புறநானூறு

புறநானூறு – Translated by Vaidehi ©  All Rights Reserved

To see the translations of all the 400 Puranānūru poems, please go to my other site http://www.sangamtranslationsbyvaidehi.com.

Puranānuru (Four hundred songs in Puram Thinai)  consists of 400 songs.    Of the 400 poems,  two (266 and 268) are lost.  The first poem in praise of Sivan was a later addition (8th/9th century).  So there are only 397 original songs out of a collection of 400.  Of the 8 anthologies, only Puranānuru and Pathitrupathu are totally of the puram thinai. These poems were written by more than 150 poets of whom 10 were women.  It is one of the earliest of the 8 anthologies.

Praising the 3 great kings and small-region kings:  There are 138 poems praising 43 kings belonging to the three dynasties (Chera, Chola and Pandiya).  There are 141 poems in praise of 48 small-region kings, most of whom ruled over small kingdoms.  There are 121 poems whose heroes are unknown due to missing words, defective colophons, fragmentary nature of the poems etc.

According to Tholkāppiyam, the Puram thinais are:
வெட்சி - Vetchi – prelude to war, cattle raid; corresponds to the akam category of kurinji. The time is night  and the place a mountain.
வஞ்சி - Vanchi – preparation for war, beginning of invasion. The akam counterpart is mullai, whose time is the  rainy season and whose place is the meadowland.
உழிஞை - Ulignai – siege. It’s counterpart is marutham, and its place is the inhabited river valley.
தும்பை - Thumpai – pitched battle, corresponding to neydal. Evenings and grief are often found in this thinai
வாகை - Vākai – victory, corresponding to Pālai
காஞ்சிKānchi – the transience of the world
பாடான்Pādan – praise or elegy, as well as asking for gifts.

However, the thinais in Puranānuru are: Vetchi, Vanchi, Thumpai, Kānchi,  Pādān, Vākai,  Nochi (defence of a fort), Karanthai , Kaikkilai (one-sided love) and Perumthinai (mismatched love) and Pothuviyal (general heroism). The first 6 are in Tholkāppiyam.

Puranānuru is a treatise on kingship: what a king should be, how he should act, how he should balance his responsibilities, how he should treat his subjects, and how he should show his generosity. At the same time, it describes a society in which many kings were not generous or merciful and whose rule was merely a manifestation and exercise of power. Each king had certain objects that reflected his legitimacy and were supposed to contain a king of magic power that gave him strength. Among these were the tutelary tree, the royal drum, and the royal umbrella.

Kamil Zvelebil suggests that Puranānuru can be dated between 100 and 250 A.D.  They do not have any mention of the Pallavas whose dynasty began around 350 A.D.

If you want to learn Purananuru songs with easy Tamil interpretation, please go to  Dr. Prabhakaran’s sites – http://puram1to69.blogspot.com/ for songs 1 – 69, and to http://puram400.blogspot.com/ for  songs 70 to 400.

புறநானூறு 1, பாடியவர்: பெருந்தேவனார், பாடப்பட்டோன்: இறைவன் – இது சங்கக் கால பாடல் இல்லை.  பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் எழுதப்பட்ட கடவுள் வாழ்த்து.  
கண்ணி கார் நறுங்கொன்றை காமர்
வண்ண மார்பின் தாருங் கொன்றை
ஊர்தி வால் வெள் ஏறே சிறந்த
சீர் கெழு கொடியும் அவ் ஏறு என்ப
கறை மிடறு அணியலும் அணிந்தன்று அக்கறை
மறை நவில் அந்தணர் நுவலவும் படுமே
பெண்ணுரு ஒரு திறன் ஆகின்று அவ்வுருத்
தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் கரக்கும்
பிறை நுதல் வண்ணம் ஆகின்று அப் பிறை
பதினெண் கணனும் ஏத்தவும் படுமே
எல்லா உயிர்க்கும் ஏமம் ஆகிய
நீரறவு அறியாக் கரகத்துத்
தாழ் சடைப் பொலிந்த அருந்தவத்தோற்கே.

Puranānūru 1, Poet Perunthēvanār wrote this many centuries after the Sangam era.   

His kondrai flower strand has rainy fragrance.  He wears a
kondrai garland on his pretty colored chest.  He rides on a
pure white bull and his fine flag also has the bull.  Poison
has made his throat lovely.  For that poison, the Brahmins
who recite Vedas praise him.  Part of him is in female form
and he can hide that within himself.  The crescent moon
shines bright on his forehead.  For that crescent moon, the
eighteen ganas sing his praises.  He is a shelter for living
beings, and his water pot is never empty.  His bright hair
flowing down, he performs rare rituals.

Notes:   This poet also wrote the invocation poems for Natrinai, Ainkurunūru, Akanānūru, and Kurunthokai.  However, in those anthologies, his poems are not included in the total number of poems.  Puranānūru is the only anthology where it has been included as the first poem.

Meanings:  கண்ணி கார் நறும் கொன்றை – fragrant rainy season laburnum flower strand, காமர் வண்ண மார்பின் – beautiful colored chest, தாருங் கொன்றை – laburnum garland, ஊர்தி வால் வெள் ஏறே – rides on a white bull, சிறந்த சீர் கெழு கொடியும் அவ் ஏறு என்ப – they say that his flag is the same, கறை மிடறு – stained throat, அணியலும் அணிந்தன்று –  appeared beautiful, அக்கறை – that stain , மறை நவில் அந்தணர் – Brahmins who chant the Vedas, நுவலவும் படுமே – also chanted, பெண்ணுரு ஒரு திறன் ஆகின்று – one side is female part, அவ்வுருத் தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் – he can hide that into his self, கரக்கும் – gets hidden, பிறை நுதல் வண்ணம் ஆகின்று – crescent moon shines on his forehead, அப் பிறை பதினெண் கணனும் ஏத்தவும் படுமே – is praised by all the eighteen kanams, எல்லா உயிர்க்கும் ஏமம் ஆகிய – protection to all lives, நீரறவு அறியாக் கரகத்து – water pot where the level does not go down, தாழ் சடைப் பொலிந்த – with splendid flowing hair, அருந் தவத்தோற்கே – one who performs precious rituals

புறநானூறு 2, பாடியவர்: முரஞ்சியூர் முடிநாகனார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதன், திணை: பாடாண், துறை: செவியறிவுறூஉ, வாழ்த்தியல்
மண் திணிந்த நிலனும்
நிலம் ஏந்திய விசும்பும்
விசும்பு தைவரு வளியும்
வளித் தலைஇய தீயும்
தீ முரணிய நீரும் என்றாங்கு
ஐம்பெரும் பூதத்து இயற்கை போலப்
போற்றார்ப் பொறுத்தலும் சூழ்ச்சியது அகலமும்
வலியும் தெறலும் அளியும் உடையோய்
நின் கடல் பிறந்த ஞாயிறு பெயர்த்தும் நின்
வெண் தலைப் புணரிக் குட கடல் குளிக்கும்
யாணர் வைப்பின் நன்னாட்டுப் பொருந
வானவரம்பனை நீயோ பெரும
அலங்கு உளைப் புரவி ஐவரோடு சினைஇ
நிலந்தலைக் கொண்ட பொலம் பூந்தும்பை
ஈரைம் பதின்மரும் பொருது களத்து ஒழியப்
பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் வரையாது கொடுத்தோய்
பாஅல் புளிப்பினும் பகல் இருளினும்
நாஅல் வேத நெறி திரியினும்
திரியாச் சுற்றமொடு முழுது சேண் விளங்கி
நடுக்கின்றி நிலியரோ அத்தை அடுக்கத்துச்
சிறுதலை நவ்விப் பெருங்கண் மாப்பிணை
அந்தி அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும்
முத்தீ விளக்கில் துஞ்சும்
பொன் கோட்டு இமயமும் பொதியமும் போன்றே.

Puranānūru 2, Poet Muranjiyūr Mudinākanār sang to Chēramān Perunchōtru Uthiyan Chēralāthan, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu, Vālthiyal
Your nature is like the five elements – the earth filled with sand,
the sky raised above the earth, wind that blows in the sky, fire that
sweeps up the wind, and water that encounters that fire.
You tolerate your enemies and your deliberation is broad.  You are
strong, destructive and merciful.  The sun rises from your ocean
and descends into your ocean in the west with waves topped with
white surf.

You are king of a country with prosperous towns!  The sky is your limit!
O Greatness who gave unlimited rice, until those hundred men wearing
golden thumpai flower garlands had seized the land and perished in the
field fighting furiously against the five whose horses wore swaying plumes!

Even if milk turns sour, the sun darkens, or the four Vedas swerve from
the truth, may you totally glow, with your unswerving ministers!
May you never be shaken like Mount Pothiyam, like the Himalayas with its
golden summits, where long-eyed does sleep on the slopes near their fawns
with tiny heads, at dusk, in the light of three fires lit by the Brahmins
who perform difficult rituals!

Notes:  This is the only poem written for this king.  This is the only poem written by this poet.

Meanings:  மண் திணிந்த நிலனும் – earth filled with sand, நிலம் ஏந்திய விசும்பும் – sky raised above the earth, விசும்பு தைவரு வளியும் – wind that blows in the sky, வளித் தலைஇய தீயும் – fire sweeping up the wind, தீ முரணிய நீரும் – water that encounters fire, என்றாங்கு ஐம் பெரும் பூதத்து இயற்கை போல – like the five elements of nature, போற்றார்ப் பொறுத்தலும் – tolerating enemies, சூழ்ச்சியது அகலமும் – broad thinking, வலியும் தெறலும் அளியும் உடையோய் – you have strength, destructive power and pity, நின் கடல் பிறந்த ஞாயிறு – the sun that rises from your ocean, பெயர்த்தும் – moves, நின் வெண் தலைப் புணரிக் குட கடல் குளிக்கும் – enters on the west you ocean with white waves, யாணர் வைப்பின் நன்னாட்டுப் பொருந – king of a fine country with prosperous towns, வான வரம்பனை நீயோ – the sky is your limit, பெரும – lord, அலங்கு உளைப் புரவி ஐவரோடு – with five horses with swaying plumes, சினைஇ – with rage, நிலந்தலைக் கொண்ட – took to the land, பொலம் பூந் தும்பை – golden thumpai flowers, White dead nettle, Leucas, ஈரைம் பதின்மரும் – those hundred, பொருது களத்து ஒழிய – ruined in battle, பெருஞ் சோற்று மிகுபதம் வரையாது கொடுத்தோய் – you gave abundant rice without limits, பாஅல் புளிப்பினும் – if milk turns sour, பகல் இருளினும் – daytime/sun become dark, நாஅல் வேத நெறி திரியினும் – even if the Vedas swerve from truth, திரியாச் சுற்றமொடு – with unswerving relatives/ministers, முழுது சேண் விளங்கி – totally shine, நடுக்கின்றி நிலியரோ – may you stand without trembling, அத்தை – அசை, an expletive, அடுக்கத்து – mountain ranges, சிறு தலை நவ்வி – young deer with small head, பெருங்கண் மாப்பிணை – female with large eyes, அந்தி அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும் முத்தீ விளக்கில் துஞ்சும் – sleeps in the light of three fires of the Brahmins who do difficult twilight rituals, பொன் கோட்டு – golden peaks, இமயமும் பொதியமும் போன்றே – like the Himalayas and Pothiyam

புறநானூறு 3, பாடியவர்: இரும்பிடர்த்தலையார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் கருங்கை ஒள்வாள் பெரும்பெயர் வழுதிதிணை: பாடாண்துறை: செவியறிவுறூஉ  வாழ்த்தியல்
உவவுமதி உருவின் ஓங்கல் வெண் குடை
நிலவுக் கடல் வரைப்பின் மண்ணகம் நிழற்ற
ஏம முரசம் இழுமென முழங்க
நேமியுய்த்த நேஎ நெஞ்சின்
தவிரா ஈகைக் கவுரியர் மருக
செயிர் தீர் கற்பின் சேயிழை கணவ
பொன்னோடைப் புகர் அணி நுதல்
துன்னருந்திறல் கமழ் கடா அத்து
எயிரு படையாக எயிற் கதவு இடாஅக்
கயிறு பிணிக் கொண்ட கவிழ் மணி மருங்கில்
பெருங்கை யானை இரும் பிடர்த் தலையிருந்து
மருந்தில் கூற்றத்து அரும் தொழில் சாயாக்
கருங்கை ஒள் வாள் பெரும் பெயர் வழுதி
நிலம் பெயரினும் நின் சொல் பெயரல்
பொலங் கழல் கால் புலர் சாந்தின்
விலங்கு அகன்ற வியன் மார்ப
ஊர் இல்ல உயவு அரிய
நீர் இல்ல நீள் இடைய
பார்வல் இருக்கைக் கவி கண் நோக்கிற்
செந்தொடை பிழையா வன்கண் ஆடவர்
அம்பு விட வீழ்ந்தோர் வம்பப் பதுக்கைத்
திருந்து சிறை வளை வாய்ப் பருந்து இருந்து உயவும்
உன்ன மரத்த துன்னருங் கவலை
நின் நசை வேட்கையின் இரவலர் வருவர் அது
முன்னம் முகத்தின் உணர்ந்து அவர்
இன்மை தீர்த்தல் வன்மையானே.

Puranānūru 3, Poet Irumpidarthalaiyār sang to Pāndiyan Karunkai Olvāl Perumpeyār Valuthi, Thinai: Pādān, Thurai:  Seviyarivurūu, Vālthiyal 
Your towering white umbrella, in the shape of the lovely
full moon, gives shade to the earth with the oceans as its
stable limits.  Your royal drum, which protects, roars loudly.

O heir to Pāndiyas with unlimited generosity, who ruled
the wheel of law with kind hearts!  Husband to a woman of
faultless purity, whose ornaments are lovely!  O Valuthi of
great fame with a gleaming sword in your strong hand!
You do not tire at the difficult work of Death for whom there
is no medicine, as you ride the huge neck of your elephant
that is fierce to approach, who batters fortress gates of
enemies with his tusks as weapons, who has a massive trunk,
a spotted forehead with gold ornaments, fragrant liquid of
musth, and on each flank, dangling bells tied to ropes.

The earth might move, but your words are immovable.
Your broad chest is smeared across with sandal paste and
your feet are adorned with golden anklets.

You have the ability to remove the poverty of those who come
desiring you, through difficult forked paths with unnam trees,
passing through the wasteland with long paths without cities
and water, where harsh-eyed marksmen with unfailing arrows
cover their eyes with bent hands and shoot, killing travelers
who then lie under fresh piles of stones where kites with
perfect wings and curved beaks sit and yearn.  You are capable
of knowing what those in need want, by just looking at their faces.

Notes:  This is the only poem written for this king.  This is the only poem written by this poet.  He was Chōla king Karikālan’s uncle, who tutored him when he was young.  He is also the one who helped Karikālan get back his throne that was usurped after his father’s death, while he was a young child.

Meanings:  உவவுமதி உருவின் – in the shape of a full moon, ஓங்கல் வெண் குடை – towering white umbrella, நிலவுக் கடல் வரைப்பின் – limits as the stable ocean, மண்ணகம் நிழற்ற – gives shade to the earth, ஏம முரசம் இழுமென முழங்க – protection drum roars, நேமி உய்த்த – rode the wheel, நேஎ நெஞ்சின் – kind heart, தவிரா ஈகைக் கவுரியர் மருக – heir of Pāndiyans with unlimited generosity, செயிர் தீர் கற்பின் சேயிழை கணவ – husband of woman wearing fine jewels, and is faultlessly chaste, பொன் ஓடைப் புகர் அணி நுதல் – spotted beautiful forehead with golden ornaments, துன் அரும் – difficult to approach, திறல் – strength, கமழ் கடா அத்து – fragrant musth, எயிரு படையாக – using the tusks as weapons, எயில் கதவு இடாஅக் கயிறு –  elephants that attacked the fortress gates, பிணிக் கொண்ட கவிழ் மணி மருங்கில் – sides where bells tied to ropes are hanging, பெருங்கை யானை – elephant with large trunk, இரும் பிடர்த் தலையிருந்து – from the dark/huge neck, மருந்தில் கூற்றத்து – Death without a solution, அரும் தொழில் – difficult work, சாயா – not bending, கருங்கை ஒள் வாள் பெரும் பெயர் வழுதி – famous Valuthi with bright sword in his strong hands, நிலம் பெயரினும் நின் சொல் பெயரல் – your words will not falter even if the earth moves, பொலங் கழல் கால் – feet with golden anklets, புலர் சாந்தின் விலங்கு அகன்ற வியன் மார்ப – with a wide chest with sandal paste across, ஊர் இல்ல – without town, உயவு அரிய நீர் இல்ல – without water, நீள் இடைய – long path, பார்வல் இருக்கைக் கவி கண் நோக்கிற் – looked at them with their hands curved over their eyes, செந்தொடை – perfect bows, பிழையா – without fault, வன்கண் ஆடவர் அம்பு விட வீழ்ந்தோர் – those who fell as harsh-eyed/ruthless men shot arrows, வம்பப் பதுக்கை – new shallow burials, திருந்து சிறை வளை வாய்ப் பருந்து இருந்து உயவும் – kites with perfect wings and curved beaks become sad/yearn, உன்ன மரத்த - unnam trees, துன்னருங் கவலை – forked paths difficult to approach, நின் நசை வேட்கையின் இரவலர் வருவர் – those who are in need will desire you and come, அது முன்னம் முகத்தின் உணர்ந்து அவர் இன்மை தீர்த்தல் வன்மையானே – you are capable to removing their poverty, understanding the situation from their faces

புறநானூறு 4, பாடியவர்: பரணர்பாடப்பட்டோன்: சோழன் உருவப் பஃறேர் இளஞ்சேட் சென்னிதிணை: வஞ்சிதுறை: கொற்ற வள்ளை
வாள் வலந்தர மறுப்பட்டன
செவ்வானத்து வனப்புப் போன்றன
தாள் களங்கொளக் கழல் பறைந்தன
கொல் ஏற்றின் மருப்புப் போன்றன
தோல் துவைத்து அம்பின் துளை தோன்றுவ
நிலைக்கு ஒராஅ இலக்கம் போன்றன
மாவே எறி பதத்தான் இடங் காட்டக்
கறுழ் பொருத செவ்வாயான்
எருத்து வவ்விய புலி போன்றன
களிறே கதவு எறியாச் சிவந்து உராஅய்
நுதி மழுங்கிய வெண் கோட்டான்
உயிர் உண்ணும் கூற்றுப் போன்றன
நீயே அலங்கு உளைப் பரீஇ இவுளிப்
பொலந்தேர் மிசைப் பொலிவு தோன்றி
மாக்கடல் நிவந்து எழுதரும்
செஞ்ஞாயிற்றுக் கவினை மாதோ
அனையை ஆகன் மாறே
தாயில் தூவாக் குழவி போல
ஓவாது கூஉம் நின் உடற்றியோர் நாடே.

Puranānūru 4, Poet Paranar sang to Chōlan Uravapaharer Ilanchētchenni, Thinai: Vanji, Thurai: Kotra Vallai
The swords that have brought victory are stained like
the beautiful red sky, war anklets on feets are worn
down in the battlefield looking like horns of killer
bulls, shields are riddled with bullet holes as though
they are mobile training targets, mouths of horses are
red with blood, chafed by the bridles that direct them,
and looking like the necks of prey gripped by tigers, and
elephants assaulting gates in rage have blunted the tips
of their white tusks and appear like Death that eats lives.

You in your golden chariot drawn by fast horses with
waving plumes are splendid like the red sun that rises
up high into the sky from the huge ocean.  Because of
you being who you are, the countries of your enemies
wail without end, like hungry, motherless infants!

Notes:  Puranānūru 4 and 266 were written for this king.  He was the father of King Karikālan. Poet Parananar wrote Puranānūru poems 4, 63, 141, 142, 144, 145, 336, 341, 343, 348, 352, 354 and 369.

Meanings:  வாள் வலந்தர – swords brought victory, மறுப்பட்டன – have become stained, செவ் வானத்து வனப்புப் போன்றன – it’s like the beauty of the red sky, தாள் – feet, களங்கொள – in the battlefield, கழல் பறைந்தன – war anklets worn down, கொல் ஏற்றின் மருப்புப் போன்றன – like horns of killing bulls, தோல் துவைத்து – shields pierced, அம்பின் – by arrows, துளை தோன்றுவ – holes appeared, நிலைக்கு ஒராஅ – moving, unstable, இலக்கம் போன்றன – they appear like targets, மாவே – horses, எறி பதத்தான் – looking for time to attack, இடங் காட்ட – directing them, கறுழ் பொருத – bridles chafing on the sides, செவ் வாயான் – have red mouths, எருத்து வவ்விய புலி போன்றன – like tigers gripping their throats, களிறே – elephants, கதவு எறியாச் சிவந்து உராஅய் – hit against the gates in rage, நுதி மழுங்கிய வெண் கோட்டான் – blunted tips of white tusks, உயிர் உண்ணும் கூற்றுப் போன்றன – are like Death that eats lives, நீயே – you, அலங்கு உளை – waving plumes, பரீஇ இவுளி – galloping horses, பொலந் தேர் மிசை – on your golden chariot, பொலிவு தோன்றி – appearing splendidly, மாக் கடல் நிவந்து எழுதரும் – rising above the huge/dark ocean, செஞ் ஞாயிற்றுக் கவினை – beautiful like the red sun, மாதோ – அசை,an expletive, அனையை ஆகன் மாறே – because of who you are, தாயில் – without mother, தூவா – not drinking, குழவி போல – like an infant, ஓவாது கூஉம் – wails without stopping, நின் உடற்றியோர் நாடே – your enemy countries

புறநானூறு 5, பாடியவர்: நரிவெரூ உத்தலையார்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் கருவூரேறிய ஒள்வாட் கோப்பெருஞ் சேரல்திணை: பாடாண்துறை: செவியறிவுறூஉ, பொருண் மொழிக் காஞ்சி
எருமை அன்ன கருங்கல் இடை தோறு
ஆனின் பரக்கும் யானைய முன்பின்
கானக நாடனை நீயோ பெரும
நீயோர் ஆகலின் நின் ஒன்று மொழிவல்
அருளும் அன்பும் நீக்கி நீங்கா
நிரயங் கொள்பவரொடு ஒன்றாது காவல்
குழவி கொள்பவரின் ஓம்புமதி
அளிதோ தானே அது பெறல் அருங்குரைத்தே.

Puranānūru 5, Poet Nariverūu Thalaiyār sang to Chēramān Karuvūrēriya Olvāl Kōperunchēral, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu, Porunmoli Kānji 
Greatness!  You own a country with fierce
forests where elephants are spread like
cows, and boulders are like buffaloes.

You being who you are, I have to tell you
something!  Protect your country like you
would guard a child, without being in the
company of those who will go to unending
hell without any grace or kindness.   That
needs to be done.
It is rare to have this opportunity to rule!

Notes:  This is the only poem written for this king, who was from the Irumporai clan.  Puranānūru 5 and 195 were written by this poet.  He also wrote Kurunthokai 5 and 236.

Meanings:  எருமை அன்ன கருங்கல் – black rocks, looking like buffaloes, இடை தோறு ஆனின் பரக்கும் யானைய – elephants are spread like cows, முன்பின் கானக நாடனை நீயோ – you own a country with fierce forests, பெரும – greatness, நீயோர் ஆகலின் – since you are, நின் ஒன்று மொழிவல் – I will tell you one thing, அருளும் அன்பும் நீக்கி removing grace and kindness, நீங்கா நிரயம் – unending hell, கொள்பவரொடு ஒன்றாது – not being with those who hurt deeply, காவல் குழவி கொள்பவரின் ஓம்புமதி – protect like you are guarding a child, அளிதோ தானே – it should be given, அது பெறல் அருங்குரைத்தே – it is rare/difficult to obtain

புறநானூறு 6, பாடியவர்: காரிக் கிழார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதிதிணை: பாடாண்துறை: செவியறிவுறூஉவாழ்த்தியல்
வாடாஅது பனி படு நெடு வரை வடக்கும்
தெனாஅது உரு கெழு குமரியின் தெற்கும்
குணாஅது கரை பொரு தொடு கடல் குணக்கும்
குடாஅது தொன்று முதிர் பொளவத்தின் குடக்கும்
கீழது முப்புணர் அடுக்கிய முறை முதற் கட்டின்
நீர் நிலை நிவப்பின் கீழும் மேலது
ஆனிலை உலகத்தானும் ஆனாது
உருவும் புகழும் ஆகி விரி சீர்த்
தெரிகோல் ஞமன் போல ஒரு திறம்
பற்றல் இலியரோ நின் திறம் சிறக்க
செய்வினைக்கு எதிர்ந்த தெவ்வர் தேஎத்துக்
கடற்படை குளிப்ப மண்டி அடர்ப் புகர்ச்
சிறு கண் யானை செவ்விதின் ஏவிப்
பாசவல் படப்பை ஆர் எயில் பல தந்து
அவ் எயில் கொண்ட செய்வுறு நன் கலம்
பரிசின் மாக்கட்கு வரிசையின் நல்கிப்
பணியியர் அத்தை நின் குடையே முனிவர்
முக்கண் செல்வர் நகர் வலஞ் செயற்கே
இறைஞ்சுக பெரும நின் சென்னி சிறந்த
நான்மறை முனிவர் ஏந்து கை எதிரே
வாடுக இறைவ நின் கண்ணி ஒன்னார்
நாடு சுடு கமழ் புகை எறித்தலானே
செலிஇயர் அத்தை நின் வெகுளி வால் இழை
மங்கையர் துனித்த வாள் முகத்து எதிரே
ஆங்க வென்றி எல்லாம் வென்று அகத்து அடக்கிய
தண்டா ஈகைத் தகைமாண் குடுமி
தண்கதிர் மதியம் போலவும் தெறு சுடர்
ஒண்கதிர் ஞாயிறு போலவும்
மன்னிய பெரும நீ நிலமிசை யானே.

Puranānūru 6, Poet Kāri Kilār sang to Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Seviyarivurūu, Vālthiyal
May your great glory and endless fame spread to the north
of the frozen mountains in the north, south of fierce Kumari
river in the south, east of the ocean dug out of the earth in the
east, even below the earth rising out of the water, the earth
that is the lowest of the three-tiered universe, up to the realm
of cows!

May you be without bias, like the perfect pointer of a balance
that measures large quantities!   May your abilities flourish!
You entered the countries of those who opposed you
in battles, goaded your elephants with dense spots and small
eyes to charge, took many guarded forts with green fields, and
distributed the fine ornaments you seized, according to rank.

May your umbrella bow down only when it circumambulates
the temple of the god with three eyes!  May your head bend
down only when the Brahmans of four Vedas lift their hands!
May your garland wither, assaulted by the fragrant smoke of
flames arising from the lands of your enemies!

May your anger vanish when you see your women wearing
pure jewels, their faces bright with the anger of lovers’ quarrels!
O Great Kudumi who gives without limits!  You who have won
everything and never boasts about your victories!
May you live long on this earth forever, like the moon with
cool rays and the glowing sun with bright rays!

Notes:  The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   This is the only poem written by this poet who came from a town named Kāri.

Meanings:  வாடாஅது – in the north, பனி படு நெடு வரை வடக்கும் – even north of the tall mountains with snow, தெனாஅது – in the south, உரு கெழு குமரியின் தெற்கும் – even south of fierce Kumari in the south – Avvai Duraisamy interprets this as River Kumari, குணாஅது – in the east, கரை பொரு தொடு கடல் குணக்கும் – even east of the ocean dug out of the earth, குடாஅது – in the west, தொன்று முதிர் பொளவத்தின் குடக்கும் – even west of the ancient ocean, கீழது – below, முப்புணர் அடுக்கிய – three levels, முறை முதற் கட்டின் நீர் நிலை நிவப்பின் கீழும் – even below the earth rising out of a body of water, மேலது – above, ஆனிலை உலகத் தானும் – to the world of cows, ஆனாது உருவும் புகழும் ஆகி – attain endless great fame, விரி சீர் – large amounts, தெரி கோல் ஞமன் போல – like the perfect pointer stick of a balance, ஒரு திறம் பற்றல் இலியரோ – without leaning on one side, நின் திறம் சிறக்க – may your abilities flourish, செய் வினைக்கு எதிர்ந்த தெவ்வர் தேஎத்துக் – nations of enemies who opposed you in campaigns, கடற்படை குளிப்ப மண்டி – entered with your ocean-like army, அடர்ப் புகர் – dense spots, சிறு கண் யானை – small-eyed elephants, செவ்விதின் ஏவி – made them charge, பாசவல் படப்பை – green fields, ஆர் எயில் பல தந்து – took many difficult forts, அவ் எயில் கொண்ட செய்வுறு நன் கலம் பரிசின் – the precious ornaments that you seized from those forts, மாக்கட்கு வரிசையின் நல்கி – gave to people according to rank, பணியியர் அத்தை நின் குடையே – may you royal umbrella bow down, முனிவர் முக்கண் செல்வர் நகர் வலஞ் செயற்கே – to go around the temple of god with three eyes – Sivan, இறைஞ்சுக பெரும – may they bend down, lord, நின் சென்னி – your head, சிறந்த நான்மறை முனிவர் – Brahmins with their four Vedas, ஏந்து கை எதிரே – front of their lifted hands, வாடுக இறைவ நின் கண்ணி – may your garland fade, my lord, ஒன்னார் நாடு சுடு கமழ் புகை எறித்தலானே – from the fragrant smoke in the land of your enemies, செலிஇயர் அத்தை – may it leave, நின் வெகுளி – your rage, வால் இழை மங்கையர் – women with white/pure/bright jewels, துனித்த வாள் முகத்து எதிரே – on seeing their bright faces, ஆங்க வென்றி எல்லாம் வென்று – won everything, அகத்து அடக்கிய – kept inside, தண்டா ஈகைத் தகை மாண் குடுமி – great Kudumi who gives without limits, தண் கதிர் மதியம் போலவும் – like the moon with cool rays, தெறு சுடர் – hot rays, ஒண் கதிர் ஞாயிறு போலவும் – like the sun with bright rays, மன்னிய – stable, பெரும நீ நிலமிசை யானே – lord, may you live long on this earth

புறநானூறு 7, பாடியவர்: கருங்குழல் ஆதனார்பாடப்பட்டோன்: சோழன் கரிகால் பெருவளத்தான் (கரிகாலன்)திணை: வஞ்சிதுறை: கொற்ற வள்ளைமழபுல வஞ்சி 
களிறு கடைஇய தாள்
கழல் உரீஇய திருந்து அடிக்
கணை பொருது கவி வண் கையால்
கண் ஒளிர் வரூஉம் கவின் சாபத்து
மா மறுத்த மலர் மார்பின்
தோல் பெயரிய எறுழ் முன்பின்
எல்லையும் இரவும் எண்ணாய் பகைவர்
ஊர் சுடு விளக்கத்து அழு விளிக் கம்பலைக்
கொள்ளை மேவலை ஆகலின் நல்ல
இல்ல ஆகுபவால் இயல் தேர் வளவ
தண் புனல் பரந்த பூசல் மண் மறுத்து
மீனின் செறுக்கும் யாணர்ப்
பயன் திகழ் வைப்பின் பிறர் அகன்றலை நாடே.

Puranānūru 7, Poet Karunkulal Āthanār sang to Chōlan Karikāl Peruvalathān (Karikālan), Thinai: Vanji, Thurai: Kotra Vallai, Malapula Vanji
Your legs press and command elephants and
your perfect ankles are rubbed by your warrior anklets.
Your bow that dazzles the eyes rests in your curved
hand, to release arrows in battles.
Your chest is so broad, and Thirumakal forsakes others
for it.  You have the strength to drive back elephants.

You do not consider whether it is day or night to plunder
enemy towns, blazing them as their citizens cry loudly.

O Valavan riding your elegant chariot!  There is nothing
remaining in your enemy countries where there were
prosperous towns, where, instead of mud, they used fish
to block holes of dams with sounds of cool flowing water!

Notes:  Puranānūru poems 7, 66 and 224 were written for Karikālan.  Karunkulal Āthanār wrote Puranānūru poems 7 and 224, both for King Karikālan.   The Pathuppāttu song Pattinappālai was also written for King Karikālan, who brought prosperity to his Chōla kingdom.  He was tutored by his uncle, poet Irumpidarthalaiyār from an early age.

Meanings:  களிறு கடைஇய தாள் – legs that pressed/commanded a male elephant, கழல் உரீஇய – chafed/rubbed by warrior anklets, திருந்து அடி – perfect soles/ankles, கணை பொருது – shooting arrows in battle, கவி வண் கையால் – holding bent bow in your hands, கண் ஒளிர் வரூஉம் – bright to sight, கவின் சாபத்து – beautiful bow, மா மறுத்த மலர் மார்பின் – wide chest that makes Thirumakal refuse others, தோல் பெயரிய எறுழ் முன்பின் – great strength to chase elephants, எல்லையும் இரவும் எண்ணாய் – you don’t consider whether it is day or night, பகைவர் ஊர் சுடு விளக்கத்து – the lights that are lit in the towns of enemies that are burning, அழு விளிக் கம்பலை – loud crying sounds, கொள்ளை மேவலை – since you plundered, ஆகலின் – so, நல்ல இல்ல ஆகுபவால் – there is nothing left, இயல் தேர் வளவ – Valavan riding your fine/elegant chariot, தண் புனல் பரந்த – cool water flowed, பூசல் – sounds, மண் மறுத்து மீனின் செறுக்கும் – blocked holes with fish, refusing sand, யாணர்ப் பயன் திகழ் வைப்பின் – with prosperous and beneficial towns, பிறர் அகன்றலை நாடே – vast lands of others

புறநானூறு 8, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன்திணை: பாடாண்துறை: இயன் மொழிபூவை நிலை 
வையம் காவலர் வழி மொழிந்து ஒழுகப்
போகம் வேண்டிப் பொதுச் சொல் பொறாஅது
இடம் சிறிது என்னும் ஊக்கம் துரப்ப
ஒடுங்கா உள்ளத்து ஓம்பா ஈகைக்
கடந்து அடு தானைச் சேரலாதனை
யாங்கனம் ஒத்தியோ வீங்கு செலல் மண்டிலம்
பொழுது என வரைதி புறம் கொடுத்து இறத்தி
மாறி வருதி மலை மறைந்து ஒளித்தி
அகல் இரு விசும்பினானும்
பகல் விளங்குதியால் பல் கதிர் விரித்தே.

Puranānūru 8, Poet Kapilar sang for Chēramān Selva Kadunkō Vāliyāthan, Thinai: Pādān, Thurai Iyan Moli, Poovai Nilai
Kings who protect the earth praise and obey him.
He will not share his country with others.
Goaded by the thought that he rules too little
land, his motivated mind is uncontrollable.  He
is greatly generous.

O sun which goes rapidly in circles!  How can you
compare yourself to Chēralāthan with a murderous
army that fights battles?
Your limits are day times.  You leave, showing your
back.  You come from different directions, and hide
behind the mountains.  You spread your many rays
and glow during the day in the wide, vast sky.

Notes:  Puranānūru 8 and 14 were written by poet Kapilar for King Selvakkadunkō Valiyāthan.  He also goes by the name Chēramān Chikkarpalli Thunjiya Selvakkadunkō Vāliyāthan in poem 387.  Kapilar also wrote Pathitruppathu poems 61-70 for this king.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  வையம் காவலர் – kings who protect the earth, வழி மொழிந்து ஒழுகப் – praise and obey, போகம் வேண்டி – desiring pleasure, பொதுச் சொல் பொறாஅது – will not share his land, இடம் சிறிது என்னும் ஊக்கம் துரப்ப – goaded by the thought that his land is small, ஒடுங்கா உள்ளத்து – mind that cannot be controlled, ஓம்பா ஈகை – endless generosity, கடந்து அடு தானைச் சேரலாதனை யாங்கனம் ஒத்தியோ – how are you equal to Chēralathan with murderous armies that attack, வீங்கு செலல் மண்டிலம் – you go fast in a circle, பொழுது என வரைதி – your limits are daytimes, புறம் கொடுத்து இறத்தி – you show your back and leave, மாறி வருதி – you come from various directions, மலை மறைந்து ஒளித்தி – you hide behind mountains, அகல் இரு விசும்பினானும் பகல் விளங்குதியால் – you shine during the day in the wide, vast sky, பல் கதிர் விரித்தே – with your many spread rays

புறநானூறு 9, பாடியவர்: நெட்டிமையார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதிதிணை: பாடாண்துறை: இயன் மொழி 
ஆவும் ஆன் இயல் பார்ப்பன மாக்களும்
பெண்டிரும் பிணியுடையீரும் பேணித்
தென் புலம் வாழ்நர்க்கு அருங்கடன் இறுக்கும்
பொன் போல் புதல்வர்ப் பெறாஅதீரும்
எம் அம்பு கடி விடுதும் நும் அரண் சேர்மின் என
அறத்து ஆறு நுவலும் பூட்கை மறத்தின்
கொல்களிற்று மீமிசைக் கொடி விசும்பு நிழற்றும்
எங்கோ வாழிய குடுமி தங்கோச்
செந்நீர்ப் பசும்பொன் வயிரியர்க்கு ஈத்த
முந்நீர் விழவின் நெடியோன்
நன்னீர்ப் பஃறுளி மணலினும் பலவே.

Puranānūru 9, Poet Nettimaiyār sang for Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
He announces in a righteous manner, “Cows,
Brahmins with the nature of cows, women, those
who are sick, and those living in the Southern
Land with no gold-like sons to perform precious
last rites, take refuge!   We are ready to shoot
volleys of arrows!”

May he with martial courage, whose banners flying
on his murderous elephants throwing shadows on the
sky, our king Kudumi, live for a many years, more
than the grains of sand on the banks of Pakruli River
with fine water,
where his ancestor Nediyōn celebrated ocean festivals,
and gave musicians fresh, reddish gold gifts!

Notes:   The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   This poet wrote Puranānūru poems 9, 12 and 15 for this king.  

Meanings:  ஆவும் – cows, ஆன் இயல் பார்ப்பன மாக்களும் – Brahmins who have the nature of cows, பெண்டிரும் – an women, பிணியுடையீரும் – those with disease, பேணி – protect, தென் புலம் வாழ்நர்க்கு – those who live in the south, அருங்கடன் இறுக்கும் – to perform final rites, பொன் போல் புதல்வர்ப் பெறாஅ தீரும் – those who have not given birth to gold-like children, எம் அம்பு கடி விடுதும் – we are going to shoot our arrows, நும் அரண் சேர்மின் – reach a safe place, என அறத்து ஆறு நுவலும் – utters words with righteous path, பூட்கை மறத்தின் – with martial courage, கொல் களிற்று மீமிசைக் கொடி – banners on murderous elephants, விசும்பு நிழற்றும் – shades the skies, எங்கோ – my king, வாழிய குடுமி – Kudumi, may you live long, தங் கோ – our king, செந்நீர்ப் பசும் பொன் – fresh reddish gold, வயிரியர்க்கு ஈத்த – gave to artists, முந்நீர் விழவின் – ocean festival, நெடியோன் – your ancestor Nediyōn, நன்னீர்ப் பஃறுளி மணலினும் பலவே – more than the sand on the banks of Pahruli river with good water

புறநானூறு 10, பாடியோர்: ஊன்பொதி பசுங்குடையார்பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னிதிணை: பாடாண்துறை: இயன் மொழி
வழிபடுவோரை வல் அறிதீயே
பிறர் பழி கூறுவோர் மொழி தேறலையே
நீ மெய் கண்ட தீமை காணின்
ஒப்ப நாடி அத்தக ஒறுத்தி
வந்து அடி பொருந்தி முந்தை நிற்பின்
தண்டமும் தணிதி நீ பண்டையிற் பெரிதே
அமிழ்து அட்டு ஆனாக் கமழ் குய் அடிசில்
வருநர்க்கு வரையா வசைஇல் வாழ்க்கை
மகளிர் மலைத்தல் அல்லது மள்ளர்
மலைத்தல் போகிய சிலைத் தார் மார்ப
செய்து இரங்கா வினைச் சேண் விளங்கும் புகழ்
நெய்தலங்கானல் நெடியோய்
எய்த வந்தனம் யாம் ஏத்துகம் பலவே.

Puranānūru 10, Poet Oonpothi Pasunkudaiyār sang to Chōlan Neythalankānal Ilanchētchenni, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
You know those who worship you.  You do not
accept the words of those who malign others.
If you see real evil, and you are convinced
that it is evil, you punish them aptly.  If
they repent at your feet and stand in front
of you, you lighten their punishments that you
imposed in the past.

O King donning a rainbow-like garland on your chest!
You are not confronted by warriors, but only by
your women who lead faultless lives, giving endlessly
to guests without a break, food, fragrant with
seasonings and cooked with nectar.

O Leader of Neythalankānam with fame that shines in
distances!  You do not hurt others through your actions!
I have come to you to praise you greatly!

Notes:  Puranānūru 10, 203, 370 and 378 were written by this poet.  This king is from the town Neythalankānal.  This king goes by the names சோழன் பாமுளூரெறிந்த நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னி, சோழன் நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னி and சோழன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட் சென்னி.   He won battles at Pāmalūr and Cherupāli.

Meanings:  வழிபடுவோரை வல் அறிதீயே – you know those who worship you, பிறர் பழி கூறுவோர் மொழி தேறலையே – you do not accept those who malign others, நீ மெய் கண்ட தீமை காணின் – if you see real harm, ஒப்ப நாடி அத்தக ஒறுத்தி – make sure that it is evil, and punish them aptly, வந்து அடி பொருந்தி முந்தை நிற்பின் – if those who made mistakes come and fall at your feet, தண்டமும் தணிதி – you reduce their punishments, நீ பண்டையிற் பெரிதே – the punishment that you gave in the past, அமிழ்து அட்டு – cooked with nectar, ஆனா – non-stopping, கமழ் குய் அடிசில் – fragrant rice/food with seasoning, வருநர்க்கு – to those who come, வரையா – unlimited, வசை இல் வாழ்க்கை மகளிர் – women with faultless lives, மலைத்தல் – to fight, அல்லது – other than that, மள்ளர் மலைத்தல் போகிய – you do not fight with warriors, சிலைத் தார் மார்ப – man with bow like garland on your chest, செய்து இரங்கா வினை – not hurting others by actions, சேண் – fame, விளங்கும் – shining, புகழ் நெய்தலங்கானல் நெடியோய் – Leader of Neythalankānam, எய்த வந்தனம் யாம் – we came to you, ஏத்துகம் பலவே – we praise you greatly

புறநானூறு 11, பாடியவர்: பேய்மகள் இளவெயினியார்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோதிணை: பாடாண்துறை: பரிசில் கடாநிலை
அரிமயிர்த் திரள் முன் கை
வால் இழை மட மங்கையர்
வரி மணல் புனை பாவைக்குக்
குலவுச்சினைப் பூக் கொய்து
தண் பொருநைப் புனல் பாயும்
விண் பொரு புகழ் விறல் வஞ்சிப்
பாடல் சான்ற விறல் வேந்தனும்மே
வெப்புடைய அரண் கடந்து
துப்புறுவர் புறம் பெற்றிசினே
புறம் பெற்ற வய வேந்தன்
மறம் பாடிய பாடினியும்மே
ஏர் உடைய விழுக் கழஞ்சின்
சீர் உடைய இழை பெற்றிசினே
இழை பெற்ற பாடினிக்குக்
குரல் புணர் சீர்க் கொளை வல் பாண்மகனும்மே
என ஆங்கு
ஒள் அழல் புரிந்த தாமரை
வெள்ளி நாரால் பூப் பெற்றிசினே.

Puranānūru 11, Poet Pēymakal Ilaveyiniyār sang for Chēramān Pālai Pādiya Perunkadunkō, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil Kadā Nilai
The king of Vanji, victorious city with sky-high fame,
where delicate girls with fine hair on their rounded
forearms wear bright jewels and play on the streaked
sand, decorating the sand dolls they made with flowers
they pluck from bent branches, and plunge into the
cool waters of Porunai River,
his victories sung in verses, has captured guarded forts
of enemies and made them run, showing their backs,
and the female singer who sang the bravery of the mighty
king won splendid, heavy, pretty jewels, and the bard
who sang along with her with perfect rhythm,
won a lotus formed in glowing fire, strung on a silver thread.

Notes:  Puranānūru 11 was written for this king.   He wrote poem 282.  He has written many poems in Natrinai, Kurunthokai and Akanānūru.  Pālai thinai was his specialty.  This is the only poem written by Pēymakal Ilaveyiniyār.

Meanings:  அரி மயிர்த் திரள் முன் கை – thick/rounded forearms with delicate hair, வால் இழை – bright/pure jewels, மட மங்கையர் – delicate girls/women, வரி மணல் – decorated sand or streaked sand, புனை பாவைக்கு – for the doll they created, குலவுச் சினை – bent branches, பூக் கொய்து – plucked flowers, தண் பொருநைப் புனல் பாயும் – dive into Porunai river, விண் பொரு புகழ் – sky high fame, விறல் வஞ்சி – victorious Vanji city, பாடல் சான்ற – praised in verses, விறல் வேந்தனும்மே – victorious king, வெப்புடைய அரண் கடந்து – captured guarded forts of enemies, துப்புறுவர் – enemies, புறம் பெற்றிசினே புறம் பெற்ற – had them run with their backs showing, வய – strong, வேந்தன் மறம் பாடிய பாடினியும்மே – a female musician who sang about his bravery, ஏர் உடைய – beautiful, splendid, விழு – best, கழஞ்சின் – weight of 12 coins/heavy, சீர் உடைய இழை பெற்றிசினே – received beautiful jewels, இழை பெற்ற பாடினிக்கு – for the female musician who got jewels, குரல் புணர் சீர்க் கொளை வல் பாண் மகனும்மே – bard who sang with perfect voice and rhythm, என ஆங்கு – there, ஒள் அழல் புரிந்த தாமரை – lotus formed in glowing fire, வெள்ளி நாரால் பூப் பெற்றிசினே – strung on a silver thread

புறநானூறு 12, பாடியவர்: நெட்டிமையார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதிதிணை: பாடாண்துறை: இயன் மொழி
பாணர் தாமரை மலையவும் புலவர்
பூ நுதல் யானையோடு புனை தேர் பண்ணவும்
அறனோ மற்ற இது விறல் மாண் குடுமி
இன்னா ஆகப் பிறர் மண் கொண்டு
இனிய செய்தி நின் ஆர்வலர் முகத்தே.

Puranānūru 12, Poet Nettimaiyār sang to Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
O Victorious noble Kudumi!  Is this fair?
You seize land from others and do sweet
things for those who ask for favors.
You give gold lotuses for bards to wear, and
elephants with ornamented brows along with
decorated chariots for poets to mount.

Notes:  The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   Nettimaiyār wrote Puranānūru poems 9, 12 and 15 for this king.   

Meanings:  பாணர் தாமரை மலையவும் – for bards to wear (gold) lotus, புலவர் பூ நுதல் யானையோடு புனை தேர் பண்ணவும் – for poets to get decorated chariots with elephants with foreheads decorated, அறனோ மற்ற இது – is their fair, விறல் மாண் குடுமி – victorious, noble Kudumi, இன்னா ஆக – causing distress, பிறர் மண் கொண்டு – seize land from others, இனிய செய்தி – do sweet things, நின் ஆர்வலர் முகத்தே – for those who seek your favors

புறநானூறு 13, பாடியவர்: உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார்பாடப்பட்டோன் : சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளிதிணை: பாடாண்துறை: வாழ்த்தியல்
இவன் யார் என்குவை ஆயின் இவனே
புலி நிறக் கவசம் பூம் பொறி சிதைய
எய் கணை கிழித்த பகட்டு எழில் மார்பின்
மறலி அன்ன களிற்று மிசையோனே
களிறே முந்நீர் வழங்கு நாவாய் போலவும்
பன் மீன் நாப்பண் திங்கள் போலவும்
சுறவு இனத்து அன்ன வாளோர் மொய்ப்ப
மரீஇயோர் அறியாது மைந்து பட்டன்றே
நோயிலன் ஆகிப் பெயர்கதில் அம்ம
பழன மஞ்ஞை உகுத்த பீலி
கழனி உழவர் சூட்டொடு தொகுக்கும்
கொழு மீன் விளைந்த கள்ளின்
விழு நீர் வேலி நாடு கிழவோனே.

Puranānūru 13, Poet Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār sang for Chōlan Mudithalai Kōperunarkilli, Thinai: Pādān, Thurai: Vālthiyal
If you ask me who he is, he is the one
riding an elephant, appearing like the god of Death,
wearing on his handsome chest an armor
made with tiger skin, its pretty spots ruined by arrows,
moving like a boat plying on the ocean and like the moon
among many stars, swarmed by shark-like swordsmen.
The elephant has gone into rut and cannot recognize its
keepers.

May he return safely without ill health, the lord of the
country surrounded by oceans as fences, a land with fatty
fish and aged liquor, where farmers collect dropped
feathers of peacocks when they gather sheaves of paddy!

Notes:   This is the only poem written for this king.  Uraiyūr Ēnichēri Mudamōsiyār wrote Puranānūru 13, 127-135, 241, 374 and 375.  The poet wrote this when this Chōla king laid siege to Karuvur town, belonging to the Chēra king Anthuvan Chēral Irumporai, according to Avvai Duraisamy and the old commentary.  The poet was a friend of the Chēra king.  K.N. Sivaraja Pillai in his book, ‘The Chronology of Early Tamils’, mentioned that this was a friendly visit, and that both kings were related.  Chōlan Mudithalai Kōperunarkilli was seated on a rutting elephant, trying to control it.

Meanings:  இவன் யார் என்குவை ஆயின் – if you ask who he has, இவனே – he is, புலி நிறக் கவசம் – shield the color of a tiger, பூம் பொறி – pretty spots, சிதைய – ruined, எய் கணை கிழித்த – torn by arrows, பகட்டு எழில் மார்பின் – handsome, beautiful chest, மறலி அன்ன – like the god of death, களிற்று மிசையோனே – he rides on an elephant, களிறே – that elephant is, முந்நீர் வழங்கு நாவாய் போலவும் – like a boat plying on the ocean, பன் மீன் நாப்பண் திங்கள் போலவும் – like moon between many stars, சுறவு இனத்து அன்ன – like sharks, வாளோர் – those with swords, மொய்ப்ப – surrounded, மரீஇயோர் – those who walk behind (elephant keepers), அறியாது – not knowing, மைந்து பட்டன்றே – has gone into rut, நோயிலன் ஆகிப் பெயர்கதில் – may be return safe without disease, அம்ம – அசை, an expletive, பழன மஞ்ஞை உகுத்த பீலி – feathers dropped by peacocks in the fields, கழனி உழவர் சூட்டொடு தொகுக்கும் – farmers collect with sheaves, கொழு மீன் – big/fatty fish, விளைந்த கள்ளின் – aged liquor, விழு நீர் வேலி நாடு கிழவோனே – leader of the country with water as fences

புறநானூறு 14, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன்திணை: பாடாண்துறை: இயன் மொழி
கடுங்கண்ண கொல் களிற்றால்
காப்புடைய எழு முருக்கிப்
பொன் இயல் புனை தோட்டியான்
முன்பு துரந்து சமந் தாங்கவும்
பார் உடைத்த குண்டு அகழி
நீர் அழுவம் நிவப்புக் குறித்து
நிமிர் பரிய மா தாங்கவும்
ஆவம் சேர்ந்த புறத்தை தேர் மிசைச்
சாப நோன் ஞாண் வடுக் கொள வழங்கவும்
பரிசிலர்க்கு அருங்கலம் நல்கவும் குரிசில்
வலிய ஆகும் நின் தாள் தோய் தடக்கை
புலவு நாற்றத்த பைந்தடி
பூ நாற்றத்த புகை கொளீஇ ஊன் துவை
கறி சோறு உண்டு வருந்து தொழில் அல்லது
பிறிது தொழில் அறியா ஆகலின் நன்றும்
மெல்லிய பெரும தாமே நல்லவர்க்கு
ஆர் அணங்கு ஆகிய மார்பின் பொருநர்க்கு
இரு நிலத்து அன்ன நோன்மை
செருமிகு சேஎய் நின் பாடுநர் கையே.

Puranānūru 14, Poet Kapilar sang to Chēramān Selva Kadunkō Vāliyāthan, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Greatness!
With your mighty hands that reach to your knees,
you impel your murderous, harsh-eyed elephant
to ruin cross bars of protected gates, and control it
with an iron goad, as needed,
and you rein your fast galloping horse once you judge
the depth of moats created by cutting into the earth.

You wear a quiver on your back. You shoot volleys of
arrows from your chariot, scarring your hands with
tight bow strings.  You give precious wealth to those
who come in need.

You are immovable like the vast earth, and strong
like warring Murukan, whose chest distresses women.
The hands of those who sing your praises, are soft
since they know no stress, other than that of eating
rice cooked with meat, and chunks of fresh meat
roasted in fire with flower-fragrant smoke.

Notes:  Puranānūru 8 and 14 were written by poet Kapilar for King Selvakkadunkō Valiyāthan.  He also goes by the name Chēramān Chikkarpalli Thunjiya Selvakkadunkō Vāliyāthan in poem 387.  Kapilar also wrote Pathitruppathu poems 61-70 for this king.  He wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  கடுங்கண்ண கொல் களிற்றால் – by the murderous elephant with harsh eyes, காப்புடைய எழு முருக்கி – break protected cross bars (of gates), பொன் இயல் புனை தோட்டியான் – with a goad made with iron, முன்பு – strength, துரந்து – press, சமந் தாங்கவும் – control it, பார் உடைத்த – breaking the ground, குண்டு அகழி – deep moat, நீர் அழுவம் நிவப்புக் குறித்து – noting the water depth in it, நிமிர் பரிய மா தாங்கவும் – controlling rapidly galloping horses, ஆவம் சேர்ந்த புறத்தை – back with quiver, தேர் மிசைச் சாப நோன் ஞாண் வடுக் கொள வழங்கவும் – send arrows from your chariot scarring your hands from the strong bow string, பரிசிலர்க்கு அருங்கலம் நல்கவும் – to give precious wealth to those who come in need, குரிசில் – King, வலிய ஆகும் – they are mighty, நின் தாள் தோய் தடக்கை – large/strong hands that reach to your knees, புலவு நாற்றத்த – with meat smell, பைந்தடி – fresh meat, பூ நாற்றத்த புகை – flower-fragrant smoke, கொளீஇ – burned, cooked, ஊன் துவை – pieces of meat, கறி சோறு உண்டு – eat rice cooked with meat or black pepper, வருந்து தொழில் – worrying business, அல்லது – other than that, பிறிது தொழில் அறியா – not knowing other business, ஆகலின் – so, நன்றும் மெல்லிய – they are very soft, பெரும – greatness, தாமே நல்லவர்க்கு ஆர் அணங்கு ஆகிய மார்பின் – chest that causes great distress to women, பொருநர்க்கு – to enemies, இரு நிலத்து அன்ன – like large land, நோன்மை – strength, செரு மிகு சேஎய் – warring Murukan, நின் பாடுநர் கையே – the hands of your musicians

புறநானூறு 15, பாடியவர்: நெட்டிமையார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதிதிணை: பாடாண்துறை: இயன் மொழி
கடுந்தேர் குழித்த ஞெள்ளல் ஆங்கண்
வெள் வாய்க் கழுதைப் புல் இனப் பூட்டிப்
பாழ் செய்தனை அவர் நனந்தலை நல் எயில்
புள் இனம் இமிழும் புகழ் சால் விளை வயல்
வெள் உளைக் கலி மான் கவி குளம்பு உகளத்
தேர் வழங்கினை நின் தெவ்வர் தேஎத்துத்
துளங்கு இயலால் பணை எருத்தின்
பா அடியால் செறல் நோக்கின்
ஒளிறு மருப்பின் களிறு அவர
காப்புடைய கயம் படியினை
அன்ன சீற்றத்து அனையை ஆகலின்
விளங்கு பொன் எறிந்த நலங்கிளர் பலகையொடு
நிழல் படு நெடு வேல் ஏந்தி ஒன்னார்
ஒண் படைக் கடுந்தார் முன்பு தலைக் கொண்மார்
நசைதர வந்தோர் நசை பிறக்கு ஒழிய
வசைபட வாழ்ந்தோர் பலர் கொல் புரையில்
நற்பனுவல் நால் வேதத்து
அருஞ் சீர்த்திப் பெரும் கண்ணுறை
நெய்ம்மலி ஆவுதி பொங்கப் பன் மாண்
வீயாச் சிறப்பின் வேள்வி முற்றி
யூபம் நட்ட வியன் களம் பல கொல்
யா பல கொல்லோ பெரும வார் உற்று
விசி பிணிக் கொண்ட மண் கனை முழவின்
பாடினி பாடும் வஞ்சிக்கு
நாடல் சான்ற மைந்தினோய் நினக்கே.

Puranānūru 15, Poet Nettimaiyār sang to Pāndiyan Palyākasālai Muthukudumi Peruvaluthi, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli 
On the streets of your enemy countries dug up by your
fast chariots, you yoked lowly herds of white-mouthed
donkeys, and plowed their protected vast spaces.
You rode your chariot across their land, and the curved
hooves of your horses, galloping with their white plumes
furrowed their famed, fertile fields where flocks of birds
sing.  You ruined their guarded ponds with your elephants
with enraged looks, huge swaying necks, large feet, and
gleaming tusks.

Given your rage, which one of these is greater in number
- the eager enemy foot soldiers who retreated in shame
and live with blame, after they came with a desire to
ruin your strength, brandishing their tall spears that
throw shadows and beautiful, bright shields made with
iron, to fight against your army with shining weapons, or
the number of huge fields where you have planted columns
after performing faultless rituals prescribed by the four good
Vedas, with precious sacrificial elements and abundant ghee?

O Greatness, your valor is the proper theme for songs that
celebrate invasions, performed by women singers to the beats
of drums smeared with clay and tied tightly with leather strips!

Notes:  The king’s name is from the fact that he established ritual buildings and performed many Vedic rituals.  Puranānūru poems 6, 9, 12, 15 and 64 were written for this king.   This poet wrote Puranānūru poems 9, 12 and 15 for this king.   

Meanings:  கடுந்தேர் குழித்த – dug up by your fast chariots, ஞெள்ளல் – streets, ஆங்கண் – there, வெள் வாய்க் கழுதை – donkeys with white mouths, புல் இன – lowly herd, பூட்டி – yoked, பாழ் செய்தனை – you ruined, அவர் நனந்தலை – their wide spaces, நல் எயில் – fine forts/protection, புள் இனம் இமிழும் – birds call, புகழ் சால் விளை வயல் – productive fields with great fame, வெள் உளை – white mane, கலி மான் கவி குளம்பு உகள – curved hooves trotting, தேர் வழங்கினை – you rode your chariot, நின் தெவ்வர் தேஎத்துத் – in your enemy lands, துளங்கு இயலால் – moving, பணை எருத்தின் – thick necks, பா அடியால் – huge legs, செறல் நோக்கின் – angry looks, ஒளிறு மருப்பின் களிறு – male elephants with bright tusks, அவர காப்புடைய கயம் – their protected ponds, படியினை – ruined, அன்ன சீற்றத்து அனையை – with that kind of anger, ஆகலின் – so, விளங்கு பொன் எறிந்த – made with strong iron, நலங்கிளர் பலகையொடு – with bright shield, நிழல் படு நெடு வேல் – tall spear that gives shade, ஏந்தி – carrying, ஒன்னார் – enemies, ஒண் படைக் கடுந்தார் – rapid foot soldiers, முன்பு – strength, தலைக் கொண்மார் – to ruin them, நசை தர வந்தோர் – came with the desire, நசை பிறக்கு ஒழிய – after their desire ended, வசை பட வாழ்ந்தோர் – those who lived with blame, பலர் கொல் – were there many, புரை இல் – faultless, நற் பனுவல் நால் வேதத்து – four Vedas according to the good books, அருஞ் சீர்த்தி – great fame, பெரும் கண்ணுறை – huge amounts of other material – Avvai explains it as puffed rice and twigs, நெய்ம் மலி ஆவுதி பொங்க – ritual smoke with abundant ghee, பன் மாண் – great esteem, வீயாச் சிறப்பின் வேள்வி முற்றி – perform rituals with faultless splendor, யூபம் நட்ட – planted columns, வியன் களம் – wide field, பல – many, கொல் – அசை, an expletive, யா பல கொல்லோ – is it higher, பெரும – greatness, வார் உற்று – with leather straps, விசி பிணிக் கொண்ட – tightly tied, மண் கனை முழவின் – with drums with tightly packed clay eyes, பாடினி பாடும் வஞ்சிக்கு நாடல் சான்ற மைந்தினோய் நினக்கே – your strength is apt fo the female singer to sing invasion songs

புறநானூறு 16, பாடியவர்: பாண்டரங்கண்ணனார்பாடப்பட்டோன்: சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளிதிணை: வஞ்சிதுறை: மழபுல வஞ்சி
வினை மாட்சிய விரை புரவியொடு
மழை உருவின் தோல் பரப்பி
முனை முருங்கத் தலைச்சென்று அவர்
விளை வயல் கவர்பு ஊட்டி
மனை மரம் விறகு ஆகக்
கடி துறை நீர்க் களிறு படீஇ
எல்லுப்பட இட்ட சுடு தீ விளக்கம்
செல் சுடர் ஞாயிற்றுச் செக்கரின் தோன்றப்
புலம் கெட இறுக்கும் வரம்பில் தானைத்
துணை வேண்டாச் செரு வென்றிப்
புலவு வாள் புலர் சாந்தின்
முருகன் சீற்றத்து உருகெழு குருசில்
மயங்கு வள்ளை மலர் ஆம்பல்
பனிப் பகன்றைக் கனிப் பாகல்
கரும்பு அல்லது காடு அறியாப்
பெருந் தண் பணை பாழ் ஆக
ஏம நன்னாடு ஒள் எரி ஊட்டினை
நாம நல் அமர் செய்ய
ஒராங்கு மலைந்தன பெரும நின் களிறே.

Puranānūru 16, Poet Pāndarankannanār sang to Chōlan Rāsasooyam Vētta Perunarkilli, Thinai: Vanji, Thurai: Malapula Vanji
With swift horses peerless in battle and shields spread
out like clouds, your limitless army advances in the field,
ruins rich fields, bathes elephants in their guarded
reservoirs and destroys enemy lands.  The light from the
fires lit with the wood in houses, appears like the red
glow of the sun as it folds down its rays.  You win battles
without the help of allied armies.  Your sword reeks of flesh
and your chest is donned with dried sandal paste, O Lord
who is as fierce as Murukan!

You lit bright flames in their protected lands, devastating
huge, lovely fields that knew nothing of forest but sugarcane,
tangled vallai vines, white waterlilies, cool pakandrai and
fruiting bittermelon vines.   Lord, your elephants unite
and fight as one, in fierce, fine battles!

Notes:  This is the only poem written by this poet.  Puranānūru were 16, 367 and 377 were written for this king.  This king’s name is derived from the fact that he performed rituals.   Chōlan Rāsasooyam Vētta Perunarkilli, Chēramān Māvenkō and Pāndiyan Kānapēreyil Kadantha Ukkira Peruvaluthi were great friends.  Avvaiyār sang to the three of them in 367.  Pākal could be jackfruit trees or bittermelon vines according to the Univesity of Madras Lexicon and Avvai Duraiswamy’s commentary.  In all its other usages, it is clearly bittermelon.  It is also used for bittermelon vines in Akanānūru 15, 156, 177, 255, Ainkurunūru 99, Natrinai 180, Porunaratruppadai 191 and Puranānūru 399.

Meanings:  வினை மாட்சிய விரை புரவியொடு – swift horses peerless in their work (war), மழை உருவின் தோல் பரப்பி – spread protective shields that look like clouds, முனை முருங்கத் தலைச்சென்று – ruining the vanguard in the field, அவர் விளை வயல் கவர்பு ஊட்டி – ruining their growing fields, மனை மரம் விறகு ஆக – their house trees/wooden items as burning wood, கடி துறை நீர்க் களிறு படீஇ – wash the elephants in their protected reservoirs, எல்லுப்பட இட்ட – lit creating light, சுடு தீ விளக்கம் – செல் சுடர் ஞாயிற்றுச் செக்கரின் தோன்ற – appearing red as the sun’s rays fold down, புலம் கெட இறுக்கும் – filled with no space, வரம்பில் – limitless, தானைத் துணை வேண்டாச் செரு வென்றி – you win battles without the assistance of other armies, புலவு வாள் – sword with flesh stink, புலர் சாந்தின் – dried sandal, முருகன் சீற்றத்து – rage of Murukan, உருகெழு குருசில் – fierce lord, மயங்கு வள்ளை – tangled vallai vines, Creeping bindweed, Ipomaea aquatica, மலர் ஆம்பல் – white waterlilies, பனிப் பகன்றை – cool pakandrai flowers, Operculina turpethum, Indian jalap, கனிப் பாகல் – jackfruits – this word has been used for bittermelon, also in Puram 399, கரும்பு – sugarcane, அல்லது காடு அறியா – do not know forest, பெருந் தண் பணை – cool agricultural lands, பாழ் ஆக – to be ruined, ஏம நன்னாடு – protected fine countries, ஒள் எரி ஊட்டினை – you lit bright flames, நாம நல் அமர் செய்ய – to wage fierce, fine battles, ஒராங்கு மலைந்தன பெரும நின் களிறே – lord, your elephants fought as one

புறநானூறு 17, பாடியவர்: குறுங்கோழியூர் கிழார்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறைதிணை: வாகைதுறை: அரச வாகைஇயன் மொழி 
தென் குமரி வட பெருங்கல்
குண குட கடலா வெல்லை
குன்று மலை காடு நாடு
ஒன்று பட்டு வழி மொழியக்
கொடிது கடிந்து கோல் திருத்திப்
படுவது உண்டு பகல் ஆற்றி
இனிது உருண்ட சுடர் நேமி
முழுது ஆண்டோர் வழி காவல
குலை இறைஞ்சிய கோள் தாழை
அகல் வயல் மலை வேலி
நிலவு மணல் வியன் கானல்
தெண் கழி மிசைச் சுடர்ப் பூவின்
தண் தொண்டியோர் அடு பொருந
மாப் பயம்பின் பொறை போற்றாது
நீடு குழி அகப் பட்ட
பீடு உடைய எறுழ் முன்பின்
கோடு முற்றிய கொல் களிறு
நிலை கலங்கக் குழி கொன்று
கிளை புகலத் தலைக் கூடி யாங்கு
நீ பட்ட அரு முன்பின்
பெருந் தளர்ச்சி பலர் உவப்பப்
பிறிது சென்று மலர் தாயத்துப்
பலர் நாப்பண் மீக் கூறலின்
உண்டாகிய உயர் மண்ணும்
சென்று பட்ட விழுக் கலனும்
பெறல் கூடும் இவன் நெஞ்சு உறப்பெறின் எனவும்
ஏந்து கொடி இறைப் புரிசை
வீங்கு சிறை வியல் அருப்பம்
இழந்து வைகுதும் இனி நாம் இவன்
உடன்று நோக்கினன் பெரிது எனவும்
வேற்று அரசு பணி தொடங்கு நின்
ஆற்றலொடு புகழ் ஏத்திக்
காண்கு வந்திசின் பெரும ஈண்டிய
மழையென மருளும் பல் தோல் மலையெனத்
தேன் இறை கொள்ளும் இரும் பல் யானை
உடலுநர் உட்க வீங்கிக் கடலென
வான் நீர்க்கு ஊக்கும் தானை ஆனாது
கடு ஒடுங்கு எயிற்ற அரவுத் தலை பனிப்ப
இடியென முழங்கு முரசின்
வரையா ஈகைக் குடவர் கோவே.

Puranānūru 17, Poet Kurunkōliyūr Kilār sang to Chēramān Yānaikatchēy MāntharanChēral Irumporai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai, Iyan Moli
From southern Kumari to the mountains in the north,
from the oceans on the east to those on the west,
the hills, the mountains, and the forests and the land,
sing your praises in unison!  You are heir to those
who ruled this entire world as their bright wheels
rolled sweetly!  You avoid cruelty, holding your
rod erect and ruling with righteousness!

Ferocious warrior who rules those who live in cool
Thondi with low-hanging clusters of coconuts, wide
fields, mountain boundaries, and broad seashore groves
where the sand is like moonlight, and backwaters
where flowers are like flame, are clear!
Like a killer elephant with long tusks, large and mighty,
that might have disdain for the trap cover, fall into a
deep pit, ruin it, free himself and join his herd, you with
great strength, have escaped, overcoming your hurdles,
and many who were despaired, rejoiced.

Your relatives praised you, while your enemy kings served you
thinking that they might gain back their land and their fine
jewels, if they were agreeable to you.  Enemy kings who did not
expect you to be back thought that if you glanced at them, they
would lose their tall walls with raised banners, and they served
you because of your glory.

I have come here to see you and to praise you, your greatness!
Your army has many shields that awe, like massed clouds, and
many huge elephants that the honey bees take for mountains,
and an army that is swollen and huge as an ocean that clouds
draw water from.  O King who rules the west!  Your generosity
is without limits!  Your royal drum roars like thunder that
shatters the heads of the snakes with venomous fangs!

Notes:   Puranānūru 17, 20 and 22 were written by this poet for this king.  He belonged to the Irumporai clan.  He lost in battle to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan and was imprisoned.  He overcame the prison guard and returned to his kingdom to rule.  His acquired name is because of his looks which were like that of an elephant.  Poet Kurunkōliyūr Kilār describes him as ‘one with elephant looks’ வேழ நோக்கின், in Purananuru 22. There was a belief that thunder ruined and killed snakes.  Puranānūru 17, 58, 126, 211, 366, 369, Akanānūru 68, 92, 119, 182, 202, 274, 323, 328, Kalithokai 113, Kurunthokai 158, 190, 268, 391 and Natrinai 37, 51, 114, 129, 144, 238, 255, 264, 347 and 383 have similar descriptions of thunder ruining or killing snakes.

Meanings:  தென் குமரி – southern Kumari, could be Kumari river or the land, வட பெருங்கல் – mountains in the north, குண குட கடல் எல்லை- eastern and western oceans as limits, குன்று – hills, மலை – mountains, காடு நாடு – forest, land, ஒன்று பட்டு – united, வழி மொழிய – praise, கொடிது கடிந்து – removing evil, கோல் திருத்திப் படுவது – with a right scepter, உண்டு பகல் ஆற்றி – was fair, இனிது உருண்ட சுடர் நேமி – bright wheels that rolled sweetly, முழுது ஆண்டோர் – ruled entirely, வழி காவல – king who come from that lineage, குலை இறைஞ்சிய – bent clusters, கோள் தாழை – clusters of coconuts, அகல் வயல் – wide/vast fields, மலை வேலி – mountains as fence, நிலவு மணல் வியன் கானல் – wide seashore groves with sand like the moon, தெண் கழி மிசைச் சுடர்ப் பூவின் – like the flame-like flowers in the clear backwaters, தண் தொண்டியோர் அடு பொருந – murderous warrior who rules those in cool Thondi, மாப் பயம்பின் – elephant hates it, பொறை போற்றாது – not seeing the earth, நீடு குழி அகப் பட்ட – caught in a deep pit, பீடு உடைய எறுழ் முன்பின் – arrogance and great might, கோடு முற்றிய கொல் களிறு – ferocious male elephant with mature tusks, நிலை கலங்கக் குழி கொன்று – very angry and ruined the pit, கிளை புகலத் தலைக் கூடி யாங்கு – like it went and joined its herd, நீ பட்ட அரு முன்பின் – your great strength, பெருந் தளர்ச்சி – the great despair, பலர் உவப்ப – many were happy, பிறிது சென்று – went after that, மலர் தாயத்துப் பலர் நாப்பண் மீக் கூறலின் – it is talked about among your wide circle of relatives, உண்டாகிய உயர் மண்ணும் – high grounds, சென்று பட்ட விழுக் கலனும் – precious ornaments lost, பெறல் கூடும் – might get it back, இவன் நெஞ்சு உறப்பெறின் எனவும் – if we are agreeable to his heart, ஏந்து கொடி – lifted flags, இறைப் புரிசை – tall/curved fortress, வீங்கு சிறை – huge protection, வியல் அருப்பம் – huge forts, இழந்து வைகுதும் இனி நாம் – we will lose and be sad, இவன் உடன்று நோக்கினன் – if he looks at us with anger, பெரிது எனவும் – that it is great, வேற்று அரசு பணி தொடங்கு – other kings are submissive to you, நின் ஆற்றலொடு புகழ் ஏத்திக் காண்கு வந்திசின் பெரும – lord, I came here to see you and praise your abilities, ஈண்டிய மழையென மருளும் பல் தோல் – many protective shields that are like clouds, மலையெனத் தேன் இறை கொள்ளும் – honeybees take them for mountains, இரும் பல் யானை – many huge/dark elephants, உடலுநர் உட்க வீங்கி – huge, making enemies fear, கடலென வான் நீர்க்கு ஊக்கும் தானை – army that is as huge as the ocean from which clouds draw water, ஆனாது – without a break, கடு ஒடுங்கு எயிற்ற – with poisonous fangs, அரவுத் தலை பனிப்ப இடியென முழங்கு முரசின் – drum that roars like thunder that shatters the heads of snakes, வரையா ஈகை – generosity without limits, குடவர் கோவே – King who rules the west

புறநானூறு 18, பாடியவர் குடபுலவியனார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்திணை: பொதுவியல்துறை: முதுமொழிக் காஞ்சி
முழங்கு முந்நீர் முழுவதும் வளைஇப்
பரந்து பட்ட வியன் ஞாலம்
தாளின் தந்து தம் புகழ் நிறீஇ
ஒரு தாம் ஆகிய உரவோர் உம்பல்
ஒன்று பத்து அடுக்கிய கோடி கடை இரீஇய
பெருமைத்து ஆக நின் ஆயுள் தானே
நீர்த் தாழ்ந்த குறுங் காஞ்சிப்
பூக் கதூஉம் இன வாளை
நுண் ஆரல் பரு வரால்
குரூஉக் கெடிற்ற குண்டு அகழி
வான் உட்கும் வடி நீண் மதில்
மல்லல் மூதூர் வய வேந்தே
செல்லும் உலகத்துச் செல்வம் வேண்டினும்
ஞாலம் காவலர் தோள் வலி முருக்கி
ஒரு நீ ஆகல் வேண்டினும் சிறந்த
நல் இசை நிறுத்தல் வேண்டினும் மற்றதன்
தகுதி கேள் இனி மிகுதியாள
நீர் இன்று அமையா யாக்கைக்கு எல்லாம்
உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே
உண்டி முதற்றே உணவின் பிண்டம்
உணவெனப் படுவது நிலத்தோடு நீரே
நீரும் நிலனும் புணரியோர் ஈண்டு
உடம்பும் உயிரும் படைத்திசினோரே
வித்தி வான் நோக்கும் புன்புலம் கண்ணகன்
வைப்புற்று ஆயினும் நண்ணி ஆளும்
இறைவன் தாட்கு உதவாதே அதனால்
அடு போர்ச் செழிய இகழாது வல்லே
நிலன் நெளி மருங்கின் நீர்நிலை பெருகத்
தட்டோர் அம்ம இவண் தட்டோரே
தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோரே.

Puranānūru 18, Poet Kudapulaviyanār sang to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Muthumoli Kānji
You are heir of strong men who seized through their efforts
and ruled solely this land surrounded with roaring oceans,
establishing their fame!  May you live for millions of years
which are in rows of ones and tens!  Mighty king of an ancient
prosperous Muthūr town where well-constructed walls reach
to the sky and schools of vālai fish in the deep moats snap up
flowers of the short-trunked portia trees, and there are tiny eels,
large murrels and lustrous keliru fish!

If you desire wealth in the next world where you will go, or
ruin the strength of other kings who rule here, and desire to
establish your fame, let me tell you what you should do.  Listen!
To bodies that cannot survive without water, those who give food
give them life.  Food is foremost to this body built of food.
Food comes from water mingled with the earth. Those who unite
the earth and water, create the means for bodies to live in this
world.  Barren fields which are sown, which look to the skies for
water, are of no use to a king, even if they are huge.

O Cheliyan of murderous battles!  You should not disdain my advice,
but act quickly!  Those who harness the flowing waters and built
dams have established their glory!  Those who have built none
will have no enduring fame in this world!

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  Puranānūru 18 and 19 were written by this poet.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.

Meanings:  முழங்கு முந்நீர் முழுவதும் வளைஇ – surround the roaring oceans fully, பரந்து பட்ட வியன் ஞாலம் தாளின் தந்து – win the wide world through effort, தம் புகழ் நிறீஇ ஒரு தாம் ஆகிய உரவோர் உம்பல் – heir of those who ruled solely, and established their fame, ஒன்று பத்து அடுக்கிய கோடி கடை இரீஇய பெருமைத்து ஆக நின் ஆயுள் – may you live for million which is the last of numbers starting with one, ten and so on, தானே நீர்த் தாழ்ந்த குறுங் காஞ்சிப் பூக் கதூஉம் இன வாளை – schools of scabbard fish that bite the flowers of black-trunked portia trees, scabbard fish – Trichiurus haumela, Portia trees - Thespesia populnea,  நுண் ஆரல் – small eel, பரு வரால் – huge murrels, Slacate nigra, குரூஉக் கெடிற்ற – colorful keliru fish, Marones cavasius, குண்டு அகழி – deep moat, வான் உட்கும் – threatening the sky, வடி நீண் மதில் – perfect long fortress wall, மல்லல் மூதூர் – prosperous rich town, வய வேந்தே – mighty king, செல்லும் உலகத்துச் செல்வம் வேண்டினும் – even if you desire wealth in the world that you go to, ஞாலம் காவலர் தோள் வலி முருக்கி ஒரு நீ ஆகல் வேண்டினும் – even if you desire to ruin the strength of other kings who protect the earth, and rule, சிறந்த நல் இசை நிறுத்தல் வேண்டினும் – even if you desire to establish great fame, மற்றதன் தகுதி கேள் இனி மிகுதியாள – let me tell you what is fitting, listen great leader, நீர் இன்று அமையா யாக்கைக்கு – to the body which cannot survive without water, எல்லாம் உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே – those who give food, give life, உண்டி முதற்றே உணவின் பிண்டம் உணவெனப் படுவது – food is the most important for this body which is made of food, நிலத்தோடு நீரே – land and water, நீரும் நிலனும் புணரியோர் – those who united that land with water, ஈண்டு உடம்பும் உயிரும் படைத்திசினோரே – are the ones who make live and body live, வித்தி வான் நோக்கும் புன்புலம் கண்ணகன் வைப்புற்று ஆயினும் – even if it is dry land where they seeded and look to the skies, நண்ணி ஆளும் இறைவன் தாட்கு உதவாதே – it will be of no use to the king who rules, அதனால் – so, அடு போர்ச் செழிய – Pāndiyan of murderous battles, இகழாது – without putting me down, வல்லே – quickly, நிலன் நெளி மருங்கின் – the curved flowing water on the land here, நீர் நிலை பெருகத் தட்டோர் – those who created water reservoirs, அம்ம – அசை, an expletive, இவண் தட்டோரே – those who have blocked, தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோரே – those who don’t control (that water) have not controlled this world

புறநானூறு 19, பாடியவர் : குடபுலவியனார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்திணை: வாகைதுறை: அரச வாகை
இமிழ் கடல் வளைஇய ஈண்டு அகல் கிடக்கைத்
தமிழ் தலை மயங்கிய தலையாலங்கானத்து
மன் உயிர்ப் பன்மையும் கூற்றத்து ஒருமையும்
நின்னொடு தூக்கிய வென் வேல் செழிய
இரும் புலி வேட்டுவன் பொறி அறிந்து மாட்டிய
பெருங்கல் அடாரும் போன்ம என விரும்பி
முயங்கினேன் அல்லனோ யானே மயங்கிக்
குன்றத்து இறுத்த குரீஇ இனம் போல
அம்பு சென்று இறுத்த அறும் புண் யானைத்
தூம் புஉடைத் தடக்கை வாயொடு துமிந்து
நாஞ்சில் ஒப்ப நில மிசைப் புரள
எறிந்து களம் படுத்த ஏந்து வாள் வலத்தர்
எந்தையோடு கிடந்தோர் எம் புன்தலைப் புதல்வர்
இன்ன விறலும் உள கொல் நமக்கு என
மூதில் பெண்டிர் கசிந்து அழ நாணிக்
கூற்றுக்கண் ஓடிய வெருவரு பறந்தலை
எழுவர் நல் வலம் கடந்தோய் நின்
கழூஉ விளங்கு ஆரம் கவைஇய மார்பே.

Puranānūru 19, Poet Kudapulaviyanār sang to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai 
O Cheliyan with a victorious spear, who took many lives
yourself,  and appeared like Death at Thalaiyālankānam
where the Tamils battled on this wide earth surrounded
by roaring oceans!

Like flocks of confused birds that fly away and rest on
mountains, shot arrows have lodged on elephants that are
brought down, their large, hollow trunks chopped and
dropped on the ground by warriors, appearing like plows.
Elderly women shed tears, on seeing their sons with parched
heads lie in the field with their fathers.  Death is embarrassed
on seeing you ruin your seven enemies.  I embraced,
did I not, your chest with a shining pearl necklace, that is
like a trap that a hunter sets to catch a large tiger?

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  Puranānūru 18 and 19 were written by this poet.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.

Meanings:  இமிழ் கடல் வளைஇய ஈண்டு அகல் கிடக்கை – wide world surrounded by roaring oceans, தமிழ் தலை மயங்கிய தலையாலங்கானத்து – Thalaiyālankānam where Tamils battled, மன் உயிர்ப் பன்மையும் – many lives, கூற்றத்து ஒருமையும் – like Death, நின்னொடு – with you, தூக்கிய – if analyzed, வென் வேல் செழிய – Cheliyan with victorious spear, இரும் புலி வேட்டுவன் – hunter who hunts large/dark tigers, பொறி அறிந்து மாட்டிய – caught in a trap, பெருங்கல் அடாரும் போன்ம என – it is like that trap in the huge mountain, விரும்பி முயங்கினேன் அல்லனோ யானே – I desired and embraced, didn’t I, மயங்கிக் குன்றத்து இறுத்த குரீஇ இனம் போல – like flocks of birds/sparrows that went to the mountains, confused, அம்பு சென்று இறுத்த – arrows attacked, அறும் புண் யானை – elephant with wounds, தூம்பு உடைத் தடக்கை – large/curved trunk that is hollow, வாயொடு துமிந்து – chopped in the mouth, நாஞ்சில் ஒப்ப – like plows, நில மிசைப் புரள – roll on the earth, எறிந்து களம் படுத்த – chopped in the field, ஏந்து வாள் வலத்தர் – warriors with lifted swords, எந்தையோடு கிடந்தோர் எம் புன்தலைப் புதல்வர் – sons with parched heads lie with their fathers, இன்ன விறலும் உள கொல் நமக்கு என – did we get this victory, மூதில் பெண்டிர் கசிந்து அழ – elder women cry, நாணிக் கூற்றுக்கண் ஓடிய – Death runs away, embarrassed, வெருவரு பறந்தலை – fierce battlefield, எழுவர் நல் வலம் கடந்தோய் – you won victory over seven – five Vēlirs, Chēran and Chōlan, நின் கழூஉ விளங்கு – your washed, flourishing, ஆரம் கவைஇய மார்பே – chest with sandal/garland

புறநானூறு 20, பாடியவர்: குறுங்கோழியூர் கிழார்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறைதிணை: வாகைதுறை: அரச வாகை
இரு முந்நீர்க் குட்டமும்
வியன் ஞாலத்து அகலமும்
வளி வழங்கு திசையும்
வறிது நிலைஇய காயமும் என்றாங்கு
அவை அளந்து அறியினும் அளத்தற்கு அரியை
அறிவும் ஈரமும் பெருங்கண்ணோட்டமும்
சோறு படுக்கும் தீயோடு
செஞ்ஞாயிற்றுத் தெறல் அல்லது
பிறிது தெறல் அறியார் நின் நிழல் வாழ்வோரே
திரு வில் அல்லது கொலை வில் அறியார்
நாஞ்சில் அல்லது படையும் அறியார்
திறன் அறி வயவரொடு தெவ்வர் தேய அப்
பிறர் மண் உண்ணும் செம்மல் நின் நாட்டு
வயவுறு மகளிர் வேட்டு உணின் அல்லது
பகைவர் உண்ணா அரு மண்ணினையே
அம்பு துஞ்சும் கடி அரணால்
அறம் துஞ்சும் செங்கோலையே
புதுப் புள் வரினும் பழம் புள் போகினும்
விதுப்புற அறியா ஏமக் காப்பினை
அனையை ஆகல் மாறே
மன்னுயிர் எல்லாம் நின் அஞ்சும்மே.

Puranānūru 20, Poet: Kurunkōliyūr Kilār to King Chēramān Yānaikatchēy Māntharan Chēral Irumporai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
The depth of the vast ocean, the width of the wide world,
the directions of wind, and the emptiness of space -
one might be able to measure these, but your knowledge,
kindness and liberal outlook are beyond measures.

In your country, heat from fire that cooks rice, and
that from the red hot sun are the only heat that people
who live in your shadow know.  They know only the pretty
rainbows and not the murderous bows.

O Lord who seizes the land of others with your capable
warriors!   Pregnant women in your country, when they
crave, will eat only your soil and not that of your enemies.
You rule your country with protected forts on which arrows
rest.  You are vigilant and firm without thinking about
omens when old birds move away and new birds come.
Since you are the way you are, all life on earth fears for you!

Notes:  Puranānūru 17, 20 and 22 were written by this poet for this king from the Irumporai clan.  The king’s acquired name was because his looks were like that of an elephant.

Meanings:  இரு முந்நீர்க் குட்டமும் – depth of the vast ocean, வியன் ஞாலத்து அகலமும் – width of the vast world, வளி வழங்கு திசையும் – directions of the wind, வறிது நிலைஇய காயமும் – emptiness of space, என்றாங்கு அவை அளந்து அறியினும் – even if one can measure them, அளத்தற்கு அரியை – you are beyond measure, அறிவும் ஈரமும் பெருங் கணோட்டமும் – your knowledge, kindness and wide outlook, சோறு படுக்கும் தீயோடு – fire that cooks rice, செஞ்ஞாயிற்றுத் தெறல் – heat of the sun, அல்லது பிறிது தெறல் அறியார் – or do not know other heat, நின் நிழல் வாழ்வோரே – those who live in your shadow, திரு வில் அல்லது கொலை வில் அறியார் – know only the beautiful rainbow and not the murderous bow, நாஞ்சில் அல்லது படையும் அறியார் – know the plough but no other weapon, திறன் அறி வயவரொடு – with your smart warriors, தெவ்வர் தேய – enemies to suffer, அப் பிறர் மண் உண்ணும் செம்மல் – Lord who takes the land of others, நின் நாட்டு வயவுறு மகளிர் – the pregnant women in your country, வேட்டு உணின் – if they crave, அல்லது பகைவர் உண்ணா அரு மண்ணினையே – they will eat only your country soil, அம்பு துஞ்சும் – where arrows rest, கடி அரணால் – protected forts, அறம் துஞ்சும் – justice rests, செங்கோலையே – in the scepter, புதுப் புள் வரினும் – even if new birds come, பழம் புள் போகினும் – even when old birds leave, விதுப்புற அறியா ஏமக் காப்பினை – your vigilant protection will be firm, அனையை ஆகல் மாறே – since you are like that, மன்னுயிர் எல்லாம் நின் அஞ்சும்மே – all lives on earth fear for you

புறநானூறு 21, பாடியவர்: ஐயூர் மூலங்கிழார்பாடப்பட்டோன்: கானப்பேரெயில் கடந்த உக்கிரப் பெருவழுதிதிணை: வாகைதுறை: அரச வாகை 
புலவரை இறந்த புகழ் சால் தோன்றல்
நில வரை இறந்த குண்டு கண் அகழி
வான்தோய் அன்ன புரிசை விசும்பின்
மீன் பூத்தன்ன உருவ ஞாயில்
கதிர் நுழைகல்லா மரம் பயில் கடி மிளை
அருங் குறும்பு உடுத்த கானப்பேர் எயில்
கருங்கைக் கொல்லன் செந்தீ மாட்டிய
இரும்பு உண் நீரினும் மீட்டற்கு அரிது என
வேங்கை மார்பன் இரங்க வைகலும்
ஆடு கொளக் குழைந்த தும்பைப் புலவர்
பாடு துறை முற்றிய கொற்ற வேந்தே
இகழுநர் இசையொடு மாயப்
புகழொடு விளங்கிப் பூக்க நின் வேலே.

Puranānūru 21, Poet: Aiyūr Moolankilār to King Kānapēreyil Kadantha Ukkira Peruvaluthi, Thinai: Vākai: Thurai: Arasa Vākai
O Lord whose renown extends beyond the ability of poets!
Vēnkaimārpan is grieving and thinking, “With deep moats
deeper than the limits of the earth, walls that seem to
touch the sky, well guarded protective forests dense with
trees where even a ray of sun cannot enter, battlements
with arrow holes that appear like stars in the sky,
my fort Kānapēreyil is protected, and to take it back from
him is impossible, like trying to recapture water in
liquid iron melted by red flame lit by a metalsmith with
strong hands.”

O Victorious king who wears a thumpai blossom garland each
day, as you triumph in battles!  Poets have exhausted themes
to sing about you.  May your spear flourish, gleaming with
glory, and may those who scorn you perish with their fame!

Notes:  Vēnkaimārpan was a small-region king whose fort was seized by the Pāndiyan king.  This is the only poem written by this poet.  This poem and Puranānūru 367 were written for this king.  Chōlan Rāsasooyam Vētta Perunarkilli, Chēramān Māvenkō and Pāndiyan Kānapēreyil Kadantha Ukkira Peruvaluthi were great friends.  Avvaiyār sang to the three of them in poem 367.

Meanings:  புலவரை இறந்த புகழ் சால் தோன்றல் – Leader whose renown extends is beyond the ability of poets, நில வரை இறந்த – beyond the limit of the earth, குண்டு கண் அகழி – deep moat, வான் தோய் அன்ன புரிசை – fort like it is touching the sky, விசும்பின் மீன் பூத்தன்ன உருவ ஞாயில் – battlements (with arrow shooting holes) that look like stars in heaven, கதிர் நுழைகல்லா – sun’s rays are unable to enter, மரம் பயில் கடி மிளை – protective forests dense with trees, அருங் குறும்பு – well-guarded forest forts, உடுத்த – protected, கானப்பேர் எயில் – fortress Kānapēreyil, கருங்கைக் கொல்லன் செந்தீ மாட்டிய – red flame lit by a metal smith with strong hands, இரும்பு உண் நீரினும் மீட்டற்கு அரிது – is more difficult to take it from you that the water in the melted iron, என வேங்கைமார்பன் இரங்க – Vēnkaimārpan is grieving as he thinks, வைகலும் – daily, ஆடு கொள – as you win, குழைந்த தும்பை – wearing a blossoming thumpai garland, புலவர் பாடு துறை முற்றிய – poets have exhausted themes to sing about you, கொற்ற வேந்தே – victorious king, இகழுநர் இசையொடு மாய – let those who disrespect you perish with their fame, புகழொடு விளங்கிப் பூக்க நின் வேலே – may your spear flourish

புறநானூறு 22, பாடியவர்: குறுங்கோழியூர் கிழார்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறைதிணை: வாகைதுறை: அரச வாகை 
தூங்கு கையான் ஓங்கு நடைய
உறழ் மணியான் உயர் மருப்பின
பிறை நுதலான் செறல் நோக்கின
பா அடியால் பணை எருத்தின
தேன் சிதைந்த வரை போல
மிஞிறு ஆர்க்கும் கமழ் கடா அத்து
அயறு சோரும் இருஞ் சென்னிய
மைந்து மலிந்த மழ களிறு
கந்து சேர்பு நிலைஇ வழங்கப்
பாஅல் நின்று கதிர் சோரும்
வான உறையும் மதி போலும்
மாலை வெண் குடை நீழலான்
வாள் மருங்கு இலோர் காப்பு உறங்க
அலங்கு செந்நெல் கதிர் வேய்ந்த
ஆய் கரும்பின் கொடிக் கூரை
சாறு கொண்ட களம் போல
வேறு வேறு பொலிவு தோன்றக்
குற்றானா உலக் கையால்
கலிச் சும்மை வியல் ஆங்கண்
பொலம் தோட்டுப் பைந் தும்பை
மிசை அலங்கு உளைய பனைப்போழ் செரிஇச்
சின மாந்தர் வெறிக் குரவை
ஓத நீரில் பெயர்பு பொங்க
வாய் காவாது பரந்து பட்ட
வியன் பாசறைக் காப்பாள
வேந்து தந்த பணி திறையால்
சேர்ந்தவர் கடும்பு ஆர்த்தும்
ஓங்கு கொல்லியோர் அடு பொருந
வேழ நோக்கின் விறல் வெம் சேஎய்
வாழிய பெரும நின் வரம்பு இல் படைப்பே
நின் பாடிய அலங்கு செந்நாப்
பிற் பிறர் இசை நுவலாமை
ஒம்பாது ஈயும் ஆற்றல் என் கோ
மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை ஓம்பிய நாடே
புத்தேள் உலகத்து அற்று எனக் கேட்டு வந்து
இனிது காண்டிசின் பெரும முனிவிலை
வேறு புலத்து இறுக்கும் தானையோடு
சோறு பட நடத்தி நீ துஞ்சாய் மாறே.

Puranānūru 22, Poet Kurunkōliyūr Kilār sang to Chēramān Yānaikat Chēy Māntharan Chēral Irumporai, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
You protect your vast battle camp feared by your enemies,
where young elephants stand tied to their posts, their trunks
swaying, with high-stepping strides and ripples of bells,
lifted tusks, foreheads like crescent moons, enraged stares,
large feet, huge necks, fragrant musth humming with bees
as though they are mountains with honey flowing from
broken honeycombs, their big heads oozing pus as men with
no swords sleep beside them in the shade of a white umbrella
hung with garlands like the moon in the sky with spreading
rays.

Roofs are woven with beautiful sugarcanes and sprouts of fine
paddy, splendid as if it were a festival field, a huge, noisy
place, where the sounds of pestles are heard and warriors
perform frenzied kuravai dances, wearing fresh thumpai
garlands, their petals like gold braided with leaves of tall
and swaying palmyra, the uproar as loud as the ocean.

O killer King!  Ruler of Kolli Mountain!  You satisfy the
families of the kings who bring you tributes!  You are like
Murukan who thirsts for victory!  Your glances are like that
of an elephant!  May you live long, your greatness!
You have endless wealth and give without limits, so that
the eloquent tongues that sang your praises do not have to go
to others.
I heard that the country ruled by Māntharan Chēral Irumporai
is like the world of gods, and I have come happily to see it.
Without tiring, your army stays in other countries.  Because
you never rest, there is abundant rice!

Notes:  Puranānūru 17, 20 and 22 were written by this poet for this king.  His acquired name is because his looks were like those of an elephant.

Meanings:  தூங்கு கையான் – swaying trunks, ஓங்கு நடைய – high-stepping gait, உறழ் மணியான் – bells ringing matching (the walk), உயர் மருப்பின – lifted tusks, பிறை நுதலான் – foreheads like crescent moons, செறல் நோக்கின – enraged looks, பா அடியால் – big legs, பணை எருத்தின – huge necks, தேன் சிதைந்த வரை போல – like mountains were honeycombs are broken, மிஞிறு ஆர்க்கும் – bees hum, கமழ் கடா அத்து – fragrant liquid of musth, அயறு சோரும் – pus flowing, இருஞ் சென்னிய – big heads, மைந்து மலிந்த – strength-filled, மழ களிறு – young elephants, கந்து சேர்பு நிலைஇ வழங்க – tied to their posts and moving, பாஅல் நின்று – standing nearby, கதிர் சோரும் – spreads rays, வான உறையும் மதி போலும் மாலை வெண் குடை – white umbrella like the moon in the sky, நீழலான் – in the shade, வாள் மருங்கு இலோர் – without their swords, காப்பு உறங்க – those who protect sleep, அலங்கு செந்நெல் – swaying fine paddy, கதிர் வேய்ந்த – woven with spears, ஆய் கரும்பின் கொடிக் கூரை – roofs that are woven with beautiful sugarcane, சாறு கொண்ட களம் போல – like a festival field, வேறு வேறு பொலிவு தோன்ற – with many different splendors, குற்றானா உலக் கையால் கலிச் சும்மை – loud sounds of pounding with pestles are heard, வியல் ஆங்கண் – in the wide place there, பொலம் தோட்டுப் பைந் தும்பை – fresh thumpai with golden petals, மிசை அலங்கு உளைய – tall and swaying top, பனைப்போழ் – palmyra leaves, Borassus flabellifer, செரிஇ – thrust, சின மாந்தர் வெறிக் குரவை - kuravai dances performed by warriors, ஓத நீரில் பெயர்பு பொங்க – like the waters of the ocean, வாய் காவாது பரந்து பட்ட வியன் பாசறை – huge battle camp that enemies fear, காப்பாள – protector, வேந்து தந்த பணி திறையால் – because of the tributes given by kings, சேர்ந்தவர் கடும்பு ஆர்த்தும் – take care of their relatives, ஓங்கு கொல்லியோர் அடு பொருந – O killer king of tall Kolli Mountain, வேழ நோக்கின் – glances of an elephant, விறல் வெம் சேஎய் – you are like victorious Murukan, வாழிய பெரும – may you live long, greatness, நின் வரம்பு இல் படைப்பே – your limitless giving, நின் பாடிய அலங்கு செந்நா – eloquent tongues that sang to you, பிற் பிறர் இசை நுவலாமை – without singing for others, ஒம்பாது ஈயும் – you give without keeping, ஆற்றல் என் கோ – my great king, மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை ஓம்பிய நாடே – the land ruled by Māntharan Chēral Irumporai, புத்தேள் உலகத்து அற்று எனக் கேட்டு – hearing that it was like the world of gods, வந்து இனிது காண்டிசின் பெரும – I saw sweetly, your lord, முனிவிலை – without hatred, வேறு புலத்து இறுக்கும் – stays in other countries, தானையோடு – with your armies, சோறு பட நடத்தி நீ துஞ்சாய் மாறே – you have abundant rice since you do not rest

புறநானூறு 23, பாடியவர்: கல்லாடனார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்திணை: வாகைதுறை: அரச வாகைநல்லிசை வஞ்சி 
வெளிறில் நோன் காழ்ப் பணை நிலை முனைஇக்
களிறு படிந்து உண்டெனக் கலங்கிய துறையும்
கார் நறுங் கடம்பின் பாசிலைத் தெரியல்
சூர் நவை முருகன் சுற்றத்து அன்ன நின்
கூர் நல் அம்பின் கொடு வில் கூளியர்
கொள்வது கொண்டு கொள்ளா மிச்சில்
கொள் பதம் ஒழிய வீசிய புலனும்
வடி நவில் நவியம் பாய்தலின் ஊர் தொறும்
கடி மரம் துளங்கிய காவும் நெடு நகர்
வினை புனை நல் இல் வெவ்வெரி நைப்பக்
கனை எரி உரறிய மருங்கும் நோக்கி
நண்ணார் நாண நாள் தொறும் தலைச்சென்று
இன்னும் இன்ன பல செய்குவன் யாவரும்
துன்னல் போகிய துணிவினோன் என
ஞாலம் நெளிய ஈண்டிய வியன் படை
ஆலங்கானத்து அமர் கடந்து அட்ட
கால முன்ப நின் கண்டனென் வருவல்
அறு மருப்பு எழிற் கலை புலிப்பால் பட்டெனச்
சிறு மறி தழீஇய தெறி நடை மடப் பிணை
பூளை நீடிய வெருவரு பறந்தலை
வேளை வெண்பூக் கறிக்கும்
ஆள் இல் அத்தம் ஆகிய காடே.

Puranānūru 23, Poet Kallādanār sang to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai, Nallisai Vanji 
Your elephants, hating to be tied to their hard posts
in the stables were washed in the watering places which
are muddied now.  Like the warriors of Murukan who killed
Soor, who wear garlands with green kadampam leaves with
the fragrance of the monsoon, your warriors with their
fine, sharp arrows and curved bows have taken whatever they
could, and they have destroyed everything else, so that no
one can cook now.  Woods with protected trees have been
chopped with axes in every town.  Fires have been set and
well-built homes in large cities are consumed by flames.
They say that you shame your enemies who see this, you are
unapproachable, and that you do more than any other man.

You have a huge army that dents the earth.  You stood like
Death and ruined your enemies at Thalaiyālankānam.
I came to see you, walking on the forest path with no human
traffic, filled with poolai flowers, where a naïve doe embraces
her small fawn and munches on white velai flowers after her
mate with antlers was killed by a male tiger.

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.  Puranānūru 23, 25, 371, 385 and 391 were written by this poet.

Meanings:  வெளிறில் – in the posts, நோன் காழ்ப் பணை நிலை முனைஇ – hating the stables with hard posts, களிறு படிந்து உண்டெனக் கலங்கிய துறையும் – the shores muddied by the bathing male elephants, கார் நறுங் கடம்பின் – monsoon-fragrant kadampam, பாசிலைத் தெரியல் – garlands with green leaves, சூர் நவை முருகன் சுற்றத்து அன்ன – like those around Murukan who killed Soor, நின் கூர் நல் அம்பின் – your sharp fine arrows, கொடு வில் கூளியர் – your warriors with curved/harsh bows, கொள்வது கொண்டு – took what they could, கொள்ளா மிச்சில் – what is left over, கொள் பதம் ஒழிய – spoiled unable to cook, வீசிய புலனும் – ruined lands, வடி நவில் நவியம் பாய்தலின் – since axes had attacked, ஊர் தொறும் – in each town, கடி மரம் துளங்கிய காவும் – forests with protected trees, நெடு நகர் வினை புனை நல் இல் – active, well-made houses in large cities, வெவ்வெரி நைப்ப – setting fires with desire, கனை எரி உரறிய மருங்கும் – in the places where intense fire burns, நோக்கி – on seeing, நண்ணார் நாண – enemies embarrassed, நாள் தொறும் – every day, தலைச்சென்று இன்னும் இன்ன பல செய்குவன் – that he will do more like this, யாவரும் துன்னல் போகிய துணிவினோன் என – that he is a brave man who cannot be approached by any one, ஞாலம் நெளிய – earth bent, ஈண்டிய வியன் படை ஆலங்கானத்து அமர் கடந்து – won in Ālankānam battle with your vast army, அட்ட கால முன்ப – you are like Death, நின் கண்டனென் வருவல் – I came to see you, அறு மருப்பு எழிற் கலை புலிப்பால் பட்டென – since its handsome male without horns was caught by a tiger, சிறு மறி தழீஇய – embracing its tiny fawn, தெறி நடை மடப் பிணை – delicate female with leaping walk, பூளை நீடிய – where poolai has grown, Aerva lanata, வெருவரு பறந்தலை – fearful wasteland, வேளை வெண் பூக் கறிக்கும் – eat the white vēlai flowers, ஆள் இல் அத்தம் ஆகிய காடே – the forest that has become wasteland with no humans

புறநானூறு 24, பாடியவர்: மாங்குடி கிழார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்திணை: பொதுவியல்துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி
நெல் அரியும் இருந்தொழுவர்
செஞ்ஞாயிற்று வெயில் முனையின்
தெண்கடல் திரை மிசைப் பாயுந்து
திண் திமில் வன் பரதவர்
வெப்புடைய மட்டுண்டு
தண் குரவைச் சீர் தூங்குந்து
தூவற் கலித்த தேம் பாய் புன்னை
மெல்லிணர்க் கண்ணி மிலைந்த மைந்தர்
எல் வளை மகளிர்த் தலைக்கை தரூஉந்து
வண்டுபட மலர்ந்த தண்ணறுங் கானல்
முண்டகக் கோதை ஒண் தொடி மகளிர்
இரும் பனையின் குரும்பை நீரும்
பூங் கரும்பின் தீஞ் சாறும்
ஓங்கு மணல் குலவுத் தாழைத்
தீ நீரோடு உடன் விராஅய்
முந்நீர் உண்டு முந்நீர்ப் பாயும்
தாங்கா உறையுள் நல்லூர் கெழீஇய
ஒம்பா ஈகை மாவேள் எவ்வி
புனலம் புதவின் மிழலையொடு கழனிக்
கயல் ஆர் நாரை போர்வில் சேக்கும்
பொன்னணி யானைத் தொன் முதிர் வேளிர்
குப்பை நெல்லின் முத்தூறு தந்த
கொற்ற நீள் குடைக் கொடித்தேர்ச் செழிய
நின்று நிலை இயர் நின் நாண் மீன் நில்லாது
படாஅச் செலீஇயர் நின் பகைவர் மீனே
நின்னொடு தொன்று மூத்த உயிரினும் உயிரொடு
நின்று மூத்த யாக்கையன்ன நின்
ஆடு குடி மூத்த விழுத்திணைச் சிறந்த
வாளின் வாழ்நர் தாள் வலம் வாழ்த்த
இரவன்மாக்கள் ஈகை நுவல
ஒண் தொடி மகளிர் பொலங்கலத்து ஏந்திய
தண் கமழ் தேறல் மடுப்ப மகிழ் சிறந்து
ஆங்கு இனிது ஒழுகுமதி பெரும ஆங்கது
வல்லுநர் வாழ்ந்தோர் என்ப தொல்லிசை
மலர்தலை உலகத்துத் தோன்றிப்
பலர் செலச் செல்லாது நின்று விளிந்தோரே.

Puranānūru 24, Poet Mānkudi Kilār sang to Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Porunmoli Kānji
You have seized Milalai with sluices where waters flow,
which was ruled by great Vēl Evvi whose generosity was
limitless, and you have taken his crowded cities, where
robust reapers who grow tired of cutting paddy in the heat
of the raging sun, plunge into the waves of the clear ocean,
and robust fishermen, whose boats are sturdy, drink strong
toddy and perform kuravai dances to perfect rhythm, men
wearing garlands of punnai clusters, with honey-filled
flowers from trees with ocean sprays, embrace women donning
bright bangles, and in the cool, fragrant seashore groves
where bees swarm around flowers, women wearing shining bangles
and mundakam garlands mix the juices from young fruits of black
palmyra trees, sweet juices of fine sugarcanes and sweet water
from coconuts growing on the sand dunes, drink that and plunge
into the water.

You have captured Muthūru of the ancient, long-established
Vēlirs whose elephants don gold ornaments, where rice is heaped
and storks catch carp in the fields and rest on piles of grain.
O Cheliyan with your tall umbrella of victory and chariot with
flags!  May your stars remain and flourish!  May the stars of
your enemies not endure!  Your efforts are praised by your
warriors who live by the sword and are long linked to your clan
as your long life is linked to your body.  Those who come to you
in need praise your generosity, and you drink cool, fragrant
liquor served in golden bowls by women with glittering bangles.
May you live with joy!  Scholars say that only those who have
lived like you have truly lived.  There are many in this ancient,
wide world who have not lived like you, and they are considered
as not living, but dead!

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.  Puranānūru 24, 26, 313, 335, 372 and 396 were written by this poet, who goes by the names Mānkudi Maruthanār, Mathurai Kānchi Pulavar and Mānkudi Kilār.   Vēl Evvi (also known as Evvi) is the king for whom Purananuru 233 and 234 were written.

Meanings:  நெல் அரியும் இருந் தொழுவர் – robust men who cut paddy, செஞ் ஞாயிற்று வெயில் முனையின் – hating the heat of the hot sun, தெண் கடல் திரை மிசைப் பாயுந்து – dive into the clear ocean waves, திண் திமில் – sturdy boats, வன் பரதவர் – strong fishermen, வெப்புடைய மட்டுண்டு – drink hot toddy, தண் குரவை – cool kuravai dances, சீர் தூங்குந்து – dance according to rhythm, தூவற் கலித்த – ocean spray filled, தேம் பாய் புன்னை மெல்லிணர் – delicate clusters of punnai flowers, நாகம் – Laurel Tree, Mast wood Tree, Calophyllum inophyllum, கண்ணி மிலைந்த மைந்தர் – young men wearing garlands, எல் வளை மகளிர் – women wearing bright bangles, தலைக்கை – embrace, தரூஉந்து – give, வண்டு பட மலர்ந்த – blossomed as bees swarmed, தண்ணறுங் கானல் – cool fragrant grove, முண்டகக் கோதை - mundakam garland, ஒண் தொடி மகளிர் – women with bright bangles, இரும் பனையின் குரும்பை நீரும் – water of the tender dark palm’s seeds, nungu water, பூங் கரும்பின் தீஞ் சாறும் – sweet juice from sugarcane with flowers/beautiful sugarcanes, ஓங்கு மணல் குலவுத் தாழைத் தீ நீரோடு – with the sweet water of coconut that flourish on the sand mounds, உடன் விராஅய் முந்நீர் உண்டு – mix and drink the three waters, முந்நீர்ப் பாயும் – jump into the ocean, தாங்கா உறையுள் – where limitless live, நல்லூர் கெழீஇய – with many fine tows, ஒம்பா ஈகை – gives generously without keeping, மாவேள் எவ்வி – great Vēlir king Evvi, புனலம் புதவின் மிழலையொடு – Milalai with floodgates where water flow, கழனிக் கயல் ஆர் நாரை போர்வில் சேக்கும் – storks/cranes/pelicans eat the carp fish in the fields and rest on haystacks, பொன்னணி யானை – elephants wearing gold, தொன் முதிர் வேளிர் – ancient Vēlirs, குப்பை நெல்லின் – heaped paddy, முத்தூறு தந்த – Muthūru town where, கொற்ற நீள் குடை – victorious tall umbrella, கொடித் தேர்ச் செழிய – Pāndiyan with flags on your chariots, நின்று நிலை இயர் – may it stay and flourish, நின் நாண் மீன் – your stars, நில்லாது படாஅச் செலீஇயர் – may they not stay, நின் பகைவர் மீனே – the stars of your enemies, நின்னொடு – with you, தொன்று மூத்த – ancient, உயிரினும் உயிரொடு நின்று மூத்த யாக்கையன்ன – like body which is with life, நின் ஆடு குடி – your warriors who fought in your battles, மூத்த விழுத்திணைச் சிறந்த வாளின் வாழ்நர் – traditional/ancient people who live by their swords, தாள் வலம் வாழ்த்த – praise your efforts, இரவன் மாக்கள் ஈகை நுவல – those who have received from you sing your praises, ஒண் தொடி மகளிர் – women wearing bright bangles, பொலங்கலத்து ஏந்திய – carrying in golden bowls, தண் கமழ் தேறல் – cool fragrant liquor, மடுப்ப – drink, மகிழ் சிறந்து ஆங்கு இனிது ஒழுகுமதி – be happy and in joy, பெரும – lord, ஆங்கது – there, வல்லுநர் வாழ்ந்தோர் என்ப – scholars say only those people have lived so, தொல்லிசை – ancient fame, மலர்தலை உலகத்து – in this wide world, தோன்றிப் பலர் செலச் செல்லாது நின்று விளிந்தோரே – those are not considered as dead

புறநானூறு 25, பாடியவர்: கல்லாடனார்பாடப்பட்டோன்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்திணை: வாகைதுறை: அரச வாகை
மீன் திகழ் விசும்பின் பாய் இருள் அகல
ஈண்டு செலல் மரபின் தன் இயல் வழாஅது
உரவுச் சினம் திருகிய உருகெழு ஞாயிறு
நிலவுத் திகழ் மதியமொடு நிலஞ் சேர்ந்தாஅங்கு
உடலருந் துப்பின் ஒன்று மொழி வேந்தரை
அணங்கரும் பறந்தலை உணங்கப் பண்ணிப்
பிணியுறு முரசம் கொண்ட காலை
நிலை திரிபு எறியத் திண் மடை கலங்கிச்
சிதைதல் உய்ந்தன்றோ நின் வேல் செழிய
முலை பொலி அகம் உருப்ப நூறி
மெய்ம் மறந்து பட்ட வரையாப் பூசல்
ஒண்ணுதல் மகளிர் கைம்மை கூர
அவிர் அறல் கடுக்கும் அம் மென்
குவை இரும் கூந்தல் கொய்தல் கண்டே.

Puranānūru 25, Poet Kallādanār to Pāndiyan Thalaiyālankānathu Cheruvendra Neduncheliyan, Thinai: Vākai, Thurai: Arasa Vākai
They came and landed together, like the fierce sun
that dispels darkness in the sky with bright stars,
moving on its course according to tradition, and the
moon with soft light, the two treacherous kings
with great might.  In that terrorizing battlefield,
you crushed them and took their drums tied with straps.

But O Cheliyan!  The joints of your spear were saved
from breaking and shattering being hurled at
enemies around you, when you saw the women with bright
brows, anguished widows, losing their senses and beating
their lovely breasts painfully, wailing endlessly,
cutting off their pretty, thick, dark hair as bright as  sand!

Notes:  Puranānūru 18, 19, 23, 24, 25, 26, 76, 77, 78, 79, 371 and 372 were written for this king, who wrote poem 72.  He defeated the Chēra and Chōla kings along with five Vēlir kings in a battle at Thalaiyālankānam in the Chōla country.  Puranānūru 23, 25, 371, 385 and 391 were written by this poet.

Meanings:  மீன் திகழ் விசும்பின் பாய் இருள் அகல – darkness spread in the sky with stars ended, ஈண்டு செலல் மரபின் தன் இயல் வழாஅது – not failing its tradition of moving fast, உரவுச் சினம் திருகிய உருகெழு ஞாயிறு – mighty fierce sun with rage, நிலவுத் திகழ் மதியமொடு – along with moon which gives light, நிலஞ் சேர்ந்தாஅங்கு – like they landed on the ground, உடலருந் துப்பின் ஒன்று மொழி வேந்தரை – treacherous kings with great might, அணங்கரும் பறந்தலை – terrorizing battlefield, உணங்கப் பண்ணி – ruined them, பிணியுறு முரசம் கொண்ட காலை – when you took their drums tied with straps, நிலை திரிபு எறிய – stood and attacked, திண் மடை கலங்கிச் சிதைதல் உய்ந்தன்றோ – they escaped without becoming shattered, நின் வேல் – your spear, செழிய – Pāndiyan king, முலை பொலி அகம் உருப்ப நூறி – beating their chests with breasts, மெய்ம் மறந்து பட்ட வரையாப் பூசல் – limitless lamenting loudly forgetting their bodies, ஒள் நுதல் மகளிர் – bright-browed women, கைம்மை கூர – for widowhood, அவிர் அறல் கடுக்கும் – bright like fine sand, அம் மென் குவை இரும் கூந்தல் கொய்தல் கண்டே – on seeing them chop off their pretty thick dark hair

 

13 Responses to “புறநானூறு”

  1. Akilan Tamilarrasu September 20, 2011 at 8:56 pm #

    Great portal for Tamil Classics. All Tamil people should have gratitude for the work you guys have done…..

    I do not have formal tamil training (CBSE School) and found the contents in this site to be a treasure trove.

  2. Chandru February 2, 2012 at 10:46 pm #

    Really Appreciative..

  3. Tamil ananth... November 6, 2012 at 8:55 am #

    really nice

  4. G Ramachandran February 7, 2013 at 6:33 am #

    Great job and hearty congrads. Well done . Keep it up.
    with regards
    G Ramachandran

  5. siva renjini March 1, 2013 at 1:01 pm #

    It is very useful to us,,, congrats for ur great effort..

  6. k March 3, 2013 at 6:13 am #

    Excellent work. The richness in the meanings of Purananuru is awesome.

  7. s.balasubramanian April 11, 2013 at 6:47 pm #

    நாம் தமிழர் என்று சொல்ல ஒரு ஒற்றுமை இருக்கின்றது. தமிழ் பேசுகின்றோம். ஆனால், ஜாதிக்கு சான்று உள்ளதா? முதலில் தமிழன்.

    • Vaidehi April 17, 2013 at 3:26 pm #

      Read the new page, “Caste in Sangam Tamil.” There is not a single evidence of caste in Tamil Nadu during the Sangam age. I have learned well all the early anthologies and the ten long songs and translated most of them. There are words which indicate lower status for some workers – like those who do cremation work and beat drums, but never a mention of any caste in any manner – directly or indirectly. Caste was created much later.

  8. Arul mozhi varmar May 16, 2013 at 6:08 pm #

    i would like to hear from you the translation for 12th song from purananuru, title is “aram ithuthana?” padiyavar=netimayar, padapatton= pandiyan palyagasalaimudhukudumi peruvazhuthi

    • Vaidehi May 16, 2013 at 6:21 pm #

      I have entered the translation of Purananuru 12. Thanks for asking.

  9. tkb1936rlys June 10, 2013 at 4:21 am #

    dear Vaidehi,
    I am trying locate a poem in purananooru containing words ’வியத்தலும் இலமே. This is title of A.Muthulingam’s book containing interviews.can you help? my email id is tjb1936@gmail.com. thanks in advance Bala

    • Vaidehi June 13, 2013 at 7:14 pm #

      The words ’வியத்தலும் இலமே’ are from புறநானூறு 192, written by the poet கணியன் பூங்குன்றனார். Thanks for asking.

  10. Selvaraj Gnanaguru September 4, 2013 at 3:01 am #

    very good effort . Context of the poem may help the learners to learn puram easily.(details of thinai and thurai) asgguru@yahoo.com

Comments are closed.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 125 other followers

%d bloggers like this: