமே
களங்கனியன்ன கருங்கோட்டுச் சீறியாழ்  5
நயம் புரிந்துறையுநர் நடுங்கப் பண்ணி
அறம் செய்தீமோ அருள் வெய்யோய் என
இஃது யாம் இரந்த பரிசில் அஃது இருளின்
இன மணி நெடுந்தேர் ஏறி
இன்னாது உறைவி அரும் படர் களைமே.  10

Puranānūru 145, Poet Paranar sang to Vaiyāvi Kōperum Pēkan, Thinai: Perunthinai, Thurai: Kurungali, Thāpatha Nilai
Pēkan with proud horses and elephants in rut,
who gave away your garment to a naive, dark
peacock in compassion thinking it would tremble
in the cold!  I do not come in hunger.
I do not have burdens.  The gift I beg
from you as I sing making those who love my
music played with a small yāl with kalam like
dark stems to sway, is that you mount your
tall chariot strung with bells, and remove the
anguish of your wife.  Please show compassion!

Notes:   The word ‘Vaiyāvi’ in this king’s name means Palani area which was first called Pothini and then Vaiyāvi, and Vaiyāpuri later.  Puranānūru poems 141, 142, 143, 144, 145, 146 and 147 were written for Pēkan.  Poems 143, 144, 145, 146 and 147 are requests by the poets, to the unfaithful Pēkan, to go back to his wife.  In these poems, the poets express themselves as Pānars since it was the tradition for the Pānars to go between the thalaivan and thalaivi in an oodal situation.  Pēkan was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Poet Parananar wrote Puranānūru poems 4, 63, 141, 142, 144, 145, 336, 341, 343, 348, 352, 354 and 369.

Meaning:   மடத் தகை – naïve nature, delicate nature, மா மயில் – dark peacock, பனிக்கும் என்று – thinking that it would be cold, அருளி – you showed compassion, படாஅம் ஈத்த – you gave clothes, கெடாஅ நல்லிசை – with unspoiled fame, கடாஅ யானைக் கலிமான் பேக – O Pēkan with elephants in rut and proud horses, பசித்தும் வாரோம் – I do not come in hunger, பாரமும் இலமே – I have no burdens, களங்கனியன்ன கருங்கோட்டுச் சீறியாழ் – small lute with stem as dark as the kalam fruit, Carissa congesta Wight, Kalakākkāi,  நயம் புரிந்துறையுநர் – those who enjoy the sweetness of the music, நடுங்கப் பண்ணி – causing them to sway, அறம் செய்தீமோ – please be fair, அருள் வெய்யோய் – please show compassion, என – thus, இஃது யாம் இரந்த பரிசில் – this is the gift that I request of you, அஃது – that, இருளின் – when it is dark, at night, இன மணி – with lots of bells, நெடுந்தேர் ஏறி – climbing on your tall chariot, இன்னாது – distressed, suffering, உறைவி – wife, the one who lives with you, அரும் படர் களைமே – please remove the great anguish

புறநானூறு 146, பாடியவர்: அரிசில் கிழார், பாடப்பட்டோன்: வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், திணை: பெருந்திணை, துறை: குறுங்கலி, தாபத நிலை
அன்னவாக நின் அருங்கல வெறுக்கை
அவை பெறல் வேண்டேம் அடு போர்ப் பேக
சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி நின் வன்புல
நன்னாடு பாட என்னை நயந்து
பரிசில் நல்குவையாயின் குரிசில் நீ  5
நல்காமையின் நைவரச் சாஅய்
அருந்துயர் உழக்கும் நின் திருந்திழை அரிவை
கலிமயில் கலாவம் கால் குவித்தன்ன
ஒலிமென் கூந்தல் கமழ் புகை கொளீஇத்
தண்கமழ் கோதை புனைய  10
வண்பரி நெடுந்தேர் பூண்க நின் மாவே.

Puranānūru 146, Poet Arisil Kilār sang to Vaiyāvi Kōperum Pēkan, Thinai: Perunthinai, Thurai: Kurungali, Thāpatha Nilai
Pēkan who kills in battles!  We do not want your
wealth or precious jewels.  May they stay with you!
If you want to give me a gift for singing in sevvali
tune about your fine country with mountains,
please hitch your fast horses to your tall chariot,
and go to your young wife wearing fine jewels, in
great despair, wasting away through your cruelty,
so that her thick, soft hair, like the feathers of a
proud peacock gathered by the wind, can be scented
with smoke and adorned with cool, fragrant flower strands!

Notes:  The word ‘Vaiyāvi’ in this king’s name means Palani area which was first called Pothini and then Vaiyāvi, and Vaiyāpuri later.  Puranānūru poems 141, 142, 143, 144, 145, 146 and 147 were written for Pēkan.  Poems 143, 144, 145, 146 and 147 are requests by the poets, to the unfaithful Pēkan, to go back to his wife. In these poems, the poets express themselves as Pānars since it was the tradition for the Pānars to go between the thalaivan and thalaivi in an oodal situation.  Pēkan was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  This poet who came from a town called Arisil, wrote Puranānūru 146, 230, 281, 285, 300, 304 and 342.

Meanings:  அன்னவாக – may they stay, நின் அருங்கல வெறுக்கை அவை பெறல் வேண்டேம் – we do not want your wealth and precious ornaments, அடு போர்ப் பேக – O Pēkan who kills in battles, சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி – singing sevvali tunes in my small lute, நின் வன்புல நன்னாடு பாட – singing about your fine country with strong land/mountains, என்னை நயந்து பரிசில் நல்குவை ஆயின் – if you want to be kind to me and give me a gift, குரிசில் – O lord.  நீ நல்காமையின் –  since you didn’t show her compassion, நைவர – with pity, சாஅய் – wasting away in pain, அருந்துயர் உழக்கும் – suffers in great sorrow, நின் – your, திருந்திழை அரிவை – young lady with perfect jewels, கலி மயில் கலாவம் கால் குவித்தன்ன – like the thick feathers of a proud/noisy peacock that is gathered by the wind, ஒலி மென் கூந்தல்- thick soft hair, கமழ் புகை கொளீஇ – perfume her hair with fragrant smoke, தண் கமழ் கோதை புனைய – to wear cool fragrant flower strands, வண் பரி – fast horses, நெடுந்தேர் பூண்க நின் மாவே – yoke your horses to your tall chariot

புறநானூறு 147, பாடியவர்: பெருங்குன்றூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், திணை: பெருந்திணை, துறை: குறுங்கலி, தாபத நிலை
கல் முழை அருவிப் பன் மலை நீந்திச்
சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி வந்ததைக்
கார் வான் இன் உறை தமியள் கேளா
நெருநல் ஒரு சிறைப் புலம்பு கொண்டு உறையும்
அரி மதர் மழைக் கண் அம் மா அரிவை  5
நெய்யொடு துறந்த மை இருங்கூந்தல்
மண்ணூறு மணியின் மாசு அற மண்ணிப்
புது மலர் கஞல இன்று பெயரின்
அது மன் எம் பரிசில் ஆவியர் கோவே.

Puranānūru 147, Poet Perunkundrūr Kilār sang to Vaiyāvi Kōperum Pēkan, Thinai: Perunthinai, Thurai: Kurungali, Thāpatha Nilai
I have passed many mountains with waterfalls
that come down through caves, singing sevvali
tunes in my small yāl.

King of Āviyārs!  Grant me the gift of you going
to your wife today, the beautiful dark woman, who,
yesterday, stood alone in despair listening to the
sweet sounds of rain drops, tears dripping from her
pretty, streaked, moist eyes, her hair without oil,
so that her hair can be adorned with flowers, after
being washed perfectly, to shine like sapphire gems.

Notes:   The word ‘Vaiyāvi’ in this king’s name means Palani area which was first called Pothini and then Vaiyāvi, and Vaiyāpuri later.  Puranānūru poems 141, 142, 143, 144, 145, 146 and 147 were written for Pēkan.  Poems 143, 144, 145, 146 and 147 are requests by the poets, to the unfaithful Pēkan, to go back to his wife.  In these poems, the poets express themselves as Pānars since it was the tradition for the Pānars to go between the thalaivan and thalaivi in an oodal situation.  Pēkan was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  This poet wrote Puranānūru 147, 210, 211, 266 and 318.

Meanings:  கல் முழை அருவி – waterfalls that flow through caves, பன் மலை நீந்தி – passed through many mountains, சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி – singing sevvali tunes in my small lute, வந்ததைக் கார் வான் இன் உறை – sweet sounds of rain water falling, தமியள் – alone/in sorrow கேளா – listening, நெருநல் – yesterday, ஒரு சிறை – one one side, புலம்பு கொண்டு – in despair, உறையும் – drops tears, அரி – streaked, மதர் மழைக் கண் – pretty moist eyes, அம் மா அரிவை – beautiful dark young woman, நெய்யொடு துறந்த மை இருங்கூந்தல் – dark thick hair which had abandoned ghee/oil/fragrant oil, மண்ணூறு மணியின் – like a polished sapphire gem, மாசு அற மண்ணி – wash without blemish, புது மலர் – new flowers, கஞல – flourishing, adorning, இன்று பெயரின் – if you go today, அது மன் எம் பரிசில் – that is my gift, ஆவியர் கோவே – King of Āviyārs

புறநானூறு 148, பாடியவர்: வன்பரணர், பாடப்பட்டோன்: கண்டீரக் கோப்பெரு நள்ளி, திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்
கறங்கு மிசை அருவிய பிறங்கு மலை நள்ளி நின்
அசைவு இல் நோந்தாள் நசை வளன் ஏத்தி
நாடொறும் நன் கலம் களிற்றொடு கொணர்ந்து
கூடு விளங்கு வியன் நகர்ப் பரிசில் முற்று அளிப்பப்
பீடு இல் மன்னர்ப் புகழ்ச்சி வேண்டிச்
செய்யா கூறிக் கிளத்தல்
எய்யாதாகின்று எம் சிறு செந்நாவே.

Puranānūru 148, Poet Vanparanar sang to Kandeera Kōperu Nalli, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
Nalli with glowing mountains
with waterfalls roaring down from peaks!
I praise the desired wealth you acquired by
strong efforts, without any weakness.
You have been generous to those who come to
your sprawling city with bright rice granaries,
giving each day fine ornaments and elephants.
We do not sing the praises of kings
with no pride or sing about things that they
did not do.  Our eloquent tongues will not do that!

Notes:  Puranānūru poems 148, 149 and 150 were written for Nalli.  Nalli was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Vanparanar wrote Puranānūru 148, 149, 150, 152, 153 and 255.  Avvai Duraisamy wrote that he might be the same poet with the name Nedunkaluthu Paranar who wrote 291.

Meaning:   கறங்கு – roaring, மிசை – above, அருவிய – waterfalls, பிறங்கு மலை – bright/tall mountains, நள்ளி – Nalli, நின் அசைவு இல் நோந்தாள் – your strong efforts with no weakness, நசை வளன் – desired wealth, ஏத்தி – praise, நாடொறும் – daily, நன் கலம் களிற்றொடு கொணர்ந்து – bring fine wealth/jewels along with elephants, கூடு விளங்கு வியன் நகர் – sprawling city with rice granaries, huge house with rice granaries, பரிசில் – gift, முற்று அளிப்ப – give them totally, பீடு இல் மன்னர் – kings without pride, petty kings, புகழ்ச்சி வேண்டி – requiring fame, செய்யா கூறிக் கிளத்தல் – to sing about what they have not done, எய்யாதாகின்று – they do not know, எம் சிறு செந்நாவே – our small eloquent tongues

புறநானூறு 149, பாடியவர்: வன்பரணர், பாடப்பட்டோன்: கண்டீரக் கோப் பெருநள்ளி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
நள்ளி வாழியோ நள்ளி நள்ளென்
மாலை மருதம் பண்ணிக் காலைக்
கைவழி மருங்கில் செவ்வழி பண்ணி
வரவு எமர் மறந்தனர் அது நீ
புரவுக் கடன் பூண்ட வண்மையானே.

Puranānūru 149, Poet Vanparanar sang to Kandeera Kōperu Nalli, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Nalli!  May your life be long, Nalli!
The great wealth that you gave out
of your duty to be generous, has caused
bards to lose music rules and play on their
lutes marutham tunes in the darkness of
evenings, and sevvali tunes in the mornings.

Notes:  Puranānūru poems 148, 149 and 150 were written for Nalli.  Nalli was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Vanparanar wrote Puranānūru 148, 149, 150, 152, 153 and 255.  Avvai Duraisamy wrote that he might be the same poet with the name Nedunkaluthu Paranar who wrote 291.

Meaning:   நள்ளி – O Nalli, வாழியோ – may you live long, நள்ளி – O Nalli, நள்ளென் மாலை மருதம் பண்ணி – playing marutham tunes in the darkness of evenings, காலைக் கை வழி மருங்கில் செவ்வழி பண்ணி – and in the morning mode they play sevvali tunes, வரவு – traditional method, எமர் மறந்தனர் – our folks (bards) forgot, அது – that, நீ புரவுக் கடன் பூண்ட – you took on the duty to donate, வண்மையானே – because of your generosity

புறநானூறு 150, பாடியவர்: வன்பரணர், பாடப்பட்டோன்: கண்டீரக் கோப் பெருநள்ளி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
கூதிர்ப் பருந்தின் இருஞ் சிறகு அன்ன
பாறிய சிதாரேன் பலவு முதல் பொருந்தித்
தன்னும் உள்ளேன் பிறிது புலம் படர்ந்த என்
உயங்கு படர் வருத்தமும் உலைவும் நோக்கி
மான் கணம் தொலைச்சிய குருதியங் கழல் கால்
வான் கதிர்த் திருமணி விளங்கும் சென்னிச்
செல்வத் தோன்றல் ஓர் வல் வில் வேட்டுவன்
தொழுதனென் எழு வேற் கை கவித்து இரீஇ
இழுதின் அன்ன வால் நிணக் கொழுங்குறை
கான் அதர் மயங்கிய இளையர் வல்லே
தாம் வந்து எய்தா அளவை ஒய்யெனத்
தான் ஞெலி தீயின் விரைவனன் சுட்டு நின்
இரும் பேர் ஒக்கலொடு தின்ம் எனத் தருதலின்
அமிழ்தின் மிசைந்து காய் பசி நீங்கி
நல் மரன் நளிய நறுந் தண் சாரல்
கல் மிசை அருவி தண்ணெனப் பருகி
விடுத்தல் தொடங்கினேன் ஆக வல்லே
பெறுதற்கரிய வீறு சால் நன் கலம்
பிறிதொன்று இல்லை காட்டு நாட்டேம் என
மார்பிற் பூண்ட வயங்கு காழ் ஆரம்
மடை செறி முன் கை கடகமொடு ஈத்தனன்
எந்நாடோ என நாடும் சொல்லான்
யாரீரோ எனப் பேரும் சொல்லான்
பிறர் பிறர் கூற வழிக் கேட்டிசினே
இரும்பு புனைந்து இயற்றாப் பெரும் பெயர்த் தோட்டி
அம்மலை காக்கும் அணி நெடுங் குன்றின்
பளிங்கு வகுத்தன்ன தீ நீர்
நளி மலை நாடன் நள்ளி அவன் எனவே.

Puranānūru 150, Poet Vanparanar sang for Kandeera Kōperu Nalli, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
With clothes torn like the ruffled black feathers of an eagle
in the wet cold season, I was resting against the roots of a
jackfruit tree, tired going from country to country.  I was not
thinking about myself.  He saw my poverty and despair, a rich
noble man who wore on is handsome feet anklets flecked with
blood from slaughtering a herd of deer, and on his head pretty
gems with sparkling rays.

I rose up and bowed to the hunter carrying a strong bow.  He
bade me to sit.  Before his young men who were lost in the path
could catch up with him, he kindled a fire where rapidly he
roasted bit pieces of fatty meat that looked like butter and gave
it all to me, and said, “Eat this, along with your large family.”
We ate it like it was divine nectar, and removed our extreme
hunger, drank cool water from the waterfalls cascading down
the mountains dense with fine trees.

I started to take leave.  He came to me quick and said, “I am
from the forest.  I don’t have anything precious to give,” and
gave me the shining pearl necklace he wore on his chest, along
with a thick bracelet with clasp that he wore on his forearm.
I asked him for his country and he would not tell.  I asked
him for his name and he would not tell.

I heard from others in the path, that he was Nalli, the protector
of the splendid, greatly famous Thōtti Mountain, with the same
name as the iron goad, with soaring mountain summits
from which sweet water flows down gleaming, like cut marble.

Notes:  Puranānūru poems 148, 149 and 150 were written for Nalli.  Nalli was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Vanparanar wrote Puranānūru 148, 149, 150, 152, 153 and 255.  Avvai Duraisamy was of the opinion that he might be the same poet with the name Nedunkaluthu Paranar who wrote 291.

Meanings:  கூதிர்ப் பருந்தின் – like a cold season eagle, இருஞ் சிறகு அன்ன – like the black/dark colored feathers/wings, பாறிய சிதாரேன் – my old clothes were torn, my clothes were in rags, பலவு முதல் பொருந்தித் தன்னும் உள்ளேன் – I was resting near the roots of a jackfruit tree not thinking about myself, Artocarpus heterophyllus, பிறிது புலம் படர்ந்த – moved to other lands, என் உயங்கு படர் வருத்தமும் உலைவும் நோக்கி – looking at my great despair and poverty, மான் கணம் தொலைச்சிய – slaughtered a deer herd, குருதியங் கழல் கால் – bloody handsome feet with anklets, வான் கதிர் – bright rays, திருமணி – beautiful gems, விளங்கும் சென்னி – bright head, செல்வத் தோன்றல் – rich noble man, ஓர் வல் வில் வேட்டுவன் தொழுதனென் – I bowed to the hunter with a strong bow, எழுவேல் கை கவித்து இரீஇ – when I rose up he indicated for me to sit bending his hand, இழுதின் அன்ன – like butter, வால் நிணக் கொழுங்குறை – big pieces of white fatty meat, கான் அதர் மயங்கிய இளையர் – his youngsters who were lost in the forest path, his young servants who were lost in the path, வல்லே – rapidly, தாம் வந்து எய்தா அளவை – before they could come, ஒய்யெனத் தான் ஞெலி தீயின் விரைவனன் சுட்டு – he quickly roasted in the fire he lit, நின் இரும் பேர் ஒக்கலொடு தின்ம் எனத் தருதலின் – since he gave saying that my big group of relatives should eat, அமிழ்தின் மிசைந்து காய் பசி நீங்கி – we ate it like it was divine nectar and removed our extreme hunger, நல் மரன் – fine trees, நளிய நறுந்தண் – dense and fragrant and cool, சாரல் – mountain slopes, கல் மிசை அருவி தண்ணெனப் பருகி – drank cool water from the waterfall cascading down from the mountain above, விடுத்தல் தொடங்கினேன் ஆக – I started to take leave, வல்லே – came fast, பெறுதற் கரிய வீறு சால் நன் கலம் பிறிதொன்று இல்லை – I do not have any precious jewels to give, காட்டு நாட்டேம் – we are people of the forested land, என மார்பிற் பூண்ட வயங்கு காழ் ஆரம் – bright pearl necklaces/garlands hanging on his chest, மடை செறி முன் கை கடகமொடு ஈத்தனன் – he gave the bracelet on his hands with tight clasps, எந்நாடோ என நாடும் சொல்லான் யாரீரோ எனப் பேரும் சொல்லான் – I asked him what country he was from and he wouldn’t tell, and I asked him what his name was and he wouldn’t tell, பிறர் பிறர் கூற வழிக் கேட்டிசினே – I asked many others on the path, இரும்பு புனைந்து இயற்றாப் பெரும் பெயர்த் தோட்டி – with the name Thōtti and not the name of the iron goad, அம் மலை காக்கும் – one who protects that mountain, அணி நெடுங் குன்றின் – with tall mountains, with mountain with lovely tall summits, பளிங்கு வகுத்தன்ன – like cut marble, தீ நீர் நளி மலை நாடன் – the lord of the faultless dense mountain, நள்ளி அவன் எனவே – that he is Nalli

புறநானூறு 151, பாடியவர்: பெருந்தலைச் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: இளவிச்சிக்கோ, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
பண்டும் பண்டும் பாடுநர் உவப்ப
விண்தோய் சிமைய விறல் வரைக் கவாஅன்
கிழவன் சேண் புலம் படரின் இழை அணிந்து
புன் தலை மடப் பிடி பரிசிலாகப்
பெண்டிரும் தம் பதம் கொடுக்கும் வண் புகழ்க்
கண்டீரக்கோன் ஆகலின் நன்றும்
முயங்கல் ஆன்றிசின் யானே பொலந்தேர்
நன்னன் மருகன் அன்றியும் நீயும்
முயங்கற்கு ஒத்தனை மன்னே வயங்கு மொழிப்
பாடுநர்க்கு அடைத்த கதவின் ஆடு மழை
அணங்கு சால் அடுக்கம் பொழியும் நும்
மணங்கமழ் மால் வரை வரைந்தனர் எமரே.

Puranānūru 151, Poet Perunthalai Sāthanār sang to Ilavichikō, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli – This song sung to Ilavichi Kō when he asked the poet why he did not embrace him, but embraced Ilan Kandeerakō
When Kandeerakōn, the lord of the victorious mountains,
famed for his generosity was far away, his women wearing
jewels gifted female elephants with scanty hair on their heads
and other gifts fitting their situation, making singers happy again
and again in the past.  That is why I embraced him.

You would merit my embraces if you were not a descendant
of Nannan who owned a golden chariot.  Poets have stopped
singing of you because of your soaring, fragrant mountain
where rolling clouds come down as rain on the fierce slopes,
and your doors are closed for men who sing lovely words!

Notes:  Nannan was a cruel king who murdered a young girl who ate a mango from his tree, taking it from a stream on which it floated down.  He refused an offering of 81 elephants and gold in her weight, to free her (Kurunthokai 292).  This poem and poem 200 were written for this small-region king.  Vichi was the name of the mountain which this king ruled.  This poet wrote Puranānūru 151, 164, 165, 205, 209 and 294.

Meanings:  பண்டும் பண்டும் பாடுநர் உவப்ப – for singers to be happy again and again, விண் தோய் சிமைய – peaks as high as the sky, விறல் வரைக் கவாஅன் கிழவன் – vthe ictorious lord of the mountains with slopes, சேண் புலம் படரின் – when he goes far away, இழை அணிந்து – wearing jewels, புன்தலை – heads with sparse hair, parched heads, மடப்பிடி – naïve female elephants, பரிசிலாக – as gifts, பெண்டிரும் தம் பதம் கொடுக்கும் – their women give gifts fitting their situation, வண் புகழ்க் கண்டீரக்கோன் – Kandeerakōn who is famed for his charity, ஆகலின் – so, நன்றும் முயங்கல் ஆன்றிசின் யானே – so I embraced him well, பொலந்தேர் நன்னன் மருகன் அன்றியும் – not only are you the heir of Nannan with a gold chariot, நீயும் முயங்கற்கு ஒத்தனை – you are also fit for embrace, மன்னே – அசை, an expletive, வயங்கு மொழிப் பாடுநர்க்கு – to the musicians with eloquent words, அடைத்த கதவின் – with closed doors, ஆடு மழை – moving clouds, dancing clouds, அணங்கு சால் அடுக்கம் – very fierce mountain slopes, mountain slopes with gods, பொழியும் – rain, நும் மணங் கமழ் மால் வரை வரைந்தனர் எமரே – bards like me stopped going to your fragrant tall mountain

புறநானூறு 152, பாடியவர்: வன்பரணர், பாடப்பட்டோன்: வல்வில் ஓரி, திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் விடை
வேழம் வீழ்த்த விழுத் தொடைப் பகழி
பேழ்வாய் உழுவையைப் பெரும் பிறிது உறீஇப்
புழல் தலை புகர்க் கலை உருட்டி உரல் தலைக்
கேழல் பன்றி வீழ அயலது
ஆழல் புற்றத்து உடும்பில் செற்றும்
வல் வில் வேட்டம் வலம்படுத் திருந்தோன்
புகழ் சால் சிறப்பின் அம்பு மிகத் திளைக்கும்
கொலை வன் யார் கொலோ கொலைவன் மற்று இவன்
விலைவன் போலான் வெறுக்கை நன்கு உடையன்
ஆரம் தாழ்ந்த அம் பகட்டு மார்பின்
சாரல் அருவிப் பய மலைக் கிழவன்
ஓரி கொல்லோ அல்லன் கொல்லோ
பாடுவல் விறலி ஓர் வண்ணம் நீரும்
மண் முழா அமைமின் பண் யாழ் நிறுமின்
கண் விடு தூம்பின் களிற்று உயிர் தொடுமின்
எல்லரி தொடுமின் ஆகுளி தொடுமின்
பதலை ஒருகண் பையென இயக்குமின்
மதலை மாக்கோல் கைவலம் தமின் என்று
இறைவன் ஆகலின் சொல்லுபு குறுகி
மூவேழ் துறையும் ழுறையுளிக் கழிப்பிக்
கோவெனப் பெயரிய காலை ஆங்கு அது
தன் பெயர் ஆகலின் நாணி மற்று யாம்
நாட்டிடன் நாட்டிடன் வருதும் ஈங்கு ஓர்
வேட்டுவர் இல்லை நின் ஒப்போர் என
வேட்டது மொழியவும் விடாஅன் வேட்டத்தில்
தான் உயிர் செகுத்த மான் நிணப் புழுக்கோடு
ஆன் உருக்கு அன்ன வேரியை நல்கித்
தன் மலைப் பிறந்த தா இல் நன் பொன்
பன் மணிக் குவையொடும் விரைஇக் கொண்ம் எனச்
சுரத்து இடை நல்கியோனே விடர்ச் சிமை
ஓங்கு இருங்கொல்லிப் பொருநன்
ஓம்பா ஈகை விறல் வெய்யோனே.

Puranānūru 152, Poet Vanparanar sang for Valvil Ōri, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Vidai
He was widely famed for his skill in killing, the one
who shoots with his strong bow.  He shot an arrow
that felled an elephant, killed a tiger with gaping mouth,
dropped a spotted stag with hollow horns, felled a boar
with head like mortar, and embedded in a monitor lizard in
a nearby deep hole.  Who is the archer who shoots with such
skill?  He does not look like a murderer.  With a pearl
strand on his proud chest, he looks like a man with
great wealth.

Is it Ōri, lord of the richly yielding mountain with
waterfalls on its slopes, or was it someone else?
I said, “Viralis, I will sing, you spread clay on the mulā
drum, pluck the strings of your yāl, play the thoompu
that is hollow like an elephant’s trunk,
beat the ellari drum, strike the ākuli drum, softly hit the
pathalai drum on its single eye, and place in my hand the
black rod that foretells the future,” and I approached him.
We sang twenty one themes of songs before him in the
manner in which they should be sung, and addressed him
as “King!” for which he was embarrassed since it was his title.
We told him that we go to different countries and have
seen no hunter who can be compared to him.

Without asking us for what we wanted, he gave us boiled fatty
meat of deer that been killed in hunt and toddy that was like
melted cow ghee.  And right there, in that wasteland, he gave
us fine, faultless gold mixed with heaps of sapphires from his
mountain, the lord of majestic Kolli Mountain which has caves
in its summits, who desires victories, and gives without
holding anything back.

Notes:  Puranānūru poems 152, 153 and 204 were written for Ōri, who ruled Kolli Mountain.  Malaiyamān Kāri of Mullūr desired that mountain.  Ōri learned that from his spies and a war ensued.  Kāri killed He Ōri and usurped his mountain.   Ōri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Vanparanar wrote Puranānūru 148, 149, 150, 152, 153 and 255.  Avvai writes Duraisamy that he might be the same poet with the name Nedunkaluthu Paranar who wrote 291.  Akanānūru 82 and Malaipadukādam lines 1-13 have descriptions of orchestras with various instruments.

Meanings:  வேழம் வீழ்த்த – killed an elephant, விழுத் தொடை – perfectly shot, பகழி – arrow, பேழ்வாய் உழுவையைப் பெரும் பிறிது உறீஇ – killed a tiger with gaping mouth, புழல் தலை புகர்க் கலை உருட்டி – dropped a spotted stag with hollow horns, உரல் தலைக் கேழல் பன்றி வீழ – a boar with mortar-like head fell, அயலது ஆழல் புற்றத்து உடும்பில் செற்றும் – killed a monitor lizard in a deep hole nearby, வல் வில் வேட்டம் வலம்படுத் திருந்தோன் – one who hunts with his strong bow, புகழ் சால் சிறப்பின் – with great fame, அம்பு மிகத் திளைக்கும் கொலைவன் யார் கொலோ – who is he who shoots with his arrow and kills, கொலைவன் மற்று இவன் – but he is not a murderer, விலைவன் போலான் – he appears to be a trader, வெறுக்கை நன்கு உடையன் – a man with great wealth, ஆரம் தாழ்ந்த – hanging sandalwood garland/pearl garland, அம் பகட்டு மார்பின் – handsome proud chest, சாரல் அருவிப் பய மலைக் கிழவன் ஓரி கொல்லோ – is it Ōri, the lord of the mountain that yields, அல்லன் கொல்லோ – or is it someone else, பாடு வல் விறலி – female musicians, I will sing, ஓர் வண்ணம் நீரும் மண் முழா அமைமின் – you apply mud to the drums, பண் யாழ் நிறுமின் – pluck the strings of your lute, establish music on your lute, கண் விடு – with holes, with tubular part, தூம்பின் களிற்று உயிர் தொடுமின் – play the musical instrument ‘thoompu’ which is hollow like the trunk of a bull elephant, எல்லரி தொடுமின் – play the ellari drum, ஆகுளி தொடுமின் – play the ākuli drum, பதலை ஒரு கண் பையென இயக்குமின் – softly beat on one eye of the pathalai drum, மதலை மாக்கோல் – black rod, கைவலம் தமின் – place on my hand, give it to me, என்று – thus, இறைவன் ஆகலின் – since he is the king, சொல்லுபு – said, told, குறுகி – approached, மூவேழ் துறையும் ழுறையுளிக் கழிப்பி – sang the 21 songs in a proper manner, கோவெனப் பெயரிய காலை – when I addressed him as ‘king’, ஆங்கு அது தன் பெயர் ஆகலின் நாணி – since it was his title he was embarrassed, மற்று யாம் நாட்டிடன் நாட்டிடன் வருதும் – we go to different countries, ஈங்கு ஓர் வேட்டுவர் இல்லை நின் ஒப்போர் என வேட்டது மொழியவும் – when we uttered that there is not a hunter here equal to him, விடாஅன் – without letting us talk, வேட்டத்தில் தான் உயிர் செகுத்த – that he killed, மான் நிணப் புழுக்கோடு – with boiled fatty deer meat, ஆன் உருக்கு அன்ன – like ghee from cows, வேரியை நல்கி – gave toddy, தன் மலைப் பிறந்த – born in his mountain, தா இல் – faultless, நன் பொன் – fine gold, பன் மணி – many gems, குவையொடும் – with the heaps, விரைஇ – mixed, கொண்ம் என – take these, சுரத்து இடை – in the wasteland, நல்கியோனே – he gave, விடர் – caves, சிமை – summit, ஓங்கு இருங்கொல்லிப் பொருநன் – Lord of the Kolli majestic lofty Mountain, ஓம்பா ஈகை – charity to others without protecting oneself, giving to others without keeping, விறல் வெய்யோனே – one who desires victory

புறநானூறு 153, பாடியவர்: வன்பரணர், பாடப்பட்டோன்: வல்வில் ஓரி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
மழை அணி குன்றத்துக் கிழவன் நாளும்
இழை அணி யானை இரப்போர்க்கு ஈயும்
சுடர்விடு பசும் பூண் சூர்ப்பு அமை முன் கை
அடு போர் ஆனா ஆதன் ஓரி
மாரி வண் கொடை காணிய நன்றும்
சென்றது மன் எம் கண்ணுளங் கடும்பே
பனி நீர்ப் பூவா மணிமிடை குவளை
வால் நார்த் தொடுத்த கண்ணியும் கலனும்
யானை இனத்தொடு பெற்றனர் நீங்கிப்
பசியார் ஆகல் மாறு கொல் விசி பிணிக்
கூடு கொள் இன் இயம் கறங்க
ஆடலும் ஒல்லார் தம் பாடலும் மறந்தே.

Puranānūru 153, Poet Vanparanar sang for Valvil Ōri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
My family of dancers went gladly to see the
rain-like great generosity of Ōri who never
ceases to wage murderous battles, lord of a
mountain decorated by clouds, wearing curved
bracelets that shoot out rays, who gives away
each day, elephants with adornments.

He gave them gold waterlilies that do not
bloom in cold water, inset with sapphires
and hung on silver cords, wealth, and herds
of elephants.
Is it because they are not starving any more
that they don’t dance even when sweet music
instruments are played, and have also
forgotten their music?

Notes:  Puranānūru poems 152, 153 and 204 were written for Ōri, who ruled Kolli Mountain.  Malaiyamān Kāri of Mullūr desired that mountain.  Ōri learned that from his spies and a war ensued.  Kāri killed He Ōri and usurped his mountain.   Puranānūru poems 152, 153 and 204 were written for Ōri.  Ōri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Vanparanar wrote Puranānūru 148, 149, 150, 152, 153 and 255.  Avvai Duraisamy wrote that he might be the same poet with the name Nedunkaluthu Paranar who wrote 291.

Meanings:  மழை அணி குன்றத்துக் கிழவன் – the lord of the mountain with clouds, நாளும் – daily, இழை அணி யானை இரப்போர்க்கு ஈயும் – gifted decorated elephants to those in need, சுடர்விடு பசும் பூண் – glittering bright new ornaments, சூர்ப்பு அமை – curving bracelet, முன் கை – fore arms, அடு போர் ஆனா – never ceases to fight murderous battles, ஆதன் ஓரி – Āthan Ōri, மாரி வண் கொடை – greatly generous like the rain, காணிய – to see, நன்றும் – greatly, சென்றது – they went, மன் – அசை, expletive, எம் கண்ணுளம் கடும்பே – our performing clan/relations, பனி நீர்ப் பூவா – not blossomed in cold water (gold), மணி மிடை குவளை – woven with blue water lily (sapphire), வால் நார்த் தொடுத்த கண்ணியும் – with a strand braided on a silver cord, கலனும் யானை இனத்தொடு பெற்றனர் – they received fine jewels and elephant herds, நீங்கி – left, பசியார் ஆகல்மாறு கொல் – is it because their hunger is removed, விசி பிணிக் கூடு கொள் – tied together with strings, இன் இயம் கறங்க – sweet instruments to roar, ஆடலும் ஒல்லார் – they do not dance, தம் பாடலும் மறந்தே – they forgot their singing

புறநானூறு 154, பாடியவர்: மோசி கீரனார், பாடப்பட்டோன்: கொண்கானங்கிழான், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் துறை
திரை பொரு முந்நீர்க் கரை நணிச் செலினும்
அறியுநர்க் காணின் வேட்கை நீக்கும்
சின்னீர் வினவுவர் மாந்தர் அது போல்
அரசர் உழையராகவும் புரைதபு
வள்ளியோர்ப் படர்குவர் புலவர் அதனால்
யானும் பெற்றது ஊதியம் பேறியாது என்னேன்
உற்றனென் ஆதலின் உள்ளி வந்தனனே
ஈயென இரத்தலோ அரிதே நீ அது
நல்கினும் நல்காய் ஆயினும் வெல் போர்
எறி படைக்கு ஓடா ஆண்மை அறுவைத்
தூ விரி கடுப்பத் துவன்றி மீ மிசைத்
தண் பல இழிதரும் அருவி நின்
கொண்டு பெருங்கானம் பாடல் எனக்கு எளிதே.

Puranānūru 154, Poet Mōsi Keeranār sang to Konkānam Kilān, ruler of Konkānam Mountain, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
People who go to the seashore with pounding waves,
ask those who know where they can find water
to quench their thirst.
In the same manner, wise men, even though they are
in the company of kings, seek those who are
generous and without flaws.   So, I don’t say, “this
is less,” when I get gifts.   Thinking about you, I
have come here because I am poor.   It is hard for me
to beg for gifts.

Whether you give or not, I can easily sing of your
manhood that is such that you do not run away from
weapons thrown at you in battles, and of your
Konkānam Mountain with many cool, full waterfalls
that flow down from its summits, like pure cloth that
drapes down.

Notes:  Puranānūru poems 154, 155 and 156 were written for this leader.  Konkānam is Kongu Nādu which is modern Coimbatore and Salem areas. Mōsi Keeranār wrote Puranānūru 50, 154, 155, 156 and 186.

Meanings:  திரை பொரு – waves pounding, முந்நீர்க் கரை நணிச் செலினும் – even if they go to the ocean seashore, அறியுநர்க் காணின் – if they see people who know, வேட்கை நீக்கும் சின்னீர் வினவுவர் மாந்தர் – people ask where they can find water to quench their thirst, அது போல் – like that, அரசர் உழையராகவும் – even when there are kings nearby, புரைதபு – faultless, வள்ளியோர்ப் படர்குவர் புலவர் – poets go to those who are generous, அதனால் – so, யானும் பெற்றது ஊதியம் பேறியாது என்னேன் – I don’t say it is little for what I get, உற்றனென் ஆதலின் உள்ளி வந்தனனே – because of my poverty, I came to you, ஈயென இரத்தலோ அரிதே – it is hard to ask for charity, நீ அது நல்கினும் நல்காய் ஆயினும் – whether you gave it or not, வெல் போர் எறி படைக்கு ஓடா – not running away in front of killing armies, ஆண்மை – manliness, அறுவைத் தூ விரி கடுப்ப – like a pure spread cloth, துவன்றி மீ மிசைத் தண் பல இழிதரும் அருவி நின் கொண்டு பெருங்கானம் பாடல் எனக்கு எளிதே – it is easy for me to sing about your Konkānam where cool full waterfalls flow down from summits

புறநானூறு 155, பாடியவர்: மோசி கீரனார், பாடப்பட்டோன்: கொண்கானங்கிழான், திணை: பாடாண், துறை: பாணாற்றுப்படை
வணர் கோட்டுச் சீறியாழ் வாடு புடைத் தழீஇ
உணர்வோர் யார் என் இடும்பை தீர்க்க எனக்
கிளக்கும் பாண கேள் இனி நயத்தின்
பாழ் ஊர் நெருஞ்சிப் பசலை வான் பூ
ஏர்தரு சுடரின் எதிர் கொண்டு ஆஅங்கு
இலம் படு புலவர் மண்டை விளங்கு புகழ்க்
கொண்பெருங்காலத்துக் கிழவன்
தண் தார் அகலம் நோக்கின மலர்ந்தே.

Puranānūru 155, Poet Mōsi Keeranār sang for Konkānam Kilān, ruler of Konkānam Mountain, Thinai: Pādān, Thurai: Pānātruppadai
O bard who is hugging on your yāl with curving stem
on your thin side, and asks whether there is anybody
to understand you and end your sorrow!
Listen well now!

Like the pure yellow flowers of nerunji plants in an
abandoned town, that turn toward the rising sun,
the open bowls of poets in poverty look toward
the lord of Konkānam, man of shining fame with cool
garlands on his chest.

Notes:  Puranānūru poems 154, 155 and 156 were written for this leader.  Konkānam is Kongu Nādu which is modern Coimbatore and Salem areas.   Mōsi Keeranār wrote Puranānūru 50, 154, 155, 156 and 186.

Meanings:  வணர் கோட்டுச் சீறியாழ் – a small lute with curved stem, வாடு புடைத் தழீஇ – hugging on your thin side, உணர்வோர் யார் என் இடும்பை தீர்க்க எனக் கிளக்கும் பாண – O bard who asks ‘who is there to understand and end my sorrow’, கேள் இனி நயத்தின் – listen now with desire, பாழ் ஊர் – abandoned town, நெருஞ்சிப் பசலை – yellow cow-thorn, Tribulus terrestris, வான் பூ – pure flowers, ஏர்தரு சுடரின் எதிர் கொண்டு – facing the rising sun, ஆஅங்கு – there, இலம் படு – poverty ridden, புலவர் மண்டை – bowls of poets, விளங்கு புகழ்க் கொண்பெருங்காலத்துக் கிழவன் – the lord of Konkānam with shining fame, தண் தார் அகலம் – chest with cool garlands, நோக்கின – they look, மலர்ந்தே – open

புறநானூறு 156, பாடியவர்: மோசி கீரனார், பாடப்பட்டோன்: கொண்கானங் கிழான், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
ஒன்று நன்குடைய பிறர் குன்றம் என்றும்
இரண்டு நன்கு உடைத்தே கொண்பெருங்கானம்
நச்சிச் சென்ற இரவலர்ச் சுட்டித்
தொடுத்து உணக் கிடப்பினும் கிடக்கும் அஃதான்று
நிறை அருந் தானை வேந்தரைத்
திறை கொண்டு பெயர்க்குஞ் செம்மலும் உடைத்தே.

Puranānūru 156, Poet Mōsi Keeranār sang for Konkānam Kilān, ruler of Konkānam Mountain, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Mountains of others have one good trait.
Konkānam has two good traits.  It has
abundant food for those who come in
need and claim.  Not only that, it also has
the virtue of having a leader who exacts
tributes from kings with formidable,
huge armies, before sending them back.

Notes:  Puranānūru poems 154, 155 and 156 were written for this leader.  Konkānam is Kongu Nādu which is modern Coimbatore and Salem areas.   Mōsi Keeranār wrote Puranānūru 50, 154, 155, 156 and 186.

Meanings:  ஒன்று நன்குடைய பிறர் குன்றம் – mountains of others have one good trait, என்றும் இரண்டு நன்கு உடைத்தே கொண்பெருங்கானம் – Konkānam always has two good traits, நச்சிச் சென்ற இரவலர் சுட்டி – for those who came with desire, தொடுத்து – controlling, உணக் கிடப்பினும் கிடக்கும் – it has abundant food lying around, அஃதான்று – not only that, நிறை அரும் தானை வேந்தரை – the kings with huge harsh armies, திறை கொண்டு பெயர்க்குஞ் செம்மலும் உடைத்தே – it has the virtue of exacting tributes from them and sending them back

புறநானூறு 157, பாடியவர்: குறமகள் இளவெயினி, பாடப்பட்டோன்: ஏறைக்கோன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
தமர் தன் தப்பின் அது நோன்றல்லும்
பிறர் கையறவு தான் நாணுதலும்
படைப்பழி தாரா மைந்தினன் ஆகலும்
வேந்துடை அவையத்து ஓங்குபு நடத்தலும்
நும்மோர்க்குத் தகுவன அல்ல எம்மோன்
சிலை செல மலர்ந்த மார்பின் கொலை வேல்
கோடல் கண்ணிக் குறவர் பெருமகன்
ஆடு மழை தவிர்க்கும் பயங் கெழு மீமிசை
எல் படு பொழுதின் இனம் தலை மயங்கிக்
கட்சி காணாக் கடமான் நல் ஏறு
மட மான் நாகு பிணை பயிரின் விடர் முழை
இரும் புலிப் புகர்ப் போத்து ஓர்க்கும்
பெருங்கல் நாடன் எம் ஏறைக்குத் தகுமே.

Puranānūru 157, Poet Kuramakal Ilaveyini sang for Ēraikkōn, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
To tolerate when your own people err,
to be ashamed to see poverty of others,
to be powerful not to bring blame to your army,
and to walk with pride in the assembly of kings,
are virtues that do not fit your leaders.

But there is a leader worthy of that.   He is
Ēraikkōn.   He has a chest that opens
when he draws the bow, and a lance that kills.
He wears a garland of glory lilies, king of
mountain dwellers, lord of the fertile mountain
that blocks the moving clouds, where as the
sun descends, in a cave, a huge, tawny tiger
listens to a fine stag trumpeting for his young,
naive doe, as he is separated from his herd and lost.

Notes:  This is the only poem written for this small-region leader.  He was a leader to the mountain dwellers living in the Kurinji landscape.  This is the only poem written by this poet.

Meanings:  தமர் தன் தப்பின் அது நோன்றல்லும் – to tolerate the mistakes that one’s own people make, பிறர் கையறவு தான் நாணுதலும் – to be ashamed to see the helplessness of others, to be ashamed of poverty in others, படைப்பழி தாரா – not causing blame for your army, மைந்தினன் ஆகலும் – to be a strong man, வேந்துடை அவையத்து – in the assembly of kings, ஓங்குபு நடத்தலும் – to walk with pride, to behave with pride, நும்மோர்க்குத் தகுவன அல்ல – they are not traits fit for your leaders, எம்மோன் – our leader, சிலை செல – when he spreads a bow, மலர்ந்த மார்பின் – open chest, கொலை வேல் – murderous spear, கோடல் கண்ணி – garland of glory lilies, குறவர் பெருமகன் – lord of mountain dwellers, ஆடு மழை தவிர்க்கும் – blocks the moving clouds, பயங் கெழு – beneficial, மீமிசை – above, எல் படு பொழுதின் – when light ends, when the sun hides, இனம் தலை மயங்கி – confused and away from its herd, கட்சி – his shelter in the forest, காணா – unable to see, கடமான் நல் ஏறு – handsome stag in the forest, மட மான் நாகு பிணை பயிரின் – call its bewildered tender female, விடர் – crevice, முழை – cave, இரும் புலிப் புகர்ப் போத்து ஓர்க்கும் – as a huge male tawny colored tiger hides and listens, பெருங்கல் நாடன் – lord of the lofty mountain, எம் ஏறைக்குத் தகுமே – befitting Ēraikkōn

புறநானூறு 158, பாடியவர்: பெருஞ்சித்திரனார், பாடப்பட்டோன்: குமணன், திணை: பாடாண், துறை: வாழ்த்தியல், பரிசில், கடாநிலை
முரசு கடிப்பு இகுப்பவும் வால் வளை துவைப்பவும்
அரசுடன் பொருத அண்ணல் நெடு வரைக்
கறங்கு வெள் அருவி கல் அலைத்து ஒழுகும்
பறம்பின் கோமான் பாரியும் பிறங்கு மிசைக்
கொல்லி ஆண்ட வல்வில் ஓரியும்
காரி ஊர்ந்து பேர் அமர்க் கடந்த
மாரி ஈகை மறப்போர் மலையனும்
ஊராது ஏந்திய குதிரைக் கூர் வேல்
கூவிளங் கண்ணிக் கொடும் பூண் எழினியும்
ஈர்ந்தண் சிலம்பின் இருள் தூங்கும் நளி முழை
அருந்திறல் கடவுள் காக்கும் உயர் சிமைப்
பெருங்கல் நாடன் பேகனும் திருந்து மொழி
மோசி பாடிய ஆயும் ஆர்வமுற்று
உள்ளி வருநர் உலைவு நனி தீரத்
தள்ளாது ஈயும் தகை சால் வண்மைக்
கொள்ளார் ஓட்டிய நள்ளியும் என ஆங்கு
எழுவர் மாய்ந்த பின்றை அழி வரப்
பாடி வருநரும் பிறருங் கூடி
இரந்தோர் அற்றம் தீர்க்கு என விரைந்து இவண்
உள்ளி வந்தனென் யானே விசும்பு உறக்
கழை வளர் சிலம்பின் வழையொடு நீடி
ஆசினிக் கவினிய பலவின் ஆர்வுற்று
முள் புற முது கனி பெற்ற கடுவன்
துய்த்தலை மந்தியைக் கையிடூஉப் பயிரும்
அதிரா யாணர் முதிரத்துக் கிழவ
இவண் விளங்கு சிறப்பின் இயல் தேர்க் குமண
இசை மேந் தோன்றிய வண்மையொடு
பகை மேம்படுக நீ ஏந்திய வேலே.

Puranānūru 158, Poet Perunchithiranār sang to Kumanan, Thinai: Pādān, Thurai: Vālthiyal, Parisil, Kadā Nilai
There was Pāri, the lord who fought combats with kings as
drums were beat and white conch blared, owner of Parampu
Mountain where white waterfalls tumble stones as they thunder
down from the tall summits; and there was Ōri with his mighty
bow who ruled Kolli Mountain with bright peaks; and Malaiyan,
brave in war, who was as charitable as the rain cloud and won
battles riding on his stallion Kāri; and Elini Athiyamān carrying a
spear who ruled over Kuthirai Mountain wearing a koovilam
garland and curved necklace; and there was Pēkan who ruled a lofty
mountain with towering peaks watched over by gods with great
might, on its wet cold slopes caves dense and dark; and there
was Āy, whom Mōsi, with honest words has sung; and there was
Nalli who made his enemies flee, whose generosity was famed,
who took it upon himself to remove the poverty of those who
came to him with the desire to get gifts.  These seven are dead.

Thinking of you, I have come here swiftly, thinking that you will
remove the poverty of those who come to you singing, stirring the
feeling of pity.
O lord of Muthiram Mountain where there is unending prosperity,
bamboos growing on the slopes touch the sky, and where a male
monkey desiring and getting a ripe jackfruit with thorny skin,
calls for his fuzzy-headed female near the tall surapunnai and
lovely breadfruit trees.
O Kumanan with a fine chariot, whose renown for generosity shines
everywhere!   May your lifted spear be triumphant over enemies!

Notes:  This poet wrote Puranānūru 158-163, 207, 208, 237 and 238.  Puranānūru poems 158, 159, 160, 161, 164 and 165 were written for Kumanan who ruled Muthiram Mountain, which is part of the Palani Mountain range.  Kumanan was a generous donor.  His younger brother seized his kingdom and Kumanan went to live in the forest.   When the poet Perunthalai Sāthanār came looking for him, Kumanan handed him a sword and asked him to chop off his head and take it to his brother for a prize.  The poet went to the younger brother and urged him to respect his brother and return his kingdom.  He brought peace to the brothers.   Kumanan’s period is after the seven great vallals.  The seven vallals or great donors of the Sangam age are described in this poem.  All the seven of them are also described in Sirupānātruppadai line 84-111.

Meanings:  முரசு கடிப்பு இகுப்பவும் – as drums are beat with short sticks, வால் வளை துவைப்பவும் – as white conch shells roar, அரசுடன் பொருத அண்ணல் – lord who battles with kings, நெடு வரை – tall mountains, கறங்கு வெள் அருவி – roaring waterfalls, கல் அலைத்து ஒழுகும் – roll stones and cascade, பறம்பின் கோமான் பாரியும் – Pāri, lord of Parampu, பிறங்கு மிசைக் கொல்லி ஆண்ட வல் வில் ஓரியும் – and Ōri who ruled Kolli’s bright summits, காரி ஊர்ந்து பேர் அமர்க் கடந்த – riding on his horse Kāri and won battles, மாரி ஈகை – charity like the rain, மறப்போர் மலையனும் – Malaiyan who fought mighty battles, ஊராது – not ridden, ஏந்திய குதிரை – tall Kuthirai Mountain, கூர் வேல் – a sharp spear, கூவிளங் கண்ணி – koovilam flower strands, Aegle marmelos, Bael, கொடும் பூண் எழினியும் – Elini wearing curved jewels, Athiyamān Nedumān Anji, ஈர்ந்தண் சிலம்பின் – on the wet cool mountains, இருள் தூங்கும் நளி முழை – dense caves that are very dark, dense caves where darkness stays, அருந்திறல் – with great strength, கடவுள் காக்கும் உயர் சிமைப் பெருங்கல் நாடன் பேகனும் – Pēkan, lord of the huge mountain country with tall summits protected by gods, திருந்து மொழி மோசி பாடிய ஆயும் – Āy who has been sung by Mōsi – Mōsi Keeranār with perfect words, ஆர்வமுற்று உள்ளி வருநர் – those who come with the desire to get gifts, உலைவு நனி தீரத் தள்ளாது ஈயும் – not avoiding he gave unlimited gifts to remove poverty, தகை சால் வண்மை – renowned for his charity, கொள்ளார் ஓட்டிய நள்ளியும் – Nalli who chased away enemies, என ஆங்கு – and there, எழுவர் மாய்ந்த பின்றை – after the seven of them died, அழி வர – causing pity, பாடி வருநரும் – those who come singing, பிறருங் கூடி – and others together, இரந்தோர் அற்றம் – those who come with nothing, those who come in poverty, தீர்க்கு என – to end, விரைந்து இவண் உள்ளி வந்தனென் யானே – I came here fast thinking about it, விசும்பு உற – touching the skies, கழை வளர் சிலம்பின் – on the mountains with bamboo, வழையொடு நீடி – growing along with surapunnai trees, Ochrocarpus Longiflius, Long-leaved two-sepalled gamboge,  ஆசினிக் கவினிய – beautiful breadfruit trees, பலவின் ஆர்வுற்று – desiring jackfruits, Artocarpus heterophyllus, முள் புற முது கனி பெற்ற கடுவன் – a male monkey that got ripe  fruit with thorny outsides, துய்த்தலை மந்தியைக் கையிடூஉப் பயிரும் – calls his female with fuzzy head waving his hands, அதிரா யாணர் முதிரத்துக் கிழவ – O lord of Muthiram Mountain with unending prosperity, இவண் விளங்கு சிறப்பின் – bright and great here, இயல் தேர்க் குமண – O Kumanan with a fine chariot, இசை – fame, மேந் தோன்றிய – appearing superior, வண்மையொடு – with charity, பகை மேம் படுக நீ ஏந்திய வேலே – may your lifted spear be truimphant over enemies

புறநானூறு 159, பாடியவர்: பெருஞ்சித்திரனார், பாடப்பட்டோன்: குமணன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில், கடாநிலை
வாழும் நாளோடு யாண்டு பல உண்மையின்
தீர்தல் செல்லாது என் உயிர் எனப் பல புலந்து
கோல் கால் ஆகக் குறும் பல ஒதுங்கி
நூல் விரித்தன்ன கதுப்பினள் கண் துயின்று
முன்றில் போகா முதுர்வினள் யாயும்
பசந்த மேனியொடு படர் அட வருந்தி
மருங்கில் கொண்ட பல் குறுமாக்கள்
பிசைந்து தின வாடிய முலையள் பெரிது அழிந்து
குப்பைக் கீரைக் கொய்கண் அகைத்த
முற்றா இளந்தளிர் கொய்து கொண்டு உப்பு இன்று
நீர் உலையாக ஏற்றி மோர் இன்று
அவிழ் பதம் மறந்து பாசடகு மிசைந்து
மாசொடு குறைந்த உடுக்கையள் அறம் பழியாத்
துவ்வாள் ஆகிய என் வெய்யோளும்
என்றாங்கு இருவர் நெஞ்சமும் உவப்பக் கானவர்
கரி புனம் மயக்கிய அகன் கண் கொல்லை
ஐவனம் வித்தி மையுறக் கவினி
ஈனல் செல்லா ஏனற்கு இழுமெனக்
கருவி வானம் தலைஇயாங்கும்
ஈத்த நின் புகழ் ஏத்தித் தொக்க என்
பசி தினத் திரங்கிய ஒக்கலும் உவப்ப
உயர்ந்து ஏந்து மருப்பின் கொல் களிறு பெறினும்
தவிர்ந்து விடு பரிசில் கொள்ளலென் உவந்து நீ
இன்புற விடுதியாயின் சிறிது
குன்றியும் கொள்வல் கூர் வேல் குமண
அதற்பட அருளல் வேண்டு வல் விறல் புகழ்
வசையில் விழுத்திணைப் பிறந்த
இசை மேந் தோன்றல் நிற் பாடிய யானே.

Puranānūru 159, Poet Perunchithiranār sang to Kumanan, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil, Kadā Nilai
My mother who is old complains about how many years have
passed and she is still alive, and that her life will not end.  She
hobbles with small steps, using a stick as another leg.  Her
hair is like frayed threads, her eyesight gone and she cannot even
walk to the front veranda.  Her clothes are old and stained.
Her body is pale and she is filled with sorrow.  Her breasts
that suckled her infants are withered now.
She plucks tender leaves of greens from a garbage
pile that others have already plucked, and throws it into a pot
without salt and lights the fire.   She does not remember when
she ate rice, and eats the greens without buttermilk.   She
blames the justice of the world.

You should make our two hearts happy,
as I have come praising you for your great fame and
generosity which is like clouds coming down with lightning and
thunder, as they shed rain on immature millet which is not yet
pretty and dark, planted between wild rice, after the mountain
dwellers burned and cleared the forest.  You should make my sad,
hungry family happy.  If you give me a ferocious elephant with lifted
tusks, I will not accept it, if it is given without goodwill.   But if you
should offer with joy, even a kundri seed, I will accept it
willingly.  O Kumanan who wields a spear with sharp tip!  Greatly
glorious lord who is famed for victories, and born into a noble,
flawless family!
I ask you to be gracious and give me gifts, I who sang your praises!

Notes:   This poet wrote Puranānūru 158-163, 207, 208, 237 and 238.  Puranānūru 158, 159, 160, 161, 164 and 165 were written for Kumanan, who was a king of Muthiram Mountain, which is part of the Palani Mountain range.   Kumanan was a generous donor.  His younger brother seized his kingdom and Kumanan went to live in the forest.   When the poet Perunthalai Sāthanār came looking for him, Kumanan handed him a sword and asked him to chop off his head and take it to his brother for a prize.  The poet went to the younger brother and urged him to respect his brother and return his kingdom.  He brought peace to the brothers.

Meanings:  வாழும் நாளோடு யாண்டு பல உண்மையின் – having truly lived for many years, தீர்தல் செல்லாது என் உயிர் என – that my life does not end, பல புலந்து – hated it often, கோல் கால் ஆக – stick becoming a leg, குறும் பல ஒதுங்கி – walking with many small steps, நூல் விரித்தன்ன கதுப்பினள் – she was with hair like frayed threads, கண் துயின்று – eyesight has gone, முன்றில் போகா முதுர்வினள் யாயும் – my old mother cannot walk even to the veranda, பசந்த மேனியொடு – with a pale body, படர் அட வருந்தி – with spreading sorrow, மருங்கில் கொண்ட பல் குறுமாக்கள் – the young children she bore in the womb/stomach, பிசைந்து தின – squeezed and drank, வாடிய முலையள் – woman with withered breasts, பெரிது அழிந்து – greatly saddened, குப்பைக்கீரைக் கொய்கண் அகைத்த முற்றா இளந்தளிர் கொய்து கொண்டு – she plucks the tender leaves of the kuppai keerai greens where others have already plucked, Amaranthus poly stachyus, L., உப்பு இன்று நீர் உலையாக ஏற்றி – cook it in water without salt, மோர் இன்று – without buttermilk, அவிழ் பதம் மறந்து – forgetting cooked food, பாசடகு மிசைந்து – eating green leaves, keerai, மாசொடு குறைந்த உடுக்கையள் – clothes ruined with stain, அறம் பழியா – blaming justice, துவ்வாள் ஆகிய – she does not eat, என் வெய்யோளும் – the one who desires me, என்றாங்கு – mentioned in this manner, இருவர் நெஞ்சமும் உவப்ப – for both our hearts to be happy, கானவர் கரி புனம் மயக்கிய அகன் கண் கொல்லை – forest dwellers burned trees and created cultivable land, ஐவனம் வித்தி – plant wild mountain rice, Oryza mutica,  மையுறக் கவினி – dark and pretty, ஈனல் செல்லா ஏனற்கு – for the millet not yet sprouting, இழுமெனக் கருவி வானம் தலைஇயாங்கும் – like rain clouds with thunder and lightning dropping rain, ஈத்த நின் புகழ் ஏத்தி – praising your generosity and fame, தொக்க – together, gathered, என் பசி தினத் திரங்கிய ஒக்கலும் – my group of hungry suffering relatives, உவப்ப – to be happy, உயர்ந்து ஏந்து மருப்பின் கொல் களிறு பெறினும் – even if we get murderous elephants with lifted tusks, தவிர்ந்து விடு பரிசில் கொள்ளலென் – I will not accept if it is given without goodwill, உவந்து நீ இன்புற விடுதி ஆயின் – if you give gladly, சிறிது குன்றியும் கொள்வல் – I will take it even if it is as small as a kundri seed, Crab’s eye seed, Abrus precatoris, குன்றிமணி விதை, கூர் வேல் குமண – O Kumanan with sharp spear, அதற்பட அருளல் வேண்டு – shower your graces, வல் விறல் – great strength, புகழ் வசையில் விழுத் திணைப் பிறந்த – born in a famous noble family, இசை மேந் தோன்றல் நிற் பாடிய யானே – I who sang about your praises

புறநானூறு 160, பாடியவர்: பெருஞ்சித்திரனார், பாடப்பட்டோன்: குமணன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில், கடாநிலை
உருகெழு ஞாயிற்று ஒண் கதிர் மிசைந்த
முளி புல் கானம் குழைப்பக் கல்லென
அதிர் குரல் ஏறோடு துளி சொரிந்தாங்குப்
பசி தினத் திரங்கிய கசிவுடை யாக்கை
அவிழ் புகுவு அறியாதாகலின் வாடிய
நெறி கொள் வரிக் குடர் குளிப்பத் தண்ணெனக்
குய் கொள் கொழுந்துவை நெய்யுடை அடிசில்
மதி சேர் நாள்மீன் போல நவின்ற
சிறு பொன் நன் கலஞ் சுற்ற இரீஇக்
கேடின்றாக பாடுநர் கடும்பு என
அரிது பெறு பொலங்கலம் எளிதினின் வீசி
நட்டோர் நட்ட நல்லிசைக் குமணன்
மட்டார் மறுகின் முதிரத் தோனே
செல்குவையாயின் நல்குவன் பெரிது எனப்
பல் புகழ் நுவலுநர் கூற வல் விரைந்து
உள்ளம் துரப்ப வந்தனென் எள் உற்று
இல் உளைக் குடுமிப் புதல்வன் பன் மாண்
பாலில் வறு முலை சுவைத்தனன் பெறாஅன்
கூழும் சோறும் கடைஇ ஊழின்
உள் இல் வருங்கலம் திறந்து அழக் கண்டு
மறப் புலி உரைத்தும் மதியம் காட்டியும்
நொந்தனள் ஆகி நுந்தையை உள்ளிப்
பொடிந்த நின் செவ்வி காட்டு எனப் பலவும்
வினவல் ஆனாளாகி நனவின்
அல்லல் உழப்போள் மல்லல் சிறப்பச்
செல்லாச் செல்வம் மிகுந்தனை வல்லே
விடுதல் வேண்டுவல் அத்தை படு திரை
நீர் சூழ் நில வரை உயர நின்
சீர் கெழு விழுப் புகழ் ஏத்துகம் பலவே.

Puranānūru 160, Poet Perunchithiranār sang to Kumanan, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil, Kadā Nilai
Many famous people who praise you said to me,
“He’ll place fatty meat cooked with spices and ghee on small
gold bowls marked by constant use, like stars that surround
the moon, for our shrunken, striped intestines to be granted
coolness, and to our bodies seeping sweat and famished,
because no rice has entered them like raindrops that come with
roaring thunder as they eat the blazing rays of the fearsome
sun and the dried out grass in the forest begins to flourish.
He’s more friendly to us than to his own family, and grants us
freely precious gold ornaments, Kumanan with great glory,
lord of Muthiram Mountain, whose streets are filled with liquor.
If you go to him, he’ll give you abundant gifts.”  I came here
rapidly, goaded by my mind.

In our house which has nothing, our son with a tuft on is head
tries to suckle from my wife’s dried breasts and there is no milk.
Craving gruel and rice, he opens all the empty jars and bursts
out crying.  My wife comforts him with stories about a mighty
tiger, and shows him the moon to distract him.  She who is very
sad tells him to think about his father and pretend to be angry
with him while she grieves during the day.

I plead that she may become rich, through you giving us now wealth
that cannot go away.  I will sing your praises and your great vast fame
will rise up everywhere across the earth surrounded by ocean
with rolling waves.

Notes:    This poet wrote Puranānūru 158-163, 207, 208, 237 and 238.  Puranānūru 158, 159, 160, 161, 164 and 165 were written for Kumanan, who was a king of Muthiram Mountain, which is part of the Palani Mountain range.   Kumanan was a generous donor.  His younger brother seized his kingdom and Kumanan went to live in the forest.   When the poet Perunthalai Sāthanār came looking for him, Kumanan handed him a sword and asked him to chop off his head and take it to his brother for a prize.  The poet went to the younger brother and urged him to respect his brother and return his kingdom.  He brought peace to the brothers.

Meanings:  உருகெழு ஞாயிற்று ஒண் கதிர் – the blazing rays of the fierce sun, மிசைந்த – eaten, முளி புல் கானம் குழைப்ப – dried grass in the forest begins to flourish, கல்லென அதிர் குரல் ஏறோடு – with loud roaring thunder, துளி சொரிந்தாங்கு – like raindrops pouring, பசி தினத் திரங்கிய கசிவுடை யாக்கை – suffering hungry bodies with sweat, அவிழ் புகுவு அறியாதாகலின் – do not know cooked food, வாடிய நெறி கொள் வரிக் குடர் குளிப்ப – famished shrunken intestines with stripes to become cool, தண்ணென – cool, குய் கொள் கொழுந்துவை – fatty meat cooked with spices, நெய்யுடை அடிசில் – food with ghee, மதி சேர் நாள்மீன் போல – like stars circling the moon, நவின்ற – used regularly or desired, சிறு பொன் நன் கலம் சுற்ற – surrounded by small gold bowls, இரீஇ – placed, கேடின்றாக பாடுநர் கடும்பு என – relatives of bards without fault, அரிது பெறு பொலங்கலம் எளிதினின் வீசி – offer easily rare-to-obtain gold gifts, நட்டோர் நட்ட – friendly more than to his own people, நல்லிசைக் குமணன் – Kumanan with great renown, Kumanan of good name, மட்டார் மறுகின் – with the streets filled with liquor/toddy, முதிரத்தோனே – lord of Muthiram Mountain, செல்குவை ஆயின் – if you go to him, நல்குவன் பெரிது என – that he’ll give a lot, பல் புகழ் – lot of fame, great fame, நுவலுநர் – those who uttered, கூற – said, வல் விரைந்து உள்ளம் துரப்ப வந்தனென் – I came rapidly goaded by my mind, எள் உற்று இல் – our house which is suffering, உளைக் குடுமிப் புதல்வன் – son with a tuft of hair on his head, பன் மாண் – great esteem, பாலில் வறு முலை சுவைத்தனன் – he tried to drink from dried breasts, பெறாஅன் – him not getting it, கூழும் சோறும் கடைஇ – craving for gruel and rice, ஊழின் – by habit, again and again, உள் இல் வருங்கலம் திறந்து – he opened the empty containers, அழக் கண்டு – on seeing him cry, மறப் புலி உரைத்தும் – telling him stories of mighty tigers, மதியம் காட்டியும் – showing him the moon, நொந்தனள் ஆகி – she has become sad, நுந்தையை உள்ளி – reminding him of his father, பொடிந்த நின் செவ்வி காட்டு எனப் பலவும் வினவல் ஆனாளாகி – asking him just to pretend to be angry with him, நனவின் அல்லல் உழப்போள் – she with geat sorrow during the day, மல்லல் சிறப்ப – to be splendid, செல்லாச் செல்வம் மிகுந்தனை – with abundant wealth that does not go away, வல்லே விடுதல் வேண்டுவல் அத்தை – I am requesting to please give us that quickly, படு திரை நீர் சூழ் நில வரை உயர – to rise above the boundaries of the land surrounded by lashing waves, நின் சீர் கெழு விழுப் புகழ் – your splendid great fame, ஏத்துகம் பலவே – I will sing often, I will praise many times

புறநானூறு 161, பாடியவர்: பெருஞ்சித்திரனார், பாடப்பட்டோன்: குமணன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்
நீண்டொலி அழுவம் குறைய முகந்து கொண்டு
ஈண்டு செலல் கொண்மூ வேண்டு வயின் குழீஇப்
பெரு மலையன்ன தோன்றல சூன் முதிர்பு
உரும் உரறு கருவியொடு பெயல் கடன் இறுத்து
வள மழை மாறிய என்றூழ்க் காலை
மன்பதை யெல்லாம் சென்று உண கங்கைக்
கரை பொரு மலி நீர் நிறைந்து தோன்றியாங்கு
எமக்கும் பிறர்க்கும் செம்மலையாகலின்
அன்பு இல் ஆடவர் கொன்று ஆறு கவரச்
சென்று தலைவருந அல்ல அன்பின்று
வன் கலை தெவிட்டும் அருஞ்சுரம் இறந்தோர்க்கு
இற்றை நாளொடும் யாண்டு தலைப்பெயர எனக்
கண் பொறி போகிய கசிவொடு உரன் அழிந்து
அருந்துயர் உழக்கும் என் பெருந் துன்புறுவி நின்
தாள் படு செல்வம் காண்டொறும் மருளப்
பனை மருள் தடக் கையொடு முத்துப்படு முற்றிய
உயர் மருப்பு ஏந்திய வரை மருள் நோன் பகடு
ஒளி திகழ் ஓடை பொலிய மருங்கில்
படு மணி இரட்ட ஏறிச் செம்மாந்து
செலல் நசைஇ உற்றனென் விறல் மிகு குருசில்
இன்மை துரப்ப இசை தர வந்து நின்
வண்மையில் தொடுத்த என் நயந்தனை கேண்மதி
வல்லினும் வல்லேன் ஆயினும் வல்லே
என் அளந்து அறிந்தனை நோக்காது சிறந்த
நின் அளந்து அறிமதி பெரும என்றும்
வேந்தர் நாணப் பெயர்வேன் சாந்தருந்திப்
பல் பொறிக் கொண்ட ஏந்து எழில் அகலம்
மாண் இழை மகளிர் புல்லுதொறும் புகல
நாள் முரசு இரங்கும் இடனுடை வரைப்பின் நின்
தாள் நிழல் வாழ்நர் நன் கலம் மிகுப்ப
வாள் அமர் உயர்ந்த நின் தானையும்
சீர் மிகு செல்வமும் ஏந்துகம் பலவே.

Puranānūru 161, Poet Perunchithiranār sang to Kumanan, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
At summer time when rains that create prosperity do not
fall, there are no clouds to absorb and reduce the water
in the ocean with loud waves, to gather together wherever
they might like to complete their duty of coming down
with roaring thunder and lightning.

The Ganges River is flowing with abundance and all beings
come there to drink.  You are like that to me and to others.

My wife who is in great distress has lost her strength and her
eyesight has dimmed.  She has been thinking, “A year has
gone away without him who has no love, who has gone on the
wasteland path where bandits kill and seize and strong stags
chew cud.”

For her to be awed, I would like to return with pride, seated
high on an elephant large like a mountain, glowing ornaments
on its forehead and bells hanging down on its flanks chiming
in rhythm, its mature raised tusks with pearls and its trunk
like a palmyra tree.

Lord with many victories!   I have come to you goaded by need
and invited by your fame.   Listen to my verses that I created
in honor of your generosity.   Do not analyze whether I have the
skill, but recognize how valuable I am.   Lord!  Let me leave
here endowed so that other kings will feel ashamed.  I will sing
your praises again and again.   I will sing of your great wealth
and your army which has won battles with swords.  I will sing
of your lifted handsome chest smeared with sandal paste and many
spots, and how they delight your women wearing fine ornaments
when they embrace you.   I will sing of those who live in your cool
shadow and get precious jewels as your drum roars out in the morning!

Notes:   This poet wrote Puranānūru 158-163, 207, 208, 237 and 238.  Puranānūru 158, 159, 160, 161, 164 and 165 were written for Kumanan, who was a king of Muthiram Mountain, which is part of the Palani Mountain range.   Kumanan was a generous donor.  His younger brother seized his kingdom and Kumanan went to live in the forest.   When the poet Perunthalai Sāthanār came looking for him, Kumanan handed him a sword and asked him to chop off his head and take it to his brother for a prize.  The poet went to the younger brother and urged him to respect his brother and return his kingdom.  He brought peace to the brothers.   யானையின் தந்தத்தில் முத்து – நற்றிணை 202 – புலி பொரச் சிவந்த புலால் அம் செங் கோட்டு ஒலி பல் முத்தம், அகநானூறு 282 – வால் மருப்பு ஒடிய உக்க தெண் நீர் ஆலி கடுக்கும் முத்தமொடு, புறநானூறு 161 – முத்துப்படு முற்றிய உயர் மருப்பு ஏந்திய வரை மருள் நோன் பகடு, புறநானூறு 170 –  வெண்கோடு பயந்த ஒளி திகழ் முத்தம், கலித்தொகை 40 – முத்து ஆர் மருப்பின், திருமுருகாற்றுப்படை 304 – பெருங்களிற்று முத்துடை வான்கோடு தழீஇ,  குறிஞ்சிப்பாட்டு 36 – முத்து ஆர் மருப்பின், மலைபடுகடாம் 518 – முத்துடை மருப்பின்.

Meanings:  நீண்டு ஒலி அழுவம் குறைய – ocean with loud sounds to be reduced, முகந்து கொண்டு – taking from it, absorbing, ஈண்டு செலல் கொண்மூ – clouds that go swiftly, வேண்டு வயின் குழீஇ – gather where they want, பெரு மலையன்ன தோன்றல – appearing like huge mountains, சூன் முதிர்பு – full, pregnant, உரும் உரறு கருவியொடு பெயல் – clouds with loud thunder and lightning, கடன் இறுத்து – do their duty, வள மழை மாறிய – prosperity bringing rains ended, என்றூழ்க் காலை – at summer time, மன்பதை யெல்லாம் சென்று உண – all life to go and drink, கங்கைக் கரை பொரு மலி நீர் நிறைந்து தோன்றியாங்கு – like the shore-attacking flood which flows in Gangai river, எமக்கும் பிறர்க்கும் – to me and to others, செம்மலையாகலின் – since you are great, since you are generous, அன்பு இல் ஆடவர் – men without kindness/wasteland bandits, கொன்று ஆறு கவர – kill and take on the path, சென்று – going, தலைவருந அல்ல – it does not end, அன்பின்று – without kindness, வன் கலை – strong stags, தெவிட்டும் – chew, அருஞ்சுரம் இறந்தோர்க்கு – to the one who went on the wasteland paths, இற்றை நாளொடும் – along with this day, யாண்டு – year,  தலைப்பெயர – has gone,  என – thus, கண் பொறி போகிய – lost the luster in her eyes, கசிவொடு உரன் அழிந்து – with sorrow and strength ruined, அருந் துயர் உழக்கும் என் பெருந் துன்புறுவி – my wife who is in great sorrow and distress, நின் தாள் படு செல்வம் காண்டொறும் – on seeing the wealth got by your effort, மருள – to be awed, பனை மருள் தடக் கையொடு – with a large trunk like a palmyra tree, Borassus flabellifer, முத்துப்படு முற்றிய – mature and filled with pearls, உயர் மருப்பு ஏந்திய – lifted tusks, வரை மருள் – mountain like, நோன் பகடு – strong bull elephant, ஒளி திகழ் ஓடை – bright face ornaments, பொலிய – to glow, மருங்கில் படு மணி இரட்ட – bells to ring on its stomach, ஏறிச் செம்மாந்து செலல் நசைஇ உற்றனென் – I came desiring to climb and ride proudly on it, விறல் மிகு குருசில் – King with great victories, இன்மை துரப்ப – chase my poverty, இசை தர வந்து – to bring fame, நின் வண்மையில் தொடுத்த – created by your generosity, என் நயந்தனை – with love for me, கேண்மதி – please listen, வல்லினும் வல்லேன் ஆயினும் – even if they perfect or not perfect, வல்லே – quickly, என் அளந்து அறிந்தனை – measuring and knowing well my skills, நோக்காது – without analyzing, சிறந்த நின் அளந்து அறிமதி – understand your great self, பெரும – O greatness, என்றும் – always, வேந்தர் நாணப் பெயர்வேன் – I will leave making kings feel ashamed, சாந்தருந்திப் பல் பொறிக் கொண்ட – sandal paste smeared and with many spots, ஏந்து எழில் அகலம் – lifted lovely chest, மாண் இழை மகளிர் – women wearing gorgeous jewels, புல்லுதொறும் – whenever they embrace, புகல நாள் முரசு இரங்கும் இடனுடை வரைப்பின் – at your place where drums roar during the day, நின் தாள் நிழல் வாழ்நர் – those who live in your shade, நன் கலம் மிகுப்ப – have fine jewels, வாள் – swords, அமர் – battles, உயர்ந்த நின் தானையும் – your powerful army, சீர் மிகு செல்வமும் – your great prosperity, ஏந்துகம் பலவே – will praise many times

புறநானூறு 162, பாடியவர்: பெருஞ்சித்திரனார், பாடப்பட்டோன்: இளவெளிமான், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் விடை
இரவலர் புரவலை நீயும் அல்லை
புரவலர் இரவலர்க்கு இல்லையும் அல்லர்
இரவலர் உண்மையும் காண் இனி இரவலர்க்கு
ஈவோர் உண்மையும் காண் இனி நின் ஊர்க்
கடி மரம் வருந்தத் தந்து யாம் பிணித்த
நெடு நல் யானை எம் பரிசில்
கடு மான் தோன்றல் செல்வல் யானே.

Puranānūru 162, Poet Perunchithiranār sang to Ilavelimān, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Vidai
You do not care for those who come in need!
Look here!   It’s not that there are no benefactors
who care for those in need.
Look here!   There are those who give to people
who come in need.
I have tied my towering fine elephant to the
sacred tree in your town, burdening it, as my
gift to you.  O lord of swift horses!   I am leaving!

Notes:   Ilavelimān was the younger brother of the generous leader Velimān.  When Velimān was on his death bed, he asked Ilavelimān to take care of poet Perunchithiranār who went in need.  Ilavelimān who was not generous, gave very little to the poet.  The poet went to Kumanan, got abundant gifts and came back to donate a fine elephant to Ilavelimān, thus shaming him.  This poet wrote Puranānūru 158-163, 207, 208, 237 and 238.  Puranānūru 162, 207 and 237 were written for this small-region king.  He was the younger brother of Velimān in poem 238.  The poet was refused gifts by Ilavelimān, and so he went to Kumanan and got gifts.  He came back to Ilavelimān and sang this.

Meanings:  இரவலர் புரவலை நீயும் அல்லை – you do not care for those who come in need, புரவலர் இரவலர்க்கு இல்லையும் அல்லர் – it is not that there are no benefactors to give to those in need, இரவலர் உண்மையும் காண் இனி – see that there are those in need , இரவலர்க்கு ஈவோர் உண்மையும் காண் இனி – see now that there are those who give to people in need, நின் ஊர்க் கடி மரம் வருந்தத் தந்து யாம் பிணித்த நெடு நல் யானை எம் பரிசில் – the tall elephant that I have tied to your town’s protected tree is my gift, கடு மான் தோன்றல் – O king with swift horses, செல்வல் யானே – I am leaving

புறநானூறு 163, பாடியவர்: பெருஞ்சித்திரனார், பாடப்பட்டோர்: புலவரின் மனைவி, திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்
நின் நயந்து உறைநர்க்கும் நீ நயந்து உறைநர்க்கும்
பன் மாண் கற்பின் நின் கிளை முதலோர்க்கும்
கடும்பின் கடும் பசி தீர யாழ நின்
நெடுங்குறி எதிர்ப்பை நல்கியோர்க்கும்
இன்னோர்க்கு என்னாது என்னோடும் சூழாது
வல்லாங்கு வாழ்தும் என்னாது நீயும்
எல்லோர்க்கும் கொடுமதி மனை கிழவோயே
பழந்தூங்கு முதிரத்துக் கிழவன்
திருந்து வேல் குமணன் நல்கிய வளனே.

Puranānūru 163, Poet Perunchithiranār sang to his wife, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
My wife!   Give the wealth that Kumanan of perfect spear,
lord of Muthiram Mountain where fruits hang, granted us,
to those who love you, to those you love, to your family
elders with many virtues, to those who gave to you so that the
fierce hunger of our family could end, expecting
repayment only when we could, without any thought of
who they may be, and without asking me.  Give to
everybody without the thought of us living well with wealth!

Notes:  This poet wrote Puranānūru 158-163, 207, 208, 237 and 238.  There are few Sangam poems which reveal that bards shared the gifts that they got from kings, with their poor relatives and friends.

Meanings:  நின் நயந்து உறைநர்க்கும் – to those who live loving you, நீ நயந்து உறைநர்க்கும் – to those you love, பன் மாண் கற்பின் நின் கிளை முதலோர்க்கும் – to your family elders with virtue, கடும்பின் கடும் பசி தீர – for the great hunger of our relatives to end, யாழ – அசை, an expletive, நின் நெடுங்குறி எதிர்ப்பை நல்கியோர்க்கும் – those who gave to us expecting repayment only when we could give, இன்னோர்க்கு என்னாது – not considering the nature of others, என்னோடும் சூழாது – without analyzing with me, வல்லாங்கு வாழ்தும் என்னாது – not thinking that we will give well, நீயும் எல்லோர்க்கும் கொடுமதி – you give to everybody, மனை கிழவோயே – O my wife, பழந்தூங்கு முதிரத்துக் கிழவன் – lord of Muthiram Mountain where fruits hang, திருந்து வேல் குமணன் நல்கிய வளனே – the wealth that Kumanan with a perfect spear gave

புறநானூறு 164, பாடியவர்: பெருந்தலைச் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: குமணன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் கடாநிலை
ஆடு நனி மறந்த கோடு உயர் அடுப்பின்
ஆம்பி பூப்பத் தேம்பு பசி உழவாப்
பாஅல் இன்மையின் தோலொடு திரங்கி
இல்லி தூர்த்த பொல்லா வறு முலை
சுவைத்தொறும் அழூஉம் தன் மகத்துவம் நோக்கி
நீரொடு நிறைந்த ஈர் இதழ் மழைக் கண் என்
மனையோள் எவ்வம் நோக்கி நினைஇ
நிற் படர்ந்திசினே நற்போர்க் குமண
என் நிலை அறிந்தனை ஆயின் இந்நிலைத்
தொடுத்தும் கொள்ளாது அமையலென் அடுக்கிய
பண் அமை நரம்பின் பச்சை நல் யாழ்
மண் அமை முழவின் வயிரியர்
இன்மை தீர்க்கும் குடிப் பிறந்தோயே.

Puranānūru 164, Poet Perunthalai Sāthanār sang to Kumanan, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
O Kumanan of victorious battles!  Mushroom has
grown in our tall stove which has forgotten cooking.
My wife is suffering with hunger, her eyes teary and
moist, and our infant cries when he tries to suckle
her breasts that are dried like leather, the teats
closed up.

I have considered all this and come to you.  If you
understand my situation, I will not leave without
getting something from you.  You were born in a clan
that removed the poverty of artists who carry fine
yāls with strings that create fine tunes, and drums
with clay that are covered with leather.

Notes:  Puranānūru 158, 159, 160, 161, 164 and 165 were written for Kumanan, who was a king of Muthiram Mountain, which is part of the Palani Mountain range.   This poet wrote Puranānūru 151, 164, 165, 205, 209 and 294.  Kumanan was a generous donor.  His younger brother seized his kingdom and Kumanan went to live in the forest.   When the poet Perunthalai Sāthanār came looking for him, Kumanan handed him a sword and asked him to chop off his head and take it to his brother for a prize.  The poet went to the younger brother and urged him to respect his brother and return his kingdom.  He brought peace to the brothers.

Meanings:  ஆடு நனி மறந்த கோடு உயர் அடுப்பின் – in the tall stove which has forgotten cooking, ஆம்பி பூப்ப – mushrooms gave grown, தேம்பு – reducing, ruining, பசி – hunger, உழவா – with sorrow, பாஅல் இன்மையின் – without milk, தோலொடு திரங்கி – dried with just skin, இல்லி தூர்த்த – holes blocked, பொல்லா வறு முலை – dried up breasts that is ugly, சுவைத்தொறும் அழூஉம் தன் மகத்துவம் – our infant who cries whenever it tries to suckle, நோக்கி – looking, நீரொடு நிறைந்த ஈர் இதழ் மழைக் கண் என் மனையோள் – my wife is with her wet teary eyes, எவ்வம் நோக்கி – on seeing her sorrow, நினைஇ – thinking, நிற் படர்ந்திசினே – I have come to you, நற் போர்க் குமண – O Kumanan of victorious battles, என் நிலை அறிந்தனை ஆயின் – if you understand my situation, இந்நிலைத் தொடுத்தும் கொள்ளாது அமையலென் – I will not leave without you giving me something, அடுக்கிய – arrangements, பண் அமை – creating tunes, நரம்பின் – with strings, பச்சை – leather, நல் யாழ் – fine lutes, மண் அமை முழவின் – with drums with clay, வயிரியர் இன்மை தீர்க்கும் குடிப் பிறந்தோயே – you were born in a clan that removes the sorrow of performers

புறநானூறு 165, பாடியவர்: பெருந்தலைச் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: குமணன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் விடை
மன்னா உலகத்து மன்னுதல் குறித்தோர்
தம் புகழ் நிறீஇத்தா மாய்ந்தனரே
துன் அருஞ் சிறப்பின் உயர்ந்த செல்வர்
இன்மையின் இரப்போர்க்கு ஈஇயாமையின்
தொன்மை மாக்களின் தொடர்பு அறியலரே
தாள் தாழ் படு மணி இரட்டும் பூ நுதல்
ஆடியல் யானை பாடுநர்க்கு அருகாக்
கேடு இல் நல்லிசை வயமான் தோன்றலைப்
பாடி நின்றனென் ஆகக் கொன்னே
பாடு பெறு பரிசிலன் வாடினன் பெயர்தல் என்
நாடு இழந்ததனினும் நனி இன்னாது என
வாள் தந்தனனே தலை எனக்கு ஈயத்
தன்னின் சிறந்தது பிறிது ஒன்று இன்மையின்
ஆடு மலி உவகையோடு வருவல்
ஓடாப் பூட்கை நின் கிழமையோன் கண்டே.

Puranānūru 165, Poet Perunthalai Sāthanār sang about Kumanan to his younger brother, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Vidai
In this world that does not last forever, those who
sought to last forever, died leaving their fame to
last.   Men of great wealth, difficult to approach, have
failed to create an everlasting connection like their
ancestors, and gave nothing to those in need.  I stood
singing to the leader with strong horses and flawless
reputation, who gives unlimited gifts to singers,
ferocious elephants with lovely foreheads, bells tied
on their feet chiming intermittently.
He said, “I feel useless.  Letting a great man go away
without anything is worse than losing my land,”
and gave me his sword and offered his head,
for he had nothing better to give than himself.

I have come to you with overwhelming happiness like in
victory, for I have seen your elder brother with great strength.

Notes:  Puranānūru 158, 159, 160, 161, 164 and 165 were written for Kumanan, who was a king of Muthiram Mountain, which is part of the Palani Mountain range.   The poet sang this to Kumanan’s younger brother who seized his brother’s country.  Kumanan had gone into the forest where the poet went to see him.  Kumanan gave him his sword, which the poet brought and showed to his younger brother.  This poet wrote Puranānūru 151, 164, 165, 205, 209 and 294.  Kumanan was a generous donor.  His younger brother seized his kingdom and Kumanan went to live in the forest.   When the poet Perunthalai Sāthanār came looking for him, Kumanan handed him a sword and asked him to chop off his head and take it to his brother for a prize.  The poet went to the younger brother and urged him to respect his brother and return his kingdom.  He brought peace to the brothers.

Meanings:  மன்னா உலகத்து – in the world that does not endure, மன்னுதல் குறித்தோர் – those who considered endurace, தம் புகழ் நிறீஇத்தா மாய்ந்தனரே – they died after establishing their fame, துன் அரும் – difficult to approach, சிறப்பின் உயர்ந்த செல்வர் – men of immense wealth with leadership, இன்மையின் – not being, இரப்போர்க்கு ஈஇயாமையின் – not giving anything to those in need, தொன்மை மாக்களின் தொடர்பு அறியலரே – they don’t know to create everlasting connection like their ancestors, தாள் தாழ் படு மணி இரட்டும் – bells tied on legs chiming intermittently, பூ நுதல் – beautiful foreheads, ஆடியல் யானை – murderous elephants, பாடுநர்க்கு – to those who sing, அருகா – unlimited, கேடு இல் நல்லிசை – fine fame without blame, வயமான் தோன்றலைப் பாடி நின்றனென் ஆக – when I stood singing to the great leader with strong horses, கொன்னே – without use, பாடு பெறு பரிசிலன் வாடினன் – when I see a famous man in need suffering, பெயர்தல் – go away, என் நாடு இழந்ததனினும் நனி இன்னாது – it is more painful that losing my country, என வாள் தந்தனனே தலை – and so he gave his sword and his head, எனக்கு ஈய – to give me, தன்னின் சிறந்தது பிறிது ஒன்று இன்மையின் – since there was nothing better than him, ஆடு மலி உவகையோடு வருவல் – I am coming with happiness like in victory, ஓடாப் பூட்கை நின் கிழமையோன் கண்டே – after seeing your elder brother with unfaltering determination

புறநானூறு 166, பாடியவர்: ஆவூர் மூலங்கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோணாட்டுப் பூஞ்சாற்றூர்ப் பார்ப்பான் கௌணியன் விண்ணந்தாயன், திணை: வாகை. துறை: பார்ப்பன வாகை
நன்று ஆராய்ந்த நீள் நிமிர் சடை
முது முதல்வன் வாய் போகாது
ஒன்று புரிந்த ஈர் இரண்டின்
ஆறுணர்ந்த ஒரு முது நூல்
இகல் கண்டோர் மிகல் சாய்மார்
மெய் அன்ன பொய் உணர்ந்து
பொய் ஓராது மெய் கொளீஇ
மூவேழ் துறைபும் முட்டின்று போகிய
உரை சால் சிறப்பின் உரவோர் மருக
வினைக்கு வேண்டி நீ பூண்ட
புலப் புல்வாய்க் கலைப் பச்சை
சுவல் பூண் ஞான் மிசைப் பொலிய
மறங் கடிந்த அருங் கற்பின்
அறம் புகழ்ந்த வலை சூடிச்
சிறு நுதல் பேர் அகல் அல்குல்
சில சொல்லின் பல கூந்தல் நின்
நிலைக்கு ஒத்த நின் துணைத் துணைவியர்
தமக்கு அமைந்த தொழில் கேட்பக்
காடு என்றா நாடு என்று ஆங்கு
ஈர் ஏழின் இடம் முட்டாது
நீர் நாண நெய் வழங்கியும்
எண் நாணப் பல வேட்டும்
மண் நாணப் புகழ் பரப்பியும்
அருங்கடிப் பெருங்காலை
விருந்து உற்ற நின் திருந்து ஏந்து நிலை
என்றும் காண்க தில் அம்ம யாமே குடாஅது
பொன் படு நெடு வரைப் புயல் ஏறு சிலைப்பின்
பூ விரி புது நீர்க் காவிரி புரக்கும்
தண் புனல் படப்பை எம் ஊர் ஆங்கண்
உண்டும் தின்றும் ஊர்ந்தும் ஆடுகம்
செல்வல் அத்தை யானே செல்லாது
மழை அண்ணாப்ப நீடிய நெடு வரைக்
கழை வளர் இமயம் போல
நிலீஇயர் அத்தை நீ நில மிசையானே.

Puranānūru 166, Poet Avūr Mūlankilār sang to Chōnāttu Poonchātrūr Pārpān Kouniyan Vinnanthāyan, Thinai: Vākai, Thurai: Pārpana Vākai
You who is an heir of learned men who performed
the twenty-one rituals without fault, who understood
those who disrespected and spoke truth-like lies,
defeating those who would contend with the ancient
work of four divisions and six sections, focused on
righteousness, never swerving from the well chosen
words of the ancient Being with long matted hair!

You glow in the deer skin that you are wearing over
the thread on your shoulder.  Your beloved wives
worthy of your high station, precious and chaste
with no harshness, wearing sacred jewels, their
foreheads small, their loins wide, of few words and
thick hair, perform the requested duties.

Whether it is in the forest or land with citizens,
without omitting the fourteen ritual sites, you pour out
more ghee than water, sacrifice more times than there
are numbers, spread your fame wider than the earth,
and at the moment when a difficult sacrifice is completed,
may we always see you, who offers your hospitality!

Once I have eaten the food, I will ride and go to our town
with cool streams and fields, protected by the Kāviri River
spread with flowers when thunder from clouds roar in the tall
gold-bearing mountain in the west.  May you last on earth like
the tall Himalayas which clouds look up, where bamboos grow!

Notes:  This poet wrote Puranānūru 38, 40, 166, 177, 178, 196, 261 and 301.  This is the only song written for this man.  பதிற்றுப்பத்து 74 –  புள்ளி இரலைத் தோல் ஊன் உதிர்த்துத் தீது களைந்து எஞ்சிய திகழ் விடு பாண்டில் பருதி போகிய புடை கிளை கட்டி எஃகு உடை இரும்பின் உள் அமைத்து வல்லோன் சூடு நிலை உற்றுச் சுடர்விடு தோற்றம் விசும்பு ஆடு மரபின் பருந்து ஊறு அளப்ப நலம் பெறு திருமணி கூட்டு நல் தோள்.

Meanings:  நன்று ஆராய்ந்த – analyzed carefully, நீள் நிமிர் சடை – long raised hair, முது முதல்வன் – ancient god, வாய் போகாது – never swerving from truth, ஒன்று புரிந்த – performed righteousness, ஈர் இரண்டின் – two times two, four, ஆறுணர்ந்த – six divisions, ஒரு முது நூல் – an ancient book, the Vedas, இகல் கண்டோர் – those who disrespected, மிகல் – greatly, சாய்மார் – to ruin, மெய் அன்ன பொய் உணர்ந்து – understanding their truth-like lies, பொய் ஓராது மெய் கொளீஇ – not taking their lies as truths, மூவேழ் துறைபும் முட்டின்று போகிய – performed the twenty one rituals without fault, உரை சால் சிறப்பின் – with great fame,  உரவோர் மருக – O heir of learned men, வினைக்கு வேண்டி – for your rituals, நீ பூண்ட – what you are wearing, புலப் புல்வாய்க் கலைப் பச்சை – the leather of a male deer/antelope of the forest, சுவல் பூண் ஞான் – worn over the thread on your shoulders, மிசைப் பொலிய – glowing above, மறம் கடிந்த – without harshness, அரும் கற்பின் – precious and chaste, அறம் புகழ்ந்த வலை சூடி – wearing sacred jewels, சிறு நுதல் – tiny forehead, பேர் அகல் அல்குல் – wide loins, சில சொல்லின் – of few words, பல கூந்தல் – thick hair, நின் நிலைக்கு ஒத்த நின் துணைத் துணைவியர் – your wives fitting your status, தமக்கு அமைந்த தொழில் கேட்ப – perform the requested duties, காடு என்றா நாடு என்று – whether it is the jungle or the land, ஆங்கு – there, ஈரேழின் இடம் – the 14 sites, முட்டாது – not forgetting, நீர் நாண நெய் வழங்கியும் – you pour ghee more than water (water is embarrassed), எண் நாணப் பல வேட்டும் – do many rituals that embarrass number, மண் நாணப் புகழ் பரப்பியும் – spread fame that the earth embarrassing the earth, அருங்கடிப் பெருங்காலை – at a time when a difficult ritual is performed, விருந்து உற்ற – hospitable, நின் திருந்து ஏந்து நிலை – your perfect situation, என்றும் – always, காண்க – we will see, தில், அம்ம – அசை, expletive, யாமே – me, குடாஅது – in the west, பொன் படு நெடு வரை – tall mountains with gold, புயல் ஏறு சிலைப்பின் – if there are sounds of thunder from clouds, பூ விரி – spread with flowers, புது நீர்க் காவிரி புரக்கும் – Kāviri with fresh water protects, தண் புனல் படப்பை – cool streams and fields, எம் ஊர் – my town, ஆங்கண் – there, உண்டும் – eating, தின்றும் – devouring, ஊர்ந்தும் – riding, ஆடுகம் செல்வல் – I will celebrate and leave, அத்தை – there, யானே – me, செல்லாது – not going, மழை அண்ணாப்ப – clouds look up, நீடிய நெடு வரை – very tall mountains, கழை வளர் இமயம் – Imayam where bamboo grows, போல – like, நிலீஇயர் அத்தை நீ நில மிசையானே – may you last on this earth

புறநானூறு 167, பாடியவர்: கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார், பாடப்பட்டோன்: ஏனாதி திருக்கிள்ளி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
நீயே அமர் காணின் அமர் கடந்து அவர்
படை விலக்கி எதிர் நிற்றலின்
வாஅள் வாய்த்த வடு வாழ் யாக்கையொடு
கேள்விக்கு இனியை கட்கு இன்னாயே
அவரே நிற் காணின் புறங்கொடுத்தலின்
ஊறு அறியா மெய் யாக்கையொடு
கண்ணுக்கு இனியர் செவிக்கு இன்னாரே
அதனால் நீயும் ஒன்று இனியை அவரும் ஒன்று இனியர்
ஒவ்வா யாவுள மற்றே வெல் போர்க்
கழல் புனை திருந்தடிக் கடு மான் கிள்ளி
நின்னை வியக்கும் இவ்வுலகம் அஃது
என்னோ பெரும உரைத்திசின் எமக்கே.

Puranānūru 167, Poet Kōnattu Erichalūr Mādalan Mathurai Kumaranār sang to Ēnāthi Thirukkilli, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
When you confront war, you win that war, and block
the armies of your enemies!  Since your body is slashed
by swords it has scars of wounds and you do not look
sweet to the eyes.  Your actions are are sweet to the ears.
Your enemies who run away from you showing their backs,
show no have no wounds and are sweet to look at.   Their
actions are harsh to the ears.  So, you are sweet in one respect,
and they are sweet in another.  Where is the difference then,
O Killi with war anklets on your handsome feet, master of swift
horses?  This world is awed by you.  Why is it, O greatness?
Now tell me why?

Notes:  This poet wrote Puranānūru poems 54, 61, 167, 180, 197 and 394.  This is the only poem written for this king who ruled a small region in the Chōla country.  The Chōla king Ilavanthikai Palli Thunjiya Nalankilli Chētchenni, Chēraman Kuttvan Kōthai and Kurapalli were contemporaries.  Ēnāthi is a title given by the great kings.

Meanings:  நீயே அமர் காணின் – when you confront a war, அமர் கடந்து – winning the war, அவர் படை விலக்கி எதிர் நிற்றலின் – since you stood blocking their army, வாஅள் வாய்த்த – cut by swords, வடு வாழ் யாக்கையொடு – with a body with scars, கேள்விக்கு இனியை – your actions are sweet to the ears, கட்கு இன்னாயே – you are harsh to the eyes, அவரே நிற் காணின் புறங்கொடுத்தலின் – those who ran away showing their backs on seeing you, ஊறு அறியா மெய் யாக்கையொடு கண்ணுக்கு இனியர் – their bodies without wounds are sweet to look, செவிக்கு இன்னாரே – their actions are harsh to the ears, அதனால் நீயும் – so you, ஒன்று இனியை – you are sweet in a way, அவரும் ஒன்று இனியர் – they are also sweet in a way, ஒவ்வா யாவுள – where are the differences, மற்றே – then, வெல்போர் – victorious wars, கழல் புனை திருந்தடி – perfect feet with war anklets, கடு மான் கிள்ளி – O Killi with swift horses, நின்னை வியக்கும் இவ்வுலகம் – this world is awed by you, அஃது என்னோ பெரும – how is it O lord, உரைத்திசின் எமக்கே – tell it to me

புறநானூறு 168, பாடியவர்: கருவூர்க் கதப்பிள்ளைச் சாத்தனார், பாடப்பட்டோன்: பிட்டங்கொற்றன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில், இயன் மொழி, அரச வாகை
அருவி ஆர்க்கும் கழை பயில் நனந்தலைக்
கறி வளர் அடுக்கத்து மலர்ந்த காந்தள்
கொழுங் கிழங்கு மிளிரக் கிண்டிக் கிளையொடு
கடுங்கண் கேழல் உழுத பூழி
நன்னாள் வரு பதம் நோக்கிக் குறவர்
உழாஅது வித்திய பரூஉக்குரற் சிறு தினை
முந்து விளை யாணர் நாள் புதிது உண்மார்
மரையான் கறந்த நுரை கொள் தீம் பால்
மான் தடி புழுக்கிய புலவு நாறு குழிசி
வான் கேழ் இரும் புடை கழாஅது ஏற்றிச்
சாந்த விறகின் உவித்த புன்கம்
கூதளங் கவினிய குளவி முன்றில்
செழுங்கோள் வாழை அகல் இலைப் பகுக்கும்
ஊராக் குதிரைக் கிழவ கூர் வேல்
நறை நார்த் தொடுத்த வேங்கையங் கண்ணி
வடி நவில் அம்பின் வில்லோர் பெரும
கைவள் ஈகைக் கடு மான் கொற்ற
வையக வரைப்பில் தமிழகம் கேட்பப்
பொய்யாச் செந்நா நெளிய ஏத்திப்
பாடுப என்ப பரிசிலர் நாளும்
ஈயா மன்னர் நாண
வீயாது பரந்த நின் வசை இல் வான் புகழே.

Puranānūru 168, Poet Karuvūr Kathapillai Sāthanār sang to Pittankotran, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil, Iyan Moli, Arasa Vākai
O lord of Kuthirai Mountain, the one on which no one rides, where
waterfalls roar, kānthal flowers bloom, vast slopes where pepper
vines grow dense with bamboos, and mountain dwellers seed
tiny millet at the right time without plowing, on the dusty ground
that is rooted by herds of harsh boars for thick tubers, and get yields
of huge clusters of grain, so that they may eat well!

They pour sweet elk milk with foam into an unwashed pot that
smells of boiled deer, its large sides white, and they set it on
fire burning sandalwood pieces and cook rice in their front yard
where lovely wild jasmine flowers blossom along with koothalam.
They share their food on wide leaves of plantain trees that put out
large clusters of fruits.

O leader of bowmen who carry sharp spears and wear pretty strands
of vēngai flowers that are strung on narai fibers!  Generous lord who
owns swift horses!  They say that those who came to you in need
singing and praising you with their eloquent tongues spread your
flawless fame to the farthest limits of Tamil Nadu in this world.
And kings who are not generous will be ashamed every day!

Notes:  This is the only poem written by this poet.  There is another poet with a similar name – Karuvūr Kathapillai, who wrote Puranānūru 380.  Puranānūru 168, 169, 170, 171 and 172 were written for    Pittankotran who was a leader of Kuthirai Mountain, and served in the army of Chēramān Kōthai.  He wore a vēngai flower garland.  He was very generous and charitable.

Meanings:  அருவி ஆர்க்கும் – waterfalls roar, கழை பயில் – dense with bamboo, நனந்தலை – vast, கறி வளர் அடுக்கத்து – on the mountain ranges where black pepper grows, மலர்ந்த காந்தள் – glory lily blossoms, கொழுங் கிழங்கு மிளிரக் கிண்டி – dig up and pull thick tubers, கிளையொடு கடுங்கண் கேழல் – harsh boar with its relatives, உழுத – plowed, பூழி – dust, நன்னாள் – good day, வரு பதம் நோக்கி – looking for the right time, குறவர் உழாஅது வித்திய – that the mountain dwellers seeded without plowing, பரூஉக்குரற் சிறு தினை – thick clusters of tiny millet, முந்து விளை யாணர் நாள் புதிது உண்மார் – they eat their abundantly growing new harvest, மரையான் கறந்த நுரை கொள் தீம் பால் – sweet milk with foam from the elk, மான் தடி புழுக்கிய – cooked deer meat, புலவு நாறு குழிசி – flesh stinking pot, வான் கேழ் – white colored, இரும் புடை – large sides, கழாஅது – without washing, ஏற்றிச் சாந்த விறகின் உவித்த – cooked burning sandalwood, புன்கம் – rice, கூதளம் – Convolvulus, three-lobed nightshade, கவினிய குளவி முன்றில் – in the front yard where wild jasmine grows beautifully, Millingtonia hortensis, Wild jasmine, செழுங்கோள் வாழை – banana with mature clusters,  banana with large clusters, அகல் இலைப் பகுக்கும் – they share on large banana leaves, ஊராக் குதிரைக் கிழவ – O lord of Kuthirai Mountain – a horse that does not ride, கூர் வேல் – sharp-tipped spear, நறை நார்த் தொடுத்த – strung with fragrant narai vine fibers, வேங்கையங் கண்ணி – garland made with kino flowers, Pterocarpus marsupium, வடி – sharp, நவில் – created, அம்பின் வில்லோர் பெரும – O lord of archers who shoot arrows , கைவள் ஈகை – greatly generous, கடு மான் கொற்ற – O victorious king with fast horses, வையக வரைப்பில் – in the confines of this world, தமிழகம் கேட்ப – for the Tamil country to hear, பொய்யாச் செந்நா – eloquent tongues that do not lie, நெளிய – bending, ஏத்திப் பாடுப – they sing praising you, என்ப – they say, பரிசிலர் – those who come in need, நாளும் – daily, ஈயா மன்னர் நாண – kings who don’t give charity to be embarrassed, வீயாது – unspoiled, பரந்த – spread, நின் வசை இல் வான் புகழே – your faultless fine fame

புறநானூறு 169, பாடியவர்: காவிரிபூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார், பாடப்பட்டோன்: பிட்டங்கொற்றன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் கடாநிலை
நும் படை செல்லுங்காலை அவர் படை
எறித்தெறி தானை முன்னரை எனாஅ
அவர் படை வருஉங் காலை நும் படைக்
கூழை தாங்கிய அகல் யாற்றுக்
குன்று விலங்கு சிறையின் நின்றனை எனாஅ
அரிதால் பெரும நின் செவ்வி என்றும்
பெரிதால் அத்தை என் கடும்பினது இடும்பை
இன்னே விடுமதி பரிசில் வென்வேல்
இளம் பல் கோசர் விளங்கு படை கன்மார்
இகலினர் எறிந்த அகல் இலை முருக்கின்
பெருமரக் கம்பம் போலப்
பொருநர்க்கு உலையா நின் வலன் வாழியவே.

Puranānūru 169, Poet Kāviripoompattinathu Kāri Kannanār sang to Pittankotran, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
When your army advances, you are in the front
facing enemies who brandish arms and throw
their weapons at you.
When your enemy army advances, you move
to the rear of your army, supporting it.
You are standing there like a mountain that
dams a river.  So, it is hard to catch sight of
you my lord.  Please give me a gift right now!

May your strength of not fearing your enemies,
one that is like a large wooden pole made from
a murukkam tree with wide leaves,
that withstands target practice of young Kōsars,
prosper for a long time!

Notes:  This poet wrote Puranānūru 57, 58, 169, 171 and 353.  Puranānūru 168, 169, 170, 171 and 172 were written for Pittankotran.  He was a leader of Kuthirai Mountain, and served in the army of Chēramān Kōthai.  He wore a vēngai flower garland.  He was very generous and charitable.

Meanings:  நும் படை செல்லுங்காலை – when your army advances, அவர் படை எறித்தெறி தானை முன்னரை – you are in the front facing their army weapons, எனாஅ அவர் படை வருஉங் காலை – when their army advances, நும் படைக் கூழை தாங்கிய – to support your brigades in the back, அகல் யாற்று – wide river, குன்று – mountain, விலங்கு சிறையின் நின்றனை – you stood like a blocking wall, எனாஅ அரிதால் பெரும – and so it is difficult O lord, நின் செவ்வி – for the perfect time to see you, என்றும் – always, பெரிதால் – since it is huge, அத்தை – an asai, என் கடும்பினது இடும்பை – the sorrow of my relatives, இன்னே விடுமதி பரிசில் – give me gifts now, வென் வேல் – victorious spears, இளம் பல் கோசர் – few young Kōsars, விளங்கு படை – bright weapons, கன்மார் – those who learn, இகலினர் – enemies, எறிந்த – thrown, அகல் இலை முருக்கின் – murukkam trees with wide leaves, Coral trees, பெரு மரக் கம்பம் போல – like a large wooden post, பொருநர்க்கு உலையா – not distressing before your warrior enemies, நின் வலன் வாழியவே – may your power prosper for a long time, may your strength prosper for a long time

புறநானூறு 170, பாடியவர்: உறையூர் மருத்துவன் தாமோதரனார், பாடப்பட்டோன்: பிட்டங்கொற்றன், திணை: வாகை, துறை: வல்லாண் முல்லை, தானை மறம்  
மரை பிரித்து உண்ட நெல்லி வேலிப்
பரல் உடை முன்றில் அம் குடிச் சீறூர்
எல் அடிப் படுத்த கல்லாக் காட்சி
வில் உழுது உண்மார் நாப்பண் ஒல்லென
இழி பிறப்பாளன் கருங்கை சிவப்ப
வலி துரந்து சிலைக்கும் வன்கண் கடுந்துடி
புலி துஞ்சு நெடு வரைக் குடிஞையோடு இரட்டும்
மலை கெழு நாடன் கூர் வேல் பிட்டன்
குறு கல் ஓம்புமின் தெவ்விர் அவனே
சிறு கண் யானை வெண்கோடு பயந்த
ஒளி திகழ் முத்தம் விறலியர்க்கு ஈந்து
நார் பிழிக் கொண்ட வெங்கள் தேறல்
பண் அமை நல் யாழ்ப் பாண் கடும்பு அருத்தி
நசைவர்க்கு மென்மை அல்லது பகைவர்க்கு
இரும்பு பயன்படுக்குங் கருங்கைக் கொல்லன்
விசைத்து எறி கூடமொடு பொருஉம்
உலைக்கல் அன்ன வல்லாளன்னே.

Puranānūru 170, Poet Uraiyūr Maruthuvan Thāmōtharanār sang for Pittankotran, Thinai: Vākai, Thurai: Vallān Mullai, Thānai Maram
O enemies of Pittan with sharp spear and a mountain
country!  Avoid his mountain where elk break and eat
gooseberries from fence trees and drop seeds, hard on
feet, in the front yards of houses in beautiful settlements
of a little town, where during the day, a fierce thudi
drum with clear eyes is beaten by an ilipirapālan
with strength, his powerful hands turning red,
among uneducated men who use their bows for livelihood,
the sounds of the drum merging with the screeches
of an owl, high in the mountain where tigers sleep.

To his dancing women, he gives shining pearls from white
tusks of small-eyed elephants, and to families of bards
who play tunes on their fine yāls, he passes out strong,
clear toddy filtered through fiber.
He is gentle toward those who desire him.  To his enemies,
he is potent as an anvil that is hit with a hammer with
force by the strong hands of a blacksmith who molds iron.

Notes:   This poet wrote Puranānūru 60, 170 and 321.  Puranānūru 168, 169, 170, 171 and 172 were written for Pittankotran who was a leader of Kuthirai Mountain.  He served in the army of Chēramān Kōthai.  He wore a vēngai flower garland.  He was very generous and charitable. யானையின் தந்தத்தில் முத்து – நற்றிணை 202 – புலி பொரச் சிவந்த புலால் அம் செங் கோட்டு ஒலி பல் முத்தம், அகநானூறு 282 – வால் மருப்பு ஒடிய உக்க தெண் நீர் ஆலி கடுக்கும் முத்தமொடு, புறநானூறு 161 – முத்துப்படு முற்றிய உயர் மருப்பு ஏந்திய வரை மருள் நோன் பகடு, புறநானூறு 170 –  வெண்கோடு பயந்த ஒளி திகழ் முத்தம், கலித்தொகை 40 – முத்து ஆர் மருப்பின், திருமுருகாற்றுப்படை 304 – பெருங்களிற்று முத்துடை வான்கோடு தழீஇ,  குறிஞ்சிப்பாட்டு 36 – முத்து ஆர் மருப்பின், மலைபடுகடாம் 518 – முத்துடை மருப்பின்.

Meanings:  மரை பிரித்து உண்ட நெல்லி – elk that break and eat gooseberries, Emblica Officinalis, வேலிப் பரல் உடை முன்றில் – front yard with fence and seeds/grave, அம் குடிச் சீறூர் – beautiful little town, எல் – during daytime, அடிப் படுத்த – rough on feet, கல்லாக் காட்சி – uneducated intelligence, வில் உழுது உண்மார் – those who eat with bows for their livelihood, நாப்பண் – in the middle, ஒல்லென – loudly, இழி பிறப்பாளன் – a man of descending birth going to hell, a man of low status – Please read the section ‘Low Status’ in the chapter  ‘Key Information and Historical References’, கருங்கை சிவப்ப – his strong arms to be red, வலி துரந்து – beats with strength, சிலைக்கும் வன்கண் கடுந்துடி – harsh thudi drum with clear eye that is beaten, புலி துஞ்சு – tigers sleeping, நெடு வரை – tall mountains, குடிஞையோடு இரட்டும் – sounds merge with owl hoots, மலை கெழு நாடன் – man from mountainous country, கூர் வேல் பிட்டன் – Pittan with sharp spear, குறு கல் ஓம்புமின் – avoid his mountain, தெவ்விர் – O enemies, அவனே – he, சிறு கண் யானை – elephants with small eyes, வெண் கோடு பயந்த ஒளி திகழ் முத்தம் – bright pearls from white tusks, விறலியர்க்கு ஈந்து – gives to dancers, நார் பிழிக் கொண்ட – filtered through fiber (fiber – பன்னாடை, the cloth-like fibrous piece covering the base of coconut leaf stems), வெங்கள் தேறல் – strong clarified toddy, பண் அமை நல் யாழ்ப் பாண் – bards who sing fine tunes with their good lutes, கடும்பு – relatives, அருத்தி – feed, நசைவர்க்கு மென்மை – delicate to those who came with desire, அல்லது பகைவர்க்கு – but not to his enemies, இரும்பு – iron, பயன்படுக்கும் – uses, கருங்கைக் கொல்லன் – blacksmith with strong hands, விசைத்து எறி கூடமொடு – hammer that is hit, பொருஉம் உலைக்கல் அன்ன வல்லாளன்னே – he is strong like the anvil

புறநானூறு 171, பாடியவர்: காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார், பாடப்பட்டோன் : பிட்டங்கொற்றன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
இன்று செலினும் தருமே சிறு வரை
நின்று செலினும் தருமே பின்னும்
முன்னே தந்தனென் என்னாது துன்னி
வைகலும் செலினும் பொய்யலன் ஆகி
யாம் வேண்டியாங்கு எம் வறுங்கலம் நிறைப்போன்
தான் வேண்டியாங்குத் தன் இறை உவப்ப
அருந்தொழில் முடியரோ திருந்து வேல் கொற்றன்
இன மலி கதச் சேக் களனொடு வேண்டினும்
கள மலி நெல்லின் குப்பை வேண்டினும்
அருங்கலம் களிற்றொடு வேண்டினும் பெருந்தகை
பிறர்க்கும் அன்ன அறத் தகையன்னே
அன்னன் ஆகலின் எந்தை உள்ளடி
முள்ளும் நோவ உறாற்க தில்ல
ஈவோர் அரிய இவ்உலகத்து
வாழ்வோர் வாழ அவன் தாள் வாழியவே.

Puranānūru 171, Poet Kāviripoompattinathu Kāri Kannanār sang for Pittankotran, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Should we go today, he will give us gifts.  Should we
wait a little while and then go, he will give us gifts.
Even if we go every day without a break, he will fill
our empty bowls with gifts without thinking that he
has given before.
May Kotran with a perfect spear finish the difficult
work, making his king happy!

If we request herds of fierce bulls with stables, he will give.
If we request heaps of paddy piled up in fields, he will
give.  If we request precious ornaments and bull
elephants, he will give, this great man who is generous.
His charity is not just for us, but also extends to others.
Because of who he is, may my lord not suffer even the pain
of a thorn on the sole of his feet!  May his efforts prosper
so that people may live on this earth, where donors are rare!

Notes:   This poet wrote Puranānūru 57, 58, 169, 171 and 353.  Puranānūru 168, 169, 170, 171 and 172 were written for Pittankotran who was a leader of Kuthirai Mountain.  He served in the army of Chēramān Kōthai.  He wore a vēngai flower garland.  He was very generous and charitable.

Meanings:  இன்று செலினும் தருமே – should we go today, he will give, சிறு வரை நின்று செலினும் தருமே – if we wait for a little and go he will still give, பின்னும் முன்னே தந்தனென் என்னாது – not thinking that he gave before or after, துன்னி வைகலும் செலினும் – even if we go often each day, பொய்யலன் ஆகி – without failing, யாம் வேண்டியாங்கு எம் வறுங்கலம் நிறைப்போன் – he will fill our empty vessels when we ask, தான் வேண்டியாங்கு – to his desire, தன் இறை உவப்ப – for his king to be happy, அருந்தொழில் முடியரோ – may he finish the difficult work, திருந்து வேல் கொற்றன் – Pittankotran with a perfect spear, இன மலி கதச் சேக் களனொடு வேண்டினும் – if you ask for herds of fierce bulls with sheds, கள மலி நெல்லின் குப்பை வேண்டினும் – if you request heaps of paddy piled up in fields, அருங்கலம் களிற்றொடு வேண்டினும் – if you request precious jewels and male elephants, பெருந்தகை – the great man, பிறர்க்கும் அன்ன அறத் தகையன்னே- his nature is to be generous to others, அன்னன் ஆகலின் – because of who he is, எந்தை – my father, உள்ளடி – sole of his feet, முள்ளும் நோவ உறாற்க – may thorns not prick and hurt him, தில்ல – asai, an expletive, ஈவோர் அரிய –  donors are rare, இவ் உலகத்து வாழ்வோர் வாழ – for those in this world to live, அவன் தாள் வாழியவே – may his efforts prosper

புறநானூறு 172, பாடியவர்: வடம வண்ணக்கன் தாமோதரனார், பாடப்பட்டோன்: பிட்டங்கொற்றன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
ஏற்றுக உலையே ஆக்குக சோறே
கள்ளும் குறைபடல் ஓம்புக ஒள் இழைப்
பாடு வல் விறலியர் கோதையும் புனைக
அன்னவை பலவும் செய்க என்னதூஉம்
பரியல் வேண்டா வருபதம் நாடி
ஐவனங் காவல் பெய் தீ நந்தின்
ஒளி திகழ் திருந்து மணி நளி இருள் அகற்றும்
வன்புல நாடன் வயமான் பிட்டன்
ஆர் அமர் கடக்கும் வேலும் அவனிறை
மா வள் ஈகைக் கோதையும்
மாறு கொள் மன்னரும் வாழியர் நெடிதே.

Puranānūru 172, Poet Vadama Vannakkan Thamōtharanār sang for Pittankotran, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Set the pot on the stove!  Cook the rice!
Do not stint on toddy!  Let the viralis
with gleaming jewels who are skilled in
singing, don their garlands!  Do all
that!  Do not worry even a little about
food to come!

Pittan with swift horses is lord of a mountain
country, where, should a fire kindled by guards
in a wild-rice field go out, the light from bright
gems will dispel darkness.  May his spear that
wins harsh battles, his generous King Kōthai,
and even his enemy kings, live for a long time!

Notes:  Puranānūru 168, 169, 170, 171 and 172 were written for this leader.   This is the only Puranānūru poem written by this poet.  Pittankotran was a leader of Kuthirai Mountain.  He served in the army of Chēramān Kōthai.  He wore a vēngai flower garland.  He was very generous and charitable.

Meanings:  ஏற்றுக உலையே – place the cooking pot on fire, ஆக்குக சோறே – cook rice, கள்ளும் குறைபடல் – do not cut down on toddy, ஓம்புக ஒள் இழைப் பாடு வல் விறலியர்  – let the female artists with gleaming jewels who can sing, கோதையும் புனைக – wear garlands, அன்னவை பலவும் செய்க – do all that, என்னதூஉம் – even a little bit,  பரியல் வேண்டா வருபதம் நாடி – do not worry about the food that will come, ஐவனம் காவல் பெய் தீ நந்தின் – if the fire that is set to protect mountain paddy fields goes out, Oryza mutica,  ஒளி திகழ் திருந்து மணி – bright perfect gems, நளி இருள் அகற்றும் – removes pitch darkness, வன்புல நாடன் – lord of a hilly land, வயமான் பிட்டன் – Pittan with swift horses, ஆர் அமர் கடக்கும் – wins difficult battles, வேலும் – also, அவனிறை – his king, மா வள் ஈகைக் கோதையும் – also the generous Kōthai (Chēran king), மாறு கொள் மன்னரும் – kings who oppose, வாழியர் நெடிதே – may they live for a long time

புறநானூறு 173, பாடியவர்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், பாடப்பட்டோன்: சிறுகுடி கிழான் பண்ணன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
யான் வாழும் நாளும் பண்ணன் வாழிய
பாணர் காண்க இவன் கடும்பினது இடும்பை
யாணர்ப் பழு மரம் புள் இமிழ்ந்தன்ன
ஊண் ஒலி அரவம் தானும் கேட்கும்
பொய்யா எழிலி பெய்விடம் நோக்கி
முட்டை கொண்டு வன்புலம் சேரும்
சிறு நுண் எறும்பின் சில் ஒழுக்கு ஏய்ப்பச்
சோறுடைக் கையர் வீறு வீறு இயங்கும்
இருங்கிளைச் சிறாஅர்க் காண்டும் கண்டும்
மற்றும் மற்றும் வினவுதும் தெற்றெனப்
பசிப் பிணி மருத்துவன் இல்லம்
அணித்தோ சேய்த்தோ கூறுமின் எமக்கே.

Puranānūru 173, Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan sang for Sirukudi Kilān Pannan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
May Pannan live long for the days that I am alive!
Bards!  Look at how this man’s family suffers!
The sound of those eating can be heard like the
chirps of birds on a fruit tree with abundance.
Like the very tiny ants that walk in rows
toward a hill carrying their eggs, watching the
unfailing clouds, children in large families go
here and there carrying rice in their hands.
We see them again and again and we ask over and
over again, “Is the house of that physician who
heals hunger disease nearby or far away?”

Notes:  This is the only poem written by Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan.  Puranānūru poems 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 46, 69, 70, 226, 227, 228, 373, 386, 393 and 397 were written for Chōlan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan.  Pannan was a small region leader who was under the control of this Chōla king.  Puranānūru poems 173 and 388 were written for Pannan.  Sirukudi was a town in the Chōla country, situated on the shore of Kaviri.

Meanings:  யான் வாழும் நாளும் பண்ணன் வாழிய – may Pannan live for the days that I live, பாணர் – O bards, காண்க – may you look, இவன் கடும்பினது இடும்பை – the sorrow of his relatives, யாணர்ப் பழு மரம் புள் இமிழ்ந்தன்ன – like birds chirping on a tree with fruits, ஊண் ஒலி அரவம் தானும் கேட்கும் – sounds of eating food are heard, பொய்யா எழிலி – clouds that do not fail, பெய்விடம் நோக்கி – looking at the time when rain falls முட்டை கொண்டு வன்புலம் சேரும் – carrying their eggs and going uphill, சிறு நுண் எறும்பின் சில் ஒழுக்கு ஏய்ப்ப – the the few rows very of tiny ants, like the not too perfect rows of very tiny ants, சோறுடைக் கையர் – those with rice in their hands, வீறு வீறு இயங்கும் – move in crowds, இருங்கிளைச் சிறாஅர் – children in large families, காண்டும் கண்டும் மற்றும் மற்றும் வினவுதும் – we see them again and again and ask, தெற்றென – clearly, பசிப் பிணி மருத்துவன் இல்லம் அணித்தோ சேய்த்தோ – is the residence of a physician who heals hunger disease nearby or far away, கூறுமின் எமக்கே – tell me

புறநானூறு 174, பாடியவர்: மாறோக்கத்து நப்பசலையார், பாடப்பட்டோன்: மலையமான் சோழிய வேனாதி திருக்கண்ணன், திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
அணங்குடை அவுணர் கணம் கொண்டு ஒளித்தெனச்
சேண் விளங்கு சிறப்பின் ஞாயிறு காணாது
இருள் கண் கெடுத்த பருதி ஞாலத்து
இடும்பை கொள் பருவரல் தீரக் கடுந்திறல்
அஞ்சன உருவன் தந்து நிறுத்தாங்கு
அரசு இழந்து இருந்த அல்லல் காலை
முரசு எழுந்து இரங்கும் முற்றமொடு கரை பொருது
இரங்கு புனல் நெரிதரு மிகு பெருங்காவிரி
மல்லல் நன்னாட்டு அல்லல் தீரப்
பொய்யா நாவிற் கபிலன் பாடிய
மையணி நெடு வரை ஆங்கண் ஒய்யெனச்
செருப் புகல் மறவர் செல் புறம் கண்ட
எள் அறு சிறப்பின் முள்ளூர் மீமிசை
அரு வழி இருந்த பெரு விறல் வளவன்
மதி மருள் வெண் குடை காட்டி அக்குடை
புதுமையின் நிறுத்த புகழ் மேம்படுந
விடர்ப்புலி பொறித்த கோட்டைச் சுடர்ப் பூண்
சுரும்பு ஆர்  கண்ணிப் பெரும் பெயர் நும் முன்
ஈண்டுச் செய் நல்வினை யாண்டுச் சென்று உணீஇயர்
உயர்ந்தோர் உலகத்துப் பெயர்ந்தனன் ஆகலின்
ஆறு கொள் மருங்கின் மாதிரம் துழவும்
கவலை நெஞ்சத்து அவலந் தீர
நீ தோன்றினையே நிரைத் தார் அண்ணல்
கல் கண் பொடியக் கானம் வெம்ப
மல்கு நீர் வரைப்பில் கயம் பல உணங்கக்
கோடை நீடிய பைதறு காலை
இரு நிலம் நெளிய ஈண்டி
உரும் உரறு கருவிய மழை பொழிந்தாங்கே.

Puranānūru 174, Poet Mārōkathu Nappasalaiyār sang to Malaiyamān Chōliya Vēnāthi Thirukkannan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
When the fierce demons massed together and hid away the distant
splendid sun, eyes of humans were ruined and he who is of fierce
form and dark as collyrium came and put it back, ending the sorrow
of those in despair in this round world.

At a difficult time when the Chōla kingdom was lost, your ancestor
with drums roaring in his front yard, ended the sorrow of the fine
country where Kāviri flows with abundant water hitting its shores,
set the moon-like white umbrella in its place, of Valavan who was
in hiding firmly on the tall Mullūr Mountain decorated with clouds,
sung by poet Kapilar whose tongue never lied, as brave enemy
warriors ran away rapidly showing their backs.  May his fame soar!

Your famous ancestor whose fortress was carved with the symbol of the
tiger that lives in caves, he who wore gleaming jewels and a garland
humming with bees, has gone to the higher world to enjoy the benefits
of his good deeds here, and so you have come here to relieve the misery
of those in all directions whose hearts are in pain.
O leader wearing a stack of garlands!  Your appearance is like seeing
rains falling with loud thunder and lightning, during a long summer when
mountains crumbled, forests burned and reservoirs filled with water dried up!

Notes:  This female poet from Mārōkam town which is near Korkai, wrote Puranānūru 37, 39, 126, 174, 226, 280 and 383.  This is the only poem written for this Mullūr king, who was a descendant of Malaiyamān Thirumudi Kāri.  He might have been his son.  He ruled the country after Malaiyamān Thirumudi Kāri’s death.  He was given the title ‘Ēnathi’ by the Chōla kings.

Meanings:  அணங்குடை அவுணர் – fierce demons, Asurars, கணம் கொண்டு ஒளித்தென – since they went in a group and hid, சேண் விளங்கு சிறப்பின் ஞாயிறு – the distant splendid sun, the greatly splendid sun, காணாது – not seeing it, இருள் கண் கெடுத்த – darkness ruined eyes, பருதி ஞாலத்து இடும்பை – the sorrow of those in this round earth, கொள் பருவரல் தீர – to end their sorrow, கடுந்திறல் அஞ்சன உருவன் தந்து நிறுத்தாங்கு – like how a greatly strong dark colored (color of kohl) came and put back the sun, அரசு இழந்து இருந்த அல்லல் காலை – at a difficult time when the kingdom was lost, முரசு எழுந்து இரங்கும் முற்றமொடு – drums roaring in the front yard, கரை பொருது – hitting on the shores, இரங்கு புனல் நெரிதரு மிகு பெருங்காவிரி மல்லல் நன்னாட்டு அல்லல் தீர – for the sorrow of those who live in the country with great Kāviri with abundant water to end, பொய்யா நாவிற் கபிலன் – Kapilan with unfailing tongue, பாடிய – sang, மை யணி – clouds decorating, நெடு வரை – tall mountains, ஆங்கண் – there, ஒய்யெனச் செருப் புகல் மறவர் செல் புறம் கண்ட – has seen enemy warriors loving war run away rapidly showing their backs, எள் அறு சிறப்பின் – with faultless greatness, முள்ளூர் மீமிசை – on top of Mullūr Mountain, அரு வழி இருந்த – in the difficult path, பெரு விறல் வளவன் – greatly victorious Valavan, மதி மருள் வெண் குடை காட்டி – showed the moon-like white umbrella, அக்குடை புதுமையின் நிறுத்த – he established that umbrella, புகழ் மேம்படுந – may his fame rise, விடர்ப் புலி பொறித்த கோட்டை – forts with symbols of tigers that live in caves, சுடர்ப் பூண் – bright ornaments, சுரும்பு ஆர் கண்ணி – flower strands swarmed by bees, பெரும் பெயர் – greatly famous, நும் முன் ஈண்டுச் செய் நல்வினை யாண்டுச் சென்று உணீஇயர் – to enjoy the benefits of the good deeds that your ancestor did here, உயர்ந்தோர் உலகத்துப் பெயர்ந்தனன் – he went away to the world of the higher ones, ஆகலின் – so, ஆறு கொள் மருங்கின் – in the good path, மாதிரம் துழவும் – surrounding in all directions, கவலை நெஞ்சத்து அவலந் தீர நீ தோன்றினையே – you appeared after that to remove the sorrow in the hearts, நிரைத் தார் அண்ணல் – greatness with rows of garlands, கல் கண் பொடிய – rocks/mountains to crack, கானம் வெம்ப – forest dried, மல்கு நீர் வரைப்பில் கயம் பல உணங்க – ponds with water dried up, கோடை நீடிய – summer was long, பைதறு காலை – during struggling times, இரு நிலம் நெளிய ஈண்டி – causing the land to bend, உரும் உரறு கருவிய மழை பொழிந்தாங்கே – like rains falling with thunder and lightning

புறநானூறு 175, பாடியவர்: கள்ளில் ஆத்திரையனார், பாடப்பட்டோன்: ஆதனுங்கன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
எந்தை வாழி ஆதனுங்க என்
நெஞ்சம் திறப்போர் நின் காண்குவரே
நின் யான் மறப்பின் மறக்குங் காலை
என் உயிர் யாக்கையின் பிரியும் பொழுதும்
என் யான் மறப்பின் மறக்குவென் வென் வேல்
விண் பொரு நெடுங்குடைக் கொடித்தேர் மோரியர்
திண் கதிர்த் திகிரி திரிதரக் குறைத்த
உலக இடை கழி அறைவாய் நிலைஇய
மலர்வாய் மண்டிலத்தன்ன நாளும்
பலர் புரவு எதிர்ந்த அறத்துறை நின்னே.

Puranānūru 175, Poet Kallil Āthiraiyanār sang to Āthanungan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Āthanungan, my lord!  May you live long!
Those who open my heart will see you there!
Should I forget you it will be only when
life leaves my body!   I would have to forget
myself, to forget you who protect others in a
righteous way.

You are like the huge, round sun when it
settled behind the mountain cleft
cut as a path to the world by the Mauryas
with sky-high umbrellas, chariots with
tall banners and wheels with sturdy spokes.

Notes:  This poet wrote Puranānūru 175 and 389.  This is the only poem written for this small-region king, who was greatly generous.  He ruled a country in the Vēnkatam area. Some scholars speculate that he was a descendant of Pulli.

Meanings:  எந்தை வாழி ஆதனுங்க – O Āthanungan!  my lord! may you live long, என் நெஞ்சம் திறப்போர் – those who open my heart, நின் காண்குவரே – they will see you, நின் யான் மறப்பின் மறக்குங் காலை – if I forget you, என் உயிர் யாக்கையின் பிரியும் பொழுதும் – when my life leaves my body, என் யான் மறப்பின் மறக்குவென் – I have to forget myself to forget you, வென் வேல் – victorious spears, விண் பொரு நெடுங்குடை – sky-touching tall umbrellas, கொடித்தேர் – chariots with banners, மோரியர் – Mauryas, திண் கதிர்த் திகிரி – wheels with strong spokes, திரிதர – to go, to pass, குறைத்த – cut, reduced, உலக இடை கழி – end of the path in this world, அறைவாய் – rocky path, mountain clefts, நிலைஇய – settled, மலர்வாய் மண்டிலத்தன்ன – like the round wide sun which is huge, நாளும் – daily, பலர் புரவு எதிர்ந்த – protecting many, அறத்துறை – righteous path, நின்னே – you

புறநானூறு 176, பாடியவர்: புறத்திணை நன்னாகனார், பாடப்பட்டோன்: ஓய்மான் நல்லியக்கோடன், திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
ஓரை ஆயத்து ஒண் தொடி மகளிர்
கேழல் உழுத இருஞ்சேறு கிளைப்பின்
யாமை ஈன்ற புலவு நாறு முட்டையைத்
தேன் நாறு ஆம்பல் கிழங்கொடு பெறூஉம்
இழுமென ஒலிக்கும் புனலம் புதவின்
பெரு மாவிலங்கைத் தலைவன் சீறியாழ்
இல்லோர் சொன்மலை நல்லியக்கோடனை
உடையை வாழி என் புணர்ந்த பாலே
பாரி பறம்பின் பனிச் சுனைத் தெண்ணீர்
ஓரூர் உண்மையின் இகழ்ந்தோர் போலக்
காணாது கழிந்த வைகல் காணா
வழி நாட்கு இரங்கும் என் நெஞ்சம் அவன்
கழிமென் சாயல் காண்தொறும் நினைந்தே.

Puranānūru 176, Poet Purathinai Nannākanār sang for Ōymān Nalliyakōdan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
In Nalliyakōdan’s Māvilangai with roaring sluices,
if girls, wearing bright bangles and playing ōrai
games with friends, dig up dark mud in the land
plowed by boars, they will find flesh-stinking eggs
of tortoise and honey-fragrant tubers of waterlilies.
He wears words of praise sung to him by poor men
who play small yāls.   My destiny!  May you live
long!

When my heart thinks about the days I spent
not seeing him, like those living in Pāri’s city not
seeing his cold springs with clear water even
though they have lived in the same city,
it worries whether it can see him in the days to
come, whenever it thinks about his gentle nature.

Notes:  Puranānūru 176 and 376 were written for this king by this poet.  Ōymā country was near Thindivanam.  Āmur, Kidangil, Māvilangai, Velūr and Eyirpattinam were towns in this country.  Nalliyakōdan is the king in Sirupānātruppadai, the long Pathuppāttu song written by the poet Nallūr Nathathanār –  தொல் மா இலங்கைக் கருவொடு பெயரிய நல் மா இலங்கை மன்னருள்ளும்   மறு இன்றி விளங்கிய வடு இல் வாய்வாள் உறு புலித் துப்பின் ஓவியர் பெருமகன் (119-122).

Meanings:  ஓரை ஆயத்து – of friends playing ōrai games, ஒண் தொடி மகளிர் – girls/women with bright bangles, கேழல் உழுத இருஞ்சேறு கிளைப்பின் – when digging up dark mud in the land plowed by boars, யாமை ஈன்ற புலவு நாறு முட்டையை – flesh stinking eggs of tortoise, தேன் நாறு ஆம்பல் கிழங்கொடு பெறூஉம் – get honey fragrant tubers of white waterlilies along with, இழுமென ஒலிக்கும் புனலம் புதவின் – where running water roars loudly in sluices, பெரு மாவிலங்கைத் தலைவன் – lord of great Māvilangai, சீறியாழ் – small lutes, இல்லோர் – those in poverty, சொன்மலை நல்லியக்கோடனை உடையை – you have Nalliyakōdan who was praised by words, வாழி – may you live long, என் புணர்ந்த பாலே – fate united with me, பாரி பறம்பின் பனிச் சுனைத் தெண்ணீர் ஓரூர் உண்மையின் இகழ்ந்தோர் போல – like those who lived in the town with Pāri’s cold clear water springs who didn’t know its worth, காணாது – without seeing, கழிந்த – spent, வைகல் காணா வழி நாட்கு – will I see every day in the coming days, இரங்கும் – is sad, என் நெஞ்சம் – my heart, அவன் – him, கழி – spent, மென் சாயல் காண்தொறும் – whenever I see his delicate nature, நினைந்தே – thinking

புறநானூறு 177, பாடியவர்: ஆவூர் மூலங்கிழார், பாடப்பட்டோன்: மல்லிகிழான் காரியாதி, திணை: பாடாண், துறை: இயன் மொழி
ஒளிறு வாள் மன்னர் ஒண் சுடர் நெடு நகர்
வெளிறு கண் போகப் பன்னாள் திரங்கிப்
பாடிப் பெற்ற பொன் அணி யானை
தமர் எனின் யாவரும் புகுப அமர் எனின்
திங்களும் நுழையா எந்திரப் படு புழைக்
கள் மாறு நீட்ட நணி நணி இருந்த
குறும்பல் குறும்பின் ததும்ப வைகிப்
புளிச் சுவை வேட்ட செங்கண் ஆடவர்
தீம் புளிக் களாவொடு துடரி முனையின்
மட்டு அறல் நல் யாற்று எக்கர் ஏறிக்
கருங் கனி நாவல் இருந்து கொய்து உண்ணும்
பெரும் பெயர் ஆதி பிணங்கு அரில் குடநாட்டு
எயினர் தந்த எய்ம்மான் எறிதசைப்
பைஞ்ஞிணம் பெருத்த பசு வெள் அமலை
வருநர்க்கு வரையாது தருவனர் சொரிய
இரும் பனம் குடையின் மிசையும்
பெரும் புலர் வைகறைச் சீர் சாலாதே.

Puranānūru 177, Poet Āvūr Mūlankilār sang for Mallikilān Kāriyāthi, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Wasting away and straining our eyes for many days
in bright palaces of kings with gleaming swords
and be gifted an elephant adorned with gold,
means far less to us,
than early mornings in the land of greatly famous
Āthi, where unlimited food is served in frond bowls
made from large palmyra trees to those who come,
white balls of rice is served with huge pieces of fresh,
fatty porcupine meat brought by the hunters from the
western land with dense forests, and in the fort
where enemies cannot enter but any friend is allowed,
protected by war equipment, where even the rays of
the moon cannot enter in times of war, men with red
eyes are stationed in the many small forts that are
next to each other, who drink liquor, and desiring sour
taste, eat kalam and ilanthai fruits, and tired of those,
climb and pluck black nāval plums from trees on the
sand dunes along a river.

Notes:  This is the only poem written for this small-region king.  He ruled a town called Malli.  It is near Srivilliputhur.  This poet wrote Puranānūru 38, 40, 166, 177, 178, 196, 261 and 301.  Puranānūru 261 was written after the death of Malli Kilān Kāriyāthi.

Meanings:  ஒளிறு வாள் மன்னர் – kings with gleaming spear, ஒண் சுடர் நெடு நகர் – huge mansion with bright light, வெளிறு கண் போக – eyes becoming dull, பன்னாள் திரங்கி – getting tired for many days, பாடிப் பெற்ற பொன் அணி யானை – and obtained elephants with gold ornaments, தமர் எனின் – if they are own people, யாவரும் புகுப – then everybody can enter, அமர் எனின் – if there is a war, திங்களும் நுழையா – even the moon’s rays cannot enter, எந்திரப் படு புழை – entry ways protected by gadgets, கள் மாறு நீட்ட – stretching toddy to each other, நணி நணி இருந்த – next to each other, குறும் – small, பல் – many, குறும்பின் – in the forts, ததும்ப வைகி – went and drank to their full, புளிச் சுவை வேட்ட – desiring sour taste, செங்கண் ஆடவர் – men with rage in their eyes, தீம் புளிக் களாவொடு – along with sweet sour kalam fruits, Corinda tree, Bengal currant, Carissa spinarum, துடரி – malai ilanthai, mountain jujube fruits, முனையின் – hating, மட்டு – limit, அறல் – flowing water/fine sand, நல் யாற்று எக்கர் – sand dunes on the fine river shore, ஏறி – climb, கருங் கனி நாவல் இருந்து கொய்து உண்ணும் – pluck and eat black fruits from the nāval tree, Eugenia jambolana, பெரும் பெயர் ஆதி – greatly famous Āthi, பிணங்கு அரில் – intertwined cane, குடநாட்டு எயினர் தந்த – given by hunters from the Western land with dense intertwined canes, எய்ம்மான் எறி தசை – porcupine meat cut, பைஞ்ஞிணம் பெருத்த பசு – huge pieces of fresh fatty meat, வெள் அமலை – white balls of rice, வருநர்க்கு வரையாது தருவனர் – they give without limits to those who come, சொரிய – pouring, இரும் பனம் – dark palmyra, Borassus flabellifer, குடையின் மிசையும் – in frond bowls, பெரும் புலர் வைகறை – in the early morning hours, சீர் – greatness, சாலாதே – it is not equal

புறநானூறு 178, பாடியவர்: ஆவூர் மூலங்கிழார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் கீரஞ்சாத்தன், திணை: வாகை, துறை: வல்லாண் முல்லை
கந்து முனிந்து உயிர்க்கும் யானையொடு பணை முனிந்து
கால் இயல் புரவி ஆலும் ஆங்கண்
மணல் மலி முற்றம் புக்க சான்றோர்
உண்ணார் ஆயினும் தன்னொடு சூளுற்று
உண்மென இரக்கும் பெரும் பெயர்ச் சாத்தன்
ஈண்டோர் இன் சாயலனே வேண்டார்
எறி படை மயங்கிய வெருவரு ஞாட்பின்
கள்ளுடைக் கலத்தர் உள்ளூர்க் கூறிய
நெடுமொழி மறந்த சிறுபேராளர்
அஞ்சி நீங்கும் காலை
ஏமமாகத் தான் முந்துறுமே.

Puranānūru 178, Poet Avūr Mūlankilār sang for Pāndiyan Keeransāthan, Thinai: Vākai, Thurai: Vallān Mullai
Elephants tied to posts hate it and sigh,
horses swift as wind neigh hating the stable in his
courtyard filled with sand, where even if the wise
men don’t want to eat, he urges them to eat,
promising that he’ll eat when they eat, Sāthan
of immense fame, who is sweet to the wise.

When there is a fierce war with enemies launching
destructive weapons and when young men drunk with
toddy forget their oath, he steps in to protect his town.

Notes:  This is the only poem written for this small-region king.   He is not a Pāndiyan king, even though his name suggests that.  He was a king who was under the control of the Pāndiyan king.  Poet Avūr Mūlankilār wrote Puranānūru 38, 40, 166, 177, 178, 196, 261 and 301.

Meanings:  கந்து முனிந்து – hating their posts, உயிர்க்கும் யானையொடு – along with elephants that sigh, பணை முனிந்து – hating the stable, கால் இயல் புரவி ஆலும் – horses with speed like wind neigh, ஆங்கண் – thee, மணல் மலி முற்றம் புக்க சான்றோர் – wise men who entered the courtyard filled with sand, உண்ணார் ஆயினும் – even if they don’t eat, தன்னொடு சூளுற்று உண்மென இரக்கும் – plead with them with promises to eat with him, பெரும் பெயர்ச் சாத்தன் – Sāthan of immense fame, ஈண்டோர் இன் சாயலனே – he is sweet to the wise, வேண்டார் எறி படை – killing weapons/armies of enemies, மயங்கிய வெருவரு ஞாட்பின் – in the confused fierce wars, கள்ளுடைக் கலத்தர் – those who have bowls of toddy, those who are drunk with toddy, உள்ளூர் – in his town, கூறிய நெடுமொழி மறந்த – those who forgot their vows, சிறுபேராளர் – young men, அஞ்சி நீங்கும் காலை – when they fear and move away, ஏமமாகத் தான் முந்துறுமே – he comes as protection

புறநானூறு 179, பாடியவர்: வடநெடுந்தத்தனார், பாடப்பட்டோன்: நாலை கிழவன் நாகன், திணை: வாகை, துறை: வல்லாண் முல்லை
ஞால மீமிசை வள்ளியோர் மாய்ந்தென
ஏலாது கவிழ்ந்த என் இரவல் மண்டை
மலர்ப்போர் யார் என வினவலின் மலைந்தோர்
விசி பிணி முரசமொடு மண் பல தந்த
திரு வீழ் நுண் பூண் பாண்டியன் மறவன்
படை வேண்டு வழி வாள் உதவியும்
வினை வேண்டு வழி அறிவு உதவியும்
வேண்டுப வேண்டுப வேந்தன் தேஎத்து
அசை நுகம் படாஅ ஆண் தகை உள்ளத்துத்
தோலா நல்லிசை நாலை கிழவன்
பருந்து பசி தீர்க்கும் நற்போர்த்
திருந்து வேல் நாகன் கூறினர் பலரே.

Puranānūru 179, Poet Vadanedunthathanār sang for Nālai Kilavan Nākan, Thinai: Vākai, Thurai: Vallān Mullai
When I asked the question, “All the charitable men in this world
have died.  Who is there to turn my begging bowl right side up?”
Many answered that it is Nākan with a perfect spear who removed
the hunger of kites in good battles, Lord of Nālai who has great
fame that is unspoiled, with a manly heart that is like the yoke
of an ox, and does not slip.

He gives to King Pāndiyan wearing fine ornaments that Thirumakal
will desire, who has seized many lands, a king with tightly tied drums,
armies with spears whenever he requests, counseling when he wants
that, and anything that the king wants.

Notes:  This is the only poem written for this small-region leader, who ruled in a town named Nālūr, which was near Aruppukottai town.  He was under the control of the Pāndiyan king.  This is the only poem written by this poet.

Meanings:  ஞால மீமிசை வள்ளியோர் மாய்ந்தென – since all the charitable men in the world have died, ஏலாது – not giving, கவிழ்ந்த என் இரவல் மண்டை – my begging bowl that has been turned upside down, மலர்ப்போர் யார் – who will make it flourish, என வினவலின் – when I asked, மலைந்தோர் – enemies, விசி பிணி முரசமொடு – with tightly tied drums, மண் பல தந்த – seized many lands, திரு வீழ் – desired by Thirumakal, நுண் பூண் பாண்டியன் மறவன் – warrior of Pāndiyan wearing fine jewels, படை வேண்டு வழி வாள் உதவியும் – offer him armies with swords, வினை வேண்டு வழி அறிவு உதவியும் – offer him advice when he wants, வேண்டுப வேண்டுப வேந்தன் – whatever the king wants, தேஎத்து – country, அசை நுகம் படாஅ – like a yoke that does not slip, ஆண் தகை உள்ளத்து – he has a manly heart, தோலா – unspoiled, not failed, நல்லிசை நாலை கிழவன் – the lord of Nālai with great fame, பருந்து பசி தீர்க்கும் நற்போர் – ends hunger of kites in good battles, திருந்து வேல் நாகன் – Nākan with his perfect spear, கூறினர் பலரே – many said

புறநானூறு 180, பாடியவர்: கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார், பாடப்பட்டோன்: ஈர்ந்தூர் கிழான் தோயன் மாறன், திணை: வாகை, துறை: வல்லாண் முல்லை, பாணாற்றுப் படை
நிரப்பாது கொடுக்கும் செல்வமும் இலனே
இல்லென மறுக்கும் சிறுமையும் இலனே
இறையுறு விழுமம் தாங்கி அமர் அகத்து
இரும்பு சுவைக் கொண்ட விழுப் புண் நோய் தீர்ந்து
மருந்து கொள் மரத்தின் வாள் வடு மயங்கி
வடுவின்றி வடிந்த யாக்கையன் கொடையெதிர்ந்து
ஈர்ந்தையோனே பாண் பசிப் பகைஞன்
இன்மை தீர வேண்டின் எம்மொடு
நீயும் வம்மோ முதுவாய் இரவல
யாம் தன் இரக்கும் காலைத் தான் எம்
உண்ணா மருங்குல் காட்டித் தன் ஊர்க்
கருங்கைக் கொல்லனை இரக்கும்
திருந்து இலை நெடுவேல் வடித்திசின் எனவே.

Puranānūru 180, Poet Kōnattu Erichalūr Mādalan Mathurai Kumaranār sang for Eernthūr Kilan Thōyan Māran, Thinai:  Vākai, Thurai: Vallān Mullai, Pānātruppadai
O bard of ancient wisdom!  He does not have
wealth to remove the poverty of others.  He also
does not have the pettiness to refuse saying that
he does not have anything.  Weapons have tasted his
flesh in battles and his scars have healed and become
like those on a tree whose bark is stripped for
medicine.  His body is perfect without the sign of
a scar, and he is charitable in Eernthai, his town.

He is enemy to the hunger of bards.  If you want
your poverty to end, go with me to see him.  When
we request help, he will show our empty stomachs to
the blacksmith with strong hands and ask him to
cast long spears with perfect blades.

Notes:  This is the only poem written for this generous and charitable leader who ruled in Eernthūr.  He was under the control of the Chōla king.  Eernthūr, which is currently known as Eenjūr, is a town in Kongu country.  This poet wrote Puranānūru poems 54, 61, 167, 180, 197 and 394.

Meanings:  நிரப்பாது கொடுக்கும் செல்வமும் இலனே – he does not have wealth to remove the poverty of others, இல்லென மறுக்கும் சிறுமையும் இலனே – he does not have the pettiness to refuse saying that he does not have any, இறையுறு விழுமம் தாங்கி – bearing the sorrow of his king, அமர் அகத்து – in battles, இரும்பு சுவைக் கொண்ட – iron weapons tasted (his flesh), விழுப் புண் – scars, நோய் – disease, தீர்ந்து – ending, மருந்து கொள் மரத்தின் – like a tree from which medicine is obtained, வாள் வடு மயங்கி – his scars caused by swords have faded, வடுவின்றி வடிந்த யாக்கையன் – he has a perfect body without any scars, கொடையெதிர்ந்து ஈர்ந்தையோனே – he is charitable in his Eernthai town, பாண் பசிப் பகைஞன் – he is enemy to the hunger of bards, இன்மை தீர வேண்டின் – if your poverty has to end, எம்மொடு நீயும் வம்மோ – you come with me, முதுவாய் இரவல – O wise man who seeks help, யாம் தன் இரக்கும் காலை – when we request, தான் – he, எம் உண்ணா மருங்குல் காட்டி – showing our stomachs which have not had food, தன் ஊர் – his town, கருங்கைக் கொல்லனை இரக்கும் – requests the blacksmith with strong hands, திருந்து இலை நெடு வேல் வடித்திசின் எனவே – to make tall spears in the shape of perfect leaves

புறநானூறு 181, பாடியவர்: சோணாட்டு முகையலூர்ச் சிறுகருந்தும்பியார், பாடப்பட்டோன்: வல்லார் கிழான் பண்ணன், திணை: வாகை, துறை: வல்லாண் முல்லை
மன்ற விளவின் மனை வீழ் வெள்ளில்
கருங்கண் எயிற்றி காதல் மகனொடு
கான இரும் பிடிக் கன்று தலைக்கொள்ளும்
பெருங்குறும்பு உடுத்த வன் புல இருக்கைப்
புலாஅல் அம்பின் போர் அருங்கடி மிளை
வலாஅரோனே வாய்வாள் பண்ணன்
உண்ணா வறுங்கடும்பு உய்தல் வேண்டின்
இன்னே சென்மதி நீயே சென்று அவன்
பகைப்புலம் படரா அளவை நின்
பசிப் பகைப் பரிசில் காட்டினை கொளற்கே.

Puranānūru 181, Chōnattu Mukaiyalūr Sirukarunthumpiyār sang for Vallār Kilān Pannan, Thinai: Vākai: Thurai Vallān Mullai
The calf of a female forest elephant and the son of a
woman from the hunting clan rush together toward a
wood apple fruit that has fallen into a house yard from
a tree from the common grounds in Vallār town ruled
by Pannan with an unfailing sword,
in a harsh place amidst huge forts and protective
forests, where arrows are smeared with flesh.

If you want relief from poverty for your family, go to
him now, before he leaves for battle to the enemy land.
Show him your hunger
so that you can gain a gift that is the enemy of hunger!

Notes:   This poet wrote Puranānūru 181 and 265 for Vallār Kilār Pannan.

Meanings:  மன்ற விளவின் மனை வீழ் வெள்ளில் – wood apples that fell in the yard of a house from a common ground tree, விளாம்பழம், Limonia acidissima, கருங்கண் எயிற்றி காதல் மகனொடு – with the beloved one of a dark-eyed mountain woman from the hunter clan, கான இரும் பிடிக் கன்று – calf of a forest female elephants, தலைக்கொள்ளும் – they come and get, பெருங்குறும்பு உடுத்த – surrounded by huge forts, வன்புல இருக்கை – place with harsh land, புலாஅல் அம்பின் – arrows with flesh, போர் அருங்கடி மிளை – difficult  to fight protective forests, வலாஅரோனே – Vallār town, வாய்வாள் பண்ணன் – Pannan with unfailing sword, உண்ணா வறுங்கடும்பு உய்தல் வேண்டின்  – if you want relief from poverty for your suffering family, இன்னே சென்மதி – go now, நீயே சென்று – you go, அவன் பகைப்புலம் படரா அளவை – before he goes to battle, நின் பசிப் பகைப் பரிசில் காட்டினை கொளற்கே – show your hunger and get gifts from him which is enemy of hunger

புறநானூறு 182, பாடியவர்: கடலுள் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி, திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
உண்டால் அம்ம இவ்வுலகம் இந்திரர்
அமிழ்தம் இயைவதாயினும் இனிது எனத்
தமியர் உண்டலும் இலரே முனிவிலர்
துஞ்சலும் இலர் பிறர் அஞ்சுவது அஞ்சிப்
புகழ் எனின் உயிரும் கொடுக்குவர் பழியெனின்
உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர் அயர்விலர்
அன்ன மாட்சி அனையராகித்
தமக்கென முயலா நோன் தாள்
பிறர்க்கென முயலுநர் உண்மையானே.

Puranānūru 182,  Kadalul Māyntha Ilamveruvaluthi sang this, Thinai, Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
This world exists because of men who, even if they were
to get the nectar of Indiran, will not drink it alone
knowing that it is sweet, men with no hatred, without
laziness, afraid of what others fear, will give
up their lives for fame, but will not accept fame if it
comes with dishonor, even if they were to gain the world,
men who have no regrets, and with noble virtues,
who exert their power, not for themselves but for others!

Notes:  This Pāndiyan king died in the ocean.  There was maritime trade during his reign.  The Tamil kings owned ships and traded with many countries.  This was the only poem that this king wrote.

Meanings:  உண்டால் அம்ம இவ்வுலகம் – this world exists because of them, இந்திரர் அமிழ்தம் இயைவ தாயினும் – even if they get the nectar of Indiran, இனிது என – since it is sweet, தமியர் உண்டலும் இலரே – they will not drink it alone, முனிவிலர் – they have no hatred, துஞ்சலும் இலர் – they are not idle, they are not lazy, பிறர் அஞ்சுவது அஞ்சி – they are afraid for the fear of others, புகழ் எனின் உயிரும் கொடுக்குவர் – will give up their lives for fame, பழியெனின் உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர் – they won’t accept fame even if the world were given if it comes with blame, அயர்விலர் – they have no regrets, அன்ன மாட்சி அனையராகி – with exalted virtues, தமக்கென முயலா – do not use it for themselves, நோன் தாள் – strong efforts, பிறர்க்கென முயலுநர் உண்மையானே – their efforts are for others

புறநானூறு 183, பாடியவர்: ஆரியப் படை கடந்த நெடுஞ்செழியன், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்
பிற்றை நிலை முனியாது கற்றல் நன்றே
பிறப்பு ஓரன்ன உடன் வயிற்று உள்ளும்
சிறப்பின் பாலால் தாயும் மனம் திரியும்
ஒரு குடிப் பிறந்த பல்லோருள்ளும்
மூத்தோன் வருக என்னாது அவருள்
அறிவுடையோன் ஆறு அரசும் செல்லும்
வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பால் உள்ளும்
கீழ்ப்பால் ஒருவன் கற்பின்
மேற்பால் ஒருவனும் அவன் கண் படுமே.

Puranānūru 183, Āriyappadai Kadantha Neduncheliyan sang this, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
It is good to learn from a teacher,
helping him during troubles,
giving him substantial wealth and
honoring him without malice.

To those born in the same womb,
a mother’s mind will be tender
toward the one who is learned.
The king will choose the learned man
and not one because he is a first born.

Among the four groups in society,
if one of lower status learns,
even one from the upper class will
come to him to learn with reverence.

Notes:    This is the only poem written by this king.  This poem refers to caste divisions in northern India, much like references to many northern elements.  Puram 335 explains emphatically that there are no 4 classifications in the Tamil country other than among flowers, artists and food. There is no mention or even a hint of caste or any caste issues in the entire Sangam corpus.  See the section ‘caste’ under the chapter Key Information and Historical References.

Meanings:  உற்றுழி உதவியும் – helping (the teacher) during troubles, உறு பொருள் கொடுத்தும் – giving substantial wealth (to the teacher), பிற்றை நிலை முனியாது கற்றல் நன்றே – it is good to learn to honor (the teacher) without hatred, பிறப்பு ஓரன்ன உடன் வயிற்று உள்ளும் – among those born in the same womb, சிறப்பின் பாலால் – due to his special achievement, தாயும் மனம் திரியும் – a mother’s mind will be different regarding the learned one, a mother’s mind will be tender to the learned one, ஒரு குடிப் பிறந்த பல்லோருள்ளும் – among those born in the same community, மூத்தோன் வருக என்னாது – not considering to honor the first-born, அவருள் – among them, அறிவுடையோன் ஆறு அரசும் செல்லும் – the intelligent one is who the king will choose, வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பால் உள்ளும் – among the four different groups of society that is known, கீழ்ப்பால் ஒருவன் கற்பின் – if one of lower group learns, மேற்பால் ஒருவனும் அவன் கண் படுமே – even the one of the upper group will come to him to study with reverence

புறநானூறு 184, பாடியவர்: பிசிராந்தையார், பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் அறிவுடைநம்பி, திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ
காய் நெல் அறுத்துக் கவளங் கொளினே
மா நிறைவு இல்லதும் பன் நாட்கு ஆகும்
நூறு செறு ஆயினும் தமித்துப் புக்கு உணினே
வாய் புகுவதனினும் கால் பெரிது கெடுக்கும்
அறிவுடை வேந்தன் நெறி அறிந்து கொளினே
கோடி யாத்து நாடு பெரிது நந்தும்
மெல்லியன் கிழவன் ஆகி வைகலும்
வரிசை அறியாக் கல்லென் சுற்றமொடு
பரிவுதப எடுக்கும் பிண்டம் நச்சின்
யானை புக்க புலம் போலத்
தானும் உண்ணான் உலகமும் கெடுமே.

Puranānūru 184, Poet Pisirānthaiyār sang to Pāndiyan Arivudainampi, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu
If you reap rice paddy and make balls
for feeding elephants,
less than what grows on a mā size land
will last for many days.
But if an elephant enters by itself
and even if the land is the size of
a hundred fields,
what enters its mouth will be less than
what is trampled and ruined by its feet.

If an intelligent king understands justice
and takes as taxes only what is right,
the country will offer him ten million
and the land will flourish.  If he is weak
surrounded by corrupt friends without
care, has no sense of what fairness is
and takes what he desires each day without
any kindness, then he would be like a field
that an elephant enters.  He will not be able
to feed himself and the world will be ruined!

Notes:  The poet Pisirānthaiyār wrote Puranānūru 67, 184, 191 and 212.  Pāndiyan Arivudainampi was a contemporary of the Chōla king Kōperunchōlan.

Meaning:   காய் நெல் அறுத்து – reap mature rice, கவளங் கொளினே – get rice balls (to feed an elephant), மா நிறைவு இல்லதும் – less than what’s from a ‘ma’ area land, பன் நாட்கு ஆகும் – will last for many days, நூறு செறு ஆயினும் – even if it’s 100 ‘seru’ area of land, தமித்துப் புக்கு உணினே – if it enters alone and eats, வாய் புகுவதனினும் – more than what enters the mouth, கால் பெரிது கெடுக்கும் – the legs will ruin more, அறிவுடை வேந்தன் – an intelligent king, நெறி அறிந்து கொளினே – if he is just and takes less (from his citizens), கோடி யாத்து –  ten million times, நாடு பெரிது நந்தும் – the country will flourish greatly, மெல்லியன் – weak person, கிழவன் – king/leader, ஆகி – become, வைகலும் – every day, வரிசை அறியா – does understanding ethics, கல்லென் சுற்றமொடு – with his corrupt followers, பரிவு தப – ruining kindness, without kindness , எடுக்கும் – if he takes (forcefully), பிண்டம் – material things , நச்சின் – if he desires, யானை புக்க புலம் போல – like a field where an elephant has entered, தானும் உண்ணான் – he will not be able to eat, உலகமும் கெடுமே – also the world will be ruined

புறநானூறு 185, பாடியவர்: தொண்டைமான் இளந்திரையன், திணை: பொதுவியல் துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
கால் பார் கோத்து ஞாலத்து இயக்கும்
காவல் சாகாடு உகைப்போன் மாணின்
ஊறு இன்றாகி ஆறு இனிது படுமே
உய்த்தல் தேற்றான் ஆயின் வைகலும்
பகைக் கூழ் அள்ளல் பட்டு
மிகப் பல் தீ நோய் தலைத்தலைத் தருமே.

Puranānūru 185, Poet: King Thondaimān Ilanthiraiyan, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
A cart with wheels and shafts that are joined
will move smoothly without obstacles in this
world, if it is well protected and has a good
driver.  But if the driver is not skilled, it will
get stuck every day in thick and hostile mud,
causing more and more suffering.

Notes:  This is the only Puranānūru poem written by this king.  He also wrote Natrinai 106.  Poet Kadiyalūr Uruthirankannanār wrote the Pathuppāttu poem Perumpānātrupadai for Thondaimān Ilanthiraiyan.

Meaning:   கால் – cart wheels, பார் – shaft, கோத்து – joined, ஞாலத்து இயக்கும் – will move through the world, காவல் – protected, சாகாடு – wagon, உகைப்போன் – driver, மாணின் – if skilled, ஊறு இன்றாகி – without hurdle, ஆறு இனிது படுமே – the path will be sweet, உய்த்தல் தேற்றான் ஆயின் – if he is not skilled, வைகலும் – daily, பகைக் கூழ் அள்ளல் பட்டு – caught in hostile mud, மிகப் பல் தீ நோய் தலைத்தலைத் தருமே – it will give more and more suffering, it will give more and more distress

புறநானூறு 186, பாடியவர்: மோசி கீரனார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
நெல்லும் உயிர் அன்றே நீரும் உயிர் அன்றே
மன்னன் உயிர்த்தே மலர்தலை உலகம்
அதனால் யான் உயிர் என்பது அறிகை
வேல் மிகு தானை வேந்தற்குக் கடனே.

Puranānūru 186, Poet Mōsi Keeranār, Thinai: Pothuviyal: Thurai: Porunmoli Kānji
Rice is not life!  Water is not life!
The king is life for this wide world!
So, it is the duty of the king owning an
army with spears to know that he is life.

Notes:  Poet Mōsi Keeranār wrote Puranānūru 50, 154, 155, 156 and 186.

Meanings:  நெல்லும் உயிர் அன்றே – rice/paddy is not life, நீரும் உயிர் அன்றே – water is not life, மன்னன் உயிர்த்தே – king is life, மலர்தலை உலகம் – wide world, அதனால் – so, யான் உயிர் என்பது – that he is life, அறிகை – need to know, வேல் மிகு தானை வேந்தற்குக் கடனே – the duty of the king owning armies with spears

புறநானூறு 187, பாடியவர்: ஔவையார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
நாடாக ஒன்றோ காடாக ஒன்றோ
அவலாக ஒன்றோ மிசையாக ஒன்றோ
எவ்வழி நல்லவர் ஆடவர்
அவ்வழி நல்லை வாழிய நிலனே.

Puranānūru 187, Poet Avvaiyār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
May you live long, land!
Whether you are cleared land,
forests valleys or mountains,
if men who live there are good,
there will be goodness there!

Notes:  Avvaiyār wrote Puranānūru poems 87-104, 140, 187, 206, 231, 232, 235, 269, 286, 290, 295, 311, 315, 367, 390 and 392.  There was only one Avvaiyār in the entire Sangam literature.

Meanings:  நாடாக ஒன்றோ – whether you are just land, காடாக ஒன்றோ – whether you are forests, அவலாக ஒன்றோ – whether you are valleys, மிசையா ஒன்றோ கொன்றோ – or land above, or mountains, எவ்வழி நல்லவர் ஆடவர் – where men are good, அவ்வழி நல்லை – there you will be goodness there, வாழிய நிலனே – may you live long O land

புறநானூறு 188, பாடியவர்: பாண்டியன் அறிவுடை நம்பி, திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
படைப்புப் பல படைத்துப் பலரோடு உண்ணும்
உடைப் பெருஞ் செல்வர் ஆயினும் இடைப்படக்
குறுகுறு நடந்து சிறு கை நீட்டி
இட்டும் தொட்டும் கவ்வியும் துழந்தும்
நெய்யுடை அடிசில் மெய்பட விதிர்த்தும்
மயக்குறு மக்களை இல்லோர்க்குப்
பயக்குறை இல்லைத் தாம் வாழும் நாளே.

Puranānūru 188, Poet:  Pāndian Arivudai Nampi, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
A very rich man who has gained wealth
can dine in festivities with many,
but he has not lived usefully in all his days,
unless, he has fascinating children who can
walk up to him in little steps, stretch out
their tiny hands for food, set it down, touch
and chew it, knead and smear rice and ghee
all over themselves, interrupting his meals.

Notes:  This is the only Puranānūru poem written by King Pāndian Arivudai Nampi.

Meaning:    படைப்புப் பல படைத்து – amassing a lot of wealth, பலரோடு உண்ணும் – eating with many, உடைப் பெருஞ் செல்வர் ஆயினும் – even if they are rich who own a lot of wealth, இடைப்பட – interrupting, குறு குறு நடந்து – walking in tiny little steps, சிறு கை நீட்டி – stretching their small hands, இட்டும் தொட்டும் – setting it down and touching, கவ்வியும் துழந்தும் – chewing and mixing, நெய்யுடை அடிசில் – rice with ghee, மெய் பட விதிர்த்தும் – smearing on their bodies, மயக்குறு மக்களை – fascinating little children, இல்லோர்க்கு – to those without them, பயக்குறை இல்லைத் தாம் வாழும் நாளே – the days that they live are useless

புறநானூறு 189, பாடியவர்: மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரனார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
தெண் கடல் வளாகம் பொதுமை இன்றி
வெண் குடை நிழற்றிய ஒருமையோர்க்கும்
நடுநாள் யாமத்தும் பகலும் துஞ்சான்
கடு மாப் பார்க்கும் கல்லா ஒருவற்கும்
உண்பது நாழி உடுப்பவை இரண்டே
பிறவும் எல்லாம் ஓரொக்குமே
அதனால் செல்வத்துப் பயனே ஈதல்
துய்ப்பேம் எனினே தப்புந பலவே.

Puranānūru 189, Poet Mathurai Kanakkāyanār Makanār Nakkeeranār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
Between those who rule with white umbrellas,
not sharing with others this earth surrounded by
clear waters, and an uneducated man who stalks
fast animals in the middle of the night and during
the day without sleeping, everything is equal:
the need for a measure of food to eat and two sets
of clothes.

So, the purpose of wealth is charity.  If one thinks
of enjoying wealth themselves, many matters will fail!

Notes:  This poet wrote Puranānūru 56 and 189.  He is the poet who wrote Pathuppāttu songs Thirumurukātruppadai and Nedunalvādai.

Meaning:    தெண் கடல் – clear oceans, வளாகம் – surrounded place, பொதுமை இன்றி – not considering that it is common, வெண் குடை நிழற்றிய ஒருமையோர்க்கும் – to those who provided shade (to their citizens) with their white umbrellas, to kings who ruled with their white umbrellas, நடுநாள் யாமத்தும் பகலும் துஞ்சான் – he does not sleep even in the middle of the night or during the day, கடு மாப் பார்க்கும் – stalking fast animals, கல்லா ஒருவற்கும் – to one who is uneducated, உண்பது – what is eaten, நாழி – a measure of food, உடுப்பவை – what is worn, இரண்டே – two pieces of clothing, பிறவும் எல்லாம் ஓரொக்குமே – others are all equal, அதனால் – so, செல்வத்துப் பயனே ஈதல் –  the benefit of wealth is charity, துய்ப்பேம் எனினே – if you think of enjoying it, தப்புந பலவே – many matters will fail

புறநானூறு 190, பாடியவர்: சோழன் நல்லுருத்திரன், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
விளை பதச் சீறிடம் நோக்கி வளை கதிர்
வல்சி கொண்டு அளை மல்க வைக்கும்
எலி முயன்றனையராகி உள்ள தம்
வளன் வலி உறுக்கும் உளம் இலாளரோடு
இயைந்த கேண்மை இல்லாகியரோ
கடுங்கண் கேழல் இடம்பட வீழ்ந்தென
அன்று அவண் உண்ணாதாகி வழி நாள்
பெரு மலை விடரகம் புலம்ப வேட்டெழுந்து
இருங்களிற்று ஒருத்தல் நல் வலம் படுக்கும்
புலி பசித்தன்ன மெலிவு இல் உள்ளத்து
உரனுடையாளர் கேண்மையொடு
இயைந்த வைகல் உளவாகியரோ.

Puranānūru 190, Chōlan Nalluthiran, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
May your days be without the friendship of those
who hold on tightly to the wealth they have, like
a rat that collects mature grains from heavy spears
and fill up its hole, with effort!

May your days be with friends who have strength
and firm resolution, like a tiger that does not eat
a brave boar since it fell to its left, but rises up
the following day from its mountain cave, and
brings down to its right side, a large bull elephant,
to satisfy its hunger!

Notes:  This is the only Puranānūru poem written by this king.  There is a strange convention that when a tiger’s prey falls on its left, the tiger will not eat it.  It will abandon it.  It will eat only if the prey falls on its right side. This is repeated in poems Akanānūru 3, 29, 238, 252, 357 and 389, Natrinai 154 and Puranānūru 190.

Meanings:  விளை பத – mature stage,  சீறிடம் நோக்கி – looking at its small hole, வளை கதிர் – bent/heavy clusters of grain spears, வல்சி – food, கொண்டு அளை மல்க வைக்கும் – brings and fills its hole with it, எலி – rat, முயன்றனையராகி – those who have effort like that of a rat, உள்ள தம் வளன் வலி உறுக்கும் உளம் – holding on tightly to the wealth that they have, இலாளரோடு – those who don’t have, இயைந்த கேண்மை இல்லாகியரோ – may you avoid close friendship with those, கடுங்கண் கேழல் – harsh boar, brave boar, இடம்பட வீழ்ந்தென – since it fell to its left, அன்று அவண் – then and there, உண்ணாதாகி – does not eat, வழி நாள் – next day, பெரு மலை – large mountain, விடரகம் – caves, புலம்ப – lonely/sad, வேட்டெழுந்து – rising up desiring to hunt, இருங்களிற்று ஒருத்தல் – a huge male elephant, நல் வலம் படுக்கும் – have it fall on the right side, புலி பசித்தன்ன – like a hungry tiger, மெலிவு இல் உள்ளத்து உரனுடையாளர் கேண்மையொடு – with friendships with those who are strong and have no weakness in their minds, இயைந்த வைகல் உளவாகியரோ – may the days be with agreeable friendships

புறநானூறு 191, பாடியவர்: பிசிராந்தையார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
யாண்டு பல வாக நரையில ஆகுதல்
யாங்கு ஆகியர் என வினவுதிர் ஆயின்
மாண்ட என் மனைவியோடு மக்களும் நிரம்பினர்
யான் கண்ட அனையர் இளையரும் வேந்தனும்
அல்லவை செய்யான் காக்க அதன் தலை
ஆன்று அவிந்து அடங்கிய கொள்கைச்
சான்றோர் பலர் யான் வாழும் ஊரே.

Puranānūru 191, Poet Pisirānthaiyār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
If you ask me,
“You have lived for many years.
Why is your hair not white?”,
it is because my wife is virtuous,
my children have gone far in learning,
my servants do what I wish
and my king protects, not doing
what should not be done.

Also, in my town there are many noble
men who are wise and have self-control!

Notes:   The poet Pisirānthaiyār wrote Puranānūru 67, 184, 191 and 212.

Meaning:    யாண்டு பல வாக – many years have gone by, நரை இல ஆகுதல் – if it has not become white, யாங்கு ஆகியர் என வினவுதிர் ஆயின் – if you ask me what happened, மாண்ட – esteemed, என் மனைவியோடு – along with my wife, மக்களும் – and my children, நிரம்பினர் – they are filled with intelligence, யான் கண்ட அனையர் – everybody I saw, என் – my, இளையரும் – young men, servants, வேந்தனும் – king, அல்லவை செய்யான் – he does not do harm, காக்க – protects, அதன்தலை – also, ஆன்று – filled, அவிந்து அடங்கிய – self-controlled, கொள்கை – principled, சான்றோர் பலர் – many wise men, யான் வாழும் ஊரே – in the town where I live

புறநானூறு 192, பாடியவர்: கணியன் பூங்குன்றனார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்
தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன
சாதலும் புதுவது அன்றே வாழ்தல்
இனிது என மகிழ்ந்தன்றும் இலமே முனிவின்
இன்னா தென்றலும் இலமே மின்னொடு
வானம் தண் துளி தலைஇ ஆனாது
கல் பொருது இரங்கும் மல்லற் பேர் யாற்று
நீர் வழிப் படூஉம் புணை போல ஆருயிர்
முறைவழிப் படூஉம் என்பது திறவோர்
காட்சியின் தெளிந்தனம் ஆகலின் மாட்சியின்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே.

Puranānūru 192, Poet Kaniyan Poonkundranār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
All towns are ours.  Everyone is our kin.
Evil and goodness do not come to us
because they are given by others.
Nor do suffering and the ending of suffering.
Death is nothing new.  We do not rejoice
when living is sweet.  When we suffer
we do not say that living is miserable.
Through the vision of those who have understood,
we know that precious life makes its way like a raft
riding a powerful huge river that roars endlessly,
fed by cold rains with bolts of lightning as it crashes
against rocks.
So, we are not awed by those who are great and we
do not despise those who are weak!

Notes:  This is the only Puranānūru poem written by this poet, who came from a town called Poonkundram near Ramanathapuram.  The town goes by the name Makipālanpatti now.

Meaning:   யாதும் ஊரே – every town is our town, யாவரும் கேளிர் – everyone is a relative, தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா – evil and goodness do not come to us from others, நோதலும் தணிதலும் –  suffering and end of suffering, அவற்றோரன்ன  – like those, சாதலும் புதுவது அன்றே – death is not anything new, வாழ்தல் இனிது என மகிழ்ந்தன்றும் இலமே – we do not rejoice that living is sweet, முனிவின் இன்னாது என்றலும் இலமே – we do not say that living is miserable, மின்னொடு – with lightning, வானம் தண் துளி தலைஇ – the skies pour cold rain, the clouds pour cold rain, ஆனாது – without end, கல் பொருது – hitting against and rock, இரங்கும் – roaring, மல்லல் பேர் யாற்று – powerful huge river, நீர் வழிப் படூஉம் புணை போல – like a raft caught in the water, ஆர் உயிர் – precious life, முறை வழிப் படூஉம் என்பது – that it makes its way, திறவோர் காட்சியின் தெளிந்தனம் – we understand through the vision of those who have understood, ஆகலின் – so, மாட்சியின் பெரியோரை வியத்தலும் இலமே – we are not awed by those who are great, சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே – more than that we do not despise those who are weak

புறநானூறு 193, பாடியவர்: ஓர் ஏர் உழவனார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
அதள் எறிந்தன்ன நெடு வெண் களரின்
ஒருவன் ஆட்டும் புல்வாய் போல
ஓடி உய்தலும் கூடும்மன்
ஒக்கல் வாழ்க்கை தட்கும்மா காலே.

Puranānūru 193, Poet: Ōr Ēr Ulavanār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
It is possible for a deer to flee across
a white salt flat that looks like flayed
skin, when someone is hunting it.
It is not possible to escape relatives
who block one’s feet!

Notes:  This is the only Puranānūru poem written by this poet.  He wrote Kurunthokai 131 from which he got this acquired name.

Meanings:  அதள் எறிந்தன்ன – like flayed skin thrown, நெடு வெண் களரின் – on the long white salt flat, ஒருவன் – a man, ஆட்டும் புல்வாய் போல – like a deer that is running away, ஓடி உய்தலும் கூடும்மன் – it is possible run away, ஒக்கல் வாழ்க்கை – life with relatives, தட்கும்மா காலே – blocks the feet

புறநானூறு 194, பாடியவர்: பக்குடுக்கை நன்கணியார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
ஓரில் நெய்தல் கறங்க ஓர் இல்
ஈர்ந் தண் முழவின் பாணி ததும்பப்
புணர்ந்தோர் பூவணி அணியப் பிரிந்தோர்
பைதல் உண்கண் பனி வார்பு உறைப்பப்
படைத்தோன் மன்ற அப் பண்பிலாளன்
இன்னாது அம்ம இவ்வுலகம்
இனிய காண்க இதன் இயல்பு உணர்ந்தோரே.

Puranānūru 194, Poet: Pakkudukkai Nankaniyār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
In one house funeral drums rattle.  In one house
sweet cool wedding drums roar.  Women with
husbands decorate themselves with flowers.
Women whose husbands have gone off are
distressed and tears stream down their eyes.

The one who created this world does not have
any character.  This world is cruel!  May those
who understand its nature find bliss!

Notes:  This is the only Puranānūru poem written by this poet.

Meanings:  ஓரில் நெய்தல் கறங்க – in one house funeral drums are beat, ஓர் இல் ஈர்ந் தண் முழவின் பாணி ததும்ப – in one house sweet cool drums roar, புணர்ந்தோர் பூவணி அணிய – those with partners decorate with flowers, பிரிந்தோர் பைதல் உண்கண் பனி வார்பு உறைப்ப – those who are separated despair and shed tears that drop, படைத்தோன் மன்ற அப் பண்பிலாளன் – the god who created does not have character, இன்னாது – it is cruel, அம்ம – asai, expletive,  இவ் வுலகம் – this world, இனிய காண்க இதன் இயல்பு உணர்ந்தோரே – may those who understand its nature find bliss

புறநானூறு 195, பாடியவர்: நரிவெரூ உத்தலையார், திணை: பொதுவியல், துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
பல் சான்றீரே பல் சான்றீரே
கயல் முள் அன்ன நரை முதிர் திரை கவுள்
பயன் இல் மூப்பின் பல் சான்றீரே
கணிச்சிக் கூர்ம் படைக் கடுந்திறல் ஒருவன்
பிணிக்கும் காலை இரங்குவிர் மாதோ
நல்லது செய்தல் ஆற்றீர் ஆயினும்
அல்லது செய்தல் ஓம்புமின் அது தான்
எல்லாரும் உவப்பது அன்றியும்
நல் ஆற்றுப் படூஉம் நெறியுமார் அதுவே.

Puranānūru 195 – Poet: Nariverūu Thalaiyār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji 
You noble men with many fine traits!
You noble men with many fine traits!
Your white hairs are like the bones
of a carp!  Your skin is wrinkled!
Your old age is fruitless, O noble men
with many fine traits!

You will feel sad when the one with fierce
power and sharp axe comes to tie you up.
Even if you don’t do good deeds, avoid
doing bad ones!  If you do that, it will bring
joy to all, and also lead you on a good path!

Notes:  Puranānūru 5 and 195 were written by this poet.

Meanings:  பல் சான்றீரே – you noble men with many fine traits,  பல் சான்றீரே – you noble men with many fine traits, கயல் முள் அன்ன – like bones of carp fish, Cyprinus fimbriatus, நரை முதிர் – white hair, திரை கவுள் – wrinkled cheeks, பயன் இல் மூப்பின் பல் சான்றீரே – noble men with old age that is fruitless, கணிச்சிக் கூர்ம் படைக் கடுந்திறல் ஒருவன் – one who comes with a sharp axe and immense power, Kālan, Yaman, பிணிக்கும் காலை இரங்குவிர் – you will feel sad when he comes to tie you up, மாதோ – அசை, an expletive, நல்லது செய்தல் ஆற்றீர் ஆயினும் – even if you cannot do good deeds, அல்லது செய்தல் ஓம்புமின் – avoid doing bad deeds, அது தான் எல்லாரும் உவப்பது அன்றியும் – that brings joy to everyone, நல் ஆற்றுப் படூஉம் நெறியுமார் அதுவே – and that leads you on a good path

புறநானூறு 196, பாடியவர்: ஆவூர் மூலங்கிழார், பாடப்பட்டோன் : பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில் கடாநிலை
ஒல்லுவது ஒல்லும் என்றலும் யாவர்க்கும்
ஒல்லாது இல்லென மறுத்தலும் இரண்டும்
ஆள் வினை மருங்கின் கேண்மைப் பாலே
ஒல்லாது ஒல்லும் என்றலும் ஒல்லுவது
இல்லென மறுத்தலும் இரண்டும் வல்லே
இரப்போர் வாட்டல் அன்றியும் புரப்போர்
புகழ் குறைபடூஉம் வாயில் அத்தை
அனைத்தாகியர் இனி இதுவே எனைத்தும்
சேய்த்துக் காணாது கண்டனம் அதனால்
நோயிலர் ஆகநின் புதல்வர் யானும்
வெயிலென முனியேன் பனியென மடியேன்
கல் குயின்றன்ன என் நல்கூர் வளி மறை
நாணலது இல்லாக் கற்பின் வாணுதல்
மெல்லியல் குறுமகள் உள்ளிச்
செல்வல் அத்தை சிறக்க நின் நாளே.

Puranānūru 196, Poet Āvūrmūlankilār sang to Pāndiyan Ilavanthikaippalli Thunjiya Nanmāran, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
To give to others what one is capable of, and to
deny when one is unable to give, are both
related efforts of manhood.
Saying that one will give when one cannot, or
denying helping saying that there is nothing
to give, are both traits that will hurt those
in need and destroy the good name of benefactors.
This is what it is, and let it be as it is.

We have not seen anything like this before.  Now
we have seen.  May your children stay without
any disease!  I don’t hate the sun or get lazy
when it is cold.
Thinking about my bright-foreheaded, shy,
chaste woman in our house that blocks winds,
due to my poverty which seems t